Original subtitles

888

Is het misschien een idee dat jij iets gaat doen met Max?

Ik wil eigenlijk even niet naar opa en oma. Hoezo niet?

Ik heb even besloten om een beetje afstand te nemen.

Maar wat is er dan?

Je moeder doet gewoon een beetje raar.

Waait vanzelf over.

Heeft zij het uitgemaakt?

Misschien vond ze het lastig dat jullie elkaar zo weinig zagen...

sinds je bezig bent met crypto.

Waar het dus op neerkomt is dat ik straks in m'n eentje...

die belastingaanslag zou moeten betalen. Wat is er met de belasting?

Papa en ik moeten nog van alles betalen.

Over vorig jaar ook nog.

Nou ja, van de loods.

En de frituur is bij de boedelscheiding...

met Carola meegegaan. Nee, kom op nou! Kom op!

Sorry, sorry.

Ik heb een kamer bij Mees en Nina.

De arts komt zo even langs.

Maar ik mocht wel vast zeggen dat de operatie goed verlopen is.

O, wat goed.

Het zelf opknappen, onafhankelijk zijn.

Niemand nodig hebben.

Dat zien we allemaal als heel positieve dingen.

Dat is stoer en bewonderenswaardig.

Terwijl: Wat is er eigenlijk mis mee dat we anderen nodig hebben?

Waarom is het zo erg om af en toe om hulp te moeten vragen?

Het gekke is: Als iemand ons om hulp vraagt...

vinden we dat alleen maar fijn. Ja. Heerlijk toch?

Dat je iets voor iemand kunt doen.

Maar zelf zeggen: Zou je me hiermee misschien even kunnen helpen...

zelfs als het iets heel kleins is...

dat vinden we allemaal enorm ingewikkeld.

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressin' down on you

*No man ask for

*Under pressure

*That brings a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Maar is het dan al 100 procent zeker dat die kankercellen...

uit m'n lijf zijn?

Die zekerheid geven we nooit. Maar het weefsel...

dat we tijdens de operatie hebben weggehaald was helemaal schoon.

Dat is echt een goed teken.

Dus ik ben ontsnapt?

Ja, ja.

Daar lijkt het wel op.

Heeft u hulp thuis?

Ja, zeker. Oké. Zeker.

U mag voorlopig geen zware dingen tillen en u moet rustig aan doen.

En wanneer mag ik weer aan het werk?

Daar staat geen vaste termijn voor.

Probeer aan te voelen wat wel gaat en niet gaat.

Niks forceren, des te sneller bent u weer op de been.

Doe ik. Oké.

Ik wens u heel veel beterschap, mevrouw Van Voorst.

Dank je wel. En dan zie ik u over een tijdje bij de polikliniek.

Ter controle. Ja, oké. Dank u wel.

Ja. Voor alles.

Hee. Hee!

Hee! Hallo. Nou ja, hoe...

Hee, hoe gaat het? Goed. Goed, hartstikke goed. En met jou?

Ook goed, ja.

Lief van je, dat appje laatst met voetbal.

Ik dacht wel later: Ik had gewoon moeten vragen...

of jij ook zin had om te komen. Het zou wel leuk zijn...

om over een tijdje weer eens met z'n allen te kijken.

Ik was gewoon bang... Nee, tuurlijk, tuurlijk.

Als je me had gevraagd was ik toch niet gekomen. Ik heb, eh...

Ik heb nogal gedoe met Marcel.

Dus ik ga nu even niet gezellig voetbal met hem zitten kijken.

Wat is er dan?

Geldgezeik.

Over de alimentatie of zo? Nee, we kregen een belastingaanslag.

Van vorig jaar, en...

Oké, dus de bovenste plank is van mij? Ja. Hier.

En die daaronder van jullie. Ja.

En helemaal onderin staan de dingen die van ons allemaal samen zijn.

Oké. We moeten nog kijken hoe we het doen met gezamenlijke inkopen.

Dus wc-papier en zo. Ja. (deurbel) Schoonmaakdingen.

Daar heb je vast wel een app voor.

Hee pap. Hee, me boy.

Kom, eh... Hoi. Kom binnen.

Nina. Marcel. Hoi.

Kom binnen.

Daar links.

Zei jij nou dat je morgen naar het ziekenhuis moest? O, ja.

Het is voor een staaronderzoek. O.

Oeh, heerlijk. Dank je wel.

Hoe laat moet je daar zijn? Om twee uur.

Maar ik neem gewoon een taxi, hoor. Komt goed.

O, shit. Nou, om half twee heb ik een vergadering.

Dat maakt niet uit, ik red het prima.

Nee, maar je moet dan ook gedruppeld worden.

