Original subtitles

Downloaded From www.AllSubs.org

Komt ons nieuwe meubilair er al aan?

Ik zie nog niks.

Het past echt bij ons om eigenaar te zijn van zo'n huis.

Wij zijn eigenaar van 'n klein flatje. Een microscopisch flatje.

We zijn mede-eigenaren van een landhuis.

Meer hoeft niemand te weten. In details treden is zo ordinair.

Er is een klein detail dat mij dwarszit.

Hoe gaan we dit financieren?

Het adres alleen al...

Ik vind het niet zo belangrijk...

...maar veel mensen vinden tussen de elite wonen't einde.

Hoe laat zouden ze hier zijn? - Rond drie uur.

Het is pas tien voor half drie. Waarom zit je hier nu al?

Dat moest van jou.

Doe nou niet net alsof ik bazig ben.

Kom, dan gaan we naar ons appartement.

Ik weet nog steeds niet waar de bedden moeten staan.

In de slaapkamer misschien?

Doe niet zo raar. Je weet best wat ik bedoel.

Wat een entree.

Zo uitnodigend voor al onze gasten.

Er is geen ruimte voor gasten. - Natuurlijk wel, schat.

Ik zie hun gezichten al voor me als ze de trap zien.

Deze trap wel, ja.

Waarom hebben ze hier geen lift?

Een lift zou de sfeer van het huis aantasten.

Daar had ik geen problemen mee gehad.

Een beetje beweging is goed voor je.

We wonen direct onder't dak, besef je dat wel?

We zijn net een stel vleermuizen.

Zeur niet zo, Richard.

Ik wil dat je van dit huis gaat houden.

Het maakt deel uit van de Engelse geschiedenis.

Waarom neem je mij nooit mee uit eten?

Ik neem je wel's mee uit eten. - Wanneer dan?

We zijn toch naar die Italiaan geweest?

Welke Italiaan?

Waar die spaghetti aan je oorbel hing.

Dat is dertig jaar geleden.

Op onze huwelijksreis. - Dat telt ook.

Je hebt me daarna nooit meer meegenomen.

Omdat jij met je oorbellen in de spaghetti gaat hangen.

Ik heb een beslissing genomen.

Ik heb besloten me niet meer in te laten met mannen.

Dat is al de derde keer deze week.

En het is pas woensdag.

Ziet dat er niet gezellig uit?

En zo klein. Denk je dat ze zo goed staan?

Natuurlijk. - Ik ben er niet zo zeker van.

Dan oefenen we toch even.

Richard, kom weer naar binnen.

Ga maar liggen.

Trek je schoenen lekker uit.

Kan het wat sneller?

Op onze leeftijd moet je de tijd zo goed mogelijk benutten.

Stel je voor dat het midden in de nacht is.

Waarom geef je geen antwoord? - Ik slaap, dus ik hoor je niet.

Ik denk dat ik Sir Edward maar op de sherry vraag.

Terwijl wij hier op bed liggen?

We moeten zo snel mogelijk de buren ontvangen.

Er is hier geen ruimte voor ontvangst.

En vanaf morgen doen we mee aan alle vrijetijdsbestedingen.

We wonen nu buiten. Dan hoor je dat soort dingen te doen.

Je bedoelt ma�spoppetjes maken en zo?

Ik bedoel vissen, schieten, jagen.

Jagen?

Onze trouwdag is over drie weken, Onslow.

Ik heb warme chocolademelk meegenomen.

Dan kunnen we gezellig nog wat praten voor we gaan slapen.

Wat is er? - Heb je zin in chocolademelk?

Wat is er? - Ik kan niet slapen.

Ik voel me opgesloten.

Het is hier te klein.

Onthou nou toch's dat ons appartement niet klein is.

Het is ouderwets knus.

Ik ga een ouderwets knus bakje thee zetten.

Ja, neem maar een lekker tussendoortje.

Het voordeel van buiten wonen is dat je de sleur kunt doorbreken.

Waar staat de thee? - In dat kastje daar.

Ik pak de melk wel.

Hou je buik's in, Richard.

Je maakt je expres dik.

Er past nog geen fatsoenlijke microbe in deze keuken.

Praat niet zo geringschattend over mijn kitchenette.

Dit zijn allemaal hele dure laminaat elementen.

De thee staat hier niet.

Nee, die staat in dit kastje. Dat moet je toch's onthouden.

Je zei dat het in dit kastje stond.

Je blijft toch niet zo dwars als we op't platteland zijn?

Dit is juist een plek om te ontspannen.

Vind je dit ontspannend?

Ga je naar links of rechts? - Ik kan geen kant op.

Dit is mij veel te intiem.

Dit is niet natuurlijk op onze leeftijd.

Wil je lijfelijk contact alsjeblieft vermijden?

Als ik't zeg... - Als je wat zegt?

Als ik't zeg, gaan we allebei naar links. Dan komen we wel los.

Doe maar rustig.

Ze hoeven vandaag geen melk.

Is ze er niet? - Ze zijn weg.

Nu is mijn hele dag weer goed.

De postbode.

Goedemorgen. - Dat is't zeker.

De vogeltjes zingen. En verder zingt er godzijdank niemand.

Blijven ze lang weg? - Nee, maar alle beetjes helpen.

Dat moet je niet zeggen. - Zelfs niet als't waar is?

Het is wel een opluchting.

Geen dreiging van koffiedrinken. Ik ben weer helemaal stabiel.

Ik ben zo terug, Liz.

Elizabeth, met Hyacinth. Ik bel vanuit het landhuis.

Het is een schitterende dag op't platteland.

Vooral als je't bekijkt vanuit zo'n belangrijk historisch gebouw.

Je moet echt op de thee komen. En je moet Emmet ook meenemen.

Ik wil jullie laten delen in mijn geluk.

En laten genieten van mijn antiek lijkende imitatie-meubeltjes.

Emmet zal't enig vinden. Lekker rondlopen en't meer bekijken.

Laat'm iets van tweed dragen. Landelijk en toch netjes.

Richard ziet er al echt uit als een jonkheer.

Dan wel de oude gebochelde jonkheer.

Het lijkt me enig om te komen, maar ik weet niet of Emmet kan.

Natuurlijk weet ik dat hij dol op je is.

Ja, ik denk ook dat hij dat leuk zal vinden.

Ja, ik heb wel een pakje van tweed en sportieve schoenen.

Dan zie ik je om half vier. Dank je, Hyacinth.

Hoe vertel ik't Emmet?

Ik heb Elizabeth en Emmet op de thee gevraagd.

Vandaag?

In de loop van de middag. We hebben de hele ochtend nog.

Waarom sta je zo?

Dat moet wel. Anders pas ik er niet in.

Je knapt wel wat op als je wat plattelandslucht opsnuift.

Ik heb een leuk tijdschrift voor je meegebracht.

Hyacinth belde net. - Geweldig.

Hyacinth belt terwijl ze ergens ver weg op't platteland zit.

Dat klinkt me als muziek in de oren.

Hyacinth is als buurvrouw een ramp...

...maar het idee dat ze ergens op't platteland zit, is't einde.

Helaas nog steeds in dit land, maar toch...

Ze heeft ons op de thee gevraagd.

Je hebt toch geen ja gezegd? - We moeten iets van tweed aan.

Landelijk maar toch netjes.

Vind je het het buitenleven niet zalig?

Ik vind het zalig om normale kleren aan te hebben.

Als wij bij de buitenlui willen horen, moeten we ons zo kleden.

Stel je dus niet zo aan, schat.

Het is net of mijn benen in een stel regenpijpen zitten.

Je ziet er keurig uit. Ik zal een foto van je nemen voor Sheridan.

Niet op 'n paard. Ik kan niet paardrijden in deze kleren.

Het mooie van mijn plan is dat we niet echt hoeven te rijden.

We hoeven er alleen maar uit te zien alsof we gaan paardrijden.

Dat is wel heel misleidend, maar ook 'n enorme opluchting.

Ik heb frisse lucht nodig. De zuivere lucht van't platteland.

Ja, het zal ons allebei goed doen.

Voor we Hyacinth zien, moeten de spinnenwebben uit m'n hoofd.

Ruik je die frisse lucht? - Ik vind het tochten.

Is dat de auto van Elizabeth niet? Ze zijn vroeg.

Stop, Richard.

Daar zijn Hyacinth en Richard.

Rij door.

Ze hebben ons al gezien.

Ze heeft rijkleding aan. Wist jij dat ze kon paardrijden?

Ze kan't ook vast niet.

Ga's naast ze staan. Dit wil ik van dichtbij zien.

Ga je paardrijden, Hyacinth?

Ja, vind je't geen prachtige dag om te gaan rijden?

Ik heb een idee.

Waarom gaan we niet met z'n allen?

Emmet, je bent gemeen. - Ja, leuk h�?

Waarom vertellen we ze niet dat we niet kunnen rijden?

Wie zegt dat ik niet kan rijden? Ik heb't nog nooit geprobeerd.

Misschien kan ik wel heel goed paardrijden.

De kleren passen.

Ga maar. Wij halen je wel in. - Ik wacht wel.

We rijden samen op. Waar heb je anders vrienden voor?

Ik stijg om de hoek wel op. - Waarom om de hoek?

Een dame hoort niet in bijzijn van anderen op te stijgen.

Daar mag alleen haar man bij zijn.

Emmet, hou op.

Luister paard, ik laat niet met me sollen.

Richard, geef me's een zetje.

Ik heb je hulp nodig.

Ik moet even op adem komen.

Hoe lang gaat dit nog duren?

Tot zover gaat't goed. Hoe start je zo'n ding?

Dan moet je met je tong klikken.

Dit is belachelijk.

Misschien staat ie nog op de handrem.

In films geven ze altijd een klap op de billen.

Doe dat maar, maar wel zachtjes. Ik ben Roy Rogers niet.

Schiet een beetje op. We hebben de paarden maar 'n uur.

We komen eraan. Sla maar wat harder.

Misschien kun je beter even gaan liggen.

Dat kan niet. De gasten kunnen elk moment binnen komen vallen.

Jij bent de enige die valt.

Breng onze gasten even naar de zitkamer. Dan kleed ik me om.

Bovenaan de trap, links. - Ik wil zo niet gezien worden.

Zorg jij verder voor ze?

Denk aan jullie hoofden.

Dit is erg... - Klein.

Leuk. - Ga zitten, maar let goed op.

Hier maar niet. Daar zal Hyacinth wel altijd zitten.

Daarom moet je dus goed opletten. Gaat het?

Ja, hoor. Maak je geen zorgen.

Ik kijk even wat dat voor herrie is. Schenk jezelf maar wat in.

Ik krijg de deur niet open. - Zit ie op slot?

Dat kan niet. Er is geen sleutel van.

Hij zit klem. - Dat weet ik.

Doe iets. Ik moet me omkleden.

Daar zijn de gasten al. Ze mogen me zo niet zien.

Waar ga je heen? - Er staan mensen voor de deur.

Niet opendoen. Ik kan zo toch geen mensen ontvangen?

Ik weet't al. De gangkast. - Verstop je je in de gangkast?

Ik verstop me niet. Ik probeer een goede indruk te wekken.

Help even.

Ik wist niet dat het buitenleven zo spannend kon zijn.

Ik ben er bijna. Laat ze maar binnen.

Nee, niet doen. Ik krijg de deur niet dicht.

Help me dan.

Zo gaat ie. Breng ze maar naar de zitkamer.

Nee, niet naar de zitkamer.

Daar kun je beter even mee wachten.

Hoezo? - Ik heb limonade gemorst.

Op mijn nieuwe ameublement? - Nee, op Emmet.

Ach, ongelukjes gebeuren nu eenmaal.

Dat is nog niet alles. - Niet?

Het was ijskoud en Emmet schrok en sprong op.

Dat is logisch. Wat is daar zo erg aan?

Je kunt beter even komen kijken.

Verwaarloos onze gasten niet. - Ik zou niet durven.

Kom onmiddellijk naar beneden.

Dat kan niet. Er zit iets scherps in de weg.

Er zijn wat problemen in de zitkamer.

Zouden jullie even in de keuken willen gaan zitten?

Wat gebeurt er? - Hyacinth regelt wel wat.

Kalm blijven, Emmet. Ik kom je redden.

Ik ben kalm.

Gezien de omstandigheden ben ik zelfs uiterst kalm.

Richard zoekt 'n scherp mes om je los te snijden.

Doe in godsnaam voorzichtig.

Ik ga even kijken hoe het met je onderste helft gaat.

Ik ben zo terug.

Uw vrouw heeft me uitgenodigd om uw huis te bekijken.

Laten we dan maar beginnen met de keuken.

Bovenaan de trap, rechts.

Ik kon geen mes vinden. Kan't hier ook mee?

Hoeveel mensen komen er? - Een handjevol.

We hebben onze handen al meer dan vol.

Waarom rij je altijd zo langzaam als we naar Hyacinth gaan?

De gedachte aan Hyacinth heeft een remmende werking.

Ik snap wat je bedoelt. Als ik me's ongeremd wil gedragen...

...zie ik altijd Hyacinth voor me. - Heb je Murchison al gedumpt?

Praat me er niet van. Die man was gewetenloos.

Wat voor man geeft de juwelen van zijn vrouw zomaar weg?

Waar zijn die nu? - Hij wilde ze meteen terug.

Gelukkig heeft Onslow mijn juwelen nog nooit weggeven.

Ik heb ook nog nooit wat van'm gekregen.

Zo hou je't leven simpel.

Wie wil nou zijn leven laten beheersen door bezittingen?

Je hoort't meteen als iemand muzikaal is.

Ik ben zo terug.

Welkom in de chaos.

Als we je ergens bij storen...

We zitten in de keuken. Bovenaan de trap, rechts.

Pa zit nog in de auto. Hij kon de trap niet op.

Hij had de eerste verdieping niet eens gehaald.

Daar ben je weer.

Blijf nu alsjeblieft van de zolder af.

Ik moet me nu even om mijn gasten bekommeren.

We zitten klem.

Elizabeth, wil je't alarmnummer bellen?

Gedownload van www.nlondertitels.com

Downloaded From www.AllSubs.org