Original subtitles

888

Corporate business, Merel.

Dat is de kant die je op moet. Daar zit onze winst.

Ik geloof niet dat er iets oninteressanters bestaat dan corporate business.

Ik ben gewoon bang dat het fout gaat omdat ik zoveel van je hou.

Ik ben echt heel stom geweest.

Ik ga echt proberen het goed te maken. Jochie.

Dus je hebt je ouders al maanden niet gezien? Nee.

Na al die dingen die ze gezegd hebben. Het commentaar over Pip.

Dat ze te zwaar is, moet afvallen. Ik werd er gewoon zo boos van.

En ik schaamde me. Het is niet jouw schuld.

Als er 's nachts een man dat soort dingen tegen je zegt...

en er is niemand in de buurt, natuurlijk ben je dan bang.

Het spijt me, Carola.

Laten we kijken of we vanaf nu weer af en toe kunnen praten.

Ik heb met mijn moeder gemaild.

Omdat ze haar excuses aan wil bieden.

Maar ik weet gewoon niet meer of ik dat wel wil.

Ouders hebben meestal torenhoge verwachtingen van hun kinderen.

Da's altijd zo geweest...

maar de afgelopen jaren neemt het soms echt idiote vormen aan.

Kinderen moeten slim zijn...

en geslaagd en sportief.

En overal in uitblinken.

Nou ja, jongens... als we zó gaan beginnen...

Ja, dan kan je natuurlijk niet anders dan teleurgesteld worden.

Geen wonder dat de wachtlijsten...

bij therapeuten en psychiaters uitpuilen.

Allemaal ouders die de druk niet meer aankunnen...

en kinderen die onophoudelijk het gevoel hebben dat ze tekortschieten.

Leg die lat nou toch wat lager.

Niemand verwacht van je dat je elke dag je nagels gelakt hebt...

of eh... je auto gewassen.

En je kinderen hoeven toch niet altijd een tien met een griffel?

Het onderste hoeft toch niet altijd uit de kan?

Goed is heel vaak goed genoeg.

En adem uit, mensen.

Echt waar. Adem uit.

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Hoe is het met je vader? Heb je die nog gesproken?

We gaan morgenavond wat eten. Voor mijn verjaardag.

En om te vieren dat-ie een nieuwe baan heeft. O?

Ja, hij wordt manager in zo'n ding naast het ziekenhuis...

waar ouders van zieke kinderen kunnen overnachten.

En je moeder gaat ook mee?

Ah! Heerlijk dit.

Jullie komen met Sinterklaas, toch? Zeker.

Gezellig. Nou... Dat moet je nog maar afwachten, hè.

Wat...? Je weet het niet.

Misschien rijdt-ie wel stilletjes ons huisje voorbij.

Haha. Ik hoop maar dat jij heel braaf geweest bent, jongen. Ja.

Ja.

Geef mij nog maar zo'n kroketje.

Zeker? Ja, het is heel lekker.

Hee Danny... Niet aan je oma vertellen, hè?

Ik zeg niks.

Ja, ik, ik.... Ik vind het gewoon...

Ik weet niet. Ik vind het tuttig.

Tuttig? Ja, tuttig.

Jíj vindt het tuttig? Ja.

Je bent zelf helemaal huisje-boompje-beestje, man.

Ja, nee... Ik ben een ouwe lul! Zij niet. Zij zijn jong!

En dan ga je toch niet samenwonen?! Wat is daar nou mis mee? Nou ja...

Op die leeftijd moet je de wereld ontdekken.

Moet je, ja... In zeven sloten tegelijk lopen!

Nou, misschien willen ze die wereld wel samen ontdekken.

Ja...

Volgens mij is er heel wat anders aan de hand.

O. Wat dan? Dat jij die Wouter helemaal niet ziet zitten.

Nee. Neeneenee. Neeneeneenee. Dat is niet zo.

Nee... Ik denk dat je eens wat beter je best moet gaan doen...

om die jongen echt te leren kennen.

Dit is serieus, Tim.

Dat hoor ik aan alles als Lieke over hem praat.

Die Wouter is echt niet 1, 2, 3 weer verdwenen, hoor.

Nou...

(een deur gaat open en dicht)

Joe! Ik ben thuis!

Lief?

Hee...

Wat is er?

Eh...

Ik ben zwanger.

Fuck... Ja.

Ik voelde me al een paar dagen raar.

En toen...

bedacht ik me vanmiddag opeens: Kut, ik had ongesteld moeten worden.

En toen ben ik naar de winkel gegaan en heb ik een test gekocht.

Ooo... Ik voel me gewoon zo ontzettend stom. Nee.

Nee. Het is toch niet jouw schuld. Daar kun je toch niks aan doen.

We zijn fucking voorzichtig geweest. Nou ja, niet voorzichtig genoeg dus.

Nee, ja... Het is ook gewoon pech, hè.

Het komt goed.

Hee.

Het is echt niet het einde van de wereld, hè. Echt niet.

Vertrokken?

