Original subtitles

888

En werk je? Nee. Joh, nee.

Ik heb m'n handen vol.

Wat is er? Ik vind 't irritant dat ik nergens even alleen kan zijn.

En dat er niks is afgesproken over dat huishoudgeld.

Altijd een genot, jouw combinatie van vakkennis en hartstocht.

Dank je wel. Ik heb een paar cliënten in hetzelfde schuitje.

Ah, dus je kwam even afkijken.

Wat doe jij volgend weekend? Eh... niet zoveel.

Heb jij zin om er even tussenuit te gaan?

Ben je wel een paar dagen weg uit het volle huis.

Pip gaat ook mee. O.

We staan allemaal wel eens niet stevig in de schoenen.

Hoor wie 't zegt. Mister slappe zak himself.

Wat is dit? Mars, alsjeblieft.

Ik ga dat ding zélf doen. Dat zeg je al een half jaar.

En je bent nog geen stap verder.

Ik zou me geen raad weten als ik m'n familie niet had.

Als ik m'n vrienden niet had. Jou.

Hee, en je moeder? Die zie ik even helemaal niet meer.

Ik heb met de rest afgesproken dat ik even met Max praat.

Over de obstakels die er nu zijn.

Fuck!

Ehm... Hoeveel ben je kwijt? Meer dan 8000 euro.

Kinderen leren het al in de zandbak.

Dat je niet zomaar iemands...

schepje af mag pakken.

En als je 't toch doet, komt de juf of meester...

en die zegt: Zeg sorry. En dan zijn we allemaal weer vriendjes.

Ja, ben je volwassen...

dan ligt het natuurlijk ingewikkelder.

Want dan gaat 't niet meer om een schepje.

En als iemand echt is gekwetst volstaat sorry niet meer.

Dan moeten die excuses iets betekenen.

Die moeten... ja... die moeten echt gemeend zijn.

Spijt, en berouw.

Als ik sommige politici, of hoge piefen uit het bedrijfsleven...

hoor zeggen: m'n excuses...

dan denk ik: Nee, zo werkt 't niet.

Nee, die excuses moeten worden aangeboden...

op een presenteerblaadje.

En aan degene die het betreft, de gekwetste...

moet worden gevraagd of die zo aardig wil zijn...

ze in ontvangst te nemen en te accepteren.

Zo hoort dat.

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Heeft iemand mijn zwarte trui gezien?

Danny? Jouw beurt om de afwas te doen.

Sorry, ik moet er vandoor, ik ben al laat.

Ik heb 't de laatste drie keer gedaan en moet ook weg.

Ik doe 't morgen. Wat heb ik daaraan?

Doe 't gewoon, vijf minuten werk.

Heb jij mijn trui gezien? Trui?

Ja, mijn zwarte trui!

Gast, chill. Ik word gestoord van deze fucking puinhoop.

Laat dan niet alles achter je reet slingeren!

O, shit. Ik denk dat ik 'm in de was heb gedaan.

Ik ging wassen, er was nog ruimte dus ik heb 'm erbij gedaan. Fuck!

Sorry hoor. Ik wilde die trui meenemen!

Weet ik veel, toch handig als ik 'm erin doe?

Nou, niet dus!

Ga je nou Mees de schuld geven? Omdat jij te laat opstaat?

Bemoei je er niet mee. Ga lekker de afwas doen!

Nee, dat is oké. Dat doe ik wel.

Tuurlijk, mag Mees het oplossen! Lekkere vriend ben jij, hoor.

En jij bent een totaal kutwijf! Oh.

Kom erin.

Ik heb niet heel lang.

Ik moet over een half uurtje bij Fabie zijn.

Ik kom alleen even zeggen dat ik vanmorgen...

mijn deel van de aanslag naar je heb overgemaakt.

O. Ik heb iets kunnen regelen met mijn familie.

Wat fijn.

En... ik wil m'n excuses aanbieden voor m'n...

gedrag van de laatste tijd.

Ik heb begrepen dat 't heel ingewikkeld...

was voor iedereen. Vooral voor jou en Danny.

En dat spijt me heel erg.

En ik zie nu ook in dat ik de afgelopen tijd...

vooral met mezelf bezig ben geweest.

Dat moet heel zwaar zijn geweest voor jullie. Met name voor jou.

Zo vlak na de scheiding.

Ik had gehoopt dat...

Het valt me zo tegen hoe de pijn...

m'n verdriet over Wende steeds maar weer terugkomt.

Het laatste jaar was het ook weer zo sterk aanwezig, het verlamde me.

Ik kon niet nadenken, geen beslissingen nemen.

Niet tot actie overgaan.

Vandaar dat ik dat gedoe met het belastinggeld zo liet aanmodderen.

Ik was zo bezig met...

het wat minder te voelen allemaal.

En daar zijn jullie de dupe van geworden.

