Original subtitles

Bloedig misdrijf in Montfort-l'Amaury.

Rijke Amerikaanse en dienstbode door messteken om het leven gebracht.

Weduwe diplomaat in slaap vermoord met 18 messteken.

Commissaris Maigret leidt de zaak.

Commissaris Maigret houdt bordenwasser van La Coupole aan.

Moordenaar van mevrouw Henderson achter slot en grendel.

Verraden door voetsporen.

Rubberzolen verraden slager van Montfort-l'Amaury.

Heurtin verklaart onschuld ondanks overstelpend bewijs.

Joseph Heurtin ter dood veroordeeld.

De guillotine voor de slager.

Ik hoop dat u weet wat u doet, commissaris.

Jazeker, meneer de rechter.

Maar meneer de directeur...

Goed. Zoals u wilt.

En als hij nu ontsnapt?

- Z'n logeeradres? - Vast.

- Nog nieuws? - Hij slaapt.

- Heeft hij naar iemand gevraagd? - Nee. En de eigenaar kent 'm niet.

Hij was lastig te volgen. Eerst naar Montparnasse.

Hij heeft twee keer bij La Coupole naar binnen staan kijken.

- Zocht hij iemand? - Misschien.

En toen?

Blijkbaar wist hij niet waar hij heen moest. Net een zatlap die de weg kwijt was.

- Heeft hij iemand gesproken? - Dan had ik het gezien.

- En toen? - Toen ging hij hierheen. Een flinke tippel.

Hij heeft uitgebreid de geparkeerde auto's staan bestuderen...

en ging toen naar binnen.

Hij heeft koffie met rum gedronken en nu slaapt ie.

Daar ben ik weer.

Een beetje discreet, hè.

- Ja? - Een kamer met uitzicht op de Seine.

- Alleen? - Ja. Is er ook telefoon?

- Natuurlijk. Hoe lang blijft u? - Dat weet ik nog niet.

- We zitten vol. - Dat wil ik wel 's zien.

M'n verrekijker.

Wilt u me doorverbinden met La Citanguette?

Inderdaad, de bistro hier tegenover.

Geeft u me de klant aan de bar even.

Er staat er maar een.

Ik zit tegenover je, in het hotel. Nog nieuws?

Nee, ik kan 'm goed zien. Hij slaapt nog steeds.

Zorg dat hij je niet ziet als hij naar beneden komt.

Weet je zeker dat de eigenaar niets gezegd heeft?

- Ik bel je terug. - Blijft u hier lang?

Misschien. Graag wat bier en tabak.

- We hebben geen tabak. - Ga het dan kopen.

Weet je zeker dat er niemand naar de eerste etage is gegaan, Dufour?

Hoezo, de tweede?

Ik zit al een uur naar de eerste te kijken.

Verdomme.

- Ze zijn bezet. - Maak er dan een vrij.

- Wie bent u? - Een kamer of ik spit het register door.

Doe die maar.

- Wat is er? - Ik ben het, Juliette.

- Ik heb de kamer nodig. - Maar ik heb vooraf betaald.

Politie.

Vooruit.

- Voyeur. - Toe nou maar.

Binnen.

Het wisselgeld.

Laat u maar.

Laat 'm maar naar boven komen.

Kijk 's wat er in de krant staat, chef.

Ontsnapping veroordeelde duistere politietruc.

- Wat een pech. - Misschien niet.

Ga 's praten met de hoofdredacteur. Hij heet Ledoux.

Maak 'm maar flink bang. Hij is bij ons bekend.

Hij zat vroeger in het onroerend goed.

Ik durf te wedden dat hij vanochtend een brief heeft gekregen.

La Citanguette. Snel.

Hang nou op.

Geef me de klant tegenover u.

Heurtin komt eraan. Zorg dat hij de krant niet ziet.

Snel, Dufour. Doe iets.

- Ik kon niets doen. - Hoe gaat het met Dufour?

- Ik heb de dokter gebeld. - Verder geen gewonden?

Het komt door hem. Door die smeris.

Ik heb het geprobeerd, commissaris, maar...

- De minister van Justitie was akkoord. - Dat klopt.

Ik moest meewerken aan uw experiment.

En moet u nu 's zien.

Dat wordt een flink schandaal. U zet uw carrière op het spel.

M'n carrière gaat alleen mijzelf aan, meneer de rechter.

Als ik de schuldige deze week niet heb, neem ik ontslag.

- Heurtin dus. - De schuldige.

Verder vind ik een mensenleven wel een schandaal waard.

Wat gaat u nu doen?

Dat weet ik niet.

Ik begrijp uw koppigheid niet.

Heurtin moet de moordenaar zijn. Alles wijst daarop.

Z'n voetsporen en vingerafdrukken, de getuigen in Montfort-l'Amaury.

En gezien de recente gebeurtenissen...

Ik heb die bewijzen gevonden. Ik moest Heurtin wel aanhouden.

- U had 'm niet hoeven laten ontsnappen. - Ik ben op zoek naar de waarheid.

Hij heeft twee oude vrouwen in hun slaap vermoord.

Misschien.

18 messteken. Het was een slachtpartij.

- Wat wilt u nog meer? - Een motief. Of een bekentenis.