Nou, ik heb hem het verhaal over de kleine beer...

zeven keer achter elkaar voorgelezen...

en nu slaapt ie als een os.

Hoe, ehm...

gaan we dit doen eigenlijk?

Nou...

Ik stel voor dat we samen heel gelukkig worden. Haha.

Prima uitgangspunt.

Maar hoe zie je dat praktisch voor je?

Ik bedoel, gaan we een beetje door zoals nu?

Of ehm... wil jij misschien... samenwonen of zoiets...?

Het is misschien wel slim om...

nog even twee huizen te hebben.

Zodat je mij nog een beetje kan ontvluchten als je gek van me wordt.

Ik weet, ik weet het eigenlijk echt niet. Ik... Haha.

Ik weet alleen maar dat ik heel graag...

zo veel mogelijk bij jou wil zijn. En bij Benjamin.

Maar...

Je wilde geen kinderen meer, toch?

Ik bedoel... Dat was de reden dat...

Ja, dat dacht ik. Dat dacht ik, ja.

Maar nu... Nu kan ik me niet eens meer voorstellen...

dat ik dat ooit heb gedacht.

En ik kan me een leven zonder jullie helemaal niet meer voorstellen.

En ik weet ook wel... Haha!

Dat je na twee huwelijken je lesje wel geleerd zou moeten hebben.

En dat je dan al te grote uitspraken voortaan achterwege zou laten.

Maar ik weet heel zeker dat ik...

dit wil.

Het leven met jou.

Ik ook.

Kijk eens, nog wat dekbedhoezen. Die kan je misschien nog wel gebruiken.

O, top. Ja, die kunnen daar nog wel bij, denk ik. Ja.

En, heb je er een beetje zin in?

In je nieuwe leven. Heel erg.

Kan ik eindelijk mijn vrienden bij míj vragen...

in plaats van dat ik altijd bij hun ga eten.

En jij? Hè?

Vind je het erg dat je straks helemaal alleen zit?

Nee. Ben je gek? Ik ben juist hartstikke blij voor je...

dat je eindelijk je eigen plek hebt. Het werd de hoogste tijd.

En ik kan heel goed alleen zijn.

Echt.

Hmm...

Haha. Haha.

(Lieke zucht)

Haha. Gaat-ie?

Ze hebben het gewoon echt niet schoon achtergelaten.

En ik ben ook helemaal kapot.

Weet je wat we gaan doen?

Wat? We gaan gewoon stoppen voor vandaag, hè.

Ja. We hebben genoeg gedaan. Oké. Oké? Ja.

En... Ik heb het onderzocht...

en ik denk dat je gewoon zo'n abortuspil kan krijgen.

Oké. Dat kan tot negen weken. Dan hoef je niet naar zo'n kliniek.

Je slikt gewoon een paar van die pillen...

en dan krijg je vanzelf een miskraam.

Je bent nog geen negen weken, toch?

Weet ik niet. O. Ik werd gewoon heel onregelmatig ongesteld...

door dat gezeik die spiraal.

Dan zou ik morgen gewoon even je huisarts bellen toch.

En als je dan wel verder bent doen we gewoon abortus.

Dat kan ook heel snel, want ze hebben die bedenktijd afgeschaft.

Je vindt het wel belangrijk, he. Wat?

Dat het allemaal lekker snel gaat. Nee, ik dacht alleen...

't Wordt duidelijk dat jij geen kinderen wilt. Wat?

Je zei toch dat je niet per se kinderen hoeft?

Daar gaat dit toch helemaal niet over?

We willen allebei nu toch geen kinderen? Nee, maar...

We studeren nog, weet je hoe jong we zijn?

Hoe had je dat gedacht? Weet ik veel!

Ik hoef het ook niet nu.

Maar ik vind het gewoon allemaal ingewikkeld!

(deurbel)

Mam! Ja? Kan je even opendoen? Dat is Bob.

Eh... ja.

Goeiemorgen, Bob. Goedemorgen.

Hoi, hoe gaat het? Goed, heel goed.

En met u? Ja, prima.

Ja. Je mag 'jij' zeggen, he.

Oke.

Eh... fijn dat u weer beter bent.

O. Nou, wat aardig.

Haha.

Held! Hee.

Hallo.

Zo lief dat je komt helpen. Tuurlijk.

Ik weet alleen niet of we het er allemaal in gaan krijgen.

Er past veel in hoor, het is een grote bak. Dat komt goed.

Effe kijken. Ja...

(geklop op de deur) Ja.

Ik, eh... moest me bij u melden, zei meneer Vermeulen.

Ja. Leila, kom lekker zitten.

Heb ik iets verkeerd gedaan? Nee, helemaal niet.

Ik wilde gewoon even met je praten.

Omdat we een beetje ongelukkig zijn...

over hoe het met je gaat in de tweede.

Je cijfers gaan steeds verder omlaag.

En we vragen ons af hoe dat komt.

Vind je het leuk op school? Ja, hoor. Meestal wel.

Nou... eigenlijk niet. Hm.

En hoe komt dat?

