Original subtitles

« این لذات شدید، عواقب وخیم در بر دارند »

« عواقب وخیم »

« عواقب وخیم »

‫« در دهه‌ی ۸۰، مناطق روستایی آمریکا با ‫بدترین بحران کشاورزی

‫ از زمان رکورد بزرگ مواجه بودند »

‫« خانواده‌ی فراست با بهره‌کشی از درماندگان

‫ با قاچاق کوکائین در رودخانه آرکانزاس، ‫ثروت‌‌اندوزی کردند »

« خانواده‌ی فراست »

‫« خانواده‌ی فراست در دوران اوج خود،

‫ یکی از قدرتمندین سازمان‌های ‫جناییِ جنوب محسوب می‌شدند »

‫« تا این که بر سر کنترل بازار مت‌آمفتامین ‫جنگ داخلی آغاز شد »

« سازمان جنایی » « جنگ داخلی »

‫« تجارت هم‌اکنون در دستان سه برادر است

‫ رِی و برادرش دانی تجارت کوکائین را ‫در اختیار دارند. والت، تجارت شیشه »

« یک خانواده »

« دو جناح »

« رِی، دانی، والت » « دو جناح »

« آرکانزاس، ۱۹۹۲ »

‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی‌موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی‌موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

‫« ترجمه از محمدعلی sm و سینا صداقت » ‫.:: SinCities & mmli_sm ::.

‫در بخش دیگری از خبرهای محلی، والت فراست

‫یکی از سران خانواده‌ی تبهکارِ بدنامِ فراست

‫امروز از اتهامات مرتبط با

مت‌آمفتامینش تبرئه شد و

‫به یک نبرد حقوقی ۱۷ ماهه با

‫ایالت آرکانزاس، پایان داد

‫برادر والت، دانی فراست سال گذشته از ‫اتهامات قاچاق مواد مخدر

‫در رابطه با کوکائین و کارتل‌های کلمبیایی،

‫تبرئه شده بود

‫خوشبختانه پس از یک خصومت ده ساله

‫بین ایالت و خانواده‌ی فراست،

‫به آرامش نسبی‌ای رسیدیم و

‫همین باعث شده که برخی گمانه‌زنی کنند...

‫سلام هنری

‫لوکاس فراست اومده به دیدنِ ری فراست

‫- وقتش رو می‌دونی؟ ‫- ۱۰ و ربع

‫مرسی

‫وای، سلام عزیزم

‫سلام مامان

‫دیکی

‫عمو دانیت اومده بود

‫- جداً؟ ‫- آره

‫اینجا شده اتوبان خانواده‌ی فراست

‫کم‌کم باید از خانواده‌شون اجاره بگیریم

‫بشین تا اونا هم بدن

‫- تو هنوز نرفتی ملاقاتش؟ ‫- نه

‫می‌خوای از طرفت چیزی بهش بگم؟

‫تولدش رو تبریک بگو

‫خیلی خب،‌ یعنی چیزی نگم دیگه؟

‫باشه

‫- فراست ‫- سلام

‫۳۰ ثانیه وقت داری

‫وای، هیچ‌وقت روز تولدم یادم نمیره چون

‫تنها روزیـه که میای به دیدنم

‫تولدت مبارک

‫این چیـه؟

‫برگه گوشت گوزن

‫فکر می‌کردم اجازه‌ی شکار نداری

‫چیـه؟

‫دارم ازدواج می‌کنم

‫خوبـه. به بچه‌ فکر کردی؟

‫فکر کنم اون هم زودی برسه، آره

‫خوبـه، خوبـه، خوبه

‫ادامه دادن اسم فراست خیلی مهمـه

‫چی شده؟

‫جون بکن دیگه

‫چیزی نشده. چیزی نشده

‫من فقط می‌خوام...

‫می‌خوام زندگیم رو بکنم

‫زندگیت رو بکنی؟ یعنی چی؟

‫یعنی قرار نیست بچه‌هام رو بیام اینجا

‫وای، تو...

‫واقعاً کارت درستـه

‫روز تولدم این مزخرف رو بهم گفتی

‫شرمنده، فکر می‌کردم... که درک می‌کنی، همین

‫بشین

‫بگیر بتمرگ!

‫یه بار یه پیرمرد پنطیکاستیسمی بود

‫می‌دیدم که تو حیاط جلوی خونه‌ش

‫یه مار زنگی رو از گردن می‌گرفت و ‫تکونش می‌داد

‫همیشه می‌گفت نیروی درونیش این‌قدر زیاده که

‫امکان نداره نیش بخوره

‫خب، یه روز اون مار پرید بالا و ‫وسط پیشونیش رو نیش زد

‫حرومزاده همون‌جا افتاد و...

‫تو یه ربع مُرد

‫اون مار زنگی می‌تونست هزار بار یا بیشتر

‫تصمیم بگیره که نیش نزنه اما

‫زهرش...

‫زهرش همیشه اونجا بود

‫تو مار زنگی‌ای، پسر

‫عین خودم

‫تو من رو نمی‌شناسی، ری

‫خدافظ، ری

‫ببخشید خانم

‫می‌خواستم حساب باز کنم

‫خیلی خب، چه‌جور حسابی می‌خواید باز کنید؟

‫راستش من...

‫دارم ازدواج می‌کنم

‫- وای، تبریک میگم ‫- ممنون

‫- خیلی ممنونم ‫- بله

‫و می‌خواستم بدونم که شما اینجا ‫حساب مشترک هم دارید؟

‫- بله، داریم ‫- خیلی هم عالی

‫خب، من پول دارم

‫چقدر؟

‫به اندازه کافی هست

‫راستش، از کافی هم یه‌چی اون‌ورتر

‫خیلی خب، از دختره برام بگو

‫باشه، اوم...

‫چشمای قشنگی داره

‫خیلی خب، چه رنگیـن؟

‫فکر کنم قهوه‌ای

‫لبخند بانمکی هم داره و

‫شاید هم یه کون محشر...

‫- شوخ‌طبعیش رو میگی ‫- شوخ‌طبعیش رو میگم

‫منظورم همین بود. ‫می‌خواستم بگم شوخ‌طبعـه

‫- بعضی‌وقتا لکنت می‌گیرم ‫- خب، حساب‌های مشترک خیلی پیچیده‌ن و

‫باید به رئیسم ثابت کنم که ‫این قضیه واقعیـه

‫- منظورم رو می‌گیری؟ ‫- باشه، خیلی خب

‫وضعیت پیچیده‌ای هستش، بله

‫سختـه

‫کاری هست که بتونم برای ثابت کردنش بکنم؟

‫بله، یه ودیعه لازمـه

‫- خیلی خب ‫- یه ودیعه‌ی درست‌حسابی

‫که در واقع به شکل یه...

‫ابراز عشق و علاقه‌ی خجالت‌آوره

‫حس می‌کنم یه چیزی تو سرتـه

‫- معلومـه. آره، آره ‫- وای نه. بس کن

‫اِما

‫چی داری می‌نویسی؟

‫چی داری می‌نویسی... ‫چی داری می‌نویسی؟

‫وای خدا

‫زود باشید آقای فراست

‫نه. هی، هی، هی!

‫ببخشید دوستان

‫شرمنده که مزاحم‌تون میشم اما

‫یه چیزی هست که باید بگم

‫من لوکاس فراست، عاشق و دلباخته‌‌ی ‫اِما الیزابت دارلینگ هستم

‫اون نور زندگی منـه،

‫ماه خورشیدم، ضربان قلبم

‫اگه اون نبود...

‫من تا ابد سردرگم بودم

‫اون بی‌شیله‌پیله‌ست، فوق‌العاده صادقـه و

‫بهترین دوستِ منـه

‫خیلی خوش‌شانسم که دارم باهات ازدواج می‌کنم و

‫همچنین من سکسی‌ترین حروم‌زاده ‫تو کل آرکانزاسم

‫- من این رو ننوشتم ‫- چرا، نوشته

‫واقعاً نوشته. مرسی

‫...دختر گل‌فروش بی‌نقص. ‫می‌تونی تو اون لباس تصورش کنی؟

‫وای خدا

‫به نظرت پایه‌ست؟

‫فقط می‌ترسم همه‌ی گل‌ها رو بخوره

‫- می‌شنوی؟ ‫- آره، طوری نیست

‫هی دارن بدتر میشن

‫آره

‫- باروم نمیشه. تو برنامه‌‌های من؟ ‫- آره!

