Original subtitles

Aan 't eind van 1870, de oude reizigers waren weg, rails verving

hun oude paden en de wet kwam in de koeien steden.

Na de burgeroorlog met zijn zinloos geweld. Dan komt er

een band tussen 4 slachtoffers in een uur van bitter geweld.

Dit is 't verhaal van 4 mensen het verhaal van hun strijd.

Goedemorgen, Mavera.

Hoe gaat het met je, Billy?

Oh, ik ben in orde, denk ik,

Ik was net bezig met de etalage voor Mr. Denke.

Die ketting is erg mooi.

Ja.

Het zou u echt goed staan.

Ik zou genoegen nemen met een koetskaartje en hier weg gaan.

Maar u bent hier pas drie dagen.

Moet u echt weg gaan?

Daarom begin ik te werken bij de Fransman.

In een week kan ik dat kaartje kopen.

Ik moet daarheen, Billy.

Ho! Ho! Rustig, rustig.

He, rustig nu. Kom op, rustig.

Kom op jongen. Kom op, rustig, rustig.

Wat jij, verdomde idioot! - Het spijt me.

Ik zei niet dat ze moesten vallen.

Oke, hij... hij is onhandig.

Maar we verdragen hem. U begrijpt het?

Ja ik begrijp het. Zoals hij zei, hij zei dat ze niet moesten vallen.

Is er een fatsoenlijke plek om te eten hier in dit stofgat?

Fransman aan de overkant van de straat.

Mavera, ze is daar net begonnen vanochtend.

Vertel haar dat ik u heb gestuurd.

Bedankt.

Kom op.

En behandel haar aardig.

Leuke vent.

Ha! Je moet blij zijn dat ik je niet heb laten slaan!

Ga nu verder, pak ze op! Pak ze op!

Ah!

Te vast.

Daar. Nu, mademoiselle, u bent een serveerster.

Gewoon zo.

Als je jezelf zo gemakkelijk zou kunnen veranderen.

Ah.

Eerste klant.

Veel geluk, mademoiselle.

Goedemorgen.

We hebben eieren, biefstuk,

aardappelen, pannenkoeken,

zoete broodjes, koffie, melk.

Dat is prima.

Wat is goed?

Alles.

Oh, je kunt melk weglaten.

Ik zal dat ophangen... Oh!

Het spijt me.

Weet u, ma'am? Ik ben in deze stad 5 minuten,

Vijf minuten, en ik ben al bijna van mijn paard gegooit,

en nu wilt u me verdrinken.

Ik kan wel begrijpen waarom u en die knul vrienden zijn.

Als u niet was binnengelopen als een kleine stofstorm,

dan zou dit niet gebeurd zijn.

Zo zo, u hebt een harde mond, of niet?

Misschien wil je gewoon op straat gaan en worstelen?

Als u me aanraakt zal ik dit op je hoofd breken.

Mavera, wat voor gepraat is dit? Je eerste klant en je wilt 'm slaan?

Het spijt me, monsieur, maar ze is nerveus.

U begrijpt het? - Natuurlijk begrijp ik het.

Ze speelt 'n spel met dat kind aan de overkant van de straat.

Spel?

Oh nee, monsieur. Ze is een lieve meid.

- Lief? - Lief?

Ze bedoelde 't niet zo. Ze bedoelde er niets mee.

Ze zou niemand kwaad doen.

Hoeveel man heeft ze gedood sinds ze hier binnenkwam?

Oh, monsieur, ik zweer dat u de eerste bent.

Oh, nee, nee, nee, ik bedoel ze heeft niemand pijn gedaan.

Niemand, monsieur. Nee.

Wat is er mis hier?

Er is niks mis. We praten alleen maar.

Geeft deze man je problemen, Douchette?

Welnee.

Misschien kun je beter weggaan.

Het is zoals de man zei: er is geen probleem.

Ik maakte gewoon een grapje met hem, he?

Zoals ik al zei, ga weg.

U kunt beter uw hand van me afnemen, mister.

Mr. Cogan. Er was geen argument.

