Original subtitles

888

Maar dit ziet er toch hartstikke mooi uit? Ja, vanbuiten wel.

Maar vanbinnen moet er nog van alles gebeuren.

En heb je de huisarts gesproken? Ja, die zei dat het klinkt...

alsof ik een beetje een soort van burn-out heb.

Als jij echt in het ziekenhuis wil bevallen...

dan bel je die verloskundige.

En, wat zegt hij? Hee Lieke, als je liever naar het ziekenhuis wil...

is het natuurlijk geen probleem.

Ik wilde even zeggen dat je het heel goed doet...

dat begeleiden van die jonkies, en dat ik blij ben dat je er bent.

Denk je dat Mees het aan ziet komen?

Ik heb het gevoel dat ik de knoop door moet hakken...

en dat hij dat niet kan. Ach, meisje.

Nou, misschien moet je je broer toch maar eens m'n nummer geven.

Zie ik je dan zondagmiddag? Ik zie er nu al naar uit.

Vind je het vervelend dat ze samen zijn?

Nee, natuurlijk niet.

Ik wil gewoon heel graag begrijpen waarom je dit doet.

Nou, mam, omdat ik er geen zak aan vind hier.

Ik kots echt van jullie. Pip, Pip!

Ik snap niet meer wie jij bent. Ik hoef je niet meer te zien.

Onze vriendschap is voorbij.

Het is net alsof ik het niet meer onder controle heb allemaal.

Bij mijn moeder begon dat net zo en dat werd alleen maar erger.

Guus is een uur geleden overleden.

Het zit er nog best diep in bij ons...

het idee dat een moeder een soort oerfiguur moet zijn...

die altijd maar liefde uitstraalt en troost biedt.

Net als Maria.

En dat vaders altijd maar sterk moeten zijn...

de weg moeten wijzen en altijd maar moeten weten hoe alles moet.

Het kost waarschijnlijk eeuwen voor die vastgeroeste rolpatronen...

zijn weggesleten.

Verandering kost nu eenmaal tijd.

Moeders worden nu vaak aangekeken en krijgen vaak commentaar...

als ze een fulltime baan willen.

Terwijl vaders juist commentaar krijgen als ze thuis willen blijven.

Voor de kinderen willen zorgen.

Terwijl, zo langzamerhand weten we heus wel...

dat vaders heel goed kunnen troosten...

en dat moeders prima een band kunnen plakken.

Toch?

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Maar hoe voel je je? Ja, goed.

Ik slaap alleen heel slecht, omdat ik de hele tijd niet weet...

hoe ik moet liggen. O ja.

Ja, maar verder gaat het wel goed. Ik ben heel blij...

dat alles eindelijk af is in het huisje, het kamertje en zo.

Het nest is op orde. Ja.

Hahaha. Ja. Het is heel tuttig, ik weet het.

Maar dat is toch blijkbaar hoe het werkt...

dat dat opeens heel erg belangrijk wordt. Ja.

Ik heb zelfs de lakens gestreken.

Ja.

En de bevalling?

Ja, eh...

Ik heb de verloskundige gebeld...

en gezegd dat ik toch liever in het ziekenhuis wil bevallen.

Ja, dat is toch een fijner idee.

Nou, oké.

Ja.

Dat vind jij ook, volgens mij.

Ja. Ja.

Eigenlijk wel, ja.

Ja, zeker.

Zie je er tegenop?

Ehm... Een beetje.

Ik heb zoveel verhalen gehoord en gelezen hoe het bij anderen was.

Ik ben ook benieuwd nu, gewoon hoe m'n eigen bevalling is.

En ook benieuwd naar wie het is...

en gewoon wat voor kind ik krijg.

Maar ook, ja, wat voor moeder ik word.

Je wordt een heel lieve moeder, denk ik.

En Wouter vast ook een heel leuke vader.

Ja.

Ik ga... Ik moet heel even plassen. Ja, tuurlijk.

O, jij komt vanavond ook, toch? Ja.

Ja, Chris heeft me uitgenodigd. Ontzettend leuk. Ja.

Ik begrijp alleen de aanleiding niet helemaal. Nee. Nee, ik ook niet.

Wil hij z'n nieuwe vriend voorstellen, denk je? Misschien.

Maar om daar nou een heel etentje voor te organiseren... Ja...

Hier.

Is Nina er niet? Nee, ze heeft college, volgens mij.

Nou, sorry hoor, dat ik zomaar kom binnenvallen.

Maak je je zorgen?

Heb ik iets verkeerd gedaan met jullie, qua opvoeding?

Nee, mam.

Ik bedoel...

natuurlijk heb je fouten gemaakt.

We maken allemaal aan de lopende band fouten.

Maar dat is niet de reden dat het niet goed gaat met Pip.

Echt niet.

Dat geloof ik echt niet.

Hee.

Het komt wel weer goed, hè.

Echt. Ja.

Hee.

Jullie zijn dus al naar de huisarts geweest? Ja.

Om alles te bespreken, wat wij wel en wat wij niet willen.

Ja, maar nu moeten we een hele berg formulieren invullen, hè.

Wat voor formulieren?

Nou, voor dat wij niet gereanimeerd willen worden...

in geval van een hersenbloeding of een hartstilstand.