‫تو کل روز چی‌کار می‌کنی؟ ‫همین‌طوری بیکار بیرون وایمیسی؟

‫- چرا؟ چون درمورد هر چیزی ازم سؤال می‌پرسی ‫- باورم نمیشه...

‫- سلام ‫- سلام

‫شرمنده

‫- خوبی؟ ‫- واقعاً لازم نبود

‫- تو راه بود ‫- سلام، چطوری؟

‫- شرمنده ‫- قهوه می‌‌خوری؟

‫آره راستش. خیلی دلم می‌خواد

‫- خب، من هم می‌خورم ‫ - جدی؟

‫- این دفعه شکر نریزی ‫- باشه، حله

‫« اخطاریه‌ی نهایی »

‫ببخشید

‫جدیداً بانک‌ها این‌طوری شدن

‫هر روز مردم رو میندازن بیرون

‫خیلی نامردیـه

‫قصد جسارت ندارم، اِما

‫میرم باهاش حرف می‌زنم

‫حالت چطوره؟

‫- خسته‌م ‫- آره، می‌دونم

‫از «وین کارسون» گرفتمش

‫لامصب اصلاً خطا نمیره

‫حیف که تو لوچی، حروم‌زاده

‫یالا، بدش ببینم

‫مرسی

‫آره، قشنگـه

‫امروز رفتم به دیدنِ ری

‫جداً؟

‫خب؟

‫خبر رو بهش دادم. ‫که دیگه نمیام

‫اون‌ آدم بدی که فکر می‌کنی نیست

‫تقصیر مامانـه. ‫اون شست‌وشوی مغزیت داده

‫نه، کسی من رو شست‌وشوی مغزی نداده

‫خب یه چندتا عضو کارتل رو کشته. ‫چه جنایتی!

‫فکر کردی دلم می‌خواد بچه‌هام ‫تو این محیط پر از مواد بزرگ شن؟

‫واست یکم خرت و پرت خریدم

‫رفیق، لازم نبود

‫- می‌دونم. می‌دونم ‫- مشکلی نداریم

‫آره

‫مثل همیشه کارم رو می‌کنم. ‫همیشه همینـه

‫تا وقتی که به فکر برگشتن به ‫کار خانوادگی نباشی...

‫- دانی ‫- تو شاید برادرم باشی اما

‫- من هنوز ناتنیـم ‫- شوخی نمی‌کنم

‫فکر کردی چون به مشکل خوردم، ‫میرم پیش بزرگِ خانواده‌ت؟

‫یا اون، یا یه چیز دیگه،‌ من فقط...

‫چی؟

‫کلکی تو کارت نیست؟

‫نه، بس کن. با این دل‌خوری نرو

‫تاک!

رفتن به مسابقه‌ی برایس همچنان برقراره؟

‫وای، کارش رو می‌کنه!

‫برایس فراست تا رده‌ی دوم بالا میاد

‫و حالا شروع می‌کنـه! ‫کم‌کم داره سرعتش رو زیاد می‌کنه

‫فراست از راه می‌رسه! ‫و حالا سبقت می‌گیره...

‫این بچه توی پیچ‌ها واقعاً‌ نابغه‌ست

‫- یکم من رو یاد خودت میندازه ‫- شرمنده

‫میشه دوباره بگی؟ ‫الان بهم گفتی نابغه؟

‫- نه ‫- مامان، شنیدی؟

‫همم، نه

‫برنامه‌ریزی چطور پیش میره؟

‫تازه گل‌هامون رو انتخاب کردیم

‫- جداً؟ چه گلی می‌خرید؟ ‫- ادریسی

‫وای، من عاشق گل ادریسیـم

‫تاک، میری یه نوشابه برام بگیری؟

‫به لوکاس بگو. من دارم بازی رو می‌بینم

‫- من هم دارم می‌بینم ‫- خودم میرم

‫- نه، تاک می‌گیره ‫- گفت می‌گیره دیگه

‫- تاک! برو دیگه! برو! ‫- دفعه آخره میگم

‫واسه همینـه هیچ مرد زنده‌ای نیست که

‫بتونه تحملت کنه

‫تاک!

‫- بله؟ چیه؟ چیه؟ ‫- شوخیت گرفته؟

‫عجب پسرهایی تربیت کردی

‫نیمچه مردن

‫- نیمچه مرد بهتر از هیچیـه، عزیزم ‫- یالا

‫این هم از این

‫تاک! تاک!

‫- کجا میری؟ ‫- نمی‌تونم باهاش کنار بیام، رفیق

‫کار همیشگیشـه، خب؟

‫خودت که می‌بینی، همش الکی ‫اذیتم می‌کنه

‫- نه بابا، اشتباه می‌کنی؟ ‫- هی،‌ اشتباه می‌کنم؟

‫خب، همچین بی‌راه هم نمیگی

‫- جداً؟ ‫- آره، آره

‫همیشه‌ی خدا

‫پشمام

‫- اون یارو کیـه؟ ‫- سیده

‫اون هم فراستـه؟ ‫تا حالا ندیده بودمش

‫پسرعمومـه

‫اون درازه، داداشش ایلایـه

‫پسرهای والتـن

‫یه ریگی به کفششـه

‫آخه از سال ۸۸ـه تو زندان تاکر بوده

‫- به باباش چاقو زد ‫- ۸۷

‫آدم که به خاطر جرم‌های سنگین ‫۵ ساله‌ آزاد نمیشه

‫مواد فروخته

‫الکی خودش رو باد کرده

‫هی، هی

‫نگرانش نباش، عزیزم. باشه؟

‫باشه

‫بلندش کن

‫- یالا تاک ‫- نه، راحتـم

‫یالا دیگه، بریم واست یه نوشابه بگیریم

‫یه نوشابه کوچیک. ‫پفیلا هم می‌خوای؟ آره؟

‫نزدیک بود تو اون دور من رو بگیره ولی...

‫باید دفعه بعد از پشت شروع کنم

‫- هفته‌ی بعد ‫- می‌ترکونی

‫- بهت افتخار می‌کنم ‫- میای اینجا؟ میای؟

‫- آره، معلومـه ‫- خیلی خب

‫- دوستت دارم پسر ‫- من هم دوستت دارم

‫- بیا بغلم ‫- عالی بودی، برایس!

‫برایس!

‫برو تو ببینم. برو تو

‫همین‌طوری ادامه بده

‫سلام

‫پاشو دیگه. وقت قهوه‌ست

‫وقت قهوه. وقت قهوه

‫آخه... نه

‫خیلی زوده

‫چرا داری بیدارم میِ‌کنی؟

‫خب امروز باید چک‌ها رو تحویل بدم

‫تو می‌شینی پشت فرمون

‫- سلام ‫- چه بلایی سرت اومده؟

‫نه رفیق، بدجوری مریض شدم. ‫زنگ زدم گفتم نمیام

‫یه امروز رو نباید سخت بگیرم

‫دست بردار بابا. بیخیال. ‫یعنی امروز باید دو برابر کار کنم؟

‫هی، یه‌جوری رفتار نکن انگار همیشه هوات رو ندارم

‫این کار رو نکن

‫بیخیال، تاک!