Ja, maar dat gaat ook niet.

Het even wat minder voelen dan normaal.

Konden we daar maar een keer een cursus voor doen.

Het spijt me, Carola.

Laten we kijken of we...

vanaf nu weer af en toe kunnen praten.

Over Wende, en over Danny.

Er zijn nou eenmaal dingen die alleen jij en ik begrijpen. Ja.

En ik zou 't echt zonde vinden als we...

als wij zover uit elkaar drijven dat dat helemaal niet meer kan.

Ik ook.

Oké.

Wat prachtig, lieverd.

Blauw en roze, precies wat ik mooi vind.

Van harte, mam. O heerlijk, dank je wel.

Ik zet ze heel snel even in een emmer. Ja.

Zo.

Wat zie je er mooi uit. Ja? Ja.

Ik dacht vanmorgen: Ik zal eens even m'n best doen.

Een mens wordt er toch ook maar één keer 80.

O, wil jij koffie? Nee, nou.

We moeten weg, dus.

Rijdt Gwen niet mee? Die komt zelf naar 't museum.

En Pieter ook. Ik heb aangeboden om hem op te pikken...

maar hij zei dat hij zelf nog met de auto rijdt.

Vind je 't echt oké dat ik hem heb mee gevraagd?

Nou, 't is een beetje ongemakkelijk...

omdat ik zo lang niks van me heb laten horen.

Dat snapt hij heus.

Toen ik hem tegenkwam in de dierentuin zei hij duidelijk...

dat hij het heel leuk vindt om jou weer te zien.

Gelukkig. Ja. Ik wil je nog iets laten zien.

Klein momentje.

Een boodschap van de andere kant van de aardbol.

Hee, lieve oma.

Gefeliciteerd met je 80e verjaardag. Ik wens je een hele fijne dag...

en ik vind 't heel jammer dat ik er niet bij kan zijn.

Maar ik denk aan je...

en ik zie je hopelijk snel weer met kerst.

Daar heb ik heel veel zin in. Dikke zoen. Love you.

Och, wat lief.

Dat-ie daar zit en dat-ie 't zo fijn vindt.

Maar ik moet je zeggen, ik mis hem wel.

En zeker op dit soort dagen.

Ik ook.

En nou als de sodemieter je jas en je tas pakken.

Want we moeten weg. Hop, hop!

Ik heb 15 jaar lang fietsen gerepareerd. En verkocht.

En afgelopen jaren heb ik ook een eigen horecazaak gehad...

die ik heb opgeknapt en ook verbouwd.

We zoeken iemand die het gebouw kan onderhouden, klusjes kan opknappen.

Alles in goede banen leidt.

Een echt manusje van alles dus.

Maar ook iemand die goed met onze gasten om kan gaan.

Er logeren hier ouders en familieleden...

van kinderen die in het ziekenhuis hiernaast liggen.

Vaak met ernstige aandoeningen.

Dus toen ik uw advertentie las...

wist ik ook meteen dat 't iets voor mij was.

Iets dat ik goed zou kunnen.

Omdat ik ook echt manusje van alles ben.

En omdat ik goed kan navoelen hoe het is als ouder...

om een ernstig ziek kind te hebben.

Door wat ik zelf heb meegemaakt.

Fijn dat je even wat tijd voor ons vrij kon maken. Tuurlijk.

Wat kan ik voor jullie doen? Ten eerste, hoe gaat het met je?

Eh, ja. Prima.

Helemaal geen klachten meer? Helemaal geen klachten meer.

Mooi. Waar we 't met jou even over wilden hebben...

dat zijn jouw marges.

Mijn marges?

Ik heb hier de cijfers.

Dat zijn alle zaken...

die iedereen afgelopen kwartaal heeft binnengebracht.

En dan zien we dat jij daarin iets achterblijft.

En natuurlijk ben jij er een paar weken tussenuit geweest.

Maar ook als we dat verdisconteren, dan blijf jij... Achter.

Ja.

Kijk, je weet dat ons kantoor bepaalde targets stelt, toch? M-hm.

We doen er alles aan om die targets te halen.

En wanneer dat niet lukt doen we er vervolgens alles aan...

uit te vinden waarom we die targets niet halen.

Dus ik haal mijn targets niet...

en daarom zijn mijn marges niet in orde?

Zoals laatst, die vrouw in de schuldsanering.

Dat is allemaal prachtig en nobel.

Maar wat ons betreft verloren tijd. Want het brengt niks op?

We snappen dat 't heel belangrijk is, maar... 't Brengt niks op.

Heren. We hebben 't al een paar keer eerder gehad...

over mijn pro deo-activiteiten.

Toen ik hier kwam werken heb ik duidelijk aangegeven...

dat dat een voorwaarde was. Dus ik heb niet zo'n zin...

om dat iedere keer weer te moeten bevechten.

Dat hoeft ook helemaal niet.

