Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
888
Ik heb schurft. Schurft?!
Is er iets? Nee hoor. Ik ga nog even douchen. Ja.
Gaat het goed met jullie? Je laat amper iets los.
Ja, en? Ik heb helemaal geen zin...
om met jou en de hele familie mijn relatie door te nemen.
Jij en Nina? Da's een beetje moeilijk op het moment.
Vind je dat ik een nieuwe man moet zoeken, is dat het?
Heb jij nou een hond genomen? Wat een schatje.
Hoe heet hij? Karel.
En morgen heb je die reünie, toch? Ja, morgenavond.
Als Guus er is, doe je hem de groeten? Doe ik.
En dit is Guus. Was dat je vriend? Ja. Zeker.
Ik baal heel erg van hoe het gaat met Joy.
Ze is ook veel te oud om met mij onder één dak te wonen.
Heb je je moeder nog gesproken?
Ik heb volgende week een afspraak met de huisarts.
Waarom met die pietepeuterige lettertjes?
Misschien toch tijd voor een leesbrilletje.
Dus óf jij gaat nu aan het werk...
of jij gaat op zoek naar een andere baan.
Die baan kan ik wel op m'n buik schrijven.
Ik moet gewoon ergens heen waar ik m'n eigen winkeltje kan hebben.
Ik breng hem wel. Dat is al de derde keer deze week.
Ja, begin je jaloers te worden dan?
Ik heb wat dingen bewaard voor later.
Heb jij ook nog babyspullen?
Nee, ik denk niet dat mijn moeder dingen bewaard heeft.
Misschien een goed idee om dat beest vol in de bek te kijken.
Schaamte, echte schaamte.
Dat is zoiets verlammends.
Zo allesoverheersend.
Je hoort wel eens iemand zeggen:
'Ik had een ladder in m'n panty, schaamde me dood.'
Da's natuurlijk kul, dat is gêne. Dat is heel wat anders.
Als je je echt schaamt...
wil je het liefst van de aardbodem verdwijnen.
Gêne is hooguit een beetje ongemakkelijk.
Ik heb nog wel een paar herinneringen...
aan dingen die ik vroeger gedaan heb. Nou...
als ik daaraan terugdenk, nee.
Ik was een keer zo boos op m'n zus dat ik 'r van d'r fiets heb geduwd.
Brak ze d'r pols.
Ik heb geld gejat, van m'n moeder.
De blik in haar ogen was... oeh.
Nou, ehm... Kunnen we het ergens anders over hebben alsjeblieft?
Ach, lieverd. (hij lacht) Ja.
(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')
*Pressure
*Pushing down on me
*Pressing down on you, no man ask for
*Under pressure
*That burns a building down
*Splits a family in two
*Puts people on streets
*Under pressure*
En sinds wanneer gaat het weer slechter met haar?
Maand of twee. Hm.
En ik ben de afgelopen week ook een paar keer gebeld door de buren.
Dat ze overlast hebben.
Omdat m'n moeder schreeuwend door de straat loopt.
Dus ik dacht: Misschien kunt u een keer langsgaan of zo.
Met haar praten.
Ik kan kijken of dat lukt.
Heb jij nog contact gehad met de casemanager van je moeder?
Ja, die heb ik drie keer geprobeerd te bellen, maar die belt niet terug.
Hm.
En hoe gaat het verder? Met jou?
Goed hoor.
Doe je een opleiding?
Eh... Social Studies.
Ik wil in de jeugdzorg werken. Heel goed.
Daar zitten ze om mensen als jij te springen.
Het is heel belangrijk dat je je op je eigen leven focust.
Je opleiding. Je vrienden.
De zorg voor je moeder, laat dat maar een beetje aan anderen over.
Ik zal straks kijken of ik die casemanager nog kan bereiken, oké?
Zie ik je morgenavond? Dan moet ik werken.
Ik kan hier op je wachten.
Eh... Of je ophalen bij het café.
Kan ik je collega's ook een keer zien.
Eh, ja. Als je zin hebt.
Kijk maar.
Geen goed idee?
We appen wel even.
Als je geen zin hebt af te spreken kan je 't ook gewoon zeggen.
Tuurlijk wil ik je wel zien. Ik...
ben soms gewoon ineens een beetje... Wat?
Vind je me niet meer leuk? Is dat het?
Ik vind jou echt ontzettend leuk.
Ik ben echt totaal gek op jou.
Oké. Gelukkig. Ik ben namelijk ook nogal gek op jou.
Ja?
Ja. Was je dat nog niet opgevallen?
App maar dan. Ja.
Doei doei. Doei.
En jullie zijn hier in totaal met z'n...?
Achten. En we hebben allemaal onze eigen specialiteit.
Ik doe familierecht. Ah.
Wilma doet vooral aansprakelijkheidszaken...
maar we vragen elkaar natuurlijk wel om hulp of advies.
En dat werkt heel goed.
Je zat bij Berkel en Van Woerden. Ja. Zag ik.
Ja, eh... Ja, dat was soms interessant.
Maar ik merk dat ik steeds meer behoefte heb...
om me bezig te houden met mensen. In plaats van dossiers.
En met zaken die misschien niet de voorpagina halen...
maar wel iets zinnigs opleveren.