Want in de brugklas ging het eigenlijk prima, toch?

Ik zie alleen nu heel veel onvoldoendes.

Ik kan me niet zo goed concentreren.

En het is best wel saai.

Volgens mevrouw van Gastel heb je een fantastisch werkstuk gemaakt...

over chromosomen en erfelijkheid.

Dat was een leuke opdracht. Waarom?

Het was ingewikkeld. Vind je het leuk als dingen ingewikkeld zijn?

Je hebt een hele goede score gehaald voor de Cito-toets, zie ik.

Had je niet liever havo of vwo willen doen?

Ik wilde altijd al gymnasium doen.

Alleen zei m'n juf van groep acht dat ik dat niet kon.

Bedankt, Bob. Geen probleem.

Dag, mam. Dag.

Pas je goed op jezelf?

Ik zie je morgen. Ja. Gezellig.

Hee!

Dag, mam! Dag!

Succes!

(getoeter)

Dat is wel even een mijlpaal, he.

Dat ze nu allebei het huis uit zijn.

Is wel even slikken, zeker? Valt wel mee.

Zit je toch ineens met een empty nest.

Heb ik tenminste een beetje ruimte voor mijn machtige ego.

En eindelijk tijd om een cursus tantrische seks te gaan doen.

Fijne dag.

Dat kind verveelt zich de pestpokken.

Omdat er veel te weinig van haar wordt gevraagd...

en alles te langzaam gaat.

Heb je 't er met Vermeulen over gehad?

Die zei dat het formeel absoluut onmogelijk is...

om van het vmbo na het vwo te gaan.

Ik kan het niet uitstaan dat het nog steeds zo gaat.

Dat wat nog steeds zo gaat?

Dat kinderen met een niet-Nederlandse achternaam...

bovengemiddeld vaak een veel te laag schooladvies krijgen.

En waarom is er altijd iets met dit ding?!

Ik denk dat het water moet worden bijgevuld. Kom maar.

Bij mij ging het precies hetzelfde.

Ik had een hele goeie Cito-uitslag...

maar de juf had allerlei kanttekeningen en bezwaren.

En was er van overtuigd dat ik beter af was op de mavo.

En die Cito-uitslag?

Die negeerde ze gewoon.

Gelukkig maar mijn ouders vasthoudend...

en hebben ze me naar een havo/vwo-brugklas gestuurd.

Dat ging prima. Zo werd het alsnog vwo.

Hm. Je ziet, als je ouders niet zo mondig zijn...

sta je meteen 2-0 achter.

Dat is erg. M-hm.

Heel fijn dat het voor jou goed is afgelopen, maar wel erg.

Blijkbaar is er niks veranderd.

En kan ik er ook niks aan doen.

Tuurlijk wel. Als Leila echt in een andere klas thuishoort...

dan gaan we daarvoor zorgen.

En tot die tijd kunnen we haar haar vast wel wat meer uitdagen.

Dank je wel.

Ja.

(ringtone) O.

Sorry, heel effe...

Mamma. (ze praat Marokkaans)

Fijn dat je even tijd had.

Ja ja. Ik had toch vrij genomen...

want Hansje is vanochtend vertrokken.

Naar haar nieuwe huis.

Dat is de oude kamer van Lieke, toch? Ja.

Bob heeft haar gebracht in z'n autootje.

Wat aardig. Ja.

Vind je 't... vind je 't moeilijk?

Nou, een beetje raar dat ze nu echt weg zijn.

Dat ze nooit meer terugkomen.

Eh... maar goed, prima verder. Ja.

Hm. Eh...

Ik wilde je graag even vertellen dat ik, eh...

Hannah en ik weer samen zijn.

Ik wilde 't je persoonlijk vertellen...

zodat je het niet hoort van Hansje of van Lieke.

Of dat je er morgen met Sinterklaas achter komt.

O. Nou, eh... mooi, toch?

En nu?

Nu? Ja, wat is de bedoeling?

Moet ik gaan huilen, moet ik instorten?

Moet ik zeggen dat ik zonder jou niet kan leven?

Wat lijkt jou nou fijn? Ik ga even betalen.

O, sorry sorry. Erik, sorry.

Sorry.

Sorry, het is heel aardig van je.

Dat je het zelf aan me vertelt. Sorry.

En ik ben heel... blij voor je.

En ook een beetje jaloers.

Niet omdat ik je terug wil, want ik weet dat het voorbij is.

En ik weet ook waarom. Maar...

omdat je er zo gelukkig uitziet.

M-hm. En omdat voor jou nu alles...

ehm, ja...

lijkt te beginnen, een nieuw begin, een nieuw leven.

Terwijl ik het idee heb dat het bij mij een beetje stopt...

(Merel snikt)

Sorry.

Sorry, ik ben een beetje...

ik ben een beetje van slag.

Vanwege al die veranderingen, denk ik. Hm.

Hansje die vertrekt en, ehm... m'n werk.

Je werk, wat? Wat is er met je werk?

Eh, nou, ik heb ontslag genomen.