Kijk, als jij elk jaar een paar grote zaken doet...

kun je er best één of twee pro deo-dingetjes naast doen.

Corporate business, Merel. Dat is de kant die je op moet.

Daar zit onze winst.

'Corporate business'.

Ik geloof niet dat er iets oninteressanters bestaat...

dan corporate business.

Oké.

Als dat zo is moet je er misschien eens over gaan nadenken...

of je hier wel op de juiste plek zit.

Freedom. Freedom, heet het. Freedom.

Ja, nou. Dat snap ik wel.

Want kijk, hier zie je dus... (ze schraapt haar keel)

Het is een vogel.

Nee joh. Wat?

Een olifant. Dat zie je toch...

Een slurf. Olifant?

Maar je ziet daar toch, dat is toch een vleugel?

Ze kennen elkaar uit Leiden, zei je? Ja, van de studie.

Het is echt zó jammer dat mama dat niet heeft afgemaakt.

Ze raakte zwanger van jou. En in die tijd, ja...

Dat weet ik wel. Later, bedoel ik.

Toen wij wat groter waren.

Had best gekund, toch?

Ook best zonde dat jij je studie wel hebt afgemaakt...

maar er niets mee gedaan hebt.

Je had zo'n fantastische scriptie geschreven.

Die was echt indrukwekkend. Ik weet 't nog heel goed.

Oké, nou. Dank je wel.

Voor deze in een compliment verpakte kritiek.

't Is me nou wel duidelijk dat jij 't belachelijk vindt...

dat ik geen werk heb.

Gwen, je hoeft van mij echt geen baan te zoeken.

Maar gewoon helemaal niks doen? Terwijl je zoveel kan?

Lijkt me zo onbevredigend.

Zo zonde. Van? Van je potentieel.

Goed om te weten.

Bedankt voor de input.

En hoe zit het met jouw potentieel? Dat gebruik je toch ook maar half?

Die baan van jou stelt niet veel voor.

Je bent voornamelijk voor anderen aan het zorgen. Koken, was ophangen.

Ja, dat vind ik fijn om te doen.

Misschien is dat wel mijn potentieel.

Kom. Wij gaan nog even naar de beeldentuin.

Oké, ik ga mee. Joe.

(ze mompelen en lachen)

Zo. Chill. Ja, 't is echt mooi.

Ze hebben ook een fantastisch zwembad zag ik op de site.

Misschien kunnen we straks even wandelen.

Wandelen? Mam, please. Is toch lekker?

Er schijnt een mooi bos hier te zijn.

Wat is er in godsnaam lekker aan wandelen?

Dat heb ik echt nooit begrepen. Ik ook niet. What's the point?

Ah.

Wat leuk. Ja? Enig.

Mijn kleindochter heeft helpen uitzoeken.

Zeg dan maar tegen haar dat ze 't prima gedaan heeft. Ja.

Pieter, het spijt me dat ik je niet heb teruggebeld.

Maakt niks uit.

Nadat Lodewijk overleed was ik een tijdje goed van slag.

Eigenlijk erger dan ik had verwacht. Begrijp ik toch.

Maar dit keer laten we 't niet versloffen.

Afgesproken. Afgesproken.

Kijk dan hoe leuk. O. Heb ik van Pieter gekregen.

Nou, wat leuk.

En schattig, heel schattig.

Tompouce was voor jou. Ja, heerlijk.

O. O ja, sorry.

Leuk dat je mee bent. Ja, vind ik ook. Heel leuk.

Je staat er niet best voor...

en 't gaat absoluut een uitdaging worden...

maar 't is niet onmogelijk.

En ik kan even met Vermeulen gaan praten...

en vragen of je uitstel kan krijgen voor je PWS.

En als jij alles op alles zet bij je examen straks...

ga je 't gewoon halen.

Je bent een hele slimme gast namelijk.

Heel slim, ja.

Hele slimme gast die hele domme dingen heeft gedaan.

Wat is er?

Ik vind het gewoon erg.

Wat?

Hoe ik me heb gedragen. Tegen m'n ouders. Tegen iedereen.

Je kan dingen ook weer goedmaken.

Excuses aanbieden. Tegen je ouders zeggen dat je ermee zit.

En als jij je schouders eronder zet...

en straks dat examen haalt...

kan je 't misschien ook een beetje goedmaken met jezelf.

Hee. 't Is toch fucking niet te geloven?

Hele koelkast ligt vol met beschimmelde dingen.

Waarom kunnen jullie niet iets weggooien? Echt goor. Kijk.

Ja, dat ziet er best wel dood uit.

Ik vind 't echt niet grappig, Mees.

De badkamer ligt vol stinksokken. Het balkon staat vol kratten...

die terug moeten naar de supermarkt. Dat kan ik zo even doen.

Het is echt te veel, met drie mensen in huis.

Ik heb 't gevoel dat we verzuipen in de rotzooi.

