Original subtitles

888

Ik geloof niet dat jullie doorhebben hoe onaardig jullie aan het worden zijn.

Mijn moeder heeft de afgelopen weken... Ik heb geen hulp nodig.

Het is klaar.

Ik ben een paar financiële dingen aan het afwikkelen met Carola.

Ik vroeg me af of jij het geleende geld terug kan storten.

Gast, kom op. Je weet dat ik dat geld nodig had voor de winkel.

Je bent alleen maar aan het werk.

Over een paar maanden begint het schooljaar al.

Mam, laat me gewoon!

Is het niet leuk in Zwolle? Ik dacht: Nu gaat het leven beginnen.

Ik ga op kamers, ik ga leuke dingen doen.

Maar het is meer alsof alles stilstaat.

Gefeliciteerd.

Er is altijd kans dat je iets over het hoofd ziet.

Daarom wordt het weefsel dat tijdens de operatie wordt weggenomen uitgebreid onderzocht.

Pubers kunnen meestal niet wachten tot ze volwassen zijn.

En eindelijk het huis uit kunnen vluchten.

Ze willen zelfstandig zijn. Hun eigen boontjes doppen.

En als je oud bent, verlang je juist soms terug naar je kindertijd.

Geen verantwoordelijkheid, lekker niks hoeven.

Als je eenmaal groot bent, moet je aan de bak. Geld verdienen.

Verzekeringen afsluiten. Pensioen opbouwen. De dakgoten schoonmaken.

Leuk hè, volwassen zijn?

Ik denk vaak: Jongens, doe nou kalm aan.

Kind zijn duurt maar heel kort.

Voor volwassen zijn heb je nog 60 jaar de tijd.

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Hoe laat moet je er zijn? 5 uur.

Ik krijg eerst zo'n overheerlijke ziekenhuismaaltijd.

Daarna mag ik niks meer eten.

Zal ik je even brengen? Hoeft niet, ik heb een taxi besteld.

Of vanavond even langskomen? Is ook niet nodig.

Ik heb een boek bij me. Ik ga gewoon heel vroeg naar bed.

Kom maar langs als alles achter de rug is.

Dat heb ik ook tegen Hansje en Lieke gezegd. Oké.

Zie je er tegenop? Nou...

Nee. Ik ben vooral heel blij dat het eindelijk zover is.

Dat wachten vond ik verschrikkelijk.

Ik app je wel als ik weer in het land der levenden ben. Goed?

Doe dat. En sterkte.

Liefs!

Joe. Dag!

(gevoelige muziek)

Doei, opa!

(muziek)

Wil je ook koffie?

Hm? Of je ook koffie wilt?

Nee, dank je.

Vind je het fijner om hier te studeren?

Eh... ja. Er is zoveel herrie op mijn gang.

Ik kan me hier beter concentreren.

O, en ik dacht: Misschien kunnen we morgen naar opa en oma.

Het is al zo lang geleden.

Ik weet niet of ik er tijd voor heb.

Ik ga naar yoga en wil ook nog naar de biologische markt.

Dan gaan we toch zondag?

Eh... ja... Ik wil eigenlijk even niet naar opa en oma.

Hoezo niet?

Mijn hoofd staat er even niet naar.

Ik heb eigenlijk even besloten om een beetje afstand te nemen.

Hoezo? Is er wat gebeurd?

Nee, dat niet, maar... (mobiel)

Sorry, ik moet hem heel even nemen.

Hé. Hé.

Ik kon vannacht niet slapen. Irritant.

Ja. Maar toen kreeg ik een idee.

Ik dacht: Die kamer van mij, die gebruik ik eigenlijk helemaal niet.

Want ik slaap altijd bij jou.

En als ik studeer, zit ik in de woonkamer.

Dus...

Misschien moeten we die kamer gewoon verhuren?

Dat scheelt enorm in de kosten. Dan zitten we met iemand erbij.

's Avonds op de bank. Ja.

En delen we ook de wc.

Maar we hebben wel veel minder geld-gezeik.

Oké. Denk er maar over na. Oké.

Ik moet tot heel laat werken. Dus niet opblijven.

Oké, dag schat. Joe.

Opa woonde hier toch, vroeger? Ja.

Als kind. Toch? Ja. Daar, achter de duinen.

Daarom leek het me wel een mooie plek.

Ik vind het zo raar dat ik hem helemaal niet meer gezien heb.

We hadden afgesproken dat we zouden gaan schaken als ik terug was.

Je opa was heel erg dol op je.