‫عزیزم، می‌تونی چک‌ها رو بدی بهم؟

‫- اسقاطی بیت‌لند؟ ‫- آره

‫به نظرت همه‌ی اون گل‌ها رو ‫لازم داریم یا...؟

‫- آره، آره ‫- خیلی خب

‫اما یعنی همه‌شون؟

‫تک‌تک اون گل‌ها رو می‌خوام

‫باشه

‫پس تک‌تکش رو برات‌ می‌گیرم

‫تونی؟

‫واسه چی الان اینجایی و ‫نرفتی سراغ پینتو؟

‫خب، فکر نکنم دیگه بخوام رو ‫ماشین‌های فورد کار کنم

‫بعدشم، گفته بودم، من دیگه تونی نیستم

‫- «تی» خالی بگو ‫- تو که یه گردن‌بندی طلای گنده

‫ننداختی دور گردنِ کلفتت، تونی

‫واسه این می‌ذارم ماشین‌های ابوقراضه رو ‫اوراق کنی که بابات رو می‌شناسم

‫از این به بعد خودت آب بیار

‫اون آب‌سردکن واسه دخترهاست

‫- صبح به‌خیر، اِما ‫- صبح به‌خیر، مرل

‫چک‌ها رو بذار رو میز آنا

‫- امروز دیر میاد ‫- خیلی خب

‫- سلام، تونی ‫- چطوری اِما؟

‫- حالت خوبـه؟ ‫- آره

‫خوبـه

‫هیشکی از جاش تکون نخوره!

‫برو دم گاوصندوق! یالا!

‫- گاوصندوق رو پیدا کردی؟ ‫- آره، پیداش کردم!

‫دختره رو بلند کن. ‫از جاش بلندش کن!

‫- یالا، پاشو ‫- نه

‫- بلندش کن دیگه! ‫- نه

‫آروم باش، یکم دیگه از شرمون راحت میشی

‫سه‌شنبه آخر وقت، رگبار و رعد و برق در راهـه

‫چهارشنبه و پنج‌شنبه هوا کمی آفتابی، ‫روشن‌تر و خشک‌تر خواهد بود

‫- لازم نیست این کار رو بکنی ‫- خفه‌خون بگیر!

‫هی، هی، هی، کوتاه بیا

‫انگشتت رو از رو ماشه بردار

‫ببخشید

‫«لطف بی‌پایان» رو بلدی؟

‫آهنگه رو میگم. اون آهنگ تخمی. ‫بلدی؟

‫- آره، آره ‫- با همدیگه می‌خونیمش، خب؟

‫♪ لطفِ بی‌پایان خداوند ♪

‫♪ چه صدای شیرینی ♪

‫♪ که انسانِ بدبختی مانند من را نجات داد ♪

‫ادامه بده

‫ ♪ من گم شده بودم ♪

‫- اما حالا... ‫- یکیش رو باز کردم

‫ ♪ چشمانم نمی‌دید، اما حالا می‌بینم ♪

‫ای خدا، چقدر قراره طول بکشه؟

‫- ♪ آن رحمت ترسیدن را به... ♪ ‫- میشه بجنبی؟

‫- دارم با نهایت سرعت بازش می‌کنم! ‫- خب سریع‌تر باش!

‫♪ و آن رحمت، ترس‌هایم را از ‫من رها و دور کرد ♪

‫- دو تاش باز شد ‫- داری بهش نگاه می‌کنی؟

‫- نه ‫- چرا بهش نگاه می‌کنی؟

‫- کاری نمی‌کنم ‫- چرا این رو نگاه نمی‌کنی؟

‫تکون نخور

‫تکون نخور عوضی!

‫باز شد...

‫گندش بزنن

‫خودش در رفت

‫تو چه مرگتـه؟ چه مرگتـه؟

‫- نمی‌خواستم بزنم. خودش در رفت ‫- احمق...

‫- عمدی نزدم ‫- احمق کودن!

‫- احمق کودن! ‫- خودش در رفت. خودش در رفت

‫- بریم! پولا رو برداشتیم ‫- بریم! بریم!

‫برو، برو، برو!

‫بریم رفیق! بریم!

‫اِما؟

‫ اِما

‫اِما!

‫چی شد؟

‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم

‫اِما، اِما، اِما!

‫عزیزم! عزیزم! هی!

‫وای خدا، زنگ بزن آمبولانس! ‫تو رو خدا یه کاری بکن

‫عزیزم، عزیزم، عزیزم

‫- هی! هی! هی! ‫- کمک!

‫تو... عزیزم! عزیزم

‫- یالا عزیزم ‫- لطفاً همین حالا یکی رو بفرستید

‫- به هوش بیا. به هوش بیا ‫- تو رو خدا!

‫کمک! کمک بیار!‌ کمک بیار!

‫یالا عزیزم، یالا عزیزم، به هوش بیا

‫کمک بیار!

‫- تاکر، حالش چطوره؟ ‫- سلام دارلین

‫خب، نشسته تو آشپزخونه. ‫برو خودت بپرس

‫سرنخی پیدا نکردی؟

‫چیزی نیست که بتونم بگم

‫- برگرد تو ماشین، دیکل ‫- این‌طوری نگو، تاک

اسمم دیکیـه. خودت که می‌دونی

‫می‌خوام با مادرم حرف بزنم. ‫حالا برگرد تو ماشین کوفتی

‫تاک

‫تو ماشین منتظر می‌مونم

‫مرسی

‫ایلای رو پیدا نکردی؟

‫بگو چه خبره

‫انگار از شهر فرار کرده

‫واقعاً نمی‌تونم درمورد تحقیقات حرفی بزنم

‫هی، الان دارم از مادرم سؤال می‌پرسم. ‫نه پلیس

‫چیا می‌دونیم؟

‫نمی‌تونم درموردش حرف بزنم

‫عزیزم

‫می‌فهمیم کار کی بوده. ‫می‌فهمیم

‫ایلای رو دستگیر می‌کنیم

‫بهت قول میدم

‫باشه؟ شما پسرها فقط باید صبور باشید

‫عموت دانی اومده به دیدنت

‫گفتم یه سری بزنم

‫تسلیت اینا بگم

‫واسه چی اومدی اینجا؟

‫یه جلسه‌ای بوده...

‫...بین دو جناح خانواده

‫والت هم اونجا بوده

‫گفتیم بهتره بدونی چی گفته

‫خب چی گفته؟

‫میگه اونا تو سرقت دست نداشتن

‫- ایلای توی اسقاطی نبوده ‫- اونجا بود

‫والت که برعکسش رو می‌گفت

‫ایلای اونجا بود

‫این مال بابابزرگت بود

‫- بهتره پیش تو باشه ‫- این دیگه واسه چیه؟

‫اسم پسر والت رو، وسط سرقت مسلحانه و ‫قتل انتخاب کرد

‫باید آماده باشی

‫صبر کن ببینم. ‫اونا نمیان دنبال لوکاس

‫بیخیال، همه‌مون می‌دونیم سید اون رو کشته

‫نه، در عوض یه جوری از والت حرف می‌زنی که

‫انگار لولوخورخوره‌ست!

‫به تو چه مربوطـه؟ ‫تو مگه فراستی؟

‫- فقط به خاطر اونـه که اینجایی ‫- هی!

‫نمی‌دونم یادتون رفته یا نه

‫اما ما به خاطر لوکاس اومدیم اینجا

‫تو بچه‌ی خوبی هستی

‫و پسر برادرم هم هستی

‫و تا روز مرگم، کنارت می‌مونم

‫اما الان نمی‌تونم جنگ دیگه‌ای رو ‫راه بندازم،

‫حتی اگه فکر کنی که یکی از اون پسرها ‫ماشه رو کشیده

‫واسه کسب و کار ضرر داره

‫با کمال احترام...

« فراست »

‫به نظرم این کسب و کار خونوادگی بود که ‫اِما رو به کشتن داد

‫هدیه‌ی تو رو هم نمی‌خوام

‫شب همگی به‌خیر

‫سر عقل بیارش

‫این‌طوری نگاهم نکن

‫امروز صبح و در این ساعت...

‫...مزمور ۲۳م را می‌خوانم

‫«خداوند شبان من است

‫محتاج به هیچ چیز نخواهم بود

‫در چراگاه‌های سرسبز مرا می‌خواباند؛

‫نزد آب‌های آرامبخش رهبری‌ام می‌کند

‫جان مرا تازه می‌سازد و

‫ به‌خاطر نام خویش،

‫به راه‌های درست هدایتم می‌فرماید

‫حتی اگر از تاریکترین وادی نیز بگذرم...»