We kunnen wat planken ophangen boven de kapstok. Voor wat meer ruimte.

En over dat schoonmaakrooster maken we betere afspraken.

Dat heb ik toch al tig keer geprobeerd?! Het levert geen zak op.

Ja, dat er een klotesfeer hangt in huis...

en Danny me een kutwijf vindt. Nina.

Wat? Is er iets? Hoezo?

Nou, volgens mij zit iets je dwars.

Wat mij dwars zit is dat het hier een tyfusbende is...

en dat ik altijd overal voor opdraai.

Het is niet alleen de opluchting over dat geld...

het is ook dat we eindelijk even normaal konden praten.

En elkaar aan konden kijken. Nou, fijn.

En verder qua financiën, red je 't een beetje?

Ik moet een beetje oppassen.

Het is in je eentje in één klap een stuk duurder dan met z'n tweeën.

Maar ik red me wel.

Anders zeg je het, hè?

Mam?

Mam, hoe lang moeten we nog?

Een uurtje?

Lekker dan.

Maar ik dacht dat jij en Nina best wel met elkaar overweg konden.

Dat is ook zo. Ze is afgelopen tijd zó gestrest.

Maar goed, hoe het vanmorgen ging was gewoon ontzettend stom.

En Nina had ook gelijk dat ik eerder op had moeten staan.

Mam, kunnen we even stoppen?

Ik heb denk ik een blaar.

Lieverd, ik zei toch dat je andere schoenen moest aandoen?

Gaat-ie?

Misschien heb ik wel een blarenpleister.

Dank je wel, lieverd. Geen probleem, ma.

En niet alleen voor het thuisbrengen.

Maar voor de hele dag.

En voor alle dingen die je voor me doet.

Alles, alles. Stelt niks voor. Jawel. Dat doet 't wel.

Ik zou me geen raad weten zonder jou.

En ook zo ontzettend fijn dat je een beetje doorgedrukt hebt.

En Pieter hebt uitgenodigd.

Ik zag er eerlijk gezegd enorm tegenop...

maar 't was toch wel heel leuk dat-ie erbij was.

Ik had ook echt een topdag. Ja.

Het was echt zó leuk.

Ik heb de schoenen verkocht voor 100 euro.

En het horloge voor 600.

600 maar?

Ja. Dat is 't maximale dat ze wilden geven.

Samen met die andere spullen maakt dat 1160 euro.

M-hm. En je hebt alles op die site... dat is afgehandeld nu?

Toch? Afgerond, afbetaald? Ja. Oké.

Niet dat er nog nagekomen gezeik kan komen?

Oké.

Nou, wij hebben jou 200... nee, 8200 euro voorgeschoten.

Ja? Dus jij bent ons nog 7040 euro schuldig.

Ik ga vanaf vrijdag afwassen in een restaurant. M-hm.

En na m'n eindexamens een ander baantje erbij zoeken.

En de hele zomer werken.

Maar school gaat voorlopig voor, hè?

Ja.

Breng ik jullie nu in de problemen?

Dat jullie niet meer op vakantie kunnen?

Nee, komt goed.

Nee. We hebben wat gespaard, en eh...

gelukkig hebben mama en ik allebei een salarisverhoging gekregen.

Ik, eh...

ik ga leren.

M-hm.

Sorry, 't is een beetje een rare combinatie geworden.

Welnee. Het is heerlijk. Ja? M-hm.

Hmm!

Ik kreeg zo'n raar bericht van die Julia.

Julia? Ja, uit jouw jaar. Met die lange haren.

Hoe heet zij nou?

Julia. Julia van Stralen of zo. Hm. Ja, Van Stralen.

Oké, wat dan?

Nou, die vroeg of ik iets met haar wilde gaan drinken.

O. Grappig.

Ja.

Appte ze je? Nee, via Insta.

Zij weet toch dat ik met jou ben?

Zij weet heel goed dat wij samen zijn.

Hm.

Maar als jij met haar wil afspreken moet je dat gewoon lekker doen.

Ik bedoel, we zijn geen getrouwd stel...

dus ik wil je niet tegenhouden.

Waarom zou ik iets met haar willen gaan drinken?

Omdat ze heel knap is.

Nou, ik vind jou knapper.

Ik wil gewoon niet dat je later spijt krijgt.

We zijn nog heel jong. Spijt van wat?

Van dat ik een relatie heb met het allerleukste meisje van de wereld?

Ik snap best dat je...

rond wil kijken of je misschien iemand anders leuker vindt.

Lief, je zegt echt hele rare dingen.

Nee, helemaal niet.

Wil je nog koffie?

Lekker? Zó heet!

Ik begrijp niet dat mensen 't zo lang volhouden.

Nee, echt niks voor mij, maar het zwembad is goddelijk.

Ik vind 't zo fijn dat Danny en jij elkaar weer wat vaker zien.