En ik snap dat het naar is dat je geen afscheid hebt kunnen nemen.

Maar ik denk dat het voor hemzelf heel fijn was dat het zo snel ging uiteindelijk.

Hij had het heel erg gevonden als hij afhankelijk was geworden van anderen.

Dat heeft hij altijd gezegd.

En het is ontzettend lief van jou dat jij zo geweldig voor hem hebt gezorgd.

Ja. Ja.

Dat vind ik ook.

Hij voelde denk ik heel goed dat hij achteruitging en de draad kwijt raakte.

En ik geloof dat het een zegen is dat hij er tussenuit gepiept is voor het nog naarder en moeilijker werd.

Dat hij gewoon rustig thuis kon vertrekken.

Zonder toestanden of paniek.

Met zijn zoon en zijn dochter aan zijn bed.

Daar teken ik ook voor, te zijner tijd.

Maar nu nog even niet, hè? Nee. Nee.

Nee, nu nog even niet.

Fijn.

Dag.

Alstublieft. Dank je wel.

Merel! Ik heb nog iets voor je.

Het is altijd zo'n herrie in een ziekenhuis 's nachts.

Dus je doet geen oog dicht.

Ach nou, wat aardig, dank je wel. Alsjeblieft.

En een beterschapsbeertje.

Een beterschapsbeertje?

Om je gezelschap te houden.

Oké.

Nou, ik moet eh... Ja.

Sterkte. Ja.

Dag. Dag.

Ja, hoi, met mij. Ik bel je voor de vierde keer om te zeggen...

dat ik een betalingsregeling had aangevraagd, maar die is afgewezen.

Dus we moeten echt iets doen. Oké?

De termijn voor die aanslag vervalt over een week en anders krijgen we enorm gezeik.

Dus bel me terug, please.

Wat is er met de belasting?

O, eh... Gewoon, stom gezeur.

Papa en ik moeten nog van alles betalen.

Over vorig jaar ook nog.

Van de loods en zo.

Papa wil dat niet betalen? Natuurlijk wel.

Maar hij zit even... onhandig qua geld.

En nu?

Nou, dat komt wel goed. We vinden wel een oplossing.

Wat? Dat zeg je altijd.

Sommige mensen reageren niet zo goed op een spiraaltje.

Dus dat kan het geweest zijn.

Maar waarschijnlijk zat hij gewoon niet goed.

En nu?

Nu moet ik beslissen of ik het nog een keer probeer of gewoon zo laat.

Dus we moeten beslissen of we weer condooms gaan gebruiken.

Er zit niet echt iets anders op, toch?

Zolang die pil voor mannen er niet is, blijft er niks anders over.

Of we moeten helemaal geen seks hebben, maar dat... Haha.

Dat is geen top-optie. Nee.

Of ik laat me steriliseren.

Dan zijn we overal vanaf.

Maar dat gaan we niet doen, toch?

Als we allebei toch denken: We hoeven geen kinderen.

Wil je dat? Geen kinderen?

Dat weet ik eigenlijk nog niet.

Het is voor mij geen must of zo.

Voor jou wel dan?

Nou, ik dacht gewoon...

Dat?

Eh... Ik dacht gewoon dat ik later wel kinderen zou krijgen.

Dat dat geen vraag is, maar gewoon een soort gegeven.

Ik zeg ook niet dat ik het niet wil, hè?

Voor mij is het nog een beetje open.

Ja.

Nee, de dokter is niet geweest.

Morgen komt hij weer, zei de zuster. (gesnurk)

Ik mag vanavond pas weer een pil.

Ik verga van de pijn.

Dat heb ik geprobeerd, maar er ligt een halve gare tegenover mij enorm te snurken.

(gesnurk)

Nasi. Het smaakte naar niks.

Maar ik heb het toch maar opgegeten.

Heeft u geen trek?

Nee, niet echt, nee.

Sorry. Zal ik een boterham voor u halen?

Misschien een ander kussen, want deze ligt heel raar.

Ik kijk even.

En heeft u misschien een aparte kamer voor mij?

Ik wil best bijbetalen. Mevrouw Van Voorst, ik snap heel goed...

Ik doe echt geen oog dicht op deze manier.

We zullen u iets geven om te slapen.

Ik begrijp dat u opziet tegen de operatie. Ik zie nergens tegenop.

Ik functioneer gewoon niet met mensen om me heen... (luid gesnurk) die ik niet ken.

Ik functioneer zelfs niet met mensen om me heen die ik wel ken.

