Original subtitles

888

Hoe gaat het met je? Hm?

Het is prachtig, dingen voor anderen proberen op te lossen, maar niet als je daar zelf aan onderdoor gaat.

Lijkt mij nogal heftig, al die verdrietige mensen.

Nee, dat vind ik dus niet. O.

Toen ik uw advertentie las, wist ik meteen dat dit iets voor mij was.

Omdat ik goed kan navoelen hoe het is als ouder om een ernstig ziek kind te hebben.

Ik ben zwanger.

Ik word oma.

Ik weet alleen maar dat ik heel graag bij jou wil zijn.

En bij Benjamin.

We zijn gewoon vrienden. Ik wou dat ik erbij kon zijn.

Ja, dat wou ik ook. Soms vind ik het zo kut dat ik zo ver weg zit.

Is het niet leuk in Zwolle? Ik dacht echt: Nu gaat het leven beginnen.

Hij doet niks anders dan werken en slapen.

Hij moet echt naar die open dagen.

Ik vertelde aan Danny dat we die andere kamer willen verhuren.

Hoeveel huur gaan we vragen? Ik heb 350 gezegd. Proost.

We gaan een samenlevingscontract afsluiten. Ach.

En dat willen we vieren. Dus er komt een feest? Ja.

Ik heb nagedacht over wat ik moet gaan doen...

met de rest van dat schitterende leven van mij. Proost.

Dat jullie nare dingen over Mees en Pip zeggen, trek ik niet.

Dus ik hoef jullie even niet meer te zien.

Weet je nou al hoe lang je gaat? Zo lang als nodig.

Ze kan voorlopig helemaal niks zelf.

Max die alleen maar bezig is met die volkomen idiote crypto.

Hoeveel ben je kwijt? 8000. Wat zeg je?!

Waar het dus op neerkomt, is dat ik straks in mijn eentje die belastingaanslag moet betalen.

Sorry, ik snap niet... Ik weet dat ik de dingen niet goed doe.

Maar ik ga dit regelen.

Ik kom alleen even zeggen dat ik vanmorgen mijn deel van de aanslag aan je heb overgemaakt.

Ik dacht dat jij niks meer met mij te maken wilde hebben. Mam.

Ik heb jouw hulp echt niet nodig, hoor.

Soms denk ik: Misschien gaat ze een van die andere gasten leuk vinden.

Als je daar onzeker over bent, moet je daar met haar over praten.

Ik heb dus wel steeds dat ik je heel graag wil zoenen.

Moeten wij niet eens nadenken over samenwonen?

Ik ga bij Laszlo wonen.

Er is iets vervelends. Ik blijk kanker te hebben.

Het komt echt goed, Merel.

Het weefsel dat we bij de operatie hebben weggehaald, was helemaal schoon.

Dat is echt een goed teken.

Jonge mensen zijn meestal niet bezig met vroeger of later.

Het besef dat je leven uit fases, uit periodes bestaat...

verbonden met personen, bepaalde personen en emoties...

dat komt pas als je ouder bent.

Als je gaat terugkijken, als je wat afstand hebt...

kun je er pas wat chocola van maken, van de keuzes die je gemaakt hebt.

Als je jong bent, laat je je gewoon meesleuren.

Eindexamen doen, vrienden maken, verliefd worden...

een huis vinden, een baan.

Die trein dendert maar door...

totdat je rond je 40e ineens in de spiegel kijkt en denkt:

Huh? Net als in dat geweldige nummer van The Talking Heads.

Die man die niet snapt waarom hij ineens in een beautiful house woont.

Een beautiful wife heeft.

En zich wanhopig afvraagt:

Well, how did I get here?

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Moeten we nog boodschappen voor vanavond? Ja, maar dat doe ik wel.

Hee, wil jij nog... Ga je nou je speentje in doen?

Fuck, ik kom te laat. Er wordt van alles bezorgd om half negen.

Ah, lekker. Ja, maar ik breng hem wel.

Echt? Ja, ik heb mijn eerste vergadering pas om tien uur.

Dat is al de derde keer deze week. Ja, begin je jaloers te worden?

Maar alleen als je het redt met je werk en alleen als je zin hebt.

Tuurlijk, tuurlijk. Dank je wel. Dag, lieverd.

Dag, lieverd. Tot vanavond, poppie. Dag apie, veel plezier op de crèche.

Zeg maar dag tegen je mama. (gek stemmetje:) Dag, mama. Doei.

Ik wil nog iets zeggen: Dag!

Jij moet toch naar Den Haag zo, naar die open dag? Straks, ja.

Geen haast.

Nou, ik moet nog allemaal dingen doen vandaag, dus... Wat dan?

Gewoon dingen voor mijn studie.

Is er iets? Nee, hoor.

Zie ik jou morgenavond nog? Ik hoop het wel.

Ik moet even kijken hoe laat ik klaar ben met werk. Ja, tuurlijk.

Ik ga nog even douchen. Ja.

De afspraak was dat jij het rapport afgelopen vrijdag zou inleveren, toch?

Ik redde het gewoon niet.

Het werd me even te veel allemaal.

Nou, dat kan ons allemaal wel eens overkomen.

Maar het is wel belangrijk dat we ervoor zorgen dat het niet meer gebeurt.

Zijn er dingen waar jij je zorgen over maakt?