Het meisje morste water... een klein ongelukje.

Geen probleem, ziet u?

Je wacht daar... Ik zal de heer dienen.

Hoe laat ben je gisteravond binnengekomen, Jim?

Middernacht.

Wat deed de jonge Brocious jongen?

Curly Bill Brocious was zijn vader.

Nadat hij hier rondliep, ontdekte ik wie hij was,

ik volgde 'm en bracht hem terug.

- Wat zou u willen? - Alleen koffie.

Oh, daar is Ed. Morgen, pa, zus.

Ed, drink wat koffie. Kan niet.

Ik moet me naar het telegraafkantoor haasten,

en controleer die Brocious knul.

Oh, geen haast daarmee. Ga zitten.

Die knul zit in de cel zonder aanklacht.

Ik denk dat er haast is.

Besloten om een tijdje in de stad te blijven, he?

- Een poosje. - Fijn.

Zeg, als Douchette het ontbijt van de gevangene klaar heeft,

zou ik het waarderen als u het zou brengen voor me.

- Dat zou ik graag doen. - Bedankt. Nou, tot later.

Wacht, zoon. Ik wil met je praten. Ik ben zo terug.

Jim, denk je echt dat je die jonge man moet vasthouden

alleen omdat zijn vader een crimineel was?

Kwaad brengt kwaad voort. Er is een lijn.

Steek je het over, dan moet je betalen.

Heb je bewijs dat die jonge Brocious die lijn overschreed?

Ik heb verhalen gehoord.

En wat ik heb gehoord is voldoende bewijs.

Geen ruimte voor fouten?

Niet voor mij.

Zie je, niemand kent echt goed van kwaad.

Dat is waarom er wetten zijn.

Ik heb er mijn hele leven mee geleefd.

Het is de enige manier waarop ik zeker van mezelf kan zijn.

Wat je ook denkt, ik weet dat ik gelijk heb.

Jim, ik vraag me af wat je zou doen als je erachter kwam

dat ik overtrad een van je wetten.

Heb je dat?

Ik weet het niet.

Ik denk dat ik vrijwel alles heb gedaan wat ik moest doen.

Dan was het een dwaze vraag, toch?

Heb je geen honger?

Het is lekker eten.

Ja, maar het is zeker de slechte atmosfeer.

Je hebt een mooie glimlach. Dat helpt een beetje.

Eet dan?

Breng je veel tijd door in de gevangenis?

Je moet vragen of ik veel tijd doorbreng buiten de gevangenis.

Wat deed je deze keer?

Hetzelfde als alle andere keren. Ik heb de verkeerde achternaam.

Weet je, mijn vader was een echte slechte man.

En te veel jonge mannen lenen zijn naam en doen als Kain.

Cogan... ik bedoel, de marshal... hoe lang zal hij je vasthouden?

Dat is moeilijk te zeggen.

Hij heeft 'n echt slechte zaak zoals geen enkele die ik ooit heb gezien.

Een zaak van wat?

Ik noem het bloedhonger.

Hij vreet aan de ingewanden van een man,

en 't maakt niet uit aan welke kant van de wet hij staat.

Je begrijpt niet waar ik het over heb, wel dan?

Ik begrijp het. Meer dan je denkt.

Ruth, er is een dans zaterdag.

Misschien een goed moment om aan te kondigen

jou en Jim's trouwdatum. - Je lijkt een beetje ongeduldig.

Nou, jij en Jim zijn nu al een tijdje verloofd nou.

Mensen beginnen zich af te vragen. - Stoort dat u, vader?

Je bent het mooiste meisje hier, Ruth.

We zijn het meest van alles, we zijn de leiders.

En Jim is zoals wij. - Is hij zoals wij, vader?

De laatste tijd kijk ik naar hem en vraag ik me af...

en ik ben bang.

Ik snap het niet... waarom moet ik haar laten gaan?

Dit is mijn stad, Douchette.

Ik wil dat het schoon blijft... voor fatsoenlijke mensen.

Mister Cogan... Marshal. Dat slaat nergens op.