We hebben helaas maar één eenpersoonskamer, voor patiënten die terminaal ziek zijn.

En die kamer is nu bezet.

Ik kom zo even een ander kussen brengen.

(gesnurk)

Hmmm, heerlijk.

Heb je nog nagedacht over volgend jaar?

Nee. Linde neemt toch ook een tussenjaar?

Ik geloof van wel.

Hoe is het eigenlijk met haar?

We hebben haar al zo lang niet gezien.

Ik ook niet.

Het is uit. Al een tijdje.

Ach. Waarom heb je dat niet verteld?

Gewoon, is er niet van gekomen.

Is er niet van gekomen? Ben ik verplicht of zo?

Nou. Ben ik verplicht om jullie daarvan op de hoogte te houden?

Nee. We schrikken gewoon een beetje.

We dachten dat jullie het leuk hadden samen. Niet dus.

Oké.

Vind je het erg?

Heeft zij het uitgemaakt?

Misschien vond ze het lastig dat jullie elkaar zo weinig zagen sinds je bezig bent met crypto.

Opa en oma hebben ook al gevraagd wanneer je weer eens langskomt.

Ze zeiden dat je dat had beloofd. Je zou helpen met internetbankieren.

Ik ben gewoon druk. Natuurlijk. Dat weten we.

En ik heb morgen een toets.

Dus.

Nou... Weg is hij.

Nu is hij Linde ook kwijt. Heeft hij helemaal niks meer.

Nou, een paar hele dure sneakers.

Wat moeten we nou doen?

Ik weet het even niet.

Ik weet het gewoon even niet.

En nu?

Die Patricia heeft mij gebeld.

Ja? Dat ze een soort programma voor mama hebben opgesteld.

Dus ze gaat nu een paar keer per week naar de dagbesteding.

En ze krijgt ook weer wat begeleiding.

Dat klinkt goed, toch?

Ja. Ja zeker, dat is heel goed.

Dus ik heb besloten om een beetje afstand te nemen.

Want ik trek het niet meer.

Dat snap ik.

Er zijn nu allemaal andere mensen mee bezig.

Dus ik ga me weer focussen op mijn studie.

Heel goed.

Dus ik ga er één keer per week naartoe, heb ik besloten.

Om te helpen met boodschappen.

Of iets anders.

En om te vragen hoe het gaat.

Dat is het.

Dat lijkt me prima.

Je doet het allemaal hartstikke goed, lieverd.

Echt.

(deurbel)

Hee.

Biertje? Lekker.

Hoe is het verder allemaal met je dan?

Ja, mijn ouders hebben gezeik. Heel irritant. Thanks.

En vooral ook heel irritant dat mijn moeder altijd doet alsof er niets aan de hand is.

Ja, man, dat haat ik ook.

Proost. Hee, proost.

And you?

Oké. Een beetje geldgezeik af en toe.

Nina zit gewoon best krap.

En daar wordt ze een beetje gestrest van.

Ze heeft nu bedacht om misschien een extra huurder te nemen in haar kamer.

Maar dat trek ik echt niet.

Dan zit ik straks voetbal te kijken met een wildvreemde.

Dan kan ik die kamer huren!

Ik wil echt heel graag weg thuis.

Wat kost die kamer?

Weet ik niet. Iets van 350 of zo. Dat kan ik betalen!

Dat zou toch echt helemaal te gek zijn?

Ja.

Hee. Proost!

Zo, mannen.

Alsje. (voetbal op televisie)

Oké, daar gaan we, jongens. Leuk weer. Toch?

Net als de good old days! Oh yes.

Nou... Jij weet het zeker? Ja ja.

Oké.

Nou, ik heb dus geen frituur.

Wat! Geen bitterballen? Kom op, man!

Dat is dus een dikke vette tegenvaller.

De volgende keer weer bij jou, hoor!

Heb je eigenlijk al een plek?

Ja, onderhuur, voor een paar maanden.

O. En de frituur is bij de boedel- scheiding met Carola meegegaan.

Nee! Kom op nou! Sorry, man! Sorry.

En je werk?

In een fietsenfabriek. Ja.

Nou ja. Niet heel interessant, maar it pays the rent.

En jullie?

Ja, prima.

Ja, nee, z'n gangetje.

Ik heb vanmiddag de as van m'n vader uitgestort in de duinen.

Oké. Mooi.

Het was heel fijn dat Chris erbij was. Hee.

Wat goed.

Goed dat je hem hebt laten gaan.

Hm? Dat je 'm hebt teruggegeven aan de natuur. Dat is belangrijk.