Ja, ik zat er helemaal niet op m'n plek. O.

En ik dacht ineens, ik moet daar helemaal niet blijven hangen.

Voor je het weet zijn we zeven jaar verder...

en dan ben ik bitter en gefrustreerd.

En heb je al iets anders? Nee.

Nog niet, best wel eng.

Best wel moedig ook.

Ehm...

Wouter heeft ook nog sleutels van hier, dus die krijg je nog.

Nee, hou eigenlijk maar, ik vind het wel handig.

Als ik ze een keer kwijt ben, of zo.

Wat is er?

Ja, eh, sorry, ik wilde nog stofzuigen...

maar dat lukte niet in de chaos.

Liek, wat is er?

Ik ben zwanger.

O... nee.

Ja, ik had dat gezeik met dat spiraaltje, toch.

Oh, wat kut. Hm-m.

Eh...

Weet mama het al?

Nee en papa ook niet en ik wil ook echt niet dat ze het weten...

dus wil je het alsjeblieft niet vertellen? Tuurlijk niet.

Als jij dat niet wilt.

Hoe reageerde Wouter?

Ehm, nou, die wist niet hoe snel hij het allemaal moest gaan regelen.

Maar... Als het aan hem lag had ik vanmiddag al...

een afspraak bij de abortuskliniek.

Jij wilt dit toch ook niet? Nee... nee, natuurlijk niet.

Nee, maar ik moest wel steeds, ehm...

denken aan dat gesprek wat we laatst hadden.

Dat Wouter niet zeker weet of hij wel kinderen wil. Hm-m.

En dat jij dat eigenlijk wel wilt. Ja.

Niet nu, natuurlijk, maar wel gewoon ooit.

En, ehm, als hij dat... nou helemaal niet wil...

dan vind ik dat gewoon best wel ingewikkeld.

Ehm...

Ik weet niet, dan denk ik, eh...

misschien moeten we dan gewoon niet samen verder.

Hee.

Het komt echt wel goed.

Dus deze? Ja, achteraan, die is hartstikke sterk.

Na 3.8 nog. Ja, helemaal onderaan. Oké.

Nou, ja, je moet afsluiten met de allerlaatste.

Hebben jullie nog lang nodig? Wij hebben hier...

zo die vergadering met die advocaten van het ziekenhuis.

We zijn over vijf minuten weg. O, Bart.

Ik hoorde dat jullie van plan zijn...

om een afscheidsfeestje te organiseren.

Ik wilde even zeggen dat ik daar totaal geen behoefte aan heb.

We drinken een glaasje met de collega's...

op mijn laatste werkdag en dat is het dan.

Je moet je cliënten toch de kans geven om afscheid van je te nemen?

Ik denk dat mijn cliënten echt niet zitten te wachten...

op zo'n verplichte avond met matige hapjes.

Jullie zijn blij dat jullie van me af zijn en ik ben blij dat ik wegga.

Dus laten we er geen theatervoorstelling van maken.

O en ik wil ook echt geen afscheidscadeau.

Als jullie iets willen doen...

doneer dan maar iets aan Vluchtelingenwerk, of zo.

Sorry dat ik misschien een beetje bot overkomt...

maar je kunt maar beter helder zijn over dit soort dingen.

Ja, hoor.

Glashelder.

Te lomp? Nee, hoor.

Nee, helemaal niet.

Ik ga je missen.

Ja.

Ik jou ook.

Ik verwacht een hele hoop van jou.

Want jij bent veruit de slimste van het hele zootje hier.

Dus eis je plek op en laat je de kaas niet van het brood eten.

Begrepen?

Ja. Oké.

En weer een dag.

Wel een mooi pleidooi.

Zo.

Dus, eh...

Zo zit het.

En dat wilde ik je graag even vertellen.

En ook...

dat ik heel gelukkig ben.

Voor je vertrok zei je: We zijn gewoon goede vrienden.

Ja, eh...

Ik heb mezelf, geloof ik, het één en ander wijsgemaakt, haha.

Ik dacht ook dat ik echt geen kinderen meer wilde...

en nu heeft Hannah een kind van iemand anders en ik...

Je vader heeft er een beetje een zootje van gemaakt.

Maar wel een leuk zootje. Ja, zeker.

Ik vind het heel goed nieuws, pap.

Zij is zo leuk. Ja.

Dat vind ik nou ook.

Maar dus, eigenlijk zie je je moeder helemaal niet.

Hoe vind je dat?

Ik maak me natuurlijk zorgen over haar.

En ik voel me schuldig.

Ja, al die dingen.

Maar het is ook een opluchting.

En rustiger... in m'n hoofd.

Ja.

En ik heb heel veel andere mensen waar ik bij terecht kan.

Hm-m. M'n vader spreek ik best vaak. Oké.

En Mees. Dat is nu een soort familie.

En jullie natuurlijk.

Kun je er een beetje over praten met Mees nu?

Ja, gaat veel beter.

Nou... wij vinden het altijd heel erg fijn als je er bent.

Ja. Ja.

Dus, ehm... ja, wees welkom.

Ja. Toch?

Proost.

Proost, jongens. Proost. Proost.

Op je verjaardag. Ja, gefeliciteerd.

En nog van harte met je nieuwe baan. Ja. Ja, gefeliciteerd, pap.

Klinkt hartstikke goed allemaal.

Ja... ik ben blij.

Dit is helemaal m'n ding.

Een beetje zo'n gebouw onderhouden.

Gasten opvangen en ondersteunen.

Ja, ik zie het je ook helemaal doen, inderdaad.

En hoe is het met jou?

Goed... goed, ja, hoor. Heel goed.

Mooi.

Is het lekker? Ja. Ja.

En van jou?

Ja, hoor... lekker.

Mooi.

Fijn ook, eh... dat we hier met z'n drietjes kunnen zitten.

Vind ik ook.

Is het eigenlijk nog goed gekomen met jou en Linda?

Ik, eh...

Ik heb, eh... ik heb het wel geprobeerd.

Maar...

O... kut, man.

Ik ben gewoon echt heel stom geweest.

En dat besef ik nu pas.

Ik wilde nog dank je wel zeggen.

Dat je bent gekomen toen ik zo in paniek was.

Je was de enige die ik durfde te bellen.

Anytime.

Hee en, eh... ga je morgen Sinterklaas vieren?

Nee. Ik heb daar niet zo veel mee.

Echt niet? Ja, echt. Ik ook niet, ik haat Sinterklaas.

Ik ben heel blij dat ik moet werken. Serieus? Ja, haha.

Ik vind Kerst wel leuk.

Ik was vroeger ook altijd bang dat Piet zo op m'n kamer ging staan.

Je maakt een grap. Nee, echt. Ik dacht dat ik mee moest in de zak.

Dat is toch niet goed. Wie heeft dat bedacht?

Wow! Hee, hee, hee.

Woeh! Woeh!

Hee, hee!

Hup, hup!

Hoi.

Hai.

Hallo.

Waar ga je naartoe? Sorry.

Sorry?

Met zo'n mooi koppie hoef je toch geen sorry te zeggen.

(spannende muziek)

Hee, Saskia!

Hee, lang niet gezien. Hee.

Hee. Ja, inderdaad.

Hee, ben je bij je ouders langs geweest? Ja, ik kom er net vandaan.

Gaat het goed met ze? Ja.

En spreek je Jacqueline nog wel eens?

Eh, ja, af en toe, niet heel vaak.

Hij is weg.

O, my God, wat een totale engerd.

Wat zei-ie? Hij vroeg of-ie m'n nummer mocht...

en of ik met hem wilde gaan. Eikel.

Ja, maar echt superbedankt.

Ja, geen probleem.

Ik blijf wel even wachten tot je bus komt. O, superfijn.

Ik ben Imme trouwens. Pip.

Hee en, eh, spreek je Jacqueline nog wel eens?

Haha. Haha.

Doen we deze in de berging? Nee, deze gaan bij mama op zolder.

Anders staat die berging gelijk vol.

En papa komt morgen, dus dan kunnen we alles naar mama brengen.

Ja? Oké, top. Oké. Ik ga douchen.

O, ja, heb jij je dokter al gesproken? Nee.

Oké, maar... Ik ga het doen. Je zei... Maak je geen zorgen.

Lieke, Liek! Ja, wat!!

Wat is er aan de hand? Niks.

Maar... het lijkt me wel verstandig dat als jij geen kinderen wilt...

dat je dat dan gewoon zegt, ja...

dan weet ik ook gewoon waar ik aan toe ben.

Maar... Nee, als je het gewoon niet wil, zeg maar nooit wil...

dan is het misschien beter dat wij niet samen zijn.

Liek, ik weet het gewoon nog niet.

En ik vind het niet een ideale wereld...

om kinderen op groot te brengen.

Oké, maar stel dat ik het wil houden.

Wat zou jij dan doen?

Maar... zou je dat willen dan?

Je zei de vorige keer... Het gaat heel even om het principe!

Om welk principe? Dat snap je best!!!

Nee, dat snap ik helemaal niet! Ik snap er geen kut meer van! Ooo!

Leg het dan uit, in plaats van weglopen! Lieke!

De jonge generatie hoort vol plannen...

en dromen te zitten voor de toekomst.

Vol ambitie om het anders te gaan doen.

Maar, ja, in deze tijd, met alle problemen die er spelen...

Veel jongeren hebben niet zo veel verwachtingen meer...

en zijn hun illusies al een beetje kwijt.

Geen wonder. Wel om heel erg somber van te worden.

Gelukkig zijn er nog jonge mensen die hun idealisme behouden

en die dwars tegen alles in de problemen proberen op te lossen.

Daar houden we ons aan vast.

Ga je zo nog even mee de stad in?

Ik heb Carola beloofd om nog wat kleine cadeautjes te kopen...

voor het spel dat we gaan spelen. Oké.

Is het niet lullig dat we niet naar opa en oma gaan vanavond?

Hm?

Een keer wat anders doen is toch niet zo erg?

Praten jullie nog steeds niet met elkaar?

Vanwege Laszlo, of...

Is er nog iets anders?

Ik zou het wel fijn vinden als je het gewoon tegen me zegt...

anders maak ik het veel ingewikkelder dan het al is.

Ik heb ook eerlijk tegen jou gezegd wat er met mij aan de hand was.

Ik ben er gewoon boos over hoe ze over jullie praten.

Eerst was het Mees... met z'n diploma.

En nu hebben ze het er steeds maar weer over dat jij moet afvallen.

Nou, ik kan het gewoon even niet hebben.

Ja, waarschijnlijk bedoelen ze het goed, toch?

Ze zijn gewoon bezorgd, over m'n gezondheid en zo.

Ja... misschien wel, ja.

Leuk, jongens, dit, echt heel leuk.

Ja, het is heel fijn.

Ja, we moeten er alleen over een jaar alweer uit.

Dat weten we nog niet zeker, toch? Misschien.

Want? Het is van een stelletje en die gaan samenwonen.

Ze willen eerst kijken of dat bevalt. Ah, ja, ja, zo.

Ja, nou, ja, hopen dat ze bij elkaar blijven, haha.

Ja.

Hee en, eh, is er iets wat ik kan doen voor jullie?

Moeten er nog gordijnen... Is al gebeurd, zie ik.

Televisie hangt ook al.

Toilet nog schoonmaken? Haha.

Ik laat je de rest even zien. Daar hebben we geen tijd voor.

We moeten weg. Nu meteen? Ja.

We kunnen toch wel heel even gewoon...

Ik heb toch beloofd dat we er om twee uur zouden zijn.

Oké, dan, eh...

Maar leuk, het is echt, ja, gezellig.

Ja, ja. Hee, als er iets is wat ik kan doen.

Dan, eh... Nee, dat komt goed.

Ja, oké. Ja. Dank je wel. Ja. Joe.

Ja... gaat het goed met jullie?

Ja, ja hoor, ja.

Nee, ja, het is gewoon veel gedoe, zo'n verhuizing.

Ik denk dat we allebei een beetje moe zijn. Tuurlijk.

Maar leuk dat je er was. Ja, ja, zeker. Dat vond ik ook.

Hoi. Doei! Hoi.

Wat ontzettend leuk dat je er bent.

Ja, heel leuk om u te ontmoeten. Ja.

Ja, ook, hè. Ik ga even thee zetten. Nee, nee, blijf maar!

Blijf jij nou maar daar. Oké.

Nou, en dit is Benjamin. Ooh.

Dag mannetje.

Hallo, Benjamin.

O, wat een schatje!

Dag, leukerd!

Weet je wat jij bent?

Jij bent een cadeautje.

Ja, dat ben je.

Zo'n leuke leeftijd is dit, hè. Ja.

Dag, mannetje.

En weet je nou al hoe lang je gaat?

Zo lang als nodig.

Ze kan voorlopig helemaal niks zelf.

Hm. En oom Achmed dan? Die kan geen ei koken.

En Yasmina heeft nu een baby.

Dus die heeft geen tijd.

Maar wil je dan niet liever mee? Nee, joh.

Ik loop alleen maar daar in de weg.

Ik red me wel. Ik red me best.

Zeg, zal ik een kopje thee zetten?

Lekker.

Je let wel een beetje op hem, hè? Ja, tuurlijk.

Yes!

Een, twee, komaan!

Drie! Nog eentje. Lekker!

(gehijg) Klasse!

Je begint een goede conditie te krijgen.

Ja, ik train nu in Zwolle ook doordeweeks. Oké.

(gelach)

Oké, kom maar. Let's go. Vijf!

Vind je het trouwens...

erg dat het huis verkocht wordt?

Nou, misschien een beetje raar als we echt gaan inpakken straks. Ja.

Maar ik hou wel van verandering.

Oké.

En ik vind het ook gewoon heel fijn voor mama.

Ik ben trouwens eh...

een kamertje voor je aan het opknappen. Echt?

Ja, dat je daar ook een plek hebt.

Nice. Misschien kan je volgende week langskomen.

Kunnen we kleuren uitkiezen voor op de muur.

Ja. Iets wat je leuk vindt.

Ja? Oké. Kom maar.

Kom, hou je dekking hoog! Ha!

Hou je dekking hoog! En trappen! Nee! Ja, trappen! (gelach)

Hee, hoe was het gister eigenlijk met je ouders?

Beetje gespannen.

Ik voel aan alles dat ze dachten: Dit moeten we doen.

Af en toe een hapje eten met z'n drieën, da's goed voor Danny.

Als ik eerlijk ben, hoeft het voor mij ook niet.

Ik vind het prima om ze gewoon voorlopig apart te zien.

Wel fijn dat ze geen ruzie meer hebben. Ja, dat is heel fijn.

Hee! Hee! Nou, wat gezellig dat jullie er zijn.

Hee. Zijn opa en oma er al?

Die komen niet. O.

Opa voelt zich niet zo lekker, ze belden net dat ze thuis blijven.

Jammer. Ja, heel sneu.

(geklop) Maar Pip, Laszlo en Fabie komen wel.

Of zou het Piet zijn? Haha!

(enthousiast gegroet)

Hoi! Welkom! Kom binnen, kom binnen.

Hallo. Het is koud. Hello. Hello.

Hallo. Hee!

Hallo, hi, Laszlo. Danny. Aangenaam.

Hee. Ja, loop door, jongens.

Komt u binnen, komt u binnen.

(enthousiast geklets)

Ik ga hem alvast in bed leggen, kan wel, hè?

Wouter en Lieke! Cadeautjes? Die kunnen achterin, in de woonkamer.

Leuk dat je er bent. Ja, dank je wel.

Staat het allemaal een beetje? Nou... nee.

Nog niet helemaal. Hi! Wouter! Hoi, ik ben Hannah.

Dit is Benjamin. (baby huilt)

Die is heel moe. Ja. Wat is hij groot geworden!

(iedereen begroet elkaar)

Oh, als hij straks...

Het wordt zo leuk om Sinterklaas met hem te vieren als hij vijf is.

Ooh! O, dan geloven ze alles.

Met jullie was het ook zo leuk.

Jullie waren altijd heel opgewonden.

Jullie konden geen oog dicht doen, de nacht van tevoren.

Echt waar, jullie lagen zo in bed. Zo, de hele nacht.

Allebei de ogen ook.

Ja, niet maar een oog. Nee, haha.

Ja, daar gaan we weer. O, jongens, wat hebben we veel.

Ik heb hier de opdrachten. Hebben we nog iets nodig?

Dobbelsteen. Die pak ik. Hoe werkt het precies?

Als je een 3 of 6 gooit, mag je een cadeau pakken.

En anders een briefje met een opdracht.

Het spreekt eigenlijk voor zich.

Zullen we eerst iets eten? Wie wil er soep?

Lekker. Ja. Ik.

Ik help wel even. Ik zal het laten zien.

Hoe ist-ie?

Ja, eh, goed.

Ik zie het.

Ja, op mijn studie gaat het goed.

En op mijn gang is een meisje komen wonen waar ik goed mee kan opschieten.

En werk is leuk.

Dus je blijft in Zwolle? Ja.

Ja, het was zo'n opluchting toen ik het eenmaal had gezegd.

Dus eh... Dus, misschien voortaan iets eerder? Ja.

Voortaan misschien iets eerder.

O, ik heb nog hummus en zo in de koelkast staan.

Ik vind het gewoon fijn voor Danny als we af en toe...

even met z'n drietjes kunnen zijn. Ja, dat is hartstikke goed.

En hoe gaat het met jou?

Ik had vandaag de makelaar op bezoek. Nee!

Over twee weken komt het op de markt.

Holy moly, wat spannend! Ik ga het gewoon echt doen, ja.

Ik vind het een hele goede beslissing!

Oh, gefeliciteerd!

En eh...

en jij? Wat zijn je plannen?

Nou...

Ja, je hebt eindelijk niks om handen.

Het geldgezeik is voorbij.

Je kan doen wat je wilt, toch?

Ja, maar ik eh...

ik wil geloof ik niet zo veel, op dit moment.

Nou ja, al helemaal niks spannends.

Nee. Ik wil gewoon een beetje werken.

That's it.

That's it.

En waarom zou je gaan bakken, braden of stomen...

als je ook gewoon een bezorger kan laten komen.

Met wat nasi of bami in een plastic bakkie.

Of een ander calorierijk prakkie.

Helaas niet zo voedzaam en ook niet gezond.

En ook het recept voor een te dikke...

(gelach) een heerlijke kont.

En daarom wil Sint je met goede raad bestoken.

En zegt hij:

(met gekke stem:) Merel, mens, ga toch koken.

Nou, ik ben benieuwd.

Wat de Sint in petto heeft.

Benieuwd. Heel benieuwd. Wat zou dat zijn?

Aaah! Kijk!

Lekker makkelijk en snel.

Dank u wel, Sinterklaas.

Dat had u niet hoeven doen. Toch gedaan.

(iedereen schreeuwt luid door elkaar)

(de bel gaat)

Oké, jongens. Ik leg dit hier, niet aan komen!

Je kan niet zomaar alles pakken!

Wel, ik had 6 gegooid! Wel! Die zijn van mij!

Jongens, jongens! Hallo, sorry!

Sorry, heel even. Sorry, sorry.

We hebben echt hoog bezoek.

(gelach)

Goedenavond, Sinterklaas. Goedenavond.

Goedenavond, jongens en meisjes.

Wat een gezelligheid.

Hè, Piet?

Ja, is er misschien een stoel voor de Sint?

Je kan zo'n oude man niet te lang laten staan.

Zo is dat!

Zijn hier nog stoute kindertjes?

Ik zie vooral heel grote kinderen.

Ja, dank je wel. Dank je wel.

Piet? Ja.

Geef mij dan maar even het grote boek. Ja.

Dan gaan we eens kijken wie er een cadeautje... (gesputter)

verdient. Ja. En wie...

er straks mee moet in de zak.

Sint weet niet hoe hij het zonder jullie had moeten doen.

En geeft jullie dus allebei een hele dikke zoen.

En omdat hij zo vreselijk veel van jullie houdt...

krijgen jullie alle twee een hartje van goud.

Nou...

Wat kan die Sint dichten, zeg.

Ooh!

Dank je wel, Sinterklaas. Wat mooi!

Dank je wel!

Ik wil 'm wel meteen om doen eigenlijk.

Zal ik 'm om doen? Ja.

Laat eens even zien.

Heel mooi.

(zingend:) Gooi wat in m'n laarsje, dank je, Sinterklaasje.

(applaus en gejuich)

Heel goed, hoor. Piet, hebben wij misschien een cadeautje voor Mees?

Ja, natuurlijk, Sint. Hier, Mees, kijk eens aan.

Zoet geweest. Wacht, ho even!

Nog een handje pepernoten erbij.

Alsjeblieft, kerel. O, dank je wel!

(gelach) Dan zijn wij nu, volgens het boek...

toegekomen aan Laszlo.

Wie is dat? Kom jij maar eens hier.

Kom maar eens bij de Sint. Op schoot, hè!

Jongen, jongen, jongen, wat ben jij groot geworden. Ja!

Een aantal jaar geleden kon je nog bij mij op schoot zitten.

Nou, dat is nu niet meer zo'n goed idee. Ik moet er niet aan denken!

Wat een mooie naam, hè, Piet. Ja, prachtige naam!

Heb jij een cadeautje voor Laszlo? Zeker. Ben jij wel lief geweest?

Uh... Ja.

Nou, vooruit dan maar. Dan hier zo een cadeautje.

Dank je wel. Graag gedaan, jongen.

Dan zijn wij nu toegekomen...

bij Carola en Danny. Ja, ja.

In het grote boek staat dat jullie een pittig jaar achter de rug hebben.

Maar daar hebben jullie je dapper doorheen geslagen.

En daarom zijn Sint en Piet ook heel trots op jullie. Ja.

Dus kom je cadeautje maar halen!

Hier is voor Danny een cadeautje.

En dit is voor mijn lieve, kleine meisje... of, voor Carola.

Alsjeblieft.

Ja, ja, kom maar, ja.

Ja, ja, ja. Het is goed. Ja, jongen.

Graag gedaan. Dank u, Sinterklaas. Ja, schatje, het is goed.

Zo, nou.

Dan gaan we nog een liedje zingen. O, welk liedje?

Maar Sinterklaas zal ook wel een borreltje lusten. Ja, Piet ook.

We proberen alles in het leven netjes te organiseren en te regelen.

We noteren keurig in een agenda...

wat we moeten doen, wat er gaat gebeuren.

We kijken naar het nieuws, wat voor weer het morgen wordt.

(muziek van Phillip Phillips: Home)

*As we roll down this unfamiliar road

We willen nou eenmaal graag weten wat ons te wachten staat.

Waar we rekening mee moeten houden.

*This wave is stringing us along

*Just know you're not alone

Oeh, lekker!

*'Cause I'm gonna make this place your home

Maar negen van de tien keer loopt het leven natuurlijk totaal anders.

*Settle down, it'll all be clear

*Don't pay no mind to the demons, they fill you with fear

Dan gebeuren er dingen die je niet voor mogelijk had gehouden.

*The trouble, it might drag you down

*If you get lost, you can always be found

We verwachten allemaal van alles.

Van ons leven, van onze partner, van onszelf, niet te vergeten.

*I'm gonna make this place your home

En als die verwachtingen niet uitkomen, zijn we teleurgesteld.

(baby huilt)

*Settle down, it'll all be clear

Je kunt er eigenlijk maar beter vanuit gaan dat alles altijd anders loopt.

*Don't pay no mind to the demons, they fill you with fear

*The trouble, it might drag you down

*If you get lost, you can always be found

*Just know you're not alone

(baby huilt) Hee, Bennie.

*'Cause I'm gonna make this place your home

Dat de regen met bakken uit de hemel komt vallen...

terwijl er zon was voorspeld.

(baby huilt)

We kunnen niet alles beheersen en controleren.

En niet alle verwachtingen worden ingelost.

Uiteindelijk krijg je gewoon iets op je bord geschoven.

En daar heb je het mee te doen. Precies.

Eten wat de pot schaft.

Da's het leven.

*Ooh-ooh, ooh-ooh-ooh, ooh

*Ooh-ooh, ooh-ooh-ooh, ooh

*Ooh-ooh, ooh-ooh-ooh, ooh

*Ooh-ooh, ooh-ooh-ooh, ooh

*Ooh-ooh, ooh-ooh-ooh, ooh*

NPO ONDERTITELING TT888, 2024 informatie: service.npo.nl