Dan zie je harstikke wazig. Die taxi kan ik heus wel vinden, hoor.

Ze hebben in het ziekenhuis ook liever dat er iemand meekomt.

Ja, maar, maar... Nee, ik, eh...

Ik ga even kijken of ik dit kan verzetten.

Komt helemaal goed.

Hmm. O, zo lekker.

Vet en zout.

Het blijft een onverslaanbare combinatie.

Wil je iets van koffie of zo?

Nee, nee. Ik ben oké.

Of een boterham? Ik ben aan het vasten vandaag.

Ik heb vanavond afgesproken met oma.

Ze gaat me een wasi geven. Dat doen jullie toch alleen met oud en nieuw?

Ja, maar ik zit nu met wat vragen.

Over?

Ik geloof dat ik in de overgang zit.

Naar een nieuw leven.

Dus ik worstel met wat dingen.

Ik heb het gevoel dat ik niet helemaal in m'n kracht sta.

Ik zit vast.

En die belastingaanslag? Is dat al opgelost?

Nee.

Ik snap het niet. Je hebt toch ook geld gekregen toen het huis...

en de loods verkocht waren? Ja, maar dat heb ik geleend aan Frenkie.

En ik kan er nu niet bij.

Ik weet dat je moeder zich er zorgen om maakt.

Ik ga het oplossen. Dat zeg je al best wel lang.

Sorry, maar ik snap gewoon niet... Ik weet dat ik dingen niet goed doe.

Maar ik ga dit regelen.

Echt.

Hee.

Hee mam.

Wat lees je?

Een boek over meditatie.

O.

Is wel handig als je handelt. Oké.

Door meditatie leer je focussen. Daardoor leer je ook je emoties...

beter onder controle te houden.

Oké. En als je cool blijft, dan neem ik betere beslissingen.

Snap je? Oké.

Nou, we eten vanavond wat vroeger. Hoezo?

Jullie gaan toch sporten? Moet dat echt?

Jullie hebben het afgesproken. Papa heeft die baan al gehuurd. Mijn God.

Het wordt vast hartstikke leuk, joh. Ja, tuurlijk.

Zeg, eh...

moeten wij niet eens nadenken over samenwonen?

Ik bedoel, ehm...

we wonen allebei in een veel te groot huis.

En, eh...

Los van het feit dat het natuurlijk heel gezellig is...

scheelt het ons allebei een fortuin elke maand.

Ja.

En zou je dan willen dat ik bij jou kom wonen?

Ehm...

Nou ja, op mijn huis zit geen hypotheek.

En ik ben er ook wel heel erg aan gehecht.

Vind je het dan niet raar om in het huis van je ouders te blijven wonen?

Ik bedoel: Mis je ze dan niet extra erg?

Heb je er nooit over gedacht om het te verkopen? Ja, in het begin wel.

Maar ik merkte dat ik niet wilde dat het huis ook nog verdween.

Juist door die plek, die herinneringen...

is het alsof ze er nog een beetje zijn.

En jij?

Mis jij je ouders?

(er gaat een deur open)

Hee Pip.

Hee. Ik dacht al dat je er niet was.

Ja, nee, ja, ik was even, ehm...

Hee Pip. Hoi. Hoi.

Ik dacht dat jij morgen pas zou komen.

Ja, maar ik moet een nieuwe ov-chipkaart aanvragen.

Jij hebt de inloggegevens. Dat had ik toch ook kunnen mailen of appen?

Ja, maar het duurt best wel lang voordat ze het opsturen.

Dus ik dacht: Ik doe het meteen even. Ja, oké.

Ik ga even m'n was erin doen. Ja.

Hee Gwen, met mij nog even.

Ik heb geprobeerd om die vergadering te verzetten.

Maar dat lukt echt niet.

Dus zou jij even met mama naar het ziekenhuis kunnen gaan morgen?

Ze moet er om twee uur zijn.

Dat zou echt superfijn zijn.

Als je mij dat nog even kan laten weten: heel graag.

Oké, nou. Dank je wel, hè.

Dag.

Het is toch zo heerlijk om weer thuis te zijn.

Waarom stinkt het toch altijd zo ontzettend in zo'n ziekenhuis?

Alsjeblieft. Dank je wel, lieverd.

Nergens is er frisse lucht, dat kan toch niet goed zijn?

Nee. Oh, heerlijk.

Dank je wel. Alsjeblieft.

Oh, en dat eten ook.

O shit, ik heb m'n telefoon in m'n jaszak laten zitten. Ik pak hem wel.

Dat gaat wel. Mam, blijf zitten.

Ik ga zo even boodschappen doen. Heb je nog speciale wensen? Nee, nee.