Gaat het goed in Zwolle? Eh, ja hoor.

Je zit in een studentenflat, toch?

Is 't leuk?

Wel een beetje een gore bende.

En je studie?

Eh, ja. Gaat ook wel goed.

Sorry, 't is een beetje een kruisverhoor, dit. Maakt niet uit.

Danny vindt 't ook heel irritant als ik zo loop te poeren.

Maar ja, 't is zo'n oester af en toe.

Nou ja, ouders vertellen ook niet altijd alles aan hun kinderen, toch?

Ik bedoel, niet wat hun écht bezighoudt.

En dat zouden we wel moeten doen?

Als kinderen klein zijn snap ik 't wel.

Maar als ze groter zijn...

is 't ook een beetje alsof je ze niet serieus neemt.

Wat een opzettende opluchting. Ja.

Het blijft afschuwelijk van al dat geld, maar...

Maar goed, dat kan-ie terugverdienen. Ja.

Ja, ja.

We zijn nog wel een beetje huiverig, hoe het zal gaan komende tijd.

Maar hij is in ieder geval weer bereikbaar. Aanspreekbaar.

Ja. En dat is ontzettend fijn. Ja.

Ja, dat is gewoon heel goed nieuws. M-hm. Ja.

Hee, leuk jullie te zien, was gezellig.

Wacht nog heel even.

Want wij willen je iets vertellen, hè?

We hebben namelijk besloten om een samenlevingscontract af te sluiten.

Ach. Ja, we willen de dingen iets beter geregeld hebben voor elkaar.

Voor het geval een van ons iets overkomt, maar...

vooral omdat we zo verschrikkelijk veel van elkaar houden.

En dat willen we vieren. Ja. Ja, da...

Dus er komt een feest. Ja. Ja.

Nou ja feest, feestje.

Niet honderden mensen of zo.

Maar we willen het wel vieren, hè.

Dat wij elkaar gevonden hebben.

En de tijd die we dan nog hebben...

dat we die ook samen willen doorbrengen. Ja.

Want het heeft even geduurd, voor we elkaar gevonden hadden. Nou.

Nou zeg, ja. Dat voelt soms wel een beetje als zonde, vind je niet.

Al die jaren dat we mekaar niet hebben gekend.

Tegelijkertijd heb ik nergens spijt van...

want als het anders was gelopen, had ik jou niet gehad, schatje.

Moet ik niet aan denken. Nee.

Wat mooi.

Ik ben heel blij voor jullie. Ja?

Ach, wat fijn. Wat een mooi nieuws.

Ach lieverd, wat fijn. Daar ben ik zo blij om.

Ah, schatje.

Petra, gefeliciteerd. Dank je.

Wat leuk.

Dus je mag niet weg, daar gaan we even op toosten. Oh, lekker.

Ik ga gelijk wat te drinken halen. Wat een goed idee. Nou, gezellig.

Ja, leuk.

We leren onze kinderen weloverwogen keuzes te maken.

Niet te impulsief te reageren, de dingen goed te overdenken.

Maar soms moet je in het leven ook gewoon je hart volgen.

Op je intuïtie afgaan.

Een andere baan die aangeboden wordt.

Een huis wat je te koop ziet staan, en denkt: Dit is het.

Een grote liefde die je pad kruist.

Voor sommige dingen krijg je in het leven maar één keer de kans.

En als die langskomt, dan moet je hem grijpen!

Anders krijg je spijt als haren op je hoofd.

Dat moet je in het leven ook leren.

Ja, hartstikke leuk.

Weet je wat ik nog heb meegenomen voor... mezelf.

Heb jij mijn telefoon gezien?

Ja, je telefoon ligt daar. Ah.

Fruitschaal.

Goed, ik moet gaan. Ja.

Echt ontzettend lief dat je wilt oppassen. Geen enkel probleem.

We hebben net even kortstondig overleg gehad.

En besloten dat we vast naar de dierentuin gaan. Wat heerlijk!

Mm, veel plezier.

Oh, hij heeft een croissant, veel interessanter.

En 'speaking of which', hier nog iets voor als je trek krijgt.

Misschien, ja. Dank je wel.

Tot vanmiddag. Ja, tot eh...

Nou, hop, wegwezen. Dag!

Dag.

Ja, soms denk ik ook: Maak er niet zo'n probleem van...

ze worden ouder, bel gewoon.

Maar dan denk ik aan al die dingen die ze gezegd hebben...

en het commentaar over Pip, dat ze te zwaar is, moet afvallen.

Ik word er gewoon zo boos van.

En weet Pip ook dat het daarover gaat?

Nou, beetje omheen gepraat.

Ik denk, wat schiet ik ermee op?

Ja, ze zit sowieso een beetje in een onzekere periode.

Onzeker?

Ja.

Dat gevoel had ik wel een beetje.