Dat soort dingen. Ja, dat gaan we allemaal netjes vastleggen. Ja.

En, eh, wat onze mentale staat betreft...

dat ligt wat ingewikkelder.

Maar ik heb wel tegen die arts gezegd dat ik niet jarenlang...

als een soort plant in een verzorgingstehuis wil gaan zitten.

Dat ik bij mijn moeder gezien heb hoe erg dat is...

en dat dat echt m'n allergrootste nachtmerrie is.

Ja, maar zo ver zijn we toch nog allemaal niet?

Nee, nee, maar dat is nou net het probleem...

want in 99 van de 100 gevallen ben je uiteindelijk toch weer te laat.

Je moet dit soort beslissingen op tijd vastleggen...

voordat je echt achteruit gaat. Want dan ben je ineens wilsonbekwaam...

en dan is er geen arts meer die nog naar je luistert.

Oké, nee, ja, ik snap het.

Het is ook hartstikke goed. Heel verstandig, denk ik...

om dit soort dingen bijtijds vast te leggen. Ja, precies. Alleen...

Alleen?

Ja, alleen, ik vind het een beetje confronterend...

om het nu al over dit soort dingen te hebben, jullie zijn nog zo goed.

Ja. Dat willen we ook heel lang zo zouden.

Wij willen het gewoon geregeld hebben.

Goedemiddag.

Vroeger dacht ik

Dat ik altijd

Altijd leven zou

Net als mijn vader

Dit zijn dichtregels van Rutger Kopland...

en ik moest daar de afgelopen dagen vaak aan denken.

Waarschijnlijk omdat ik dacht dat, ja...

Guus er altijd zou zijn.

Dat we altijd in elkaars leven zouden zijn.

En dat dat niet zo is...

dat is iets waar mijn hele systeem...

tegen in opstand komt.

Guus was trouw.

Eigenzinnig.

En geestig.

En lief, hij was...

eindeloos lief voor degenen die hij liefhad.

En ik heb ontzettend veel bewondering...

voor de manier waarop hij de afgelopen maanden...

het leven in de ogen heeft gekeken, zonder boosheid of...

wrok.

Ik ben wel een beetje boos...

als ik eerlijk ben.

Ik had zo graag nog heel vaak met hem willen praten...

en lachen en z'n advies willen vragen.

Maar ik probeer me vast te houden aan wat Guus ooit zei...

toen hij speechte op mijn huwelijk.

Dat we onze dagen niet moeten verpesten door kleingeestigheid.

Omdat het leven namelijk te mooi is om...

achteloos te leven.

We moeten het op waarde schatten.

En dat we de mensen waar we van houden...

niet voor lief mogen nemen.

Vaarwel, lieve vriend.

Sorry, hoor.

Vaarwel, lieve vriend.

En dank je wel.

Voor...

Voor je grappen, voor de gesprekken.

Voor je...

Ja, voor alles. Voor wie je was.

In mijn hoofd en hart blijf jij altijd leven.

Jij kan wel tegen me zeggen dat onze vriendschap voorbij is...

maar dat accepteer ik niet.

Dan weet je dat.

Ik hou namelijk van jou.

En voor het geval je niet helemaal meer weet wat dat eigenlijk is:

Dat betekent dat ik alles een stuk minder leuk vind zonder jou.

Of eigenlijk vind ik er gewoon geen zak meer aan.

En ik weet niet precies wat jou allemaal dwarszit...

of waarom je niet hebt gereageerd op m'n brief.

Wat ik heel erg vond, trouwens, en waar ik nog steeds boos over ben.

Dan weet je dat ook.

Maar wat ik wel weet...

is dat pillen en drank...

en al die andere troep...

dat dat ervoor zorgt dat je niks meer voelt.

En ik snap best dat dat lekker is, af en toe.

En een soort opluchting en...

dat je dan even een soort van onkwetsbaar bent...

omdat het je op dat moment niks meer kan boeien, maar...

uiteindelijk leidt het echt tot niets, echt.

Je wordt alleen maar eenzaam erdoor...

want je gaat iedereen om je heen kwijtraken.

En je gaat echt alle ingewikkelde dingen in het leven...

niet in je eentje oplossen, daar heb je andere mensen voor nodig.

En ik heb jou ook nodig.

En wat er vorige week gebeurde, dat was echt geen verraad.

Ik...

Ik ben gewoon bang...

omdat ik het gevoel heb dat ik je kwijt aan het raken ben.

Dat jij niet gek wordt in deze puinzooi.

Ah, ik vind het wel lekker. Een beetje een mancavegevoel.

Een mancavegevoel? Hou op zeg, het stinkt hier gewoon.

Doordat die werkster niet meer komt, die vindt de rotzooi te groot.

Dat geloof je toch niet?

Hoe gaat het met je?

Ja, top.

O ja? Ja. Ik kijk de hele dag porno.

Ik hang een beetje voor de tv.

Ik ben bezig met m'n eerste roman, veelbelovend.

Een waanzinnig verhaal over een kerel die z'n hele carrière...

Bastiaan. ...in rook ziet opgaan, z'n twee dochters nooit meer ziet...

die de hele dag voor de tv hangt. Ik zou heel erg vereerd zijn...

als jij het eerste exemplaar... Is het nou klaar? O.

Het is helemaal geen schande hè, om overspannen te zijn. Oké.

En om het even niet meer aan te kunnen en verdrietig te zijn...

over de dingen die niet goed gaan. Wat wel erg is...

is als je er zo in blijft hangen, in de totale ontkenning...

met al je zelfmedelijden. Je hebt een burn-out...

dat moet jij serieus gaan nemen.

Je moet beter voor jezelf gaan zorgen...

anders wordt het alleen maar erger.

Dus je gaat nu je huisarts bellen voor een afspraak...

dan gaan wij deze puinzooi opruimen...

dan ga ik een gezonde maaltijd koken en dan gaan we een plan maken...

over hoe jij het moet doen de komende tijd.

Hoe ik wat moet doen? Boodschappen...

je dochters bellen voor een afspraak...

je bed verschonen.

je vrienden terugbellen.

Leven.

Komt best goed allemaal.

Denk je?

Ik heb me namelijk echt nog nooit zo...

ongelooflijk ellendig gevoeld als nu, echt m'n hele leven niet.

Ja, dat is klote.

Dat kun je wel zeggen, ja.

O.

Wat vind je? Ja, heel goed.

Ja? Ja. En ik?

Heel knap. Oké.

En een ideale schoonzoon.

Ben je zenuwachtig?

Valt wel mee. Ik heb er wel zin in, eigenlijk.

En jij? Ehm...

Ja, een beetje.

Ze zijn allemaal heel lief, hè.

Echt. Ja, weet ik wel.

Je kunt het natuurlijk ook op de yogaschool doen. M-hm.

Of zou dat te groot zijn?

Misschien. Ja, wel een beetje treurig, zo'n halflege zaal.

Hee, gaat het?

Ja. Hm.

Ja, of we doen het gewoon hier.

Dan met mooi weer in de tuin.

(deurbel)

Eh, ja. Dan moet het wel mooi weer zijn. Ja.

(muziek van Alex Vargas: 'Howl') *Hammer on my heartstrings

*Go on, let it spill

*So hammer on my heartstrings

*Come on, get your fill

*My heart will howl

*My heart will howl*

Jezus, man. Echt zo fucking ongezellig hier.

Echt, hè?

Hee, sorry dat ik morgen niet mee kan. Nee joh, geen probleem.

En m'n vader komt helpen, dus...

Als je maar snel naar Den Haag komt. Ja, tuurlijk.

Echt niet chill dat je weggaat.

Hebben jij en Nina weer een beetje het rijk alleen.

(berichttoon)

Hee. 'Heel lang met Pip gepraat. We zijn nu bij Fabie.

Alles weer oké en allemaal heel opgelucht.'

Halleluja, dat is echt heel goed nieuws.

Ja, heel.

Denk je dat we er ook even heen moeten?

Misschien moeten we ze juist even laten.

Ja.

Nee, cool.

De soep is klaar. Ja. De taart is klaar.

Zal ik de saus voor bij de garnalen maken?

Ja, top, top, top. Wacht, dan maak ik even het aanrecht schoon.

Nee, maar dat hoeft niet. Zo. Nee, nee, moet.

O, dat is vies.

Ik denk dat ik nog wel... Ja, een beetje...

Sorry, dat is zo gebeurd. Yes.

Even zo, kijk eens.

Zo. Ja, sorry, echt heel even.

Sorry voor m'n opdringerige opruimwoede.

Het is zo voorbij.

Het spijt me.

Het is... Ja, bijna, ja.

Ik heb dit af en toe.

Wat heb je af en toe?

De drang om dingen schoon te maken die al schoon zijn.

O. Om deuren dicht te doen die al dicht zijn.

Omdat je denkt: Het is niet schoon genoeg? Of...

Eh, het is een dwang.

Het is echt een dwang, een onbeheersbare dwang.

O. Een neurose.

OCD heet dat, toch?

Heb je dat al lang?

Ehm...

M'n hele leven.

Maar het is heel lang weggeweest en sinds een paar jaar weer terug.

Ook niet altijd, soms is het weg, soms is het weer terug ineens.

Dat heb je nooit verteld. Nee.

Het is ook niet zo prettig om...

Ik schaam me ervoor.

Dus...

Je kunt er toch niets aan doen?

Kennelijk kun je je ook schamen voor dingen waar je niks aan kan doen.

Ik vind het niet erg.

Alleen maar vervelend voor jou.

Eh... Heb jij nog die citroen nodig?

Graag.

En goed dat je het hebt verteld, dat ik het nu weet.

O, daar zal je ze hebben. Hee.

Wie hebben we daar? Ik hoorde jullie al.

Oh, wat ruikt het hier lekker. Hai. Hee man. Hee.

Hee pap. Hai. Nou, dit is dus Sjors.

Hallo. Hai.

Hai, Sjors. Ik vind het geweldig om je te ontmoeten.

En ik vind het nog fantastischer dat je er bent.

Hai, ik ben Hannah. Ja, ik ben dus Sjors.

Echt heel leuk. Sjors, leuk.

Maar...

Ik was bang dat ik het niet zou trekken, maar ja...

het ging gelukkig goed. Ja, het was echt heel mooi.

Dat je het niet zou trekken?

Nou ja, dat ik zou gaan huilen.

Oké, en je vindt dat mannen dat niet mogen?

O nee, tuurlijk wel. Maar ik zou het gewoon vervelend vinden...

als ik niet uit m'n woorden kon komen.

Heb jij nog contact gehad met die mensen van die bank?

Ik kan hem volgende week ophalen. Nou, oké. Oké.

Gratis? Ja, ik dacht dus:

Wat nou als we hem ophalen op de dag dat ik ga verhuizen?

Dan hebben we toch dat busje. M-hm. Ja, goed idee.

Wat gaan jullie eigenlijk doen?

Als ik weg ben.

Eh... Gewoon.

Leven.

Ik bedoel: Het wordt natuurlijk ingewikkeld zonder jou in de buurt.

Maar we slaan ons er wel doorheen, hoor. Ja.

Ik zou het gewoon enorm vervelend vinden als...

Als?

Nou, gewoon, als jullie verdrietig zouden zijn of...

Ah, lieverd. Nou, dat komt echt helemaal goed. Ja.

We gaan je missen, natuurlijk.

Maar het komt echt goed.

Komt helemaal goed.

Eh, over twee weken.

Oh, wat snel. Spannend!

Ja.

(getik op een glas)

Ehm... Ik ga even wat zeggen.

Ehm... Dat kan ik niet zo goed als m'n vader, jammer genoeg.

Of als opa.

Ehm... Maar ik ga het toch proberen.

Want ik ben heel blij dat jullie hier zijn...

en dat jullie nu allemaal Sjors hebben ontmoet.

Maar dat is niet waarom ik deze avond heb georganiseerd.

Ehm... Dat is namelijk omdat ik jullie wil vertellen...

dat ik gay ben.

O, echt?

Ik weet dat jullie dat misschien wel wisten of weten...

maar ik heb er in het verleden ook wel vaag over gedaan.

En er was ook een tijd...

dat ik vond dat ik helemaal niet uit de kast hoefde te komen.

Dat vind ik nog steeds, dat iedereen dat lekker zelf moet weten.

Maar ik ben nu op een punt dat ik het weleens hardop wil zeggen...

tegen jullie allemaal.

Niet omdat het een probleem is, maar omdat het belangrijk is voor mij...

en omdat ik heel gelukkig ben met het leven dat ik nu heb.

En dat komt heel erg door Sjors...

maar dat komt ook door jullie allemaal.

Dit is wie ik ben en jullie hebben mij geholpen met dat uit te vinden.

Dus dat was eigenlijk wat ik wou zeggen.

Dank jullie wel. Oh, dank je wel.

Zo lief.

Nou, proost. Proost.

Proost. Proost.

Proost. Proost.

Op de liefde. Op de liefde.

Proost.

En op jou. En op jou. Op de liefde. Op de liefde.

Mijn ex ging eigenlijk vrij snel al bij haar nieuwe vriendje wonen...

en die kinderen waren niet echt meteen dol op hem.

Ja. En ze wilden bij hun school in de buurt blijven...

dus ja, ze bleven bij mij gewoon.

In het weekend zijn ze bij hun moeder.

En dat vond je ook fijn?

Ja, perfect, eigenlijk.

Het is echt gezellig. En ik werk aan huis...

dus ik kan alles best wel goed regelen zo.

Ja, ik heb eigenlijk alleen maar goede herinneringen aan die tijd.

En nu zijn ze allemaal het huis uit?

Ja, nog niet allemaal.

Er is er nog eentje, die duurt wat langer.

Maar ik vind 't ook niet zo erg. Het geeft me meer ruimte voor mezelf.

En je weet hoe ze zijn: Binnen de kortste keren...

staan ze weer voor de deur met allemaal vragen. Ja, zeker. Ja.

Jij hebt er eentje, toch?

Danny. Danny.

Ik had ook een dochter, maar die is overleden.

Oh. Nee, nee, het is niet erg.

Dat is ook al even geleden.

Maar het voelt gewoon gek om dan te zeggen dat ik maar één kind heb.

Terwijl... Ja, ik snap dat.

Dat snap ik helemaal. En het is ook niet zo, toch?

Je hebt gewoon een dochter, alleen ze is... Ze is er niet meer. Ja.

Danny begint na de zomer in Den Haag op de hotelschool.

Dus die is dan ook het huis uit.

Op de hotelschool? Wacht even, echt? Ja.

Ik wilde altijd naar de hotelschool. Echt? Ja.

Grappig. Ja.

Wil je misschien nog een kopje koffie?

Ja, heel graag.

Het was heel erg mooi wat je zei.

Dank je.

Ik was de afgelopen tijd een beetje bang...

dat wij elkaar zouden kwijtraken.

Door Sjors?

Dat is nogal stom, vind ik, van mezelf. Maar... Tuurlijk niet.

Ik kan toch helemaal niet zonder jou.

En dank je wel.

Hoezo? Dat je Sjors hebt gevonden.

Ah. Hahaha. Hee.

Hee. Hee, daar ben je.

Nou, wat aardig dat jij mij hebt uitgenodigd.

Tuurlijk. Ik vond het een heel bijzondere avond. M-hm.

Moet ik je nog ergens afzetten?

O, nee, dat is superlief, maar m'n fiets staat om de hoek.

Dus ik ben echt zo thuis. Oké.

Nou... Ik vond het echt leuk je te ontmoeten.

Dat is geheel wederzijds.

M'n zus, eh, heeft al een paar keer gezegd dat ik met je uit moest...

maar ik word helemaal nerveus altijd van die koppelpogingen. Ja.

Ik ken het.

Maar ik ben blij dat het er van is gekomen.

Ik ook.

Ik bel je. Ja, graag.

Dat vind ik leuk.

Dus ja, tot snel.

(muziek van Fantastic Negrito: 'I Hope Somebody's Loving You')

*Every night and day

*Cause if ain't nobody loving you

En? Wat vond je?

Van je speech of van Sjors?

Allebei.

Nou, allebei nogal geweldig.

En ik ben heel blij voor je.

Ik zie je snel, oké?

Tot snel.

*I hope somebody's misses you

Doei. Doeg.

*Every time you go away

*And I hope somebody's digging you

*And not digging your grave*

Wat een fantastische avond, zeg.

Wat een leukerd, die Sjors.

Wil jij een kopje thee?

Nee. Wat is er?

Ben je verdrietig?

Hee.

Lieverd, wat is er?

Ik ben echt heel blij voor Chris en ook voor Sjors.

Echt waar. Ja.

En het is ook niet dat ik bang ben dat we geen vrienden blijven.

Maar... Och, schatje.

Ik baal er gewoon van, omdat iedereen iemand heeft.

Oh, lieverd.

Lieke heeft Wouter...

Chris is nu ook heel gelukkig.

En niemand vindt mij leuk.

Nou, hee.

Natuurlijk wel.

Er gaat gewoon een heel leuk iemand langskomen.

Iemand die heel lief is en die jou verdient.

Dat zal je zien.

Misschien kan diegene gewoon een beetje opschieten.

O, ja, zeg, inderdaad. Hup!

Kom maar eens even tevoorschijn, we hebben lang genoeg gewacht.

Hee schatje, het komt echt goed.

(muziek van Fleurie & Tommee Profitt: 'Hurts Like Hell')

*How can I say this without breaking?

*How can I put it down into words

*When it's almost too much for my soul alone?

*I loved, and I loved and I lost you

*And it hurts like hell*

Wij speelden vroeger altijd vader en moedertje, toch?

Nou, zeker weten. Met m'n buurmeisje.

Volgens mij spelen kinderen dat nog steeds...

en is het nog altijd een simpele wens van veel jonge mensen...

een gezinnetje. Met een huisje, een tuintje en kindertjes.

Maar dat is een droom die voor veel jonge mensen niet is weggelegd nu.

Want waar moeten vader en moedertje gaan wonen met deze huizencrisis?

Dat is het wel zo'n beetje.

Ja, we zijn maar 'n klein schooltje. Ja, heel fijn.

Hiervoor gaf jij les op het Hugo de Groot, toch?

Daar was ik conrector.

Dat was een beetje te veel, alles bij elkaar.

Dus toen ik dit zag dacht ik meteen: Dat is perfect.

Iets voor een paar maanden. M-hm.

En dan kan ik een beetje bedenken wat ik wil de komende jaren.

Nou, wij zijn heel erg blij dat je er bent.

En het is hier leuk, hoor.

Bijna al onze leerlingen zijn supergemotiveerd.

Ja. En wat zijn de leeftijden ongeveer?

Van alles wat. Vroeger noemden ze dit de moedermavo...

maar dat is het allang niet meer. We krijgen vooral veel jonge mensen...

die ooit uitgevallen zijn op school en alsnog hun diploma willen halen.

Nou, heel fijn dat je mij even wilde laten zien wat er allemaal is.

Dan krijg ik 'n idee. Geen probleem, goed om elkaar even te zien.

Ik stuur jou een mail met het hele schema voor na de vakantie.

Dan weet jij precies waar je aan toe bent. Ja, top.

Fijne vakantie. En als je je collega nog spreekt:

Wens haar succes met de bevalling.

Kijk maar of dit wat voor je is, ik mail het dossier wel naar je door.

Heb je geen zin om het zelf te doen?

Dat is helemaal jouw afdeling, toch?

Ja, nee, nee.

Te veel hooi op je vork?

Een beetje wel, ja.

Wat is er?

Ehm... Ik wil eigenlijk niet meer aan zo'n grote zaak beginnen...

omdat ik erover zit te denken om te stoppen.

Echt?

Ja, kijk, ik ben niet de jongste meer. Ik ben al 66.

Dat is piepjong. Echt niet, echt niet.

Ik begin het ook te voelen, ik begin het te merken.

En ik begin fouten te maken.

Stomme fouten. Maar iedereen maakt fouten.

Die ik vroeger nooit gemaakt zou hebben. Wilma, ik weet even niet...

Jij bent voor mij en voor iedereen hier heel belangrijk.

Jij bent de moeder van dit kantoor.

Gelukkig ben jij er nu.

Komen jullie? Iedereen is er.

Ja, we komen eraan.

We hebben het er nog wel over.

Ja, we hebben de halve nacht zitten praten.

Ze bleef maar vertellen, ze bleef maar huilen. Ach, gossie.

Ja, echt alles kwam eruit. Eindelijk.

Ja, maar wat zullen jullie opgelucht zijn. Ja.

Daarna was ze natuurlijk kapot, dus ze ligt nog steeds te slapen.

Maar nu wil ik weten hoe het bij jou was.

Eh.. Thanks. Ja, het was wel leuk.

Nou, zo te zien was het heel leuk.

Ja, het was echt heel, heel erg leuk.

Nou, wat fijn. Ja, en het was zo gek.

Want ik dacht echt: Waarom in godsnaam...

heb ik deze afspraak gemaakt? Ik wil dit helemaal niet.

Maar toen zag ik hem dus zitten en toen...

Ik weet niet, ik was helemaal niet meer zenuwachtig. Ik was gewoon...

ja, blij.

Nou, dat klinkt echt heel goed. Ja.

Het ging gewoon vanzelf.

Wil je een accuboor om dat ding in elkaar te zetten? Dat zou fijn zijn.

Ik pak hem wel even. Marcel. Ja?

Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.

Het is echt zo mooi geworden. Geen dank.

The pleasure was all mine.

Ik heb echt geluk met jou als oom.

Nee, ik heb juist geluk.

Ik snap ook wel dat het...

dat het nog mooier was geweest als je dit voor Wende had kunnen doen.

Ja...

Misschien.

Maar weet je, Joy, het is helemaal goed zo.

Echt waar, echt waar.

Oh, oh, hahaha. Ah. Dank je wel.

Ik vond mijn ouders altijd zo sterk.

Weet je wel, alsof de tijd geen vat op ze kreeg.

Maar sinds hij is gevallen ziet m'n vader er zo kwetsbaar uit.

Ja, het is gewoon ineens onontkoombaar duidelijk...

dat ze achteruit gaan en dat er een nieuwe fase is aangebroken...

en dat ze er straks niet meer zullen zijn.

Nou ja, dat ga ik gewoon heel erg lastig vinden. Ja, natuurlijk.

Ze zijn ook zo belachelijk lief.

Hebben jouw ouders nog iets gezegd over de bruiloft?

Ja, ze komen. O, oké.

En verder? Zeiden ze nog iets?

Eh... Nou ja, ze deden een beetje lacherig.

Alsof het niet helemaal serieus te nemen is.

Maar goed, zo doen ze altijd als het over Laszlo gaat.

Als jullie maar weten hoe serieus het is.

Ik denk: Als mensen ouder worden, worden ze ook een beetje banger.

Voor de toekomst, voor grote emoties.

Voor alles wat ze niet kunnen controleren. Zoiets zal 't wel zijn.

Doe je veel liefs aan Pip? Ja, doe ik.

Hee, en heel erg leuk van Kevin.

Kevin, Kev.

Nou, eh... Kev!

Hou op! Car en Kev, nou.

Ja, het is goed. Echt heel leuk klinkt hij. Doei! Dag Car.

Groetjes aan Kev. Doei.

Ga je eigenlijk op deze fiets naar Rome?

Nee, nee, nee, met de gewone. En met twee grote fietstassen...

en zonder uitgestippeld plan.

Ik ga eens een keer op reis zonder iets vast te leggen.

Pap, wat revolutionair. Nou, vind ik ook, ja.

O, gaan we even hier stoppen? Ja, goed plan.

En wanneer ga je?

Nou, ik moet eerst nog wat werkdingen afronden.

Sowieso wachten tot de baby er is, natuurlijk.

En dan heb ik nog een gesprek bij een stichting.

Dus ik, eh...

Ik ga vrijwilligerswerk doen.

O. Ja.

Dat is een stichting die ouders ondersteunt...

bijvoorbeeld als ze, nou ja...

als ze niet echt geld hebben voor zwemles...

of voor een nieuwe fiets voor hun kinderen.

Wat goed dat je dat doet.

Nou, ik vind het vooral erg leuk om te doen.

En dan kan die opdringerige zorgbehoefte die ik kennelijk heb...

tenminste voor iets zinnigs inzetten.

Dank je wel voor het koken, pap, gister.

Het was echt heel lekker allemaal.

Gelukkig.

Geen probleem.

Weet je, ik, ehm...

Ik denk dat ook misschien te maken heeft met hoe de dingen gegaan zijn.

Na de scheiding van je moeder.

Ik heb het over die behoefte om te zorgen.

Ehm...

Jij en ik...

we hadden zo lang zo ver van elkaar gewoond.

Dat... Toen jij naar Nederland kwam was ik gewoon vastbesloten...

om alles helemaal...

helemaal goed te maken.

Maar ik had ook het idee...

Dat ik en een vader en een moeder moest zijn voor je.

Omdat je moeder zo ver weg was.

Omdat jij die hele grote reis helemaal naar hier had gemaakt.

En ook:

Er was al zoveel fout gegaan.

Fout?

Gewoon anders.

Maar ik vind het niet erg, pap.

Echt niet.

Nou, gelukkig.

Ik vond het heel mooi wat je zei gister.

Ik ben zo ongelooflijk trots op je.

Ja, en blij dat het zo goed met je gaat.

Wat vond je van Sjors?

Sjors klopt helemaal.

Echt.

Echt.

Het klinkt alsof je heel erg op je plek bent daar.

Ja, Wilma voelde vanaf het eerste moment...

als een soort heel bijzondere mentor.

Waarom?

Nou, omdat ze je echt ziet.

Zoiets, ik weet niet.

Dat ze er altijd voor je is.

Als een soort moeder? Ja. Dus.

Bijna, ja.

Ja.

Ja, dat zou ik best wel leuk vinden, Wilma als moeder.

En je eigen moeder, hoe is het daarmee?

Nou, die houdt zich keurig op de achtergrond.

En dat is fijn.

Ik zie nu heel helder hoe zij mij van alles heeft doorgegeven...

wat ik eigenlijk helemaal niet wilde hebben...

en dat ik dat terug heb gegeven...

omdat ik het niet door wilde geven aan Hansje en Lieke.

Tenminste, eh...

vanaf nu niet meer.

In het verleden heb ik natuurlijk van alles op hun bord gelegd.

Maar, ehm...

ja, volgens mij...

is er wel iets wezenlijks veranderd tussen ons.

Dat is heel mooi.

Ja.

Dus het stopt bij jou?

Ja.

Het stopt bij mij.

Ja.

Lief, wat loop je nou te ijsberen?

(ze zucht)

Ah, fuck!

Ho, ho. O, o, o, o.

Rustig, rustig, gaat het?

Adem rustig aan.

Rustig aan, liefje.

Heel goed, heel goed.

Rustig.

Kan ik nog helpen? Iets inpakken of, eh...

Ik ben al bijna klaar. Ja? Yes, ja, ja. Oké.

Hee, ik wilde nog even zeggen dat je je geen zorgen hoeft te maken, hoor.

Over je moeder en mij. M-hm.

Ik bedoel:

Tuurlijk, we gaan je missen. En ja, het wordt even wennen.

Maar wij houden gewoon heel veel van elkaar, dus, ehm...

Nee, wij vermaken ons wel.

(berichttoon) Sorry, heel even.

Holy fuck. Wat?

Lieke. De weeën, ze zijn begonnen. Nee. Ja.

Tina, de weeën zijn begonnen!

Mama is al naar het koor, pa.

Hè? De weeën. Ja.

('There She Goes' van The La's) *There she blows again

*Pulsing through my vein (berichttoon)

*And I just can't contain

*This feelin' that remains

O!

*There she goes

*There she goes again

*Chasing down my lane

*And I just can't contain

*This feelin' that remains*

Had Nina geen zin om mee te komen?

Ze voelt zich niet zo lekker.

Ik heb morgen met haar afgesproken.

Ehm... Blijf jij nu hier?

Ja. Hoe doe je dat met college dan? Ga je dan heen en weer naar Zwolle?

Nee, ik wil eigenlijk niet terug.

Dus ik ga kijken of ik me hier kan inschrijven voor de pabo.

Echt gezellig als je een tijdje blijft.

En dan kan ik misschien helpen met de voorbereiding voor de bruiloft.

Ja. Ja.

Ehm, ja... Ik wil er eigenlijk wat over vragen.

Weet papa eigenlijk dat jullie gaan trouwen?

Ik heb hem vorige week heel lang aan de telefoon gehad.

En dat was oké? Eh, ja. Heel oké.

Ja, nee, volgens mij gaat het wel heel goed met hem.

En, ehm, wij, eh...

hebben wat dingen geregeld bij de notaris.

We dachten eigenlijk dat als wij gaan trouwen...

dat jullie dan automatisch erfgenaam zouden worden van Laszlo...

maar dat bleek niet zo te zijn.

Dus dat hebben we laten vastleggen.

Ja, dat jullie ook toegang of zeggenschap hebben...

over, nou ja, allerlei dingen...

mocht er iets met mij of met ons gebeuren.

Ja, we hopen natuurlijk niet dat het gaat gebeuren.

Nee, voor de zekerheid.

Oké. Ja, prima.

Ik heb zo met Danny afgesproken. Is het oké als ik ga?

Tuurlijk.

Tot straks. Joe. Later.

Ehm... Ik heb ook eigenlijk nog wat te vertellen.

Ik heb vandaag m'n bedrijf ingeschreven...

bij de Kamer van Koophandel. Hee, gefeliciteerd. Nou, wat goed!

Als we samen waren, dan was alles goed.

Maar als ik in Zwolle zat en jij hier...

dan was ik gewoon zo bang dat ik alles had verzonnen.

Verzonnen?

Dat alles goed was en dat je van me hield.

Dan kon ik alleen maar denken...

dat je me helemaal niet leuk vond en dat alles fout zou gaan...

en dat werd steeds erger.

En ik snap nu ook wel dat ik het beter gewoon had kunnen vertellen...

want dan had je me misschien duidelijk kunnen maken...

dat het niet zo was.

Maar dingen vertellen is niet mijn sterkste punt, geloof ik.

Ik heb, denk ik, gewoon een beetje weinig zelfvertrouwen.

En heel veel talent voor piekeren.

Als je dingen die belangrijk voor je zijn niet vertelt, dan...

Ga je je alleen voelen. Dat zei Nina ook al.

(ze zucht)

Ik vind het gewoon heel erg dat ik het zo verpest heb.

Jij bent gewoon het enige in mijn leven wat gewoon helemaal goed is.

Was.

En ik heb echt heel erg spijt van alles wat ik heb gezegd.

En, ehm, ik hoop echt heel erg dat we het weer goed kunnen maken.

Want ik hou echt heel erg veel van je.

Hee. Hee.

Voel je je al wat beter?

Ik...

Ik wil even praten.

Ik denk...

dat het beter is dat we uit elkaar gaan.

Ik vind het echt heel erg.

Maar... Maar ik denk dat we allebei weten dat het al een tijdje...

voorbij is.

We kunnen het toch gewoon oplossen?

Ik bedoel, ik zie ook wel dat dingen niet goed gaan, maar...

Dat hebben we al heel vaak geprobeerd, maar dat is niet gelukt.

En als we vaker praten? We hebben al heel veel gepraat.

Ik denk echt dat het beter is als we besluiten...

dat het heel mooi is geweest.

Maar dat het voorbij is.

Sorry jongens, ik hou deze een beetje in de gaten...

want m'n bonusdochter is aan het bevallen. O. Oh.

Zo spannend. Ja, haha.

Oké, volgende nummer?

Ja. Ja, ja.

Klaar voor?

Yes.

Oké, Lieke. Ik weet dat je heel erg moe bent.

Maar het gaat ineens hard, je hebt al acht centimeter ontsluiting.

Je bent er bijna, oké? Je doet het heel goed, jullie allebei.

Maar omdat je al zo ver bent wil ik voorstellen...

dat 't verstandig is hier te blijven en niet naar het ziekenhuis gaan.

M-hm. Ja, oké. De laatste twee centimeter zijn wel het pittigste.

Ga jij nog weg? Nee, ik ga niet weg. Oké. Ik blijf hier.

Oké, daar komt er weer één.

Probeer het maar te laten gebeuren, adem ernaartoe. Mooi.

Puffen, heel mooi. Ja, ja, je doet het geweldig.

Goed zo, heel goed.

Een geboorte is misschien wel het allerbijzonderste wat er bestaat.

En tegelijkertijd het allergewoonste. Ik bedoel:

Elke seconde worden er duizenden kinderen geboren op de wereld.

Maar dat doet natuurlijk helemaal niks af aan de magie.

(ze zingt 'Get Here' van Oleta Adams)

*You can reach me on an airplane

*You can reach me with your mind

Een bevalling is een indrukwekkend overgangsritueel.

*You can reach me by caravan

*Cross the desert like an Arab man

*I don't care how you get here, just get here if you can

Omgeven door spanning en hoop. *You can reach me by sailboat

*Climb a tree and swing rope to rope

*Take a sled and slide down the slope

*Into these arms of mine

En zorgen en blijde verwachting.

*You can jump on a speedboat

*Cross the border in a blaze of hope

Bij een bevalling komt er namelijk niet alleen een kind ter wereld.

*I don't care how you get here, just get here if you can

*There are hills and mountains between us

*Always something to get over

Er worden ook twee ouders geboren, een vader en een moeder.

*If I had my way, then surely you would be closer

*I need you closer

Of een moeder en een moeder.

Of een vader en een vader.

*take me up on a carpet ride

You can make it in a big balloon

Het markeert de overgang naar het moment waarop alles...

maar dan ook alles, anders wordt.

*But you better make it soon

*I need you right here right now, right by my side

*Yeah, yeah, yeah, yeah

*I don't care how you get here

Kun jij mama bellen, vragen of ze komt? *Just get here if you can

Ja, tuurlijk, ja. Ja? Oké. Ik ben zo terug, ja? M-hm.

*I don't care how you get here, just get here if you can

En als je daarbij aanwezig mag zijn, is dat een enorme eer.

(ringtone) Wouter, is alles oké?

*I don't care how you get here

Ik kom eraan, ik kom eraan. *Just get here if you can*

(applaus en gejuich)

Goed gedaan.

Heel mooi.

Want dan ben je getuige van iets enorms.

Van het moment dat er een nieuw mens bij komt op de wereld.

Iemand die er eerst niet was...

en daarna nooit meer weg te denken valt.

En dat is dus heel gewoon...

en tegelijkertijd een onbevattelijk mirakel.

(gejuich)

Hoe sta jij eigenlijk tegenover het verschijnsel trouwen?

Fabie trouwt morgen en ik ben getuige. Dus... O.

Kijk eens aan, hoog bezoek.

Hoe kom jij nou weer hier?

Ik hou van jullie. Doei. Joe. Dag.

Hee, heb jij mama nog gesproken?

Ze vertelde dat ze eigenlijk niet terug wil.

Mag ik daar even heel lang en hartelijk om lachen? Ja.

Hee, en...

Oké. O.

Luister ook nu naar het zevende en laatste seizoen...

van de podcastserie Echte Oogappels...

via NPO Luister en de andere podcastapps.

NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl