Original subtitles

888

Ik hoef niet als 'n hotelgast behandeld te worden.

Ik vind 't fijn om te doen.

Wanneer moet jij weer naar het ziekenhuis? Einde van de maand.

Ik krijg echt totaal geen hoogte van hoe het met je gaat.

Je zegt niks over Danny. Wat moet ik erover zeggen dan?

Ik ben er wel klaar mee. Ze zoekt voor mij een plek uit.

We moeten het er wel echt over hebben.

Ik ben wel op zoek naar een baan.

In het onderwijs weer? Moet je echt mee oppassen. Denk aan jezelf.

Waarom dan? Omdat thuis bevallen veel beter schijnt te zijn.

En dan hoor ik via via dat jij en Hannah niet meer samenwonen?

We hebben gewoon besloten dat we liever een latrelatie willen.

Er is niks aan de hand. Raad eens wie er geslaagd is...

met alleen maar zevens, twee achten en een zes. Wat? Wauw!

En nu? En nu ga ik mijn eigen aannemersbedrijf opzetten.

Van harte gefeliciteerd. Ik ga de volgende bellen.

Dank je, Hans! Ja!

Ik had een appje gekregen van Guus dat hij een slechte dag had.

Hij redt het niet. En daarom zou ik jullie graag willen vragen...

of jullie het goed vinden als ik jullie moeder ten huwelijk vraag.

En jij, Mees? Dat is volgens mij wel een beetje over.

Pubers vinden het meestal volkomen overbodig, opruimen.

Die functioneren het beste in een staat van absolute, totale chaos.

Ja.

Pas als we ouder worden gaan we de geneugten zien...

van orde, netheid en overzicht.

Ik heb zelf ook wel eens van die luie momenten, hoor...

dat ik de boel een beetje laat verslonzen.

Maar op een gegeven moment, dan kijk ik om me heen...

en denk ik: Ja, nou ben ik er klaar mee.

Die kranten gaan naar het oud papier...

en die lege flessen gaan in de glasbak, weg ermee.

Al die zooi, dat is toch een soort ballast...

dat je maar meezeult in je leven.

Net als de rommel in je bovenkamer.

Al die losse eindjes die maar rondslingeren.

Conflicten die maar ergens blijven sudderen.

Beloftes die je nog niet bent nagekomen.

Eens in de zoveel tijd moet je dat allemaal eens rigoureus opruimen.

Zodat je door kan.

Met een schone lei, ja.

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Goeiemorgen. Goeiemorgen.

O, pap! Dit is heel lief, maar het is echt niet nodig.

Een bakje yoghurt is meer dan genoeg. Ja, goed ontbijt.

Heel belangrijk, ga zitten.

Dat kan ik dan ook gewoon zelf pakken, hè? Kijk eens.

Goed, wat ik heb gedaan:

Ik heb alvast gekeken naar die kamerverhuurbureaus in Arnhem.

Ik heb je ook wat namen doorgestuurd, moet je even checken.

Ik heb je bij eentje alvast ingeschreven.

Ja, 50 euro inschrijvingsgeld...

maar dat leek me wel een goede investering.

En ik heb je ook een linkje doorgestuurd...

zodat je een studenten-OV kan aanvragen. Dat heb ik al gedaan.

Hè? Die heb ik al aangevraagd.

Je bedoelt het goed, pap, maar ik regel dat soort dingen gewoon zelf.

Dat hoef jij niet te regelen.

Ik help gewoon graag, dat vind ik fijn om te doen. Ja, maar ik zeg...

Hup, hup, hup, hup!

En dan heb je des te meer tijd om gewoon leuke dingen te doen.

Nou, eet smakelijk, alles staat er. Ik zie je vanavond, hè. Fijne nacht!

Oh la la!

Jongens, ik ga even langs school. Ga je je boeken inleveren?

Ja. En ik gooi deze zooi even in de papierbak.

Allemaal schriften en proefwerken. Huppakee, weg ermee. Ja, precies.

Lekker, man. Hee, hoe laat gaat die bus?

Half vijf. 's Ochtends? M-hm. Vanaf Utrecht Centraal, ja.

Moet ik je even brengen? Als je wil. Nou.

Het zou wel lief zijn.

En als Zeger dan ook mee kan rijden, dan top.

Ja hoor, dat kan. Ja? Ja hoor. Oké, thanks.

Ik zie jullie straks. Ja. Doei.

Die bus, dat vind ik zo helemaal niks.

Zo'n chauffeur die dan ook veel te lang achter elkaar doorrijdt.

Een hele week zuipen dan. Ja en dan een zonnesteek oplopen.

En dan met je dronken harses op een brommer gaan zitten. Nee, och!

Ja en wat is het allemaal? Kastje hebben we sowieso nodig. Oké.

Hallo. Daar zijn er ook al wat.

Ja, maar dat is wel een beetje van een kinderkastje.

Nou! Dit is heel leuk, toch? Dat is echt heel eng.