Het is een leuk meisje. - Douchette.

Goed, Mr. Cogan, als u dat het beste vindt.

Dat zorgt voor haar dat ze met de postkoets uit de stad gaat.

Ja, sir.

- Sinds wanneer ben je hier? - Drie dagen terug.

Nu je me hebt gevonden, wat ga je eraan doen?

Ik heb je niet gevonden, Cogan.

Toen ik hier kwam en hoorde dat je de marshal was,

was ik ziek van binnen.

Ik kon alleen maar denken aan rennen voor je terugkwam.

Nou, je kunt beter nu gaan rennen.

Als je iets over me hebt gezegd aan iemand in deze stad...

Ik heb niets gezegd en ik zal het niet doen.

Maar niet omdat ik niet meer bang voor je ben.

Ik heb geen zin om er hardop over te praten.

Mavera... Mavera, kan ik je even spreken?

Wat is er, Billy?

Wel, ik heb iets voor je.

Ik bedoel, als je het leuk vindt.

Billy... het is prachtig.

- Vind je het echt leuk? - Ja heel erg.

Maar dat had je niet moeten doen, Billy. Ik denk niet dat ik...

Alsjeblieft, Mavera, ik wil dat je het hebt.

Billy!

Waar is het? Waar is de ketting?

Zo... je hebt het haar gegeven!

Hij haalde het uit de zaak, net alsof hij een dief was!

Mr. Denke, ik zal ervoor betalen, met werken in de winkel.

Kom ik zal het terug leggen.

- Oh, domme, onhandige dwaas! - Ik zal het maken.

Ik zal het maken.

Ik zal ze aan elkaar rijgen... net als... nieuw.

- Zei zij dat je die ketting moest nemen? - Nee!

Nee, ik vroeg haar of ze het graag zou willen hebben.

En...

En ik ging ervoor betalen, aan Mr. Denke.

Ik zal ervoor betalen. Hoeveel is het waard?

- Nou... vijf dollar. - Vijf dollar.

Hij zei me dat hij het aan het meisje zou laten zien, Marshal.

Wat is je naam, kerel?

Dunson... Dave Dunson.

Een tijdje terug liet ik je gemakkelijk gaan.

Nu waarschuw ik je. Hou je hier buiten.

Gelooft u dat hij 't heeft gepakt? Ik bedoel, ga u aangifte doen?

Nou, misschien heeft hij er wel met mij over gesproken.

Ik luister nooit naar de helft van wat hij zegt.

Het lijkt erop dat je geen zaak hebt, Marshal.

Je staat onder arrest.

Nee...

Nee, ik heb het niet gestolen.

Ik deed dat niet... en je gaat me niet opsluiten.

Houd hem tegen, Ed!

Laat me los, Ed.

Dat is genoeg. Dat is genoeg.

Wat is hier aan de hand?

Oh!

Boeit ze allebei.

Deze voor het aanvallen van een federale officier,

en hem voor diefstal. - Wat?

Doe wat ik je zeg! Ga aan de slag.

Ik ben zo terug. U kunt 'n klacht ondertekenen.

Misschien kunnen we er over praten later.

Ik zal je een keuze geven. Ofwel op de middagkoets,

of ik boek je als Billy's medeplichtige.

Als je slim bent, houd je je mond dicht.

Eerst was het een legeruniform. Nu is het een insigne.

Op een dag zul je een fout maken en helemaal alleen staan.

Oke, Billy daarin.

Ed, Mr. Cogan heeft een grote fout gemaakt...

ik ben geen dief.

U kunt met Mr. Denke praten, en laat hem het begrijpen.

Oke, Billy. Ik zal met hem praten.

Oke, daarbinnen.

- Dat hoefde je niet te doen. - Hij verzette zich tegen arrest.

Weerstand bieden? Hij kon nauwelijks opstaan.

Ik kon je methoden begrijpen

toen deze stad wild was en een ruwe hand nodig had.

Maar ik begrijp dit niet en ik vind het niet leuk.

Je hoeft het niet leuk te vinden.

Bovendien ben je te onervaren om het te begrijpen.