Nee, dank je wel. Ach jongens, het is heel erg lief en zo.

Maar jullie moeten straks gewoon weer terug naar Amsterdam.

Ik red me wel. M-hm.

Want jullie hebben je eigen leven. Dank je wel.

Mam, de dokter heeft toch heel duidelijk gezegd...

dat je aan het begin hulp nodig hebt? Het gaat echt wel.

Ik kan m'n eten opwarmen, als ik iets nodig heb laat ik het bezorgen.

Dat komt allemaal goed.

Het is toch volkomen idioot als jullie hier dagenlang...

de rotzooi achter m'n reet gaan lopen opruimen?

Volkomen belachelijk, inderdaad. Te idioot.

Ik ben naar de supermarkt.

Ik ga de bedden wel even verschonen.

Je bent voorlopig nog niet van ons af, mam.

Nee, wen er maar aan.

Yes!

Oh, oh! Ho.

Je moet even zeggen dat we beginnen. Ja?

Ah! Wow, wow.

Haha! Sla er dan eentje raak, man.

Kom op, hee!

Fuck.

Ja!

Heeeee!

Ja. Nou.

Hij was wel in.

Ah!

Ja!

Oh.

En het is ook niet zozeer dat hij weg is.

Ik bedoel: Ik vind het heel erg ongezellig.

Maar dat was hij vorig jaar ook. En ik weet ook wel...

dat het heel leuk voor 'm is en tijd voor hem is om uit huis te gaan.

Maar... Jij eet wel vis, toch?

Zeker, ja. Gelukkig.

Maar ik vind het gewoon naar, omdat het de laatste tijd...

niet zo lekker liep tussen ons.

Terwijl we het altijd zo goed hebben gehad.

Nou.

Neem.

Nou, wat heerlijk allemaal. Ja, toch?

Maar even zo.

Hee, en Marcel? Hoe gaat het daarmee?

Nou, die spreek ik even niet.

Het werd zo'n eindeloos gezeik met die aanslag.

Is dat nou nog steeds niet opgelost? Nee, dus... Dat meen je niet.

Je moet gewoon zeggen dat hij dat geld bij z'n ouders moet gaan lenen.

Dat was ook al bij mij opgekomen.

Ik meen het, je moet hem onder druk zetten.

Dit kan echt niet. Ik ben ook heel erg boos geworden.

Maar ik vind het ook ingewikkeld.

Ik wil niet dat het weer helemaal uit de hand loopt tussen ons.

Dat is niet goed voor Danny. En voor mij ook niet.

Dat snap ik wel, maar je moet hem hier niet mee weg laten komen.

Je moet gewoon tegen hem zeggen... Ja, ik weet het.

Ik moet heel veel, oké?

Sorry, ik heb zo'n pestpokkehekel aan dat zinnetje:

Je moet gewoon even dit en je moet even dat.

Negen van de tien keer komt er dan een advies...

waar ik zelf ook heus wel over had nagedacht.

Er is gewoon even geen simpele oplossing.

Nee.

Het is oké.

Hee, ehm...

Ja, ik wilde het eigenlijk nog even hebben over, ehm...

over hoe het thuis gaat.

O ja.

Pap.

Ik wist eigenlijk al dat je het hier over wilde hebben.

Eigenlijk heb ik daar niet zo heel veel zin in.

We hebben nog een kwartiertje. Dus...

Ja? Kom op.

Nou, hij slaapt weer hoor.

Z'n speentje was uit gevallen, geloof ik.

Maar hij was al binnen de kortste keren...

('High Hope' van Patrick Droney) *Know you're coming from a bad place

*Honey, I was there just yesterday

Dan ga ik jou ook even indekken.

*'Cause if it does I can hold you tight enough

Slaap lekker. *Help you forget 'em for a minute, love

*I know you got a heart of gold

*You wear it like an olden rose

*I've got a high, high, high, high hope

(berichttoon)

*We can climb this burning rope

Hai, met mij. Nou, ik heb mama even gebeld.

En ze vindt het echt helemaal geen probleem om morgen alleen te gaan.

Dus ze neemt gewoon een taxi.

Oké. Nou, dan weet je dat. Fijne avond.

*I've got a high, high, high

*I've got a high, high, high, high hope*

Mam? Ja?

Gaat het? Ja, hoor.

Moet ik je even helpen?

Nee, hoeft niet.

Weet je het zeker?

Nou, misschien wil je heel even helpen.

O. Oh, mam.

Zeg het dan gewoon als je onze hulp nodig hebt.

Nee, maar het gaat wel.

O ja, nee, dat zie ik. Ha, ja.

