Original subtitles

888

Dina vroeg nog of ik aan je wilde vragen dat ze nog mensen zoeken bij het koor. O, lekker. O.

Vraag eens aan Maarten of hij iets heeft. O, ja.

Een hele inspirerende plek, dat kantoor van hem.

We hebben nog niemand in huis die thuis is in arbeidsrecht.

Dus we willen je er heel graag bij hebben.

O, dat is zo gaaf!

Gaat Joy in jouw tuinhuis wonen? Leuk. Ze is weer terug bij Esther.

Ze kan geen woning vinden.

Erg lief dat je mij zoveel uit de handen neemt...

maar ik merk ook dat je vaak over je eigen grenzen gaat.

Over mijn grenzen? Nee hoor.

Sorry, mam, ik moet echt door. Ik spreek je snel. Joe.

De stemming slaat best vaak ineens om bij Pip.

Misschien moet je nog eens proberen om met haar te praten.

Zou je het leuk vinden om samen een hapje te eten een keer?

Ik hoorde van de week van een oude vriend dat hij ongeneeslijk ziek is.

O, jee. Je dacht niet: effe bellen?

Ja, om dan nu ineens zo te gaan bellen.

Van: Hee, Guus. Ik hoorde dat je kanker hebt.

Ik ben gevallen.

Hoe moet ik me in godsnaam minder aantrekken...

van dat mijn moeder totaal de vernieling in draait?

Het lijkt mij heel leuk als de ouders van Wouter...

en jij en papa hier komen eten.

Mensen staan op springen.

Nou, in het verkeer.

Als je per ongeluk iemand aanstoot in de supermarkt.

Als je iets net verkeerd formuleert:

Bam, en de hele boel vliegt meteen in de fik.

Nou ja, als je dan leest dat 1,6 miljoen werknemers...

last heeft van burn-out-gerelateerde klachten...

ja, dan is het allemaal niet zo verbazingwekkend natuurlijk.

En onder jongeren...

heeft meer dan de helft regelmatig stress door werk of studie.

Meer dan de helft!

Dat zijn toch verbijsterende cijfers!

Dat betekent dus dat een groot gedeelte van de mensen...

waarmee je dagelijks in de schoolbanken zit...

of op de bus staat te wachten...

het gevoel heeft dat-ie elk moment uit elkaar kan knallen.

(muziek van Queen en David Bowie: Under pressure)

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Slaapt-ie? Ja.

Ik heb 'm zo'n paracetamolzetpil gegeven. Hij had 39,2.

Mm. Moet ik de huisarts bellen?

Laten we maar even wachten. Misschien is het zo weer over.

(zuchtend:) Och, mijn god, wat een nacht. Haha, ja.

Volgens mij is hij tien keer wakker geworden.

Leef jij nog een beetje? Amper.

Ik heb m'n zus gebeld of ze wil oppassen, maar ze neemt niet op.

Dus ik denk dat ik de winkel maar een dagje dichthoud.

Nee, dat kan helemaal niet.

Natuurlijk wel, het is overmacht. Nee. Nee.

Jij gaat gewoon naar je werk en ik pas wel op.

Ik heb één afspraak vandaag, die kan ik ook best verzetten.

Liefje, je komt tot niks met zo'n ziek kind in de buurt. Wie zegt dat?

Als hij echt zo beroerd is, slaapt hij waarschijnlijk juist erg door.

Echt.

Beloof je dat je belt als hij koortsig blijft of zieker wordt? Ja.

Ja, tuurlijk. Je bent een engel. Mm.

Werk ze, hè?

Tot vanavond.

(deur gaat dicht)

(gehuil)

Ja.

Heb je groene vingers? Dat...

O, my. Kijk, hier is koffie.

Heel belangrijk natuurlijk.

Hier lunchen we.

Elke dag rond half 1 ongeveer.

En had je al bedacht wat ik zou kunnen doen? Kopieerwerk of zoiets?

O, daarvoor ben veel te slim, dus ik had bedacht dat jij Sjors een beetje gaat helpen.

Sjors, dit is Hansje. O. Hoi.

Hoi. Hoi. O, ja, wij hebben elkaar de vorige keer ook al even gezien.

Sjors is met een nogal arbeidsintensieve zaak bezig.

Ik heb voorgesteld dat jij hem even gaat helpen.

Daar ben ik heel erg blij mee, want ik verzuip een beetje. Oké.

Leuk. Ja. Mooi.

Succes. Ja.

Als er iets is, dan hoor ik het wel, hè? Joe.

Kijk, ik zit dus hier... Ik heb het nog nooit gedaan. Da's niet erg.

Hee. Hee.

Heb jij dat jaarverslag van het bestuur al gelezen? Nee.

Nog niet. Het is echt niet om door te komen.

'We streven naar een transparante en fluïde bestuursvorm...

waarin knelpunten van procedurele aard voortvarend worden aangepakt.'

Dat is toch te erg? Dan ben je het bestuur van een onderwijsinstelling.

Of dit: 'Binnen onze onderwijsstructuur...

zijn ontwikkelingen te benoemen die effect hebben op de organisatiewijze...

en vaak ook op de schaal waarop het onderwijs is georganiseerd.'

Het is niet alleen onbegrijpelijk, het is niet eens Nederlands.

Het is abracadabra. Ja.

Goed om misschien een keer aan te kaarten, ja. Ja.