Pas als je iemand laat gaan, kan hij weer bij je terugkomen.

Mooi toch.

Rituelen.

De troost die je eruit haalt.

En dat je dat dan ook samen kan doen.

M-hm. Ja. Ja. Absoluut.

Ja, zeker. Dat is heel mooi.

Ik haal toch even een biertje.

Goed, man.

Zie jij het zitten om een dezer dagen...

even naar mijn racefiets te kijken?

Er rammelt iets.

En ik kan gewoon niet achterhalen wat het is. Natuurlijk.

Geen probleem.

Fijn.

O, hier zit je verstopt.

Hè?

Ik heb me een ongeluk gezocht, man!

Niemand van die verpleging wist waar je was.

In mijn kamer hadden ze het de hele tijd alleen maar...

over de nieuwe vriend van Gordon. Dus ik ben gevlucht.

Maar Bastiaan, wat doe jij hier? Ik dacht:

Je hebt natuurlijk tegen iedereen gezegd dat ze niet hoeven te komen.

En nu zit je hier eenzaam en alleen zielig te wezen.

Het is wel gezellig trouwens hier(!)

Kunnen we wat bestellen?!

Hoe is de wijn?

Eh. Nou, matig.

Ja. Ja.

En de bitterballen zijn heel goed.

Oké.

Hoelang moet je hier blijven?

Een weekje.

En dan?

En dan aansterken thuis. Een maand of twee.

Toch nog. Ja.

1 april is er weer zo'n golfgebeuren.

Dus je zult maar dat je op tijd fit bent voor dat!

No way! Nee, nee! Aan m'n never nooit niet!

Van Voorst, jij gaat me niet in de steek laten!

Je kunt het niet maken om niet mee te gaan! No way!

Nee, dat kan je niet maken, Van Voorst!

Ik kan dat niet in mijn eentje oplossen. Jawel.

Wat denk je wel!

O, wat vind ik het leuk dat jij er bent!

En heb je een beetje weer zin om terug te gaan? Nee.

Het is wel heel leuk daar.

Maar ik vond het zo fijn om iedereen te zien.

En papa heeft best wel zware maanden gehad.

Ik denk echt dat ik hem een beetje...

Nou ja...

Dat het fijn was dat ik er was.

Heb jij eigenlijk al iemand...

ontmoet, bedoel ik? Die eh...

Ik kom af en toe wel iemand tegen.

Maar niet...

Nee.

En jij? Wel aardige mensen.

Maar niet iemand...

(muziek: Love Live That van Philip Philips)

Nu. Kom op!

Ja ja. Ooo.

(muziek)

(muziek)

(muziek)

(berichtpiep)

Oe, mooie bal.

Ja ja.

Kom op!

Oeh...

Jaaa!

(muziek)

We zijn er hartstikke goed in.

In wegvluchten voor onze problemen.

We blijven maar rondjes rennen en rondjes rennen.

Telkens hetzelfde parcours.

En we komen elke keer exact op hetzelfde punt uit.

En daar staat ons probleem dan, braaf met zijn armpjes over elkaar op ons te wachten.

Zo.

Ben je daar eindelijk?

Ik hoor altijd dat mensen bang zijn dat ze niet meer wakker worden na zo'n operatie.

Dat heb ik altijd zo'n kul gevonden!

Ik bedoel, een betere dood bestaat er niet!

Je bent er gewoon ineens niet meer.

Fwwwt, in één keer weg. Heerlijk toch.

En we worden allemaal veel te oud tegenwoordig.

Dat drukt maar op de gezondheidszorg.

En..

je belast je kinderen ook met een enorm pak zorgen.

Ik... ik wil niet dood.

Wat zeg je, kind? Praat eens wat harder.

Ik ga niet dood.

O, we gaan allemaal dood, Mereltje!

En dat is helemaal niet erg, kan ik je vertellen.

Geen gedoe meer, geen zorgen.

Je hoeft de vuilniszakken niet meer buiten te zetten.

En je hoeft niks meer te verwachten.

En laten we wel wezen:

Zo prachtig is dat leven van jou nou ook weer niet, hè.

Ach meisje.

Kom maar.

Die dochters van jou, die redden zich heus wel.

Geef het nou maar op.

Dan gaan we naar een plek waar je niemand meer teleur kunt stellen...

en waar je niks meer kan overkomen.

Kom maar, Mereltje.

Kom dan.

Merel!

Kom maar!

Hee, rustig maar.

Mam!

Mama.

Hee. Alles is oké.

Hee!

Hee.