‫آروم باش عزیزم

‫«حتی اگر از تاریک‌ترین وادی نیز بگذرم،

‫از بدی نخواهم ترسید

‫زیرا تو با منی؛

‫عصا و چوب‌دستی تو قوّت قلبم می‌بخشند

‫سفره‌ای برای من در برابر ‫دیدگان دشمنانم می‌گسترانی!

‫سَرَم را به روغن تدهین می‌کنی

‫و پیاله‌ام را لبریز می‌سازی»

‫در مواجهه با این مصیبتی که جامعه‌مان را ‫تحت تأثیر قرار داده،

‫- برام سختـه که امروز صبح اینجا بایستم... ‫- نه، نه

‫...اون هم زمانی که همین چند روز پیش ‫اینجا نشسته بودم...

‫سید!

‫ایلای کجاس؟!

‫یه بار دیگه بگو

‫ایلای کجاس؟

‫داداش کوچیکه‌م رو میگی، لوکاس

‫انتظار نداری که یه چیزی درموردش بگم؟

‫- من فقط دنبال ایلایـم ‫- گوش کن چی میگم

زمان زیادی رو با اون دختره توی تابوت ‫ولگردی کردی،

‫و معلومـه که حواست نبوده

‫اگه با یه نفر تو این جناح از ‫خانواده در بیفتی،

‫لگد می‌زنی به بختت

‫باید حواست به گرسنه‌ها باشه، رفیق

‫این نصیحتیـه که برات دارم

‫اگه یه مادرقحبه گشنه‌ش بشه،

‫هر گهی برسه دستش رو می‌خوره

‫حواست به گرسنه‌ها باشه!

‫ببین لعنتی، اگه این ماجرا دامن ما رو بگیره،

‫یعنی دامن تو رو هم می‌گیره

‫شنیدی چی گفتم

‫نصف محموله رو برمی‌داری،

‫تو منطقه پخش می‌کنی

‫گوش کن، من مهمون دارم

‫بعداً زنگت می‌زنم

‫من یه برگر بدون پنیر، خیارشور و پیاز می‌خورم،‌

‫مایونز هم کنارش باشه

‫رئیس؟ چی‌کار داریم می‌کنیم؟

‫من که دارم برگر سفارش میدم. ‫تو چی‌کار می‌‌کنی؟

‫نباید بریم باهاش حرف بزنیم؟

‫بکنش دو تا. می‌بریم، ممنون

‫ببخشید

‫ممنون

‫- برو تو ماشین بمون ‫- چی؟

‫من غذا رو میارم. ‫تو برو تو ماشین بمون

‫- سلام ‫- تحقیقات چطور پیش میره، معاون؟

‫پلیس بودن چه شکلیـه؟

‫همیشه برام سؤال بوده

‫کاری که می‌کنید واقعاً برام جذابـه

‫رفتن دنبال آدم بدها، ‫گاوچرونی و سرخ‌پوست بازی کردن

‫- باید باحال باشه ‫- خب، سر و کله زدن با

‫قاتل‌ها و کودک‌آزارها اصلاً کار باحالی نیست

‫یه بار دیگه میگی شغلت چیـه؟

‫- صادرات واردات ‫- چه جنس‌هایی؟

‫هر چیزی. می‌دونی ‫مهم‌ترین بخش از

‫- یه کسب و کار چیـه؟ ‫- حسابداری؟

‫این که به مردم بفهونی چقدر جدی‌ای

بلدی چطوری؟

‫به گمونم تو قراره بهم بگی

‫ترس

‫ببین، ترس...

‫تنها راهیـه که به مردم حالی کنی ‫تو کسب‌ و کار شوخی نداری

‫و من کسب و کار رو خیلی جدی می‌گیرم

‫من رو نگاه

‫دارم به اوستا درس میدم،‌ نه؟

‫من برای انجام کارم به ترس نیازی ندارم. ‫قانون پشتمـه

‫اشتباهت همین‌جاس

‫برای پلیس‌ها هم همینـه. ‫کسب‌ و کار، کسب و کاره

‫اگه یکی سد راهت بشه،

‫از سر راه می‌زنیش کنار

‫چون فقط یه بند انگشت کافیه تا

‫کسی رو درس عبرت کنی

‫بعدشم...

‫از کجا معلوم که چه کارهایی از آدم بر میاد؟

‫درست نمیگم؟

‫ما همچین با هم فرق نداریم

‫من و تو جفت‌مون نابودگریم

‫و کاری که باید بکنی اینـه که از خودت بپرسی،

‫اون آدم قراره کی باشه؟

‫باید کی رو درس عبرت کنم تا

‫بقیه بفهمن که کسب و کار خیلی برای من جدیـه؟

‫۲۴

‫انگار تویی

‫عزت زیاد

‫آخرین شماره‌ی تماس دریافتی شما...

‫۵۰۱-۱۵۴-۳۲۱۰

‫۵۰۱-۱۵۴-۳۲

‫اوپراتور؟

‫آدرس این شماره رو می‌خوام، ‫۵۰۱-۱۵۴-۳۲۱۰

‫توپ رو واسه مامانی بیار

‫دارم میام بگیرمت! ‫دارم میام بگیرمت!

‫اِلی!

‫- کمکی از دستم بر میاد؟ ‫- سلام

‫- شما لو بایرز هستی؟ ‫- بله، شما؟

‫من معاون وودلی هستم، از کلانتری. ‫میشه بیام تو؟

‫راستش خونه خیلی شلوغ‌پلوغـه. ‫می‌خواید من بیام بیرون؟

‫بدتر از این‌هاش رو هم دیدم

‫- خب من به این دلیل اومدم اینجا که... ‫- آره، بذار حدس بزنم

‫ایلای فراست

‫بیخیال، من خودم درمورد ‫ اون دزدی از اسقاطی شنیدم

‫و می‌دونم واسه این اومدی اینجا که ‫چون مدارک من و ایلای دستتـه

‫ولی چیزی که توی پرونده‌هات نیست

‫اینـه که من یه سال آزگار رو

‫به خاطر اون حرومزاده تو زندان بودم

‫ایلای فراست می‌تونه بره به درک

‫برام مهم نیست

‫اگه می‌خوای پیداش کنی، ‫از «کچام میل» شروع کن

‫- اونجا پخت و پز می‌کنه ‫- کچام میل؟

‫همون‌جا که بیرون جاده‌ی شماره ۳۰۰ـه؟

‫آره، خودشـه

‫پشتش یه شکارگاه هست

‫۳۵۰ متر پایین‌تر، آشپزخونه‌شون رو ‫پیدا می‌کنی

‫راه زیادیـه، مگه نه؟

‫خیلی دردسر داره که جنس‌ها رو از ‫اونجا بیارن جاده‌ی شماره ۳۰۰

‫کارآگاه شمایی

‫من فقط دارم وظیفه‌ی شهروندیم رو انجام میدم

‫میشه از دست‌شویی‌تون استفاده کنم؟

‫سمت راست، اولین در

‫- تاک! ‫- چیـه؟

‫تاک، یکی یه جعبه گذاشت و رفت

‫اِلی دید که تکون می‌خوره

‫- توش چیـه؟ ‫- نمی‌دونم اما یه چیزی توشـه

‫هی! ببخشید

‫اگه می‌خوای تو ملکم سرک بکشی،

‫با حکم کوفتی بیا

‫با کمال میل، آقای بایرز

‫ممنون بابت وقتی که گذاشتید

‫باید حواس‌مون باشه که

‫الکی پیش‌داوری نکنیم

‫کسی رو ندیدی؟ کلاً هیشکی؟

‫- نه، پیش اِلی بودم ‫- برو وسایلت رو جمع کن

‫باید همه رو ببریم خونه‌ی کنار دریاچه

‫یالا، زود باشید

‫بریم بیرون بازی کنیم؟

‫دستای کوفتیت رو بگیر بالا!

‫- اینجا چه گهی می‌خورید؟ ‫- بذاریدشون زمین!

