Original subtitles

Vertaling: slootje

Met deze verzekering kunt u rustig gaan slapen,

wetende dat wat er ook gebeurt,

u bijvoorbeeld de dierenarts kan betalen. En voor slechts €26,90 per maand.

Een dier maakt tenslotte deel uit van het gezin.

Hallo?

Potjandorie...

Met Léa, verzekeringsadviseur. Sorry dat ik u stoor, maar hebt u een huisdier?

Hallo? Dag, Mme Garcia, met Baptiste Mendy.

Ja, mag ik u vragen of...

Hallo?

Verdorie...

Hé, wacht eens.

Dag, M. Vielle.

Sorry dat ik u stoor. Ik heb een klein vraagje voor u.

Wacht, ik kom er wel op. Ja, ik weet het weer.

Ik wil u een vraag stellen.

Hebt u toevallig een huisdier? Ah, een cockerspaniël.

Wat leuk, een cockerspaniël. Mijn vrouw wilde er altijd al één.

Ik wilde u nog iets vragen.

Is deze cockerspaniël verzekerd?

U geeft geen antwoord meer.

Hij heeft opgehangen.

DE TELEFOONBEANTWOORDER

Sorry, problemen op m'n werk.

Je ziet er goed uit vandaag.

Ik kan je helpen met geld.

Ik moet het podium op. -Zeg het, hè?

Ik zal het zeggen. Kusje, dag hoor. -Ik bel je later nog.

Verras me eens door er leuk uit te zien.

Oh ja, je leeft op straat. -Ik lach me kapot.

Kom op, we gaan.

Hup, hè.

We gaan ervoor.

Goedenavond, bedankt...

Zoals u nu wel weet, ben ik...

...Baptiste. -Klopt. Bedankt.

Ik kom uit Lille. Toen ik naar Parijs kwam,

gebeurde er iets bijzonders in mijn leven.

Mensen keken naar me. Vooral vrouwen.

Vooralsnog alleen oude dames die hun tas stevig vasthouden.

Maar niet alleen zij, ook de politie.

De politie hier is speciaal.

Dag, meneer.

Weet u wat ik ga vragen?

Ik zal u zeggen.

Uw ID, alstublieft, meneer. Bedankt.

Baptiste Mendy.

Het zijn onze orders, meneer. Gaat u maar.

Wat een rare baan.

Even iets met u checken: Lille...

ligt in het noorden, nietwaar?

Want laatst sprak ik een man en hij zei:

O ja?

In het noorden?

U bedoelt dan het noorden van Senegal? -Ik bedoel niet Noord-Senegal.

Toen ik mijn moeder vertelde dat ik typetjes deed, zei ze: prima, zoon.

Doe eens het typetje dat een baan gaat zoeken?

Je was geweldig. -Je wordt steeds beter.

Hoeveel zaten er vanavond? -Weet je wat mijn toneeldocent zei?

Talent blijft nooit onbekend. -Je moet gewoon geduld hebben.

Dat is het. -En iemand wil je spreken.

Pierre Chozène, ik ben... -Dat weet ik.

Mijn moeder vond uw nieuwe boek geweldig. -Mijn slechtste.

Zelfs de critici vonden het goed.

Critici hadden maar een paar vragen.

Ze hadden het niet gelezen. En u?

Ik waardeer uw eerlijkheid. Pardon...

Mijn complimenten.

U bent erg getalenteerd. Echt.

Is mijn tekst niet zwak?

Ik luister niet naar de inhoud. Maar de typetjes...

Neem op als u wilt.

Een drankje om de avond af te sluiten?

Komt u mee? -Graag.

Ik luister tot ik er een beeld bij heb.

We mogen geen alcohol schenken, maar ik heb altijd een flesje wodka liggen.

Perfect. -Mooi zo.

Bij Stromae bijvoorbeeld zie ik riet. Bij Bashung een panter.

Ik focus me op dat beeld tot ik me de stem heb eigen gemaakt.

Het is een soort geluidsinbeelding.

Alstublieft. -Bedankt.

Een toost op u. -Proost.

Doet u dat ook met vrouwenstemmen?

Min of meer, ja.

Ik start ook met een beeld, maar dan via de stem in mijn hoofd.

Goedenavond. -Goedenavond.

Goedenavond. -Ik train het als een spier.

Stapje voor stapje bereik ik de soepelheid.

Ik drijf ik 'm richting de bas zodat de grens tussen hoofd en borst verdwijnt.

Het lijkt eenvoudig voor u.

Soms ontgaan mij stemmen. -We gaan.

Wil je je spullen ophangen, alsjeblieft?

Geen zorgen. -Tot ziens, tot morgen.

Ik ga ook.

Nu al? -Bedankt.

Bedankt voor uw komst.

Fijne avond. -U ook. Bedankt.

Dit is raar. -Wat wilde hij van je?

Geen idee. -Hij heeft veel fans die hij kan meenemen.

Dat zou niet slecht zijn. -Dat is zeker goed.

Neem me niet kwalijk, pardon.

Ik wilde u niet laten schrikken.

Ik ben niet zomaar gekomen. Ik wil u graag spreken.

Onder vier ogen, bedoel ik.

Wilt u nog iets bij mij thuis komen drinken?

Mijn uitnodiging moet u vreemd voorkomen.

Dat kan je wel zeggen, ja.

Ik heb zo vaak bedacht wat ik wil zeggen dat ik niet weet waar te beginnen.

Whisky, 50 jaar oud, alleen voor speciale gelegenheden.

Goed...

Ik ben een nieuw boek begonnen.

Niemand weet nog waarover.

Voor het eerst heb ik besloten om in de ik-persoon te schrijven.

Maar ga zitten, alstublieft. Om de strijd aan te gaan.

Zo te werken, open en onbeschermd, is nieuw voor mij.

Alsof je in een nieuwe dimensie terechtkomt.

Maar daarvoor moet ik me wel voor 100% in kunnen zetten.

En het probleem is dit.

Ik tel de telefoontjes niet meer. Op sommige dagen word ik gek.

Ik kan me niet concentreren. Maar ook niet vanaf sluiten.

Natuurlijk zet ik hem soms op trillen. Ik neem niet op.

Maar mijn geest is bezeten. Wie belt er...

en waarom? Is het dringend?

Schakel 'm uit. -Dat doe ik.

Vaak de de hele dag, zodat ik kan werken.

Dat is moeilijk, maar lukt wel. Het probleem is de avond.

Als ik de berichten afluister.

Ik schaam me, maar het eerste dat ik na mijn werk doe,

is mijn telefoon aanzetten. Het is sterker dan ik.