Ik hoorde van uw dochter dat u een beetje onrustig was.

Hoe voelt u zich? Eh.

Ja...

Ik had een beetje een nare droom.

Waarschijnlijk door de narcose. Dat gebeurt vaker.

De arts komt zo even langs.

Maar ik mocht al zeggen dat de operatie goed verlopen is.

O, wat goed!

Ja. We gaan een paar dagen goed voor u zorgen.

Wilt u een kopje thee?

Ja, graag.

En iets te eten? Hm, ik ben een beetje misselijk.

Het is oké.

Hai. Hee, lieverdjes.

Fijn hè, dat het nu achter de rug is.

Mmm. Ja. Heel fijn.

Ga je niet naar kantoor?

Nee, ik...

Ik werk een dagje thuis. Dan word ik minder gestoord.

Ja.

Is het misschien een idee dat jij iets gaat doen met Max?

Iets gaan doen? Wat bedoel je?

Ja, een paar dagen weg. Kamperen of zo.

Het is nou niet bepaald het kampeerseizoen.

Nou ja, of een wandeltocht. Of iets survivalachtigs.

Gewoon even weg bij die klote- computer.

Lekker vuurtjes stoken en hutten bouwen?

Ja, dat is toch een idee misschien?

Dan kunnen jullie ook een beetje met elkaar praten.

We praten de hele tijd! Ik praat met hem, jij praat met hem.

Het helpt geen reet. Oké. Waarom zou het wel helpen...

als we in een ijskoud bos gaan zitten. Ik probeer gewoon iets!

Ik kom te laat. Tot straks.

Ik dacht dat jij moest werken.

Dat moet ik ook.

Ik heb even op je gewacht.

O?

Ik vertelde gisteren Danny dat we die kamer gaan verhuren.

We? Maar jij vond het toch geen goed idee?

Wel als we hem aan Danny verhuren.

Maar is dat ook niet ingewikkeld misschien?

Juist als je iemand zo goed kent? Hoezo? Nou...

Stel dat je dan gezeik krijgt met je beste vriend.

Dat zou toch kut zijn?

We krijgen geen gezeik. Waarom zouden we gezeik krijgen?

Het is Danny. Dat is supergezellig.

En hoeveel huur gaan we dan vragen? Ik heb 350 gezegd.

350?! We bepalen hartstikke veel aan energie en internet.

Dan zit je zo op 450.

O, nou, ik denk niet dat hij dat kan betalen.

Ja...

Laten we anders 400 inclusief doen.

Dan gaan we er allebei 200 per maand op vooruit. Dat is prima toch?

Oké.

Superchill!

Dan app ik Danny gelijk even.

Tot straks.

Gezellig hoor, dat je er even bent. Ja.

Gaat het goed in Zwolle? Ja hoor, prima.

Ik begreep van man mama dat jullie elkaar al een tijdje niet gezien hebben.

Nee.

Gaat het goed met je broer?

Wanneer moest hij nou die examens doen?

Eh. In mei, geloof ik. Aha. Ja.

Maar wat is er dan? Hm? Tussen jullie en mama!

Ja, dat weten wij ook niet.

Je moeder doet gewoon een beetje raar.

Het waait vanzelf over.

Is dat een nieuwe broek?

Nee. Die heb ik al een tijdje.

O, leuk hoor. Haha.

Mam!

Hoi!

Ik heb een kamer.

Een kamer? Ja. Bij Mees en Nina.

O... wat leuk.

Ja, echt zo vet!

En is het betaalbaar?

Eh. 400 euro inclusief.

Dat is een flinke smak geld elke maand. Ja.

Kan je dan nog wel sparen? Dat maakt me niet zoveel uit.

En jij bent goedkoper uit als ik weg ben, toch.

Een stuk minder boodschappen.

O... Nou, koken voor één of twee scheelt maar weinig, hoor.

Dat is niet de reden dat je weggaat, toch, hoop ik. Nee.

Ik wil gewoon heel graag mijn eigen plek.

En het lijkt me superleuk met hun.

Natuurlijk.

Superleuk.

Ik ga wat spullen pakken.

We eten over een uurtje.

Hee.

Hee! Hee.

Sliep je?

Nee, maar ik word soms gek van dat oeverloze geleuter de hele dag.

Dus ik doe soms die gordijnen gewoon dicht.

Hee, hoe gaat het?

Ja...

Een beetje suf en...

eh, dizzy.

Maar...

verder wel prima.

Het komt waarschijnlijk door de narcose. Ja.