Dat ze niet helemaal lekker in haar vel zit.

(mobieltje)

Ah, kijk.

Hee luie donder, ben je eindelijk wakker?

Hai. Hai. We komen voor de kast.

Oh sorry, ik heb jullie net geprobeerd te bellen.

Het gaat helaas niet door.

Niet door, hoezo?

Ik heb net een hoger bod gekregen, dus.

Dus?

Wat? Als ik een bod van 25 euro hoger krijg, is dat duidelijk toch?

Zo werkt dat. Nee, zo werkt dat dus niet.

U bent akkoord gegaan met ons bod...

en wij zijn hier helemaal heen gereden.

Even rustig ja, ik zeg alleen maar...

Wij hebben een deal, en dit is niet oké!

Als jij wat meer wil betalen, mag je die kast zo meenemen.

Misschien moeten we wel gewoon... Ja dag, bekijk het maar!

Je kunt toch niet verwachten dat ik 25 euro laat liggen.

Een mondelinge afspraak is bindend, hè. Weleens van gehoord?

Dus ik geef gewoon 50 euro zoals afgesproken, en wij nemen die kast mee.

En geen gezeik, anders bel ik de politie.

Hebben ze een scan gemaakt?

En een bloedonderzoek gedaan, de hele reutemeteut.

En alles was in orde?

Voor zover ze het kunnen zien.

Er bestaat altijd een kleine kans dat het terugkomt...

maar voor nu is alles goed.

Dus nu ben je weer helemaal de oude, zei iemand laatst tegen me.

Toen dacht ik toch... Nee?

Nou, er gebeurt natuurlijk wel iets met je...

als je zulk slecht nieuws te horen krijgt...

en een tijdje zo onzeker bent.

Ik merk dat ik veel meer nadenk over...

dingen.

Dingen?

Ja, over wat ik met mijn leven wil gaan doen...

de komende jaren.

Misschien ga ik wel een paar maanden op reis.

Naar Australië of Nieuw-Zeeland.

En misschien nog een keer ander werk.

O?

Oh, ik zou dat eigenlijk zo graag willen.

Eén keer iets totaal anders op een plek...

waar ik iets bijdraag aan de wereld.

Maar ja, we zien het wel.

Misschien is het allemaal onzin.

Ondertussen heb ik echt...

geen flauw idee waar we nou zijn.

Nee, ik ook niet, haha.

Ja, kom maar, één, twee. Wacht, wacht nou!

Je moet toch gaan. Nee, Mees, wacht.

Oké, nu op go, drie...

Ik kan hem toch zo niet omhoog doen!

Go. Ja, ja, ja.

Wacht even. Naar links.

Jij moet er niet zo hoog houden, zo kan ik niet de trap op.

Ik houd dit niet. Gewoon even neerzetten!

Ik heb toch geen grip! Even rustig neerzetten, ja?

Dat ding is zo zwaar, terug. Niet terug, omhoog!

Dat ding is zo teringzwaar. Één, twee.

Zo'n slecht plan dit!

We hadden gewoon zo'n rek bij de bouwmarkt moeten kopen.

Waarom hebben we dat niet gedaan dan?

Omdat jij het een stom idee vond. Dat is ook lelijk!

Maar wel zwaar onhandig. Een, twee, go go go!

Hee.

Kut.

Hee.

Hee.

Hee, hee, hee.

Sorry, ik kan niet meer.

Ik kan even niet meer! Het is oké.

Het is oké.

(Nina huilt)

Hee.

(Nina snikt hevig) Het is oké, stil maar.

Ben je opgelucht?

Dat het opgelost is met dat geld.

Ja. Heel erg.

Jij? Ja.

Sorry dat ik... nou ja, dat ik je niet zo in vertrouwen heb genomen.

Het zit er gewoon ingebakken...

dat ik moeilijke dingen bij jou weg wil houden.

Daar ben ik wat te groot voor. Ja, je bent ontzettend groot.

En ontzettend lief.

Pip?

Zit je iets dwars?

Hoezo?

Nou, dat gevoel heb ik soms.

Je vertelt zo weinig over jezelf, over Zwolle en je studie.

Er valt gewoon niet zoveel te vertellen.

(klassieke deurbel klingelt)

Hee. Hee. Kom binnen.

Nee, of ik dacht: Misschien kunnen we even ergens naartoe.

Met mijn nieuwe bolide.

Nee, is die van jou! Ja.

Wat gaaf. Mooi hè.

Oh. Mooi kleurtje, hè. Wat een goeie auto.

Ja, dus zegt u het maar, waar wilt u naartoe? Wat goed, dit.

Oké, ik pak even mijn jas. Ja.

Pip, wil je alsjeblieft zeggen wat er aan de hand is.

Het lucht op als je dingen zegt.

Ik ehm...

was laatst, een paar maanden terug of zo...

Ik kwam 's avonds uit Zwolle en ik ging mijn fiets ophalen.

En toen was er een man.

Die man waar je over vertelde, die zo raar deed?

Ehm, ik kreeg mijn fiets niet uit het rek.

En hij deed alsof hij me wilde helpen.

Maar hij kwam veel te dichtbij, en er was verder niemand.

Dus ik ehm...

en toen haalde hij mijn fiets voor me uit het rek.

Terwijl ik dat helemaal niet wilde.

En ik wilde eigenlijk wegrennen, maar hij had mijn fiets vast.

Ehm...

En toen zei hij dat ik een mooie piercing had.

En toen vroeg hij: Heb je er nog meer?

Wat of ehm, van ehm...

Toen heb ik mijn fiets teruggepakt en ben ik weggerend.

Maar vanaf dat moment durfde ik de stalling niet meer in.

Was ik bang dat ik hem overal tegen zou komen.

Wat afschuwelijk. Zelfs op mijn kamer was ik bang.

Waarom heb je niks gezegd?

Ik dacht steeds: Er is eigenlijk niets gebeurd, en...

Misschien lag het wel aan mij. Aan jou, hoezo?

Nou, dat ik niet duidelijk genoeg aangaf...

dat ik er niet van was gediend, of... Ik weet niet.

En ik schaamde me gewoon.

Lieverd, kijk me eens aan.

Het is niet jouw schuld.

En je stelt je helemaal niet aan.

Als er 's nachts een man zulke dingen zegt...

en er is niemand in de buurt, natuurlijk ben je dan bang.

Lieverd.

En in Zwolle gaat het ook helemaal niet!

Ik heb al drie tentamens niet gehaald.

En het is helemaal niet leuk.

En ik ken nog steeds helemaal niemand!

(Pip huilt)

Ik vind het gewoon soms moeilijk...

om aan jou uit te leggen hoe ik me voel.

Omdat je dan vaak allemaal dingen gaat zeggen...

die wel goedbedoeld zijn, maar... Waar je niks aan hebt.

Nee.

(muziek: 'Sorry now' van Jim Castro)

Zal ik nu even helemaal niks zeggen?

Mijn moeder heeft me gemaild.

Dat ze weer af wil spreken.

Omdat ze haar excuses aan wil bieden.

En... dat is natuurlijk hartstikke fijn...

dat ze er spijt van heeft en dat ze me mist.

Maar...

ik weet gewoon niet meer of ik dat wel wil.

Ik heb dit al zo vaak meegemaakt.

Dat ze dan sorry zegt, en alles zogenaamd weer goed is.

Na een paar maanden gebeurt er dan weer iets.

En dan begint het hele gezeik gewoon weer opnieuw.

Maar ja, het ding is...

als ik het niet doe...

dan betekent dat waarschijnlijk...

dat ik haar voorlopig helemaal niet meer zie.

Dat vind ik dan zo gemeen van mezelf!

Hee, schatje.

Ze kan nog steeds af en toe onwijs irritant zijn.

Maar sinds ze ziek is geweest, is het af en toe ook echt anders.

En dan kunnen we over dingen praten.

Heb ik veel meer het gevoel dat ze me snapt.

Dat is mooi.

Ja, dat is mooi.

En jouw moeder?

Pff, die is nu even in alle staten.

Mijn broer gaat trouwen, dus ze is alleen maar in de weer...

met bruidsjurken voor bruidsmeisjes en taarten en...

bloemen, en weet ik veel wat.

Ik heb haar nog nooit zo gelukkig gezien, denk ik. Echt waar.

En ja, ze heeft het nog steeds over jou.

Dat je zo leuk was, en dat het zo jammer is en zo.

En wat zeg je dan?

Nou, dat we nu vrienden zijn.

En dat we dat nog heel lang gaan blijven.

En ehm ja, dat je wel altijd bijzonder voor me blijft...

omdat je toch mijn eerste grote liefde was.

Mm, en jij die van mij.

Hebben ze eigenlijk al een datum geprikt?

Nou, van de zomer ergens, maar ze laten het snel weten.

Dan moeten we echt iets bijzonders organiseren. Ja.

En een mooi cadeau bedenken. Zeker, zeker.

Ik vond het zo eh...

bijzonder, wat mijn moeder zei.

Over dat ze soms wou dat ze Petra eerder had ontmoet.

Maar ja, dat ze het ook weer niet erg vindt...

omdat ze mij dan niet had gekregen.

Dat heb ik natuurlijk ook heel vaak.

Dat ik denk...

ik wou dat ik je eerder was tegengekomen. Mm.

Maar het voelt ook zo raar om te zeggen.

Want dan waren en Lieke en Hansje er niet geweest.

En dat is natuurlijk helemaal eh...

ja, ik kan me er gewoon niks bij voorstellen.

Hee.

Ik eh...

Ik wou even zeggen dat het me spijt.

Van wat er gebeurd is.

Ik ben echt heel stom geweest.

En...

En ik weet dat jullie je heel veel zorgen hebben gemaakt om mij.

Dat vind ik ook zo erg.

Dus...

ik ga echt proberen het goed te maken.

Kom hier. Jochie.

Ach schat.

Goed man, hee. Goed.

Is het misschien iets wat jij eigenlijk zou willen.

Wat? Nou ja, met iemand anders afspreken.

Ik moet er niet aan denken. Oké, maar...

Maar dat betekent niet dat ik het niet snap...

dat jij het misschien wel zou willen.

Maar ik zou het ook niet willen. Ik ben verliefd op jou, hè. Ja.

Ik ben gewoon bang dat het fout gaat...

omdat ik zoveel van je hou.

Ik hou ook heel veel van jou, ja. En ik wil alleen bij jou zijn.

Oké? Ja.

Oké.

Hahaha, oké. Oké.

Hee.

Hee. Was het leuk?

Ja, heel. Is Nina er?

Ze voelt zich niet zo lekker. Ze ligt in bed.

Slaap ze, of?

Je kan even kijken. Oké.

Sorry voor wat ik zei gisteren.

Dat was echt heel stom. Ja.

Dus eh...

het spijt me.

Oké.

Zeg je dat ook tegen Nina?

Ja.

(deurbel)

Hee. Hee. Hee.

Hahaha.

Goed dat jullie er zijn, mannen. Ja. Dank je wel voor de uitnodiging.

Eerst, het spijt me heel erg dat ik zo lullig tegen jullie heb gedaan.

Ja, ja, ja. Ik was nogal gespannen. Begrijpen we.

En het leven is te kort om ruzie te maken. Dat is waar.

Zolang er maar bier is. Precies.

Tjiezus. Wat een ongelooflijk kutverhaal.

Ja.

En dat heb je al die tijd in je eentje lopen meezeulen.

Hee.

Beloof je me dat je volgende keer...

niet zo lang wacht voor je iets vertelt? Ja, sorry.

Ik snap het wel, hoor.

Ik ben er zelf ook niet zo goed in.

(er wordt aangeklopt)

Ja.

Hee.

Ik eh...

Ik wou even sorry zeggen voor wat ik zei gisteren.

Maakt niet uit. Maakt wel uit. Was niet oké.

Ik was ook niet helemaal oké.

Dan ga ik even de badkamer opruimen.

Ja, is goed.

Kom op, allemaal gaan zitten, het begint bijna! (deurbel)

Welke gek belt er nu 2 minuten voor begin van de wedstrijd aan?!

Hoe gaat dit ding harder, ik snap het niet.

Dat is de verkeerde, deze hier, de witte.

Dit is goed. Oké. (stadiongeluiden)

Zo heren, zijn er klaar voor?

Nee, nee, nee, ja! O ja hoor!

Hallo. En dit moest ik ook meenemen.

Ja, gerechtigheid!

Ohoho! Hahaha!

(muziek)

Hahaha, oké. Hoi.

Het lijkt zo simpel, hè.

Gewoon even zeggen: Stomme actie van me, sorry.

Nou, dat is vaak toch een stuk lastiger dan je denkt.

Mensen zijn te trots of ze durven niet.

(gejuich) En dat is doodzonde.

Neem nog een balletje. Ja, lekker.

Wow!

Ha!

Want voor je het weet heeft iets kleins enorm veel schade aangericht.

(muziek overstemt het gesprek)

Of stel je dingen die onvermijdelijk zijn veel te lang uit.

(muziek)

Mensen hebben over het algemeen meer spijt van de dingen die ze niet hebben gedaan...

dan van de dingen die ze wel hebben gedaan.

Als je van mensen houdt, en je hebt iets gedaan wat niet helemaal in de haak is...

(deurbel)

Ga dan gewoon even sorry zeggen!

'Had ik niet moeten doen'.

(muziek)

Het spijt me.

Zo ingewikkeld is het nou ook weer niet.

En weet je waar je nou echt ontzettend veel spijt van kan krijgen? Nou?

Dat je nou nooit gewoon een keertje hebt gezegd dat je spijt. Ja.

Dat is dus pas echt ontzettend spijtig, haha. Hahaha.

Ga je morgen sinterklaas vieren? Nee.

Ik heb er eigenlijk niet zoveel mee.

Misschien rijdt u wel stilletjes ons huisje voorbij.

'Merel Maans, ga toch koken'.

Die Wouter is echt niet een, twee, drie weer verdwenen, hoor.

Misschien moeten we dan gewoon niet samen verder.

Blijkbaar is er niks veranderd, en kan ik er ook niks aan doen.

Ik weet alleen maar dat ik zoveel mogelijk bij jou wil zijn.

En bij Benjamin.

NPO ONDERTITELING TT888, 2024 informatie: service.npo.nl