Original subtitles

Dawaj! Dawaj!

Co się dzieje? Idź obudź mojego męża.

Niech przyjdzie natychmiast do mojej komnaty.

Przyszedłem po zapłatę.

Tyle, że tego co trzeba jeszcze nie zrobiłeś.

Miałem dostarczyć do kuchni, dostarczyłem.

Miałem znaleźć człowieka na samku, znalazłem. Zapłać mi. Dzwony nie biją,

znaczy, że nikt nie umarł. Bo to Bóg odbiera życie, nie ja.

Niech twój człowiek zrobi swoje.

Wtedy zapłacę.

Pamiętasz, jak ma być?

Najpierw stara, potem dzieci, na końcu Kazimierz.

Ma patrzeć na cierpienie bliskich. Tak jak my patrzyliśmy na śmierć zachów.

Kazimierz to morderca.

Jak zaczną umierać, z mocnym strachem. Zrobi się coraz trudniej.

Wiesz, że potrafimy być szczodrzy.

Dasz radę.

Olgierd?

Jeszcze tutaj?

Miałeś wjechać.

Wysłuchaj go!

Ruszyłem w drogę.

W karćmie za lasem posłuchaliśmy rozmowę dwęgrów. Stiskują przeciwko tobie.

Niemożliwe. Padło twoje imię. Co to był? Nadwitka? Widać było jacyś bogaci

panowie, może nawet z dworu twojej siostry. Brednie.

Zaszucasz mi kłamstwo. Odkardzasz moją siostrę?

Gdybyś zginął, jej mąż zostanie królem Polski. Zaraz ty zginiesz. Jaszko,

Dosyć! To ty zdradzasz moją siostrę. Zabiję cię!

Uspokójcie się!

Moi ludzie ich śledzą, ale musisz uważać.

Zmocnij strażę.

Zawiadomię matkę. Sam rządzić nie umie.

Dobrze, dobrze.

Powinna wiedzieć, ją też musisz ostrzec.

Dobrze, da mnie jednać.

Zabrałbym Maldonę i dzieci do Wilna, tam będą bezpieczne. Umiem chronić swoją

rodzinę. Wiem, dlatego wyszli je ze mną.

Proszę, przemyśl to jeszcze.

Bolko będzie lepszym królem, dobry z niego dowódca.

W księgach się rozeznaje, a Kazimierz... Nawet

Elżbieta ma dość ukrywania jego występków.

Tyle lat to szuje sprawę zachów.

Kronujcie Bolka, wtedy skandale ucichną.

Czoreczko, naprawdę nie wiem, dlaczego tak nagle atakujesz swojego brata.

To jest dla mnie takie bolesne. Dlaczego to robisz?

Walczę o mojego syna.

Tak jak ty o swojego.

Mamo, muszę z tobą porozmawiać.

Zostawisz nas samych?

Pomódl się z nami, bracie, za duszę ojca. Później, Kunegundo.

Nie ma ważniejszej rzeczy niż modlitwa, prawda, matko? Tak, oczywiście.

Pomodlmy się wspólnie, ale teraz proszę, zostaw nas samych na chwilę.

Ratuj swoją duszę.

Nie wybaczysz sobie, jak coś stanie się dzieciom.

Nie będę uciekać.

On na ciebie czeka.

Nie ożenił się.

Jest na dworze, gdzieś stąd.

Mam zostawić męża?

Męża, który cię zdradza, a teściową, która cię nie szanuje.

Ten dziwny zamek.

Zgodziłam się na to osiem lat temu.

Kazimierz długo się nie utrzyma. Po Wawelu pałętają się prawie wszyscy jego

kuzyni. Niby zgadzają się z wolą króla, ale sami chcą władzę.

Kuzyni.

Dobrze.

Ale obiecaj mi, że go nie spotkam.

Boisz się sami siebie.

Wracasz do domu.

Nie wierzę w spisek.