Gelukkig heb ik de verleiding van sociale media weerstaan.

Dit klinkt misschien gek, maar ik heb bedacht dat...

iemand in mijn plaats kan opnemen.

Iemand zoals u. Een imitator.

Meent u dat?

Wilt u dat ik doe alsof ik u ben?

U denkt dat ik gek ben.

Waarom vraagt u niet of men u met rust laat?

Dat begrijpen ze niet. Of beter gezegd: dat willen ze niet begrijpen.

Net als dat men niet beseft hoe goed je je moet concentreren om te schrijven.

Na elk telefoontje moet ik weer inkomen.

Huur een assistent, geen imitator.

Ik wil met rust gelaten worden.

Ik wil tijdelijk verdwijnen. Even niets weten.

Daarom wil ik iemand als u.

Die doet alsof hij mij is. Die me vervangt tot het boek af is.

Een paar weken, hoogstens een maand.

Wat moet ik zeggen? Ik ken ze niet.

Luister gewoon.

Meestal vertellen ze over hun leven. Ik zeg meestal niets.

Dat was mijn vraag niet.

Wat is dit? -Mijn leven.

Uw leven? -Eén pagina per persoon.

Ik heb de belangrijkste zaken beschreven, de onderwerpen die we bespreken.

Net een Bijbel. Of die tv-programma's: één blad per karakter.

Het zijn uw vrienden, uw familie.

Die laten zich niet bedriegen. Zelfs niet door de beste imitator.

Het is zo groots dat niemand zal twijfelen.

Moet ik vanuit hier een gesprek voeren?

Wanneer hebt u deze Bijbel geschreven?

Toen ik begon te overwegen mijn mobiel aan iemand als u te geven.

Arsène, wie is dat? De regisseur?

Een aardige kerel, maar zijn films zijn dodelijk saai.

Elsa Chozène. -Dat is mijn dochter.

Ze heeft gouden handjes, maar weet niet te beginnen.

Liever artikelen in stomme tijdschriften schrijven dan schilderen.

Ik heb vrienden in die branche, maar ze wil mijn hulp niet.

Bent u er klaar voor om uw leven aan mij toe te vertrouwen?

Ik zou u, ik weet het niet,

kunnen chanteren. Dingen op internet zetten.

Zou u dat doen?

Natuurlijk niet.

Het spijt me, dit ga ik niet doen.

Stel dat het werkt, dan is het ziekelijk.

Niemand weet het. -Jawel, ik.

Ik zal u goed betalen. -Ik heb al een baan.

Contant, als u wilt.

En als iemand erachter komt?

Hebt u daarover nagedacht? Ik ga zeker fouten maken.

Ik zal dingen begrijpen. -Probeer het.

Ik heb je nodig, Baptiste.

Uit de weg. -Wacht, ik ga al.

Hoe noemen we het? -Hij is een tovenaar.

Pierre Chozène, u hoort bij de schrijvers met een stem...

die we in elke eerste alinea van uw romans horen.

De roman is voor mij in de eerste plaats woorden op een melodie.

Veel woorden, want je bent erg productief. Elke twee jaar een roman.

Waar haal je de inspiratie vandaan?

Vast teleurstellend, maar ik heb geen fantasie.

Ik baseer me op herinneringen, ontmoetingen die ik opbouw,

transponeer, transfigureer, opnieuw uitvindt.

Hoe verklaar je dat je personages weigeren compromissen te sluiten of te liegen?

Ze proberen hun idealen te realiseren.

Probeer jij ook je idealen te realiseren? -Ik plaats de waarheid boven alles.

Als een mantra, ik dwing mezelf daartoe.

Over jezelf praten is permanent liegen.

Wat je je herinnert, wat je verteld is, wat je vergeten bent, nooit is gebeurd.

Mijn beste herinneringen heb ik aan de tijd waarin er geen problemen waren.

Er is mij iets opgevallen: we zien je steeds minder in het openbaar.

Hoe komt dat? Wil je dat zelf?

Misschien wel. Ik weigerde...

U hebt een grote prijs voor uw laatste roman gekregen.

Hebt u nu als schrijver iets bereikt of geeft het voldoening?

Ik ben dankbaar voor die prijs, maar...

behalve dat je je huur kan betalen, brengt die prijs niets.

De ultieme luxe zou zijn dat ik kan doen wat ik wil,

zonder rechtvaardiging tegenover wie dan ook.

Maar dat is een droom.

Hallo, Pierre, met Barbara. Ik bel u namens Jacques.

Laat me weten hoe het met je nieuwe boek gaat.

De roman...

De roman, naar mijn mening.

De roman, naar mijn mening.

De roman, naar mijn mening,

is woorden op een melodie.

Woorden...

Een melodie...

Wat is dit? Te fragiel.

Ik ben een romanschrijver zonder fantasie. Hij spreekt harder.

Dat is een leugen. Een chronisch leugen.

Ik voed de vader op...

Ik waardeer je eerlijkheid, Baptiste.

Mijn dochter... Mijn dochter heeft een...

Mijn dochter heeft gouden handjes...

Ze schrijft het liefst voor stomme tijdschriften.

Weet je, ik zeg niet veel.

Mensen hebben een luisterend oor nodig. Je moet gewoon luisteren.

Je hebt gouden handjes, mijn dochter. Mijn uitnodiging komt vast vreemd over.

Vreemd. Je denkt vast dat ik gek ben.

En daarin heb je gelijk. Ga zitten, Baptiste.

Ga zitten, Baptiste. Hij trekt langer door.

Dag, meneer.

Goedendag. Dag, meneer.

Goedendag. Dag, meneer.

Langer dan dat.

Dag, meneer. Ja...

Goedendag. U bent niet geïnteresseerd in onze verzekeringen.

Ik plaats de waarheid...

Ik plaats de waarheid boven alles.

Dus jij wilt dat...

Wil je thee?

Hallo?

En? Ben je er klaar voor?

Het is niet makkelijk.

Moet ik het als een compliment beschouwen?

Ik heb meer tijd nodig. -Ik reken op je, Baptiste.

Pardon, dit boek, alstublieft.

Even kijken.

Al deze tijd op aarde, denken we niet na bij wat we doen,

doen we niet wat we zeggen en zeggen we niet wat we denken.

Dat is het.

Al deze tijd op aarde, denken we niet na bij wat we doen,

doen we niet wat we zeggen en zeggen we niet wat we denken.

Hij wil in een andere wereld geloven, ook al voelt hij dat dat onmogelijk is.

Elena had in zijn leven ingebroken en...

Vind je het niets?