Mijn moeder was er. Ze zat daar.

Toen ik wakker werd.

Apart. Ja. Nogal, ja.

En was ze een beetje lief tegen je?

Nee, totaal niet!

Nee. Ze zei steeds dat het prima was om dood te zijn.

Dat het heel overzichtelijk was.

En ik wilde steeds zeggen: Maar mam, dat is fijn voor jou...

maar ik wil nog niet dood.

Ik moet nog van alles. Dus ga weg.

Maar er kwam geen woord uit.

Ze...

Alles bleef steken.

En wat moet je dan nog allemaal?

Hè?

In je leven?

O.

Nou, gewoon. Van alles.

Ja, ik...

Er zijn nog heel veel plekken waar ik heen wil.

Dingen die ik wil meemaken.

Goedmaken.

Ik hoop toch zo dat als de meisjes wat ouder zijn...

dat ze dan zullen snappen...

Of dat ik beter kan uitleggen waarom...

Zo, kijk eens!

Nou! Wat een mooie bloemen!

Die heeft meneer meegebracht.

Wat lief!

Hee jongen. Hee.

Hoe was school? Prima.

Zeg, Max.

Ja?

Ja, ik dacht...

Heb je zin om een paar dagen samen wat te gaan doen?

Even weg? Een paar dagen vakantie? Kamperen of zo.

Kamperen! In de winter? Ja. Dat is toch leuk?

Een beetje afzien.

Survivallen, weet je wel. Fikkie stoken en zo.

En wat is daar dan leuk aan?

Nou ja. Het leek me gewoon fijn om samen een paar dagen weg te zijn.

Zonder mama? Ja.

Kijk, ik dacht, dan kunnen we ook...

Goeie gesprekken voeren van vader tot zoon?

Pap, dat is niet echt nodig, hè.

Het gaat namelijk hartstikke goed met me.

Haha. Die is gek! In de winter.

Ze had denk ik van alles opgepropt en weggestopt, al lang, denk ik.

Midden in de les, we deden een oefening, zag ik het gebeuren.

Alsof er een dam brak. Jeetje.

Ja. Alles kwam eruit.

Ze heeft denk ik twee uur gehuild of zo. Ja. 't Hield maar niet op.

Wat is er aan de hand tussen jou en opa en oma?

Ehm.

Ja, ik vind het...

gewoon even moeilijk hoe star ze zijn en cynisch en boos.

Ze leven in zo'n klein wereldje.

Dat gebeurt toch heel vaak als je ouder wordt.

Nou, ze hebben wel echt kritiek op alles en iedereen.

En ze denken nooit eens dat het aan hun zou kunnen liggen.

En ik vind het gewoon...

Ik vind het lastig dat ze Laszlo niet willen ontmoeten.

Ja, ze weigeren gewoon te zien hoe gelukkig ik ben.

Dat neem ik ze echt kwalijk.

Oké. Maar ik snap niet waarom je dan zo mistig doet.

Wil je nog sla? Als je had gezegd dat het over Laszlo ging...

dan had ik dat heus wel begrepen.

Ja.

Ik heb bloemen gekocht. Ze staan in het kantoortje.

Misschien kan je die aan het einde geven. Dat mag jij doen!

Jij bent de eigenaar! Hoe laat komen ze?

Elk moment, áls ze komen.

Ik ben de hele tijd zo bang dat ze niet op komen dagen.

Natuurlijk wel! Of dat er geen publiek komt.

Zo gênant als ie voor een lege zaal staat. Het komt goed!

Jij hebt het fantastisch geregeld!

O, kijk nou, wat lief!

'Succes allebei, van Benjamin en mij.'

O, dat is echt heel lief. (deur gaat open)

Hai! Hansje. Toby. Superleuk dat je kon komen.

Natuurlijk, geen probleem.

Hannah. Hai. Hansje.

Fantastisch dat je er bent.

En hoe lang moet je nog blijven?

Zes dagen of zoiets.

En dan is de uitslag van het onderzoek er ook, waarschijnlijk.

Van? Van het weefsel dat ze hebben weggehaald.

Dat wordt nu onderzocht. Ja.

Oké. Ja, duimen dus. Ja.

Ja, duimen.

Ik ben zo blij dat Hansje en Lieke die HPV-injectie hebben gehad. Ja.

Die reduceert echt heel erg het risico. Ja, ik las het.

Ja, gelukkig.

Fijn, hè, dat het zo goed met ze gaat.

O ja!

Heel fijn. Als je dan kijkt naar een jaar geleden met Hansje

Och, dat was echt erg. Echt!