Ik hoop dat ik nooit de ervaring krijg om te denken zoals jij.

- Waar ga je naartoe? - Naar het telegraafkantoor,

om te zien of we een antwoord hebben over die Brocious knul,

voordat je hem ook half dood slaat.

Ik heb nog nooit in de gevangenis gezeten.

Dan is dit de gelegenheid.

Hebben ze u ook pijn gedaan?

U vocht tegen ze toen ze u probeerden te arresteren?

Misschien heb ik wel een beetje ruzie gemaakt, maar niet veel.

Ik ben niet zo goed in vechten.

Als ze achter me aan komen...

Ik accepteer meestal een uitnodiging voor de gevangenis

zonder al te veel ophef,

maar misschien ben ik daar nu een beetje moe van.

Als hij hier binnenkomt en probeert je pijn te doen...

Ik kan gewoon mijn best doen om hem te doden.

Otto.

Teken het.

Marshal, je begrijpt niets van Billy,

omdat je hier maar pas een jaar bent.

Hij woont hier zijn hele leven. Hij had geen papa, geen mama.

Wij... wij... iedereen zorgt voor hem.

Hij is eenvoudig, maar hij is geen crimineel.

In Pruisen marcheerden soms mannen door de dorpen.

Ze waren de soldaten van de Keizer. Zij waren de wet van het land.

Ze hielden ervan om te marcheren.

Soms groeven ze hun hielen in het vuil

en soms marcheerden ze door de graanvelden.

En het volgende jaar...

sommigen stierven wegens gebrek aan brood.

Teken het.

Nou! Dacht dat ik deze keer alleen zou zijn.

Dat zal u zijn.

- Hoe was de reis? - Heet en stoffig.

Geef de paarden genoeg water voordat je vertrekt.

Nadat je dit geld hebt afgeleverd aan mijn filiaalmanager in Casper,

ga je naar het hotel, en haal de rechter op.

- Oke. Wat is zijn naam? - Molenaar.

De marshal heeft hem een tijdje geleden aangesteld.

Hij zal zijn eigen connecties maken met Casper,

dan breng je hem hierheen. - Opeens snel dit alles, toch?

De marshal is 'n man van actie.

Ja, nou, als deze Dunson-kerel hem probeerde te vermoorden,

Dan zou ik 't kunnen begrijpen.

Maar Billy, het lijkt niet goed dat hij opgesloten wordt.

Nou, het is niet anders.

Maar misschien zijn we beter af zonder dat element hier.

Misschien weet u 't het beste.

Mister... hoe lang voor we vertrekken?

- Over ongeveer 5 minuten. - Ik ben zo terug.

Ohh.

Je voelt je beter?

Zeker. Ik voel me geweldig.

Ze gaan me 10 jaar geven. Ik voel me gewoon geweldig.

Nou, toch bedankt voor wat je hebt gedaan.

Dat was echt moedig.

Dat was echt stom.

Waar. Maar ik zou mijn hoed voor u afnemen.

als die niet was afgenomen.

Ik kwam om afscheid te nemen. Ik ga weg.

Nou, het is niet anders.

- Ik heb geen keus, Mr. Dunson. - Tuurlijk niet.

- Mavera, waar ga je heen? - Ze gaat iemand vinden,

die haar een ketting kan stelen zonder gepakt te worden.

Je begint te klinken als Cogan.

Je hebt niet het recht om een oordeel over mij te vellen.

Kijk, het heeft geen zin om onderling te vechten.

Nu, ik denk niet dat je naar hier toe bent gekomen om afscheid te nemen.

Je bent hier omdat je je verant- woordelijk voelt voor hun twee, toch?

Ik denk dat ik wel 'n gek idee had om je hier weg te krijgen.

Dat is niet gek.

Het is het eerste ding dat nut begint te krijgen.

Zie je 't niet? We zijn toegewijd aan elkaar, wij vieren.

Tjonge, dat klinkt als echte broederliefde.

Het is niet de liefde die ons bij elkaar houdt, Dunson, 't is haat.