Dat is het niet, maar ik herken mezelf niet.

Je eigen stem herken je nooit. Ben jij dit?

Dit ben ik niet...

Sorry dat ik je hierin meesleept hebt.

Het was een slecht idee, ik betaal je... -Nee, wacht...

Waar is je mobiele telefoon? -Op het bureau.

Mag ik?

Sorry voor het late terugbellen, maar ik was aan het werk.

Geeft niet. Schiet het op?

Best wel. En jij?

Hopelijk heb je tijd om te schilderen. -Niet echt.

Je weet dat ik zo een expositie kan regelen.

Dat heb je al 25.000 keer gezegd.

Ik moet gaan, ik ben laat. Ik bel je vanavond.

Je weet dat ik dat niet prettig vind.

We bellen later wel. -Kusjes, doei.

Hoe wist je van die galeriehouders?

Ik improviseerde. Dat moest toch?

Het is buitengewoon goed.

Welk beeld had je van mij in je hoofd?

Een schommel in een tuin, in de zomer.

Dat is mooi.

Alsjeblieft.

Hoe kan ik contact met u opnemen?

Ik heb nog een telefoon.

Het nummer zit in de envelop. Niemand kent het.

Ik weet wat u gaat zeggen, maar...

ik vond Dans la Nuit erg goed. Ik ga de rest ook lezen.

Wilt u ze signeren? -Ga detectives lezen. Als je per se wilt.

Je bent mijn redder in nood.

Bedankt.

Heb je je baan opgezegd? -Ja.

Bizar, jij bent bizar. Je bent gek.

Tegelijkertijd heb je goud in handen.

Je hebt de nummers van alle belangrijke mensen.

O ja? -Gustave Marandin.

Hij bezit alle theaters. Te gek.

Tegen niemand zeggen, hè?

Ik meen het. -Ik ben niet achterlijk.

Alles naar wens? -Ja, prima, bedankt.

Die man is toch gek? Zou jij zoiets doen?

Haat hij zijn leven of zo?

Zo simpel is het niet. -En als hij zich bedenkt?

Hallo? Ja, dag, meneer.

Hebt u een huisdier? Een wijze?

Een wijze is origineel, niet normaal.

Voeg daarbij het lawaai en de stank...

Wil je een toetje? -Ik neem er twee, want Stocky betaalt.

Je wilt niet zeggen wat het is? Maar Pierre, we werken al 20 jaar samen.

En weet je na 20 jaar wat ik doe? -Nee, dat is waar, maar...

Nou ja, maar toch...

Hallo? Gaat alles wel goed?

Prima, ja. -Omdat je meestal tegen me tekeer gaat.

Goed, ik laat je, fijne avond.

Ik kijk uit naar je boek.

Goedenavond, Nathalie. -Wat een plechtige toon.

Wilde je me spreken?

Ik red het niet, Pierre. Ik kom niet rond van wat je me betaalt.

Ik kan nauwelijks mijn huur betalen.

Hallo?

Ik ben over vijf minuten terug.

Ja, Baptiste.

Ik had uw ex-vrouw aan de lijn.

Ze wil meer alimentatie. -Draai om de hete brij heen.

Hoe doe ik dat?

Regel het maar, Baptiste. Daar betaal ik je voor.

Ik ben aan het werk. Pas op voor haar.

Ze is giftig.

Hallo Nathalie, ben je er nog?

Waarom noem je me bij mijn voornaam?

Hallo? -Hallo papa,

Stoor ik je? -Jij nooit, schat.

Wil je me iets vertellen?

De man waarover ik het laatst had,

ik ben verliefd op hem, denk ik.

Denk je dat of is het zo? -Ik weet het niet, daarom bel ik.

Hoe heet hij ook al weer?

Dat heb ik nog niet verteld. Hij heet Gabriël Lozano.

De literatuurcriticus?

Ik heb hem bij Lucky ontmoet.

Hij is erg aantrekkelijk.

Ik zie hem morgen weer.

Wat verwacht je van mij? Een advies?

Ik heb dringend advies nodig. Je kent hem. Hij vindt je romans goed.

Natuurlijk.

Vind je hem niet leuk?

Dat is het niet, maar...

Je weet hoe ik over journalisten denk. -Hij is anders.

Hoezo anders? -Zoals ik het zeg. Je bent irritant.

Fijne avond.

Dit moet ik vertellen.

Hallo, Fanny. -Hallo, alles goed?

Wil je me een plezier doen? -Hangt ervan af, wat is het?

Je smaak.

Hallo, Baptiste.

Ik ben koffie aan het zetten, wil je ook?

Het moet eenvoudig zijn. Gestyled zijn getuigt van slechte smaak.

Dit is niet slecht.

Zit het goed?

Wat zal ik zeggen? -Doe eens zo.

Het is te krap.

Trek die aan. Die is goed.

De sokken. Sokken zijn essentieel.

Je ziet ze altijd wel even en als het de verkeerde zijn,

kan je het wel schudden.

Kijk, deze gloednieuwe dingen...

Die zijn perfect. Kijk...

Mooi. -Mooi, hè?

En? -Hier, trek deze aan.

Ik bel je zo terug.

Hé, Chloë? Wat vind je?

Ja, erg sexy. -Goedkoop, maar het werkt.

Nieuw bericht. Ontvangen vandaag om 13.47 uur.

Hallo Pierre, François. We zien elkaar niet veel meer. Hopelijk gaat alles goed.

Ik zag Guzma Randin onlangs.

Wil je naar de première van zijn nieuwe werk komen? Zullen we samen gaan?

Alstublieft. -Hallo.

Hartelijk dank.

Je zult zien, het is zijn beste.

Ik ben net begonnen.

Ik doe alles voor een interview met hem.

Hij is bezig met een nieuwe roman.

Ken je hem?

Ik weet een paar dingen, ja.

Hebben wij elkaar niet eerder ontmoet?

Ik geloof het niet.

Ik heb wel jouw artikelen gelezen. -Ach...

Ik doe als iedereen, ik netwerk. Wat mij interesseert is literatuur.

Maar je laatste artikel over Houellebecq: briljant.

Ook niet echt. Twee uur exclusief interview.

Chozène is lastig. Hij wantrouwt journalisten.

Het lukt me altijd wel, maar hij is een ramp.

Maar goed, ik wanhoop niet. Ik ken zijn dochter goed.

En wat blijkt: ze vindt me wel leuk.

Ze kan elk moment komen.

Alles goed? -Ik ben te laat.

En jij? -Prima.

Dit is Elsa Chozène.

Elsa is goed. -Baptiste in het kort.

Hoi.