Ik vind het zo heerlijk dat Lieke zo gelukkig is met die Wouter.

Ja.

Ja. Fijn, hè. Heel fijn, ja.

Ja. Ja.

Wat vind jij van hem?

Eh, ja. Leuk.

En heel aardig.

Ja. Ja, hè. Hij is aardig. Ja. M-hm.

Ook een beetje een betweter! Ja! Hij is echt een bijdehandje.

Maar echt! Haha! Wat een deugneus. Niet zeggen!

Pannenkoek! Tim, hou op!

Niet doen. Au, au. Het doet zeer als ik lach. Sorry.

Ga weg!

Nee, hij is heel aardig. Hij is héél aardig!

Zelf heb ik zelden gelijk gehad.

En dat is me na verloop van tijd wel zwaar gevallen.

Eigenlijk zat ik overal naast.

Naast de jongens en naast de meisjes...

naast het juiste antwoord en nog belangrijker, naast de juiste vraag.

Een mens kan antwoorden hebben zoveel hij wil...

maar wie het ontbreekt aan de juiste vraag, spreekt in het luchtledige.

Daar ben ik wel achter gekomen.

Dat er antwoorden aan een vraag voorafgaan.

En zolang die niet kloppen, blijf je het houden: ongelijk.

Woei!

Superbedankt. Het was helemaal geweldig. Thanks! Jij bedankt!

Hee. Hoi.

Wat zal ik er voor je in zetten?

Huh?

Eh, is het voor jou? Ja, voor mezelf.

En hoe heet je?

Chris.

Ik vond het heel mooi.

Ja?

Ja, ik vond 't heel mooi. Ik weet even niks interessanters te zeggen.

Dat geeft niet.

Mensen die veel interessants te zeggen hebben...

die zijn vaak heel irritant. O!

Dank je wel.

Tot ziens. Jij ook bedankt.

O! Ik deed zo dom!

Wat dan?

Ik kreeg niks uit mijn mond! Ik stond daar maar een beetje.

'Ik vond het heel mooi. Tot ziens.'

Ik zie je niet meer!

'Voor Chris met de mooi ogen. Liefs, Toby.'

Nee!

Ik ga dood!

Ik ga letterlijk dood nu.

Wat heb jij?

Ik heb niet 'met de mooie ogen, liefs, Toby'.

Ik vind het een naar idee dat jij ruzie met ze hebt vanwege mij.

Daar kan jij toch niks aan doen, dat is hun schuld.

Als ik er niet was, als ik niet bestond...

Dan was ik heel ongelukkig!

En had ik ook ruzie met ze gehad.

Het is niet helemaal waar wat ik zei net.

Ehm.

Ik bedoel, natuurlijk vind ik het stom hoe ze doen over jou.

Maar ik ben vooral boos over hoe onaardig ze praten over Mees en Pip.

Altijd maar weer over dat Pip te dik is.

Ik trek dat gewoon niet meer.

Het helpt ook helemaal niet.

Al dat commentaar werkt alleen maar averechts.

Ik word er alleen maar heel erg verdrietig van.

Vind jij het raar dat Pip hier zo vaak is?

Ik bedoel, dat ze niet in Zwolle blijft en naar feestjes gaat en zo?

Misschien moet ze nog een beetje loskomen. Van mij? Van thuis.

Ik vind het altijd heel gezellig als ze er is.

Ja.

En moet je vroeg op morgen?

Dat valt wel mee, gelukkig.

Ik ga met Lieke bij Hansje logeren, dus dat is leuk. O, leuk. Ja.

Eh.

We appen en we mailen en we facetimen en alles.

En alles.

Ik vond het fijn om je weer te zien.

Ja.

Goeie reis.

(deurbel)

Waarom bel jij mij niet terug?

Ja...

Je kunt toch niet doen alsof er niks aan de hand is!

Ik heb zeven berichten ingesproken! We hebben 'n gigantisch probleem!

Sorry. Dit kan niet, Marcel. Je kan niet je hoofd in het zand steken.

Carola, ik weet even niet hoe...

Waar het op neer komt is dat ik in mijn eentje...

die belastingaanslag moet betalen.

Dan moet ik het geld gebruiken wat voor Danny's studie is.

En ik had me zo voorgenomen om dat niet te doen! Het spijt me.

Ik...

Ik weet echt...

Je laat me gewoon wéér zitten.

Misschien schrijft hij dit wel gewoon in heel veel boeken.

Natuurlijk niet. Hij vond je leuk!