En ik heb me nooit echt prettig gevoeld bij de vergadercultuur...
die bij zo'n bedrijf hoort. Al die overlegstructuren.
Op een gegeven moment kost dat alleen maar tijd.
En een hoop energie. Ja.
Wij vergaderen alleen op vrijdagochtend.
En dan zetten we de kookwekker. Op maximaal een uur.
Meestal zijn we wel eerder klaar, hoor.
Nou, dat is perfect.
Ik denk dat ik het niet ingewikkelder ga maken dan het is.
Volgens mij zou je een perfecte aanvulling zijn op het team.
We hebben nog niemand in huis die thuis is in arbeidsrecht.
Dus we willen je er heel graag bij hebben.
Nou, dat... lijkt mij ook heel...
geweldig.
Er zit al elektriciteit in.
En een keukentje en een douche kan ik zo inbouwen.
Verwarming aanleggen.
Ik weet dat het nog niet ideaal is en je liever in de stad woont...
maar je fietst in een kwartiertje naar het station.
Betekent dat... En volgens mij kunnen we het best gezellig maken.
(ongelovig lachje) O, dit is zo gaaf!
O! Ja? Dat zou echt heel gaaf zijn.
Heb je daar tijd voor? Tuurlijk. Vind ik ook leuk om te doen.
Mag ik 't even binnen zien? Ja, ja. 't Is wel een zooitje nog.
Maakt niet uit.
O, dit gaat echt heel gaaf worden. Heb ik zo opgeruimd.
(opgetogen kreetje)
Het is heel fijn m'n moeder te kunnen helpen met van alles.
Gister zijn we even gaan zwemmen. O, heerlijk.
Ja, zo lekker. Even die warmte hier.
Hm. Ik moet je zeggen, het is steenkoud in bed zonder jou.
Heel vreemd. (deur gaat dicht) Hee. Hee.
Nou, kijk eens wie we daar hebben. Kijk eens even.
Hee, mam! Hee, lieverd. Hoe gaat het?
Prima, prima, prima. Was je bij oma en Petra?
Ja, lekker weinig afleiding daar.
Smeren de hele dag boterhammen voor me, ze maken thee.
Ach, wat lief. Ja.
Heb je Guus nog gesproken?
Nee, nee. Nog niet. Nee.
Heb je hem niet te pakken gekregen, of...
Eh, het was meer...
Ik heb het nog niet geprobeerd. Ik vind het ingewikkeld.
Ja, dat snap ik, maar... (deurbel)
O, sorry. De dokter is er voor m'n tante.
Ik bel je morgen. Oké? Oké. Liefs aan oma.
Ja, doe ik. Tot later. Kus. Doei.
Hoi hoi.
Waarom moet jij die Guus bellen?
Hè?
O, hij was niet op die reünie. O. Dus eh...
Ik hoorde van anderen dat 't niet goed met hem gaat. Dat-ie ziek is.
Oké, en je dacht niet: even bellen?
Nou, ik... vind het een beetje ingewikkeld.
Ik heb hem al heel lang niet gesproken, en...
Ja?
Ik schaam me dat ik het zo heb laten verwateren tussen ons.
En dat ik nu dus van anderen moet horen dat hij ziek is.
Om dan nu ineens zo te gaan bellen.
Van 'Hee, Guus. Ik hoorde dat je kanker hebt.'
Ja, dat... Pap.
Volgens mij is dat beter dan niks van je laten horen. Toch?
Kom maar, Karel. Zo.
Hee!
Hee Kareltje, hai. Hoe is het?
Nou, die heeft 't wel naar z'n zin. Hij ziet er ook heel tevreden uit.
Ja, we gaan elke dag even naar het bos. Hartstikke leuk, hoor.
Ja, dat lijkt me voor jou ook fijn. O, ja. Dat is voor mij ook wel goed.
Hee, eh... Ik vroeg me af...
zou je het leuk vinden samen een hapje te eten een keer...
bij dat ding hier om de hoek?
O. Ja, is misschien wel gezellig, toch?
Eh, ja. Nee, gezellig. Tuurlijk, leuk.
Nou, zaterdag of zo?
Ik moet even in m'n agenda, ik weet niet...
Ja, natuurlijk. Ik loop van de week wel een keer langs.
Dan spreken we 't af. Ja? Oké. Ja.
Oké. Karel, gaan we uit. Kom maar.
Eh... Hee, see you.
Zeker. Veel plezier. Ja.
Kom, die kant. Ga maar mee. (Karel blaft)
Kom, we gaan die kant op.
We hebben 't natuurlijk wel over m'n moeder gehad...
maar ik merkte dat ik altijd probeerde er omheen te praten...
een beetje langs te praten.
Maar de laatste tijd denk ik steeds vaker aan haar.
Eigenlijk sinds Lieke zwanger is.
En wat denk je dan?
Hoe zonde het is dat ze zo weinig kon genieten van haar kleinkinderen.
Bijvoorbeeld. Terwijl, voor mij is het zoiets groots, zoiets...
ingrijpends wat er nu gebeurt.
En dat heb je bij haar nooit gevoeld? Nee.
Nee. Nee.
Er was altijd afstand.
Niet alleen tot mij, maar ook tot Hansje en Lieke.