We hebben elkaar eerder ontmoet. -O ja?

Je opening in 104. Daar was het. -Echt?

Wat? -Mijn enige expositie.

Ik vond vooral de zwart/wit-serie mooi.

Die silhouetten als zombies uit het niets.

Pardon, Sabine? -Ik vond het prachtig.

Wat een gek verhaal. -Komt er een nieuwe expositie?

Niet echt.

Wat jammer.

Dan moet ik wachten. -Kom naar mijn atelier.

Dat gaat zomaar niet. -Jawel...

Kom naar mijn atelier. Wacht...

Ik geef je mijn kaartje.

Ietwat ouderwets, ik ben een oude ziel. -Pardon.

Ik ben zo terug.

Ik weet de zin nog die ik vond...

Gebeurt dit wel vaker?

Wat bedoel je?

Dat mannen met je willen slapen om bij je vader te komen.

Ga je al weg? -Ja, ik moet gaan.

Tot de volgende keer.

Geweldig, die Baptiste.

En Sabine heeft mijn artikel goedgekeurd. Pak je zakdoek.

Het is 30 graden, het leven is mooi.

Gaat het wel?

Vertel me over je artikel.

Natuurlijk kon het, wat ik gedaan heb.

Ik ben kalm, maar ik praat niet met je collega.

Gisteren gekregen. -Dat is niet mijn taak.

Wat bezielde je?

Ze vroeg advies. -Aan haar vader, niet aan jou.

Op dit moment ben ik haar vader.

Ik vertelde haar de waarheid.

De waarheid? Welke waarheid?

Is dit een grapje? -Baptiste, maak je klaar. Het is aan jou.

Armen omhoog. -Wat is er met Vincent?

Hij verliest zijn subsidie. -Echt?

Hij is bang het theater te verliezen. -Kan dat?

We zijn op dat punt. -En dan?

Dan niets.

Eerst was het het verkeerde document.

Toen zeiden ze dat ze het niet hadden ontvangen.

Dan is de persoon er niet en moet je wachten tot ze terug is.

Toen moest alles opnieuw.

Niets veranderd dus. -Ik zeg je, het zijn ratten.

Ben je gestopt nieuwe dingen? -Integendeel.

Ik heb een geweldig gezelschap gezien.

Ze herinterpreteren Échille met schotels en lepeltjes.

Wat een onzin. -Het is kunst en nieuw.

Het is meestal onzin.

En totaal iets ander.

Heb je het gezien? -Zeker.

Het is een goede beslissing. -Jij bent de doelgroep niet.

Deze show is niet voor jou. Ik hou veel van je.

Maar een ander publiek. Ja, ik hou veel van je.

Maar ik beslis het niet.

Hallo? -Hallo, Pierre.

Ik help je herinneren aan de masterclass volgende week.

Het spijt me, maar dat gaat niet meer. -Hoezo gaat niet meer?

Maar vorige maand zei je "ja". We hebben al twee keer geschoven.

Welk excuus kan ik nog aanvoeren?

Regel het maar, Mireille. Daar betaal ik je toch voor.

Het gaat over de ezel. -Pardon?

In hoofdstuk zeven eet uw personage ezel.

Ik vroeg me af of ik het in bouillon mag omzetten.

Ik ben bang dat "ezel" nergens op slaat.

U maakt een grapje, hoop ik?

Waarom niet soep, nu u toch bezig bent? -Dat is een detail.

Het geeft me een goed gevoel om je stem te horen.

Weet je nog? Die nacht samen in dat hotelletje in Poitier?

Luister, Nathalie... -Ik ben niet ver weg van je.

Ik kan even langskomen.

Zoals onze amoureuze avondjes vroeger.

Ik ben aan het werk. -Je zegt geen "nee".

Het spijt me echt, maar... -Jij, spijt?

Geef ons een laatste kans.

Is het mijn lichaam?

Walg je van mijn lichaam?

Verdraai het niet.

Fijne avond.

PAST FLUWEELZACHT BIJ JE?

BEL ME, ZELFS ALS HET LAAT IS

Het maakt mij niet uit of je wil of niet...

Niet te geloven...

Hallo, papa. Gaat het goed?

Op mijn leeftijd is gaan niet zo erg.

Goed gaan is een ander verhaal.

Ik had je dochter aan de telefoon.

Ze klonk nogal boos op je.

Heb je iets nodig?

Het is lang geleden dat ik iemand om iets gevraagd heb.

Ik was vanochtend bij je moeder.

We hebben twee uur samen doorgebracht.

Het huis is leeg zonder haar.

Ik begrijp hoe je je voelt. -Dat denk ik niet.

Ik weet dat ik stoor. Veel liefs.

Dag, M. Chozène. -Goed je te zien. Kom binnen...

Nu je er toch bent...

Ja, ja...

Schiet het al op?

Thee of koffie? -Thee, alstublieft.

Ga zitten, alsjeblieft.

Tegen jou kan ik het zeggen: ik schrijf over mijn vader.

Wat deed uw vader?

Leraar in een dorp in Normandië.

Hij bracht me de liefde voor woorden bij.

Dit boek is een manier om hem te eren.

Ga zitten.

Hij is vast heel trots.

Ik heb hem niets verteld. -Ik bedoel op u.

Ik hoop het, maar daar praten we nooit over.

Hij is niet zo uitgesproken, eerder zwijgzaam.

Wat doet jouw vader? -Hij is gestorven toen ik vijf was.

Wat erg. -Ik herinner me weinig.

Is er geen opname van zijn stem? Niets?

Volgens mijn moeder had hij een vrolijke stem die hij op mij heeft overgebracht.

Vroeger wilde ik muzikant worden om over die vreugde te schrijven. Zoals Mozart.

Waarom hebt u dat niet gedaan? -Dat was niet voor mij weggelegd.

En als u het over kon doen? -Ik weet niet of ik dat wil.

We denken dat we alle tijd hebben. Op een dag kijk je om en is het te laat.

Het is nooit te laat.

Het is vaker te laat dan je denkt.

Hallo?

Dag, M. Chozène. Sorry dat ik stoor. Met Gabriël Lozano.

Hoe komt u aan mijn nummer? -Ik ben een vriend van uw dochter.

Een vriend? En ze gaf zomaar mijn nummer?

U hebt lang geen interview gegeven.

Geef je mijn nummer aan journalisten?

Waar heb je het over? -Lozano.

Hij belde net. Ik heb je gewaarschuwd.

Dat hoef ik niet meer te vertellen.

We hebben dit al besproken. Wat heb je niet begrepen?

Ik wil niet dat mijn boeken verfilmd worden.