Zeg gewoon: Als er problemen ontstaan, proberen we die zo snel mogelijk op te lossen.

Kunnen ze dan mooi meteen mee beginnen.

Hoi. Hoi.

Leo van Gastel gaat verhuizen naar Groningen.

Zijn vrouw kreeg daar een nieuwe baan aangeboden en ze wilden altijd al buiten wonen, dus... Nou...

Ja, leuk voor Leo natuurlijk, maar... Nou, ik weet niet hoe we dit opeens moeten gaan oplossen. Nee.

De wiskundedocenten zijn inmiddels hun gewicht in goud waard. Ja.

Nou, we hebben het er nog wel over. Ja.

We moeten ook de bestuursvergadering nog voorbereiden. En de jaarplanning definitief maken. Ja.

Zie je straks. Ja.

Al deze studenten betaalden borg aan die huisbaas...

maar dat kregen ze aan het eind van de huurperiode niet terug.

Zogenaamd omdat er dingen vies of kapot waren.

In een studentenhuis is toch alles vies en kapot? Ja, tuurlijk.

Maar die huisbaas had altijd een of ander verhaal...

dat ze nalatig waren geweest en dat er daardoor ratten in het pand zaten...

of dat ze het verkeerde wasmiddel hadden gebruikt...

en dat er daardoor problemen met het riool waren. Allemaal onzin.

En er waren ook geen achterstallige betalingen.

Moet zo'n huisbaas niet met bewijzen daarvoor komen? Absoluut.

Maar die huisbaas trok zich daar niks van aan...

en die studenten wisten niet wat ze ermee moesten doen.

Dus de meesten hebben het uiteindelijk opgegeven.

Ja, oké. Hier is dus een hele lijst met allemaal oud-huurders.

En die ben ik nu dus aan het opsporen.

Dan vraag ik ze naar hun ervaringen en dan wijs ik ze op hun rechten.

En dan gaan we proberen om uiteindelijk al dat geld terug te vorderen.

Wow. Ja. Dus als jij daar een beetje mee zou kunnen helpen...

dan zou dat echt geweldig zijn. Tuurlijk. Oké, top.

Mevrouw Nieman heeft tien jaar lang naar volle tevredenheid gewerkt...

in het restaurant van meneer Zegveld.

Maar op deze bewuste 22 juli...

had mijn cliënte een slapeloze nacht achter de rug...

omdat zij de vorige dag te horen had gekregen dat haar moeder ongeneeslijk ziek was.

Dus toen een klant bij het afrekenen weigerde om voor de wijn te betalen...

omdat hij vond, en dan citeer ik even, dat daar een vreemd luchtje aan zat...

wat hem er niet van heeft weerhouden, for the record...

om de hele fles wijn leeg te drinken...

en mijn cliënt daar vervolgens bezwaar tegen maakte...

schold hij haar uit voor domme middelbare doos...

waarop mevrouw Nieman hem een waardeloze zeikstraal heeft genoemd.

Haar gedrag is misschien niet wenselijk...

mevrouw de rechter, maar wel menselijk.

Zij heeft haar excuses aangeboden aan de klant...

maar werd toch ontslagen...

omdat zij ernstig verwijtbaar zou hebben gehandeld.

Terwijl, we hebben het hier over één incident.

Iemand die één keer uit haar slof is geschoten omdat haar pannetje even overkookte.

En laten we wel wezen, mevrouw de rechter, dat overkomt ons allemaal weleens. Toch?

(gekrijs van kind via babyfoon)

(luid gehuil en gekrijs)

(luid gekrijs)

(gehuil wordt gedempt)

(gehuil wordt luider op de achtergrond)

(gehuil in de verte) Yes.

Volgens mij is het tijd voor een pauze.

Hee, wat zullen we doen?

Een wandelingetje of zo?

Een wandelingetje?

Nou, wat doe je thuis als je pauze neemt?

Nou, eh...

Wil je wat eten? (gehuil en gekrijs)

Wil je appelmoes eten? Hee, lieverd. Lieverd.

Jij voelt ook helemaal niet lekker, hè? Kom eens hier. Kom eens hier.

Kom eens even hier.

Wil je wat appelmoes?

Vind je dat lekker?

Wil je een beetje appelmoes hebben?

Wil je een fruithapje? Ik heb ook een fruithapje. Die vind je...

Maar deze vind je altijd lekker. Die vind je altijd lekker.

Weet je nog? Dat fruithapje.

Ja, vind je dat lekker? Ja, kom maar, schat. (telefoon)

O, nee, nee, nee, niet nu, niet nu!

Hoi, mam. Hoi. Hoi, lieverd. Hoe gaat het?

Nee, ik hoor... (gekrijs)

Nee, die gaat goed, hoor. En met jou?

Hartstikke goed. Moet-ie niet aan de crèche? Nou, die is even thuis.

Die heeft wat griep, maar helemaal niet erg. Ach... Wil je? O, oké.

Zal ik niet even komen om op te passen? Nee, nee, nee.

Gewoon een beetje griepje. Wat jammer.

O, maar dat lijkt maar zo, maar het gaat prima.

Maar ik kan je wel even helpen, hoor. Helemaal niet nodig, joh.

Dat hoeft toch niet. Je kan thuis blijven. Maar bedankt, erg lief.

Oké, lieverd. Hè? Ja.

Het gaat echt wel beter, hoor. Oké, mijn schat.

Ik snap het wel.

