Original subtitles

Ik snap er niks van.

ZEVEN JAAR GELEDEN...

Weet je zeker dat je dit wil? - Ik was voorzichtig.

Roken is verboden. - Ik ging hem niet opsteken.

Wie is Alicia? - Dat is zij.

U mag mee. - Kom op.

Alleen zij. - Maar ze heeft niemand anders, alleen mij.

Alleen zij.

Wacht.

Ik geloof er niet in, maar deze heb ik van m'n moeder.

Ik ben er. Roep als je iets nodig hebt. Ik wacht hier.

Oké.

AFLEVERING 11 HET BESLUIT

U bent pas kort zwanger.

Maak binnenkort een afspraak met uw gynaecoloog.

Excuseer. - Oké.

Je bent zwanger. Alicia, je bent zwanger.

Kom, ik moet naar het hotel.

Hoorde je wat de dokter zei? Je bent zwanger.

Snap het nou. Weet je wat er met me gebeurt als Pablo en Alejo elkaar spreken?

Weet je wat? Ik wil erbij zijn als jij die twee vertelt wat de dokter net zei.

Ik haal een rolstoel. - Oké, ik blijf hier. Prima.

Goed werk.

Wat voor werk? - Ik bedoel de stichting.

Je gemeenschapswerk, alles wat je doet voor de mensen daar.

Heel goed.

Het is mijn plicht.

Als het kan, wil ik de stichting graag helpen met...

Ik weet het niet. Geld? Ik ben schrijver.

Als je weet hoe ik kan helpen, graag. Ik wil graag iets doen.

Weet je wat? - Nou?

Ik denk dat je de jeugd kunt inspireren door te vertellen wat je doet.

Je kunt ze begeleiden. - Reken maar op mij. Klinkt goed.

Sorry, pardon. - Oké.

Hallo. - Schat, hoe is het? Waar ben je?

Goed, op pad. Ik ben wat laat.

En jij? Ben je al thuis? - Nee, liefje.

Ik was op weg, maar Susana belde. Ze is erg ziek.

Haar bloeddruk schoot omhoog. We wachten op een dokter.

Heb je je vader gesproken? - Waarom vraag je dat opeens?

Nee.

Ik kom eraan.

Susana huilt van de hoofdpijn. Tot zo.

Ik kom je wel halen.

Dat is niet nodig. Rust lekker uit, ik bel nog.

Oké, ik zie je thuis, dan praten we. Dag.

De baas.

Sorry, ik ben dus schrijver. Verhalen interesseren me enorm.

Ik zou graag horen hoe een priester de kerk verlaat.

Oké. Dat was puur uit eerlijkheid.

Oké.

Eliseo.

Oké, wees dankbaar en uiterst beleefd.

Eliseo. - Hallo, Alicia.

Hoor eens. Je weet dat ik een gelovig man ben.

Ik kom net van de mis.

In de preek zei de priester toepasselijke woorden die me aan het denken zetten.

' Alleen God kan oordelen over ons handelen.'

Dus ik mag je niet onder druk zetten om Pablo alles te vertellen.

Als je te kwader trouw handelt, zal Hij over je oordelen.

En om die reden vertel ik hem helemaal niets...

maar ik vraag jou, als goed christen, met je hand op je hart...

en met een goed geweten, om het goede te doen.

Je hebt heel veel geluk of onze Heer Jezus Christus houdt heel veel van je.

Dit is wel een wonder, toch?

Een wonder waardoor ik me schuldig voel.

Susana. - Wat?

Als ik me rot voelde omdat ik Pablo en Alejo niet de hele waarheid kon zeggen...

dat ik een bigamist ben...

Ja, je bent een bigamist. Dat ben je. - Ja.

Stel je nu voor dat ik moet zeggen dat ik zwanger ben...

en niet weet van wie het is.

Mocht je weg bij de stichting?

Nee. Ik heb hem afgedaan om hier te komen.

Heb je hem afgedaan om mij te zien?

Om sorry te zeggen. Meer niet.

Je riskeert je vrijheid om sorry te zeggen, en meer niet?

Vriend...

ga niet weg.

Geef dan antwoord op mijn vraag.

Waarom wil jij dat ik blijf?

Om me te helpen begrijpen wat ik voor je voel.

Daarom.

Wat voel je dan voor mij?

Nou, tot ziens.

Kom eens langs bij de stichting.