Het is niet persoonlijk.

Ik heb veel aan je gedacht. Hoe je je gedroeg bij Lucky.

Hoe gedroeg ik mij?

Het leek wel een schoolgesprek. -Je had gelijk over Gabriël.

Zag je het niet aankomen?

Het is niet de eerste keer. Ik lijk wel klootzakken aan te trekken.

Mijn therapeut noemt het faalangst.

Ik weet niet wat dat is.

Ik kies mannen die niet bij me passen of niet vrij zijn. Dat is hetzelfde.

Misschien niet vreemd met zulke gekke ouders?

En jij?

Wat doe je voor werk?

Wil je dat echt weten?

Die is te gek. -Vind je?

Dat is Jakub.

Een Pool die ik in Berlijn ontmoet heb.

Heftig portret. -Hij is dood.

Oh ja?

En de anderen? -Daar gaat het goed mee, denk ik.

Ik hoop het.

Je hebt echt talent.

Zou je voor mij willen poseren?

Ik?

Dit bedoel ik.

Ik wil op basis van dit iets maken.

Wat vind je?

Het lijkt alsof...

Haar lichaam lijkt onbewogen.

Alsof ze ons betrapt, maar het haar niet kan schelen.

Het is inderdaad raar om haar door een man te vervangen.

Maar wel grappig. Toch?

Doe je het dan? -Wat?

Voor mij poseren.

Je hand. Iets meer van je af.

Zo. Perfect.

Iets meer in het licht.

Zo niet.

Je hele gezicht, zo...

Hoofd ietsje omhoog.

Gezicht nog ietsje omhoog.

Ja, zo. Perfect.

Papa, alles goed?

Ben je aan het werk? -Ja.

Altijd. -Hoezo altijd?

Altijd als ik bel, heb je geen tijd.

Ik heb alle tijd. Jij stelt een vraag, ik antwoord.

Inderdaad, ik ben aan het werk.

Wat is het probleem? -Er is geen probleem.

Blijkbaar wel. -Ik wilde alleen even met je praten.

Super, laten we praten.

Super?

Als schrijver moet je wel betere woorden kiezen.

Ik had inderdaad "fijn" of "prima" kunnen zeggen.

Of verbluffend. Fantastisch, zelfs.

Heb je dat echt tegen hem gezegd?

Sorry, het floepte eruit. -Tegendeel.

Integendeel. Mijn vader slikte van alles in.

Als 90-jarige is hij nog kwaad op de wereld.

Een beetje tegenspraak zal hem goed doen.

Ik kan daar niet mee omgaan.

Zelfs nu nog gedraag ik me tegenover hem als een kleine jongen. Het is zielig.

Mijn vader leeft in een wereld die niet meer bestaat.

Wist hij maar dat de hele boel instort. -Instort?

Ik ben al een tijd erg geïnteresseerd in collapsologie.

Waarin?

Collapsologie is de wetenschap...

die de tijd en wijze van ondergang probeert te bepalen.

De ondergang van wat? -Van alles.

Vluchtelingenstromen, opwarming van de aarde, stijgende waterspiegel, alles.

Ik schep je nog wat op. -Het is heerlijk.

Lekker, hè?

Nog een beetje dan. -En wat rijst.

Wat zou jij doen als de ondergang op handen zou zijn?

Ik weet het niet. -Weet je waarom niet?

De mens kan niet over zijn eindigheid nadenken. Dat is ondraaglijk.

Hij denkt liever dat hij onsterfelijk is.

U laat wel iets achter. Uw oeuvre is onsterfelijk.

Mijn oeuvre?

Het is lucht, papier, het vergaat. Wie kent mij nog over tien jaar?

Stel ik je teleur?

Ik had me je anders voorgesteld.

Wat had je je dan voorgesteld?

Journalisten houden een beeld van mij op dat ik niet ben.

Daar zijn ze erg goed in.

Ik, nou ja, u bent gebeld door Gabriël Lozano.

Hij is anders. Hij begrijpt de dingen.

Als ik geïnterviewd wil worden, dan door hem.

Moet je nog iets doen vanavond?

Goed gedaan.

Vind je dat ik te veel drink?

Je hebt volkomen gelijk.

Dat is geen primeur.

Iedereen weet het.

Niet zo lang geleden heeft het de liefde voor mij verpest.

Een buitengewone vrouw.

Ik dacht dat ik te oud was om verliefd te worden,

maar toen het toch gebeurde,

heeft de alcohol alles verpest.

Na een tijdje was ze het beu.

Een keer was ik dronken en zei nare dingen tegen haar.

Het ergste is: ik weet niet meer wat. Ze wilde me niet meer zien.

Dat moet jou nogal belachelijk voorkomen.

Mijn zielige leven.

Terwijl de wereld eraan gaat.

Vreemd genoeg denk ik veel na over mijn zielige leven.

Nu ik me er niet meer om bekommer.

Vooral 's nachts.

Hebt u het over Clara,

in uw laatste boek?

Ze hield van mij.

En ik heb er niets meegedaan.

Misschien moet ik gaan, M. Chozène. Het is al laat.

Zeg maar Pierre.

Alsjeblieft.

Hoe laat is het? O, het spijt me.

Nog een laatste dan? Ik zal een taxi voor je bellen.

Hallo?

Goedenavond, Clara.

Lag je te slapen?

Helemaal niet.

Ik ben alleen verrast. Het is erg onverwacht.

Ik wil je al heel lang bellen.

Ik mis je, Clara. -Ik mis jou ook.

Het spijt me heel erg. -Vergeet het.

Dat is nou juist het probleem. Ik ben vergeten wat er gebeurd is.

Wat ik die avond gezegd heb.

Herinner je je echt niets? -Heel weinig.

Ik denk vaak aan je. Weet je nog wat je mij schreef?

"Nadezhda" in het Russisch betekent hoop.

"Nadezhda" in de liefde betekent geduld.

Te snel, te langzaam, verstrijkt de tijd.

Houden we genoeg over om op een dag opnieuw te beginnen?

We houden genoeg over, ja.

Waarom hebben we elkaar zo lang niet gesproken?

Hoi, ik ben het. -Ik moet ophangen, Pierre.

Slaap lekker. -Slaap lekker, Clara.

Hallo, Gus. Grappig dat je me belt.

Laatst was ik bij een show van een geweldige jonge imitator.

Vind je mensen opeens interessant?

Maar hij is totaal anders... -Je maakt een grapje.

Zeg dat het een grapje is. Heb je niet meer te zeggen?

Hoezo heb je niet meer te zeggen?