Ah, die hechtingen trekken gewoon.

Moet de pleister ook vervangen worden?

Nee, nee, dat hoeft morgen pas.

O, kut.

Ik heb die dingen beneden laten liggen.

Welke dingen? Nee, maakt niet uit.

Zeg nou maar, want dan kan ik ze halen. Ehm...

Oké, ehm...

Ik heb die incontinentiedingen op de plee laten liggen.

(lachje) Niet lachen. Nee, sorry.

Oh, het is heel oncharmant.

Maar anders plas ik misschien in m'n broek vannacht.

Ik pak ze wel even. Sorry, lieverd.

Waarvoor? Nou, dat je dit moet doen.

Ik pak ze even.

Praat met me.

Ik zit vast, ma.

In iets, ik weet niet wat.

Maar ik kom steeds weer uit op hetzelfde punt.

En dan zak ik steeds weer in een soort van...

in een moeras van verdriet.

En...

Het...

Ik vind het moeilijk, ik stel iedereen teleur.

Ik word er zo moe van dat het iedere keer weer gebeurt.

En elke... Dat ik steeds weer...

Ik weet het niet, ma.

Het lukt me niet om die knop om te zetten.

Om te praten, echt te praten.

Om mensen te bereiken.

Om te vertellen hoe ik me echt voel.

Ik zit vast.

Ik ben bang. Anana Keduama Keduampon.

Ontferm je over deze zoon. Ik voel me opgesloten...

en ik weet niet hoe ik eruit moet komen.

Toon hem de weg.

Laat hem één zijn met de Goden en met de natuur.

Leer hem het verschil tussen goed en kwaad.

Geef hem harmonie, geef hem rust.

Bevrijd hem van z'n verdriet.

Maar waarom twijfel je dan?

Vanwege Pip. Ik denk dat zij het best wel heftig vindt...

als er straks geen ouderlijk huis meer is. Dat weet je niet.

Misschien vindt ze dat wel helemaal niet.

En ze vindt Laszlo toch heel erg leuk?

Ja, dat gaat prima tussen die twee.

En tussen jullie gaat het toch ook prima?

Ja, maar dan denk ik: Misschien is het juist dom om te gaan samenwonen.

Ik bedoel: Als iets goed is, moet je dat toch juist niet veranderen?

Straks wordt het vanzelfsprekend en saai.

Hoezo? Nou ja, omdat je minder je best voor elkaar gaat doen.

Als ik straks geen huis meer heb leg ik mijn lot...

heel erg in zijn handen. Doe je ook als je bij iemand in de auto stapt.

Ja.

Ik wil gewoon niet dat hij denkt dat ik afhankelijk van hem ben.

Maar je bent afhankelijk van hem en hij is afhankelijk van jou.

Zo werkt dat gewoon als je van elkaar houdt.

Ja, weet ik wel. Je moet gewoon niet zo doemdenken.

Je moet gewoon je gevoel volgen.

En volgens mij zegt jouw gevoel loud and clear dat het wel goed zit.

Ja. Ja, je moet gewoon in het diepe springen en zwemmen.

O ja? Ja!

Moet ik dat?

Oeh.

Ah.

Was het leuk? Nee.

Nee, als ik eerlijk ben was er geen zak aan.

O.

Ik heb nog geprobeerd om met hem te praten.

Ach, lieverd. Ja.

Oeh.

Dank je wel. Ah.

O, ik ben echt kapot.

Kom hier. Ja.

O, lekker.

Oh.

Oei. Lukt het allemaal? Ja, ja.

O, heerlijk weer in m'n eigen bedje. Ja.

Ah.

Kussen is goed? Ja, kussen is goed. Ja.

Ja. O, fuck, fuck. Wat?

Nou, ik vergeet m'n boek beneden. O ja, eh...

Hans!

Wil jij even dat boek van mama meenemen naar boven?

Ja.

O, ik haal ook een glaasje water voor je. Ja.

Dank je wel, lieverd.

Alsje.

Ben je niet te moe om te lezen? Ja, maar het is voor vannacht.

Ik word bijna altijd rond een uur of drie wakker.

En dan lig ik daar maar. Dan kan ik beter een boek lezen.

Dank je wel. Alsje. O, ik moet ook nog paracetamol.

O ja, ja. Ja.

Sorry, hoor. Nee.

Lig je lekker? Ja, ja.

Zo goed? Ja. Deken.

M-hm.

Sorry, hoor. Kijk eens.

Ik lig hier een beetje als een zonnekoning...

jullie te commanderen. Nee, helemaal niet.

Je roept maar als er iets is.

Je kunt ook bellen, ik laat m'n telefoon aan.

Oké. Oké. Welterusten.