(gehuil en gekrijs)

Ik moet heel even...

Ma, ik krijg even...

Ik moet even een tweede lijn pakken.

Ik bel je binnenkort terug, oké? Ik snap het, lieverd. Ik bel je. Oké.

Hai. Met Marjan. Hai Marjan. We wachten op je...

Ja, ik zie je naam verschijnen en ik snap... Ja, de Zoom. Ik weet het.

Ja, ik kom eraan. Geef me vijf minuutjes, ja? O, oké,

Ik kom er zo aan, beloofd. Goed...

Sorry, ik was... het vergeten, ja. Is goed, tot zo. Tot zo.

Zo... Hee..

Dus jij bent helemaal klaar?

Ook met je master?

Ja, ik ben meester in de rechten, dat je het weet.

(gelach)

Maar als advocaat moet je na je studie altijd nog drie jaar stage lopen bij een patroon.

Die maakt je wegwijs in de praktijk.

En jouw patroon is Maarten? Ja.

En hoe kennen jullie elkaar?

Maarten heeft iets met mijn moeder gehad. Echt? Ja.

Ja, echt.

Ook boomers hebben een liefdesleven.

Wen er maar aan. (gelach)

Haar gedrag was misschien niet wenselijk, maar wel menselijk.

Die ga ik ook een keer gebruiken.

En waardeloze zeikstraal, die vond ik ook leuk, trouwens. Goeie, toch?

Bekt lekker, waardeloze zeikstraal. Die houden we erin.

Op je eerste overwinning voor ons kantoor.

Op dat er nog vele mogen volgen. Dank je wel.

Ik vind die muziek heel gaaf, dus ik sta de hele nacht te dansen.

Ben je dan niet bekaf om vijf uur 's ochtends?

Ik krijg er juist energie van.

Spaghetti van courgette? Wat de fuck is dat?

Ja, niks. Dat is toch heel goor?

Ik eet gewoon even geen koolhydraten.

Waarom? Omdat ik af wil vallen.

Af wil vallen? Waarom?

Je bent toch prima zoals je bent? Vind jij.

Ik dacht dat jij dat ook vond. Nou, nee dus.

Eh, we moeten nog gepelde tomaten.

Ik vind jou echt heel knap, hè? Hou toch op, man. Echt.

Waarom kan hij niet harder? Die ene haalt me gewoon in.

Dat gaat vanzelf. Ik vind dat het veel te traag is.

Pas op voor de bocht, pas op Pas op, pas op!

(muziek van Isaac Levi: Not friends, not enemies)

Ja. Rechterknop. Ja, ja, ja. Andere rechts.

*You were wearing all black

*It was written all over your face*

Hoi. Hee.

Hee, lieverd.

Wat is er?

Ik heb net Guus aan de telefoon gehad.

O. Ja.

Hij heeft vorige week die laatste uitslagen gekregen. Ja.

Ja. En, eh...

Ja, het is helemaal uitgezaaid.

In zijn longen en zijn darmen. Jeetje, lieverd. Hee.

Ze kunnen niks meer voor hem doen. Wat vreselijk.

Het is echt zo'n zin uit zo'n slechte ziekenhuisserie.

Afschuwelijk, hee. Ja.

Ik heb morgen met hem afgesproken. O, dat is fijn. Ja.

En ik heb geen idee wat ik tegen hem moet zeggen.

Hm.

Ik ga dat poelen vanavond gewoon afzeggen.

M'n hoofd staat er totaal niet naar.

Ik wil lekker met jou hier op de bank liggen.

Ik moet naar m'n koor vanavond. O, shit. Ja.

En Max eet bij Miranda en Petra. Ja ja.

Dus misschien moet je gewoon wel even gaan.

't Is toch beter dan hier in je eentje op de bank zitten?

Hm? Ja.

Ja.

Slaapt-ie? En hij heeft geen koorts meer.

Dus hopelijk kan hij morgen gewoon weer naar de crèche.

Ja, dat zou inderdaad mooi zijn.

Heb jij nog iets kunnen doen vandaag? Eh, nee.

Niet bepaald, nee. Maar ja.

It is what it is. Oh.

Oh. Wat lekker.

Ja, courgette heeft net wat te lang in de oven gestaan.

Ik snap niet waar jij de energie vandaan haalt, na zo'n dag.

Nou ja, ik ook niet.

Liefje, we kunnen ook af en toe iets kant-en-klaars zo halen, hè?

Ja, dat weet ik. Maar dit is toch beter?

(deurbel) Oh, ik ga wel even.

Nee nee nee. Blijf zitten. Je hebt gewerkt, ik ga wel even.

Maar, ik... Geen probleem.

Goedenavond, meneer. Ja? Sorry dat ik stoor.

Ik heb een mooi aanbod voor sneller internet.

Sorry, maar ik heb geen interesse. Ik ben ook aan het eten.

U krijgt een nieuwe router plus een welkomstverrassing.

Ja, maar mijn internet is prima. Als u een zakelijk abonnement heeft...

heb ik een scherpe aanbieding, waarbij u... Hallo!

Toet-toet-boing-boing!

Hoe kan ik nog duidelijker zijn?! Internet goed, ja?!

Ik heb geen interesse. Niet in je aanbieding...

niet in je nieuwe router, niet in je slappe praatjes.

Dit gesprek is klaar! Dus... ik ga eten.

Ben ik een beetje helder geweest? Zeker.