En met Wouter is het heel serieus?

Ja.

We hebben het vandaag zelfs over kinderen gehad.

What the fuck?! Doe normaal! Jullie zijn pas een jaar samen!

Houd je rustig! Gewoon! Niet nu.

Gewoon, of we ooit kinderen willen.

En hij weet nog niet zeker of hij kinderen wil.

Hij zei dat het geen must voor hem is. En voor jou wel?

Eh.

Ik weet niet. Ik heb gewoon altijd het idee gehad...

dat ik later een gezin zou hebben.

Dat is gewoon een beeld dat ik in mijn hoofd heb.

Dus als hij geen kinderen wil, vind je dat erg?

Ja.

Of... ik weet het niet. Ik...

Eh.

Ik moet er gewoon nog heel even over nadenken.

O, heb jij mama trouwens nog gebeld?

Ja. Ze klonk helemaal oké.

Papa was bij haar langs geweest. En Esmé..

En ze had vanmiddag nog geslapen.

O, fijn. Gelukkig.

Gaat Sammie morgen mee wegbrengen?

Nee. Hij heeft een heel belangrijk tentamen morgen.

Hij zag er echt heel goed uit! Ja, heel erg goed!

Heel anders ook.

Ja. Hij is zelfverzekerder geworden.

Ja.

En Bob?

Bob is helemaal geweldig.

Ja, Bob is top.

Maar? Bob en ik zijn gewoon vrienden.

En dat gaan we hopelijk ook nog heel lang blijven.

Ja. Nou, slaap lekker.

Nee! Niet.

Slaap lekker!

Slaap lekker, Chris met de mooie ogen!

O, Toby!

Ja, lekker dromen over Toby!

Ik heb nog wel een stekkerblok. Dat is wel handig, toch?

Hoeft niet, ik heb er al een.

Lukt dat, ja?

Eh, thanks.

Was dit alles? Eh, ja. Volgens mij wel.

Dan gaan we.

Dank je wel. Dag jochie!

Hee!

Hee, kom je volgende week gezellig langs? Doe ik!

Kopje koffie? Ja, graag.

Let's go.

We zijn nog goed op tijd, toch? Ja, prima.

Zo fijn dat je er was!

Ik ga proberen met de kerst weer te komen.

Als ik nu al een ticket boek, is het misschien iets minder duur.

Anders kan ik altijd bijspringen.

Beloof je wel een beetje voor jezelf te zorgen ook de komende tijd?

En niet alleen maar voor anderen?

Vertrouw me! Dat werkt juist zo goed.

Dan hoef je tenminste nooit aan je eigen gedonder te denken!

En jij en Hannah?

Eh... wat is daarmee? Haha.

Wij zijn gewoon vrienden.

Ja. Nee, niet gewoon. Er is niks gewoons aan.

Hannah en ik houden van elkaar. Ik hou van haar, zij houdt van mij.

Wij zijn gewoon vrienden die van elkaar houden.

Kom op! Kom.

We hebben allemaal de neiging om weg te rennen voor onze problemen.

Dat is een hele menselijke reactie.

Als er iets gebeurt wat we moeilijk vinden...

steken we het liefst onze kop in het zand.

(muziek: Sweet Nothing van Calvin Harris)

En het rottige gevoel dat er iets niet klopt...

proberen we uit alle macht te ontkennen.

We drinken het weg.

Of we roken het weg.

Of we kopen het weg.

Maar ingewikkelde dingen verdwijnen helaas bijna nooit vanzelf.

En op een dag werkt het niet meer, doen alsof er niks aan de hand is.

En dan kun je alleen maar hopen dat er een plek is...

waar je naartoe kunt.

Kijk eens.

Hee.

Dat er mensen zijn die je begrijpen.

Proost. Op ons. Hatza!

(muziek)

En die je willen helpen.

(muziek)

Want vluchten kan niet meer.

Dat schreef Annie M.G. Schmidt ooit.

Schuilen kan nog wel.

Heel dicht bij elkaar.

Maar ik wou net even...

We zijn op de wereld om elkaar te helpen, nietwaar.

Groetjes!

Vet en zout... Blijft een onverslaanbare combinatie.

Ik heb het gevoel dat ik niet in mijn kracht sta.

Ik zit vast.

Alsof er steeds meer bij hoort. Zonder stress geen leven. En geluk.

Hee!

Nee, er geen zak aan.

Het komt echt goed, Merel.

Hou je haaks.

NPO ONDERTITELING TT888, 2024 informatie: service.npo.nl