Haat voor Cogan en voor alle anderen zoals hij en

in alle andere steden waar we ooit zijn geweest.

Waarom zou ik je er uit laten? Je wordt toch vrijgelaten.

Tuurlijk, ik word vrijgelaten, ik ben altijd vrijgelaten.

En ik kruip weg of draai de andere wang toe.

Nou, ik ben het zat.

Je gaat hier weg, jongen, je bent niets anders dan 'n domme dwaas.

Dan ben jij een grotere dwaas, omdat je je nek steekt

in de strop voor iemand die je niet eens kende.

Je kunt me niet voor de gek houden, Dunson.

Je bent eeerlijk om een held te zijn.

Oh, ga weg.

Luister, zie je het niet? We zijn niet meer alleen.

We hebben iets om aan vast te houden.

Ze zijn in het andere bureau.

Wacht tot de p0stkoets vertrekt.

Oke. Gezegend ben je, zuster.

Je zou kunnen zeggen dank je.

Je helpt me erin, je helpt me eruit. Bedankt.

Veel geluk, Billy.

Fijne avond, Mr. Dunson. De dames verwachtten je.

H�!

- Ik denk dat je hiervan geniet! - Reken maar van wel...

Ed hij zag Mavera weggaan, en hij komt hierheen.

H�! Ga achter de deur!

Billy!

- Hij komt wel in orde. - Kom op.

Laten we hem in een cel brengen.

Nou, ik denk dat ik een gezochte man ga worden.

Ik kan dit net zo goed dragen.

Elke goedgeklede slechte man doet dat, Billy.

Oke, waar is de jouwe?

Ooh, ik verliet het huis ongeveer negen jaar geleden.

Voor mijn eigen bescherming, begrijp je.

Zie je dit?

Het is een geweer. Het schiet kogels af.

Ik hoorde dat zeggen.

Mijn paard is aan de overkant van de straat,

maar er zijn er hier aan de voorkant.

Wat? Gaan we ze stelen?

Gesproken als een echte desperado, Billy.

Daar gaat de postkoets nu.

Oke. Ik haal de paarden en breng ze naar achter.

Ieder die me ziet denk gewoon dat ik eruit ben gelaten.

Oke.

He, de achterdeur is op slot.

Hier is de sleutel.

Kom op, Billy.

Waar is het extra paard voor?

Billy zegt dat de deputy 't meisje het kantoor zag verlaten.

Ze wordt misschien opgepakt om dat ze ons liet gaan.

Kom op.

H�! Stoppen! Stop!

Oke, stop!

Stop! Stop of ik schiet!

Ik zal ze stoppen.

Oke, stop.

Ho!

Oke. Gooi het weg.

Jij neemtt het meisje. Ik zal kijken naar Billy.

Weten ze dat ik je eruit liet?

Als ze het nu niet weten, zullen ze het snel weten.

Hup! Hyah!

- Ho! - Waarom stop je hier? - Ik ga terug naar de stad.

Hup! Hyah! Hyah!

Billy, dit is zeker jouw dag.

Je steelt niet alleen je eerste ketting,

je ontsnapt uit de gevangenis, helpt een postkoets te beroven,

en laat op jezelf schieten.

Ja, het is op ��n dag.

Waar ga jij naartoe?

Ik ga kijken wat ik met dit geld kan doen.

- Je bedoelt met terug brengen? - Ja dat klopt.

Nou, ik zie het voor me. Je gaat gewoon terug de stad in,

en stop iemand op straat.

"Neem me niet kwalijk, sir, ik vraag me af of u het erg vindt

"dit geld uit mijn handen te nemen.

"Ziet u, ik ben uitgebroken uit de gevangenis vanmorgen,

"direct nadat ik probeerde te doodden de marshal.

"Dan komt een dwaze koets drijver aanrijden

"en gooide het recht in mijn schoot,

"en toen reed hij direct terug naar de stad.

"Nu is mijn specialiteit moord en uit de gevangenis breken,

"Ik heb er echt geen zin in. Begrijpt u het, sir? "

Welnu, broeders, wat doen we nu?