Nou, maar één euro. Deze is lief, ja.

Meenemen. Hebben.

O, hier, kijk. Hier, zoiets.

Als we dit gewoon een beetje schuren of schilderen... Die is echt leuk.

Nou, is 20 euro, hè? Dat is helemaal niks, toch?

Er moet nog heel veel aan gebeuren. Zullen we even verder kijken?

Ja, dat is goed. Maar als we niks vinden, dan nemen we hem mee, ja?

Is goed, als we niks vinden. Ja, ja, ja.

Ik wil gewoon die kamer af hebben. Is goed.

Nou! 5 euro, hier.

Hoppatee. Een strijkplank? Ja. Wat moet je daar nou mee? Strijken?

Dat heb ik altijd zo'n overbodige bezigheid gevonden.

Ja, ik ga even boven kijken voor kasten en zo. Oh!

O, déze vind ik leuk. Kijken?

Kijk, leuk schilderijtje.

Nee, die hoef ik niet in mijn babykamer.

Ik wilde het ook eigenlijk voor mezelf. O, sorry.

(berichtje)

O. Gelukkig.

App jij terug? Ja.

De meisjes? Ja.

'Zo fijn, mam. Hartje, kusje.'

'Joepie. Hartje, hartje, hartje, hartje, hartje.'

Ze zijn ook opgelucht natuurlijk. Ja.

Ik maakte me de afgelopen tijd eigenlijk helemaal geen zorgen...

maar vorige week had ik ineens zo'n zwaar gevoel.

Je merkt het natuurlijk ook helemaal niet, hè, als er iets zit.

Nou, toch heerlijk om te horen dat het helemaal goed is? Ja.

Nou, moet je eens even kijken wie er is. Hoppa!

Nou, wat een verrassing, wat leuk.

En kijk eens, hij heef bloemen meegenomen. Zo, wat lief.

Schattig, hè? Om jullie te bedanken voor jullie hulp. Ach, wat lief.

Ze zijn alleen niet zo mooi, geloof ik.

Ja, die zijn hartstikke mooi! Ik zet ze even in het water.

En het gaat toch om het gebaar? Ja, ook.

Wil je wat drinken, lieverd? Hebben jullie thee?

Lieverd, laat mij dat nou even doen. Kom, ik zet die bloemen in een vaas.

O, heb je lekker lopen shoppen, schat?

Ja, ik had een zwembroek nodig, ik denk, ik ga de stad in. O, tuurlijk.

Je gaat morgen op vakantie, hè? Overmorgen.

O ja. Laat eens zien.

Niks speciaals, hoor.

Prima, toch? Zo, ik vind 'm mooi. Ja? Vind ik ook.

Ik vind 'm zelfs een beetje chic. Nou, kom op!

Echt, hij is leuk, hij is vooral leuk.

Het is goed dat je er bent, want wij hebben nog een cadeautje voor je.

Ik ben benieuwd.

Geen Speedo, hè? Hahaha.

Kijk eens.

Voor je eindexamen.

Nou!

Dat had echt niet gehoeven. Nee? Hahaha.

Echt enorm bedankt. Ah joh.

Wij zijn zo lief. Echt heel lief.

Ach, jeetje!

Oh!

Nou, wat leuk, dit!

Hee! Hee.

Oh!

Ach, kijk nou. Ik wou net weggaan.

Oooh!

Hee! O, gelukkig. Wat is er? Kom, kom.

Hee, pap. Hee, meissie. Wat is er gebeurd?

Nou ja, dat weet ik dus eigenlijk niet.

Nou, ik kwam thuis en toen lag hij op de grond daar bij het aanrecht.

Ik was gewoon koffie aan het zetten en... Heb je pijn?

Nou ja, m'n hoofd, maar hier. Heb jij de dokter gebeld?

Ja, die zeiden: ga maar naar de eerste hulp...

dan kan er een foto gemaakt worden. Oké.

Red je dat, naar de auto? Ja, nou, ik weet alleen niet...

hoe ik nu overeind met komen. Rustig, steun maar op mij. Ja.

Yes. Voorzichtig!

O, wacht even, wacht even! Even een beetje duizelig.

Rustig aan. Ja.

Ja, gaat het? Ja, goed. Nou, kom.

Ja, ja. Yes. Voorzichtig, voorzichtig. Lukt wel.

Ik heb 'm.

Kijk, jouw vader is nou eenmaal in zijn element...

als hij voor anderen kan zorgen.

Dat is zijn manier om te laten zien dat hij van iemand houdt. Zo is hij.

Ja. Maar het zou goed zijn...

als hij af en toe een beetje egoïstischer zou zijn.

Nou, in het geval van Erik zou dat inderdaad beter zijn. Ja.

Iemand van zijn leeftijd kan je niet zomaar meer veranderen. Hm.

Vrees ik.

Wat is dat?

Dat...

is de juwelendoos van mijn moeder. Ja, kijk.

