Original subtitles

Waarom is zonder mijn toestemming een DNA-test gedaan?

Uit de analyse bleek iets vreemds in de genetische opmaak van de baby's.

Je zei dat je tegelijkertijd twee echtgenoten had, toch?

Een van hen, Alejo Valdés, gaf toestemming om zijn monster te gebruiken.

Vanwege de abnormale uitslag waren we verplicht...

om een vergelijkende analyse uit te voeren.

En het leek je niet nodig mij om toestemming te vragen...

voor deze vaderschapstest?

Dit is niet te geloven.

Ik ben nog niet klaar. - Ik wel.

Het zijn twee jongetjes.

En ze zijn allebei perfect.

En, hoe ging het?

Wat?

Twee jongetjes. - O, wat lief. Dat is geweldig.

Wat is er? Wilde je liever twee meisjes?

Ze hebben zonder mijn toestemming een DNA-test gedaan.

Daar staat wie de vader is.

Nee. Kan dit echt?

Ja. - Echt niet.

Wat moet ik nu doen?

Schrijf een boek.

AFLEVERING 19 EIND GOED, AL GOED

VIJF MAANDEN LATER...

Colombia kiest een president. We nemen alle details onder de loep.

Nu over naar een van onze collega's bij een stembureau...

Serieus. - Nee.

Dit is zo irritant. We horen al vanaf vijf uur over de verkiezingen.

Draag op z'n minst een koptelefoon.

Doe je dit allemaal aan? - Ik weet het niet. Help me eens kiezen.

Ik voel me nergens goed in. Deze?

Staat mooi. - Ik voel me net een ballon.

Een rode ballon, maar wel mooi.

Geef de witte eens.

Moet je nou zien.

Ik heb nog twee maanden te gaan. Straks moet ik een tent aan.

Overdrijf niet zo, je bent prachtig.

Dit wordt hem vast. Hij is mooi.

Oké, ik ga stemmen.

En dan ga ik naar het terras. Geloof het of niet, Laura gaf me geen vrij.

Ze is een echte tiran. - Kom je me daarna halen?

Toch? - Nee, want ik moet nog iets doen.

Ik ken je, Susana.

Verpest Rita's bruiloft niet. Ik ken je.

Wie is Rita?

Komen Pablo en Alejo trouwens?

Ik denk het wel. Er werken veel mensen aan.

Je bent prachtig. Ik zie je om vier uur.

Kom niet te laat. - Komt goed. Dag.

Hoi, meiden. De presentatie begint om vier uur. Kom vroeg.

Ik ben nerveus en wil jullie er graag bij.

Niet te geloven dat we nu zo genieten na het jaar dat we hebben gehad.

Om eerlijk te zijn, hebben we het nog nooit zo leuk gehad.

Het is beter dan ooit.

Jij bent beter dan ooit...

want je vindt het heerlijk om er een lekker ding naast te hebben.

Zeg dat niet.

Nee, Lau.

We zijn getrouwd. Voor de wet en al. We zijn nooit gescheiden.

En wat we hier doen...

hebben we samen besloten. - Niet.

Wel. - Jij zou met Eva gaan praten.

En dat ga ik ook doen. - Wanneer?

Als de baby er is.

O, Martín... - Wat?

Er is nog een maand te gaan.

Dat is niets. - Dat is lang.

Een kwestie van hoe je het bekijkt. - Nee.

Wel.

Help me even.

Hoi, meiden. De presentatie begint om vier uur. Kom vroeg.

Ik ben nerveus en wil jullie er graag bij.

Alles goed? - Ja.

Ik zie je bij Ali's presentatie...

Ali, natuurlijk zijn we er voor je.

Caro, laat weten of ik je nog moet ophalen. Ik ga er nu heen.

Is mijn slipje daar?

Tot ziens.

Hoe is het met de baby?

Gefeliciteerd. Het is een meisje.

Een meisje.

Cut.

Heel goed. Het staat erop. - Bedankt.

Oké. Kostuums?

Bedankt. - Dat ging goed.

Ámbar. Daar is mijn koffie. Bedankt, schat.

Hoeveel scènes zijn er nog?

Vergeet niet om de producent te mailen dat ik zaterdag vrij ben, dat hij het weet.

Komt in orde. - Bedankt, schat. Tot snel.