Dat is het, Dunson.

We moeten hier weg voor een verband voor Billy.

Ze moeten die deputy inmiddels ook hebben gevonden.

En tegen de tijd dat koets terug in de stad komt,

weten ze precies waar ze ons moeten zoeken.

Ze zullen geen probleem hebben ons op te sporen op dit terrein.

Nou, we hebben geen betere keus. We kunnen het beste gaan.

Kom op.

- Kun je rijden, Billy? - Zeker.

Laat me je helpen, he?

We volgen jou, Dunson.

Kom op.

Hier zijn ze afgedraaid.

Marks zei dat hij Billy raakte,

ze zullen niet erg snel kunnen reizen.

Als we ze voor het donker inhalen,

kunnen ze 't opgeven zonder gevecht.

He, Will... hoe is het met Billy?

Het ziet er niet goed uit.

We kunnen beter ergens komen waar wat water is

zodat we kunnen kijken naar zijn schouder.

- Oke, kom daarheen. - Kom op jongen.

Het spoor wordt een beetje moeilijk te volgen in deze rotsen.

Bloed.

Ho!

Ik ga de veldflessen vullen terwijl je de jongen verbind.

Kom op, haal de paarden uit het zicht. Breng ze daarheen.

Hoe voel je je?

Oh, ik voel niet zoveel als ik denk.

Weet je, ik ben best wel blij dat dit allemaal is gebeurd.

Mensen zullen me nu zoeken.

Ik heb nu een gezicht.

Had je niet eerder 'n gezicht?

Nee, ik had een neus, een mond en een paar ogen,

maar ik heb nooit een echt gezicht gehad,

omdat niemand ooit stopte om het op te merken

of om twee keer te kijken...

behalve misschien Mavera.

Je hebt 'n vriendelijk gezicht, Billy.

Dat is waarom... we vrienden zijn.

We moeten hem naar een dokter brengen.

Ik ga wat water halen.

- Hoe gaat het met hem? - Hij is een beetje zwak.

Je vindt haar wel leuk, he?

Ja dat doe ik.

Ze is een goede vriend.

Ik moet voor de paarden zorgen. Ik ben zo terug.

Kom op.

We krijgen wat gezelschap. - Cogan? Ja.

Het lijkt erop dat we vechten moeten.

Nee.

Nee, we nemen de wapens, en geven ze het geld,

dan sturen we ze naar huis. - Ben je gek geworden?

Luister, jongen, je leeft in de problemen al je hele leven.

Of je het nu beseft of niet, vandaag dook je er gewoon in.

Misschien heb je het nodig. Ik niet.

Luister, Dunson.

Het goede en het kwade in deze wereld

loop niet rond met tekens op hun rug.

Nu zijn we vier kleinen die op zoek zijn naar een hol.

Cogan dwong ons ertoe,

en we hebben het volste recht om hem te doden.

Niemand laat me doen wat ik niet wil doen.

Zelfs Cogan niet.

Zuster wil jij praten met deze verwarde held van ons?

Misschien heeft hij gelijk.

Kom op. Laten we Billy hier weghalen.

Kom op jongen.

Kom op.

Oke. Blijf staan daar.

Gooi ze op de grond, Cogan.

Kom op! Gooi ze op de grond!

Oke.

Je koetsdrijver werd een beetje opgewonden,

en hij liet dit vallen.

Liet het vallen?

We wilden alleen het meisje.

Je moet zacht in je hoofd zijn om te denken dat we dat geloven.

Ik zei je dat het geen zin had, Dunson. Laat me hem doden.

Nee!

Luister nu, Cogan...

je weet en ik weet precies wat je bent.

We weten ook dat niemand het verdient

als dieren worden opgejaagd.

Misschien zijn er wat mensen in de stad

die een voorkeur hebben voor bloedzuigers zoals jij, maar ik niet.

Dit is de laatste keer dat ik je halverwege ontmoet, mister.

Nu ga je op je paard.

Nu rijden jullie weg!

Welnu, broeders, wat nu?

Nu rijden we. Kom op, Billy.