Dat zijn de trouwringen van mijn ouders.

En de rest, ja, dat zijn allemaal... sieraden van mijn moeder. Haha.

Ik weet niet zo goed wat ik ermee moet eigenlijk.

Zelf zou ik ze nooit dragen.

Hier.

En Hansje en Lieke willen ze ook niet hebben. Mm.

Maar dit is echt goud. M-hm.

Ja, ik kan het wel verkopen, maar dan vind ik ook een beetje raar.

Misschien kan je kijken of je het om kan laten smelten en er dan iets anders van laten maken. O, ja.

Mm...

Maar jij lijkt wel een beetje veranderd.

Eh, ja, hoe dan?

Nou, wat...

Een beetje lichter.

Nou, mooi, toch?

Ik ben in therapie gegaan.

O.

Ja, ik wilde van een paar dingen af.

Mm.

Vooral de razernij die me af en toe...

in z'n greep krijgt. Mm.

Het voelt een beetje als een...

als een soort spook...

die af en toe tevoorschijn komt en alles overneemt. Mm.

En dat wilde ik niet meer.

Wat goed van je.

Mm.

Ik weet dat jij af en toe ook...

dat spook op je bord hebt gehad.

En dat vind ik heel naar.

Maar volgens mij hebben we allemaal wel zo'n...

zo'n monster...

ergens in een donkere kast of... onder ons bed.

Waarvan we niet willen dat hij tevoorschijn komt. Ja.

Ja, zeker. Maar de mijne is wel echt heel onaardig.

(hij lacht binnensmonds)

Dus...

mede namens mijn spook...

eh, wil ik zeggen dat het me spijt.

Was het eigenlijk leuk laatst? Met Pip.

Ik vond het eerlijk gezegd echt een kutavond.

Er was gewoon geen gesprek mogelijk.

Ik heb de hele avond alleen maar zitten proberen erachter te komen hoe het met haar is, maar...

ze is een soort bunker.

Ja.

Ik, ehm...

Ik heb haar 'n paar dagen geleden 'n mail geschreven. Omdat ik dacht...

Misschien dat het dan lukt om tot haar door te dringen of zo.

En dat het voor mij oplucht om het op te schrijven, maar...

heeft ze ook niks op laten horen.

Wat had je geschreven dan?

'Lieve Pip.

Omdat je me niet terugbelt en geen antwoord geeft op mijn appjes...

heb ik besloten je maar een brief te sturen.

Ik heb er heel veel last van dat we elkaar zo weinig zien en spreken de laatste tijd.

En als we elkaar zien, lijkt het alsof je er ook niet echt bent.

Toen ik in Zwolle was, wilde ik je graag vertellen over mijn moeder...

en hoe lastig ik het vind dat ik geen contact meer heb met haar.

Maar het leek alsof je helemaal niet door had dat ik verdrietig was.

Vroeger was jij altijd degene die eerder in de gaten had dan ik dat ik ergens last van had.

Ik mis je en hoop dat het goed met je gaat. Liefst Nina.'

En je hebt helemaal niks gehoord?

Geen woord, geen appje, niks.

Iedereen heeft toch wel eens gezeik met z'n computer? Echt belachelijk!

Pip, ik was duidelijk: Je mag één keer iets te laat inleveren...

en daarna is het echt klaar met gezeur, met technische mankementen en hoofdpijn.

U krijgt het morgen, dat zei ik toch? Morgen is drie dagen te laat.

Dus dan kijk ik het niet meer na. Jezus, wat is dit?!

De aanspraken zijn helder. Ik kan er toch ook niks aan doen?!

Schreeuwen helpt echt niet. Echt een kutstreek! Mag je vinden.

U heeft gewoon de pik op mij!

Ja, maar waarom moet ik dan blijven? Pap, je viel ook op je hoofd.

Ze willen vannacht even kijken hoe het gaat. Ach!

Het goede nieuws is dat de foto's helemaal goed zijn, niks gebroken.

Nee, dat moest er nog bij komen!

Nou, en die pijn die je voelt en dat je zo moeilijk ademhaalt, dat komt door een klap op je ribben.

Het gaat wel over. Het duurt alleen even. Dan kan ik toch naar huis?

Lieverd, het is maar voor één nachtje. Ja.

Nou, ehm, blijf jij dan hier, mam? Dan ga ik wel even iets halen. Toch?

Ja, tandenborstel en zo. Ja.

Moet ik nog iets anders voor je meenemen?

Ja, eh... Je bril?

Een kruiswoordpuzzel? Ah, ja. Oké.

Ja, en niet die blauwe geruite pyjama, want daar zit een gat in.

Ja. Oké, nou, tot zo. Ja, ja.

Liefie, gaat helemaal goedkomen, hè? Ja, ja, ja, ja.

O, sorry. Sorry, ex...

Hee. Hee.

Jeetje, dat is al lang geleden. Nou, zeg dat...

dat is zeker lang geleden, ja. Wat leuk. Ja.