Dan kun je mijn vrouw ontmoeten.

Ze is de drijvende kracht geworden, de ziel van deze stichting.

Oké. We spreken het zo af.

We slaan nieuwjaarsweek over en dan kom ik. Ik wil het graag zien.

Oké. Dat is geweldig. - Ja.

Alejo... - Leuk je te ontmoeten. Alejo...

Valdés. - Valdés. Aangenaam.

Insgelijks.

Hoe ging het? Heb je sorry gezegd?

Op mijn manier, maar ik denk het wel.

Ik heb gebeld. Waarom nam je niet op?

Kennen jullie elkaar?

Ja. Hij is de zoon van een goede vriend.

Wat een kleine wereld, hè?

Benja.

Pablo. - Alejo.

We spreken af.

Wat heb jij? Ga je ervandoor? Hoe ging het?

De kopstoot van kerst?

Ik ga nu ook.

'De zoon van een goede vriend.'

Ik weet niet wat je wilde dat ik zei...

Tot in het lab. Dan horen we wel wat we zijn.

Ik snap het niet. Ik bedoel, oktober heeft 31 dagen.

Je hebt twee pillen gemist.

Geen ijsjes meer.

Dat kon toen we negen waren, maar nu moet je op je lever letten.

Het helpt tegen de misselijkheid.

Weet je wat goed helpt? De waarheid vertellen.

NIEUW STEMBERICHT PABLO

Ali, hoe laat kom je? Dan kook ik de pasta.

De saus is klaar. Bel me als je kunt.

Wat zal ik tegen hem zeggen?

Dat je lichtelijk zwanger bent en er misselijk van wordt.

Sorry.

Ik moet met Pablo praten.

En ik moet met Alejo praten.

Maar waar moet ik beginnen? - Bij het begin.

Dat is het. Ik...

Ik ben zo ver gegaan dat ik het kwijt ben. - Cartagena is het begin.

Oké, goed dan. Eet je ijsje.

Oké. Eens kijken.

Nee.

Ik moet hier een eind aan maken.

Nu meteen.

'Hoe het begon.'

BEDANKT VOOR DE JAREN VAN LIEFDE

Pablo, ik ga over vijf minuten naar huis.

NIEUW STEMBERICHT ALEJO

Ali, je cadeau is geweldig.

We zouden het samen openmaken, maar ik kon niet wachten.

We hebben zoveel moois meegemaakt in al die jaren...

Ik weet niet, niets mag het verpesten.

Als je niet laat klaar bent, kom dan hier. Ik wil je graag zien, en ik weet niet...

Blijf en ga morgen mee naar m'n praatje op de universiteit.

Als je gaat, ga dan om hem de waarheid te vertellen.

Zou Alejo het mij ook vertellen?

Hij zou vast een journalist zoeken.

Als hij zwanger was, was dat een unicum.

Als hij in Martíns situatie zat, zou hij het me dan vertellen?

Geen idee. Ik zou ermee beginnen dat jij niet weet of hij de vader is.

Ik raak hem kwijt, Su.

Misschien wel, Alicia, maar je zou eroverheen komen.

Op dit moment heb je één baby en twee vaders.

Ale, mijn liefste, ik werk de hele nacht door.

Het is het beste als we elkaar morgen spreken.

Oké? Ik hou van je.

Pablo, mijn liefste, ik kan niet weg.

Susana blijft overgeven. Ze is erg ziek. Zo kan ik haar niet achterlaten.

Ik bel je morgenvroeg zodat we elkaar kunnen zien.

Het spijt me. Ik hou van je.

Wat je doet is een zonde. Woorden hebben kracht.

Je hebt me zo goed als vermoord. Zeg op z'n minst sorry.

NIEUW STEMBERICHT

Maak je geen zorgen. Kusjes voor Susana.

Hopelijk knapt ze snel op. Tot morgen. Ik hou van je.

NIEUW STEMBERICHT

Dat is goed, tot morgen.

Ik hou van je.

'Alsof je in de liefde kunt kiezen.

Alsof het geen bliksemschicht is die ons vastzet, midden op het erf.'

Dat schreef de grote Cortázar. Zo voel ik het ook.

Het is een gevoel dat ons als kunstenaars voedt.

En dan ontspant de hand en beginnen we te schrijven.

Bedankt, dames en heren.

Fijn om hier zoveel jonge gezichten te zien...

vol aandacht voor wat ik zo graag met jullie wilde delen.