Slaap lekker, in je eigen bed.

M-hm.

Tot morgen. Tot morgen.

Als iemand vraagt hoe het gaat zeggen we altijd dat het goed gaat.

De werkelijkheid is natuurlijk dat heel veel mensen...

zich eenzaam en rottig voelen. Ja. Dat ze zorgen hebben.

Geldproblemen. Ja, maar dat gaan we natuurlijk niet laten merken.

Jongere mensen zijn de hele dag bezig om uit te stralen...

hoe geslaagd en succesvol ze zijn.

En ouderen vinden dat ze niet moeten zeuren.

En dat ze vooral niemand tot last moeten zijn.

Ja. Terwijl je allemaal wel afhankelijk bent van iets of iemand.

Zeker als je wat ouder wordt. Ja.

Als je erop gaat letten word je gek.

De stress over hoe ze de werkdruk...

moeten combineren met hun privéleven.

Ouders hebben stress over de prestaties van hun kinderen.

En leerlingen hebben stress over... alles.

Over hun cijfers, hun persoonlijkheid, de wereld.

Welke vakken ze moeten kiezen, hoeveel volgers ze hebben.

Welke opleiding ze moeten doen.

Of hun leven eigenlijk wel leuk genoeg is.

Dat is idioot, hè.

Alsof het er gewoon steeds meer bij hoort.

Zonder stress geen leven.

En geen geluk. Het is zo slecht voor je hoofd en voor je lijf.

Het is gewoon...

Hee, eh, we moeten ophouden. O, ja.

Nieuwe afspraak maken? Ja.

Eh, donderdag de 16e?

Vier uur.

Kan het een uurtje later? Dat is prima.

O en ik zeg alvast, de week daarna ben ik er niet...

want dan zit ik op een, eh...

Een, eh...

...conferentie.

Dat is dan mijn afasie, dan kan ik gewoon een woord niet vinden. Hm.

Hee, ik, eh, ga met je mee.

Ik moet ook weg.

(muziek van Nothing But Thieves: Overcome)

Nou... Is dat jouw auto?

Ja, ze hebben 'm helemaal aangepast. Dat is prima.

De dag dat ze die auto kwamen brengen...

dat ik overal helemaal zelf naartoe kon rijden.

Dat ik niemand meer hoef te bellen om me ergens heen te brengen.

Hee, tot de 16e. Tot volgende week.

(muziek van Nothing But Thieves: Overcome)

(deurbel)

(muziek van Nothing But Thieves: Overcome)

Gaat het? Ja, nee, kom, kom.

Het was natuurlijk een enorme opluchting...

toen ik hoorde dat de uitslag goed was.

Maar... ik moet het nog wel even tot me door laten dringen, geloof ik.

En ik geloof dat ik...

nu eigenlijk pas merk hoeveel zorgen ik me gemaakt heb.

Hansje en Lieke ook, denk ik.

Iedereen eigenlijk. Ja.

Nu moet ik er nog even op gaan vertrouwen dat het echt zo is.

Niet alles tegelijk. Nee.

En jij, hoe is het met jou? Gaat het goed?

Ja, het gaat goed, ja, of, nou, prima.

Het gaat prima.

Ik kwam eigenlijk even langs om te vragen of ik iets voor je kan doen.

Nou, er wordt hier fantastisch voor mij gezorgd.

Hansje is nu boodschappen doen en Lieke is naar college...

maar die komt daarna terug. O, wat lief.

Ja, het is heel erg overdreven. Haha. Maar ook heel erg lief.

Nou, dan, eh... ja.

Ga jij nog maar even slapen.

Dat is goed voor je. Ja.

Is je moeder nog langs geweest?

Nee, pff, gelukkig niet. Haha.

Ik heb nog wel veel aan haar gedacht deze week.

Aan hoe slecht zij er tegen kon als ik ziek was.

Dan werd ze zo geïrriteerd.

En aan hoe... idioot weinig interesse ze eigenlijk had...

voor haar kleindochters.

Dat vond ik ineens zo onbegrijpelijk.

Dat is toch een enorm ding, als je kind een kind krijgt.

Stel je voor dat Hansje en Lieke op een gegeven moment...

Ja, dat is inderdaad enorm.

Denk jij dat, als zij ooit kinderen krijgen...

dat jij je dan een beetje... als een soort... opa van ze voelt?

Naast Tim, natuurlijk.

Ehm, nou, dat...

Dat denk ik wel, ja, dat het zo zou voelen.

Of is dat raar? Helemaal niet.

Het voelt voor mij ook...

...heel logisch.

Ik heb jou nooit bedankt.