Maar... Je...

O, ja... (gelach)

Ja. Ja.

Ja, maar gaat het goed met je? Zeker, ja.

Alleen, mijn vader is gevallen. Ah.

Ja, dat is vervelend. Niet heel ernstig, hoor, geloof ik, gewoon...

een beetje raar, zo'n reus die dan ineens omvalt. (gepiep)

Sorry. Nee, nee, het is niet... Ja.

Maar leuk om je weer te zien. Ja, zeker. Vind ik ook. Ja.

Ga levens redden. Ja.

Ik moet een tandenborstel halen. Ook. Ook belangrijk. Ja, zeker.

Doeg. Ja.

Dit is de voicemail van Bastiaan Koolhaas.

U kunt uw bericht inspreken na de toon. (piep)

Nou, dat is dus gewoon een leugen, dat jij terugbelt.

Want ik heb je al vier keer ingesproken en ik hoor niks van je.

En ik heb je al heel lang niet gezien, dus hup, bel me terug.

Ik heb behoefte aan een borrel.

Nou, doei.

(telefoon gaat over)

Advocatenkantoor Van Overvliet, goedemiddag.

Merel van Voorst, kunt u mij doorverbinden met Bastiaan Koolhaas?

Die is afwezig wegens ziekte. We verwachten 'm over twee weken terug.

Oké, dank u wel. Dan bel ik dan wel weer. Prima, dank u wel.

(deurbel rinkelt)

(ze zucht geërgerd)

Hee, buurman. Hoi. Hoe is het?

Ja, prima. Kan ik iets voor je doen?

Ja, Erna vroeg of ik wilde informeren...

of je nog van plan was om mee te werken met de prikactie.

De prikactie? Ja, samen met de buurtschool...

waar ze subsidies voor heeft gekregen van de gemeente. O, ja.

Je bent nog de enige van de straat die zich nog niet heeft opgegeven.

Oké. Ja, het begint morgen al.

Ik... ik moet morgen werken. Ja, ik dus ook, hè? Maar ja.

We hebben nog een vrij timeslot.

Morgen eind van de dag. Van half zes tot half acht? Oké.

Ja? Ja. Nou, mooi.

Chris, heb jij nog ergens trek in? Ik heb nog ijs.

Wil je ijs? Nee, dank je. Ik moet zo weg. Moet je weg?

Ja, ik ga uit met Hansje.

Hee, wat leuk. Ja.

Ja, en ik blijf daar een paar dagen. In Amsterdam.

Gezellig.

Nou. Dus je bent hier nog maar net.

Over een paar weken ga je al naar Arnhem...

en in de tussentijd (fluit) naar Amsterdam.

Pap, dit is een beetje irritant. Ik maak maar een grapje, joh.

(met zelfspot:) Laat je ouwe, behoeftige vader maar in de steek.

Maar goed, ik dacht dat jij nog van alles moest regelen. Dat ga ik doen.

Je opleiding, je huisvesting. En ik dacht dat het nogal haast had.

Ik zeg toch dat ik dat ga doen. Oké. Je moet hiermee ophouden, pap.

Waarmee? De hele tijd alles bepalen. Op m'n lip zitten.

Ik word daar gek van. Ik ben geen kleuter meer.

Ik probeer jou alleen maar te helpen. Ja, dat helpen!

Dat heb je nu al 16 keer gezegd. 'Ik ga je helpen.' Ja.

Ik word er gek van. Ik vind het niet fijn, oké? Dus stop.

Bemoei je 'n beetje met je eigen leven, niet steeds met dat van mij.

Sorry, pap. Ik krijg geen lucht zo.

Nee, dat is me duidelijk.

Is het lekker? Ja, heerlijk. Ja.

Dank je.

Nee, ik zit steeds maar aan het gesprek met Pip te denken.

Nou ja, dat non-gesprek eigenlijk.

Ik blijf steeds maar in kringetjes draaien.

Wat voor een kringetje? Gewoon omdat ik denk...

Volgens mij is er echt iets aan de hand.

Dan denk ik weer: Ik moet haar loslaten.

Ik moet er niet zo bovenop zitten. Ik moet haar privacy respecteren.

Maar dan denk ik weer: Volgens mij is er echt iets aan de hand.

En dan begint alles opnieuw.

Het had gewoon zoiets... zo vreemds.

Zo hard. Zo hard. Zo afstandelijk.

Ja, ik denk dat je met dit soort dingen gewoon...

op je intuïtie moet afgaan. Als jij denkt dat er echt iets is...

dan moet je dat serieus nemen.

Je zal wel bekaf zijn. Ja, dat kan je wel zeggen, ja.

Wil je een kopje thee? Nee, dank je, lieverd.

Gaat het wel?

Ik heb eigenlijk enorm de pest erin dat die arme man daar...

zo lang in zijn eentje heeft geleden. Ach, mam.

En ik maar rustig mijn rondje doen op de markt.