‫- بذاریدشون زمین! ‫- تفنگ‌هاتون رو بذارید زمین!

‫همین الان تفنگ‌هاتون رو بذارید زمین!

‫- دستاتون رو بگیرید بالا! ‫- میشه لطفاً همه آروم بگیرن؟

‫تفنگ‌ها رو بذارید زمین

‫ایلای،‌ باید کار رو یادشون بدیم

‫گوش کن، بذارش زمین

‫تفنگت رو بذار زمین

‫من با تفنگ درمورد کسب و کار حرف نمی‌زنم

‫خیلی خوب شد، مگه نه؟ ‫حالا می‌تونیم عین آدم بزرگ‌ها حرف بزنیم

‫- هولت کجاس؟ ‫- هولت دیگه نیست

‫سرت رو درد نیارم...

‫هولت بازنشست شده

‫من آماده‌م تا تأمین‌کننده‌ی جدیدتون باشم

‫خط قرمزهایی هست

‫خودت این رو می‌دونی

‫پدرت هم می‌دونه

‫دانی، دنیا داره عوض میشه

‫دارم بهت فرصت میدم تا بخشی از این تغییر باشی

‫من می‌خوام کار کنم

‫با همدیگه

‫احتمال داره اون کسی باشه که...

‫اِما رو کشته

‫و تو...

‫دیوونه‌ای اگه فکر کردی با تو کار می‌کنم

‫می‌دونی چیه؟

‫جالبه

‫یالا، بذار من حلش کنم

‫اشکالی نداره. خودم ردیفش می‌کنم

‫آره

‫از وراجی کردن خسته شدم

‫بعد از یه مدت فک آدم درد می‌گیره

‫- قبول می‌کنی بکن، نمی‌کنی نکن ‫- قبول می‌کنم بکنم، نمی‌کنم نکنم؟

‫اوهوم

‫پیشنهاد من اینه. برو درت رو بذار

‫لعنتی...

‫چی...

‫- چه غلطی کردی؟ ‫- خب، باید پیشنهادم رو قبول می‌کردی

‫ببین، نگرانش نباش

‫دیر یا زود باید این اتفاق می‌افتاد

‫چه غلطی کردی؟ وقت نداریم ‫این کثافت کاری رو تمیز کنیم

‫- باید همین الان از اینجا بریم بیرون ‫- خیلی خب، ایلای، ایلای

‫به رید زنگ بزن. بهش بگو فیدل رو بیاره،

‫- بیان اینجا و جنازه‌ها رو جمع کنن ‫- صبر کن ببینم

‫تو و لو، همه‌ی جنس‌ها رو ببرید خونه‌ی اون

‫- صبر کن ببینم، تو کجا میری؟ ‫- میرم خونه

‫نمی‌تونیم همه‌ی اینا رو ‫توی یه بار جابجا کنیم

‫خب، چند بار برید و بیاید، زنازاده‌ی الدنگ

‫لعنتی

‫خدایا، اون خیلی سنگینه

‫با اینا چیکار کنیم؟

‫بندازشون دور

‫آره، بهتره همین کارو بکنیم. ‫لازم نمیشه یه بار دیگه بیایم

‫فکر کنم تابلوئه

‫سید سعی داره کار و بارش رو ‫بیرون از خانواده توسعه بده

‫- فکر می‌کنی والت خبر داره؟ ‫- خفه شو

‫اون دیگه چه کوفتی بود؟

‫یکی اینجاست! برو، برو، برو!

‫این طرف!

‫نه، داره فرار می‌کنه! برو، برو!

‫داره از پشت میره بیرون!

‫لعنتی!

‫فیدل! رید!

‫منم. جایی نمیرم

‫من نمی... فقط در زمان اشتباه ‫جای اشتباهی بودم

‫قول میدم

‫- خب، چیکار کنیم؟ باید بکشیمش، آره؟ ‫- پسر، خفه میشی

‫- بذاری فکر کنم؟ ‫- خیلی کُند فکر می‌کنی، رفیق

‫- بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها. گوش کنید ‫- این مشکل من نیست

‫- فقط آروم باشید، خب؟ ‫- نه، این مشکل توئه

‫باید تمیز کاری کنم ‫و جنس‌ها رو ببرم خونه‌ی بایرز

‫رید! رید!

‫فیدل. فیدل، ببین

‫خیلی شرمنده‌ام. من... من خبر نداشتم

‫- برگرد. برگرد! ‫- چیزی نیست

‫برگرد. برگرد

‫- من هیچی ندیدم ‫- برام مهم نیست. برو

‫بیخیال، فیدل

‫من به کسی چیزی نمیگم، خب؟

‫- فقط حرف نزن ‫- ما خانواده‌ایم

‫پس فکر می‌کنی تفنگت ‫فردریک کارسون رو عوض کرد، هان؟

‫- کی میگه تفنگ نشونه گرفتم؟ ‫- من

‫لعنتی

‫- بیدارن؟ ‫- اون چیه؟

‫ببین، می‌خوام خونسردیت رو حفظ کنی

‫خدای بزرگ. اینا رو از کجا آوردی؟

‫به فیدل و رید برخوردم

‫داشتن یه جور معامله می‌کردن

‫- یعنی، داشتن جنازه جابجا می‌کردن ‫- چه جنازه‌ای؟

‫نمی‌دونم. نتونستم ببینمشون

‫مجبور شدم هرچه سریع‌تر از اونجا بیام بیرون

‫و چیه، مواد کوفتی رو برداشتی؟

‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم، خب؟

‫اقلاً یه کاری می‌کنم ‫به جای این که بی‌کار بشینم

‫ما جلب توجه نمی‌کنیم، دادش. ‫این کارو می‌کنیم. برنامه این بود

‫ببین، ببین، ببین. ‫والت فقط شیشه معامله می‌کنه

‫- این کوکائینه ‫- باشه، خب؟

‫این یعنی دارن والت رو دور می‌زنن

‫والت از این خبر نداره

‫- اینا رو براش می‌بریم ‫- نقشه‌ات اینه؟

‫- آره ‫- قراره بری جلوی والت فراست لامصب،

‫- و وانمود کنی... ‫- الان به من نخند لعنتی

‫جدی هستی لعنتی؟ ‫اقلاً من سعی دارم یه کاری بکنم

‫هی. اینجا چه خبره؟

‫- اِلی داره می‌خوابه ‫- ببخشید. آره، ببخشید

‫در این مورد یه کلمه هم ‫به کسی چیزی نمی‌گیم

‫باشه

‫مامان کارش رو می‌کنه، ‫این جنس‌ها ناپدید میشن

‫بهم اعتماد کن

‫بهت اعتماد دارم. آره

‫چیه؟

‫برایس

‫جنازه‌اش رو کنار رودخونه پیدا کردیم

‫جنازه‌ی پسرعمو جب ‫و عمو دانی هم اونجا بود

‫لوکاس. لوکاس، یه لحظه صبر کن

‫- از صبر کردن خسته شدم ‫- نه، ببین، عزیزم

‫می‌فهمم، ولی نمی‌تونی کارِ احمقانه‌ای بکنی

‫چه کارِ احمقانه‌ای؟ ‫چی احمقانه‌ست؟

‫بهم بگو! بگو ببینم! ‫وایسا، وایسا! به خودت بیا!

‫هیچ کاری انجام نمیشه!

‫- هر کاری ازم برمیاد می‌کنم ‫- همش همین رو میگی

‫- همش میگی هر کاری ازت برمیاد می‌کنی ‫- هر کاری ازم برمیاد می‌کنم

‫- این جناح خانواده داره نابود میشه ‫- از چی حرف می‌زنی؟

‫- عزیزم، گوش کن... ‫- اون ۱۸ سالش بود!

‫آره، می‌دونم. می‌دونم، ‫و هر کاری ازمون برمیاد می‌کنیم

‫تا این مشکل رو حل کنیم. می‌دونم. لوکاس!

‫- میای؟ ‫- اگه بری سراغشون، نمی‌تونم ازت محافظت کنم!