Bedankt, en nog een fijne dag.

O, bedankt.

ROT OP

Nee.

Voicemail, spreek uw bericht in.

Rita.

Ik weet dat je me terecht vertelt dat ik moet oprotten.

Ik kan niet geloven dat ik je heb laten staan, echt.

Maar geef me de kans om het uit te leggen.

Neem alsjeblieft op, dan leg ik het uit.

Alsjeblieft, neem op.

Klojo.

Hé, bro. - Belde je?

Ja, ik belde per ongeluk...

en aangezien we gisteren niet...

uitgepraat waren, dacht ik...

Ga je naar de VS? - Weet ik niet.

Als je me vertelt waarom je niet wil dat ik ga, beslis ik.

Weet je hoe ik besefte dat ik op jongens val?

Ik had een beste vriend op school.

Op een dag kwam hij me vertellen dat hij met een meid ging.

En ik reageerde slecht, heel slecht.

Ik was boos, want nu hij een relatie had, zou ik hem vast veel minder vaak zien.

Het duurde lang voor ik inzag dat ik er niet mee zat dat hij die meid leuk vond.

Het deed pijn dat hij mij niet leuk vond. - Waarom vertel je me dit?

Omdat ik heel graag iemand had gehad die me hielp om om te gaan...

met wat ik doormaakte. Dat had me veel tijd bespaard.

Zeg, je hebt me nooit verteld wie die kerel was die gisteravond bij je was.

Dat weet ik over een uur.

Ik moet gaan. Tot gauw. - Wat is er?

Praat je met Benjamín?

En? Is alles nu goed?

Is alles cool? - Dat heb ik al gezegd.

Je bent m'n broer. Ik weet niet wat er is, maar reken op mij.

Er is niks.

Pablo.

Je krijgt een uitzettingsbevel.

Hoi. - Hé.

Ik wist niet dat je zou komen.

Ik had het bijna niet gehaald. Ik wilde eerder bellen, maar het lukte niet.

Prachtig wat je zei over Cortázar, alsof je kunt kiezen in de liefde.

'Alsof het geen bliksemschicht is die ons vastzet, midden op het erf.'

Dat, ja.

Sorry, is alles in orde?

Nee.

Ik ben niet in orde.

Wat vervelend. Is er iets gebeurd? Hé.

Ik moet je iets vertellen.

Al maandenlang...

ben ik met een ander getrouwd.

Neem je me nou in de maling?

Nee, het is waar.

Vuile hoer.

Alejo, kom. Praat met me. - Hou je kop.

Ik kan het uitleggen. - Nee.

Nee. Raak me niet aan.

Hé. Is er iets gebeurd?

O, ja.

Hier komen...

heeft me...

nostalgisch gemaakt.

Mij ook. Ik voelde het zodra ik binnenkwam.

Dit is de universiteit waar ik je uitnodigde naar Las Vegas en...

we zijn getrouwd.

BENJAMÍN IK GA NAAR HET LAB. TOT ZO.

De uitgever, ik heb een vergadering.

Misschien kunnen we vanavond afspreken, samen eten.

Ja. - Oké?

Natuurlijk. Ja.

Ja.

Ik hou van je, Alicia.

Ik hou van je.

Dag. - Dag.

Ik kon het niet.

Vergeef je me? - Wat doe jij hier?

Ik moet het uitleggen van gisteren. - Ik wil dat je weggaat.

Nee. - Ja.

Nee, wacht. Jij zegt dat ik altijd wegloop.

Maar hier sta ik, met mijn smiley en al.

Doe niet zo belachelijk. Ga weg.

Schat.

Nee, genoeg. Ga alsjeblieft weg. - Nee, wacht.

Weet je wat? Ik dacht echt dat je veranderd was, maar ik had het mis.

Jawel. Je verdween zonder uitleg. Ik stond als een dombo te wachten.

Ik weet dat ik het verknald heb, maar er is een verklaring.

Dit keer was het anders. - Nee, Su.

Het is altijd hetzelfde met jou. Dat is altijd zo geweest.

Nee, dit keer was het echt anders.

Ik hou van je. - Zeg dat niet.

Echt waar. - Je houdt van me als het uitkomt.

Ik heb altijd van je gehouden. Ik zweer het.

We laten het hierbij. - Nee.

We gaan niets forceren waarvan we weten dat het niks wordt. Ik wil...

Ik wil samenwonen. Ik wil iets echts opbouwen met iemand.

Ik wil, weet ik veel, een huis, misschien een kind.

Een hond, planten. Ik wil alles. En jij wil blijkbaar andere dingen.

Nee. Ik wil planten. Ik bedoel, geen kind, maar wel een hond en een kat.

Jij mag ze een naam geven. - Rot op. Genoeg, rot op.

Alsjeblieft. - Rot op, zei ik.

Oké, begrepen.

Koppen dicht.

Koppen dicht. - Laten we wat zachter praten.

Heeft Pablo jullie ooit in de steek gelaten?

Luister dan.

Toe maar, Pablo.

Buren, ik weet wat jullie doormaken en hoe jullie je voelen.

Maar geloof me, dit wil die politicus juist zien.

Dat we gewelddadig zijn. Maar zo is Santa Trinidad niet.

Ik vraag jullie om te bedaren zodat we een oplossing kunnen vinden.

Ik sterf als ze mijn huis afpakken. - Dan sterven we allemaal.

Ik weet het.

Ik zou ook sterven als ze mijn huis van me afpakken.

Maar echt, ik verdedig jullie huizen alsof ze van mij zijn, net als altijd.

Ik laat jullie niet in de steek. Geloof me.

Bevestigd. Beltrán heeft ons aangegeven, zegt de vrouw van Ruimtelijke Ordening.

Moet hij ons steeds sarren?

Straks zetten ze hem op de brandstapel. - Ik geef ze lucifers.

Ga liever naar huis. Toe.

Kom op, zo erg is het niet...

Zeg dat Alicia Beltrán vraagt om te stoppen.

Alicia kent Beltrán niet. - Ze kennen elkaar wel.

Ze noemen elkaar bij de voornaam. - Wat?

Ik zag ze praten op de dag van de opening.

Alicia zei dat ze elkaar kenden...

omdat ze hem was gaan vragen om de metro niet door te zetten.

En ik vroeg haar dat niet te doen. - Ze ging toch.

Dat heeft ze niet gezegd. - Ze zegt nooit iets.

Pap, ga nu. Samuel, breng hem thuis.

Wat doe je hier? - Ik ga niet weg.

Weet je dit echt heel zeker? - Ja.

Ben je nog steeds misselijk?

Geef dan.

Ik heb het harder nodig.

O, Su. - Bedankt dat je er bent.

Ik dacht dat je zou zeggen dat je moest werken...

of bij man één of man twee was en niet kon komen.

Nooit. Je redt mij altijd en ik zal er altijd voor je zijn.

Het werd tijd.

INKOMENDE OPROEP PABLO

Man twee.

Hallo, schat. - Kom je hierheen? We moeten nu praten.

Is er iets? - Kun je komen of niet?

Ik ben super druk, maar als je het zo vraagt, kom ik meteen.

Oké.

Ik wil dood.

Nee, Alicia.

Vandaag voel ik me rot. Laat mij ook eens. - Nee, wacht. Wacht even.

Pablo doet raar. Hij klonk vreemd en kil.

Hij zei dat ik nu met hem moest komen praten.

Dus het is serieus. - Eliseo heeft iets gezegd. Zeker weten.

Ik ga wel mee. - Nee, blijf hier. Je bent echt van streek.

Nee, ik ga met je mee.

Ik kan geen minuut alleen zijn en aan Rita denken.

Hallo, ik zit vast en kan niet komen editen.

Regelen jullie dat, dan corrigeer ik het later, oké?

Ben je ook nog aan het werk?

Alsof het niet genoeg was. - Kom mee.

Ja. - Ja, wat?

Ja, die man gisteren in het hotel is degene die bijna m'n neus brak.

Hij heet Samuel, Pablo's broer.

En jullie hadden ruzie? - Nee.

Ik...

Ik heb hem gekust. Ik dacht dat hij me leuk vond, maar duidelijk niet.

Kan het je schelen dat ik op jongens val? - Nee, hoor. Zolang jij gelukkig bent.

Heren, uw uitslag.

Valdés? - Ja. Pardon.

Laprida.

Vergeef me. Ik wist niet hoe ik het moest zeggen.

Waarom heb je tegen me gelogen? - Ik weet het niet.

Daarom vroeg ik Eliseo om je niets te vertellen.

Ik zou het zelf doen. - Eliseo heeft het niet verteld.

Het was pater Juan.

Hij zei dat hij jullie zag praten. - Waar?

Dat jullie vriendelijk overkwamen, alsof jullie elkaar al jaren kennen.

Waarom sprak je met Beltrán? Dat was niet de afspraak.

Ik was duidelijk. - Heb je het over Beltrán?

Wie anders?

Nou...

Niemand.

Waarom dacht je aan m'n vader?

Omdat...

iets...

Ik sprak met hem, je vader. - Wat?

Ergens over.

Over mijn verleden.

Wat precies?

Weet je nog hoe ik reageerde op je aanzoek?

Hoe kan ik dat vergeten? Je rende weg. - Ja, en ik heb nooit uitgelegd waarom.

Het is omdat ik...

al jaren getrouwd ben met een andere man.

Ik wilde het zeggen, maar kon het niet.

Het spijt me zo. Vergeef me.

Ik ben gek op je. Ik kan niet zonder je. Pablo, ik hou van je.

Vergeef me, Pablo. Zeg iets.

Wat? Wat, Alicia? Wat is er?

Oké, ik ga het je vertellen.

Een paar jaar geleden, voor we elkaar terugzagen...

was ik met een ander getrouwd.

Een poos geleden.

En dat zeg je nu pas?

Liefje, dat is iets van lang geleden.

Ik praat er niet graag over omdat het me veel pijn deed.

Ik was er kapot van. Het ging niet goed met me.

Ik wil er niet over praten.

Ik geef niet meer om hem en het deed pijn.

Deed het jou pijn? - Heel erg.

En ik dan? Tel ik dan niet?

Ik bedoel, vertel je me dit nu pas, Alicia?

Maar... - Wat wil je?

Moet ik je omhelzen, begrijpen, medelijden hebben? Wat wil je?

Nee, niet zo. - Praat niet zo tegen me. Wacht.

Pablo.

Je zei zelf dat we vanaf nul zouden beginnen.

Ik bedoelde wij twee, na Cartagena.

Niet dat je zou liegen. - Je hebt gelijk. Vergeef me.

Waarom zeg je het nu?

Waarom?

Eliseo kwam erachter en vroeg me het te zeggen, anders zou hij het doen.

Was je anders blijven liegen?

Nee.

Wat heb jij? Je spreekt Beltrán terwijl ik dat niet wil.

Je was getrouwd, met wie weet wie.

Hoeveel leugens zijn er nu nog? - Geen.

Ik wil dat je iets weet.

Wat? - Broer?

De pers is er. - Ik kom eraan.

Wat? Zeg op. Wat is er?

Ik hou van je. - Ik weet niet of ik je geloof.

Ik doe je geen pijn. Zeg dat niet. - Ik weet het niet.

Bro...

Waarom is de pers er? - Hij gaat iedereen vertellen...

dat die achterbakse Beltrán ons wil verdrijven.

Oké...

Wat?

Maken we ze open? Dan is het klaar. Wat vind je?

Ja.

KANS OP VADERSCHAP: 99,998236%

Je bent m'n vader.

Zeg je nu helemaal niks?

De vorige burgemeester gaf ons dit pand. Hij gaf me zijn woord...

dat de bewoners de toekomstige eigenaren zouden zijn.

Het is raar dat de nieuwe burgemeester nu stopt met een proces dat al jaren loopt.

Denkt u aan afspraken tussen Beltrán en de huidige burgemeester?

Dat weet ik niet. Ik wil niemand beschuldigen.

Maar het is raar dat Beltrán de enige is die onregelmatigheden meldt.

Beltráns team zegt dat het niet meer dan hun plicht is...

om alle onregelmatigheden te melden.

Laten we logisch zijn.

Beltrán wil de metro hier laten rijden. Er is geen andere verklaring.

En wat gaat u nu doen? - Naar de rechter?

Ik ga vechten.

Ik geef mijn leven voor de inwoners van Santa Trinidad.

Jullie verdienen een thuis. Daar vechten we al ons hele leven voor.

Een dak boven ons hoofd.

Beltrán, je komt hier niet mee weg. Dat beloof ik je.

Verdomde Luis, verdomde Beltrán. Ze nemen niet op. Wat haat ik die lui.

Stop met drinken, Susana, alsjeblieft.

Ik drink bier. Wat is het probleem?

Als Pablo het ziet, weet ie dat je niet ziek was.

Zo gaat het met leugenaars.

Ik hoor te helpen, maar kan niet naar buiten.

Ik snap niks van jou.

Het kan niet, dan ziet de pers me en kom ik in beeld.

Wat ik niet snap is dat je de kans had om de waarheid te zeggen en het niet deed.

Ik kon het niet. Ik kreeg het er niet uit.

Weet je, ik doe dit wel in een koffiemok, dan stress je niet zo.

Hoi, Benja.

Gaat het?

99,99% positief.

Geweldig. Dat wilde je toch?

Hij was niet de vader die ik wilde. Hij rende weg, zonder een woord.

Het spijt me.

Het is zijn verlies.

Benja.

Is dit wat je naar Pablo moest brengen? Oké. Geef maar aan mij.

Wat is er?

Mag ik een knuffel?

Waarom ben je weggelopen?

Omdat ze me een stuk papier gaven waar op stond...

Ik las het woord 'vader' en... Ik raakte in paniek.

Ik snap het.

Ale, ik zeg dit met veel genegenheid en tact.

Je bent een eikel...

van 50 jaar.

Ga nu met hem praten. - Wat zeg ik dan?

Of tegen Alicia? 'Luister, ik heb een zoon van 20...'

Ik zou met Alicia gaan eten.

Ik zei af omdat ik de ballen niet heb om haar in de ogen te kijken.

Ze begrijpt het wel. Zou jij haar niet vergeven?

Ze zou dit nooit doen. - Maar stel.

Ook hypothetisch zou ze zoiets nooit doen.

We demonstreren vreedzaam. Iedereen blijft hier.

Marcelo neemt niet op. Wat moet ik nou doen?

Stop, hang op. Genoeg, ontspan.

Dat is nu niet het belangrijkste. Dat weet je.

Ik krijg geen lucht. De angst wordt me te veel.

Ik kan het kindje niet houden.

Bedaar eerst, oké?

Daar moet je goed over nadenken.

Wat je ook besluit, de waarheid is het belangrijkst.

Maak deze leugen niet nog groter. - Nee. Ik kan het niet.

Ik weet niet hoeveel ik nog kan liegen. - Genoeg.

Dat kan ik niet. - Laten we hier weggaan.

Kom, we gaan. - Wacht.

IK WILDE

Hallo, Benja, neem alsjeblieft op.

Bij het hostel zeiden ze dat je er niet was en...

Ik heb me vreselijk gedragen en wil het uitleggen. Meer niet.

Bel me als je tijd hebt.

Praat toch met hem. - Waarvoor?

Hij is verantwoordelijk. - Ik weet wat ik wilde weten.

Ik hoef zijn achternaam en z'n geld niet.

Maak je het hem zo makkelijk? Hij verdwijnt 21 jaar en dan?

Nee, hij wist niet dat ik zijn zoon was.

Geloof je hem?

Die kerel verdient je niet.

Wat ga je nu doen?

Ik weet het niet. Niet naar het hostel, daar zoekt hij me.

Ik wil hem niet zien.

Blijf hier slapen.

Je mag mijn bed.

Hier?

En jij dan? Ga je op de grond slapen?

Dat is echt niet voor het eerst. - Nee, ik slaap wel hier.

Kom op. Het is goed.

Bedankt.

Lig je lekker? - Ja.

Ja, hoor. - Wat?

Eerlijk zeggen.

Ik krijg er echt rugpijn van.

Kom maar hier.

Kom op. Het is goed.

Moet je werken?

Nee.

Waarom pak je je spullen dan?

Omdat ik denk dat je na ons gesprek...

geen bed met mij wil delen. En dat snap ik. Ik veroordeel je niet.

Ik geef je tijd en ruimte, die heb je nodig.

Alicia, ik wil niet dat je gaat.

Wat je me hebt aangedaan, deed pijn.

Maar ik mag je niet veroordelen. Ik mag niet oordelen.

Rook je weer?

Nee.

Weet je zeker dat je dit nog een keer wilt doormaken?

Gaat het? - Ja.

Ik wil frisse lucht. Wacht je hier voor als ze me roepen?

Natuurlijk. - Ik sta voor de deur.

Roken is hier niet toegestaan. - Ik ging hem niet opsteken.

Alicia Fernández? - Moet ik haar roepen?

Ja, graag. - Oké.

Alicia?

Wat doe je nu weer?

Vertaling: Jolanda van den Berg