Glashelder. Fijne avond. Fijne avond.

*Call me

*Call me *You better call me

*Call me *You can always

*Call me *Call me

*Call me *Come on, yeah

*Call me *Lean on me

*Yeah *Lean on me

*Lean on me *You can always lean on me

*Lean on, lean on

*You can always lean on me

*Lean on *Lean on me*

*Ooooooooooooooooooooooooo*

Supergoed. (applaus) Haha. Sorry.

Heel goed, jongens. We nemen even pauze.

Hee. Wat klinkt dit mooi, zeg. Fantastisch, hè? Ja.

Goed gedaan jongens, echt. Leuk dat je er bent! Wauw.

Jeetje.

Zo leuk. Doe je anders straks even mee?

Nee nee nee. Ik eh... kom alleen maar kijken.

Oké, wat jij wil.

Als je toch zin hebt, kan je gewoon meedoen.

We doen Valerie. Dat vind ik wel een heel gaaf nummer. Dat dacht ik al.

Ik vind het echt onbegrijpelijk.

Je ziet toch hoe totaal onhandig het is...

en 't alleen maar langer duurt als je voor zo'n deur gaat staan. M-hm.

Het is altijd hetzelfde, mensen staan te wachten...

dan stopt de trein, de deur gaat open...

en dan zijn er altijd een paar types...

die recht voor die uitstappende mensen gaan staan.

Ja, heel irritant. Daar kan ik me zo kwaad om maken!

M-hm. Ik bedoel, waarom? Waarom?!

Je ziet toch dat 't langzamer gaat?

Heb je Pip nog gesproken? Nee.

Ze neemt al dagen niet op en ze belt niet terug.

Het is gewoon zo irritant.

Je kan toch wel even de moeite nemen om een berichtje te sturen?

Ik bedoel, hoe moeilijk kan het zijn? Maak je je zorgen?

Ja. Een beetje wel, ja.

Bem! Hij is er goed in.

Dat vind-ie zelf ook, geloof ik.

Kom, we gaan bier halen.

Hoe gaat het met je?

Ja... bem. Goed, hoor.

Met jou? Ja...

Wel best.

Heb je al een beetje meer slaap?

En met je vriend?

Niet zo goed.

Klote.

Ja.

We moeten wat meer ons best doen voor elkaar.

Dat weten we allebei, maar we doen 't niet.

En Nina is ook uitgeput door het gezeik met haar moeder.

En jij en Pip?

Ik zou wel wat meer sleur willen, eerlijk gezegd. Dank je wel. Thanks.

Hee, mannen. Doen we nog een potje?

Ja, is goed. Kom maar.

Yoooo!

(muziek van Mark Ambor: Good to be)

Biertjes. En een spaatje rood.

(muziek van Mark Ambor: Good to be)

Heel tof dat jullie allemaal mee wilden. Ja. Superleuk.

Weet je wat ik tof vind? Dat je ons totaal hebt ingemaakt.

Je had 't wel even mogen zeggen.

Je nodigt ons uit en je kan het gewoon. Ja.

Hallo! Sommige dingen moet ik voor mezelf houden, toch?

Hoe dan ook, ontzettend gefeliciteerd. Terecht.

Hee, enne... het is leuk om te zien...

om te zien dat het weer goed met je gaat.

Ja, thanks. Met jou ook? Zeker, zeker. Ja? Ja.

Durf je nog een potje? Let's go!

Kom op, leg die ballen neer.

Precies, nog een potje. Kom nou maar, kom nou maar.

We hoeven ons natuurlijk niet altijd in te houden.

Constant beheerst en gecontroleerd te zijn.

Dus ga vooral boksen in de sportschool.

Uit je plaat met carnaval.

Allemaal briljante manieren...

om opgekropte energie af te fakkelen.

Op een verantwoorde manier.

Net zoals die bommen uit de Tweede Wereldoorlog...

die ze af en toe vinden.

En die ze dan gecontroleerd tot ontploffing brengen.

Volgens mij een heel goed concept voor de mensheid.

Dat we onszelf zo af en toe...

een beetje gecontroleerd laten ontploffen.

Zullen we vis uit de oven doen met spaghetti?

Is goed.

Ben je zenuwachtig?

Nee, niet echt.

Ik denk dat ze prima met elkaar kunnen opschieten.

Ja, zolang m'n moeder een beetje normaal doet.

Die is niet echt handig, met dit soort dingen.

Nee. Maar dat komt wel goed, toch?

Toetje?

Appeltaart? Appeltaart. Met ijs. Met ijs.

En slagroom. En slagroom, oké. Haha.

(ringtone)

Hee, liefje.

Pip?

Kutzooi.

Mevrouw. Kunt u even stoppen?

Waarom? We gaan u een bekeuring geven.

Bellen op de fiets is niet toegestaan.

Ik was niet aan 't bellen, ik had alleen m'n telefoon in m'n hand.

Ook daar staat een boete op van 160 euro exclusief administratiekosten.

Dat meen je niet. Heeft u een identiteitsbewijs bij zich?

Ik krijg een bon van 160 euro...

omdat ik mijn telefoon vast had op de fiets? Dat klopt.

Nou... terwijl er ondertussen gruwelijke dingen gebeuren...

krijg ik een boete voor zoiets onbenulligs? Ja, klopt.

Ik geloof dit gewoon niet, echt niet.