Clara en jij hebben me voor schut gezet. Zoiets had ik nooit van jou verwacht.

Of toch wel. -Luister, Gus, ik...

Noem me geen Gus meer, duidelijk?

Het is niet wat je denkt. Ik heb me lang ingehouden.

Wat aardig van je.

Is het allemaal haar fout? -Dat zei ik niet.

Clara treft geen blaam. -Laat maar, ze heeft alles verteld.

Ik weet niet wat me bezielde. Ik draaide door.

Zie je wel: ik kan dit niet. -Rustig.

Ik moest improviseren van je. Ik deed wat ik kon.

Iets drinken? -Voor mij een koffie.

Excuseer me, jullie kennen elkaar toch al?

Pierre vertelde me dat je uitermate getalenteerd bent.

Gedumpt door twee mannen met één stem.

Heel bijzonder. -Ga zitten, Baptiste.

Heerlijk hoe je tegen me praatte met de stem van Pierre.

Live, bedoel ik. Als je het goed vindt.

Ken je dat gedicht nog, Clara?

"Nadezhda" betekent in het Russisch hoop.

In de liefde betekent het geduld.

Nadezhda...

betekent in het Russisch hoop.

Een prachtig nummer van Moustaki.

Heb je vaak woorden van anderen gebruikt om mij te verleiden?

Soms wel. -Heeft iemand jou iets gevraagd?

Je verzint wat.

Klopt, ja. Min of meer.

Daarom zijn we hier gedrieën. -Dat had ik door toen ik gisteren kwam.

Ik heb gelijk alles opgebiecht. Ik kon niet anders.

Maar we veranderen niets.

We gaan door... Nadezhda...

betekent in het Russisch hoop.

Zal ik jullie maar laten?

Ik heb een vraag. Moet ik Baptiste bellen voor Pierre?

Met mij, Pierre.

Waarom moet je lachen?

Hoe je dat zegt, met die vanzelfsprekendheid.

Met mij, Pierre.

Voor mij betekent dat niets meer. -Pardon?

Nathalie, verdwijn uit mijn leven.

Noemde je me bij mijn voornaam? -Inderdaad.

Is er iemand anders? -Ja, er is een ander.

Dat zeg je zomaar. Ik maak je leven tot een hel.

Jij en je waardeloze boeken.

Hallo? -Hallo, papa?

Hallo papa, alles goed?

Dat zou ik jou moeten vragen. Het is al laat.

Alles in orde? -Nee, dus.

Gabriel belde net. Hij wil me zien.

Ik weet wat je gaat zeggen: hij zit fout. Maar eerlijk is eerlijk.

Vind je?

Ik ben ook journalist.

Je moet soms sluw zijn.

Jij bent geen journalist, je bent schilder.

Bel je me nou om over Lozano te praten?

Waarom kijk je zo sip?

We kunnen even pauzeren.

Het gaat wel.

Denk aan al die vrouwen die uren poseerden voor een meesterwerk.

Waarom vind je je ouders gestoord?

Onze hele familie is een beetje gestoord.

De scheiding van mijn ouders was een grote opluchting.

Mijn moeder is...

echt gestoord.

Mijn vader zit in zijn bubbel, maar...

ik hou van hem.

Soms heb ik medelijden met hem.

Waarom?

Schrijven is als schilderen, je staat er alleen voor.

Ontmoette hij maar iemand.

Poseer je voor haar?

Naakt?

Vind je haar leuk?

Ze is in de ban van Lozano.

Hij is wel knap.

Vind je?

Hij is niet oké. Maar dat maakt hem juist zo sexy.

We weten dat zo'n man ons laat lijden.

Ja, heel sexy.

Als je wilt neuken, kies je liever een foute vent.

Een foute vent?

Een slechterik.

Genereus...

Foute vent.

Onzin.

Niet nu.

Hallo papa, heb je me nodig? -Ik jou nodig?

Luister, papa, ik ben het zat. -Pardon?

Dat zou ik wel eens willen horen.

En dan zonder vraagteken. -Waar heb je het over?

Ik ben je toon beu.

Je hebt nooit iets vriendelijks tegen me gezegd.

Literatuur moest ons verbinden, maar je praat nooit over mijn boeken.

Wil je echt mijn mening over je boeken horen?

Ik vind je boeken maar niets. Ze missen authenticiteit, ze zijn slecht.

Leegte op glanzend papier.

Hoi Nino, alles goed? Is Vincent er?

Hij heeft een afspraak met de URSSAF.

Ik moet iets anders proberen.

Iets abstracters of zo.

Minder figuratief. Eenvoudiger. Meer...

Puurder wellicht.

Maar als we slagen, wordt het heel mooi.

Mijn vader zal het geweldig vinden. Dit is zijn vaste stek.

Hallo.

Hé, hallo. -Mijn dochter, alles goed?

Ken je Clara nog, van de galerie op de hoek?

Hallo...

Dit is Baptiste. Baptiste, mijn vader.

Baptiste poseert momenteel voor mij. -O, ja?

Even zo. Ik ben zo terug.

Dat gezicht. -Speel je een spelletje?

Sorry, ik had geen tijd om het te vertellen.

Dat wilde je toch, niets weten.

Bepaalde zaken moet je wel weten.

Voor Pierre is het echte leven veel te ingewikkeld. Dat trekt me in je aan.

Het schilderij is haar idee. -Zijn jullie een stel?

Het is puur professioneel.

Wat vind je van Elsa?

Een geweldige meid. Zo passievol.

Qua schilderen. Moet ik haar dus aanmoedigen?

Ja, zeker. Ik bedoel, haar schilderijen zijn subliem.

Wij zijn klaar, neem onze plek.

Gaan jullie weg? -Ja.

Ben je nog boos op mij?

Hoezo? -Vanwege Lozano.

Dat zou ik nooit doen.

Ik geloof je.

Echt waar? -Ik geloof je.

Beloof je dat? -Natuurlijk.

Tot ziens, Elsa.

Erg fijn je ontmoet te hebben, Baptiste.

Ik kan niet wachten op het resultaat.

Je vader dacht dat we samen waren.

Dat verbaast me niets.

Wil je weten of ik met je naar bed wil?

Het antwoord is ja.

Persoonlijk wil ik dat best.

Poseren heeft iets erotisch.

De totale onbeweeglijkheid roept verlangen op.

Automatisch, ook chemisch.

Je moet dat verlangen tegenspreken, overstijgen.

Bovenal moet je verlangen en lust niet verwarren.

Veel mannen winden me op,

maar dan verlang ik nog niet naar ze.

Verlangen is iets anders. -De kaart.

Bedankt.