Ali, natuurlijk zijn we er voor je.

Caro, laat weten of ik je nog moet ophalen. Ik ga er nu heen.

Hoe gaat het nou, lieverd?

Ik heb m'n outfit mee naar de studio.

Vandaar dit berichtje. Ik kleed me hier om.

Zodra ik klaar ben met filmen, haal je me op en gaan we, oké?

Fran, heel erg bedankt dat je begrijpt dat ik dit nodig heb om gelukkig te zijn.

Kusjes.

Susana?

O. Wat ben je gegroeid.

Ja. - Mam.

Kom binnen.

Wat doe je hier? - Ik heb m'n plannen omgegooid.

Hoe kan ik de boekpresentatie missen, of de bevalling?

Dank je wel.

Hoe is het met ze? - Heel goed.

Ja? - Ze trappelen.

Net als hun moeder.

Ja? Deed ik dat? - Natuurlijk. Je was ongelooflijk.

Vanaf het begin wilde je de wereld in.

Wat is dit?

Er zijn er twee. Ze zijn hetzelfde, maar Pablo en Alejo.

Heb je ze uitgenodigd?

Ja. Niet direct. Allerlei mensen helpen me om ze erheen te krijgen.

Klaar? Bijna? Zullen we gaan?

Help. - Oké? Kom.

Mam. Je bent gekomen.

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Voor wie nog niet gestemd heeft...

ik zou het waarderen als je dat doet. Het is onze christelijke plicht.

Ga heen in vrede. - Amen.

Dag. - Welkom in Colombia.

Alles goed? En de verkiezingen? - De stembureaus sluiten zo.

Beltrán kletst over manipulatie. - Hij heeft door dat hij gaat verliezen.

Dat zag hij niet aankomen.

Eerwaarde Juan, Pablo, kijk.

Vandaag ging ik naar de notaris om de akte van het land op te eisen. Kijk.

Mijn huis is geregistreerd. - Wat een zegen. Geweldig.

Heel erg bedankt, en ik wil ook sorry zeggen dat ik tegen je in ging.

Dankzij jou hebben we onze aktes nu.

Nee, geen dank. Dank onze lieve Heer. En Mancilla, die ons ook hielp.

Echt, als Mancilla wint...

gaat Beltráns plan voor de sloop en om de metro hierheen te halen het graf in.

Precies. - Laten we het hopen.

Als God het wil, toch? - Dat Hij het hoort.

Goed nieuws. - Bedankt. Pardon.

Aartsbisschop, hoe gaat het? - Aartsbisschop.

Weten jullie niet dat het volgens de kerk...

ketterij is als een diaken de mis opdraagt?

INKOMENDE OPROEP BENJA

Hoi, Benja.

Nu?

Oké. Ik kom er al aan.

En met de zegen van alle aanwezigen, verklaar ik jullie levenspartners.

Ik hou zo van je. - Ik hou van je.

Hallo.

Ik kwam deze eigenlijk...

kapotslaan op Vicky's hoofd, maar ik had medelijden met de plant.

Eigenlijk wilde ik je de plant vrouwentong geven, maar dat leek me toch te agressief.

Je bent niet goed wijs. - Je bent beeldschoon.

Je straalt van geluk. - Bedankt.

Ik ben heel gelukkig.

Hier heb ik altijd van gedroomd, en ik vond Vicky die hetzelfde wilde, dus...

Je weet dat ik dit met jou wilde. - Ja.

Toch? - Ja, ik weet het.

Maar we wisten allebei dat dit niet is wat jij wilt, dus...

Dat is waar.

En je zou nooit veranderen.

Misschien hoef ik niet te veranderen.

Misschien is dat het punt. We accepteren onszelf zoals we zijn.

Bedankt. Ten eerste omdat je zoveel van me houdt...

en dat je voor het geluk hebt gekozen.

Echt waar.

Hier.

Ik hoop dat jullie heel gelukkig zijn. Ik ben zo blij voor je.

Susana.

Dank je wel.

Oké.

Wie wil er feesten?

Ik snap niet hoe u tot in de details weet wat ik hier precies doe.

God heeft engelen die goed nieuws aan de juiste mensen verspreiden.

Engelen, natuurlijk. - Goed, mijn zoon.

Ik zie je voor de reis.

Bedankt voor uw komst.

Amen.

Wat voor reis? - Wacht.

Welke reis bedoelt hij?

Het bisdom heeft kennelijk gehoord hoeveel gelovigen naar me komen luisteren.

Hij zei dat de leiding me wil ontmoeten. - De leiding?

De paus.

Daar kijk ik echt niet van op. Wat je hier doet, is fantastisch.

Jij hebt de programma's uitgebreid. Kijk hoe blij ze zijn met alle workshops.

En die mis op straat is innovatief.

Je verdient het. - Jij was de engel van wie hij het weet.

Jawel. - Serieus, echt niet.

Ik heb niets gedaan. - Wie dan wel?

Geen idee.

Eigenaardig.

Momentje.

Alles goed, Samu?

Oké, jongens, jullie krijgen kamer 206.

Als je iets nodig hebt, we zijn er 24 uur per dag.

Oké, bedankt. - Veel plezier. Dag.

Benja.

Pap.

Hoe gaat het? Ik ben meteen gekomen. Is alles in orde?

Zullen we een biertje pakken?

Ik blijf maar een dag voor de verkiezingen en voor de schuld bij m'n uitgever.

Eén biertje, kom op.

Eéntje. - Prima. Wacht, ik kom zo.

Wel opschieten. - Komt goed.

Hij is nu bij mij.

Zeg het als je er bent, dan komen we.

Wat is het noodgeval?

Ik wilde je zien.

En vieren dat ik ben vrijgesproken en het achter de rug is.

Ik kan het niet geloven.

JUAN KOM ZO SNEL MOGELIJK

Waarom kijk je zo?

Wil Mancilla zijn tegenprestatie?

Voor het eerst doet een politicus iets onbaatzuchtigs.

Mooi. Proost.

Ben je blij dat dit voormalige zwarte schaap vrij is?

Natuurlijk ben ik blij.

Ik denk alleen aan de verkiezingen.

De buurtbewoners zijn verward en bezorgd, dus ik wil bij ze zijn.

Maak je geen zorgen. Mancilla wint. Wacht op de exitpolls.

Laten we het hopen.

En jij?

Heb je Benjamín nog gesproken?

Nee.

Hij kwam langs bij de stichting en vroeg naar je.

Waarom is hij terug?

Voor hem.

Ik vroeg Pablo waar ik hem kon vinden...

maar die wilde het niet zeggen. Ik weet zeker dat Samuel niet wil dat ik het weet.

Geef het niet op.

Moet je horen wie dat zegt. Je gaf Alicia heel snel op.

Kom, we gaan naar de uitgever. Simón wacht op ons.

Kom op, dan gaan we.

Snel dan.

Ik was gewoon bang.

Ik heb straks niemand bij de bevalling zoals pap die je weeën bijhield.

En ik dan? Ik ben er.

Bedankt, mam. - Natuurlijk.

Ik had ze er echt graag allebei bij gehad. - Waarom heb je ze dat niet gezegd?

Je weet het niet. Eerst leek het beter om het stil te houden, maar nu niet meer.

Ze moeten allebei weten wie de vader van mijn kinderen is.

Dat verdienen ze en ik wil het ook. Ik heb het nodig.

Je plan klinkt perfect. Is er zo nodig een plan B of C?

Nee. Geen plan B of C. Ze komen, zeker weten.

Benjamín zal Alejo overhalen.

En Samu neemt Pablo mee. Dan kan ik ze spreken.

Ik moet het ze samen vertellen. Ik moet er gebruik van maken dat ze in Bogotá zijn.

Hoe gaat het als fotograaf?

Niet als fotograaf, als filmmaker. - Natuurlijk.

Let maar 's op. Ik spreek nu zelfs Engels.

Ik ben blij voor je. En ik ben trots op je.

Broer, ik ga weg. Het aartsbisdom nam contact met me op.

Waarom? - Je gelooft het nooit.

De paus wil me ontmoeten.

Hij wil me spreken in het Vaticaan. Hij weet wat ik hier doe.

Hij wil me ontmoeten. - Vraagt de paus dat?

Dat is enorm, Pablo. - Ik weet het.

Ik hou heel veel van je.

Kun je niet een andere keer naar het aartsbisdom? Help me foto's maken.

Wil je dat? - Alicia presenteert haar boek.

Ja, dat heb ik gehoord. - Ga mee.

Dan kun je haar bedanken voor haar donatie.

Ik heb haar al een bericht gestuurd.

Je weet dat Alicia met de aartsbisschop sprak?

Ze sprak hem niet, ze stuurde hem een dossier...

met een overzicht van je werk voor de stichting, Pablo.

Hoe weet je dat?

Ze zei het toen ze me boekte als fotograaf.

Ze zei: 'Niet tegen Pablo zeggen.' Maar ik vind dat je het moet weten.

En vooral dat je haar persoonlijk moet bedanken.

Hallo.

Hoe gaat het? - Ik ben heel gelukkig.

Ik dacht niet dat ik je zou zien.

Zonder mij was hij vertrokken zonder langs te komen.

Nee, ik heb een strak schema en weet echt niet hoe ik alles ga doen.

Maar ik ben blij om je te zien. - Ik ook.

Wat was er nou? Je zou naar New York komen, maar uiteindelijk...

Ik heb een strak schema en weet echt niet hoe ik alles ga doen.

Oké.

Eerlijk gezegd wordt er heel erg naar dit boek uitgekeken.

Het is nu al zo goed als een bestseller.

Echt? - Serieus.

De eerste editie is al bijna uitverkocht.

En vandaag is de presentatie. - Precies.

Ik ga er zo heen. Ik vind dat jij mee moet.

Leg eens uit. Je had een noodgeval. Ik kom bij het hostel: Geen noodgeval.

Toen moest je naar de uitgever...

en nu zeg je dat ik mee moet naar Alicia's boekpresentatie.

Willen jullie me iets vertellen?

Simón, zeg het maar.

Ik wil dat je naar Alicia's presentatie gaat om haar te bedanken.

Wat is dit, Simón?

Dit is je vrijheid.

Met de royalty's van de eerste editie heeft ze je schuld afbetaald.

Alejo, je hebt geen schuld meer.

Het doet pijn dat je niet aanvaardt van wie ik hou.

Misschien omhelzen we elkaar ooit weer.

Ik hou heel veel van je, pap.

Attentie, Colombia.

Hier de eerste uitslagen van de presidentsverkiezingen.

Als we haar missen... - We zijn niet te laat.

Daar is ze. - Kijk haar nou.

Je bent zo mooi. - Jullie waren bijna te laat.

Beeldschoon. - Ik hou van jullie.

Hoe is het? - Leuk je hier te zien.

Hé, Su. - Nee, sorry.

De nieuwe diva van tv was nog niet klaar met filmen.

Excuses.

Luister, ik heb dit voor je gekocht zodat alles goed gaat vandaag.

Bedankt. - En Beltrán staat op winst, oké?

Hou je mond, Caro, alsjeblieft.

Maar ik maak me zorgen. - Ik ben rustig. Alles is goed.

Genoeg. Maak haar nou niet nerveus. Zullen we naar binnen gaan?

Ja, kom. - Je bent prachtig.

Nu niet aan Alejo, Pablo, Beltrán of wie dan ook denken.

Zeg dat niet.

Samu is bij Pablo en zou het zeggen als hij komt.

Doe deze om, die heb je zeker nodig.

Daar gaat je look, maar...

En? Hoe gaat het? - Simón.

En Alejo? - Die bleef bij Benjamín.

Komt hij niet?

Denk niet te veel na en ga gewoon.

Ik moet aan de slag. - Doe maar.

Ik zie je daar.

Vandaag is een bijzondere dag.

We presenteren niet alleen het eerste boek van een auteur...

die al uitgroeit tot een bestseller.

We zijn hier ook om naar een vrouw te luisteren...

die ons zo veel heeft geleerd.

Een groot applaus voor Alicia Fernández.

Bedankt.

Dank jullie wel.

Heel erg bedankt. Ik ben echt ontroerd...

door deze volle zaal en dat jullie er zijn.

En vooral dat ik jullie dicht bij me heb.

Mam, bedankt dat je van zo ver bent gekomen.

Mijn vriendinnen. - We houden van je.

Je weet niet wat ze allemaal met me te stellen hebben. Bedankt.

Zelfs mijn verloskundige is er. Ik heb hem meegenomen.

Hij is er, want je weet maar nooit in mijn toestand.

Ik wil jullie eerst vertellen...

dat dit boek tot stand is gekomen door veel pijn.

De pijn van het gevoel dat ik alles kwijt was.

Iedereen had een mening over mijn leven, en ik wilde mijn waarheid vertellen.

Voorbij het sociale vingerwijzen...

en de 'moraal' die me voor de voeten werd geworpen.

Maar ondanks alle kritiek wist ik weer overeind te komen.

Vooruit te kijken en het prachtige geschenk te omarmen wat het me opleverde.

Mijn twee zoons, die mijn grootste kracht zijn.

Een paar maanden geleden gaf ik een controversieel interview.

Het leidde tot gesprekken en ik kreeg zoveel berichtjes op m'n socials...

dat ik besloot te gaan schrijven.

Degenen die mij kennen, weten dat ik erg direct ben.

Ik volg mijn verlangens en ga voor wat ik wil.

Maar ik kan niet ontkennen dat ik soms dacht:

Het kan dat ik door na te streven wat ik wil...

negeer wat de mensen om me heen willen.

En beetje bij beetje kwam het schuldgevoel boven.

Schuld die ons beperkt in onze keuzes.

Schuld die ons niet toestaat om te genieten van wat we hebben.

En wij vrouwen zijn expert in schuldgevoel, toch?

We voelen ons overal schuldig om.

Als we te veel aan onszelf denken, zijn we egoïstisch.

Maar als we iets doen wat de maatschappij niet van ons verwacht...

zijn we gek.

En uiteindelijk veroordelen we onszelf...

tot een leven volgens de wensen van anderen, niet die van onszelf.

Het lijkt soms wel alsof onze enige optie...

om niet te lijden, stoppen met verlangen is.

Als we ons volledig aanpassen aan wat de maatschappij wil...

lijdt er niemand. Niemand heeft problemen. Iedereen is in orde.

Ik besloot...

om zonder schuldgevoel te leven

en volledig te accepteren wie ik ben. Zonder meer.

Ik moet zeggen dat het heerlijk is om dit te kunnen zeggen.

Ik ben nerveus, maar ik wil het zeggen.

Om het rechtstreeks te zeggen, in de ogen van de twee mannen te kijken...

die de motivatie, impuls en het verlangen waren...

om iets unieks te ervaren, iets speciaals.

Ware liefde.

Ik moet iets belangrijks zeggen.

Ik hoop dat je net zo van dit boek geniet als ik. Daar hoort een anekdote bij.

De uitgever gaf me...

Bedankt, Simón.

Ze gaven me twee opties voor de omslag.

Ik denk dat Simón wel ongeduldig werd.

Een beetje. - En zoals je weet, kies ik er gewoon twee.

Dus...

kies welke je aanspreekt.

En ik weet...

Gastón. - Lieverd, je moet...

Ik ben er. - Daar is hij.

Zo kan ik niet ademen. - Ik ben er. Alles is goed, oké?

Maak de verloskamer klaar. Alicia's vliezen zijn gebroken.

Rustig maar. - Tot zo.

O, nee. De luiertas. - Wat?

Ik haal hem wel. Ik zie je daar. - Adem in.

Alicia, haal adem. Oké? - Ik haal de auto.

Goed zo. - Doorlopen.

Ik moet Pablo en Alejo spreken.

Denk nu niet aan hen.

Dat moet wel. Ik zag ze. Waar zijn ze? - We gaan naar de kliniek.

Gaat het? - Ali, ik ben er.

Bedankt. Bedankt dat je er bent.

Jullie moeten dit absoluut weten. Ik heb twee geschenken. De boeken...

Wat? - Martín.

Ze zijn in de kleedkamer. Hij gaat ze halen. Kom mee.

De boeken...

Wat? Hou op, Alicia. - Wat moeten we doen?

Het is een wee. Rustig, oké?

Doe even rustig. Wanneer was de vorige? - Weet ik niet meer.

In de kleedkamer. - Doe niet zo dramatisch.

Hij is voorbij. Kom, we gaan. - Oké.

Lau. - Lieverd.

Ik moest de boeken pakken, ik...

Ik neem ze mee. Ga naar de kliniek, dan praten we daar.

Oké. - Eva komt er ook naartoe.

Eva? Waarom? Hoezo Eva? - Dat bespreken we daar wel.

Gastón. - Ontspan.

De auto staat daar. - Alles is klaar als je aankomt.

Kom dan.

Ik ga met je mee. - Nee. Ga met hem mee.

Nee. Pablo?

Ze komen erheen. Kom nou mee.

Haal rustig adem.

Rustig. - Susana.

Wat? - Susana.

Ze haalt haar motor, die kon ze niet laten staan.

Jij bent nu de belangrijkste hier. Haal adem en bedaar nou.

Ik kan nu niet kalm zijn. Er komen twee mensen uit mijn lichaam.

Alles komt goed. Haal adem. Ontspan.

Ik adem nog.

Stem Beltrán voor president. - Wat is dat?

Wat is dat? - Wat?

Nee.

Laat me door. - Niemand komt erdoor.

Ik heb een zwangere vrouw. - Ze bevalt.

Ze moet bevallen. - Toe nou.

Hoe kan dit? Hoe kan hij mijn bevalling verpesten?

Nee, wacht. Rustig.

Wat doe je? - Ik zorg dat je door mag.

Laten we vrouwelijke solidariteit tonen.

We stemmen op Beltrán, maar ik heb een zwangere vrouw.

Wees attent. Alsjeblieft... - Alicia Fernández.

Ik wil je niet steunen na je truc met Beltrán.

Niemand mag erdoor.

Maar het werd tijd dat een vrouw eens deed wat kerels altijd al doen.

We laten deze auto door. Maak plaats.

Veel succes.

Maak plaats.

Stem Beltrán voor president.

Dag, we horen bij Alicia Fernández. - Bij dokter Estrada.

Ze is zwanger. - Ze is er net.

Gaat de echtgenoot naar binnen? - Ja.

Zijn achternaam?

Guevara. - Valdés.

We zijn met z'n tweeën. - Klopt.

Alejandro.

Hallo.

Hoe gaat het? - Goed, en met jou?

Pablo?

Ik ben Alicia's moeder. - Leuk je te ontmoeten.

Ik ga... - Ja.

Oké.

Ik moet wat papieren invullen voor m'n dochter.

Kom.

Samuel, ik kwam terug naar Bogotá omdat ik je mis.

Op dat moment, ik weet het niet...

Ik ging omdat me dat het beste leek.

Maar ik had je niet moeten verlaten. Het spijt me.

Ik heb het heel erg verprutst.

Alles goed? - Ali.

Is alles in orde? - Ontspan.

We zijn er. - Alles goed?

Ja. - Ja?

Alles is in orde. Ik ben in orde.

Bedankt voor wat je met de kerk hebt gedaan.

Bedankt voor je hulp bij de uitgever. - Ik hoef echt geen dank.

Ik ben blij dat jullie er zijn.

Hallo. We gaan naar de verloskamer. - Nu al?

Nu. - De dokter komt eraan.

Kan ik je helpen? - Wij helpen wel.

Eens kijken. - Ja?

Nu al? - Eens kijken.

Je vindt het vast raar dat ik je belde. - Lau, alsjeblieft.

We worden bijna ouders.

Dit lijkt me niet het moment. - Misschien niet het moment, wel de plek.

Dat bedoel ik. Als dit niet het moment of de plek is, zeg dan maar liever niks.

Dat is het punt. Voor jou is het nooit het moment.

En ik heb lang gewacht, Martín.

Deze hele situatie met Alicia heeft me aan het denken gezet.

Het laatste wat ik wil is om ook zoiets mee te maken.

Daarom zei ik dat ik wil dat we de waarheid zeggen.

Eva, je hebt een relatie met Martín.

Ja. - Ik ook.

En aangezien we al in deze situatie zitten, dit trio...

dacht ik dat we misschien een open relatie kunnen hebben.

Waar heb je het over?

Ik weet het niet.

Ik weet niet hoe het zou werken.

Ik snap de dynamiek niet, maar we kunnen het met z'n drieën proberen.

Het kan best. Ik wilde altijd al een kind met Martín.

Jij wilt bij Eva en bij mij zijn.

Ik wil bij jou zijn, Martín.

Dus laten we een gezin worden.

Een heel raar gezin, dat wel.

Maar een gezin.

Dus...

denk erover na...

want dat heb ik al veel gedaan.

Lieverd, haat me niet, oké? Alsjeblieft. - Nee.

Nee, ik haat je wel. En ik sta op het punt om te zeggen dat je moet oprotten.

Weet je waarom ik dat niet doe? Om wat die vrouw net deed.

Dat vergt veel moed.

En...

ik vind je vrouw leren kennen helemaal geen gek idee.

Nerveus?

Net als jij. - Ja.

Fijn dat je er bent want dit alleen doen... - Godzijdank geef je geen mis.

Daar gaan we.

Je rechtervoet eerst. - Hoezo? Ik ben niet bijgelovig.

Ik ben niet gelovig, maar wel doodsbang. Zegen ons.

In de naam van de Vader, de Zoon...

Rechts. - Gelukt.

Pardon.

Eens kijken. - Sorry.

Oké. - Hoe gaat het?

Ten eerste gaat alles prima.

Oké?

Wil je een natuurlijke bevalling proberen?

Ja. - Dat is nou mijn patiënt.

Heren, klaar om te helpen?

Wat? Waarmee helpen?

Ik heb je gemist. Heel erg.

Echt heel erg.

Ik jou ook.

Ik beweer niet dat ik niet kwaad was dat je ging. Maar...

Ik denk dat het goed voor me was om afstand te nemen van alles.

Nee.

Nee, want ik ben je kwijt, Samuel.

Denk je?

Want ik denk van niet.

Een beetje harder, harder. - Hallo.

Meneer Eli.

Hoe gaat het? Kijk. - Hallo. Alicia's moeder.

Aangenaam. Je kent ons.

Ja. Hoe gaat het? Hallo.

Zijn ze er? - Alles is perfect.

Rustig maar. Het zijn twee jongens.

Eentje donker en eentje blond. Ze zijn beeldschoon.

Hun gewicht is goed, ze gaan kort in de couveuse.

Het gaat goed met Alicia. - Heel erg bedankt.

Pardon.

Wat geweldig. Gefeliciteerd.

Jongen, onze familie groeit.

Twee.

Wanneer brengen ze me m'n tweeling? - Ze brengen ze nu.

Ja. Maak je geen zorgen, ze zijn in orde. Echt heel mooi.

Ja, ze zijn echt mooi. Ze lijken veel op jou.

Ik voelde me rustig met jullie erbij.

Gelukkig waren jullie bij de presentatie.

We moesten wel. - Ja, ik wilde... Sorry.

Waarom wilde je dat we kwamen?

Het antwoord staat in deze boeken. Sorry.

Er zit een envelop in die alles verklaart.

Dit is een van de 1% van de gevallen van heteropaternale superfecundatie.

Ik leg het uit.

Ik heb een tweeling van verschillende vaders.

Ik beloofde dat mijn zonen zouden weten wie hun vader was.

En, nou...

De waarheid is duidelijk.

Jullie DNA-uitslagen zijn er.

Ik wilde het eerder zeggen, maar jullie hadden al plannen.

Ik wilde jullie nergens van weerhouden.

Pablo, als je het had geweten, had je misschien niet de gemoedsrust...

om je aan religie te wijden...

bij de stichting te werken met alles wat je doet.

Alejo, jij zou zeker niet naar New York zijn gegaan...

om je droom te verwezenlijken als cultureel attaché.

Ik hield dit al die maanden geheim en nu...

Nu zijn ze geboren. Nu zijn we hier.

Jullie moesten dit weten.

Maak maar open.

Dat is niet nodig.

Dromen komen echt uit.

EEN JAAR LATER...

Dat Alejo en Pablo weten wie de vader van elk van mijn kinderen is...

veranderde niets.

Bloed bepaalt niet wat door liefde wordt gedreven.

Om het weekend krijgt de tweeling bezoek van pater Pablo en ambassadeur Valdés.

Ik neem de verantwoordelijkheid voor mijn keuze...

om mijn eigen weg te gaan met mijn twee zonen en hun twee vaders.

Ik verloor Alejo en Pablo als echtgenoten.

Maar mijn zonen hebben twee vaders gekregen in plaats van één.

Ik mis ze allebei nog steeds.

Vooral op regenachtige zondagen en zonnige zaterdagen.

Toch ben ik blij dat ik de moed had om het erop te wagen en van allebei te houden.

En uiteindelijk, als ik zie hoe het is gelopen...

heb ik het niet slecht gedaan.

Vertaling: Jolanda van den Berg