De afgelopen maanden heb ik wel zes keer de politie gebeld...

omdat er achter mij in 'n parkje van 's ochtends tot 's avonds laat...

wordt gedeald in lachgasdingen. Heeft u een rijbewijs bij u?

Denk je dat iemand iets doet? Een rijbewijs?

's Ochtends ligt 't helemaal vol met slagroompatronen. Niemand doet wat.

Maar als ik op de fiets zit, zijn we er als de kippen bij...

omdat ik m'n telefoon vastheb.

U kunt ook mee naar het bureau, als u dat prettiger vindt. Doe normaal.

Dan nu graag uw legitimatiebewijs.

Het is echt belachelijk, dit.

Echt volkomen belachelijk.

Het gaat eigenlijk gewoon prima. Ik heb helemaal geen pijn.

Alleen een beetje moe.

Na een uurtje wandelen ben ik bekaf. M-hm.

Dus ik moet m'n energie goed verdelen. Er is veel te doen.

Je krijgt het druk als je doodgaat.

Ik wil een aantal dingen graag opschrijven...

fotoboeken maken voor de kinderen.

Niet makkelijk. Nee, het is helemaal niet makkelijk. Nee.

Kan ik ergens mee helpen?

Nee. Nee, dat... geloof ik niet.

Dit zijn dingen die ik echt zelf moet doen. Ja. Ik moet afhechten.

Ik... ik vind het heel erg...

dat ik het helemaal niet wist dat je ziek was.

En dat we elkaar de afgelopen jaren niet zo vaak hebben gezien.

Dat ik het zo heb laten verwateren.

Nou, maar dat hebben we samen gedaan.

Ja.

Ik was heel blij dat je belde.

Ja. Echt.

En ik vind het heel fijn als je de komende tijd af en toe langskomt...

en mij een beetje aan het lachen maakt, of zo.

Dat kon je altijd zo goed.

Ja, nou...

Ik weet niet of het me nu ook gaat lukken, maar ik ga m'n best doen.

Fijn je te zien, mannetje. Ja, vind ik ook. Zeker, man.

Nou, ik heb dus een bon gekregen. Een bon?

Ja, van oom agent. Omdat ik m'n telefoon vasthield op de fiets.

Zat je te bellen? Nee.

Waarom had je dan je telefoon in je hand?

Ja, omdat ik... Ik had net gebeld, maar...

Ja... Nee, maar daar gaat het niet om.

Er zijn gewoon heel veel mensen die rotzooi trappen...

en ouderen beroven en drugs verkopen...

en de politie verdoet intussen z'n tijd met bonnen uitdelen.

Ik wilde gewoon even opnemen omdat m'n dochter belde.

Sorry, liefje, maar bellen op de fiets is strafbaar.

En dat vind ik ook hartstikke goed.

Dan kunnen die gasten met e-bikes niet op hun telefoon zitten...

terwijl ze je met 40 km/uur inhalen. Maar ik fiets niet zo hard.

En die klote-agent zei... Wat zei Pip?

Ja, ik was te laat en toen ik belde, nam zij niet op.

Ja. Ik snap dat je je zorgen maakt om Pip, maar ik vind 't echt raar...

dat jij denkt dat sommige regels niet voor jou gelden.

En die agent doet gewoon z'n werk.

Oké. Ik ga lesgeven.

Ik vind het heel jammer, natuurlijk.

Maar dit klinkt echt als iets waar je veel van gaat leren.

Dat denk ik ook. Maar als ik dan nog elke zaterdag hier ben...

dan wordt het een beetje veel. Dan heb ik echt geen vrije tijd.

Snap ik. Maar ik kan natuurlijk altijd af en toe nog komen.

In de kerstperiode of zo. Ja, dat is heel fijn.

Ik moet gewoon snel een ander vinden die af en toe bij kan springen.

(beltoon)

Hee liefje.

Wat?

Och, nee. Och.

Is het gebroken, denk je?

Ja, oké.

Ik kom eraan.

Ik zie je zo bij de huisarts.

Goed. Tot zo.

Eh...

Benjamin. Iets met z'n voet.

Ergens tussen gekomen of zo. O. Nou ja, ik ga snel.

Tuurlijk. Kun jij hier misschien afsluiten? Komt goed. Oké.

Heb je gegeten? Ja.

Ja, ik heb gegeten. Godsamme. Ik ben toch geen kleuter?

Weet je dat ik hier al twee dagen zit te wachten op...

die eikel van de woningbouwvereniging?

Nou, die eikel van de woningbouwvereniging...

stond gisteren voor een dichte deur.

En vanmorgen ook. En toen belde hij mij waarom er niemand opendoet, terwijl er wel een afspraak is.

Er heeft hier helemaal niemand aangebeld, hoor. Echt niet.

Mam, ik denk dat ik in dit geval die eikel van de woningbouwvereniging wel iets geloofwaardiger vind.

O. Dus jij zegt dat ik lieg?

Hè, is dat het?

Ik ga een boterham voor je smeren. Daar knap je altijd van op als je gedronken hebt.

Ik heb niet gedronken. Is goed, mam. Wat jij wil.

Dus ik wilde zeggen dat het me spijt dat ik zo reageerde.

Nou ja, dat stel ik zeer op prijs.

Eh, nou ja, nogmaals excuses.

Nou, wat aardig.

Is de lievelingschocolade van mijn vrouw.

Hij had zoiets zachts...

en liefs. Terwijl ik dacht: Die is vast woedend.

Dat zou ik me echt zo goed kunnen voorstellen.

Maar dat was niet zo? Nee.

Nee, hij was echt heel...

heel kalm.

Heel eerlijk.

Ja. Hebben jullie nog wat afgesproken?

Nou ja, dat we contact gaan houden de komende tijd. M-hm.

Ja. En jij? Jouw dag, hoe was het? Een beetje moe, hè, of niet?

Ja, ik had echt een rotdag. Hm.

En als ik eerlijk ben, dan voel ik...

dat het me allemaal weer te veel wordt. Dat is niet goed.

Nee. En dat bezoek aan mijn moeder, dat heb ik ook veel te veel gedaan.

Ik voel dat die stress zo helemaal door m'n lijf giert.

Zou het dan toch niet eens tijd worden...

dat je misschien voorzichtig gaat nadenken over...

Over? Nou ja...

Over een andere plek.

Nee, dat kan niet.

Met alle problemen nu zou dat voelen als een zinkend schip verlaten...

terwijl die leerlingen tot aan hun nek in het water staan. En de kapitein moet aan boord blijven? Ja.

Kom. We moeten gaan, anders komen we te laat. Yes. Dat is niet aardig.

Hee, had ik de laatste tijd wel vaak genoeg gezegd dat ik van je hou?

Nee, niet vaak genoeg, nee. Nee?

Nee. O.

Ik hou van je. Ah, mooi.

Ik namelijk ook van jou. O, mooi.

Ja, of we doen het die andere keer wel.

O.

Hoi pap. Dag lieverd.

Hee. Hee.

Is er iets? Nee, nee, nee.

Mees had mij gebeld.

Ja. Ik vind namelijk dat je vader en ik allebei sorry moeten zeggen.

En omdat we allebei snappen dat het heel irritant is...

als mensen alleen maar dingen roepen vanaf de zijlijn. Dus...

Dus we hebben wat dingen bedacht. Ehm...

Eigenlijk wat meer...

eh, meer concrete dingen, waar je echt wat aan hebt.

Dus bijvoorbeeld, ik kan de deur bij je moeder maken.

En ik heb je tante gebeld.

Of ze iets langer wil blijven om voor Vivian te zorgen.

En dat heeft ze toegezegd.

Dat is echt heel erg fijn.

En misschien zijn er ook andere dingen.

Ja, om beurten boodschappen doen.

Of iets anders waar je tegenaan loopt.

Het fijnst vind ik eigenlijk gewoon...

dat jullie er zijn...

en dat ik m'n verhaal kwijt kan.

Altijd als ik daar vandaan kom, dan heb ik echt het gevoel dat ik...

Ah!

Net ook weer. Dan staat ze een uur lang glashard vol te houden...

dat ze niet heeft gezopen, terwijl ze op haar benen staat te zwaaien.

En dan gaat ze bozig tegen mij lopen doen...

alsof ik haar vals beschuldig en zo.

Dan word ik gewoon echt helemaal gek.

Echt niet oké.

Leuk hier. Ja, het is hier heel gezellig.

En het eten is ook prima, dus... Nou...

Leuke jurk. O.

Nou, dank je wel. Ja.

Vindt Karel het niet erg om alleen te zijn?

Nou, dat vindt hij niet leuk, maar hij moet het toch leren. Ja. Ja.

Hee, en jij bent twee jaar geleden gescheiden.

Zoiets. Ja. Ja.

Jij? Nou, ik al veel langer. Zo'n tien jaar geleden of zo.

Ja. Oké. Ik heb in de tussentijd wel een andere relatie al gehad...

maar dat is niet zo leuk afgelopen. O, jeetje.

Wat vervelend voor je. Ja, dat was wel behoorlijk vervelend.

Ja, daar wil ik het inderdaad ook niet meer over hebben.

O. Nee, nee, tuurlijk niet. Dat snap ik.

Nee, daar heb ik een behoorlijke knauw aan overgehouden.

Dus...

Het is echt heel lekker allemaal, jongens. Ja? Ja.

Heel lekker. Ontzettend lekker.

Nou, dank je wel. Heel bijzonder.

We dachten dat het vis ging worden, maar nu...

ja, is het kip geworden.

Heerlijk.

Heel leuk om jullie allemaal te ontmoeten. Ja.

Ja, vind ik ook.

En Wouter heeft nog een broer, toch?

Ja. Een broertje. Broertje. Ah, ja.

Ja, we vinden het heel bijzonder dat hij nu vader wordt. Ja.

Het lijkt nog zo kort geleden dat jij zelf in die kinderstoel zat.

En...

kan jij je nog herinneren hoe dat was...

toen je ontdekte dat je zwanger was?

Ja, dat was op mijn verjaardag. Ja.

O. Ja. En ik weet nog heel goed dat ik dacht:

Dit is het beste cadeau dat ik ooit ga krijgen. Nou. Nou.

Ja. Tadaa. Daar zit je.

Ja, omdat ik heel sterk voelde: Nu gaat alles veranderen.

Dit wordt het jaar waarin ik moeder word.

En ben je in het ziekenhuis bevallen? Het ziekenhuis, ja.

Ja, helaas. Ja, we wilden heel graag thuisblijven. Ja.

Maar Wouter raakte benauwd.

En gelukkig had de verloskundige dat heel snel door.

Dus moesten we naar het ziekenhuis.

Met die hele dikke buik in een heel klein autootje van die verloskundige. Ach!

Is Lieke wel thuis geboren?

Nee, in het ziekenhuis. Ook. Ja, ja.

Och, wij waren héél zenuwachtig.

Ja. (gelach)

Nou ja, we hadden alles tot in de puntjes voorbereid.

Weken van tevoren. En toen het zover was...

zijn we alle spullen vergeten. Alles. Alle dingen.

Ja, echt. Ik ben voor dat fototoestel terug naar huis gegaan.

Ja. Klopt.

In dat verloskamertje kwam steeds een man binnenrennen. Ja!

En die zei: 'Waar is Annemieke?' Ja.

'Ik ben op zoek naar Annemieke.'

Toen kwam die man voor de vijfde keer binnen.

Toen had jij het zo gehad, dat je terug ging schreeuwen.

'Ik ben niet Annemieke! Er is hier geen Annemieke.'

Nooit meer wat van gehoord. Nee.

En toen was jij er ineens.

(gelach) Ja. Voilà.

(gelach) Ja.

Oh, dat was zo'n bijzonder moment.

Van een leven zonder jou...

naar een leven met jou.

Ja.

Ja. Ja. Je kwam ter wereld met een soort...

Ja... Je keek ons zo aan.

Je had een frons.

Alsof je wilde zeggen:

Wie zijn jullie eigenlijk? (gelach)

Ja, klopt. En: Wat doe ik hier? Ja. Ja.

Ja.

Heb jij ook kinderen?

Ja. Tim en ik hebben een zoon: Max.

Ja. Ach. En van Lieke en Hansje ben ik al, nou ja, meer dan 15 jaar...

Ja, hoe noem je dat? Geen stiefmoeder meer, hè?

Bonusmoeder. Ja, bonusmoeder.

Ja, mooi. De bonusmoeder. Ja. Dus...

Lieke was heel klein toen je haar voor het eerst zag. Ja, klopt.

En ik had ook echt helemaal geen ervaring met kinderen.

Dus ik vond het allemaal best wel ingewikkeld.

En ook wel een beetje eng.

Ik wist gewoon niet zo goed hoe ik met jullie om moest gaan.

En als jullie dan bij ons kwamen, dan...

misten jullie je moeder en je kamertje.

En toen jullie wat ouder werden, toen vond ik het ook wel lastig...

in hoeverre ik me moest bemoeien met de opvoeding.

Omdat ik vond dat ik daar niet zoveel over te zeggen had...

maar ik was ook een heel wezenlijk onderdeel van jullie leven.

En jullie echt een heel belangrijk onderdeel van mijn leven.

Ja, gelukkig hebben we dan op een gegeven moment...

langzaam een soort vorm met elkaar gevonden. Ja, een eigen vorm.

Ja. Met z'n allen.

Ja. M-hm. Fijn.

En ik hou echt ontzettend veel van Hansje en Lieke. M-hm.

Ah, mooi.

We hebben 't er nooit over gehad hoe dat voor jullie was, die periode.

Nee, maar, ehm...

Ik weet niet. Ik...

Ik denk dat je als kind gewoon wil dat alles blijft zoals het is.

En dat je ouders samen zijn, zoals het hoort.

Ehm...

Maar ik weet nu ook, nu ik ouder ben...

dat zo'n scheiding helemaal niet zo ellendig is.

En nu heb ik jou in mijn leven. En Erik.

Ja, Erik was de tweede man van mama. Ja.

Dus Hansje en ik zijn daar ook mee opgegroeid.

En ik hou ook heel erg veel van hem.

Nou...

Ik weet niet, langzamerhand zie ik het gewoon meer als een...

als gewoon een hele mooie, bijzondere toevoeging.

Echt een verrijking.

In plaats van een verlies. Ja.

Wat mooi.

Wij vinden het ook een verrijking om jou...

en om jullie allemaal te leren kennen. M-hm.

Hè? Ja.

Daar drink ik op. Ja, daar drinken we op.

Ja. Proost. Eh, ja.

Op de kinderen. Proost. Op de kinderen.

Ping. Ping. Lieke.

Ik ben toen totaal uit m'n plaat gegaan.

Van m'n kinderen blijf je af. Tuurlijk, Johnny is geen lieverdje.

Maar het is m'n zoon en daar doe je je best voor. Dat deed zij niet.

Maar wel allemaal spullen kopen, van mijn geld.

En als ik dan vroeg of ze meeging naar m'n moeder, oké, die is zo dement als een deur...

maar daar piekerde mevrouw dan niet over.

Eh, ga je dat nog opeten?

Ehm, nee, ik denk het niet. Oké.

Nou, en toen ging 't dus ook nog mis op m'n werk.

Ze wilden me laten afvloeien, dus ik zeg tegen ze:

'Denk daar nog maar eens heel goed over na...

want ik ga jullie kapot procederen. Dan weten jullie dat alvast.'

Eh, eh... Wil je misschien een toetje?

Nee. Nee, ik ben heel erg moe.

O. Misschien nog een afzakkertje hiernaast doen?

Nee, laten we de rekening vragen.

Ik vind het gewoon zo stom van mezelf.

Ik heb de afgelopen weken zo vaak gedacht:

Ik moet echt even naar de fietsenmaker om er een nieuwe jasbeschermer op te laten zetten.

Maar het is gewoon te druk.

Liefje, het was gewoon een ongeluk. Ja. Zoiets kan iedereen overkomen.

Hij moest zo hard huilen.

Ik voelde me zo ontzettend schuldig.

Ja, gelukkig valt het allemaal wel mee.

Het is een hele nare blauwe plek, maar ook dat gaat weer over.

Ik maak me eerlijk gezegd meer zorgen over jou.

Probeer het nou maar allemaal een beetje los te laten. M-hm.

En als Ben vannacht huilt, dan ga ík eruit.

Afgesproken?

M-hm.

Welterusten.

Welterusten.

Nou...

Ja. Nou, ik vond het wel een gezellige avond.

Dus... Ja, ik ook. Dag.

O. Ehm... Misschien volgende week een keer bowlen of zo?

Nee.

Sorry. Eh, nee. Ik...

Ik ben er nog niet helemaal aan toe, geloof ik...

om weer opnieuw te gaan daten. Oké.

Nou, jammer. Ja. Niks aan te doen.

Nee, niks aan te doen.

Nou, doe heel veel liefs aan Karel. Ja.

Ja, en dank je wel nog voor de leuke avond. Ja, zeker. Doeg.

(rustige pianomuziek)

Eh... Waar is het dan? Hier is het, hè?

Ja, hier is het. Ja. Oké.

Yes.

Yes. Ontzettend aardig dat we mee mochten rijden.

Ja, heel fijn.

Nou, geen enkel probleem.

Ah, wat een mooie avond.

Ja. Ja.

Dat was het, ja. Ja.

Slaap lekker. Ja.

Jij ook. Jij ook. Nou...

Tot snel. Wel thuis.

(rustige pianomuziek)

(muziek van Amy Winehouse: Valerie)

(Carola zingt mee met de muziek) *Well, sometimes I go out by myself

*And I look across the water

*And I think of all the things, what you're doin'

*And in my head, I paint a picture

*Since I've come on home, well, my body's been a mess

*And I've missed your ginger hair and the way you like to dress

*Won't you come on over?

*Stop makin' a fool out of me

Oeh! *Why don't you come on over, Valerie?

*Valerie

*Valerie

*Valerie

*Valerie

*Valerie

*Why don't you come on over, Valerie?*

(zacht:) Sorry.

En dank je wel dat je me er even op gewezen hebt...

dat ik een beetje normaal moest doen.

Anytime.

Wat lees je?

Eh, 'A Man...'

O, leuk. Mmm. Mmm.

Mmm.

(luide dansmuziek)

(muziek van Benson Boone: Beautiful things)

*For a while there, it was rough

*But lately I've been doing better

We leren het al op de kleuterschool, hè.

Om 'stop' of 'hou op' te zeggen als er iets gebeurt wat we niet willen.

Ja, en dat we ons moeten uitspreken...

als iemand iets doet wat wij niet fijn vinden.

*I found a girl my parents love

*She'll come and stay the night and I

Maar niet iedereen is even goed in op tijd z'n grenzen aangeven.

*And I thank God every day

*For the girl He sent my way

Soms ben je dan dus gewoon, ja, te laat.

*He can take away

*And I hold you every night

En dan begint de lading te schuiven...

en dan lukt het niet meer om bij te sturen.

*But there's no man as terrified

*As the man who stands to lose you

Om diep in en uit te ademen...

en aan te geven dat je aan het overkoken bent.

*Oh, I hope I don't lose you

*Mm

*Please stay

*I want you, I need you, oh, God

*Don't take

*These beautiful things that I've got

*Please stay

En als de stoppen eenmaal doorslaan...

dan zie je de dingen hélémaal niet meer helder en rationeel.

*Don't take

*These beautiful things that I've got

*Ooh ooh ooh ooh ooh ooh

*Oeh oeh oeh

*Please don't take

*I found my mind, I'm feelin' sane

*It's been a while, but I'm findin' my faith

En voor je het weet, gaat het dan mis.

(telefoon gaat over) *Why do I sit and wait 'til it's gone

*Oh, I'll tell ya, I know I've got enough

Hee, met Pip. Spreek wat in.

*I've got peace and I've got love

*But I'm up at night, thinkin'

*I just might lose it all

*Please

Mensen zeggen niet voor niks: Ik kreeg een waas voor m'n ogen.

Of: Ik wist niet meer wat ik deed. Ik was mezelf niet meer.

*Don't take

*These beautiful things that I've got

*Ooh ooh ooh ooh ooh ooh

Dus je moet het voor zijn, hè, voor anderen.

Ook voor jezelf.

Ingrijpen op het moment dat je nog wel voor rede vatbaar bent. Ja.

Want weet je wat het is met ontploffingen?

Die beschadigen niet alleen jezelf, maar ook de mensen om je heen.

*These beautiful things that I've got*

Jullie passen fantastisch bij elkaar.

Je moeder en ik zouden het ook wel leuk vinden...

als je weer iemand zou vinden. Pap.

Ik moet meteen aan een crematorium denken als ik dat grind zie. O.

Beschadigde mensen gaan op hun beurt vaak weer anderen beschadigen.

Lekker opwekkend.

Het voelt alsof je je voor me schaamt of zo.

Het gaat maar door en door. Dat is juist het probleem.

Danny vertelde me dat Pip vaak naar best heftige feesten gaat...

waar veel drugs wordt gebruikt.

Luister ook nu naar het zevende en laatste seizoen...

van de podcastserie Echte Oogappels...

via NPO Luister en de andere podcastapps.

NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl