Original subtitles

TWEE WEKEN LATER...

Moge de Heer met u zijn.

Amen.

De zegen van de Vader...

de Zoon, en de Heilige Geest zij met u allen.

Gaat u heen in vrede.

De waarheid zeggen en verkiezingen winnen gaan niet samen. Kom op.

Kom op. Waar heb je dat geleerd? Op de universiteit?

Nee, van het leven.

Stap zo nu en dan eens uit je dure auto, doe niet zo geprincipieerd...

en ga om met echte mensen.

Marcelo wil de confrontatie aangaan met de oppositie.

Had dat gezegd. - Je was op vakantie.

Net als iedereen. Marcelo nam zelf een week vrij.

Hij is Marcelo, en jij ging twee weken.

Twee weken non-stop telefoon over details.

Geef je de belangrijke dingen niet door? - Blijf van me af.

En schreeuw niet zo. We weten dat je er bent.

Dag, Marcelo. Die look staat je goed.

Ik had het met Luis over wat je gaat zeggen in het interview.

Ik wil niet dat je over hun privéleven begint. Dat past je niet.

Dat hebben we niet afgesproken. - Ik heb me bedacht.

Had dat dan gezegd. - Als je er was geweest.

Het gaat als volgt: Hij blijft bij mij, jij zit bij die monitor.

Kijk goed of ik niet glans, en er goed uitzie...

of m'n haar droog is. Daar weet je duidelijk van.

Zie je?

AFLEVERING 4: IK HOU VAN JE, IK HOU VAN JE

Wat een ontroerende preek. - Het moest een goede zijn.

Het was de laatste. - Hoe voel je je?

Ik weet het. Ik heb naar je aanvraag gevraagd.

En? - Ze zullen niet hetzelfde bijdragen.

De stichting is complex.

Te veel formaliteiten om je de leiding te geven. Snap het nou.

Wat rest me dan? De solidariteit van de gelovigen?

Ik heb ze niet nodig.

Maak ze nou niet kwaad. - Wat moet ik nou?

Ik ben eerlijk. - Weet ik.

Ik kan niet tegen leugens. Telt de waarheid niet?

Voor mij wel.

Je bent m'n beste vriend. - Daarom zeg ik dit.

Denk na. Blijf kalm.

Ik probeer het echt. Ik weet niet wat ik moet doen.

Ik ga met ze praten. - Nee, waag het niet. Ga zitten.

Ga er niet heen.

Voorlopig neem ik je missen over.

En Pablo, ik heb ze beloofd dat niemand in de parochie ervan hoort.

Je weet hoe het werkt.

Ja, alles heeft zijn uur. Het juiste moment.

Een tijd om te baren en om te sterven.

Een tijd om te planten, om te oogsten. Een tijd om te huilen, om te lachen.

De tijd zal het leren.

Wat nu?

Wat heb je? In het stopcontact gezeten? - Ben je alleen?

Ja, wat is er?

Wat is er? - Ik ga je iets serieus vertellen.

Het is geheim. Ga zitten. - Heb je iemand vermoord?

Kom nou. - Wat is er?

Het was een paar weken geleden. Ik voel me vreselijk.

Wat is er dan? - Ga zitten, zei ik.

Ik ben met Pablo naar bed geweest. - Nee.

Nee. - Ja.

Nee, Alicia, alsjeblieft.

Nee, wat heb je gedaan? Wat heb jij toch?

Niet te geloven. Twee keer tegen dezelfde steen.

Dit keer was het anders, Su. Heel anders.

Hopelijk had je nu wel een condoom. - Kom, Susana.

We zijn volwassen, natuurlijk niet. Natuurlijk wel. Koffie, liters koffie.

Heb je spijt van jullie nacht samen?

Nee, absoluut niet.

Ik verlaat het priesterschap niet voor Alicia, maar voor mij.

Voor wat ik voelde, voor wat ik voel.

Als ik je niet meer spreek, als het hier ophoudt, het zij zo.

Ik voelde iets sterks en wat ik nu voel is veel sterker. Ik moet eerlijk zijn.

Je moet eerlijk zijn tegen jezelf, dat is iets anders.

Zeg niet dat het je niet kan schelen of je bij Alicia bent. Ik ben niet dom.

Als ze niet was teruggekomen, zou je ons niet verlaten.

Dus je verzwijgt deze zonde al twee weken voor me.

Ja, ik moest laatst naar Mexico. Het was echt vreselijk.

Uit schuldgevoel. Zeg een Onze Vader en twee Weesgegroetjes.

Hij is priester, regel een rozenkrans en een sjamaan.

Sjamaan? Hier is geen remedie voor. Niet aan hem denken lukt me niet.

Ik word echt gek. Ik doe zo rot tegen Alejo.

Aanvallen is de beste verdediging. Het is een grappige meme.

Ik moet nadenken.

Wat ga je doen? Eén priester per jaar mag. Je ziet hem nooit meer, klaar.

Ik weet niet wat ik moet doen. Ik vind Pablo met de dag leuker.

Echt. - Dat is dan jammer.

Hij is al met God getrouwd en jij met Alejo.

Een geweldige vent die van je houdt. Voor je zorgt, je waardeert, trouw is...

en niet tegen je liegt.

Bedenk wel dat deze man je jaren geleden heeft gedumpt.

Dat doet hij weer als hij hoort dat je al zes jaar getrouwd bent.

Dat hoort hij nooit. - Vertel je het hem niet?

Oké. Even kijken. Kijk me aan. Ga nu, nu er nog tijd is.

Ga hem zoeken en vertel hem nu de hele waarheid.

Pap, leg dat neer. Help me schilderen.

Je bent er weer.

We moeten praten.

Ik kom zo.

Ik moet nu iets zeggen. - Oké.

Er ging iets mis, ik moest kleren lenen.

Wilde je me dat vertellen? - Nee. Ik leg uit waarom ik dit draag.

De kleren maken de man niet.

Daar wil ik het over hebben.

Heb je hem nog? - Ja.

Wat lief.

Ik wil niet dat je het verkeerde idee krijgt, Pablo.

Door alles wat ik je heb verteld en wat er gebeurd is.

Ik wil niet dat je denkt dat ik wegliep en verdween, want ik ben niet zoals jij.

Je hebt gelijk. Ik ga er niet tegenin.

Oké, maar het gaat nu om mij, niet om jou, oké?

Ik had dat niet moeten zeggen. - Maar je zei het. Dat is goed.

Nee. - Ja.

Dat is niet goed.

Praten over toen heeft me in de war gebracht.

Wat bij jou thuis is gebeurd, had niet mogen gebeuren.

Het is gebeurd en het spijt me niet.

Niet? - Nee.

Ik wil geen dubbelleven. Dat is niets voor mij.

Precies, we zijn hetzelfde.

Het is ook niets voor mij. Ik haat het. We moeten transparant zijn.

We zijn niet hetzelfde.

Dit is heel moeilijk voor me. Doe me dit niet aan.

Jij bent priester.

Daar zit je mee.

Niet meer, ik stop.

Waarmee? - Ik heb de kerk verlaten.

Nee, toch?

Het is geheim. Niemand mag het weten. Alleen Juan, jij en ik.

Ik heb het al gedaan. Ja, echt.

Denk niet dat ik dit heb gedaan om je onder druk te zetten...

of je het idee te geven dat je bij me moet blijven, of dat ik dit voor jou deed.

Nee. Oké.

Het was wel deels door jou.

Ik kan niet bij de kerk blijven als ik elke dag aan je denk.

Pablo, zeg dat niet.

Het is waar.

Sorry. - Geeft niet.

INKOMENDE OPROEP BELTRÁN

Ik moet gaan.

Waarom? - Ik moet gaan.

Alsjeblieft. Graag gedaan.

Hallo. Voor wie is het? - Hallo. Voor Mariana.

Bedankt. - Graag gedaan.

Hallo.

Voor wie is het?

Voor mij. - En hoe heet je?

Benjamín. - Goeie naam.

Bedankt. - Graag gedaan.

Hallo. Hoe heet je? Maria Fernanda.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Ik kom terug naar Bogotá en leef geen dag meer zonder jou aan mijn zijde.

Ik kan niet bij de kerk blijven als ik elke dag aan je denk.

Hoi. Ik dacht dat je een signeersessie had.

Nee, ik was moe en ben naar huis gegaan.

Wat heb je nou aan?

Was je niet bij Beltrán? - Jawel.

Daarna heb ik Susana geholpen meubels te verplaatsen. Ze schildert de muren.

Ik werd vies, dus ik laat ze stomen. Nu eerst douchen.

Kom eens.

Heb je gehuild?

Ik praatte met Susana en voelde me rot over hoe ik tegen je heb gedaan.

Het geeft niet. Je hebt gewoon een paar zware dagen gehad.

Nee, niet alleen dat. Het is...

Ons reisje was een ramp door mij.

Ach, er komen nog wel meer vakanties.

Wat?

Wat hou ik toch van je. - Ik ook van jou.

Jongen, is er iets? - Nee, alles is goed.

Kom op, Pablo. Je liegt niet graag.

Ik ben altijd zo trots op je geweest. Dan zei ik: 'Mijn zoon liegt nooit.'

Omdat ik nooit lieg. - Vertel het me dan.

Hoe zit het met die vrouw?

Welke vrouw? - Kijk, Pablo. Ik ben misschien oud...

maar ik zie nog steeds hoe je aan haar plakt.

Wil je liegen, lieg dan tegen God. Ik trap er niet in.

Ik zal je wat zeggen.

Je bent toegewijd aan de kerk en een voorbeeld voor de hele buurt.

Zet je roeping niet op het spel voor een vrouw.

Dat staat los van elkaar, pap.

Daarom hoop ik dat je het geloof niet de rug toekeert.

Hij geeft z'n roeping vast niet op. - Hoezo? Waarom zou hij liegen?

Heb je hem over Alejo verteld? - Ja.

Nee. Ik kon het niet.

Ik probeer te snappen waar je aan begint, maar...

Ik doe nog niks.

Ik ken je. Je doet wel iets. Je zit er al tot over je oren in.

En wat dan nog? - Je krijgt het moeilijk.

Dat is al zo. - Maar het wordt erger.

Luister, ik heb het al gezegd. Ik weet niet wat ik heb.

Ik weet niet waar ik mee bezig ben. Maar dit is belangrijk.

Echt. Ik blijf de hele tijd maar aan Pablo denken sinds onze nacht samen.

Ik heb ze allebei nodig. - Waarom?

Om gelukkig te zijn. - Twee tegelijk mag niet. Dat is verkeerd.

Wie zegt dat? - Ik.

Ik zeg het je, iedereen...

Mag je twee geliefden tegelijk hebben? - Nee.

Susana, het kan me niet schelen wat anderen denken.

Het is mijn leven. Ik wil Alejo niet verliezen.

En nu Pablo vrij is, verlies ik hem ook niet.

Jij bent zelf niet vrij. Je bent getrouwd.

Dus?

Als je denkt dat het goed is, waarom vertel je ze het dan niet?

Ik kan het niet, dat zei ik. Ik wilde het Pablo vertellen en kon het niet.

Het ging niet.

Alejo hoeft het ook niet te weten. Stop met vragen, ik weet het niet.

Ik weet niet wat ik moet. Ik moet van alles beslissen.

We praten hier al een uur over en we draaien in kringetjes rond...

omdat je niet naar me luistert. Drinken dan maar?

Eentje dan. - Eentje, we zijn het eens.

Ik wil iets vertellen. - Roddel. Wat?

Ik ben op zoek naar een draagmoeder.

Ik word moeder. - O nee, wat vreselijk, Lau.

Alsjeblieft. - Ik weet het niet.

Dat staat me gewoon tegen. - Het hele moederschap staat me tegen.

Ik bedoel, zwangerschap, bevalling, borstvoeding, de hele...

Ongelooflijk.

Was dat het?

Ik kan je feliciteren, maar dat zou een leugen zijn.

Dat zou geweldig zijn.

Jullie zijn mijn vriendinnen. Jullie weten dat ik niets liever wil dan een kind.

Niet boos zijn. Stil maar.

Het is goed. We zijn gewoon verrast. - Ik dacht dat het niet zo ging met Martín.

Nu weer wel. Alles is goed.

Wie heeft er nou nooit wat na vijf jaar huwelijk?

Dat is waar.

Ik zou er nog 's over nadenken. - Ik ben het zomaar met Carolina eens.

Waarom zeg je dat? Luisterde je niet? Dit is wat ze wil.

Nee. Vergeet het.

Caro, leg neer. Geen telefoons, hadden we gezegd.

De kinderen zijn bij Fran.

Hij heeft allerlei vragen, ik moet toch antwoorden.

Lau, dat is een teken. Kijk wat een puinhoop Caro's man...

Oké, zo kan ie wel weer. - Oké.

Lau, ik steun je.

Is dit wat je wil? De pot op met wat de rest vindt.

Oordelen is makkelijk.

Als je het zo voelt, steun ik je. - O, ik hou van je.

Ik ben de slechterik. - Nee. Kom op.

Zeg vriend, mag ik het ook meenemen? Ik heb geen trek meer.

Je was heel hard voor Laura. Wat heb je toch?

Zo denk ik over het moederschap.

En hoe gaat Laura dat doen? - Wacht.

Je ging echt te ver.

En dan zeg ik: Je kent me. Waarom nodig je me dan uit?

Jullie zijn boos op me en ik heb honger, gewoon omdat ik zeg wat ik denk.

Je mening is het probleem niet. Wel dat je het altijd mis hebt.

Laura is blij. Mag dat niet? - Eens kijken. Ben jij gelukkig?

Ik ga doen wat ik kan om gelukkig te zijn. - Dus je kiest allebei?

Luister nou. De waarheid komt aan het licht en het wordt een ramp.

Maar Susana de slechterik zegt weer de waarheid.

Dit keer heb je helemaal gelijk. Voor het eerst, ik zweer het.

Ik kan zo niet doorgaan. Dat kan ik niet.

Ik hoop het, want ik... En ja, deze keer heb ik gelijk.

Ik heb eten besteld. Ik laat het in de magnetron...

dan heb je iets lekkers als je thuiskomt.

Als je iets nodig hebt... Wacht even.

Kom maar binnen.

En probeer alsjeblieft te rusten.

Bel me als je iets nodig hebt. Ik ga even schrijven. Oké?

Ik hou van je. Kusjes.

Sorry, de bestelling?

Wat? - Sorry, ken ik jou?

Nee.

Maar ik ken jou.

Hier.

Ik ben Benjamín.

Ik denk dat ik je zoon ben.

Ik kan niet steeds naar die wijk in sportkleding.

Ooit moeten ze me in uniform zien. Anders gaan ze nog aan me twijfelen.

Heb je een psychiater?

Mijn plan moet perfect verlopen.

Besef je dat als Pablo je in dat pak ziet, hij weet voor wie je werkt?

Het is geen pak. Het is origineel. Dus?

Wat bedoel je? Hij kan je altijd opzoeken.

Geeft niet, er werken daar veel Alicia Fernandezes.

Dus nu ben je een spion.

Wat? Nee, ik vlieg nu. Ik ben er klaar voor.

Alles is onder controle.

Ik ben bevriend met een stewardess.

Flight attendant. Ze gaf me het rooster voor deze maand.

En later krijg ik het hele jaar.

Ik spuug dit uit.

Ik kwam er een jaar geleden achter.

Ik was hier een paar maanden geleden, maar...

ik kon me er niet toe brengen om te komen.

Nu ben ik terug.

Nee, stop. Ik vraag je nergens om.

Maar ik moet de waarheid weten.

Ik wil een DNA-test doen.

Ik heb je reizen strategisch georganiseerd zodat de mensen zich nader tot je voelen.

Het is cruciaal voor hen en het is cruciaal voor de campagne.

Maar de verkiezingen zijn nog ver weg.

Je wint niet van de ene dag op de andere dag.

Ik regel alles van hieruit terwijl jullie reizen, oké?

Wil je niet dat ik je breng?

Nee, ze willen dat we samen vanuit Marcelo's kantoor gaan.

Een veiligheidsmaatregel.

Wat ben je mooi.

Vriend.

Waar zet ik hem neer? - Op vijftien, achter de zwarte.

Dank je wel.

ALICIA FERNANDEZ STEWARDESS

Bedankt. Ik wil een taxi bestellen naar Santa Trinidad.

Dag, liefje. Ben je al in het hotel?

Schat, ik heb hier veel te doen. Ik hou van je.

Ik spreek je morgen.

Hé, ging je niet weg? Wat is er gebeurd? - Zet je me eruit?

Het is altijd: 'De vlucht was vervroegd.'

Er is altijd iets met een vlucht. - Ik weet het.

Maar vandaag kan ik langer blijven.

Wacht.

Oké.

Het spijt me.

Dat ik ons verzwijg. Dat verdien je niet.

Nee, ik zit er niet mee. Niemand hoeft het te weten. Ik ben gelukkig met je.

Al moeten we het eeuwig geheimhouden, mij best.

Dat ook weer niet.

AANKOMST BOGOTÁ

ALEJO'S BOEK

Pablo, liefje, ik ben net geland in Barranquilla. Alles is goed gegaan.

INSTAPKAART MARCELO

MEIDENAVOND

Alejo...

Marcelo heeft het hele team gevraagd om nog een nacht in Medellín te blijven.

Ik zie je morgen.

INTERVIEW GORDIJNEN PABLO

SUSANA INLICHTEN

Nee. Dat wilde ik niet zien.

Ik slaap hier omdat Alejo denkt dat ik in Cali ben.

Ik heb niets gezien.

Eet smakelijk. Fijn je te zien.

Een shotje en naar de slaapkamer.

Kom mee, schat.

Bedankt. Graag een taxi naar Santa Trinidad.

Waarom doe je zo? Wat heb je vandaag? - Je schoenen.

Hallo?

Je ziet er...

Je ziet er anders uit.

Ja, ik ben doodop van het campagne voeren.

Nee. Je ziet er beeldschoon uit.

Heel mooi. Serieus. - Wat zeg je? Schatje.

Mevrouw Alicia, dit is net bezorgd. - Wat is dat?

Gordijnen, maar op naam van een stichting.

Wat?

Waarom hier? - Ik heb gordijnen gekocht voor het huis...

en ook voor een bejaardentehuis dat Marcelo sponsort.

Ze moesten daarheen, maar zijn hierheen gestuurd.

Ze hebben het verprutst. - Oké.

Ze moesten er vandaag zijn.

Altijd weer. Hij staat alleen bij het doel en valt.

Goeienavond.

Hallo. Hoi, Ernesto. - Hoi.

En, schone jonkvrouw, wat doe je hier zo laat?

Ik heb de gordijnen. Is er iets voor mij gekomen?

Op jouw naam? Nee, toch? Niks op naam van Alicia?

Wat doe jij hier? - Hoi Pablo, hoe is het?

Goed. - Ik heb gordijnen.

Dat wilde ik vragen. Heb jij ze gekocht? Ze zijn erg duur.

Ze belden dat er een fout is gemaakt, ik moet ze morgen terugbrengen.

Dat dacht ik al. - Ja. Dit zijn de goede. Voor de stichting.

Heb je al gegeten? - Nee.

Eet dan mee. - Eet je hier?

Natuurlijk. Kom maar hier, Alicia.

Oké, prima. Ja, ik blijf bij je eten.

Wacht, even Su bellen, die is nog erger dan m'n moeder.

Ik neem aan dat je voor het eten gebeden hebt?

Ik zie het al: Nee.

Schat, ik kom net in een vergadering terecht. Wacht maar niet op me, oké?

Het is net een bedrijf.

Fastfood en tamales en zo. - Lekker.

Ja, heerlijk.

ACHT MAANDEN LATER...

Alicia, waarom laat je altijd je sleutels...

Hallo. - Hallo.

Ik ben Pablo.

Pablo? - Pablo, Alicia's Pablo.

Hallo.

Hoe gaat het? - Pablo, wat leuk.

Een genoegen. - Echt geweldig.

Ik weet dat ze er niet is, ik wil haar verrassen.

Wat lief, maar helaas is ze er niet.

Dan nemen we even koffie. - Kom binnen.

Nu kunnen we elkaar leren kennen.

Alejo, kom me maar niet afhalen.

Ik moet nog veel doen. Ik zie je thuis, oké?

SUSANA WAAROM NEEM JE NIET OP? DRINGEND.

Ik kom eraan, zei ik. Een beetje geduld.

Dat is... Je bent hier echt goed in.

Wat doe jij hier? - Verrassing.

Wat een verrassing.

Prachtig. - Wat leuk dat je naar mijn huis kwam.

Ja, ik dacht, waarom niet lang bij Su? En kijk.

Hoe gaat het? - Heel gezellig.

Ik vertelde wat moppen. Hij heeft een goed gevoel voor humor.

Mag ik haar lenen? Ik breng haar zo terug.

Ze kan me niet blij zien. Tot zo. - Hoe was het?

Hoe kon je hem m'n adres geven, Alicia?

De stichting wilde info, hij denkt dat ik hier woon.

Je bent geschift.

Liefje, wat vind je van het huis?

Geweldig. - Geweldig, toch?

Ik laat je m'n kamer zien. - Heb je al gegeten?

Deze?

Ik dacht dat je al weg was. - Nee, hoor.

Ik vroeg je toch niet te bellen? - En ik zei dat ik doorging.

Al moet ik een jaar in Colombia blijven.

Ik moet de waarheid weten. - Ik kan je vader niet zijn.

Toen ik klein was, wilde je voor me zorgen. Ja of nee.

Wie zei dat?

M'n tante. Ze zei dat jij een DNA-test wilde en m'n moeder liet het niet toe.

Oké.

Dat is wel waar. Je moeder was zwanger, maar het was een knipperlichtrelatie.

Ik sprak haar en ze zei dat je mijn zoon niet was.

Dan loog ze tegen je.

En ook tegen mij. Ze zei dat m'n vader was omgekomen bij een ongeluk.

Maar goed...

M'n moeder is er niet meer.

Het spijt me, maar ik kan je vader niet zijn.

Als je het zo zeker weet, waarom wil je dan geen DNA-test?

GENETICA

Ik blijf in Bogotá tot we die test hebben gedaan.

Wat is er? - Ik heb nieuws voor je.

Wat dan?

Ze aanvaarden je ontslag. En je houdt de leiding bij de stichting.

Tjonge.

Ik weet het.

Ik wist het. God, ik wist het.

Probeer je vervanger heel te houden.

Wat ga je nu doen?

Waarmee? - Pablo.

Ik ken je al 20 jaar. Ik heb je nog nooit zo gelukkig gezien als deze acht maanden.

Al geef je het niet toe, je vertrekt vanwege Alicia.

Ik weet alleen niet wat je nu gaat doen.

Dat is in Gods handen, toch?

Ik hou van je. Ik heb een verrassing.

Wat? - Mijn hemel.

Wat? - Doe je ogen dicht.

Ik hou van je.

Wat een fijne verrassing. - Nee, dat is de verrassing niet.

Alles is goed. Ga zitten. Kom op, ogen dicht.

Oké.

Kijk maar.

Wat?

Ze aanvaarden mijn ontslag. We hoeven ons niet meer te verstoppen.

Ali...

wil je met me trouwen?

Twee gegrilde kip, frietjes, fris.

Hoe oud ben je, 15?

Hoe kon je weglopen, Alicia?

Momentje.

Weet je wat wel lekker is?

Dat ik kan zeggen dat ik het wel gezegd had. Het zou fout gaan, en kijk.

Je kunt niet met twee mannen trouwen. Je moet kiezen.

Waarom denken jullie toch dat ik niet kan kiezen?

Vind je iets leuk en iets anders ook? Neem allebei.

We hebben het niet over chips of ijsjes. Het gaat om mensen.

Oké. Hou je gemak.

Su. - Wacht even.

Het is van het huis.

De kip is op. Ga naar huis. We zijn aan het opruimen.

Wat?

Ik heb me nog nooit zo compleet gevoeld...

als de afgelopen maanden met allebei.

Ik hou van Alejo. En ik hou ook van Pablo.

Je moet ze de waarheid vertellen. - Nee. Hoe kun je dat zeggen?

Pablo mag niet weten dat ik een ander heb. Dat pikt hij niet.

En Alejo? Wil hij ook met de priester naar bed?

Hij is geen priester.

Ex-priester, of hoe noem ik hem? - Pablo.

Ik snap niks van jou. Ik ga weer aan het werk.

Ik hou van allebei.

Wat jij doet is suïcidaal.

Oké. Allemachtig, nu ben ik er klaar mee. We zijn dicht. Gesloten.

GESLOTEN

Ga terug.

Sorry, suïcidaal ging te ver. Dat is te hard.

Ik word gewoon gek van je. Je gooit alles weg en ik kan niets doen.

Je kunt niets doen. - Dat maakt me gek.

Oké, even bedaren. Een beetje.

Ik ga thuis uitrusten. Ik weet zeker dat morgen alles duidelijker is.

Dat denk ik niet. - Ik wel.

Ik denk het niet. Want ik ken je. - Nee, ja.

Het raakt me zo omdat ik zo van je hou en ik weet dat dit je pijn gaat doen.

Kom. Niks gaat me pijn doen. - Jawel.

Ik beloof het. Echt niet. - Jawel.

CONTACTEN

ALICIA

Met de voicemail van Alicia. Spreek wat in.

Hoi.

Hoi.

Sorry dat ik zo wegging.

Je hoeft het niet uit te leggen. Het was...

Dat was een antwoord, hè? - Nee, zeg dat niet.

Het ligt moeilijk.

ALI, BEL ME ALSJEBLIEFT. WE MOETEN PRATEN.

Ik weet...

dat het aanzoek misschien...

impulsief of overhaast was.

Ik weet niet wat je nu denkt, maar ik wil met je trouwen.

Ik wil heel mijn leven bij je zijn.

Maar als je niet wil, kan ik je niet dwingen.

Ik wil wel. Ik wil het.

Natuurlijk.

ALEJO: ALI, BEL ME ALSJEBLIEFT. WE MOETEN PRATEN.

HET IS DRINGEND.

Vertaling: Jolanda van den Berg