Heurtin kende de slachtoffers niet en er was niets gestolen.

Wat bewijst dat?

Dat de hypothese van een brute misdaad absurd is.

Wat dan?

Hij is gek of hij is onschuldig.

En wat hebt u daar dan op te zeggen?

Dat ik gelijk heb. Dat heeft Ici Paris niet uit eigen bron, maar van 'n informant.

Een medeplichtige?

Ik kan u niet volgen.

Het verbaasde Heurtin niet dat hij kon ontsnappen. Wellicht verwachtte hij het.

Wat weet u daar nou van?

Ik weet alleen dat iemand niet in een uur van Montfort naar Parijs kan lopen.

Maar er reed geen trein meer en hij had geen geld voor een taxi.

Met rechter Benneau.

Hij komt eraan. Voor u, commissaris.

Torrence?

Prima. Breng 'm maar naar Moers.

Hij is met links geschreven, maar door iemand die niet links was.

De man, want het is een man...

weet vast dat deze handschriften op elkaar lijken, vooral in hoofdletters.

Volgens mij spreekt en schrijft hij verscheidene talen.

Het is iemand met een meer dan gemiddelde intelligentie.

Ik weet niet of...

Zegt u het maar.

Volgens mij is het een gokker.

Het woord 'begrijpen' is tegelijk krachtig en onzeker geschreven...

alsof het een kernbegrip is, maar geen enkele zekerheid verschaft.

Deze man speelt duidelijk met de dood.

Maar hij is er ook bang voor.

De grafologie is geen exacte wetenschap.

Of de rechter dit accepteert...

Volgens u is deze man dus geen crimineel.

Zeker niet. De schrijver van deze brief is een intellectueel.

Een strateeg. Wat niet wil zeggen dat hij ongevaarlijk is.

Maar volgens mij kan hij niet doden.

- En die vlek, wat is dat? - Koffie met melk.

En het papier?

Dat heb ik pas nog geanalyseerd. Het komt van La Coupole, in Montparnasse.

Een Amerikaanse bar. Ze hebben hun eigen briefpapier.

- Fijne vakantie gehad? - Heerlijk. We hebben elke dag gezeild.

Jullie zijn helemaal niet bruin.

Kan ik iets bestellen?

Een biertje.

- Wat voor bier? - Gewoon.

Hebt u ook lucifers?

Dank u.

Tot straks?

Mag ik u wat vragen?

- Als u niet van de fiscus bent. - Hebt u wat briefpapier voor me?

Iemand heeft u daar onlangs ook om gevraagd. Hij dronk koffie met melk.

Weet u wel hoeveel mensen hier elke dag komen?

Laat me nou uitpraten.

Daarvoor moet je bij m'n advocaat zijn.

Nog nieuws over Heurtin, Janvier?

Laat ze verder zoeken. Ze mogen niet stoppen met het onderzoek.

Hoe gaat het met Dufour?

Pensioen? Welk pensioen? Als je soms denkt...

Nee, Françoise. Je krijgt je deel, maar meer ook niet.

Zeg dat hij een paar dagen thuisblijft.

Als rechter Benneau belt, zeg 'm dan dat alles goed gaat.

Wees heel beleefd tegen 'm.

Drie dagen regen en geen poker. Je ziet er patent uit.

Anna, alles goed?

- Richard. Hoe gaat het? - William. Dit is m'n toverdrank: Irina.

Ze is nog maar net in Parijs.

Ze spreekt slecht Frans. Ze wil model worden.

William heeft niet echt schildertalent.

Hoe gaat het met je?

Nog drie manhattans, Georges. Lucien, hoe gaat het?

- Blijven jullie lang in Parijs, Betty? - Tot William er weer vrienden bij heeft.

- Een portje, mevrouw Crosby? - Graag, Bob.

Hoe was het weer in Deauville? De hele week regen, zeker?

Ik ken het daar goed. Ik heb er vijf jaar in het casino gewerkt.

Bill, hoe gaat het met jou? Vier manhattans? Prima.

Commissaris.

Ik had u hier niet verwacht.

- Komt u hier vaak? - Waarom niet?

U kent mijn vrouw toch?

- Ken je de commissaris nog? - Natuurlijk.

- Wilt u iets drinken? - Dank u, ik ben al voorzien.

Edna. Excuseert u mij.

- Alles goed? - Uitstekend. En met jou?

Zullen we gaan zitten?

- Is het waar wat er in de krant staat? - Wat staat er dan in?

Dat de moordenaar van m'n tante ontsnapt is.

Dat klopt. Vlak voor z'n terechtstelling.

- Wat gaat u nu doen? - Wachten tot we 'm hebben gevonden.

- Gaan we 's dineren? - Graag, senator.

Maar niet vanavond. M'n vrouw kookt al.

- Morgen dan? - Afgesproken.

- Bij Maxim's. - Uitstekend.

Ik moet u de sleutel van de villa nog teruggeven.

Ik heb er nog meer. Ik ben er trouwens ook niet meer geweest.

- U hebt het wel geërfd. - Een deprimerend cadeau, commissaris.

Ik wil u voorstellen aan een vriendin:

De dochter van een papiergigant uit Boekarest.

Edna Reichberg. Edna, dit is commissaris Maigret.

Gaat u zitten, commissaris. U drinkt toch wel wat met ons?

Probeert u eens een manhattan. Die zijn hier fantastisch.

Nog drie manhattans, Bob.

Edna is een voortreffelijke zangeres.

Gaat u 's naar haar luisteren in Saint-Germain.

Op Edna. Op het leven.

Op ons leven, schat.

- Nog nieuws van Heurtin? - Nee.

- Maar voor het weekend hebben we 'm. - Als de schuldige maar gepakt wordt.

- Thuisblijven, had ik gezegd. - Ik voelde me al beter.

Dus ik dacht...

Wat zijn jullie aan het bekokstoven?

Alles goed? Twee koffie, zoals altijd?

Het komt er zo aan.

Een biertje?

Die cocktail van gisteren.

Een manhattan? Komt eraan.

Mevrouw Crosby is er al. Ze staat te telefoneren.

Bent u er alweer, commissaris?

De cocktails zijn lekker en er is hier genoeg te zien.

- Had u m'n man willen spreken? - Nee, dat niet.

Hij zal er zo zijn. We hebben afgesproken voor de lunch.

- Wilt u iets drinken? - Graag.

De moordenaar is zeker nog voortvluchtig?

Het onderzoek heeft nog niets opgeleverd.

Er stond iets over in de krant.

U moet niet alles geloven wat in de krant staat.

Ik maak me zorgen om William.

Hij is van streek door de ontsnapping. Het bevalt me niets.

Volgens mij heeft hij vannacht geen oog dichtgedaan.

Slaapt u apart?

Een kwestie van gewoonte. Of een bewuste keuze, zo u wilt.

Ik begrijp het.

Denkt u?

Hoe dan ook, ik ben z'n vrouw.

Ik ken 'm beter dan wie ook.

De moord op z'n tante was een enorme schok voor 'm.

Hij hoorde het toen hij terugkwam uit Los Angeles.

En nu die ontsnapping.

Hij hoeft zich nergens zorgen over te maken, voor zover ik weet.

William is een gecompliceerde man, commissaris.

Hij komt heel rustig over...

maar eigenlijk is hij heel nerveus. En soms zelfs agressief.

We blijven u tegenkomen.

Sorry dat ik zo laat ben, maar ik kwam Parijs niet uit.

- Hebt u de moordenaar al? - Nee, nog niet.

Wilt u iets drinken?

- Drie manhattans, Bob. - Komt eraan.

Daar is Edna. Jullie kwamen bijna tegelijkertijd binnen, lieve.

Ze is de Roemeense Juliette Gréco.

Laten we gaan zitten, commissaris.

Ik ga zo winkelen.

- Ga je mee, Betty? - Ach, waarom niet?

In de Rue Saint-Honoré zag ik prachtige jurken.

Als ze zwart zijn, staan ze je vast goed.

Existentialisten zijn dol op de kleur van de rouw. Het staat zo intellectueel.

U vindt La Coupole zeker wel een vreemd café.

Niet vreemder dan gevangenissen of politiebureaus. Telefoon voor u.

Een ogenblikje.

Slecht nieuws?

Nee, niets aan de hand.

Staat onze afspraak nog steeds?

Heel graag. We zullen er zijn, senator.

Het spijt me, maar ik moet ergens heen. Het gaat om die auto die ik wil verkopen.

- Zal ik meegaan? - Niet nodig.

Ik kom zo snel mogelijk terug. Ben je morgen nog in Parijs?

Het spijt me. Maar we zien u vast nog wel voor we vertrekken.

Zeker.

- Gaat u mee lunchen? - Ik moet helaas weer naar het bureau.

Ik ken een goed Russisch restaurant. Zullen wij dan, Betty?

We lunchen en dineren regelmatig samen tegenwoordig. Waarom niet?

Komt u 's een aperitiefje bij ons drinken, commissaris. Het Lancaster-hotel.

Ik doe m'n best.

Wat heeft dat te betekenen? Wat moet die vent?

- Moet je zien, Bob. - Jaag 'm weg.

Laat die man met rust.

Een vel papier, graag.

Snel.

Inspecteur Torrence, graag.

Kaviaar.

- Met wodka? - Met wodka, ja.

En een pakje Amerikaanse sigaretten.

Eindelijk. Dat werd tijd.

Nog een. En vlug een beetje.

- Waarom moest ik komen? - Kijk onopvallend naar de deur achter je.

- U hebt 'm gevonden. - Het lijkt er wel op.

Zou het niet beter zijn om...

Drink op, ga weg en verlies 'm niet uit het oog.

115 frank voor de kaviaar, 85 voor de wodka...

15 voor de sigaretten en 12 voor de koffie. In totaal 227 frank.

Mooi, maar ik heb geen geld.

Dus schrijf het maar op, dan betaal ik morgen.

- Is er iets? - Deze meneer zegt dat hij morgen betaalt.

- Hij heeft... - Weet ik.

- U hebt geen geld bij u. - Geen cent.

- En u bestelt kaviaar. - Goed voor de gezondheid.

- Weet u zeker dat u geen geld hebt? - Dat zeg ik toch.

Uitstekend.

Ga een agent zoeken, Patrice.

Hij daar.

Hij heeft kaviaar, wodka en luxe sigaretten besteld...

en nu wil hij niet betalen.

Vandaag niet, maar morgen wel.

Dat legt u op het bureau maar uit.

Vooruit. Komt u rustig mee.

Tot morgen.

Meestal doen we zoiets niet, commissaris.

Maar in zijn geval...

- Wie is dat dan? - Hij heet Radek of Radeche.

Een Tsjech. We noemen 'm de Zeeëgel.

Hij zit hele dagen hier. Normaal drinkt hij alleen koffie.

- Geeft u 'm nooit iets op de pof? - Ik vertrouw 'm niet.

- Heeft Torrence gebeld? - Nee. Rechter Benneau wel.

Zeg maar tegen 'm dat we Heurtin hebben.

Als Torrence belt, wil ik 'm spreken.

Klopt het dat u Radek heet?

- U reist blijkbaar graag. - Dat is geen misdaad.

U bent geboren in Praag en u bent 28 jaar.

- U studeert medicijnen. - Niet meer.

Volgens professor Grollet was ik z'n beste student.

Waarom bent u dan met uw studie gestopt?

Ik had geen zin meer. Ik verveelde me.

Ik wist niet dat u hier een martelkamer had.

- Kan het misschien wat zachter? - Het is een zatlap.

Waarom deed u dat?

- Ik kan u niet volgen. - Eten en drinken zonder te betalen.

U wordt beschuldigd van tafelschuimerij.

- Wat hebt u daarop te zeggen? - Niets.

Weet u dat daar twee weken gevangenisstraf op staat?

Voorwaardelijk. Want ik heb geen strafblad.

Mag ik?

Waar woont u?

Dat wisselt. In goedkope appartementen, want ik heb weinig geld.

U hebt dus geen middelen van bestaan?

En toch besta ik.

Ouders?

Ik zal wel ergens een vader hebben rondlopen.

M'n moeder was dienstbode. Ze is twee jaar geleden overleden.

Ze stuurde me wel 's wat geld.

Het arme mens had alles voor me over.

En hoe voorziet u sinds die tijd in uw onderhoud?

Ik doe wel 's vertaalwerk.

- En werk voor Ici Paris? - Hoe bedoelt u?

Of je dat niet weet. En Heurtin, zegt die naam je wat?

- Mag ik u ook tutoyeren? - Geef antwoord.

Is dat niet die ontsnapte moordenaar?

- Waar was je de nacht van 28 oktober? - Op het politiebureau. Om te ontnuchteren.

Dat kan ik controleren.

Intussen zal een nachtje in het huis van bewaring je vast goeddoen.

Zoals u wilt.

Heeft hij iets met de moordzaak te maken?

Bel Montparnasse en vraag of hij daar op 28 oktober 's nachts in de cel zat.

En volg 'm als hij vrijkomt.

En tien is 100.000.

Wilt u me volgende keer bij zo'n bedrag een dag van tevoren waarschuwen?

Pas op dat u zich niet prikt aan de spelden.

- Commissaris. - Stoor ik?

Ik had Frans geld nodig. Voor de auto.

Kent u een Tsjech die Radek heet?

Niet dat ik weet.

Wie is dat dan?

Zo snel had ik u niet verwacht. Ik heb de commissaris uitgenodigd.

- Ken jij ene Radek? - Nee. Hoezo?

En die man die u zocht, die Heurtin?

- Het is een gecompliceerde kwestie. - Gaat u het onderzoek heropenen?

Dat heb ik al gedaan.

En dat alibi van Radek, wordt dat bevestigd?

Zorg dat je op tijd bij het huis van bewaring bent.

Verlies 'm niet uit het oog.

Voor twee personen, ja. Dezelfde tafel als anders.

Had u die Tsjech eind oktober al 's laten inrekenen?

Ja. Ladderzat was ie. Hij wilde niet weggaan.

Hij maakte veel heisa en viel de klanten lastig.

Wat kijkt u triest.

U wilde me spreken. Het gaat zeker over Crosby.

Denkt u dat hij gevaar loopt?

- Hoezo? - Ik weet het niet.

Hij lijkt veranderd sinds gisteren.

Hij maakt zich druk over de ontsnapping.

Misschien. Hij heeft vannacht in elk geval niet geslapen.

Hoe lang kent u elkaar al?

Vier jaar.

Je bent prima bij stem.

Dat valt wel mee.

Heeft Crosby wel 's iets gezegd over de moord op z'n tante?

Nee. De dag ervoor zouden we samen naar Chamonix gaan.

Betty was in Los Angeles gebleven.

Maar William moest onverwachts terug naar Amerika.

Hij was net vertrokken, toen het drama zich voltrok.

- Waarom moest hij terug naar Amerika? - Z'n vrouw moest geopereerd worden.

De datum was vervroegd.

Ik maak me zorgen.

Gisteren heeft William een wapen gekocht. Dat is niets voor hem.

Het is een ongecompliceerde, zachtaardige man.

Soms zelfs een beetje laf.

- Hij moet niets van geweld hebben. - Kom, Edna.

We zitten op je te wachten.

Ik begrijp er niks van, chef. Op station Montparnasse zat ik vlak achter 'm.

Hij stapte in een vertrekkende trein...

en toen ik 'm achterna ging, zag ik 'm nergens meer.

Dan is hij aan de andere kant uitgestapt.

Torrence. Ik vroeg me al af...

Waar zit je?

Blijf waar je bent. Ik kom eraan.

Kom mee, Dufour.

Hij ging een uur geleden daar naar binnen.

La Coupole heeft niet bepaald een sjieke dienstingang.

Ik kon niet eerder bellen. Hij was continu aan de wandel.

Wacht hier.

Je kunt hier niet blijven.

Ik smeek het je, Joseph.

Luister in godsnaam naar me.

Straks komen de koks.

Ze kennen je. Ze zullen je aangeven.

En ik beschouwde je als m'n zoon.

Hoe kon je zoiets doen?

Je moet hier weg.

Dag, commissaris.

Koffie?

Voor mij niet. Warme melk graag.

- Hebt u 'm gezien? - Waar is ie?

Hebt u 'm bediend?

Hij heeft z'n schuld betaald en zelfs fooi gegeven.

Mag ik?

- Hoe lang is Crosby al hier? - Tien minuten.

Toen was er telefoon voor 'm.

- Ging hij voor of na Radek naar beneden? - Volgens mij na Radek.

Een whisky.

Dat kan toch niet, zo vroeg al.

Weet u al wat meer?

- En u? - Hoezo?

- De nieuwe auto. - Heb ik van afgezien.

Ik moet helaas eerder terug naar de VS.

- Is er iets met uw vrouw? - Hoezo?

Wanneer vertrekt u?

Dat weet ik nog niet. Morgen of overmorgen.

Hoezo? Is dat dan een probleem?

- Kan ik u iets aanbieden? - Nee, dank u.

Ik heb een afspraak.

Tot binnenkort, meneer Crosby.

- Een cognac. - Gaat het niet? Het komt eraan.

- Weer terug? - Ik heb voortreffelijk geslapen.

Gaat u zitten. Dat praat makkelijker.

U weet zeker al dat ik m'n schuld heb afgelost?

Inderdaad.

Wilt u misschien een hapje kaviaar?

Met twee glaasjes wodka.

- Waar haalt u al dat geld vandaan? - Van een vriend gekregen.

Hoe lang zit u al bij de politie, commissaris?

20 jaar? 25 jaar?

Misdaden reconstrueren is een moeilijk vak.

Bepaalde zaken zijn niet te bewijzen of gaan de gangbare logica te boven.

Soms wijst alles in een bepaalde richting. Maar niet de goede.

Uit onjuiste vertrekpunten komen onjuiste conclusies voort.

Ik weet dat u me verdenkt in de zaak Heurtin.

Maar hoe stelt u zich dat dan voor?

Ik heb niets te maken met Heurtin. En ook niet met Crosby.

En zeker niet met mevrouw Henderson en haar ongelukkige dienstbode.

En op de avond van de misdaad zat ik in de ontnuchteringscel.

Een beter alibi is er bijna niet.

Waar wil je heen?

Bespaar u de moeite. Zet uw carrière niet op het spel.

U hebt een ideale dader. Een afgestompte idioot.

Mag ik?

Een betere dader vindt u niet.

Eet smakelijk, commissaris.

Snel, chef. Heurtin.

Verlies 'm niet uit het oog.

De wervels hebben een klap gehad, maar ze hebben zich goed gehouden.

Het hart is ook goed, maar hij is erg verzwakt.

Als hij overlijdt, is het aan uitputting.

Meer kan ik er niet over zeggen.

Vergeef me. Het is mijn schuld.

Niet doodgaan. Je bent onschuldig.

Villa Montfort-l'Amaury 16.00 uur

- Wanneer? - Hij en uw vriend zijn net weg.

- Samen? - Ja.

Uw vriend kwam bij 'm zitten. Na twee glazen wodka zijn ze vertrokken.

Helga, ik heb post voor je.

- Een vakantieliefde? - Je bent jaloers.

- Ik ben om vier uur terug. - Klokslag vier.

- Was er een brief bij voor de Tsjech? - Nee.

Normaal krijgt hij een paar brieven per week. Nu al twee weken niets.

Ik geloof best dat je niemand vermoord hebt.

Maar als je je hieruit wilt redden, moet je me wel een paar dingen uitleggen.

Wat deed je midden in de nacht in die villa in Montfort-l'Amaury?

Wie had je het adres gegeven? En waarom?

- Zeg iets. - Ik heb ze niet vermoord.

- Ik heb ze niet vermoord. - Wie dan wel?

18 messteken.

Ken je die man die gisteren in La Coupole is opgepakt?

En William Crosby?

Kende je die al voor het proces?

Dankzij jou heeft hij een vette erfenis: ruim twintig miljoen frank.

Weet je dat hij Radek, de man op wie je wachtte, geld heeft gegeven?

Ik heb ze niet vermoord. Ik ben onschuldig.

Je bent twee keer in La Citanguette geweest. Waarom?

- Wie is dat? - Een klant.

Die klanten van jou zijn niet bepaald gezond. Hoe heet ie?

Hoe heet ie?

- Hij vroeg je wat. - Wat gaat jullie dat aan?

- Nu ben ik het zat. Hoe heet ie? - Valachine.

- Waaraan is hij gestorven? - Ik ben geen dokter.

- Was hij dan ziek? - Als je gezond bent, ga je niet dood.

- Wat was z'n nationaliteit? - Half Tsjechisch, half Frans.

Bij de politie noemen ze dat een bastaard.

- Betaalde ie? - Als hij geld had.

- Hier smijten we onze klanten niet buiten. - Hoezo?

De mensen hier zijn arm en hebben allemaal een verhaal.

Valachine heeft in de nor gezeten.

- Had hij een auto? - Een 203, maar die startte nooit.

- Hoe lang reed hij er al niet meer mee? - Geen idee.

Hij kreeg nog geld. Daar wou hij een nieuwe auto van kopen.

Kent u deze man?

Nooit gezien.

- Had je niet bij Radek moeten blijven? - Ik weet waar hij zit.

- Doe open. - Ga weg. Laat me met rust.

Ik heb 'r niet vermoord.

Ik wilde het niet.

Geef u over.

U mag hier helemaal niet komen. Hoe bent u binnengekomen?

Door de deur.

Hebt u Crosby hierheen laten komen?

Ik wist niet dat hij hier was. En omgekeerd.

Hij komt uit een bankiersfamilie met banden met de Franse diplomatie.

Beseft u wat dat betekent? Dit wordt een schandaal.

- U was vlakbij. - Dat was geen toeval.

Ik heb een boodschap gevonden. Geschreven door een Tsjech, ene Radek.

Crosby heeft 'm geld gegeven.

En ik probeer erachter te komen waarom en hoe.

Deze Amerikaan zou ondanks z'n relaties in diplomatieke kringen...

weleens medeplichtig kunnen zijn aan de moord op z'n tante.

- Heel onwaarschijnlijk. - Leest u m'n rapport maar.

De minister van Justitie heeft gebeld. De terechtstelling is maandag.

Maandag. Hebt u dat goed verstaan?

We hebben niets over Heurtin gevonden.

Er was wel een dode. Ene Valachine. Misschien was hij bij de zaak betrokken.

- Hoezo? - Hij heeft een strafblad.

- Waarvoor? - Van alles. Het is nogal ingewikkeld.

Valachine was een militante trotskist. En hij was gestoord.

Hij zat regelmatig in een inrichting. Hij was dol op alles met een lemmet.

- Wanneer is hij vrijgekomen? - Van de zomer.

Toen was hij al ernstig ziek. Botkanker.

Hij was tot oktober in behandeling bij professor Grollet.

- Grollet? Weet je dat zeker? - Ja. Daar kan hij Radek van kennen.

En we hebben handschoenen en sloffen gevonden...

in z'n auto. Een zwarte 203.

- Ze spreekt slecht Frans, maar... - Gefeliciteerd, Richard.

- De stemming zit er goed in. - Nee, een kop koffie graag.

Hebt u de jonge inspecteur gezien die vanochtend bij me was?

Twee manhattans, twee bloody Mary's, twee chips en twee olijven.

- Wat doet uw man tegenwoordig? - Ik ben niet echt op de hoogte.

De receptie zei dat u hier was.

- Er is toch niets ergs gebeurd? - Kan ik u even spreken?

Wist u dat uw man vanmiddag naar Montfort-l'Amaury moest?

Hij kan toch gaan en staan waar hij wil?

Ik wil alleen weten of u wist dat hij vanmiddag naar de villa ging.

Nee. Hij zei dat hij vanochtend een telefoontje had gekregen.

Hij had een zakelijke afspraak waar hij de hele middag mee bezig zou zijn.

We gaan uit eten met vrienden.

Hij zal zo wel komen.

Is hem iets overkomen?

Uw man heeft zichzelf van het leven beroofd, mevrouw.

Hij heeft zich door het hoofd geschoten.

Uw man is dood, mevrouw Crosby.

Toen ik de villa binnenkwam...

wilde hij me neerschieten. Hij was duidelijk bang.

Weet u waarvoor?

Ik vrees dat uw man betrokken was bij de moord op z'n tante.

- Waar is hij nu? - In het gerechtelijk laboratorium.

Hebt u echt nooit van ene Radek gehoord?

De man die daar altijd koffie met melk zit te drinken.

Nee. Dat heb ik al gezegd.

Uw man keerde de dag voor de moord terug naar de Verenigde Staten.

Dat was vanwege uw operatie, nietwaar?

Ik ben nog nooit geopereerd.

- Nog steeds geen manhattan? - Nee, niet nu.

Begrijp het dan, Corinne. Ik heb nog wat meer tijd nodig.

Zeg dan gewoon dat je niet wilt scheiden.

Ik schrijf je al een jaar poste restante. Bespottelijk.

U spreekt met commissaris Maigret.

Hebt u een poste restante-abonnee die Radek heet?

Radek. Met een R.

Is hij vanochtend een brief komen halen?

Inderdaad. Een dikke envelop dus?

Met de initialen R.R.? Mooi.

Dank u wel.

Helemaal niet slecht.

Maar het was natuurlijk eigenlijk ook kinderspel.

Nu weet u dus dat ik vanochtend poste restante geld heb ontvangen.

Geld dat gisteren nog bij Crosby in z'n zak zat.

Heel goed. Maar waarom?

- Weet u dat er weer een dode gevallen is? - Dat meent u niet.

De doodgravers doen goede zaken.

Dus Crosby was bang voor u. Dat verbaast me niks.

Crosby? Hoe kom je daar nou bij?

Ik bedoelde Michel Valachine.

Je vriend.

Ik heb geen vrienden.

Kom commissaris, dan nemen we er een.

U begrijpt er niets van.

Ga maar naar huis. Ik spreek je morgen nog wel.

Schiet op.

Neem het die jongen toch niet kwalijk. Hij heeft me op de voet gevolgd.

Uw medewerkers zijn van een uitzonderlijke kwaliteit.

Laten we deze avond vieren. Hier wordt altijd wel iets gevierd.

- Heb je me iets te zeggen? - Misschien.

Wat drinkt u? Ik trakteer.

Niets.

Ik een dubbele wodka en Amerikaanse sigaretten.

Alcohol is het enige wat intelligente mensen op de been houdt.

Het is een geneesmiddel voor de geest.

- Vertel 's over Crosby. - Crosby de voortreffelijke.

Waar zou hij vanavond dineren? Bij Maxim's? La Tour d'Argent?

Maar wat geld betreft, is het een nul.

Toen z'n tante werd vermoord, had hij meer dan 600.000 frank schuld.

Z'n vrienden informeerden naar haar gezondheid vanwege de erfenis.

En hij kuste haar alleen de hand om haar pols te voelen.

Nu is hij stinkend rijk. Maar hij blijft wat hij altijd geweest is:

Een wispelturig, verwend kind dat tot vreselijke dingen in staat is.

Weet u dat hij wil scheiden om met Edna Reichberg te kunnen trouwen?

Voor hem was de dood van z'n tante een zegen.

Je trouwt niet met de dochter van de industrieel Reichberg...

een jood uit Boekarest, als je geen geld hebt.

Op het rechtssysteem, commissaris.

Het werkt foutloos. U kunt trots zijn.

Ik ben bij La Citanguette geweest.

Ik heb de man gezien die je zocht.

Valachine. De bestuurder van de zwarte 203.

Waarom heb je niet gezegd dat hij je naar Montfort heeft gebracht?

Jullie waren samen in de villa, hè?

In de 203 lagen handschoenen en sloffen.

Heel slim. Hij liet geen sporen achter.

Maar jij wel.

Hoe kwam je erbij om op schoenen met rubberzolen een misdaad te plegen?

Ik heb ze niet vermoord.

Helaas ben jij de enige die dat zegt.

En dat zal ook zo blijven. Valachine is dood.

Snap je wat dat betekent?

Jij bent de enige die je hachje kan redden. Vertel op.

Vertel me dan wat je weet over Radek, de man in La Coupole.

Help me dan.

Ik kan niets meer voor je doen. Je gaat naar de guillotine.

- Een koffie, alstublieft. - Komt eraan.

- Laat Edna haar post altijd hier komen? - Nee, dit is de eerste keer.

Discretie is een van onze huisregels.

Ik heb u om koffie gevraagd.

Een vel papier, graag.

De specialiteit van het huis: elke ochtend verse oesters.

Geef dit aan juffrouw Reichberg.

Ik reken op uw discretie.

Vraag in het hotel of er vandaag post is voor meneer en mevrouw Crosby.

Als het goed is, zijn er twee brieven. Ja, twee.

Geschreven in hoofdletters.

Maak ze open, lees ze en geef ze terug aan de receptie.

Als er iets is, kom het dan zeggen.

In La Coupole, natuurlijk. Waar anders?

De oesters. Eet u smakelijk.

Hebt u goed geslapen?

In uw dromen ziet u me natuurlijk al met handboeien om.

Ik heb geen enkele reden om u te arresteren.

Ik heb niets tegen u. Niets waar een rechter wat aan heeft.

Dat doet me deugd.

En toch wilt u de waarheid achterhalen. Nog steeds die ongezonde drang.

Die zit u in het bloed, zoals bij anderen kanker.

Als ik u was, had ik Heurtin laten terechtstellen.

Dan had u promotie gemaakt.

Dat heb ik ook gedaan.

- Bedoelt u... - Hij is vanochtend terechtgesteld.

Hij riep vast om z'n moeder.

Nee, hij is waardig gestorven.

- Ik geloof u niet. - Dat is dan jammer.

Hebt u William gezien, commissaris? Ik zoek 'm al sinds gisteren.

In het hotel hebben ze 'm niet gezien. Ik snap er niets van.

Er is niets aan de hand. Ik heb 'm vanochtend nog gezien.

Ik moest u een boodschap overbrengen.

Ik kan niets zeggen. Niet met hem erbij.

- Wie is dat dan? - Later.

Er is een brief voor u. Er zit een boodschap van mij bij.

- Niets gevonden op de handschoenen. - Dat is niet belangrijk meer.

Ga naar Montfort. Ik kom later.

Zou Crosby z'n verblijf in Frankrijk weer hebben moeten afbreken?

- Wat kan jou dat schelen? - Ik ben zoals u.

Ik stel belang in mensen en hun relaties met anderen en met zichzelf.

Wat zou er bijvoorbeeld gebeuren als de onkreukbare Edna Reichberg...

te weten zou komen dat Crosby z'n tante had laten vermoorden?

Alleen maar voor de erfenis.

En als die aardige mevrouw Crosby dat ook te weten zou komen...

en erachter kwam dat het geld bestemd was om met Edna te trouwen?

Stelt u zich eens voor.

En dan hebben we ook nog Crosby, die bang is...

en ongetwijfeld een wapen heeft gekocht.

Dat is toch een prachtig menselijk experiment...

dat wel tragisch moet aflopen.

Jij ziet mensen dus als laboratoriumratten?

Kijk om u heen, dan ziet u het zelf.

Het leven, de liefde, de dood. Mensen zijn stompzinnige beesten.

Ze vertellen elkaar oppervlakkige anekdotes.

Daar zitten ze, verstard in de tijd, gevangenen van hun gewoonten.

Kijk dan toch. Ze vertellen elkaar tot vervelens toe hetzelfde.

Ze spelen situaties na en doen alsof ze waarde hebben.

Ze leven in het verleden.

Om u heen ziet u de gemeenschap die u verdedigt:

Een zootje bespottelijke niksnutten.

En wat is jouw positie, Radek?

Ik besta niet.

In deze wereld is geen plaats voor een superieur wezen.

U zult het nooit begrijpen. Ondanks uw intelligentie...

hoort u bij hen die denken dat alles een reden heeft.

Maar de wereld kent ook toeval en absurditeit.

- Kreeg je zo je vriend Valachine mee? - Ik heb geen vrienden.

Probeert u het tegendeel maar 's te bewijzen.

U had gelijk. De brieven lagen bij de receptie.

Ga naar Montfort. Janvier en Dufour zijn er al.

Wacht op mij.

- Ik ga een luchtje scheppen. - Ik ga met je mee.

Wat doet Crosby op dit tijdstip in de kamer van z'n tante?

Een heuse familiereünie.

Maar volgens mij ontbreekt er nog iemand.

Nu wordt het pas echt interessant.

Hoe zal Crosby, de lafaard...

reageren op twee vrouwen die de waarheid kennen en elkaar haten?

De een verliefd, de ander gehecht aan haar sociale positie.

Gaat u niet kijken wat er is?

Zoals je wilt, ventje.

Kom.

We nemen alles nog 's door.

Valachine deed natuurlijk geen licht aan.

Dankzij de plattegrond van Crosby wist hij precies waar de slaapkamer was.

Een superieure geest doet het natuurlijk niets...

dat in deze kamer twee vrouwen zijn vermoord.

En dan heb ik het derde slachtoffer nog niet meegerekend.

Naar binnen.

Crosby heeft zelfmoord gepleegd.

Je had gelijk. Hij was bang om van medeplichtigheid beschuldigd te worden.

Maar hij heeft geen moord gepleegd. Niet zelf, tenminste.

Je hebt 'm je diensten aangeboden in een anonieme brief naar La Coupole.

Jullie kenden elkaar niet.

Maar je wist dat hij schulden had en tot alles bereid was om ze af te lossen.

Wat stelden die 100.000 frank nou voor...

vergeleken met een erfenis van twintig miljoen?

Crosby nam je aanbod aan.

Hij stuurde de sleutel en een plattegrond van de villa...

poste restante naar een onbekende met de initialen R.R.

Naar jou dus, Radek.

En toen ging hij snel terug naar de VS.

Sta maar weer op.

Crosby is gisteren overleden.

Jij liet 'm onder een vals voorwendsel naar de villa komen...

en je opzet slaagde.

Ik heb niets gezegd om je nog verder te laten gaan...

zodat je een fout zou maken. En dat heb je ook gedaan.

Maar even terug naar de dubbele moord.

Je had de sleutel en de plattegrond. Nu nog een alibi fabriceren...

en een moordenaar zoeken.

Want een superieur wezen maakt z'n handen niet vuil.

De moordenaar wordt Michel Valachine, die gek...

die je in het ziekenhuis bij professor Grollet had leren kennen.

Je wist dat hij ongeneeslijk ziek was, maar hij niet.

Hij wilde zeker weten dat hij vrijuit ging.

Dus bezorgde je 'm een zondebok.

Op dat moment komt Heurtin in het spel.

Het was een duivels plan. Je wilde de perfecte misdaad plegen.

Een misdaad die zowel het rechtssysteem als de politie te kijk zou zetten.

Heel interessant.

Helaas is iedereen over wie u het hebt dood...

en hebt u geen enkel bewijs.

Herken je deze man?

Heeft hij je het adres van deze villa gegeven voor een inbraak?

Ja.

Gefeliciteerd. Als ik u was, ging ik dit vieren in La Coupole.

Is het gebeurd?

Ons experiment is geslaagd.

We kunnen alleen maar tevreden zijn. Kan ik u een lift geven?

Nee, dank u. Wij moeten even de benen strekken.