‫- تاک. نرو. باهاش نرو ‫- دوستت دارم

‫- سلام علیکم ‫- چی لازم دارید، بچه‌ها؟

‫من و برادرم می‌خوایم بریم شکار

‫هیچوقت شکار نرفتید؟ ‫حتماً اهل لیدل راکی جایی هستید

‫آره، بذار ببینیم

‫این یه تفنگِ ۱۲ گیج همه‌کاره

‫احتمالاً بخواید با همین شروع کنید

‫یکم سبک به نظر میاد

‫شاید بهتر باشه مواظب لگدش باشی

‫چجور گلوله‌ای پیشنهاد می‌کنی

‫خب، بیشتر چی شکار می‌کنید؟

‫اردک و گوزن

‫خب، گلوله‌ها واسه گوزنن

‫ساچمه‌ها واسه اردکن

‫ساچمه‌ها پونصد و گلوله‌ها ‫پنج تا بخر هفت ببرن

‫فقط پول نقد قبول می‌کنم

‫و این... اینجوری پر میشه، درسته؟

‫- آره ‫- حالا مسلح شده

‫- آره؟ ‫- آره. خودشه

‫هی، یواش

‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- می‌خوام با والت حرف بزنم

‫پسر، فکر می‌کنی اولین بارمه ‫که جلوی اسلحه وایسادم؟

‫- شاید آخرین بارت باشه ‫- سخت نگیر

‫باید با این تلفن که اینجاست ‫بهش خبر بدم اینجایید

‫فقط...

‫هی، هی. آروم باش و حرکت اضافه نکن، گُنده‌بک

‫آره. به والت بگو چندتا مهمون داره

‫دوتا پسرِ جوون. تا حالا ندیدمشون

‫آهان. خیلی خب. بهشون میگم

‫خدا لعنتت کنه!

‫هی! تفنگ‌ها رو بذارید زمین!

‫فقط می‌خوام با والت حرف بزنم، خب؟

‫- این یکی زرنگ‌بازی در آورد ‫- لعنتی!

‫نیازی نیست همون بلا سرِ شما دوتا بیاد

‫کیف رو بردار بیار

‫فی فای فو فام،

‫بوی خونِ اقوامم به مشامم می‌رسه

‫فکر نکنم از وقتی بچه بودی دیده باشمت

‫حال بابات چطوره؟

‫نیومدم در مورد ری حرف بزنم

‫- اومدم معامله کنم ‫- معامله. خیلی خب

‫خب، معمولاً وقتی از کار حرف می‌زنم

‫دوست دارم تفنگ‌ها رو کنار بذاریم

‫تفنگ‌هاتون رو کنار بذارید

‫همه، کنار بذاریدشون!

‫حالا شد

‫لعنتی

‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم مردونگی داری

‫نگاهش کن. دلاوری. دلاور

‫آره، یه ذره عصبی هستی، ولی...

‫اومدم مشکلات رو باهات حل کنم

‫حل‌کننده‌ای، هان؟

‫خوشم اومد. بلندپروازم هستی

‫از اینم خوشم میاد، تا یه حدی

‫حالا، حدس می‌زنم این یه ربطی

‫به اون کیف اسرارآمیزت داره

‫اون کوکائینه. میدمش بهت

‫- همش مالِ خودته ‫- نه، نه، نه

‫مالِ من یا تو نیست

‫این چیزها دست به دست میشن،

‫ولی هیچوقت مالکیتِ کامل ندارن

‫ببین، قضیه اینه که تو چیزی رو که داری ‫و من شاید بخوام میذاری وسط

‫در ازای چیزی که من دارم

‫و تو بدجوری می‌خوایش

‫ای جان

‫روالِ این معامله اینجوریه، درسته؟

‫گمونم

‫هر غلطی که می‌کنی، حدس نزن. مطمئن باش

‫ببین، باید بدونم که می‌تونم ‫روی حرفت حساب کنم

‫توی این معامله که ازش حرف می‌زنیم

‫- پس، حدس می‌زنی؟ ‫- حدس نمی‌زنم. دارم بهت میگم

‫اومدی بهم چی بگی، پسر جون؟ ‫که می‌خوای این کوکائین رو معامله کنی؟

‫- بله، آقا ‫- برای حل کردن مسائل؟

‫- مادامی که روی شرایط به توافق برسیم ‫- وای! ایول، پسر!

‫خوبه! حالا... حالا داریم به یه جایی می‌رسیم

‫ببین چی میگم. سر و کله زدن باهات ‫مثل دندون کشیدنه، پسر جون

‫خب، شرایط. خیلی خب

‫شرایط این معامله‌ی بی‌نظیر چیه؟

‫کوکائین در ازای چی؟

‫ایلای رو می‌خوام

‫آره، خب، می‌دونم یکم تازه کاری،

‫ولی فکر کنم بهتره برگردی ‫از بابات ری بپرسی...

‫قیمتِ خیابونی کوکائین چنده

‫چون به نظر بنده‌ی حقیر، ‫داره گرون حساب می‌کنه

‫شاید حتی می‌خواد سرکیسه‌ام کنه

‫فیدل و رید توی محوطه‌ی بارج ‫کوکائین‌ها رو جابجا می‌کردن،

‫به همراه جنازه‌ها

‫ولی خودت این رو می‌دونی، درسته؟

‫چون سید و ایلای سعی دارن دورت بزنن،

‫سعی دارن سهمِ ما از کسب و کار رو تصاحب کنن

‫ولی هیچوقت نمیذاری پسرهات ‫قدرتت رو زیر سؤال ببرن، مگه نه؟

‫چرا باید حرف‌هات رو باور کنم؟

‫چون دانی...

‫جب...

‫و برایس همه مُردن

‫و این باعث میشه کسب و کار جناح ما به من برسه،

‫پس تو با من طرفی

‫خیلی خب، باشه. با تو طرفم

‫می‌خوام همه رو بهت بدم

‫تجارتِ کوکائین؟

‫کل تجارت

‫چی توی سرته، پسر جون؟

‫فقط ایلای رو می‌خوام ‫و نه چیز دیگه

‫تو اصلاً شبیه بابات نیستی، اعتراف می‌کنم

‫تو یه فرصت داری...

‫که رئیس کل کسب و کار بشی، ‫به طور یکپارچه

‫قبلاً هیچوقت همچین اتفاقی نیفتاده

‫باید برم به بریسکتم سر بزنم

‫شما هم اگه بخواید می‌تونید بهم ملحق شید

‫فیدل

‫می‌دونی تی.آر. فراست کی بود؟

‫نه

‫اون پدرِ پدرجدّته

‫آخرین بزرگِ خاندگان

‫توی سال ۱۹۲۹ مُرد، ‫به دست اقوام خودش کشته شد

‫واقعاً باید تاریخچه‌ات رو بدونی

‫پس تو اولین بزرگِ کل خاندان ‫از سال ۱۹۲۹ میشی

‫به توافق رسیدیم؟

‫آره، آره. حتماً

‫خیلی خب

‫خیلی خب، به توافق رسیدیم

‫نه، به توافق نرسیدیم لعنتی

‫نه وقتی میای توی خونه‌ام ‫و سر به سر پسرهام میذاری

‫کثافتِ آشغال

‫- کوکائین؟ ‫- کارِ ما نبود

‫آره. برام مهم نیست کارِ کی بود

‫نه تنها داری این تحقیقات رو به خطر میندازی،

‫- من رو به خطر میندازی ‫- عمو والت کسیه...

‫- که سعی داریم... ‫- نه، نه. نمی‌خوام اسمش رو بشنوم

‫این در مورد تو و برادرته

‫فقط زودتر قال قضیه رو بکن. ‫بازداشتمون کن

‫تو چه مرگته؟ ‫چرا باید انقدر ازم متنفر باشی؟

‫هیچوقت نگفتم ازت متنفرم. ‫این رو از اون شنیدی

‫چرا داری زر می‌زنی...

‫- این به اون مربوط نیست ‫- همیشه به اون مربوطه

‫من فقط اون بچه‌ایم که ‫اشتباهی به دنیا آوردی

‫من یه مادرم

‫روحت هم خبر نداره ‫حسِ مادری چقدر عمیقه

‫آره، من یه دختر کوچیک دارم

‫پس، می‌دونی، فکر کنم ‫یه جورایی درک می‌کنم

‫نه، این دوتا مثل هم نیست

‫چون اگه مادر بودی،

‫الان اینجا ننشسته بودی

‫وقتی که زنت داره تک و تنها ‫دختر کوچولوت رو بزرگ می‌کنه

‫بهم اعتماد کن. می‌دونم چه حسی داره

‫تاک

‫می‌تونم ببینمش؟

‫اگه به پیگیری این داستان ادامه بدی ‫باید منتظر همچین اتفاق‌هایی باشی

‫خب، اقلاً من دارم یه کاری می‌کنم

‫وقتی که تقریباً ۱۱ سالت بود رو یادت میاد؟

‫یه پسر بچه بود که توی کریکس کانتی ‫به قتل رسیده بود

‫من جسدش رو پیدا کردم. ‫یه ولگرد بی‌خانمان اونجا بود،

‫و دیده بودنش که به بچه‌ها ناجور نگاه می‌کرد

‫همه می‌دونستن اون بی‌خانمان ‫این بچه رو کشته بود

‫من چند روز بعد توی جاده ۱۷ رانندگی می‌کردم،

‫و اون پیرمرد رو دیدم ‫که کنار جاده وایساده بود

‫و توی روز روشن ادرار می‌کرد

‫سلاح سازمانی‌ام رو در آوردم، ‫بهش گفتم دست‌هاش رو ببره بالا،

‫و تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم ‫اون پسر بچه بود

‫و بعدش یهویی به سمت جنگل فرار کرد

‫من سه تا گلوله شلیک کردم. ‫و نکته‌ی ترسناک اینه که

‫زیاد بهش فکر نکردم

‫سه هفته بعد، مردی رو که ‫اون پسر بچه رو کشته بود پیدا کردن

‫کارِ ناپدریش بود که از وست ممفیس اومده بود

‫خودش به همه چی اعتراف کرده بود

‫و اون مردی که من بهش شلیک کردم ‫یه زن و دوتا دختر داشت

‫اون فراموشی داشت

‫و گذاشته بود رفته بود ‫و هرگز برنگشته بود

‫چرا این رو بهم میگی؟

‫چون می‌دونم گرفتنِ جون آدم چه بهایی داره،

‫و می‌دونم تهش به کجا ختم میشه

‫عزیز دلم، تو همچین آدمی نیستی

‫لوکاس

‫الان برمی‌گردم

‫[نام: لو بایرز]

‫- برات وثیقه گذاشتن. یالا ‫- کی وثیقه گذاشته؟

‫شرمنده. هی، عزیزم!

‫- نه! به من نگو «عزیزم»! ‫- بیخیال، می‌خوای من...

‫نه. تاک، تاک. از مسخره‌بازی‌هات خسته شدم

‫هی، ناسلامتی اون برادرمه. ‫می‌خوای چیکار کنم؟

‫اِلی رو برمی‌دارم و میرم خونه‌ی مادرم

‫- تانیا، باهام حرف بزن. لطفاً باهام حرف بزن ‫- دیگه حرفی باهات ندارم، تاک

‫حرفی ندارم

‫بیا بریم

‫تاک، یالا. ببین

‫وقتی سرِ معامله‌شون رسیدم، ‫داشتن از این حرف می‌زدن که

‫کوکائین‌ها رو به دست یکی ‫به اسم لو بایرز برسونن

‫لو بایرز کلید پیدا کردن ایلایه

‫- کی؟ ‫- لو بایرز

‫بایرز، اون با ایلای کار می‌کنه. ‫اینجا یه آدرس هست

‫نگاهش کن. اگه پیداش کنیم، ‫ایلای رو گیر میاریم

‫- نمی‌تونم این کارو بکنم، داداش ‫- یعنی چی که نمی‌تونی؟

‫- تو برادرمی لامصب! ‫- زنم بچه‌ام رو برداشت و رفت

‫خیلی خب؟ می‌خوای چیکار کنم؟

‫لوک

‫زود باش، یالا!

‫تفنگش رو بردار. بیا بریم. بیا بریم!

‫تو برو جلوتر. برو جلوتر

‫شماها اشتباه بزرگی کردید که اومدید اینجا

‫بیا اینجا، بچه گربه!

‫بیا اینجا پیشی! بیا و بگیرش!

‫من این جنگل رو می‌شناسم، بچه‌ها

‫هر گوشه و کنارش رو می‌شناسم

‫ایلای

‫چیزی نیست

‫- بایرز مُرده؟ ‫- نه، زنده‌ست

‫- بیا ببریمش توی انبار کاه ‫- باشه

‫تونی پیوجلیس هستم. ‫توی مرکز اسقاط بیتلند کار می‌کنم

‫آره، اون روز صبح تقریباً ‫حوالی ۷:۰۵ به محل کارم رسیدم

‫یادمه تلفن تقریباً ۱۰ دقیقه ‫قبل از رسیدن اِما زنگ خورد

‫معمولاً منشی دفتری جواب تلفن میده، ‫ولی اون هنوز نیومده بوده

‫انقدر زود بود. واسه همین تلفن رو برداشتم،

‫و کسی که اون طرف خط بود قطع کرد

‫اوه، و داشتم با بابام ‫در مورد ونِ سبز حرف می‌زدم

‫فکر می‌کنه یادش میاد یه ونِ کاری داغون ‫پشتِ استاپ‌ان‌گوی قدیمی پارک شده

‫گفت قبلاً می‌دید اونجا توی گاراژ پارک شده

‫از دیکسون به وودلی. ‫نزدیک ملکِ بایرز تیراندازی شده

‫تکرار می‌کنم، نزدیک ملکِ بایرز تیراندازی شده

‫لوک

‫یا خدا...

‫باید بیشتر از ۴۰ بسته اینجا باشه

‫پشمام

‫لوک

‫می‌دونی من کی هستم؟

‫من شوهرِ زنی هستم که تو و رفقات ‫توی مرکز اسقاط کشتید

‫من الان خوشحال نیستم

‫پس اسمِ تمام کسایی رو ‫که باهات بودن بهم میگی

‫می‌فهمی چی میگم؟ ‫می‌فهمی دارم چی میگم؟

‫نمی‌دونم کی دزدی رو انجام داد

‫نمی‌دونم کی دزدی رو انجام داد. ‫نمی‌دونم کی...

‫به خدا قسم نمی‌دونم کارِ کی بود

‫نه، نه، نه

‫اسمِ کسایی رو که باهات بودن می‌خوام

‫من فقط وانت رو واسه این یاروها جور کردم

‫دارم بهت میگم، ‫من هیچ دخالتی توش نداشتم

‫وانت رو واسه کی جور کردی؟

‫نه، نه، نه. نه!

‫کمک! خواهش می‌کنم!

‫کی بود؟

‫اون یکی پسرِ والت

‫سید

‫همه چی زیرِ سر سیده

‫سید کشتش؟

‫ایلای دختره رو کشت

‫حادثه بود. اون...

قرار نبود دختره اونجا باشه

‫اونا فقط دنبال پول بودن، ولی...

‫اون فقط کاری رو که برادرش ‫بهش میگه انجام میده

‫- کارِ سیده ‫- دهنش رو ببند

‫نه... نه... بهش صدمه نزن

‫وقتشه بیدار شی، ایلای

‫بیدار شو. بیدار شو!

‫هیس، هیس

‫کارِ تو بود؟ کارِ تو بود؟

‫نمی‌دونم چی بگم

‫از وقتی که اون از دنیا رفت...

‫به این لحظه فکر می‌کردم

‫بهت چی بگم؟

‫تو پسرعموی منی

‫و این باعث میشه به خانواده‌ام فکر کنم

‫و این که چقدر ازتون متنفرم

‫از این کسب و کار و این همه طمع و خشونت،

‫و هیچ عدالتی در کار نیست

‫من نمی‌خوام مثل شماها باشم

‫نمی‌خوام مثل تو باشم

‫اگه اِما الان اینجا بود، می‌بخشیدت

‫پس می‌بخشمت

‫چیزی در مورد مارهای زنگی می‌دونی؟

‫- نه ‫- نه؟

‫ببین، ویژگی مارهای زنگی اینه که...

‫به هر قیمتی که شده ‫از نیش زدن پرهیز می‌کنن، می‌دونی؟

‫سعی می‌کنن بهت هشدار بدن

‫سعی می‌کنن بگن: «سر به سرم نذار

‫دست از سرم بردار»

‫من یه مار زنگی‌ام

‫این به خاطر اِماست

‫پیغام بذارید

‫فقط زنگ زدم بگم برادرت مُرده

‫این صدا رو می‌شناسم

‫اوه. حالا جواب میدی. می‌دونی کی‌ام

‫یه حسی بهم میگه رفتی ‫و به بختت لگد زدی، نه؟

‫آره. آره

‫خب، پس می‌دونی چجوری میشه

‫فکر کنم

‫خونه‌ی تو یا من؟

‫یه کلبه‌ی کوچیک قدیمی

‫انتهای جاده هیلسپیک کنار دریاچه هست

‫فکر کنم می‌شناسیش

‫هی

‫کجا رفتی، هان؟

‫نه. نه، نه، نه

‫هی

‫می‌تونیم در موردش حرف بزنیم! ‫می‌تونیم در موردش حرف...

‫کیر توش! لعنتی

‫گندش بزنن

‫بیا بریم!

‫خوبی؟

‫باید بری

‫چی؟ از چی حرف می‌زنی؟

‫من خودم این بساط رو درست کردم

‫تو برو. خانواده داری

‫لوک

‫اون تابستون که حدوداً ‫شیش هفت سالت بود رو یادته؟

‫بالأخره اون تاب روی توی حیاط پشتی ‫وصل کرده بودیم

‫و هردومون هر روز اونجا بودیم،

‫تقریباً تمام تابستون، تاب می‌خوردیم

‫یادت میاد؟

‫یه روز، مامان اومد بیرون ‫و فکر کرد توی جنگل گُم شدی

‫من زدم بیرون

‫اسمت رو صدا می‌کردم ‫و همه جا رو گشتم

‫کنارِ نهر. یعنی، هیچ اثری ازت نبود

‫بالأخره برگشتم و دیدم تمام مدت

‫توی تختت خواب بودی

‫هیچوقت این رو بهت نگفتم، ‫ولی توی عمرم هیچوقت اون‌قدر نترسیده بودم

‫فقط چون نمی‌دونستم برادرم رو دارم یا نه

‫آره، من هیچ‌جا نمیرم

‫- صحنه رو بررسی کردن؟ ‫- آره

‫بهت گفت قربانیِ شلیک به سر کی بود؟

‫- نه ‫- ایلای فراسته

‫- بهتره با لوکاس حرف بزنی ‫- اثر انگشتی هست؟

‫چیز تر و تمیزی نیست. ‫ولی هنوز دارن خونه رو بررسی می‌کنن

‫هی، راستش، این به دستم رسید

‫- این چیه؟ ‫- واسه تو فرستادن. درخواست سوابق تماس

‫- سوابق تماس رو واسه چی می‌خوای؟ ‫- تونی پیوجلیس گفت یه نفر

‫زنگ زده و سراغ مرل بیتلند رو گرفته

‫درست قبل از این که به دفتر دستبرد بزنن

‫- خب؟ ‫- گفت وقتی ازش پیغام خواسته قطع کرده

‫پس فکر می‌کنی داشتن چک می‌کردن ‫ببینن دفتر خالیه یا نه؟

‫نه، فکر می‌کنم هرکی اون زنگ رو زده

‫حالا مظنونِ اصلی سرقت از بیتلنده

‫چیه؟ چیه؟ چیه؟ چی شده؟

‫برو پشت

‫شاید حیوون بود

‫جنگل. دارن از جنگل میان

‫دو نفر جلو هستن. چند نفر می‌بینی؟

‫یه نفر

‫هی، دارن از پشت میان!

‫هی! درِ جلو. داره از درِ جلو میاد تو

‫تاک!

‫تاک!

‫یالا. یالا. هی

‫لعنتی!

‫بدجوری می‌سوزه. ولی زنده می‌مونم

‫خودت رو برسون به قایق. نه، نه، نه

‫من جلوشون رو می‌گیرم. برو. ‫قایق رو روشن کن

‫هی، دورگه

‫می‌خواید در موردش حرف بزنیم؟

‫هیچ حرفی برای زدن نیست

‫اون خبر نداره، مگه نه، تاک؟

‫ماجرای دختره رو بهش نگفتی

‫وایسا! تکون نخور!

‫عجب مخمصه‌ای شد

‫در مورد دختره چی میگی، تاک؟

‫برادرت نقشه‌ی اون دزدی رو کشید

‫حقیقت نداره. حقیقت نداره، لوکی. ‫به خدا قسم

‫خبر دارن چقدر پول بهم بدهکاری؟

‫یادته چی گفتی

‫«هیچکس از مرکز اسقاط دزدی نکرده. ‫خالی میشه

‫پلیس‌ها هیچ‌وقت انتظارش رو ندارن»

‫ولی چیزی که انتظارش رو نداشت ‫از راه رسیدن زنِ جناب عالی بود

‫حقیقتش اینه

‫برادرِ خودت باعث مرگش شد

‫اینا همه کُس‌شعره

‫لوک، کُس‌شعر میگه. به حرفش گوش نده

‫راست میگه؟ تاک، توی چشم‌هام نگاه کن

‫تو اون روز صبح مریض بودی؟

‫تاک، تو اون روز صبح مریض بودی؟

‫می‌دونم دنیا می‌تونه بدجوری بی‌رحم باشه، لوکاس

‫باور کن می‌دونم

‫بهم بگو که حقیقت نداره!

‫بیخیال، داداش

‫بهت هشدار دادم

‫حواست به گرسنه‌ها باشه!

‫دوستت دارم، لوک

‫تو برادرمی!

‫تاک. عزیزم

‫لوکاس، نه!

‫لوکاس!

‫والت!

‫عالیه!

‫- خدایا، از ماهی‌گیری متنفرم ‫- چی؟

‫چی؟ ولی تو که خیلی خوب ماهی می‌گیری

‫آخه تو عاشق ماهی‌گیری هستی

‫و اگه در ازاش بتونم با تو باشم،

‫خب، عزیزم، می‌تونم تمام روز ماهی‌گیری کنم

‫دوستت دارم

‫این رو ببین. این یکی سخته

‫تو ماهی‌گیری رو بهتر از من بلدی

‫- اوه، نگفتم ماهی‌گیرِ خوبی نیستم ‫- درسته. درسته

‫یعنی، تصور کن چه کارهایی ازم برمیاد ‫اگه ذهنم رو روش متمرکز کنم

‫هیچ کاری نیست که نتونی انجام بدی

‫- هی! ‫- چیه؟ نگاهش کن

‫- بکشش! ‫- یعنی، سبکه. شبیه ماهی نیست

‫انگار یه چیزی از کفِ دریاچه گرفتیم

‫گره خورده

‫این رو ببین

‫فکر می‌کنی چند وقت اونجا بوده؟

‫نمی‌دونم. خیلی سالم مونده

‫اندازه‌ست

‫هی، با من ازدواج می‌کنی؟

‫خفه شو

‫نمیشم. با من ازدواج می‌کنی؟

‫آره. آره، معلومه که می‌کنم

‫خیلی دوستت دارم

‫- چیه؟ ‫- هیچی! باشه، بیا اینجا بشین

‫- کجا؟ ‫- اونجا بشین

‫خیلی خب. بگو سییب

‫« ترجمه از محمدعلی sm و سینا صداقت » ‫.:: SinCities & mmli_sm ::.

ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.

دیجی‌موویز در شبکه‌های اجتماعی @DigiMoviez