Original subtitles

Nasa 82 millimeters ng mercury ang systolic blood pressure.

Nasa 55 millimeters ng mercury ang diastolic blood pressure.

Ang heart rate, 75 beats per minute.

Di maganda 'to.

Dapat nasa ospital ka lang.

Kinausap ko na sila. Pwede raw na sa bahay lang ako.

Sinong doktor?

Walang pangalan ng doktor sa mga gamot mo.

Di ka nagpapasama sa amin ni Non sa ospital.

Dapat ba, ako mismo ang magtanong sa doktor?

Ma!

Kakausapin ko siya ulit.

Sino? Ibigay mo ang pangalan.

Marami sila, di ko matandaan.

Inaalagaan nila ako.

Kung mahirap sa public hospital, wag na doon.

Magpapatulong ako kay San.

Wag!

Kaya niya at gusto niyang tumulong. Sila ang may-ari ng ospital.

Di na kailangan.

Hindi, Ma!

Dapat matingnan ka nang maayos para magamot ka agad.

Di mo ba naiintindihan?

Hayaan mo na siya.

Wag mo nang abalahin.

Lahat humaharap sa resulta ng pagkakamali.

Ako na'ng bahala sa sarili ko.

Napansin mo bang lagi mong binabanggit ang karma nitong nakaraan?

Tapatin mo ako, alam mo kung ano 'to?

Di mo pwedeng sabihin?

- Hindi 'to malala. - Cancer ba?

- Anong stage? - Hindi cancer.

E, ano ba kasi 'yan?

Di ko na kaya 'to!

Wala kang binibigay na choice!

Di ka rin nagdedesisyon!

Ano ba talaga ang gusto n'yo?

Matanong ko nga.

Gusto n'yo ba talagang gumaling?

Ito na 'yong lugaw.

Kakainin mo na ba?

Kakain na siya at iinom ng gamot.

Pakilagay sa mangkok.

Ning.

Pupunta na ako sa lab.

Ito na 'yong lugaw mo.

Salamat.

Ma...

Noong bata ako, di ako makakain mag-isa, di ba?

Oo nga.

Nasa five o six years old ka na noong nakakain ka mag-isa.

Pero bago 'yon, sinusubuan kita.

Ayaw mong iba ang nagsusubo.

Bakit kaya?

Oo nga.

Bakit kaya, ha?

Punuin natin 'tong kutsara.

Sa taong makakakuha nitong video,

mag-ingat ka sa paggamit nitong confession ko bilang pruweba,

baka masaktan ka nito

o ang mahal mo sa buhay.

Simula ngayon, totoo lahat ng sasabihin ko.

Nagsimula ito sa project na tinatawag na Anisong.

TAONG 2002

Di ko na kaya!

Dapat maging responsable ang lahat. Bakit ikaw lang ang sumasalo?

Di ko alam.

Hamilton's rules.

Kayo na'ng bahala dito.

Hindi nakakatawa.

Pwedeng iwan n'yo muna kami?

Sige.

Pinag-usapan na natin 'to.

Iniisip nilang lahat, natanggal ka! Hindi makukulong!

- Di sila matutuwa pag nalaman nila. - Di matutuwa, tapos?

May nakukulong bang mukhang cool pa rin?

Sisirain natin ang buhay nang ganoon lang?

Hindi lahat sinuwerteng may bahay o lupa.

Baka itong trabaho lang nila ang meron sila.

E, paano 'yong buhay mo?

Ang mga anak mo?

Di mo naman kamag-anak 'tong mga 'to, o malapit man lang doon.

Sino'ng nagsabi?

Wag kang umastang mas may alam ka.

Alam ko ang ginagawa ko.

Kailangang malaman 'to ng lahat.

- Ano'ng sasabihin nila? - Wiroj!

May picture si Dang.

Picture?

Anong picture?

Nasa kotse tayo.

Paano nangyari 'yon?

Alam nilang lahat ang relasyon natin.

Lahat ng nandito?

Kalimutan mo na.

Oo, kalimutan na! Matatanda na tayo.

Kaya ginamit nila ang korapsiyon.

At totoong ginawa natin 'yon. Dinaya natin 'yong resibo.

Kung lalabanan natin 'to, gagamitin nila sa atin ang picture.

Ano'ng sunod mong gagawin?

Paano 'yong asawa mo? Mga magulang mo?

Ngayon ko na lang sasabihin 'to.

Nasa kamay nila kung mabubuhay tayo o mamamatay.

At importante sa 'kin ang kinabukasan mo.

Kasi alam kong ang mga tulad mo,

kayang baguhin ang maraming bagay.

Pero hindi ang katulad ko.

Alam mo ang gagawin.

Mauna na ako.

Good luck.

Inakusahan siya ng korapsiyon ng bagong management

na gustong hawakan ang budget ng research department.

Dahil sa pasyang iyon, natapos ang relasyon namin.

Pero di 'yon kasing simple ng inakala niya.

Sa huli, di niya hinayaang makulong siya...

kasi nalaman niyang buntis siya sa pangalawa niyang anak.

Kaya pinili niyang umalis sa bansa,

hintaying matapos ang lahat at bumalik...

at tama ang desisyong 'yon.

Pagkatapos ng tatlong taon,

wala nang nag-abalang hanapin o parusahan siya,

kahit ang mga nag-akusa sa kanya.

Bumuti ang lagay nila.

Ning.

Sobrang na-miss kita.

Nasaan po ang kapatid ko?

Non!

Tara. Non.

Tingnan mo ang ate mo.

Non, si Ning ito.

Magkapatid kayo.

Nagsimula siya ng bagong buhay.

Gumawa siya ng manual work,

para maalagaan ang mga anak.

Ito na po.

Dahil di na siya pwedeng magtrabaho bilang scientist.

Kailangan niyang itago ang nakaraan niya.

Salmon steak, fried squid at anong drinks?

Lalo na sa mga anak niya.

May apat na uri ng jellyfish. 'Yong sa tubig-tabang ay hydrozoa class.

Ang sunod naman ay nasa Scyphozoa class.

Pero alam niyang siya ang rason kung bakit

di pwedeng magkaroon ng maayos na buhay ang mga anak niya, kahit dapat lang.

Apat na jellyfish.

Ma.

O.

Bakit?

Wala.

Nahilo lang ako sa mga sinasabi mo.

Scientific names lahat 'yon.

Paano mo naaalala 'yan lahat?

- Hindi nga, e. - Ha?

Joke lang.

Ewan ko.

Siguro dahil lagi kong nababasa.

Siguro dahil gusto mo 'yan, kaya naaalala mo.

A... totoo 'yan.

Pero kailangan ko lang kasing makabisado.

Kung hindi, di tataas ang exam ko.

Kailangan kong bigkasin para tumatak sa isip ko.

Magkabisado ka lang nang magkabisado.

Balang araw, maaalala mo lang...

ang gusto mong maalala...

nang walang pumipilit sa 'yo.

Hala. Grabeng linya.

Non.

Buksan mo ang pinto.

Buksan mo'ng pinto.

Ba't di na lang si Ning?

Busy ako.

Busy rin ako.

Naghahanda ako para sa exam.

Lintik na, ako na lang lahat.

Ma, nagmumura si Non.

Di pa rin siya nagpapagupit, di pwede sa school 'yon.

Ning! Scholarship ng The Patron!

Patingin.

Ano 'yan?

Wala, pwede naman akong mag-aral sa iba.

Patingin nga.

Di kumpleto ang pinasang dokumento?

Pinasa na natin lahat sa kanila. Ano pa ba'ng gusto nila?

Di bale, Ma. Di tayo dapat magpanggap na mas mahirap para sa pera nila.

Baka may mas nangangailangan.

Hindi. Tingin ko hindi normal 'to.

Alam mo kung ano'ng normal?

Hello, ano po ang sa inyo?

Uy! Phao!

Kumusta ka na, Professor?

Diyos ko!

Nakatira ako malapit dito, at buhay pa rin.

Kailan ba tayo huling nagkita?

A! Siguro 15 years na.

Maganda ka pa rin tulad ng dati.

Inom tayo! Pero di ako pwede dito, pagagalitan ako.

Number mo na lang.

Kanchana...

gusto kang makilala ng boss ko.

May trabaho siya para sa 'yo.

Anong trabaho?

Pwede ka ba pagkatapos ng shift mo?

Nandoon siya sa van sa likod.

Maghihintay daw si Sir.

Lalaki?

Tapatin mo nga ako. Sino 'yang boss mo?

Dr. Kanchana, masaya akong makausap ka ulit.

Hello, sir.

May sisimulan akong project.

Mahalaga ito sa pamilya namin. Gusto kong ikaw ang maging in charge.

Opo, sir.

Tatawagin itong Anisong.

Scientific research ang project na ito na wala pang gumawa noon.

Teka, sir.

May tanong ako.

Sa suweldo ba? Sabihin mo ang presyo mo.

Hindi, hindi po 'yon.

Pero dapat magkaroon ng mas magandang buhay si Ning at Non.

Lalo na si Ning.

Dahil ba sa offer na 'to kaya di natanggap si Ning sa scholarship?

Kanchana, magkaugnay ang lahat.

Intensiyonal man o hindi.

Kung interesado ka, kunin mo ang phone.

Kung hindi, iwan mo na lang.

Ang researcher na hinahanap niya, di lang pinakamahusay,

kundi handa ring protektahan ang sikretong ito nang walang kondisyon habambuhay.

Dagdag pa, wala kang matatanggap na pagkilala o status sa project na ito...

pero malaki ang kapalit.

Sapat hanggang sa mga anak at apo mo.

Sino pa ba'ng babagay dito kung hindi si Dr. Kanchana?

Ning.

Jean.

Di ko na kaya 'to.

- Ayoko nang panoorin. - Kumalma ka.

Di ko kilala kung sino ang mama ko.

Akala ko siya ang mama ko...

pero paano siya nakapagsinungaling nang ganito?

Ning, relax ka lang.

Ikalma mo muna ang sarili mo, Ning.

Makinig ka...

kailangan nating malaman kung ano ang Anisong project.

Tingnan mo 'to.

Di ba sulat-kamay 'yan ng mama mo?

Oo. Ano 'to?

Pagpe-preserve ng cells ng tao pagkatapos mamatay.

Pagpe-preserve?

Bakit?

Di ko alam.

Pero mukhang higit pa 'to sa maiisip natin.

Naiintindihan kita.

Pero tingin ko kailangan nating panoorin 'yong video ni Wiroj.

Sa dulo, mamamatay tayo, pati siya.

Naniniwala siya doon.

Di siya naniniwala sa immortality o elixir ng buhay...

dahil magiging outcast siya noon

sa lipunang naniniwala sa reincarnation.

Pero paano kung di mabulok ang katawan niya kahit patay na siya?

Masama ang balik sa kanya noon.

Parang banal na monghe?

Hindi, hindi parang banal na monghe.

Ang tinutukoy ko...

cells ng tao na hindi nabubulok, ayon sa science.

Para saan 'yon?

Isipin mo, sa 75,000 na bayan,

ilan doon ang tinuturing siyang diyos?

'Yon ang kapalit ng kawanggawa niya.

Kung di siya gumawa ng maraming CSR,

bumagsak na ang Kiatpipat sa panahon ng tatay niya.

Katawan na hindi nabubulok,

kasama ng paniniwala ng buong bansa sa kanya...

Isipin mo na lang. Anong resulta ang magagawa noon?

At paano kung ang Anisong serum, ituturok din sa mga tagapagmana

ng Kiatpipat sa bawat henerasyon mula ngayon,

at mapatunayan din ng siyensiya

na sa cells lang ng pamilya nila nangyayari 'yon...

ano kayang iisipin ng mga tao sa kanila?

Baliw ka na ba? Ha?

Mas nabaliw ka pa kaysa sa kanya?

Totoo 'yon.

Pero kapag inisip mo 'yong concept, wala namang masasaktan, di ba?

At pwede talagang mangyari 'yon.

Ang hindi totoo dito...

Sino'ng makakapagsabing maipapamana ang paniniwala sa dugo?

'Yon ang layunin ng Anisong project na ginawa ng Patron.

Tulad ng alam natin, para siyang santo para sa lahat.

Ang panininiwala at awtoridad na nabuo niya sa 50 taon

ang nagdala sa business empire ng Kiatpipat sa di na makontrol.

Good job! Magtrabaho tayo pagka-graduate mo.

Ang Opisyal na Ranking ngayong 2023 ng 50 Pinakamayamang Indibidwal sa Thailand.

Ang pinagsama-samang yaman ng 50 indibidwal, tumaas nang halos 15%,

na nagkakahalaga ng halos 170 bilyong US dollars.

At ang number one, si Mr. Bhumitham Kiatpipat.

Pero alam ng Patron na ang panininiwala

at awtoridad, hindi legasiyang naipapamana.

Cheers!

Kalaunan, kailangan niyang ipasa ito kay Joe, ang tanging anak niya.

Lasing ka na.

Tunggain na 'yan!

Ibigay mo ang halagang hinihingi.

- Dapat sekreto lang ito. - Opo, sir.

Hindi niya gustong lagpasan ang kamatayan.

Pero naisip niya ang paggawa ng gamot na magpepreserba ng katawan niya pagkamatay.

Kung kaya niyang gawin 'yon,

bawat henerasyon ng tagapagmana niya, dapat dumaan sa parehong proseso.

Siyensiya ang magpapatunay na hindi lang ito basta pamahiin.

Magiging pambihira sila.

Dahil ito sa lahat ng kawanggawa ng buong pamilya niya.

Sa paglipas ng panahon,

iaangat sila ng kuwentong ito sa pagiging banal

na namamana sa lahi nila.

Di na sila aasa sa kapangyarihan kapag wala na ang Patron sa mundo.

At ang pinakamahalaga,

di na siya mangangamba na walang abilidad ang tagapagmana niya,

na banta sa isandaang taong legasiya ng pamilya.

Ang Anisong serum ni Dr. Kanchana, tuluyan sanang made-develop

kung di nangyari ang insidenteng 'yon.

'Yon ang gabing si Dr. Aom, miyembro ng research team,

piniling magpagabi sa laboratory.

Wow!

Wow!

Ako ang mauuna, ha.

Joe.

Di ka pwede dito.

Saan ka pupunta?

Atras.

Joe!

Joe!

Ano'ng tinurok mo sa 'kin?

Sabi ko, ano'ng tinurok mo sa 'kin?

Punyeta!

Sabihin mo!

Sabihin mo!

Ano'ng nasa injection?

Peste!

Peste!

Noong panahong 'yon, walang nakakaalam kung ano'ng tinurok kay Joe...

- San! - Ma.

Nalaman ni Dr. Kanchana ang kuwento,

at naisip niyang Anisong serum iyon na hindi pa kumpleto.

Ano'ng ginagawa mo?

Joe.

Pagkatapos no'n,

wala pang lumilitaw kay Joe na kakaibang sintomas.

Bitawan n'yo 'ko!

Bitawan n'yo 'ko!

Naka-quarantine siya sa isolation room

kasama ang grupo ng mga doktor na mino-monitor siya 24 oras.

Pinatahimik ang mga kaibigan...

kasi kasama sila sa ginawang pagpatay.

At si Dr. Aom...

isang matalinong ulila na naglahong parang bula.

Hiniling niya kay Dr. Kanchana na itigil ang Anisong Project,

at nag-utos na gumawa ng lunas.

Dahil siya ang pinakamarunong sa serum.

Pero di matanggap ni Dr. Kanchana ang nangyari kay Dr. Aom,

at hindi rin siya makaatras sa project.

Kaya nakipagkasundo siya sa Patron.

Nagturok siya ng parehong Anisong serum na nasa katawan ni Joe.

Ginawa niya 'yon para masiguradong di nila sasaktan ang mga anak niya.

Pagkatapos ng ilang buwan,

nilaan ni Dr. Kanchana ang lahat ng oras niya para sa lunas...

nang nakataya ang buhay niya.

Pero ang katawan niya, kasabay ni Joe, humihina na.

Dahil sa mga depekto ng Anisong serum na nasa katawan niya...

sigurado si Dr. Kanchana na kulang ang oras niya.

Hiniling niya sa Patron na ipagkatiwala ang lunas sa akin

dahil naniniwala siyang

ako lang ang makakapagpatuloy ng nasimulan niya.

Si Wiroj?

Bakit siya?

NONNTAKAN JULY 8, 2003

Kung ikaw ako, di mo rin siguro ito sasabihin.

Well...

Parang...

wala namang sasabihin.

Paano mo naman sasabihin ang ganito?

Napaka-selfish mo.

Tama ka.

Paano mo nagawa sa akin 'to?

Di lang ako...

Paano mo nagawa 'to sa mga anak mo? Nababaliw ka na ba?

E di, sige.

Sana ito na ang tanging bagay na magagawa ko na tama.

Ito...

ang mga impormasyon na mailalabas ko.

Hindi ito ang lahat.

Pero tingin ko, sapat na ito para makausad ka.

Ginamit mo si Non para pilitin ako.

Oo.

Di naman sa iniiwan ko sa 'yo 'tong trabahong 'to...

pero 'yong mga anak ko, oo.

Alagaan mo ang mga anak ko.

Makinig ka, Wiroj.

Di mo kailangang magtagumpay dito.

Wag mo lang iparamdam sa kanyang wala ka nang magagawa.

'Yon lang ang hinihiling ako.

Pero kung wala na talagang magagawa...

gusto kong bitawan mo na.

Hayaan mo nang mamatay lahat ng ito kasabay ko at ng anak niya.

Alam mo kung ano mismo ang gagawin.

Sinama ko ang panganay ni Dr. Kanchana sa research ko,

at parte lang ng katotohanan ang sinabi ko.

Tungkol ito sa mama niya at sa anak ng Patron.

Para ito ilayo ang katawan ni Dr. Kanchana sa public health system...

at para manatiling nasa kontrol ng Kiatpipat ang lihim na ito

sa paglalagay kay Ning bilang sponsored protégé ng Patron.

Tatlong buwan na,

napilitan akong alisin si Ning sa research.

At natuklasan kong ang properties ng imortal na jellyfish

ang susi para maperpekto ang lunas.

Ire-reprogram nito ang abnormal metabolic functions

sa katawan nina Dr. Kanchana at Joe.

Pero dahil sa mga animal rights group

at mga bagong regulasyon sa experimental substances,

naantala ang buong research ko.

Wala na akong oras.

Kailangan kong humanap ng vulnerable group sa unibersidad para i-test ang serum.

Bago ko pa nalaman ang report sa parasite infection

sa imortal na jellyfish,

na ilan lang ang nakakaalam...

Nadiskubre ko rin...

na ang parasite...

ay nailipat na

sa katawan ng subjects na ni-recruit ko.

Di ko pa alam ang pinakamalalang mangyayari,

pero sa lahat ng nangyari na, sa lahat ng pagkakamali,

ako lang ang responsable.

Walang kinalaman dito si Ning.

Ang makukumpirma ko lang, ang cells ng imortal na jellyfish

ang susi para maging perpekto ang serum.

At sa ngayon,

nasuri ko na lahat ng uninfected jellyfish at hiniwalay.

Totoo lahat ng sinabi ko.

Sinumang makakuha ng flash drive na ito,

pinagdarasal ko na sana, kaya mong hanapin ang ugat nito.

Dahil ang bida sa kuwentong ito...

mas impluwensiyal kesa sa 'yo.

At panghuli...

uulitin ko,

walang alam si Ning dito.

Inaako ko lahat ng responsibilidad.

Tama si Pao.

Dapat maging zombie na lang tayo at tapusin 'to.

Wag.

Di pwede si Thi.

Siya ang ipadala n'yo. At sasama sa amin si Thi.

Handa naman ako. Kaya ko 'yan.

Hindi, wala akong tiwala sa 'yo.

E di, si Non na lang.

Thorn.

Tumahimik ka.

- Di ka aalis dito. - Thorn.

Halos walang gagawin 'yong pain.

Pag pumalya tayo, lagot na tayo.

Atleta siya.

Dapat sa amin siya.

Ano'ng sunod?

Di totoo 'yan.

Kalokohan.

Ano'ng sinabi mo?

Wala.

Wala, wala 'yon.

Sige.

- Hayop ka! - Hoy!

Ulitin mo nga 'yon!

- Oy! San! - Sabihin mo!

- Sabihin mo! - Gusto mong sabihin ko?

Sabihin ba't di mo pinasama si Non?

Tama na!

Kung mahirap mamili, magbunutan.

Gawin na natin!

Bakit naman? Buhay ang nakasalalay dito.

Oo nga.

Tama ka.

Pero di ka namin pinili para magdesisyon sa buhay namin, San.

Nagtataka na rin ako.

Bakit ikaw ang naging team leader?

Di ba kayo nagtataka?

Ano'ng meron ka na wala kami?

Baril?

Utak?

Tingnan mo 'yan.

Handa ka nang magdesisyon para sa iba?

Sakali... kung sakali lang...

Paano kung kapkapan ka namin ngayon?

May makikita ba kaming gamot?

Prao.

Isang salita pa, papatayin na kita.

Okay.

So, pili na tayo ng totoong leader?

'Yong payag ang lahat.

'Yong di natin mumurahin kahit mamatay tayo dahil sa kanya.

Kung ako, kayong dalawa. Kayo ang pinakamaalam sa zombie.

May tutol ba?

E di, 'yon na.

Welcome, boss. Gawin n'yo na'ng gusto n'yo.

Tingin ko, solid na ang plano natin kanina.

Kailangan lang higpitan pa

para maliit lang ang tsansa nating mamatay.

Thi,

Ikaw pa rin ang pain, katulad no'ng una.

Pero doon ka lang sa kuwarto.

Wag kang lalabas.

Di namin dadalhin sa kuwarto.

Kukunin lang natin ang atensiyon nito.

Ayos ba?

Oo, okay naman.

Ako rin.

Ang golden rule, magsisimula tayo at magtatapos sa maid's room.

Tandaan, pag di pumasok, wala tayong magagawa.

Kailangan nating umatras.

Kung ganoon pa rin ang routine ni Tita Jit,

siya ang unang darating sa building.

Ibig sabihin...

dapat maunahan natin siya sa puwesto.

Wala nang oras. Kunin n'yo na'ng gamit n'yo at kumilos.

Teka.

Meron tayong hood, makulay na tela,

boxing gloves, mahabang tungkod, cable tie at lubid. May iba pa?

- Wala na. - Okay. Tara.

Mauuna ako.

Ano pa'ng paniniwalaan?

Nagsimula ang lahat sa kalokohan.

Pati 'yong kay Mama,

at lintik na serum na ginagawang diyos ang tao.

Pero malamang naghahanap na ng solusyon ang gobyerno.

Nandito lahat ng impormasyon.

- Dalhin lang natin 'to kay— - Kanino?

Papatayin niya tayo.

Noong huli tayong nasa bubong, binaril nila tayo.

Ning, relax ka lang.

Bago nangyari 'to, wala tayong alam.

Ang magagawa lang natin, tumakas.

Pero ngayon, nandito lahat ng impormasyon.

Kung wala tayong gagawin,

magiging tulad lang tayo ng mga nagsimula nito.

Ganyan ka talaga, 'no?

Ganyan ka talaga.

Di mo ba nakuha?

Ako ang dahilan ng lahat.

Kami ni Non ang palusot ni Mama.

Kami ang rason kung bakit sila namatay.

Pinatay ko ang kapatid mo.

Ako ang dahilan noon.

Bakit?

Nasa harap mo na ang katotohanan.

Di mo pa rin naiisip kung ano'ng posible.

Tulad noong hinikayat mo ako sa trabaho kay Wiroj.

Ano'ng problema mo, Jean?

Naisip mo ba kung gaano ako magi-guilty dito?

Ning.

Ning.

'Yong sinabi ni Wiroj sa video?

Nade-detect niya na raw ang infected na jellyfish.

Chaiwut?

Chaiwut Kiatpipat.

Kay Joe ito.

Ning.

Noong pinasundo mo 'yong mama mo...

nasaan daw si Wiroj?

Nasa labas ka?

Pakisundo si Mama.

Okay, Ning. Ako'ng bahala.

Date of manufacture. Noong 15 pa.

'Yong araw na nangyari 'to.

Ibig sabihin, ito ang latest na serum.

Kung ito ang serum ni Joe...

nasaan 'yong sa mama mo?

Masama 'yong ginawa ni Wiroj, at totoo 'yon.

Pero ang isa pang totoo...

mahal niya ang mama mo.

At naniniwala akong hindi siya susuko

hanggang makahanap siya ng lunas para sa mama mo.

Posible 'to.

Kasi kung dito na matatapos,

kami lang ni Pao ang magiging CSR activity niya.

Hindi ko talaga alam ang gagawin.

Pero sa impormasyong meron tayo, at itong serum...

baka makatulong ito sa taong nasa labas na tapusin ito.

Ang dami nila sa labas. Sa likod tayo ng building dadaan.

Maghintay tayo hanggang 6 p.m.

Si Earth ang mauuna, kasi alam niya ang daan.

Ano'ng ginagawa mo? Ba't nakatayo ka lang diyan?

Tara dito!

Mabulok sana kayo sa impiyerno.

Hoy, wag!

Anak ng...

Tumahimik kayong lahat!

Sunod tayo sa plano.

Paano kung kailangang umatras? Saan tayo pupunta?

Walang ibang daan.

Ako ang papalit kay Earth.

Paano kung pumalya?

Ikaw ang papalit sa akin.

Dinala na kami ni Aek sa auditorium.

Naaalala ko pa 'yong daan.

E di, ikaw ang mauna.

Ning.

Ano'ng gagawin mo? Pwede mo itong iwan dito.

Hindi.

Kailangang malaman ng lahat.

Pwedeng sandali lang?

Hay.

Bubuti rin ang lahat.

Bubuti talaga ang lahat, Pao.

Di ko nasabi sa 'yo...

kung gaano ako ka-proud sa 'yo.

Pahinga ka na, kapatid.

Salamat.

Salamat sa pagsama sa akin.

Mukhang ligtas na.

Tara.

Ingat.

Tulad ng sinabi n'yo.

Lahat ng zombie, bumabalik sa routine nila.

Ito lang ang pagkakataon natin

bago bumalik ang mga zombie.

Makinig kayo, pag may nangyaring masama,

sumenyas kayo agad na umatras na.

Gawin na natin.

Wala silang lahat.

Saan sila pupunta?

Nakaposisyon na sa kabila.

Hintayin mo 'yong sa taas.

Bilis.

Okay.

Gagana ba talaga 'to?

Kailangan.

Hila.

Tanggalin mo.

Tulak, swing.

Sundan mo ako.

Hila.

Tulak.

Tulak.

Swing.

Ayos.

Bago mo hilahin...

ilalagay muna 'tong substance sa loob.

Pero ingat ka. Di mo dapat mabuksan 'yong takip.

Bubuksan lang pag gagamitin.

Naiintindihan mo?

Magdala kayo ng tigdalawa.

Gagana ba talaga 'to?

Subukan kaya natin...

Wag!

Sobrang toxic ng mga substance na 'to.

I-spray n'yo sa mukha hangga't maari.

Night, sigurado ka?

Nasa 80 percent.

A.

'Yong natirang 20 percent?

Walang 100 percent na sigurado.

Iiwan ba natin si Lily dito?

Teka.

Kailan siya tumahimik nang ganyan?

Napansin n'yo ba?

Noong umulan nang malakas...

Pagkatapos...

Si Sun...

Sasamahan ko siya.

Alam mo, ayaw ni Lily na gawin mo 'yan.

Alam ko.

Pero kita n'yo naman, nandito pa ang kaibigan ko.

Di ko siya iiwan.

Naiintindihan ko.

Si Pao na lang ang meron ako.

Hahanapin ko siya.

Ricin ito.

Baka kailanganin, dalhin n'yo.

Ipangako mo 'to, Win.

Wag kang mamamatay.

Nakapasa akong sumali sa thesis project mo.

Sige!

Magsu-survive ako para sa thesis.

Okay lang ba ang lahat? Handa na kayo?

Game.

Tama na. Magpakatatag ka para sa mga kapatid natin.

Sorry, kasi...

di ko mapigil!

Hayaan mo.

Mula ngayon, aalagaan ka na namin.

Ano'ng nagyari sa 'yo?

- Nakaka-touch. - May mali sa sinabi ko?

Wala.

Maraming salamat.

Tara na.

Tara na kay Gus.

Nagsalin ng Subtitle: Dawn Rosello