Bijvoorbeeld toen ik net bevallen was van Lieke...
toen kwam ze op bezoek.
En toen keek ze zo'n half oog in de wieg...
en toen zei ze: Is ze nou scheel?
Ja.
Nou ja. Ik was zo woedend.
Ik was... zo woedend.
Lieke was zo'n prachtig kind.
Ik was ontzettend trots.
Ik wil zó graag weg nu.
En toch zit je hier. Ja.
Bijna oma, inmiddels.
En opnieuw in therapie. (lachje)
Ik vind het heel knap van je dat je besloten hebt dit aan te gaan.
Wat het is, is dat ik weet...
dat haar razernij en destructiviteit ook in mij zit.
En dat dat af en toe tevoorschijn komt...
dat mijn moeder af en toe tevoorschijn komt.
Als een duveltje uit een doosje.
En ik heb me daar best wel een beetje bij neergelegd.
Dat dat...
Dat ze op een bepaalde manier ook bij mij hoort.
Maar ik wil er graag meer controle over hebben.
Want wat ik niet wil...
is dat mijn kleinkind straks dat deel van mij...
van mijn moeder...
ook te zien...
ook te zien krijgt.
Dat wil ik niet.
Dat lijkt me een heel helder doel om aan te werken.
Niet eenvoudig.
Denk ik.
Echt niet te geloven. Nee hè?
Dat dit dan in jouw buik zit.
Ja. Ik had precies hetzelfde.
Weet je wat ik ook bijzonder vond? Om z'n hartslag te horen.
Gaan ze dus met zo'n ding op je buik, en hoor je opeens...
'doek-doek-doek'.
Amazing. Ja. Maar het wordt dus een jongetje?
Hoezo? Omdat je zegt: Ik heb z'n hartslag gehoord.
O. Nee joh, we weten dat nog helemaal niet.
Dat kan je vaak op zo'n echo helemaal niet zien.
We hebben besloten dat we 't niet willen weten.
Leuk om er bij de bevalling pas achter te komen.
Hee. Hee, Hans.
Hee. Ik zat net jullie baby te bekijken. O, wat goed.
Ben je helemaal... clean? Als in: niet meer besmettelijk?
Ik ben weer schurftvrije zone. Schurftvrij, oké.
Hee. Het was zo vreselijk. Zo smerig.
Achterlijke is dat je je dood schaamt.
Maar je kan er niks aan doen.
Hee lieffie. Hee.
Hee. Hm. Ging het goed?
Prima. Ja? Waren er veel mensen?
Zat helemaal vol. Hm. Hm?
Goed hoor, dat je er eentje gekocht hebt.
Hm? Zo'n leesbrilletje.
O. Ach, ja. Zo'n goedkoop dingetje van de drogist.
Misschien even naar de opticien, laten opmeten?
Nou ja. Ik kijk wel even. Misschien.
Het is echt alleen voor als ik moe ben. M-hm.
Staat je goed, hoor. Ach, doe normaal.
Sexy. O, sexy? Een leesbril?
Bij jou wel. Doe normaal.
Ik ga even douchen. M-hm.
Maar vind je dan dingen lelijk hier in huis?
Nee, natuurlijk niet. Het is hartstikke mooi.
Maar het is wel heel erg... jouw huis.
Ja. Daarom voelt het soms alsof ik hier op bezoek ben.
Maar lieverd.
Ik vind het heerlijk dat je hier woont. Dit jullie hier wonen.
Ja, dat weet ik wel.
Ik zeg ook alleen dat het me leuk lijkt...
om het iets meer míjn plek te maken. Hm.
Maar elke keer als ik begin over de gang schilderen...
dan zie ik jou al denken: no way, José!
Oké. Dat is, eh...
Ja, nou. Oké.
Ik geloof dat ik misschien best wel behoudend ben op dat vlak.
Hm. Nou, best wel, ja.
Ja. Maar ik maak me eigenlijk meer zorgen om Benjamin.
Hè? Wat dan?
Ik vind 't ontzettend lief dat je me zoveel uit handen neemt, maar...
ik merk ook dat je vaak over je grenzen gaat. En dat wil ik niet.
Over m'n grenzen? Nee hoor.
Weet je, je hoeft niet alles te doen.
Je hoeft er niet elke nacht uit, hem elke dag naar de crèche brengen.
Maar het is toch ook praktisch en handig?
Anders moet jij je ontzettend haasten.
Dat is dan maar zo.
Je hoeft je niet overal verantwoordelijk voor te voelen.
Ik voel me helemaal niet verantwoordelijk.
Nou, dat doe je wel. Nee hoor.
Ik zie het gebeuren, en je bent elke avond bekaf.
Ja, hallo. Jij bent ook moe. Hè? We zijn allemaal moe.
Pak jij even de opscheplepels? Dank je.
Hoe was die open dag eigenlijk? Leuk.
Heel internationaal. Alles in het Engels.
Eerste jaar zit je intern. Dan woon je daar op de campus.
Ideaal. Ben je meteen af van het kamergezeik.
Ja. Dit is echt wel een serieuze kanshebber.
Wil je nog een beetje? Ja, klein beetje.
Top. Thanks.
Hoe is het verder? Alles oké met Pip?