Ik raad de truffelpasta aan. Die is echt vet.

Er is iets ongrijpbaars aan jou.

En figuratief werkt niet.

Dus ik probeer het te doorbreken.

Misschien moeten we toch eens neuken.

Dat verlicht de spanning.

Dag, M. Chozène. Met professor Couturier van het UMC Rouen.

Helaas moet dit telefonisch: uw vader heeft een hartaanval gehad.

We hebben gedaan wat we konden, maar zijn hart was te zwak.

Wanneer had je hem voor het laatst aan de telefoon?

Een paar dagen geleden.

Hij was trots op je.

Diep van binnen wist ik dat. Maar het is goed om te horen.

Ik moet naar Normandië. Mag ik mijn telefoon?

Tijdelijk uiteraard.

Ik geef 'm zo snel mogelijk terug.

Dank je, Baptiste.

Hallo, papa. En? Hoe is het?

Ik vind het moeilijk te beseffen, zoiets wreeds.

Ik hoop dat je het niet erg vindt. Ik heb Baptiste meegevraagd.

Papa?

Het eerste dat bij mij opkomt is,

dat me bezighoudt, me obsedeert, is de stilte van mijn vader.

Ik weet dat hij van mij hield.

Hij uitte dat zelden, heel weinig.

Maar zijn zwijgen zat vol woorden die hij niet zei.

Soms begreep ik niet dat deze stilte ook vol liefde zat.

En nu je stil bent,

hoor ik de woorden van liefde.

Eet wat, er ligt genoeg binnen.

Kijk eens hoe knap mijn vader was. -Wat een knappe vent.

En daar ook, klein, met zijn pony, net als ik.

Of het die tijd was, geen idee. -Willen jullie een hapje?

Bedankt. -Dat moet jij niet doen. Geef hier.

Dank je, wat lief.

We hebben elkaar nooit gesproken.

Ik heb je eerste expositie gezien, erg mooi.

Ik wil graag zien hoe je je ontwikkeld hebt.

Herinner je je dat nog? -Zeker.

Er is een kamer voor Baptiste.

Wil je hem die laten zien? -Natuurlijk.

Gaat het? -Ja, en met jou?

Ik ben blij voor hem.

Het is het beste wat hem kon overkomen.

Ben jij altijd zo?

Hoe precies?

Ik weet het niet.

Wat ik meteen leuk aan je vond qua model, zijn je ronde vormen.

Je ziet ze bijna niet.

Als je wilt, leen ik je er een paar.

Je vader mag er een paar.

Waarom?

Zit hij je dwars?

Ik zei het zomaar.

Snel dan. -Kusje, we halen 'm.

Hier, ga snel. Tot gauw.

Tot gauw.

Wanneer kom je terug?

Morgen neem ik de trein terug met Clara.

Ben je verliefd, papa?

Ik denk het wel.

Denk je het?

En jij? Ben jij verliefd?

Bedoel je op Baptiste?

Hoezo? Is er nog iemand? -Weet ik niet.

Je weet het niet. Hoezo, je weet het niet?

Ik ben verliefd op zijn beeltenis, dat is altijd zo.

Wat bedoel je?

Mannen komen niet altijd overeen met hun beeltenis.

En hij? Hij wel?

Ik weet het niet, zeg ik toch.

Als je verliefd bent, zeg je weet ik niet. -Hoewel? Of dan juist niet?

Ja, dan juist niet.

Elsa vindt je leuk, maar ze heeft liever Lozano.

Mijn moeder vertelde dat ze eens viel op een acteur...

in een politieserie die superdominant was.

Toen zag ze hem in het echt in de trein.

Heeft ze hem aangesproken?

Ze besefte dat het niet om hemzelf ging, maar om zijn personage.

Wat kan ik doen?

Hou je van viooltjes?

Bloemen zijn leuk, maar geen viooltjes.

Heel stijlvol.

Hoe gaat het heten? -Geen idee.

Man, vrouw, maakt niet uit, hè? -Ik moet erover nadenken.

Hier zijn we.

Hallo, Baptiste. -Hallo.

Bedankt trouwens.

Hallo...

Aantrekkelijke kleurencombinatie. Klassiek, maar toch gevoelig.

De bevestiging van de materiaal is opmerkelijk.

Mooi, hoor.

Wil je meer zien?

Ik wist niet dat je deze kant had, maar het is geslaagd.

Dat is een beetje kubistisch, het heeft ook iets...

heel natuurlijks, heel zachtaardig.

Ik ben zo terug.

Excuseer me.

Hallo, Gabriël?

Vrijdag?

Heb je gemerkt dat mijn dochter vaak mijn mening vraagt over mannen?

Profiteer daarvan.

Lozano is een goede journalist, maar een lul.

Dat kan ik niet doen. -Doe het.

Ik moet misschien juist...

Ik moet misschien juist stoppen.

Ik kan niet tegen Elsa blijven liegen. -Mijn boek is nog niet af.

Eerlijk gezegd ben ik nog niet begonnen.

Wat heb je dan gedaan? -Ik heb geleefd.

Geleefd.

Het is buitengewoon.

Opening de 19e, een expositie van een maand.

Mag ik de evolutie van je werk laten zien?

Fantastisch. -Oké.

Wanneer kan ik naar je atelier komen voor een eerste selectie?

Maandag?

Maandag, goed. In de ochtend, bijvoorbeeld?

Sorry, excuseer me.

Alles goed?

Wil je met me mee naar een concert op vrijdag?

Vrijdag gaat niet. Ik moet iets afmaken. Ik ben nu bezig, ik bel je later terug.

Kusje. -Doei.

Pardon.

Ja, maar dan... -Ik zet 'm uit.

Papa, broekzakgesprek. -Een wat?

Je zit op je mobiel. Je belt me.

Wat gebeurt er?

Ik ben het, schat.

Clara is erg enthousiast om met jou samen te werken.

Elsa, hoor je me?

Kan iemand mij dit uitleggen?

Luister, schat, ik zal alles uitleggen. Baptiste...

Sorry dat ik je hierin meegesleurd heb. -Het spijt mij. Ik heb het verpest.

Wees gerust, ze is vooral boos op mij.

Deze ondermijning vergeeft ze me nooit. -Geef haar de tijd. Ze is slim.

Ik heb haar tig keer gebeld. -Ze doet niks.

Het is te vroeg. Ze trekt wel bij.

Door jou is ze weer gaan schilderen en gaat ze exposeren.

Ik was een roepende in de woestijn.

Jij wist de woorden te vinden.

Ik had het graag gezien. -Dat gaat gebeuren.

Je moet naar de opening komen.

Jij gaat naar de opening.

Je komt ontspannen en lachend aan. Niet overdrijven.

Rustig vooral. -Heel rustig.

Rustig maar, het komt goed.

Goedenavond...

Picasso zei: ik ben een vrouw. Iedere kunstenaar is een vrouw.

Elsa's werk sluit aan bij onze tijd.

Ze laat zien dat gender slechts een sociale, zelfs culturele constructie is.

Maar de genderkwestie is niet nieuw.

Wat ik wil, is het strippen van de man...

Het wordt niks. Dood. -Wat blijft er nog over?

Wat zien we dan van hem?

Mag ik hem even van je lenen? -Natuurlijk.

Het spijt me. -Stil.

Nog één.

Bedankt.

Dit is vast geen fijne situatie voor je.

Ik wil je bedanken. We draaiden als twee planeten om elkaar.

Zonder jou hadden we elkaar niet hervonden.

En je man? -Gus begrijpt dat we geen toekomst hadden.

Moedig dat je gekomen bent. -Op mijn schat.

Excuseer me.

Elsa heeft Lozano gevraagd om alles te onthullen.

Dat mag ze niet doen. -Zie het in perspectief. Alles komt goed.

En je reputatie? -Mijn redacteur zal blij zijn.

Zo'n sappig verhaal verkoopt.

De mens houdt van schandalen. -En je vrienden?

Die overleven het wel. Net als Elsa.

Dit kan zelfs dingen sneller duidelijk maken dan al haar therapieën.

Heb je niets ontkend? -Wat wil je ontkennen?

Alles zal helemaal waar zijn.

Ik ga met pensioen in Normandië, mocht je onderdak nodig hebben.

PIERRE CHOZENE HET BEDROG

Wat is dit?

Dag, meneer. -Goedendag.

Ik ben het.

Doe open. -Ik ben er niet.

Ik word boos als je niet opendoet.

Blijf daar.

Kom nou, je verpest mijn dag.

Ik kom eraan.

Hallo. -Wat is dit? Ik heb je tig keer gebeld.

Mijn mobiel staat uit tegen journalisten. -En dan klaag je?

Je bent een hype, het is vet cool.

Het internet ontploft door jou. -Hype van een bedrieger.

Je droomde van glorie. Wij allemaal voor jou.

Deins er niet voor terug. Kom van die bank af.

Kom op.

Dag, Baptiste Mendy. -Hallo.

Goedenavond. -We verwelkomen de beste imitator...

van zijn generatie, want naast politiek leiders imiteer je ook rappers:

Bouba, Aurel San en de grote...

Franse zangers: Aznavour, Johnny, Bashung. Je palet is ongelooflijk.

Bedankt, dat is leuk om te horen.

Ben je voor het eerst op TV? -Ja, ik ben nogal...

Onder de indruk? -Fijn om hier te zijn.

Bescheiden, maar heel sterk dat iedereen geloofde dat je Chozène was.

Ik had geluk hem te ontmoeten.

Dankzij hem zit ik hier. -Maar het was een enorme gok.

Het is de prijs voor zijn vrijheid. -Even iets uit je show...

en dan verder met dit rare verhaal.

Je hebt er net één uitgemaakt.

Zeg eens iets.

Hallo?

Nee, je stoort niet.

Morgenavond kan ik niet.

Ik ga met Emmanuel iets eten. Daarna is het ook moeilijk.

Ik werk aan het voorwoord van de nieuwste vertaling van Marqués.

Stel ze willen het verfilmen.

Daarvoor willen ze mijn mening over de vertaling.

Prima, zaterdag is perfect. Tot zaterdag.

Félix nodigt ons zaterdagavond uit voor een etentje.

Super.

Hij is wel een stuk.

Hebben jullie geneukt?

Maak je een grapje?

Oké, ik weet genoeg.

Dat jullie hebben geneukt.

Hou je mond. -Hallo?

LUL, HET IS NIET LEUK ZONDER JOU. HEB JE IETS ZATERDAG?

Een waardeloze vertaling...

Hallo? -Ik moet met je praten.

Waar woon je?

Wat is er? -Niet telefonisch.

Hallo.

Ik ging koffie zetten. Wil je ook?

Ik was het huis van mijn vader aan het opruimen.

Kijk eens.

Wat zei hij de laatste keer dat je hem sprak?

Dit.

Ik durfde het niet te zeggen.

Wat zou jij in mijn plaats hebben gedaan?

Ik zou hetzelfde hebben gedaan.

Mijn opa heeft mijn vader veel pijn gedaan.

Ik was dol op hem, maar hij was gevaarlijk.

Zullen we iets drinken?

Gabriel heeft mijn schilderijen nooit begrepen.

Hij was zelfs niet geïnteresseerd.

Wie ik echt ben, kan hem niets schelen.

Hij denkt alleen aan zichzelf.

Ben je nog boos op mij?

Tot de dood.

Het spijt me echt.

Dat is maar goed ook.

Dankzij jou mag ik in Berlijn exposeren. Ik vertrek morgen.

Ah, dat is geweldig.

Ik heb iemand uitgenodigd.

Hallo, Elsa. -Hoi, Gus.

Dus jij bent het.

Ik weet wie je bent.

Dus deze man heeft mijn vrouw gejat.

Niet echt.

Diep van binnen troost het me bijna.

Je vader kon het niet zelf.

Je bent een genie. Je hebt niet alleen talent, je hebt lef.

Wil je in mijn theater optreden?

Een maand om te beginnen, maar waarschijnlijk langer.

Je moet aan jezelf denken.

Dank u wel.

Jullie zijn gekomen.

Goed gedaan.

Ik ben blij voor je. Gefeliciteerd.

Ben je nog boos op mij? -Niet zo erg, zeggen je dan.

Ik ga je missen, M. Chozène. -Zeg je nog steeds geen Pierre?

Je weet meer over mij dan wie dan ook. Ik wil graag vrienden blijven.

En ik praat graag me je. -Met alle plezier.

Nou, geniet ervan.

Succes duurt maar even. Wij gaan weg.

Tot ziens...

Hé, Bapt, kom je.

Zullen we deze tent afbreken? -Ja, dat gaan we doen.

Op Bapt. En op het theater.

KREKEL MIER

Cicade. De cicade. -Dat is goed.

Drink je niet? -Ik drink niet.

Frieten. -Ik ben op dieet.

The Fall.

Wat moeilijk. -Hij gaat Fincher zeggen.

Zie je, ik ken hem, mijn Bapt.

Redhead? -Ja, goed gedaan...

Wat goed...

Vertaling: slootje