A jeżeli to są zwykli podróżni? Specjalnie zawrócił z drogi.

A jak Olgierd próbuje skłócić ciebie z siostrą?

Oskarża o spisek twoich sojuszników, jedynych jakich masz, naprawdę.

Co jeśli się nie myli?

Tyle razy słyszałam o różnych spiskach, czarach, zatrutych księgach. Coś

usłyszał w karczmie i próbuje wywołać zamieszanie.

Przed pogrzebem króla. Nie pozwolę na to. Nie pozwolę, żeby poganie zakłócili

tak wielką uroczystość.

Pij. Pij. Te zioła leczą.

I uspokajają nerwy.

Rozważam, czy Anna jednak nie powinna się gdzieś ukryć z dziewczynkami.

Anna zgodzi się na to?

Świeże zioła dla królowej.

Wiesz nie, pani, po prawdzie pości.

A to komu?

To dla mojej pani.

Zanieś, bo ostygnie.

Mam wrażenie, że coś ukrywa się przede mną.

Uważaj.

Będę miał cię na oku. Lepiej miej na oku tych, co to zanoszą. Pani się skarżyła,

że nie dość, że postę, to zimne dostaje.

To dobry pomysł.

Anna powinna wyjechać.

Tak będzie bezpieczniej.

Mówiłaś, że nic nam nie grozi.

Nie wierzę w spiski, ale obecność Anny i dziewczynek na zamku to jest problem.

Ludzie z Lisy.

Z takim trudem ich znoszę. Matko, prawa oszedł. Kazimierz, nie rozumiesz? Jeżeli

brat namawia ją na wyjazd, tylko że tutaj to.

Przekonaj ją, że to dla jej dobra.

Małej królewny będą bezpieczne, a...

Twoja koronacja spokojniejsza. Moja koronacja?

Czy twoja korona?

Korona królowej jest jedna.

Anna musi jeszcze czekać.

Szlag wytrafił te polskie chłopcy. Ruszajmy.

Rozmówię się tylko z Kazimierzem i Jadwigą.

Powiem, że wrócę na koronację.

Osiem lat czekałam na ten dzień.

Ciągle musisz ryzykować? Nawet własnym życiem? Nie poddam się.

Nie teraz.

Musimy się śpieszyć. Moi ludzie mogą zostać zdamaskowani.

Olgierd!

Ale chyba możesz na nich polegać.

Po coś tu przyszedł.

Zaniesiesz tę monetę tatusiowi, dobrze?

Niech wam coś kupi w rynku, jak będzie wracał do domu.

Dziękuję, panie.

Powiedz, że ja tu czekam na niego i że chciałbym usłyszeć dobre wieści. To

jeszcze dziecko.

Droga na Wawel nasz, prawda?

Ja runem pobiegnę, panie.

Złota niewiele, ale uroczystości muszą być godne.

Kuchmistrz może wydać ile chce.

A ten nagrobek konieczny teraz?

Może trochę później? Nie, sprowadź najlepszego artysta, niech zaczyna.

Wzywałeś nas, panie? Tak.

Wzmocnicie straże przy bramie i na murach.

Zwracajcie uwagę na wszystkich obcych.

Obawiasz się czegoś?

Chcę być pewny, że zamek jest bezpieczny. Kuchmistrzu, sprawdzajcie

dostawy, kupujcie tylko u zaufanych kupców.

Tak jest, najjawniejszy panie.

Ale jej wysokość... Królowa nakazała już nam ostrożność.

Zoceniam troskę mojej matki, ale nie możecie być tylko ostrożni.

Macie być pewni, że na zamku nikomu nic się nie stanie.

Moja rodzina nie może się lękać przy stole.

Jestem pewien wszystkich moich ludzi.

A ty?

Zupełna. Bądźcie czujni.

Co się dzieje? Czemu nie jesteś w pracy?

Nie wróci na Wawel. Boję się.