Denk je dat de koets weer de stad heeft verlaten nu?

Zeker, hij moet nu dicht bij de Casper-afslag zijn.

Hyah! Kom op!

Je hebt het weer.

Geef ons je wapens.

Oude man Flynn zal blij zijn dit weer te zien.

Hij kreeg zojuist een hartaanval...

Ik zei: geef ons je wapens!

- Waar ga je heen? - Ik ga achter ze aan.

Nee je doet dat niet. Je hebt ze ver genoeg geduwd.

Leg dat ding neer.

Ze hebben nooit om dat geld gevraagd, nietwaar, Perkins?

Nee.

Geloof je Dunson?

Dat doet er nu niet meer toe.

Je duwde die 4 totdat ze geen keus hadden dan te rennen.

Nu wil je ze opzoeken, je voeden met hun ellende.

Ze gaven ons tenslotte het geld, Marshal.

Je zou legaal kunnen worden neergeschoten voor wat je doet?

"Legaal". Dat is het woord dat je leuk vindt, niet dan?

Misschien word ik neergeschoten, maar ik koop wat extra tijd.

Dus geef Perkins zijn pistool terug.

Dan maken we een lange, langzame rit terug naar de stad.

Maak die riem los.

Ed, kijk uit!

Ik had geen keus. Je onthoud je dat.

Ik denk dat het niet te veel binnen is gescheurd, Ed,

maar het gaat behoorlijk bloeden.

Breng hem naar huis.

En als ze het vragen, vertel het ze dan duidelijk.

Oh, ik zal 't eerlijk zeggen, Marshal. Daar kunt u op rekenen.

Als je ze inhaalt, hoop ik dat ze je doden.

- Ik ben zo terug. - Oke, Billy.

Waarom staar je naar mij?

Je kent Cogan al lang, niet dan?

Jij hebt hem ook gekend...

misschien met een ander gezicht, in een andere stad.

Maar hij maakte je niet bang.

En wat hij ook deed, hij kon je niet veranderen.

- Waarom ontwijk je mijn vraag? - Waarom moest je het vragen?

Gabe...

Och, laten we 't gewoon vergeten. We gaan toch snel uit elkaar.

Waarom? Omdat ik je vraag niet zou beantwoorden?

Billy.

Hij is die kant op.

Als je wilt dat hij blijft ademen,

laat je wapens vallen.

Billy!

Hij is dood.

Oh, Cogan.

Oke, pak hem op. We gaan.

Oke, kom, van de paarden af.

Ruth, ik...

Het spijt me van je broer. Hij... hij begreep het niet.

Oh, ik ga geen aanklacht indienen of iets dergelijks.

Hij stierf vanmorgen.

Maar Ruth, hij had het mis! Hij wou ze laten ontsnappen!

Jullie zien er allemaal klaar voor uit,

laat Mr. Cogan zich weer achter de wet verbergen.

Dus ik denk dat ik je beter iets kan vertellen.

Mavera, je kunt beter je mond houden.

Hij kwam naar mijn stad als een officier van de Unie

en vestigde het staat van beleg.

Marshalwet... het was zijn wet.

Mijn broer en anderen vochten tegen hem

want wat hij wilde, nam hij.

Als hij ze niet kon stoppen op een manier, vond hij 'n andere.

Hij heeft zelfs mensen vermoord.

Toen gebruikte hij mij als een voorbeeld voor de anderen.

Zijn soldaten misbruikten mij!

En toen... - Waarom vertel je ze niet

hoe hij Billy koelbloedig in zijn rug heeft geslagen.

Nu, Brocious...

Jullie zijn allemaal vrij om te gaan.

We zorgen voor zijn arrestatie. De aanklacht zal moord zijn.

Zet hem in een cel.

Ik zei dat ik je vind zonder uniform of badge om achter te schuilen.

Je wilde een antwoord. Nu heb je het.

Hij heeft nooit zijn nieuwe gezicht laten zien.

Hij was mijn vriend.

Ik zal hem begraven.

NL ondertiteling Happyfeet