Ik heb nog met Dinie daar een praatje staan maken.

Ja, maar dit kon je toch niet weten? Nee...

Je vader is altijd zo'n rots.

En nu ligt hij daar ineens in dat bed te liggen. Ja...

Ik vond hem er ook zo anders uitzien. Jij?

Ja, helemaal niet echt papa. Nee, precies.

Zal ik anders blijven slapen? Zou je dat fijn vinden?

Nee, ben je gek? Ik kijk nog even naar het journaal en dan naar bed.

Oké. Dan bel ik je morgenochtend, oké? O, schat.

Dank je wel, hè.

(geluiden op tv)

Van die eindeloze familieconflicten...

of afschuwelijke vechtscheidingen...

waarin alle partijen maar boos blijven.

Volgens mij is dat negen van de tien keer de reden...

waardoor mensen eraan onderdoor gaan.

Of er overspannen van raken. Of er een burn-out van krijgen.

Dingen eindeloos met je mee blijven slepen.

Dat kost zo ontzettend veel energie!

(verbaasd:) Nou, ja.

Waar heb ik dit nou weer aan verdiend? Ja, nee...

Ik dacht gewoon... Nou, wat lekker allemaal.

O, ik pak alleen nog heel even de yoghurt. Ja.

Ah! Neeee! Ooo, fuck.

(kreunend:) Wat ben ik ook een eikel.

Ah, nee. Gadverdamme.

Het zit echt overal. Sorry, lieverd.

Heb je net zo mooi die tafel gedekt. Nee, hoor. Maakt toch niet uit.

Kom. (kreetje van inspanning) Ah, neeee. Haha.

Het is alsof er de hele tijd een bediende achter je aanloopt.

Een soort personal assistant.

Blijf zo lang als je wil. Ik vind het alleen maar supergezellig.

Gaan we allemaal leuke dingen doen!

Ik wil naar een paar tweedehandswinkels. O, goed plan.

En dan doen we daarna boodschappen. Gaan we lekker eten.

Ik kan Bob vragen of hij het ook leuk vindt om te komen. O, ja.

En Sjors, als hij zin heeft. Die is van je werk, toch?

Van mijn stage. Maar we zijn inmiddels echt vrienden.

Het is zo frustrerend. Die vrouw kaart iets heel belangrijks aan.

En dan wordt ze toch ontslagen. Zij betaalt de prijs.

Dat is toch onuitstaanbaar?

Zo iemand zou toch beter beschermd moeten zijn?

En daarom hebben ze de wetgeving rondom klokkenluiders aangepast.

Maar in dit geval... Te laat. Onze cliënt is haar baan kwijt.

In dit geval was het ook niet een eenduidig verhaal.

En jullie cliënt is nalatig geweest.

Maar goed, ik weet dat jullie heel hard hebben gewerkt.

En hoe frustrerend dit is.

Kom, we gaan een kop koffie maken.

Volgens mij staat er nog een pak stroopwafels.

Jullie hebben het echt heel goed gedaan.

Kom.

Stroopwafel? Lekker.

Gezellig zeker, dat Chris er weer is? Ja.

Heel. Hahaha.

Kom. Sorry voor de rotzooi, lieverd.

Maar ik ben een beetje aan het opruimen. O, ja.

Dan wordt het eerst een nog veel grotere bende. Ja, dat ken ik, ja.

Nou ja, ik kan zo meteen wel even helpen. Nee, dat hoeft niet.

Het is allemaal nogal persoonlijk. Brieven en zo.

En daar wil ik eerst even doorheen gaan.

En dan kan het grootste gedeelte wel weg, denk ik.

En ik vind het een rotidee...

dat Gwen en jij dat anders moeten doen als ik er niet meer ben.

Ja, maar dat vinden we niet erg, hè mam. Het is geen enkel probleem.

Ja, maar lieverd, voor mij wel. Al die zooi, joh.

Al die kasten vol met spullen.

Ik krijg het er helemaal benauwd van als ik eraan denk.

Hee, maar zijn er ook dingen die weg moeten?

Ga jij nou maar lekker je eigen dingen doen.

Je hebt het vast hartstikke druk. En ik... ik red me prima hier.

Ik had gehoopt dat ik met die immuuntherapie...

nog wat tijd kon kopen, maar... het slaat niet aan.

Ik voelde me eigenlijk alleen maar beroerder, dus eh...

in overleg met de arts hebben we...

het stopgezet.

Het eh... ja...

Het...

Het spijt me, man.

Hee, hoe was je feest? Vertel eens even. Hm?

Ja... Kom, kom, kom. Ik wil het allemaal weten.

Ik vond het heel erg dat ik het niet kon halen. Ja, ik ook. Ehm...

Ik vond het fantastisch.

Eigenlijk. Ehm...

Ja, ik was heel trots.

Weet je wel, Lieke met haar dikke buik en ehm...

M'n ouders die het zo goed doen.

En eh...

Nou ja, ik heb van... Van Max en Dina kreeg ik deze.