Voor wat jij allemaal gedaan hebt voor Hansje en Lieke.

Ik weet ook niet of je iemand daar wel voor kunt bedanken.

Voor wat je voor ze hebt betekend en nog steeds betekent.

Ah, dat valt wel mee, toch. Nou, nee.

Ik wil het toch nog een keer tegen je zeggen.

Dat ik daar heel dankbaar voor ben.

(rustige instrumentale klanken)

Dus.

Oké.

Ik kom van de week, eh, nog wel even langs.

Ja. Nee, blijf liggen.

Ik kom er wel uit.

Het, eh...

Het komt echt goed, Merel.

Hou je haaks. Jij ook.

Het is natuurlijk onwijs lief dat-ie me komt helpen...

met dingen op m'n kamer, maar ik vind 'm ook zó irritant.

Dat zielige gedoe. 'Ik sta niet in mijn kracht.'

Man, hou op, doe gewoon een beetje normaal.

En jij? Hoe ga jij?

O, matig.

Ik, eh, ben nog steeds bang. Op straat?

Ja, ook gewoon op m'n kamer.

Ik slaap heel slecht.

Echt onwijs irritant.

De hoogste tijd dat ik ook weer een beetje normaal ga doen.

Heb je het al aan je moeder verteld?

Nee.

Misschien is dat een opluchting.

Mam?

Mama?

Hee.

Wat doe jij hier?

Even kijken hoe het met je gaat.

Nou...

Wat aardig(!)

En of ik nog iets voor je kon doen.

Heb je nog boodschappen in huis?

Ik dacht dat jij niks meer met mij te maken wilde hebben.

Mam... Ik heb jouw hulp echt niet nodig, hoor.

Kunnen we gewoon even normaal doen tegen elkaar? Ik red me prima.

Dus, de groeten.

Wegwezen.

(muziek van Sasha Alex Sloan: Highlights)

*Where were you when I was empty

*When I had no one else to turn to for advice

*I'm not angry anymore for what you did

*But who does that to a kid?

*You love when it's easy

(deurbel)

*You love me when it looks good to your friends

*You love me when you need me

*Of anytime the spotlight's on again

*And it's been this way my whole life

*Sometimes it feels like

*You only love me for the highlights*

Hai. Ach, jeetje, heb ik je wakker gemaakt?

Eh, ja, ik was even in slaap gevallen.

O. Ik slaap 's nachts niet zo goed, dus... O.

Sorry, sorry. Nee, maakt niet uit.

Hoe gaat het met je? Goed, hoor.

Ja, beetje... slap.

Dus als je het niet erg vindt ga ik weer, eh...

Nee, tuurlijk, ik kwam alleen deze even brengen. Och.

Het is een lasagne met spinazie. Nou, wat aardig.

Nee, joh, ik zet 'm zelf even in de keuken.

Die is heel zwaar. Jij moet nog niet tillen.

Gaat het? Ja.

Nou, drie kwartier, of zo, op 180 graden.

In spinazie zit veel ijzer, dat is goed voor je rode bloedplaatjes.

Ja, wat aardig.

Slik je genoeg vitamines?

Dat is echt enorm belangrijk, hè, voor de genezing.

Vooral vitamine C en kurkuma, heb je dat?

Dat scheelt echt enorm.

Weet je, je kunt veel beter sowieso overdag even niet meer slapen.

Dan word je 's avonds nooit echt moe...

en dan blijf je maar in dat verkeerde ritme zitten.

Weet je, ga jij anders lekker op de bank zitten...

dan zet ik een kopje thee. Nou, ik vind dat heel aardig, maar...

Geen enkel probleem, ik doe het graag.

Maar ik wilde net even... We zijn op de wereld om elkaar...

*...te helpen, niet waar?

Ehm, ja.

*We zijn op de wereld om elkaar, om elkaar, te helpen, niet waar*

En moest je lang wachten? Nee, helemaal niet.

Het ging echt allemaal prima.

Echt heel vervelend dat ik die vergadering niet kon verzetten.

Nee, lieverd. En ook dat Gwen niet even met je mee kon gaan.

Ach, dat maakt toch echt niet uit.

Verder heeft ze ook geen ene kloot te doen.

Lieverd, ik vond het echt prima zo, echt.

Oké. Kijk, als Gwen meegaat kom ik weer...

in allemaal van die ingewikkeld gesprekken terecht.

Daar zit ik helemaal niet op te wachten.

Dan ga ik gewoon veel liever met een taxi.

Ik was in anderhalf uur weer thuis, nou, helemaal niks aan het handje.

O en nu moet ik neerleggen, want Escape To The Country begint zo.

Wat? Escape To The Country, bij de BBC!

Dat is zo'n heerlijk programma. Spreek je later, lieverd!

Haha, oké.

Max?

Kom je? Hm?

We eten bij oma en Petra, weet je nog?

O, ik, eh... ik ga niet mee.

Max. Mam, ik heb huiswerk. Nee, helemaal niet!

Helemaal wel. Niet liegen! Ik lieg niet!

We weten allebei heel goed waarom je niet mee wil.

Dat gaat niet gebeuren. Hup, schoenen aan en naar beneden.

Max! Wat is er, wat is er?

Ja, hij zegt dat-ie niet meegaat omdat-ie huiswerk heeft. Nee, nee.

Ho, ho, dit gaat niet. Max, jij gaat gewoon mee.

Oma en Petra rekenen op je. Jammer dan, pap.

Jammer dan? Dat is wat je te zeggen hebt? Ja, pap.

Dat is het enige wat ik te zeggen heb.

Ik vind dat jij je heel naar en onaardig gedraagt.

Tegen iedereen. Weet je, ik herken jou gewoon niet.

Moet je jezelf nou zien zitten, man. Met je... designerhemd.

En je achterlijk dure horloge. Ben je jaloers, of zo?

Jaloers? Ik? Is het omdat ik meer verdien dan jij, pap?

Nee, ik ben niet jaloers, jongen. Ik maak me een beetje zorgen.

Niet nodig. Over wie jij aan het worden bent.

Het kan me geen fuck schelen! Ja, dat is duidelijk!

Jij kan ons wel schelen! Heel lief, mam, groetjes!

(de deur slaat hard dicht)

Oh, friet, wat heerlijk! Daar heb ik echt zin in.

Met zelfgemaakte mayo. O!

Kan jij dat? Heb ik ooit van de moeder van Bob geleerd.

Als je eenmaal weet hoe het moet is het supermakkelijk.

O, ja, ehm, we hebben de lasagne van Erna even in de vriezer gedaan.

Dus die kunnen we dan volgende week, of zo, opeten.

Ja, misschien, ja.

Heerlijk!

O. Wat is er?

Ehm, oké, wil jij wat papieren servetjes pakken? Tuurlijk.

Hmm.

Kijk eens. Dank je wel, lieverd, heel fijn, dank je wel.

Mam, je hoeft niet om de vijf minuten dank je wel te zeggen.

Het is echt geen levensgrote opgave om een weekje voor jou te zorgen.

Nee en als jij op de been bent, dan zijn we zo weer vertrokken.

Hm-m. Ja, dan laten we je gewoon weer ouderwets links liggen.

Oké. Ja, dus geniet er maar van, het is zo weer voorbij.

Zo, kijk eens, haha!

O! Voila. Wauw, dat ziet er heerlijk uit, zeg.

Heel lekker. Je hebt ook echt voor een weeshuis gekookt.

We hadden natuurlijk op een hongerige puber gerekend, hè.

Ja, zo stom, ineens zegt-ie dat-ie heel veel huiswerk heeft.

Maakt niet uit, zo gaat het op die leeftijd.

Zo, nou. Nou, kijk eens.

Oooo!

Dat is naar een recept van jouw moeder.

O, echt? Goed, hè.

Ik heb een half uur met haar aan de telefoon gezeten...

en ze heeft me alles uitgelegd en nu hoop ik dat het gelukt is.

Tast toe. Even, even. O, ja.

Oké, jongens, nou. Dank jullie wel.

Proost. Gezellig. Ja.

Eh, lekker, lekker, lekker.

Zo, nou, hoe is het met jullie?

Ja, hartstikke goed. O, gelukkig.

Zeker. En het werk? Ook, hartstikke goed.

Goed zo. Ja, zeker.

En jij? Hoe is het met jou? Ja, gaat ook goed.

O, gelukkig.

Of, ehm... nou, ja, eigenlijk...

Ik, ehm...

Ja, het gaat gewoon echt helemaal niet goed met Max.

Ach, jeetje, jongens, wat naar.

Hè, bah.

Is-ie weer bezig met die, eh... Ja. Bitcoins, ja?

Ja, hij komt echt amper de deur uit.

Het is een soort junk, hij moet scoren.

Buiten de crypto, echt, niks doet ertoe.

Vlak voordat we hier kwamen hadden we ook ruzie...

dus vandaar dat we een beetje...

Ja, en, eh... Nou, ja, ik heb gezegd...

dat ik vond dat-ie zich heel naar en onaardig gedroeg...

en de laatste tijd niet leuk is.

Dat is wel goed, dat je niet hem afkeurt, maar z'n gedrag.

Ja. Ja, maar ik krijg niet echt het idee...

dat het ook maar iets uitmaakt wat ik zeg.

(muziek van Lachie Gill: Hate That You Hurt)

*When the smile on your face is true and fake

*And I know that these words won't work

*But I hate that you hurt

*Tell me, is this really how you feel?

*Can you really be happy and sad at the same time?

*Waited my whole life to make this real

*I don't wanna be happy and sad at the same time

*I don't wanna be happy and sad at the same time

Toen we klein waren kregen we de wasi van oma.

We? Ja, m'n broertje, m'n zusje, ik.

Dan zette oma ons in een teil en dan praatte ze met ons en ze waste ons.

Ze zei allemaal wijze, troostende woorden.

Ze gaf adviezen. Mooi, man.

En nu was het met je moeder? Ja.

Ja, ma zei dat ik oude pijn achter me moest laten.

En dat ik alles wat ballast is moest loslaten.

Het voelt goed.

Voelt goed.

Ja, het is je derailleur.

Die staat niet goed afgesteld...

en daardoor loopt de ketting niet lekker.

O! Fiks ik voor je.

Fijn, dank je.

Ik kwam Carola tegen gister.

O.

Ik begreep dat jullie een conflict hebben.

Over geld. Ik geloof dat ik er niet over wil praten, Erik. O.

Oké.

Ik wilde alleen zeggen dat ik je graag uit de brand help...

als dat nodig is.

Dat is tof, maar dat is niet nodig. Hm.

Ik kreeg eigenlijk de indruk dat het wel nodig is.

Ik merkte dat het Carola erg hoog zat.

Zoals ik net zei... dit is een privézaak. Tuurlijk.

Tuurlijk. Ik ben ermee bezig.

Ik heb een lening aangevraagd bij de bank.

Ik los het op. Oké, oké.

Waar het mij om gaat is dat ik merkte... Erik.

...dat Carola... Erik! ...zich absoluut niet goed voelt...

en dat het ook niet zozeer gaat om dat geld...

als wel om het feit dat jij haar in de steek gelaten hebt.

Welk deel van 'ik wil er niet over praten' begrijp jij niet?

Dat kun je wel kwaad worden en het gesprek afkappen...

maar dat maakt het probleem alleen maar groter.

Sterker nog, ik denk dat het exact de reden is...

waardoor het al zo'n groot probleem is.

Dus jij vraagt mij om hier te komen, om je fiets te repareren.

Vriendendienst en vervolgens ga je mij de les lezen.

Ik probeer alleen maar om... Wat?

Om mij een totaal kutgevoel te geven.

Ik probeer je te helpen, Marcel. Erik, ik heb nieuws voor je.

Dit helpt niet. Oké.

Sterker nog, het helpt voor geen meter.

Veel ouders denken natuurlijk, als die puberteit voorbij is...

en ze het huis uit zijn, dan ben ik klaar.

Dan is de opvoeding af. Dan zijn ze groot, staan op eigen benen.

Dan kan ik het loslaten.

Maar de waarheid is dat kinderen je vaak ook in die fase...

hartstikke hard nodig hebben.

Natuurlijk is het geen goed idee als ze eindeloos...

voor elk wissewasje bij je aan blijven kloppen, hè.

Maar we hebben allemaal af en toe iemand nodig.

Om ons dingen uit te leggen die we niet begrijpen.

(muziek van Sons of the East: Hard to Tell)

Om naar ons te luisteren en ons te troosten.

(muziek van Sons of the East: Hard to Tell)

(muziek van Sons of the East: Hard to Tell)

Om ons te verzekeren dat alles goed komt.

(muziek van Sons of the East: Hard to Tell)

Het is alleen maar goed als kinderen leren om op tijd om hulp te vragen.

(muziek van Sons of the East: Hard to Tell)

En toe te geven dat je anderen nodig hebt.

En dat dit niet betekent dat we zwak zijn.

Dat je af en toe iemand nodig hebt om op te leunen...

betekent alleen maar...

Dat je mens bent.

Zou jij het niet leuk vinden om weer eens een keer te daten? Daten?

Het is jouw vriend, toch. De man die met jou in bed belandt...

heeft ongelofelijke mazzel.

Hij vertrok. Wat kut. Dat kun je wel zeggen, ja.

Nu denk jij natuurlijk heel erg dat wij het over jullie hadden.

Dat geld gaan ze van schrikken, maar jullie vinden wel een oplossing.

Jij gaat niet weglopen, we gaan dit samen oplossen! Vandaag! Nu!

Ga je maar melden bij meneer Vermeulen.

Zak erin, allebei. Mars, alsjeblieft.

NPO ONDERTITELING TT888, 2024 informatie: service.npo.nl