Czego się boisz? Ten kuchni strzyk grozi. Nie.

Ale ja widziałam takie niezwyczajne woreczki dla martwych szczupów.

Nigdy trutki nie widziałaś? Szczurów się boisz? A skąd trutki w tych sprawach?

Powiedziałaś kuchni strzyk? Nie.

Dlaczego? Bo bym nie uwierzył. Nic cierpi mnie od samego początku.

I co zrobiłaś z tym woreczkiem? Nic. Nie knął.

Czego się boisz?

Bo jak ktoś zostanie otruty, to będzie na mnie.

Jak teraz uciekniesz, dopiero będzie na ciebie.

Tyle lat twojej pani służysz.

Wracaj tam. Nie.

Musisz pokazać, że jesteś im oddana i potrzebna.

Nie wszystko zawsze się zakończy. I tałtas.

Ja się boję.

Gdzie ona jest?

Niedługo będziemy podawać. Baby nie ma, podejrzane.

Chyba jednak będę musiał coś powiedzieć o tym królowej.

Kucharka na pewno zabawia się z nim swoim.

Jakim swoim?

Mówi, że krewny, ale my swoje wiemy.

Coraz się nocą wymykaliśmy na podgrodzie.

Zawsze potem przynosili te wszystkie smaki.

Ale nie powiem.

Zawsze dasz kostować.

Mam jechać na Litwę?

Wreszcie pokażę ci mój kraj. Przecież wiesz, że mój ojciec był tam w niewoli.

Mnie się boisz.

Ciebie nie, ale... Spokojnie. Przy nas włos ci z głowy nie spadnie.

Zaufaj nam.

Co się stało?

Cudka boi się jechać na Litwę.

A ty jej wierzysz.

Ona chce tu zostać dla Kazimierza. Bady!

Ślepe jesteś.

Nie zabijaj. Wybacz. Co się stało?

Węgrzy zniknęli.

Jak to zniknęli? Dokąd pojechali? Nie wiem.

Zasnęliśmy.

Precz.

Precz i z oczu.

Bo o niczym ważnym nie gadali.

I jeszcze ten język dziwny.

No to się pospaliśmy.

Won.

Recz mi z oczu.

Co teraz będzie?

Teraz każdy na zamku może być swoim wrogiem.

Panie? Czy Anna gotowa do uczty?

Błagam, nie każ nam jechać na Litwę.

Pozwól mi, czy ktoś nie chce stąd wyjeżdżać? Nie jedziecie na długo, ale

To tobie coś grozi?

Nie boję się o siebie, tylko o was.

Nie powinieneś oddawać sam.

Gości pełno roboty, Huk! Gdzieś ty była?

Wybacz, panie.

Ja muszę coś powiedzieć.

Tam na półce był taki woreczek, a w nim biały proszek.

Obok dwa martwe szczury leżały.

Ja poszła je wyrzucić.

Wracam, a woreczka nie ma.

Nie patrz tak na mnie.

I co zrobiłaś?

Wyszorowała półkę do białości, bo jakby się okazało, że to jaka trutka, to żeby

nikomu nic się nie stało.

Matko boska, ja wiedziałem. Ja wiedziałem, że ty coś przede mną

ci nie zrobiła.

Ale dlaczego mi o tym nie powiedziałaś? A dałbyś mi wiarę?

Co miałam robić? Nie wiedziałam, komu mówić.

Od, strażę!

Nikt z twoich kuchcików nawet by nie zauważył, jak nic do jedzenia dosypał.

było powiedzieć.

Było powiedzieć, żeś to widziała.

Strażę! Strażą mnie będziesz straszył? A myślisz, że dlaczego wróciła?

Bo mi dzieci żał. Mojej pani mi żał. I ciebie.

I strudziciel na Mabelu. Może nawet w naszej kuchni. Co ci z tego przyjdzie,

żeby mnie do luchu wsać?

Co się dzieje?

Podobno ktoś obcy kręci się po krużgankach.

Gdzie nic nie zrobiła i przyjść nie gomię niewinna.

Chciałbym ci uwierzyć.

Młodniejsze piwa dajcie.

Piotrotka króla, młody strażak, dwóch przy każdym wejściu.

Na nocnik nie wracam do domu.

Rodzina na mnie czeka. To niech czeka trochę.

Służba to służba.

To nie pobijać z pańskiego stołu.

Nie jestem taki straszny.

Diabli cię nadali.

Znalazłeś ojca?

Powiedziałaś, co ma robić?

Nigdzie go nie było. Cał z nami koprzedłem.

Nieładnie.

Obiecałeś mi.

A gdzie pieniążek, który ci dałem?

Byłeś na Wawelu?

To nie twoja wina. Masz.

Zatrzymaj. Dziękuję.

To będę musiał poczekać na męża.

Miał coś zrobić dla mnie i muszę mieć pewność, że mnie nie zawiódł.

Może byś tutaj posprzątała?

Pójdę po wodę.

Nigdzie nie idziesz.

Zjechaliście opłakiwać Władysława.

Ale i powitać na tronie nowego króla.

Łączą nas więzy, krwi i wiara w jedynego Boga, Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Dlatego proszę, pomódlmy się za naszą jedność i naszą pomyślność.

To kogo wytamy na

tronie? Kazia czy Bolka?

A bo tu nie ma już lepszego?

Nie, nie ma.

Dosyć tego, dosyć.

Przecież słyszałam.

Nie wstydź się.

To ciało króla jeszcze spoczywa w jego komnacie. On tam jeszcze jest, a wy już

chcecie obalać jego wolę.

Właśnie o tej woli chcemy porozmawiać.

Wolko, proszę cię o ratunek większy dla Kazimierza.

że jedna zwycięska bitwa czyni z ciebie króla?

Tak.

Pokonałem Czechów.

Zmieniam twoje księstwo.

Tak, Kazimierz?

Czym zmienia coś oprócz twojej sypialni?

Odczekaj to.

Odstrzegaj to, albo cię ubiję. Ubij go.

Przestań. Upokorzenie to gorsza kara.

Przestańcie, proszę.

Pana Gundo, proszę.

Powinnaś przeprosić swojego brata.

Nie mam takiego zamiaru, mamo. Nie musisz mnie przepraszać.

Dosyć tego szepczania po kontach.

Jutro odbierzmy się wszyscy i powiedzmy sobie wszystko szczerze.

Jeśli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości co do mojej korony, niech ma odwagę

powiedzieć mi to prosto w oczy.

Jaśko, jutro zwołać spytka kanclerza, biskupa i archidiakona. Wszyscy mają

przedstawić.

Moja kochana synowa Anna opuszcza nas niestety.

Wyrusza w podróż razem z księciem Olgierdem. Dlatego wypijmy za pomyślną

Miłościwa pani, jestem wdzięczna, ale jednak nie pojadę.

Wybacz mi, Olgierdzie, ale nie mogę przyjąć twojej gościny.

Moje miejsce jest w Krakowie, u boku Kazimierza, przyszłego króla Polski.

Mąż cię zabije, jak cię tu spotka.

Chyba woli zarobić.

A kim wy jesteście i czego tutaj chcecie?

Tego samego, co on.

Śmierci króla i jego rodziny.

W następnym odcinku.

To się źle skończy. Jeżeli twój mąż zrobi, co nam obiecał, nic wam nie

Gdzie są?

Obawiam się, że do zamku wniesiono truciznę.

Odpraw tej ślicznotkę. Dobrze ci radzę. Widziałam, jak Kazimierz na ciebie

patrzy.

Uważaj. Zbierz! Co ci to dało?

Potrafisz do lochu. My nie wiemy, kim są spiskowcy.

Pokaż, ściąć innego pretępcę.

Strach jest najlepszym strażnikiem.