Ja.
Ehm... Ik weet niet, ik...
ik vind 't soms ook wel lastig.
De stemming slaat best vaak ineens om bij Pip.
Dan ben ik in Zwolle en hebben we het de hele dag heel gezellig...
en dan ga ik de volgende dag weer naar huis, en dan...
dan doet ze heel afstandelijk.
Alsof...
alsof, eh...
alsof het niet zo belangrijk is allemaal.
Gisteren had ik echt zoiets van: Ik snap er geen zak meer van.
Dus heb ik gevraagd of...
of ze me misschien niet meer leuk vindt, of zo.
Dat ik iets verkeerds doe. En?
Dan zegt ze dat ze gek op me is en is alles weer oké, maar...
Misschien moet je gewoon nog een keer proberen met haar te praten.
Als alles wel goed zit tussen jullie.
Ja.
Ja, sorry. Ik... Nee joh, helemaal geen sorry.
Ik vind het juist fijn als je dit soort dingen met me deelt.
Heerlijk, hè? Zo'n plek die nooit verandert.
Hee, wat gaan jullie... Wat gaan jullie nemen?
Ja... misschien iets met groente.
Voor mij loempia's. 100.000 procent.
De saté vind ik goed. En die ku lo yuk.
O ja, dat is zo lekker.
Ja, en ik wil... fu yong hai. Maar dan met bami.
En dan doe ik witte rijst. O ja, babi pangang.
Dit krijgen we nooit op. Babi pangang. Je krijgt 't nooit op.
En kroepoek. Dat kan niet ontbreken. Je krijgt 't nooit op.
Babi pangang. Dan nemen we 't mee naar huis.
Dat zeg je altijd en altijd hebben we veel over.
Nemen we een doggybag. Doggybag.
Doen we dat gewoon. Doggybag. Ja, tuurlijk.
Jij bent. Nee. Jawel. O, wel!
Heb jij Chris eigenlijk nog gesproken?
Toen ik in quarantaine zat, belde hij zo'n beetje elke dag. Wat lief.
Volgens mij zit hij een beetje te twijfelen over zijn opleiding.
Wat dan? Hij vindt het niet meer zo leuk daar.
Niet zo uitdagend.
Hij zit te kijken of hij misschien kan instromen op de modeacademie in Arnhem.
Oh, dat is leuk! Jij bent nog een keer.
En hij heeft een beetje heimwee, volgens mij.
Gaan we nog een film kijken zo? Ja, leuk.
Of die ene serie, die schijnt vet te zijn, over die moord op die oudere vrouw.
Oh, nee.
Ik kijk de laatste tijd alleen nog maar vrolijke dingen met happy ends.
Ja, we zijn een beetje struisvogels hier geworden.
Alles met dood en moord, houden wij vakkundig buiten de deur.
Ja, sorry. Ik weet het niet. Ik kan gewoon niet meer relativeren.
Als ik een kind op straat hoor huilen, raak ik helemaal overstuur.
Jij bent gewoon een beetje een watje.
Nou eh...
Ik ruim dit dan even op. Ja, ruim dit op.
En dan kunnen jullie kijken of jullie een slappe film kunnen vinden die nergens over gaat.
Mag jij kiezen.
Opa worden, weet je? Dat is echt Champions League.
Dat is de kers op de taart. Dat is een erebaan.
Het heeft alle voordelen van kinderen hebben. Zonder de nadelen.
Want je doet alleen maar de leuke dingen. En de gebroken nachten.
En het geblèr. En het gejengel. Vieze luiers.
Dat mogen de ouders opknappen. Het is ideaal.
En het is zo ontzettend leuk.
Ik weet nog dat we naar de kinderboerderij gingen.
Vaste prik. Weet je nog? Ezeltje Nono. Nono!
Konijntjes voeren. En jij ondertussen maar babbelen.
Ik? Onophoudelijk! Nee, joh.
Jij was zo'n ouwehoer.
Urenlang kon je vertellen wat je zag en wat er gebeurde.
En toen je wat ouder was, vroeg je eindeloos: Hoe werkt dan dit? Hoe werkt dan dat?
Je wou alles weten van de dingen. Van een brommer, van een helikopter.
Een roltrap. Dat museum waar ze er een dwarsdoorsnede van hadden?
Ik vond het zo gaaf. Je stond er wel een uur lang...
totaal gefascineerd naar te kijken. En maar vragen.
Hoe werkt dit dan zus? En hoe werkt dat dan zo?
Koning van het Waarom, zo noemde ik jou. Max Waarom de Eerste?
Ja, ja.
Maar dan zijn ze ondertussen zo'n beetje 10-12 geworden...
en dan vinden ze de kinderboerderij niet interessant meer. Nee, nee.
Kijk, dat is mijn advies aan jou, als straks die kleine komt.
Ga er lekker met je neus bovenop zitten.
Goed. Helder. Dank.
Mag ik jou misschien ook een adviesje geven? Tuurlijk.
Volgende keer dat we naar een Chinees gaan, wil je dan niet drie verschillende dingen bestellen?
Oké, oké. Vraag even doggybag.
Hoe lang moet die pasta eigenlijk?
Zes minuten of zo?
Heb je veel of weinig honger? Mmm, normaal.
Zullen we anders morgen weer een keertje uit eten gaan? Hoezo?
Gewoon. Leuk.
Oké. Goed plan.
Bij dat nieuwe tentje? Hoe heet dat?
Op dat pleintje? O ja.
Ik zal even kijken of ze plek hebben. Half zeven doen?
Perfect. (mobiel gaat over)
(ze zucht diep)
Hee, mam.
(huilend:) Nientje...
Ik ben gevallen!
Waar ben je? Het doet zo'n pijn!
Ben je thuis? Ja!
Eh... Ik kom eraan, ja?
Moet ik even met je meegaan? Nee, ik ga zelf wel.
Zeker? Ja, dat is beter, denk ik.
Eh... Sorry voor het eten. Nee, ik bewaar wat voor je.
Sterkte. Ja, thanks.
Wij schamen ons allemaal weleens.
Dat is normaal.
Maar sommige mensen schamen zich voor alles.
Zelfs voor dingen waar ze niks aan kunnen doen.
Mensen die vroeger heel erg zijn gepest, bijvoorbeeld.
Je hoort vaak dat die zich daar de rest van hun leven voor blijven schamen.
Dat is gek.
Want eigenlijk zouden de daders zich moeten schamen.
En niet de slachtoffers.
Het is zo'n...
vreemd en wreed mechanisme.
Steeds als ik over Danny begon, dan reageerde ze gewoon...
afwerend, bijna vijandig.
Ik zou maar niet laten merken dat we het er over gehad hebben.
Nee, tuurlijk niet.
Het lijkt me geen goed idee als wij ons er tegenaan bemoeien.
Nee, laten we dat maar niet doen.
Het vereist enige beheersing, maar.. Beter van niet.
Wel fijn dat Danny daarover begon.
Ja, vond ik ook.
Echt bijzonder om te zien dat dat hele stoere van die puberteit helemaal weg is.
Dat ze door beginnen te krijgen dat er dingen zijn die ingewikkeld zijn.
En dat je daar maar best een beetje over kunt praten.
Mees vertelde laatst aan Laszlo over zijn relatie met Nina.
Ze hadden precies hetzelfde.
Hebben we toch nog iets goeds gedaan. Misschien.
Hoe was het met je ouders?
Nou, dat was geen succes.
Ze zijn niet geïnteresseerd in andere mensen of de wereld om hen heen.
En ze doen geen enkele moeite om Laszlo te leren kennen.
Ik geneerde me echt een beetje voor ze. Au.
Niet aardig om te zeggen, I know, maar...
het is ook helemaal geen fijn gevoel.
Laat maar.
Duur? Ja. Hij is al wel stuk.
Het is maar een heel klein stukje. Doe nou voorzichtig.
Het is een vintage bepaald merk, toch? Ja. Oké.
(klingelbel)
Hai. Hee, Erna.
Ik kom even overleggen over de buurtbarbecue. De buurtbarbecue?
Even de taken bespreken. Sorry, maar ik...
Met een uurtje ben ik weer weg, hoor.
Hansje belde vanochtend. Het is een beetje gênant.
Maar ze heeft schurft.
O. Ja.
En omdat ze hier van de week was, bestaat de kans dat ik het ook heb.
O. Want het is nogal besmettelijk.
Weet je, dan kom ik gewoon een ander keertje terug.
Dat lijkt me inderdaad beter, ja. Sterkte. Joe.
Bweh!
Dag.
Kom je gauw weer een keer eten? Vindt Laszlo ook heel gezellig.
Ja, leuk! Volgend weekend?
Eh, ja. Ik kijk wel even.
Ik, ehm... Ik heb een date.
Nee! Ja. En dat vertel je nu pas!
Ja... Met wie? Met de buurman.
Hè? Wanneer? Moeten we nog afspreken.
Ik heb ja gezegd, maar ik heb er geen zin in.
Waarom niet? Ik vind het gewoon enorm gedoe.
Misschien wordt het wel heel gezellig.
Je hoeft niet meteen met hem te gaan trouwen.
Ja, eh... oké.
Dahaag! Nou, doei!
(ze lacht nog wat)
Ze kunnen geen betaalbare woning vinden, maar wel een tijdje bij mij.
Het is geen paleis, maar ik denk dat we het gezellig kunnen maken. Ja.
En ik heb natuurlijk zelf, eh...
een tijd bij mijn zus gezeten, toen ik niks kon vinden.
Dus ik ben blij dat... Dat je iets terug kan doen. Precies.
Proost. Cheers.
Leuk om een keer hier te kijken. Ja, toch?
Dina is even een weekje weg. Dus ik pak mijn kans.
(klingelbel) Ga lekker zitten. Ja.
Hee, mam. Hee, lieverd. Hoe gaat het?
Prima. Ik ben alleen aan 't werk, dus ik moet ophangen.
Oké. Zullen we morgen dan even bellen? Ja, is goed.
Of zal ik morgen naar Zwolle komen? Sorry, mam, ik moet echt door.
Ik spreek je snel. Joe.
(er is opgehangen)
Alles oké? Ja, prima.
Ga je mee iets leuks doen vanavond? Eh...
Kom op, Pip, doe mij nou eens een lol.
Oké. Ja? Ja.
Gezellig. Oké, chill.
Goed zo.
(berichttoon)
(muziek)
Ze heeft dus gewoon een foto van...
dat wezen, wat in haar buik groeit. Ja.
Het is echt al een baby, met armen en beentjes.
Het is een mirakel. In een ander leven ga ik biologie studeren.
Haha. Ik vind dat een goed idee, want het is ontzettend interessant.
Ik merk wel dat door zo'n zwangerschap ehm...
dat dat je aan het denken zet.
Over?
Over de tijd dat ik zelf zwanger was.
Van jullie. En over mijn moeder.
Nou ja, over de grote dingen des levens.
Grote dingen. Zo.
Als je jong bent, dan denk je dat je dat altijd blijft, maar...
op mijn leeftijd, dan zie je ineens dat het allemaal eindig is.
En hoe interessant het is...
dat een nieuwe generatie dat dan weer gaat overnemen.
Meeste mensen vinden dat juist ingewikkeld, toch...
dat alles eindig is?
Hm. Ja, ik vind het juist mooi, dat het leven...
een groot wiel is dat maar door en door draait.
Je bent nog wel jong, hè.
Zeker. Ik ben nog niet bejaard.
Maar dat is maar goed ook...
want ik wil naar de dierentuin met mijn kleinkind.
En kleren kopen in de stad. En pannenkoeken bakken.
En naar de intocht van Sinterklaas.
Da's waar, dat gaan we ook weer doen. Ja.
En surprises en ehm...
een cadeautje in een schoen doen. Gedichten schrijven.
Oh, en pepernoten smijten door de kamer.
Heel hard bonzen op de deur. Chocola eten.
Zo. Carol, wil jij witte wijn? Heel graag.
Ja, doen we. Gaat-ie een beetje? Hahaha.
Wil je een biertje? Nou, een koffietje, als je hebt.
Koffie? Koffie?
Zo. Hallo. Ja, koffie, ja.
Ik drink doordeweeks niet meer. Niet zeggen dat 't ongezellig is...
want dat vind ik een hele stomme opmerking! Ongezellig, man.
Hoe is het met Hannah en de kleine man?
(gegaap) Goed.
Goed. Ja. Oh, man. Houdt-ie je uit je slaap?
Huh? Houdt-ie je uit je slaap? Nogal. Nogal.
Hoe is het met jullie? Goed.
Nou, mooi. Ik ben m'n tuinhuisje aan het verbouwen.
M'n nichtje komt bij me wonen. O. Gaat Joy in jouw tuinhuis wonen?
Ja. Ze is weer terug bij Esther, ze kan geen woning vinden.
Nou ja, wat stom. Alsjeblieft. Dank je.
Ze is 25 en wil samenwonen met haar vriendje. Wat lief van je.
Ja, is echt supergoed. Alsjeblieft. Ik had toch koffie?
Je krijgt water. We gaan voetbal kijken, het is geen vergadering.
Dina vroeg nog of ik aan je wilde vragen...
dat ze nog mensen zoeken bij het koor. O, lekker.
Wat voor koor? Een heel leuk koor, best wel professioneel.
En ze zoeken nog sopranen. Dus of ik een balletje wilde opgooien.
Ik ben meer een mezzosopraan, geloof ik.
Als 't maar een beetje hoog klinkt. Toch?
Ik heb ook al heel lang niet gezongen. (gegaap)
Het is misschien net als fietsen, toch? Ga je dit heel de avond doen?
Hou effe je hand voor je mond. Op z'n minst.
Sorry. Maar waar... waar is Max eigenlijk?
Die is boven huiswerk aan 't maken. Ja, we gaan aftrappen.
Daar gaan we. Max, we gaan beginnen!
Lekker?
Heel.
En dat van jou?
Hm. Ja, best wel.
Hoe kan 't eigenlijk dat ze er vandaag pas achter kwamen...
dat haar pols gebroken was?
Ik denk omdat ze het gisteren niet zo goed voelde.
Omdat ze...
gedronken had.
Ze belde vanmiddag dat ze heel veel pijn had.
En toen zijn we naar de huisarts gegaan en naar de eerste hulp.
Daar hebben ze een foto gemaakt en er gips omheen gedaan.
Moet zes weken blijven zitten.
Fuck. Dat kun je wel zeggen, ja.
Het is haar rechterpols, toch?
Dus ze kan helemaal niks.
Mijn tante komt gelukkig wel helpen, maar die kan maar twee dagen.
Dus geen idee hoe het daarna moet.
Misschien thuiszorg of zo?
Ik denk niet dat het een goed idee is als jij er elke dag naartoe moet.
Nee, da's inderdaad geen goed idee, nee.
Nou, ik bedoel meer van...
dat ik 't juist goed vind dat je een beetje afstand hebt genomen...
en je meer concentreert op je eigen leven. Wat stel je precies voor dan?
Dat ik haar laat stikken? Nee, ik bedoel gewoon...
Iedereen, maar dan ook echt iedereen zegt hetzelfde.
'Concentreer je op je eigen leven.'
Hoe moet ik dat doen dan?
Hoe moet ik me in godsnaam minder aantrekken...
van dat mijn moeder totaal de vernieling indraait?
Misschien kun jij me dat uitleggen, want ik weet het niet.
Wat een zaadpot. Hij staat helemaal vrij.
Slaat nergens op. Hee! Kom zitten!
Hee, jongen. Fijn om je te zien, pipo.
Ja, superleuk. Ja, leuk.
Nu komt-ie. Ja, nu naar voren.
Ja! Dit is 'm, dit is 'm. Let op.
Ja, ja, ja! Naar voren! Voor!
Jaaaa!
Ja, hoor. Wat goed! Ik wist het. Ik wist het.
Hè hè.
Heb je nog vakantieplannen? Ik denk niet dat ik wegga.
Lijkt me wel fijn om een beetje in de buurt van Lieke te blijven. Hm.
Ik wil wel een baantje zoeken deze zomer, iets stageachtigs.
Waar ik dan ook nog iets aan heb voor m'n studie.
Misschien moet je aan Maarten vragen of hij iets heeft. Maarten?
Ja, mijn Maarten. O ja.
Vond ik altijd een hele inspirerende plek, dat kantoor van hem.
O...
Ja. Ja. Hm.
Tot snel. Ja, tot snel.
Ik vond het heel fijn dat je er was. Vond ik ook.
Hm. Hm.
(muziek: 'Learning To Live Without You')
*I only thought about you 16 times today
Doeg!
Is natuurlijk ook wel lastig, zo'n eerste relatie.
Ja, man! Al die grote gevoelens.
Denk je dat 't slim is dat ik ook nog met 'm praat?
Misschien even afwachten.
Ik hou je wel op de hoogte. Oké?
Oké.
Hij vertelde dat je een heel leuk plekje hebt.
Ja. Ja, het is tof. Een beetje aan de rand van de stad.
Ik ben er heel blij mee. Nou, wat goed. Ik eh...
moet die kant op. Ja, en ik eh... ga zo.
Ja. Hee, eh...
goed je weer te zien.
En best mooi dat het kan, zo'n avond samen.
Met die anderen.
Vind ik ook.
Nou, wel thuis. Ja.
See you.
*Learning to live without you
*Learning to let you go
Hee, maar best pittig, lijkt me, ineens weer een baby om je heen.
Ja, joh.
Kind bepaalt alles. Ja.
Komt toch ontzettend veel lawaai uit.
Ja, en poep. Heel veel poep ook.
Ja, dat ook.
Hee, en je werk, hoe gaat dat? Druk?
Ja, nou ja, dat loopt natuurlijk gewoon door dus...
Ja. Het is best veel, eigenlijk.
M-hm.
Ik... ik geloof ook dat ik er niet helemaal meer tegen kan.
Weinig slaap, bedoel ik. O ja.
Ja.
Ik ben echt een beetje een ouwe lul aan het worden. Nou, gelukkig maar.
Hm? Dat we ouwe lullen worden, dat dat mazzel is.
Hm.
Ik hoorde van de week van een ouwe vriend van me...
dat-ie ongeneeslijk ziek is. O jee. Ja.
Ja, middelbareschoolmaatje, heeft leverkanker.
Jezus. Afschuwelijk. Ja.
Ik heb de laatste tijd zo lopen zeuren.
Over ouder worden over...
nou ja, opa worden.
Dat het allemaal heel moeilijk is, zwaar, weet ik het.
Maar als je dan zoiets hoort. Ja.
Nou ja, ja. Moet je je voorstellen, dat je nu...
dat je de kinderen en...
alles wat ze allemaal doen, Lieke die zwanger is...
dat je dat allemaal achter je moet laten, dat je het los moet laten.
Dat is niet te doen. Nee.
Nee, dat... dat is het.
Dat is niet te doen.
(luide housemuziek)
Oh, hee. Kan ik iets voor je doen?
Ik kom voor Maarten. Eh...
O. Ja, nou, opgelost. Hee. Dank je.
Hee. Wat goed om jou te zien.
Ja. Vind ik ook.
En ontzettend aardig dat ik meteen langs kon komen. M-hm.
Hoe gaat het met je? Met je zus?
Wil je thee? Wil je koffie?
Nee, hoor, ik hoef niks. O, nou.
O. Gaat heel goed. Ja?
Met Lieke ook.
Ze is zwanger.
Nee!
Ja. Niet gepland...
dus een enorme verrassing en schok ook wel.
Maar uiteindelijk wel helemaal gewenst. Nou, ontzettend leuk.
Dus Merel wordt oma.
Was ook even een hobbel, natuurlijk. Ja, haha.
En jij zit nu in je tweede jaar?
Nog één jaar en dan heb ik m'n bachelor.
En is het interessant? Heel. Alleen...
ik vind politicologie heel leuk...
maar het blijft soms een beetje te theoretisch. M-hm.
Ik heb ook behoefte om concreet iets te doen...
aan dingen die onrechtvaardig zijn. Ja.
Dus het leek mij heel leuk en interessant...
om een keer te kijken hoe dat hier gaat.
Een soort snuffelstage.
Als je tenminste denkt dat je ook wat aan mij hebt.
Ik denk zeker dat ik wat aan jou heb. Jij bent heel erg welkom.
Superleuk. Ja.
Wanneer begin je? Nou, voorlopig heb ik nog colleges.
Maar ik kan wel alvast een keer een dag of een halve dag meelopen.
En dan vanaf de zomer fulltime.
Briljant. Welkom.
Hij wil ineens niet meer mailen. Krijg ik steeds de mededeling...
dat ik 't later nog eens moet gaan proberen. Ik snap er geen zak van!
Nee, ik zie het. Eh...
Er klopt iets niet. Waar staat je modem?
M'n wat? Je modem.
Klein kastje, lampjes.
O, wacht even. Eh, ja.
In de gangkast, denk ik. Ja, dacht ik al.
Hoe is het met Benjamin?
Goed, hoor. Ja.
Groeit als kool, hè.
En heeft Hannah haar etage nou al onderverhuurd?
Nee, nog niet.
Maar dat zal een van deze weken wel gaan gebeuren.
Ja, dus dan wonen jullie officieel samen. M-hm.
En, is het wennen?
Hm...
Nou, eerlijk gezegd...
ik weet dat het stom is...
maar ja, ik vind het wel wennen, ja.
Ik vind het heerlijk dat ze er zijn.
Maar met zo'n kleintje zit je gewoon constant...
in een plakkerige broccoli-appelsap-chaos.
Ja, dat hoort erbij. Ja, dat weet ik, maar...
En Hannah wil dingen veranderen in huis.
Dus ja, dat trek ik natuurlijk voor geen meter.
Nou ja, Erik!
Nou zeg. Ja, ik weet het.
Ja, dat is stom van mezelf, dat weet ik ook.
Je kunt toch niet verwachten dat Hannah zich zomaar invoegt?
Nee, dat is zo. Als jullie willen gaan samenwonen...
dan zal je toch echt eerst samen een beetje moeten beslissen...
hoe dat er allemaal ongeveer uit gaat zien. Ja, mam, ik weet het. Ja.
Maar... je kan wel weer mailen.
Mooi, jongen.
Dank je wel, hoor.
Het spijt me.
Dat ik zo stom reageerde.
Ik weet af en toe gewoon...
echt niet meer...
wat ik moet doen.
Het was echt zo erg gisteren bij de eerste hulp.
Ze zat alleen maar te schreeuwen naar iedereen.
Terwijl ze allemaal alleen maar hun best deden om haar te helpen.
Ik wist gewoon niet meer waar ik kijken moest.
(ze snikt)
Ik had me er gewoon heel erg op verheugd...
dat we weer samen iets leuks gingen doen.
Maar nu heb ik weer de hele avond verpest.
Hee.
Het is oké.
(muziek: 'I Feel Love')
Het is oké.
Het is oké.
Wat helpt om schaamte in te dammen, is eerlijk zijn...
over je onzekerheden en je blinde vlekken.
Gewoon ronduit zeggen: Ik weet niet wat dat betekent.
Of: Ik heb geloof ik iets heel doms gedaan.
Dan is meestal het grootste leed al geleden.
Achter onze schaamte zitten vaak allerlei andere dingen.
Angst voor afwijzing, onzekerheid.
Hoi. Dit is de voicemail van Guus de Bont.
Spreek een bericht in na de piep.
*I've only ever lived one way
*Darlin' when I see your face
*I feel love
*I don't know how to change my faith
En een verlangen om het goed te doen...
om geaccepteerd te worden en bij de groep te horen.
*Darlin' when I see your face
*I feel love
*You said that you were broken same as me
Zolang schaamte binnen de perken blijft...
is het een hele normale en nuttige emotie.
*I know you told me not to fall
*You told me so, I know, I know
*Now I'm lookin' for a little hope
Maar 't kan je ook lelijk in de weg gaan zitten.
*I don't know how to change my faith
*I've only ever lived one way
Hee, met Pip. Spreek wat in.
*Darlin' when I see your face
*I feel love
*I don't know how to change my faith
En als je niet oppast...
wordt het iets dat je helemaal overneemt.
*You told me it was hard
*But you never thought of us
*Oh, don't you leave me out here in the cold
Tot een punt waarop je alleen nog maar kan denken dat je niets waard bent.
En dat iedereen om je heen dat ook zo ziet.
*And now I'm lookin' for a little hope
*I don't know how to change my faith
*I've only ever lived one way
*Darlin' when I see your face
*I feel love
En dat is het nare en oneerlijke.
Want hoe minder sterk we in onze schoenen staan...
hoe meer het schaamtemonster de ruimte krijgt om huis te houden.
*I feel love*
Yo. Yeah!
U krijgt een bekeuring. Bellen op de fiets is niet toegestaan.
Daar moet-ie nog maar eens goed over nadenken...
want ik ga jullie kapot procederen! Toet, toet, boing, boing.
Internet. Goed.
Het is niet alleen onbegrijpelijk, het is abracadabra.
Ik vind die muziek gewoon heel gaaf, dus ik sta de hele nacht te dansen.
Ben je dan niet bekaf om vijf uur 's ochtends?
Ik krijg er juist energie van.
Haar gedrag is niet wenselijk, maar wel menselijk.
Luister ook nu naar het zevende en laatste seizoen...
van de podcastserie Echte Oogappels.
Via NPO Luister en de andere podcastapps.
NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.