Wauw. Ja, haha.

En Max is geslaagd voor z'n havo? Ja, ook. Ook dat.

Ook eh... Ja, ook nog eens.

Er is ontzettend veel te vieren. Ja.

Klinkt goed, man. (met een snik:) Ja, zeker. Zeker.

En jij?

Ik eh...

heb een heleboel dingen afgehecht die ik af wilde hechten.

Van alles geregeld met de notaris. Testament.

Weet je wel, geld en zo.

Zodat Jeanet niet met allerlei organisatorische rompslomp zit. Ja.

Het is zwaar, tuurlijk. Ja.

Af en toe.

De gedachte dat dat ik het allemaal los moet laten, dat is...

Dat ik niet weet hoe het iedereen zal vergaan.

Dat ik niet weet of ze gelukkig worden.

Dat ik ze niet meer kan helpen. Dat ik ze niet meer bij kan staan.

Ik heb gelukkig ook nu...

een hoop mooie, bijzondere gesprekken met iedereen.

Zoals hier nu met jou.

Hè?

(korte ademstoot)

Iedereen komt of voelt heel dichtbij ineens.

M-hm. Het is bijzonder.

Bart Schinkel wordt conrector ad interim.

Heeft het bestuur vanmorgen goedgekeurd.

Dan zal ik alle lopende dossiers met hem doornemen. Fijn.

Raar, hè?

Je laatste paar weken hier.

Ja, heel raar.

En best wel lastig.

Ik heb er heel tegenstrijdige gevoelens over.

Ik vind het heel moeilijk...

om weg te gaan, om afscheid te nemen.

Iedereen zal je heel erg missen, ja.

En ik ook.

Het is heel lief van je dat je je zo verantwoordelijk voelt voor anderen.

Dat is een mooie eigenschap.

Maar volgens mij heb jij best vaak het idee...

dat jij de dingen voor anderen moet oplossen.

Dat jij degene moet zijn die zorgt dat alles weer goed komt.

Dat was toen ook met Kim, weet je nog?

Maar soms kun je niets doen voor anderen.

Dan moeten ze toch echt zelf...

Hee...

Ik haal wel even een rolstoel. Nee, is helemaal niet nodig.

Het is end weg, die parkeerplaats. Maar het lukt best.

Wie zegt er altijd tegen mij dat ik niet zo eigenwijs moet doen...

en dat ik m'n rollaten moet gebruiken? Nou? Ho, ho, ho, ho.

Kijk eens. Je bent een knoopje vergeten. O.

Hee! Hee!

Hee. Ik begreep dat je vader naar huis toe mag. Ja, fijn.

Ik wou eigenlijk vragen of ik misschien een rolstoel kan lenen.

Die staan beneden in de centrale hal.

Kun je gewoon pakken. O.

Ja. Ja... jammer. Nou ja, nee, begrijp me niet verkeerd.

Ik ben blij voor je vader. O.

Nee, jammer dat ik je dan eh... niet meer zie.

O, eh... ja.

Nou goed, ik weet dat ik helemaal geen kans maak.

Ik had het anders wel leuk gevonden om nog 'ns met je op date te gaan.

Ik ben vorig jaar gescheiden.

O.

O, sorry, ja... Ja, dat is... O.

Nou ja, goed.

In dat geval eh...

Misschien toch leuk om dan een keer iets te gaan eten of...

Beter van niet, sorry. Het ligt niet aan jou, hoor.

Het is gewoon... Ik ben er zelf nog niet aan toe.

Ja, ik snap het volledig. Gelukkig.

Oké. Ze zitten op me te wachten, dus... De lift naar nul.

Oké. (beiden:) Tot ziens.

O! O, kijk uit voor je jurk.

Hee. Hoe was het gisteren in het ziekenhuis? Ja, alles is oké.

Nou, mooi zo.

Ik wilde even zeggen dat je het heel goed doet...

dat begeleiden van die jonkies.

Nou ja, het is toch ook zo'n domper.

Als je zo je best hebt gedaan. En al dat werk. Ja, zeker.

Maar toch moet het me even van het hart.

Want ik vind dat je het ook heel aardig doet.

En dat wilde ik even tegen je zeggen.

En dat ik blij ben dat je er bent.

Tot morgen.

(deur gaat open en dicht)

Hoi. Hee.

(zacht:) O,nee.

Godverdomme, Mees.

Jij zou toch die was ophangen? Ik hoef toch niet alles te doen?

Sorry, ik doe het zo, oké? Ja, nee!

Die was zit er al sinds gisteren in. Dat stinkt nu!

Dat moeten helemaal opnieuw gaan wassen! O.

Jij zit hier de hele dag. Is het echt te veel gevraagd...

om de was eruit te halen? Alsof ik hier een beetje zit te zitten.

Ik bel de hele dag met de Kamer van Koophandel. En met de bank.

Ik heb het druk. We hebben het allemaal druk.