Heb je het gevoel dat je te veel op je bordje hebt?

Het is meer... Ik kan soms gewoon de motivatie niet vinden.

Dat ik denk: Waarom ben ik hier eigenlijk?

Wat is mijn motor, weet je wel? Mijn 'why'?

En jij vindt dat het bedrijf je daarmee moet helpen, bij het ontdekken van je why?

Jij vindt dat je niet alleen recht hebt op een riant salaris, vakantietoeslag...

een kerstpakket, maar ook op gesprekken over de diepere betekenis van het leven?

En als dat niet gebeurt, dan ga jij met je latte-havermelk-gezichtje...

zitten zeuren dat je je why niet kan vinden...

en dat dat de reden is dat jij niet aan je werk toekomt?

Neem me niet kwalijk, maar zo werkt het niet.

Dus of jij gaat nu aan het werk en zorgt ervoor dat je je spullen op tijd inlevert...

of jij gaat met je sneeuwvlokjesmentaliteit op zoek naar een andere baan!

Hm.

We vonden het zo ideaal, joh, met die trein. Dat geloof ik, ja.

Want je stapt over dan, toch? Ja, je moet overstappen.

Maar dan neem je de metro en ben je heel snel bij het volgende station.

Als je rustig de tijd neemt, heb je helemaal geen stress. Nee.

We hebben het echt heerlijk gehad. Bijna elke dag mooi weer, hè? Ja.

En we hebben zo genoten van ons feest nog, hè? Al die speeches, joh.

Al die speeches en al die cadeaus natuurlijk.

Nou ja, het was echt sowieso gewoon een topdag. Het was een topdag.

Ja, toch? Ja, zeker.

Hee lieverds, ik moet er een beetje van tussen. O. Tim.

Hoe is het nou met Lieke? Ja, goed. Goed. Ja, ja, dank je.

Overmorgen gaat ze voor de eerste keer naar de verloskundige.

O, dat is spannend. Heel spannend, ja.

O ja, en Max vroeg of hij met jou nog een keer zijn Frans mag oefenen.

Natuurlijk, stuur hem langs. Ja, is het oké? Oké, heel fijn.

Bye bye. Bye bye.

Au revoir. Au revoir.

Nou, lieverd. Ja.

Nou hebben we het over iedereen gehad, behalve over jou.

Met mij gaat het prima hoor. Ja? Ik moet een beetje wennen, merk ik.

O? Nou, dat ik opa word. Ja.

Ja, het is toch... Ik bedoel, ik voel me echt totaal niet zo.

Nee, kan ik me voorstellen. Wat dacht je van mij: overgrootmoeder.

Dat is echt helemaal bizar. Ik weet het, ja.

Maar ik vind het ook wel heel erg leuk hoor, zo'n baby'tje.

Ja, hè? Lief. Een klein hummeltje zo tegen je schouder. Ja, ja.

Ja. Nou, dag overgrootmoeder. Ja.

Dag opaatje. Morgen heb je die reünie, toch?

Ja, morgenavond. Als Guus er is, doe je hem dan de groeten? Ja.

Doe ik, dank je wel. Doeg. Doei, schat.

Hee, werk ze nog. Zie je volgende week. Zeker.

Hee, ga je weg? Ja. Maar je werkt toch altijd op woensdag?

Ja, maar een halve dag vandaag.

Ik moet dingen regelen voor een begrafenis. Hè. O, kom even mee.

Ik heb een bak met leuke dingen binnengekregen, van die tegeltjes.

Weet je nog wel? Die oma vroeger ook had.

Met van die wijsheiden erop. Ja. Van die spreuken.

Dat wil ik wel zien, ja. Er zitten grappige dingen bij.

Kijk. Wacht, ik had er eentje opzij gelegd.

Ja, hier. Van het concert des levens krijgt niemand een program.

Zo is het maar net. Leuk, toch?

Er zitten ook hele stomme bij, hoor.

Lieverd, werk jij niet een beetje te hard?

Je rent maar van het een naar het ander.

Je komt amper toe aan tijd voor jezelf. Zeker wel, meer dan genoeg.

Voor iets leuks, iets waar je blij van wordt.

Moet ik gaan pottenbakken of badmintonnen?

Je weet wel wat ik bedoel. Moet ik een nieuwe man zoeken, is dat het?

Nee, ik... Want ik vind het eigenlijk wel lekker rustig, alleen.

Het gaat echt prima. Echt.

Alleen, ja, ik moet nu echt weg, mam. Sorry. Ja, dag schatje.

Ik bel je snel, ja? Kijk maar even.

Er zitten echt leuke bij. Ja.

Nou, wat leuk. Heerlijk, hè?

En hoe lang kan je blijven? Minstens twee jaar.

Waarschijnlijk langer. Top, zeg.

En je werk? Gaat goed. Ja.

Ik vind het nog steeds leuk. M'n ouders zijn blij met me.

Dus m'n leven is weer in wat rustiger vaarwater.

Goed, man. En jij?

Ja. Goed.

Prima.

Ik baal heel erg van hoe het gaat met Joy.

Ja, we hebben constant ruzie.

Over stomme kleine dingen.

Ze ergert zich wild aan me.

Dat is natuurlijk ook geen wonder.

Ze is veel te oud om met mij onder één dak te wonen.

En ze heeft nog geen uitzicht op iets?

Nee, ze gaat echt niet meer voor 900 euro op een studentenkamertje zitten.

Dat snap ik. Dat is een gepasseerd station.

Ik bedoel, ze heeft een baan. Gregory werkt al drie jaar.

Ze willen gewoon samen aan het leven beginnen.

In plaats daarvan zit ze met haar moeder tv te kijken.

Nogal wiedes dat ze knettergek wordt.

En jij ook, denk ik.

Ja, ik ook. Eerlijk gezegd.

Ja, ik vind het gewoon zo naar dat...

Joy en ik zijn altijd zo goed geweest...

en dat het dan toch een soort van rottig eindigt.

Dat dit straks de herinnering is aan thuis. Snap je? Hmm. Ja.

Herman en ik zaten bij elkaar op de lagere school.

En toen vond ik hem al leuk.

Acht jaar geleden zat ik bij een lezing.

En toen kwam hij naast me zitten.

Hij keek naar me en hij zei: Jij bent Annetje.

En ik zei: Tegenwoordig noemen de mensen me Anne.

Ik heb geen woord gehoord van die lezing.

We zijn koffie gaan drinken.

En toen hebben we gepraat over wat we allemaal met onze levens hadden uitgespookt.

En hij vertelde over zijn kinderen...

die inmiddels het huis uit waren.

En dat zijn vrouw en hij uit elkaar waren gegroeid.

En dat ze eigenlijk al heel lang langs elkaar heen leefden.

Ik heb geen oog dicht gedaan die nacht.

De volgende dag is hij bij me gekomen.

En sindsdien zijn we nooit meer dan een dag uit elkaar geweest.

Het waren acht intens gelukkige jaren.

Het enige nare was dat zijn vrouw het op geen enkele manier kon accepteren.

Ze had al heel vaak gezegd dat ze ongelukkig was in het huwelijk.

Maar toen ze hoorde dat hij iemand anders had en weg wilde gaan, toen ontvlamde ze.

En dat is nooit meer overgegaan.

Ik heb via de kinderen gehoord dat ze graag iets zou willen zeggen, morgen.

Dus toen dacht ik: Misschien moet jij haar noemen.

Bij het welkom heten in het begin. Zodat er aandacht voor haar is.

Dat is een ontzettend lief en mooi gebaar.

Ik ga mijn best doen om alles een beetje in goede banen te leiden morgen.

En dan denk ik echt: Ga je why ergens anders lopen ontdekken.

Voordat ik het wist, had ik het over sneeuwvlokjes en havermelk.

Nou ja, die baan kan ik wel op mijn buik schrijven.

Dat denk ik ook, ja.

Het is toch helemaal niks voor mij.

Zo'n assessment doen ze toch pas als je een serieuze kandidaat bent?

Ja, ik had al twee gesprekken gehad.

Waarin je een goede indruk maakte. Ja.

Waarin ik me in allerlei bochten heb gewrongen...

om mijn meest diplomatieke kant te laten zien. Wat natuurlijk onzin is.

Want ik ben niet de koningin van de diplomatie.

En ik ben niet heel erg goed in mensen aansturen en motiveren.

Dus, nou ja...

Weet je, ik moet gewoon ergens heen waar ik mijn eigen winkeltje kan hebben.

En waar niet al te veel mensen zich met mijn zaken bemoeien.

Weet je wat het is?

Voor je het weet, heb je ook weer die ergernissen van je vorige plek. Ja.

En jij? Wat?

Nou, jij ziet er niet heel... goed uit.

Nee, ik heb een vrij pittige zaak.

Keihard werken en ik slaap niet zo goed.

O.

Mwah. Wil je er nog eentje? Nou...

Jawel. Mogen wij er nog twee, alsjeblieft? Hetzelfde. Zeker.

Hee, lieverd. Hai.

Hoe was het? Sorry dat ik zo laat ben.

Nee, dat geeft niet. Hai.

Kan ik iets doen?

Een flesje wijn opentrekken, als je zou willen.

Ligt Benjamin al in bed? Ja.

Hij heeft helemaal niet geslapen op de crèche.

Die was echt totaal doodop.

Hier staat niks meer. O, in de kast op de gang dan.

Maar als hij wakker wordt, dan ga ik er wel uit, hoor.

Nee, hier ligt ook niks.

Nou, echt niet? Dan in de woonkamer.

Hè? Nou ja...

Ik geloof dat we er doorheen zijn, dan.

Mooi is dat. Glaasje water dan maar?

Ja, lekker(!)

Serieus, ik doe niks anders meer dan leren.

Alleen maar. Same. Ik heb gewoon geen leven meer, jongens.

Weet je wat echt heel goed werkt bij mij? Study With Me.

Study With Me, wat is dat? Dat is echt leuk.

Dat zijn filmpjes op YouTube van mensen die ook aan het studeren zijn.

Oké.

En dan kijk je daarnaar? Ja, dat zet je dan aan op je laptop.

En dan zit er dus iemand tegenover je die ook zit te leren.

En dat helpt? Het werkt echt goed. Check het maar.

Doe ik. Werkt echt. Ik ga het checken.

Ja. En hoe is het met jullie?

Nou, goed.

Druk, maar what else is new? Yes.

De werkdruk is gewoon te hoog.

Dus om de zoveel tijd is er weer een docent die instort of het bijltje erbij neergooit.

En dan mag zij het oplossen. Ja.

De achterblijvers moeten nog harder werken om het op te vangen.

Als je nog sla wilt, moet je pakken, hè?

En ik zit nu bij een koor. Ja. O?

Ze dirigeert. Ja.

Vind ik echt leuk om te doen. Daar word ik heel erg blij van.

Voor ik het vergeet: 17 juni. O, ja. Ja? Moet je even vrijhouden.

Want dan word ik namelijk 50 en dan vier ik mijn verjaardag.

Nou, wat leuk. Nou, leuk, leuk.

Ik weet het niet, hoor. En opa.

Dus jij dacht: Weet je wat, ik geef gewoon een knalfuif!

Ja, opa en oma geven een big party.

Sorry, wacht. Ik word geen oma, hè?

O! Wat? Kom op. Nee, nee, nee.

Jawel. Lieve mensen, ik hou ontzettend veel van Lieke.

Maar ik heb niet echt het gevoel dat ik oma word. Nee.

Wacht even. Als ik het lastig vind, dan is het onzin. Ja, maar...

Maar jij? Dat is heel anders. Dat is een hele andere zaak.

Nee, nee, nee. Het is gewoon heel anders. Omaatje.

Het is eigenlijk wel een beetje raar natuurlijk, hè?

Dat we het zo normaal vinden: elke dag een glas wijn bij het eten.

Ja.

Nou, ik ben eigenlijk best wel in shock.

Over hoe ik het mis.

Echt tegen het chagrijn aan, eigenlijk.

Ja, dat heb ik ook, ja.

En dat is niet best.

Nee. Dus wat doen we? Rigoureus stoppen?

Nou, nou, nou, nou, nou.

Oké, ik weet het.

Vanaf nu door de week geen wijn meer, alleen in het weekend.

Ja, oké. Ja?

Ja, dat vind ik een topplan. Ja.

Dit kunnen wij. Yes, we can.

Heb jij die mensen van het verhuurbureau nog gesproken trouwens?

Ze willen weten of ik het gemeubileerd oplever of nog dingen meeneem. Hiernaartoe?

Misschien wel leuk toch, als we ook nog een paar dingen van mij hier neerzetten?

Mijn bank bijvoorbeeld, die zit namelijk een stuk lekkerder dan de jouwe. O, is dat zo?

Veel lekkerder.

Misschien is het ook wel leuk om een beetje te schilderen of zo.

Gewoon iets meer kleur.

Het is hier allemaal best wel wit.

Gewoon één muur in de gang olijfgroen maken of oudroze.

Zou jij naar de verwarming kunnen kijken?

Hij borrelt, ik denk dat hij moet worden ontlucht.

Ja, dat zal ik zo doen. Wil je nog een beetje?

Nope, maak maar op.

Werk oké? Prima.

Interessant stel zijn wij, hè?

Kun je naar de verwarming kijken? Hoe was het op je werk, schat?

Heel funky, inderdaad.

Ik kwam Cleo tegen in de supermarkt.

Van het Hugo de Groot, ze zat een jaar boven mij, met die rode krullen.

O ja. En zij heeft dus nu iets met Mo.

Die gast die van school was gestuurd? Hmm.

Zij date ook met twee andere jongens en hij heeft ook iets met een ander meisje.

Ze hebben een open relatie.

O.

Dat hoor je best veel tegenwoordig.

En eh... werkt het?

Zij vond van wel.

En denk jij nu: Misschien moeten wij dat ook doen?

Hm?

Wil jij ook een open relatie?

Nee, tuurlijk niet.

Waarom begin je erover dan?

Ik vond het gewoon een grappig verhaal.

Grappig? Ja, grappig, ja. Jezus.

Dit ben ik. Leuk kapsel.

Ja, toch? En dit is Guus.

Zie je? Was dat je vriend?

Ja, zeker.

Vriend door dik en dun.

Altijd samen, samen huiswerk maken.

Nou ja, wat jullie nu doen met die YouTube-filmpjes...

dat deden wij dus gewoon live.

Gewoon tegenover elkaar zitten en blokken.

Ja, dan gingen we altijd de wekker zetten.

En als die afging, mochten we even pauze nemen. Tosti's maken.

En als jullie geen huiswerk hadden? Dan maakten we ook tosti's.

Dan waren we de godganse middag aan het ouwehoeren.

Ja, dat doen we nu ook, maar via schermpjes gewoon.

Nou, dat is niet zo'n heel groot verschil.

Nou, ik bedoel...

Ik ken jullie vrienden eigenlijk niet zo goed.

Dus dat is wel een verschil.

Terwijl oma, die kende Guus echt heel goed.

Want die zat drie keer per week bij ons aan tafel. Wat awkward!

Dat lijkt me helemaal niet relaxed. Wat? Want?

Met je vrienden en je ouders aan één tafel zitten? Ja.

Wat nou als je ouders iets heel stoms zeggen of zo.

Of ruzie gaan maken. Ja, of dronken worden.

Het was hartstikke gezellig. Dat herinner ik me.

Hij had een hele knappe zus. Dus eh...

Dus wat?

Komt die Guus ook naar die reünie? Ja. Dat hoop ik wel, ja.

Het lijkt me echt superleuk om hem weer eens te zien.

Maar? Je spreekt hem niet meer?

Nee. Het contact is een beetje verwaterd, de afgelopen jaren.

Dat is ook niet zo gek als je elkaar al zo lang kent.

Plus als we elkaar zien, dan gaat het gesprek gewoon weer verder.

Is het nog wat geworden met die zus?

Hm? Nee, god.

Die was een jaar ouder, dus die had echt totaal geen interesse in mij.

O, nee. Ik heb haar een keer een liefdesbrief geschreven. Nee, pap!

Toen schreef ze een kort briefje terug...

dat ze het heel zielig vond, maar dat ze echt geen interesse had.

Oooooh! Wat een afgang!

Cringe! Ja, echt. Cringe!

Gaan we iets leuks doen vanavond?

Ik heb een kaart over voor een leuk feest. Nee, ik ben echt bekaf.

(berichtje)

Is dat je vriendje? Ja.

Zo, die is hot.

Ja. Veel te knap voor mij. Wat?

Doe effe normaal. Jij bent echt heel knap, hè?

Echt heel knap.

Het leven is onverbiddelijk.

Eens in de zoveel tijd schuiven we een plaatsje op. Dat moet ook.

Op een gegeven moment is het tijd om plaats te maken voor anderen.

Op je werk, op de huizenmarkt.

Soms vinden mensen dat moeilijk, aanvaarden dat een bepaalde fase voorbij is.

Dan gaan ze zich verzetten.

Door zich in te laten spuiten met allerlei troep, omdat ze niet oud willen worden.

Of ze trekken een korte broek aan en roepen dat ze eigenlijk nog een jongetje zijn.

En gewoon lekker gek willen blijven doen. Serieus?

(geklop) Ja?

Hee, sorry. Eh... slecht nieuws.

Suus appt net dat ze schurft heeft. Nee!

Ja, dat is echt helemaal kut. O, nee. Gadverdamme!

Ik heb zalf gekocht voor als ik het krijg, misschien moet jij dat ook doen.

Suus moet op d'r kamer blijven? Wij eigenlijk ook.

Dat is wel het veiligst. Oké.

Nou, dan ga ik ook maar naar de apotheek.

En dat we geen tijd hebben vermorst.

Dat is mijn enige troost.

En dat ik je iedere dag gezegd heb hoeveel ik van je hield.

En dat we de jaren die we samen hadden...

tot in alle hoeken en gaten hebben geleefd.

Ik weet dat we met onze liefde andere mensen pijn hebben gedaan.

Dat spijt me.

Ik kan alleen maar hopen dat die anderen op een dag zullen inzien...

dat het nooit onze bedoeling is geweest om iemand te kwetsen.

Ik neem je mee, liefste. Waar ik ook ga.

In mijn hart en in mijn hoofd ben je bij me. Altijd.

En ik dank je uit de grond van mijn hart...

voor acht jaar wonderbaarlijk en vanzelfsprekend geluk.

En dan geef ik nu graag het woord aan mevrouw Josien Wendels.

Beste aanwezigen.

Ik ben Josien en ik ben twintig jaar getrouwd geweest met Herman.

Twintig schitterende jaren waarin we twee prachtige kinderen hebben gekregen.

Helaas heeft Herman acht jaar geleden zijn trouwbelofte gebroken.

Van de ene op de andere dag.

En daarmee een einde gemaakt aan de gelukkigste periode van mijn leven.

Heb je je moeder nog gesproken de laatste tijd?

Daar valt niet echt mee te praten op het moment.

Die is weer helemaal terug bij af.

Kan ik iets doen?

Ik zou niet weten wat.

Ik heb voor volgende week een afspraak gemaakt met haar huisarts.

Misschien dat die iets zinnigs weet te bedenken.

Ik begrijp gewoon niet hoe je zo je leven kunt weggooien.

Alsof het er allemaal niets toe doet.

Dat doet het heus wel.

Daar merk ik weinig van.

Lieverd, je moet me echt beloven dat je niet alles opzij gaat zetten.

Je eigen leven, je studie, dat is nu allemaal veel belangrijker.

Echt.

Ik kan wel huilen. Van wie heb je het dan?

Van iemand hier in huis. Suus had het als eerste.

Nu zijn er alweer mensen bijgekomen.

Ik krijg meteen overal kriebel. Dat had ik ook.

En ik wist totaal niet of het kwam door het idee of dat je dan echt jeuk hebt. Maar...

Nu weet je het dus wel zeker.

Je kan ze gewoon zien zitten. Gadverdamme, ieuw.

Blegh, zo intens goor. Ja. En nu?

Nou moet ik alles wassen op 60 graden.

Dan moet ik douchen en me helemaal insmeren met die zalf.

En dan over een week allemaal nog een keer.

Hans, wat erg. Dat moet dus allemaal echt heel streng gedaan worden.

Want ik hoorde van een ander studentenhuis dat ze er maanden over hebben gedaan om het weg te krijgen.

Dan dachten ze dat het weg was en een week later had iemand weer schurft.

Shit. Ik moet papa ook bellen. Hoezo?

Daar heb ik gisteren gegeten. Oh, fuck.

Die heeft het dus nu misschien ook. Oh.

En Dina en Max. O, ga het doen, Hans.

Ik bel je morgen, ja? Ja, please! Succes.

Ja, doei.

(ringtone)

Hee, lieverd. Hee, pap.

Eén moment, één moment. Ik ben op de fiets.

Hee, wat is er?

Nou... ik heb schurft.

Je hebt schurft?

Ja, zo'n beetje iedereen hier in huis.

Wat? Schurft? Ja. Bestaat dat nog?

Dat bestaat. En het is om gek van te worden, kan ik je zeggen.

Ach, jee, ja, dat geloof ik. Dat is afschuwelijk, zeg.

Nou, ik bel dus eigenlijk om te zeggen...

dat jullie ook even op moeten letten.

Omdat ik natuurlijk bij jullie gegeten heb. O, ja.

Ja. Het zou kunnen dat ik het toen ook al had.

En het is echt heel besmettelijk. Ja, ja, ja.

Dus je moet het ook even tegen Dina en Max zeggen.

En als jullie het hebben, moet je meteen in actie komen, anders kom je er nooit vanaf.

Nee, tuurlijk. Dat is ook zo.

Goed dat je het zegt, ja. Jeetje.

Sorry, pap. Nee, ja, god. Nee, gek.

Daar kun je helemaal niks aan doen.

Nee, zo gaat dat gewoon. Ja, vervelend.

Is rot voor je. Hee, maar dan bel ik je morgen.

Oké? Ja. Doei. Oké, dag, lieverd. Joe.

Het was gewoon echt ontluisterend.

Dat je ziet: Jij wilt helemaal niet vooruit.

Jij wilt het lijdend voorwerp blijven en iedereen de schuld blijven geven.

Ook wel lekker toch, jezelf tot slachtoffer uitroepen.

Maar je zou zeggen dat iemand zich op een gegeven moment weer bij de kladden pakt en doorgaat.

En ik bedoel, ik weet heus wel dat het niet makkelijk is. Hm.

Helemaal niet makkelijk. Nee, maar het moet, echt.

Want zoals die vrouw, zo wil ik echt niet worden.

En hier? Ja, eh...

Ik was de afgelopen week best wel een beetje verdrietig.

Ik zat steeds te denken: Wat als ik Laszlo nou iets eerder had ontmoet.

Dan had ik het misschien nog wel aangedurfd, een kind samen.

Kan misschien nog wel, toch? Nee joh, die fase is echt voorbij.

Ik moet boodschappen doen. Hm. Ik ook.

Ja, mijn ouders komen eten. O? Ja.

Was dat hun initiatief? Nee, ik heb zelf gebeld.

Ik vond het echt te raar dat ze hier nog nooit geweest zijn. Heel raar.

Nu maar hopen dat ze zich gaan gedragen. O, sterkte.

En als ik mij slachtofferig ga gedragen, moet je het zeggen, hoor.

Dat doe je nooit. Nee, maar ik zeg het toch maar, voor de zekerheid.

Ik dacht een beetje aan zoiets. Ja.

Die? O ja. Mooi.

Ja? Ja.

Pas je je broeken nog?

Ja, als ik de bovenste knoop open laat.

Maar je ziet nog niet zoveel, hoor.

Nou... Ja. Vind ik best jammer.

We hebben morgen weer een afspraak met een verloskundige. Ah.

Dan gaan we weer een echo laten maken.

En dan wordt het allemaal weer...

Echter. Ja. Ja.

Ja. Hm.

O ja, ik had nog een vraagje.

Het lijkt mij heel leuk als de ouders van Wouter...

en jij en papa hier komen eten.

Samen.

Zodat jullie elkaar allemaal een beetje leren kennen.

De opa's en de oma's? Ja. Haha.

Vind je dat oké? Tuurlijk.

Leuk om ze te leren kennen. Oké.

Hm. Ik had dus nog wat meegenomen. Hm. Dingen van vroeger.

Eh...

Kijk.

Eh...

Ja, wat fotootjes.

Kijk, hier ben ik zes maanden zwanger dan jou, denk ik.

Bij mij duurde het ook best lang hoor, voordat je iets zag.

En dit, eh... ja. Wat was je jong, mama. Ja.

En hier, dit ben jij. Hm. Lief.

Dit zijn je eerste schoentjes.

Oh. Lief, hè? Ja. Ja.

Hebben we van oma Miranda gekregen. Hm.

Dat je dit nog allemaal hebt, joh.

Ik heb dingen bewaard voor later. Ik dacht: Dat is misschien wel leuk.

Kijk.

Ah. Haha. Wat schattig. Oooh.

Het is toch ongelofelijk dat jij dit gepast hebt?

Dit moet ik echt aan Wouter laten zien. Ja, natuurlijk.

Dit is voor jou. Dit is voor jullie. Daarom heb ik het meegenomen. Hm.

Dat is heel lief. Dank je wel.

Echt ontzettend lief.

Heb jij ook nog babyspullen van toen je baby was? Nee, dat eh...

Nee, ik denk niet dat mijn moeder dingen bewaard heeft vroeger. Nee.

Kom. Hee, hoe is het?

Oh, hee. Heb jij nou een hond genomen? Ja.

Hoe vind je hem? Nou, hee. Wat een schatje.

Hoe heet-ie? Eh, Karel. Oh.

En hij is echt hartstikke leuk.

Ik dacht: Daar moet ik niet aan beginnen, dat is ingewikkeld, dat kost te veel tijd.

Maar toen hem in 't asiel zag, wist ik: Die hoort bij mij. Wat heerlijk.

Nou, heb jij even mazzel, Kareltje. En met jou alles goed?

Ja hoor, prima. Oh, sorry. Sorry.

Nee, zeker. Nou, veel plezier met hem.

Ja. Oké, kom. Kom.

Eh, ik zie je, hè? Zeker. Kom. Dag, Kareltje. Ja.

Eh, doeg.

Kan ik nog iets anders doen? Eh, nee, volgens mij niet.

Oh, fuck. Hm?

Ik heb de verkeerde gekocht, dat is met honing.

Oh, dat is zo vies.

Waarom zetten dat er nou met die pietepeuterige lettertjes erop?

Kom maar, ik haal wel even een andere. Oh, dat is lief.

Maar let goed op dat je de goede meeneemt.

Dus zonder honing, maar wel met die pitjes.

Misschien toch tijd voor een leesbrilletje. Een of twee?

Eh, haal maar twee.

Hee. Hee.

How's life? Goed hoor.

Ik zal even een sleutel voor jou bij laten maken.

Beetje gek dat je moet aanbellen bij je eigen huis. Ja, chill.

Eh... Even een boodschap doen. Oké. Zie je zo. Tot zo.

Hee, mam. Hee, lieverd.

Hee.

Hoe gaat het met je? Eh, goed.

Kom je net bij Danny vandaan? Nee, gewoon uit Zwolle. Oh, oké.

Hoezo? Eh, nee, gewoon.

Ik dacht misschien, eh...

Gaat het goed met jullie? Eh, ja. Wat eten we?

Mijn moeder had nooit gedacht dat het zo lang zou duren.

Is er niemand anders die voor je tante kan zorgen? Nee.

Dus ze voelt zich heel verplicht.

Ik heb haar vanochtend gesproken.

Ze klonk zo verloren.

En ze mist Nederland en mijn vader. En ons ook.

Dus ik dacht: Ik ga er eventjes heen. Ja, dat snap ik wel.

Goed plan. Jullie redden het wel hè, zonder mij?

Tuurlijk. Lekker rustig.

En hoe laat is die reünie?

Half zeven moet ik met de trein. O, ja.

Hee Max, dan ben jij lekker alleen hier. Nee, nee.

Ik ga naar oma en Petra. Ik ga even Frans doen.

O, ja, dat is waar. Ja, wat goed.

Hebben jullie ook zo'n ontzettende kriebel de hele tijd? Enorm.

Heel erg. Dat je denkt: Heb ik het of denk ik alleen maar dat ik iets voel?

Ik heb het opgezocht, het begint hier, tussen je vingers.

Als je goed kijkt, zijn er allemaal wormpjes.

Die leggen eieren en die gaan groeien. Gadver Max, hou op.

Het klinkt zo middeleeuws, schurft. Ja, net als de mazelen en kinkhoest, die zijn ook weer terug.

Jongens, sorry. Ik moet langzaam een beetje vertrekken...

anders red ik het niet. Veel plezier, hè?

Ja, ik ga gauw naar de trein. Oké. Ciao. All right. Doei.

O, dank je.

Mooi huis, hoor. Ja, hè? Lekker groot ook.

Ja. Zeker voor met z'n tweetjes.

Ja, dat is het zeker.

Is het huur? Koop.

Ah. O.

Daar zal wel een flinke hypotheek op zitten dan.

Niet voor opa, daar krijgt-ie weer maagpijn van.

Ik heb het geërfd. Nou, kijk.

Dat is nog eens mazel, hè? Van mijn ouders.

Die zijn allebei veel te jong overleden.

O. O, sorry. Dat... Dat wisten we niet.

Nee, is oké.

Waren ze ziek of... Daar wil die jongen toch niet over praten?

Nee, is oké. Mijn vader heeft een hartinfarct gehad.

En mijn moeder kanker. Wat vreselijk.

Mijn condoleances.

Hoe is het met jullie? Hoe is het met...

Hoe heet ze ook alweer? Hoe heet ze nou?

Met die moeder die er zo ellendig aan toe is. Nina?

Ja, die. Ze is werken.

Jullie krijgen de groeten. O. Nou, de groeten terug.

Wisten jullie dat Pip met Danny is nu? O.

Nou, wat leuk.

Mocht ik dat niet zeggen? Dat is gewoon heel irritant.

Dat is toch geen geheim?

Wil iemand nog aardappel? Nee?

Het is echt heel lekker, lieverd. Ja. Ja.

Dank je wel.

Die zijn niet helemaal gaar, geloof ik. Ho.

Sorry. Dan laat je ze liggen.

Hee, sorry. Hai.

Sorry, sorry. Ik kon geen parkeerplek vinden.

Is er iets? Nee. Hoezo? Kom.

Ik ga nog even plassen. Ja.

Mag ik twee kaartjes voor zaal één?

Heeft u voorkeur voor een rij? Nee, doe maar ergens in het midden.

En is dat met 65-plus-korting of het normale tarief?

Normaal tarief.

Het is wel leuk tussen jou en mama, hè? Heel erg leuk.

Ja, met je moeder voel ik ineens dat liefde ook gewoon vanzelf kan gaan.

Je hoeft er niet voor te werken, niets voor te doen. Het gaat gewoon.

Jij en Nina?

Best een beetje moeilijk op het moment.

Waarom?

Het is gewoon soms een beetje saai. We doen bijna nooit meer iets leuks.

Misschien moet je daar tijd voor maken? Investeren.

We hebben het allebei best druk.

En wat je zegt, het moet ook een beetje vanzelf gaan, toch?

Ja, maar dat vind ik ook wel heel bijzonder. En uitzonderlijk.

Hee, komt goed. Dank je wel. Joe.

Yo! Yo!

*Everybody look around, this is a reason to rejoice, you see

*Everybody come out, and let's commence to singing joyfully

*Everybody look up, and feel the hope that we've been waiting for

*Everybody's glad, because our silent fear and dread is gone

*Freedom, you see, has got our hearts singing so joyfully

*Just look about, you owe it to yourself to check it out

*Can't you feel a brand new day?

*Can't you feel a brand new day?

*Can't you feel a brand new day?

*Can't you feel a brand new day?*

Oeh! Nice.

En, wat vond je?

Vond je het fijn om opa en oma weer te zien?

Nou, een beetje raar.

Vooral oma wil het nergens over hebben, geloof ik.

Jij ook niet echt, toch?

Ik vind het gewoon heel irritant dat jij geen kans voorbij laat gaan om het over mij en Danny te hebben.

Nou, geen kans. Wat hebben opa en oma daarmee te maken?

Jemig Pip, ik dacht: Ik vertel iets leuks.

Ik snap niet wat het probleem is.

Als jij je niet de hele tijd met mijn zaken bemoeit, is er ook geen probleem.

Maar ik mag toch wel vragen hoe het gaat? Je laat amper iets los.

Ja, en? Is dat verplicht of zo? Nee, tuurlijk niet. Nou, mooi.

Ik heb namelijk helemaal geen zin om met jou en de hele familie mijn relatie door te nemen.

Ik snap dat het heel teleurstellend voor je is, maar ik heb er totaal geen behoefte aan.

Heb je haast? Hij gaat over 20 minuten.

Eh... Ik kreeg het met Lieke over mijn moeder.

Was je ervan overstuur?

Dat zou niet heel raar zijn, toch?

Dat je door Liekes zwangerschap en doordat zij nu ook moeder wordt...

verdrietig wordt over hoe 't vroeger tussen jou en je moeder is gegaan.

Misschien een goed idee om dat beest echt een keer vol in de bek te kijken.

In zijn muil.

Ja, precies.

In zijn muil.

Je kan het.

Ik bel je snel, ja? Ja.

(muziek: 'HAPPIER!' van New West)

Het leven is een soort... soep.

Waterige soep of heel lekkere soep.

Of saaie soep of bijzondere soep. Maar het blijft soep.

Heel goed.

Deze?

Onze dagen rijgen zich nou eenmaal aaneen via een parcours...

van afspraken, kleine rampen en verplichtingen.

In een maalstroom van tegenvallers en kleine overwinningen.

Ja, goed. Hee, heel goed van je, hoor.

('HAPPIER!' van New West:) *What can I say?

*I'm happier this way

Van kleine en grote zorgen.

Van aanpakken en doorzetten.

*With all my heart believe me

*I'm happier this way

*If I could go swimming

We zitten er nu eenmaal constant met onze neus bovenop.

*In a bottomless pool

*Why would I come up to the surface

Op dat leven van ons.

*To be a fool?

*'Cause the air these days

*Ain't that much better

*So what if I stay down, I stay down here

En daardoor voelen we soms dat er iets belangrijks is veranderd.

*What can I say?

*I'm happier this way

*What can I say?

*I'm happier this way

*With all my heart believe me

Hee, liefje. Met mij.

Ik ben nu klaar met werk, dus ik fiets nu naar huis.

Dus ik hoop dat ik je zo nog even zie. Tot zo.

*But what's it to you?

(berichtje) *What's it to you anyways?

Maar we begrijpen nog niet helemaal wat voor soep we in ons bordje hebben liggen.

*What can I say?

Maar er zijn gelukkig ook momenten waarop alles glashelder is.

Waarvan je meteen weet: Nu wordt alles anders.

(hartje baby is te horen) *What can I say?

Dagen dat je ineens de allerbeste soep krijgt uitgeserveerd.

En die je helemaal niet in je agenda hoeft te noteren.

Omdat je meteen weet dat je ze van je levensdagen niet meer vergeet.

Ik ben een oude lul aan het worden. Nou, gelukkig maar.

Opa worden, dat is echt Champions League. O ja?

O, dat is zo gaaf. Oooh!

Ben je helemaal clean? Als in niet meer besmettelijk?

Omdat ze hier is geweest, bestaat de kans dat ik het ook heb.

Ik vind jou echt ontzettend leuk.

Wil je samen een hapje eten bij dat ding hier om de hoek?

Maar nu heb ik weer de hele avond verpest.

Luister ook nu naar het 7e en laatste seizoen van de podcastserie Echte Oogappels.

Via NPO Luister en de andere podcast-apps.

NPO ONDERTITELING TT888, 2025 informatie: service.npo.nl