Ik doe ook boodschappen en de was. En maak schoon. Wil je 'n medaille?

Jezus, doe normaal! Alsof ik nooit kook of boodschappen doe!

Heel af en toe. Come on! Ik heb gisteren nog het bed verschoond. Oh!

Wauw, goed zeg! Ik snap dat je daar een weekje van bij moet komen.

Robert, hier een hesje. Goed dat je die zak hebt.

Pak nog even een prikker. O, Laura! Fijn dat je er bent!

Pak je ook een prikker? Hee, Merel! Hee, sorry dat ik te laat ben.

Nee, dat geeft niks. Fijn dat je er bent. Hier, kijk eens. Ja.

Oké. Hesje. Waar eh... zo?

Ja. Oké.

Kijk eens aan. Nou, misschien kan jij Patrick een beetje gaan helpen.

Oké, ja. En na afloop is er nog een borreltje bij ons thuis.

Maar alleen als je zin hebt. Oké, ja.

Ik kan me ook voorstellen dat jij daar geen tijd voor hebt.

Nou... En echt heel aardig dat je komt helpen.

Nou, Erna, het is vooral heel aardig en heel geweldig...

dat jij dit organiseert.

Dus, dank.

Hee, buurman. Hoe gaat het?

Hartstikke goed.

Hoe werkt het nou? Ja, je moet even dat ding indrukken.

Ah, oké. Best wel handig.

Nou... Waarom ben jij in zo'n stuitend goed humeur?

Omdat ik goed nieuws heb gehoord.

En omdat het zo'n mooie avond is.

En omdat ik het heel grappig vind dat iedereen droomt...

van een groot en meeslepend leven. En uiteindelijk...

Sta je met je chagrijnige buurman vuil te ruimen op een dinsdagavond.

En dan blijk je daar heel gelukkig mee te zijn.

Hij is wel veel weg, maar...

Dingen regelen voor zijn opleiding?

Ja, en zijn vrienden opzoeken en zo. Logisch, hij heeft zijn eigen leven.

O.

Ik zat eens te denken, over vakantie.

Zou het niet heel leuk zijn om een paar weken...

ergens in Zuid-Italië een groot huis te huren? Stapel boeken mee.

En eh... dan maar lekker uitrusten samen. Ja, dat lijkt me heerlijk.

En dan gewoon wandelen, dorpjes af en toe opzoeken.

Heel veel koken. Ik kan niet langer dan een weekje weg.

Ik heb de winkel. Ja, maar die kan toch ook wat langer dicht?

Nee. Jawel. Nee, dat gaat niet.

Mensen gaan meteen denken dat je voorgoed gesloten bent of failliet.

En nog los van het feit dat ik de inkomsten nodig heb.

En zo'n end rijden lijkt me ook niet zo fijn met Benjamin.

Maar misschien kunnen we kijken of we een weekje weg kunnen? Ja, leuk.

Naar Normandië of zo? O. Ja, daar regent het altijd. Welnee.

Lieverd, het is niet dat ik niet wil, hè?

Het lijkt me heerlijk om vier weken met jou...

ergens op een berg in Zuid-Italië te zitten.

Alleen, het gaat gewoon even niet. Niet in deze fase. Het is me helder.

Sorry. Wat is helder? Dat jij niet zo dolenthousiast bent.

Dit is dus niet eerlijk. Dat je doet alsof het erom gaat...

dat ik niet enthousiast ben. Ik kan gewoon niet!

Ik heb Benjamin en de winkel. Dat weet je toch?

Jaha, dat weet ik, ja. Ik weet het. Ja. Oké, klaar.

O, jaaaa. Nou.

(bestek klapt tegen bord)

Spreek jij Sammie eigenlijk nog?

We zijn niet meer samen of zo, maar we hebben wel contact gehouden. Hm.

Mag ik er een? Ja. (berichtensignaal)

Sjors komt zo nog even een drankje doen. Nou, gezellig. Superleuk.

En eh...

Vind jij het eigenlijk eh... lastig dat je gay bent?

Ja, dat is een beetje een rare vraag misschien, hoor, maar...

Ja...

Ik vroeg het me gewoon af opeens, eigenlijk.

Nee? Hoezo?

Nou, omdat het best een ingewikkeld onderwerp is voor veel mensen.

Kijk, voor ons is het natuurlijk helemaal geen probleem. Ja.

Nee. Nee. Nee.

Ik vroeg me gewoon af hoe het is voor jou. Ja.

Ja, je zou zeggen dat het geen probleem is.

Of dat het geen probleem zou moeten zijn. Ja.

Maar het stomme is dat dat het nog wel een beetje is. Nog altijd.

Ja.

Het is heel raar als je jong bent en je merkt:

Ik ben niet zoals de anderen.

En dan komt daar gelijk een soort...

schaamte bij.

En vanaf dat moment ook...

een radar voor elke keer dat er iets wordt gezegd over homo's.

Op tv of in gesprekken.

En al die momenten dat er iets...

beledigends of onaardigs gezegd wordt...

Ja, dat sla je toch ergens op. Ja.

En dan krijg je toch zoiets van: Daar wil ik niet bij horen.

Bij die groep waar zo veel onaardigs over wordt gezegd.

En natuurlijk ontmoet je ook mensen die wel normaal doen.

Of mensen die oké zijn en met dezelfde dingen zitten.

En dan wordt het makkelijker en... en anders.

Op het Hugo de Groot ben ik nog in elkaar geslagen...

door klasgenoten. Omdat ik homo ben. Ja, dat was verschrikkelijk.

Hee. Sorry, ik heb gewoon...

Ik heb een beetje het idee dat ik allemaal rare dingen zeg. Stom.

Nee. Nee, ik vind het heel goed dat je dat allemaal zo eerlijk vraagt.

Echt? Oké.

Ja...

Nou, het is echt heel lekker, lieverd.

Zo fijn dat ik niet meer elke avond hoef te koken.

En elke dag moet verzinnen wat we nu weer gaan eten. Wil jij koffie?

Nee. En kan je even gaan zitten?

Eh... wat is er? Niks.

Jawel, er is wel wat.

Ja, en dit is waarschijnlijk...

het verkeerde moment en de verkeerde plek.

Maar ik kan het niet langer uitstellen of inhouden, dus...

je moet de rozen, de ondergaande zon...

en de champagne er maar zelf bij bedenken.

Want eh... ik wil echt heel graag met je trouwen.

En ik hoop met heel mijn hart dat je ja zegt. O!

(fluistert:) Ja. (hardop:) Ja.

Ik wil niets liever.

Nou, hopen dat hij... haha.

Ja, hij past.

Ik vind hem heel erg mooi.

En ik vind jou ook heel erg mooi. (fluistert:) Komt dat even goed uit.

(fluistert:) Ik hou van je. (fluistert:) Ik hou van jou.

(zacht:) Ik ben echt nog nooit zo gelukkig geweest.

(deurbel rinkelt)

O. Dat is vast de violist.

Die is lekker op tijd.

Hee, Danny! Hee.

Alles oké? Ik eh... Ik wou even overleggen. Over Pip.

O. Volgens mij is er iets helemaal niet goed.

En ik denk eigenlijk dat we iets moeten doen.

Ja.

Ja, dat denk ik ook.

Als het waterpas is, dan kan je weinig fout doen. Hee!

Nou, dit is Bob. Hee. Sjors. Bob.

En dat is Chris. Hoi.

Hee, Chris. Veel over je gehoord? Ja, ik ook over jou.

Goed. Ja. Nou, weet je, ga jij maar hier zitten.

Ik ga wel daar bij Bob zitten.

Eh... een toetje. We hadden zin in een toetje.

Dat had jij besteld, toch?

Onze kasten en onze levens lopen langzaam vol met allerlei rommel.

En eens in de zoveel tijd moet je er korte metten mee maken.

Zodat je weer ruimte hebt om te ademen. Ja.

En voor nieuwe rotzooi. Ja.

Alleen maar feesten. Het wordt gezellig. Top, top, top, top.

Hoog niveau. Hoog niveau chillen. Haha!

Maar ja, het zit nou eenmaal in ons dat we dingen bij ons willen houden.

(muziek: 'Pink to blue' van Don West)

Terwijl het een enorme opluchting kan zijn...

om iets wat je niet meer nodig hebt los te laten.

(muziek: 'Pink to blue' van Don West)

Maar soms is het natuurlijk ook heel erg verdrietig. En moeilijk.

(muziek: 'Pink to blue' van Don West)

Als je moet accepteren dat er iets onomkeerbaars is veranderd.

Af en toe voelt het zelfs totaal onaanvaardbaar.

Als je weet dat je iets achter moet laten...

en dat je het niet meer terugkrijgt.

Hoe hard je ook je best doet.

Maar het is als met computers. Daar heb je ook zo'n prullenbakje...

in de hoek van je scherm. En dat moet je ook af en toe leeggooien.

En als je dat niet doet, dan krijg je gezeur.

Dan gaat-ie vertragen en tegensputteren.

En uiteindelijk loopt-ie helemaal van... Oh.

Van Voorst? Wat doe jij nou hier?

O! Hee! Ik weet niet waar ik 't idee vandaan heb gehaald dat ik dit kan.

Een kind op aarde zetten en ervoor zorgen, dag en nacht.

Eh... wat is dit? Het is net alsof ik het niet meer onder controle heb.

Gaaf toch, als de bliksem tussen twee mensen? Ja, heel gaaf.

Natuurlijk. Sssj. Wat denk je nou? Kom op.

Ik snap niet meer wie jij bent! Ik weet ook niet meer wie jij bent.

Luister ook nu naar het zevende en laatste seizoen...

van de podcastserie Echte Oogappels.

Via NPO Luister en de andere podcast-apps.

NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl