Original subtitles

888

Zullen we een andere keer afspreken? Ja. Ik app als ik tijd heb.

Hij doet niets anders meer dan werken en slapen.

Hij moet echt naar die open dagen.

Max is alleen maar bezig met die volkomen idiote crypto.

Je bent alleen nog maar boven, je ziet je vrienden niet.

En Linde ook niet.

(fluistert:) Pak je even deze walvis? Ja?

Ik kreeg het gevoel dat er iets is. Nee, hoor.

Er is helemaal niks aan de hand.

Soms ben ik bang dat je iemand anders leuk gaat vinden.

Dat gaat echt niet gebeuren.

Hoe is het met jou? Is Zwolle leuk? Hm.

Ik wil die belasting op korte termijn geregeld hebben.

Ik zal Frankie bellen en dan fiksen we het. Hoezo?

Ik had hem geld geleend voordat ik naar Suriname ging.

Is er iets gebeurd? Ik maak me erge zorgen over mijn moeder.

Nina is mijn dochter en jij pakt haar niet van mij af.

Er is iets vervelends, ik blijk kanker te hebben.

Pubers zijn enorm bezig met hoe ze overkomen.

Met het beeld dat ze uitstralen.

Daarom is het ook zo belangrijk dat ze de juiste kleren aan hebben...

en dat hun haar goed zit. Dat geeft houvast en zelfvertrouwen.

Pubers wekken graag de indruk dat ze alles al weten.

En dat je ze niets meer hoeft te vertellen.

Dat is heel vermoeiend, natuurlijk.

De hele tijd doen alsof je de wereld in je achterzak hebt...

en intussen de metersdiepe onzekerheid die daaronder zit...

voor iedereen verborgen houden.

Pas later in je leven leer je dat al die rookgordijnen...

en al die filters, die we allemaal gebruiken om onze angsten te verbergen...

en er knapper en geslaagder uit te zien...

dat die helemaal niets opleveren.

En dat je beter eerlijk kunt zijn over wie je bent en hoe je in elkaar zit.

Dan hoef je ook niks op te houden. En niets meer te verbergen.

En dat is een enorme opluchting.

(muziek van David Bowie en Queen: 'Under Pressure')

*Pressure

*Pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Wat trekken mensen rare gezichten op die foto's tegenwoordig.

Kijk nou.

Dat lichaam is natuurlijk heel herkenbaar, dat is mijn lichaam(!)

(ze giechelen) Maar dat gezicht...

Is het de bedoeling dat dat sexy is of zo?

Dit is toch geen gezicht?

Ik vind het best sexy.

Het is net alsof dat gezicht verdoofd is.

Zitten we hier alweer 20 minuten voor Jan met de korte achternaam.

Komt wel goed, mam. Ja.

Ze komen vast zo. Ja.

Hier.

Is dat de foto die jullie hebben uitgekozen voor op de kist? Ja.

Deze leek ons wel goed.

Dank u.

Ik heb alleen geen lijstje. Dat is niet erg. Daar zorg ik voor.

Nou, dan zijn we klaar, denk ik.

We hebben het gehad over de ontvangst, de koffie en de broodjes.

Ik heb de muziek van u gekregen.

Het wordt geen lange dienst.

Dat weten we. Mijn vader vond crematies altijd te lang duren.

Daar zeurde hij altijd over.

Iedereen zit te wachten tot ze aan de koffie of cake kunnen, zei hij altijd.

Ja. Dus hij zal het niet erg vinden als we het kort houden.

Nou, dan ga ik.

Maar als er dingen zijn, bel me gerust.

Er is wel iets wat ik eh...

Ik kom niet uit mijn speech.

Ik zit er al twee dagen op te zweten, maar het is helemaal niks.

Probeer het niet te ingewikkeld te maken, dat is nergens voor nodig.

Als het recht uit het hart komt, is het in mijn ervaring altijd goed.

Dat is juist het probleem.

Als ik eerlijk zeg wat ik denk, dan vertel ik dat mijn vader een heel ingewikkelde man was.

Die weinig ruimte had voor anderen en echt onaardig kon zijn.

Nou, Kaat.

Sorry mam, maar het is zo.

Ik hield van papa, maar hij kon ook een lompe, ongevoelige zak zijn.

Dat hoef je toch niet allemaal hardop te zeggen?

En al helemaal niet op een begrafenis.

Ik ga niet doen alsof hij het zonnetje in huis was, dat voelt zo hypocriet.

Misschien moet ik gewoon niks zeggen. Nee, dat kan niet.

Dan spreekt er niemand.

Zullen we er anders even samen naar kijken?

Dan komt het vast wel goed.

Ik val maar meteen met het goede nieuws in huis.

Op de scan zijn op het eerste gezicht geen uitzaaiingen te zien.

Dat is dus heel goed nieuws.

Ja, heel erg goed.

Gelukkig.

Eh... op het eerste gezicht?

We hebben de scan zorgvuldig bekeken, maar er is altijd kans dat je iets over het hoofd ziet.

Daarom wordt het weefsel dat tijdens de operatie wordt weggenomen...

na afloop uitgebreid onderzocht.

En wanneer is de uitslag daarvan?

Die komt ongeveer een week na de ingreep.

Dit is echt goed en belangrijk nieuws.

Maar het blijft nog even spannend.

Ja.

Gelukkig vond Esther het geen probleem.

Het is ook maar voor een paar dagen.

Volgende week krijg ik de sleutel van iets anders.

Huur? Hhmm.

Via via. Het huis van iemand die een half jaar met vakantie gaat.

Goed, man. De huur is wel 1200 per maand.

Exclusief gas en licht. Fucking hell.

Ik ben wat financiële dingen aan het afwikkelen met Carola.

Dus ik vroeg me af of jij dat geld dat ik heb geleend, terug kan storten. Gast, kom op.

Je weet toch dat ik dat geld nodig had voor de winkel? Ja.

Ik heb toch duidelijk gezegd dat het even kon duren voor ik het kon terugbetalen?

Pas als ik winst ga maken, en dat vond je prima.

Heb je geen ander potje waar je iets uit kan halen? Ik heb geen potje.

Ik ben blut. Als ik een potje had, vroeg ik jou niet om geld, of wel?

Gaat het een beetje hier? Ja, prima.

Niet zo snel, maar... We komen er wel.

Ontzettend fijn dat jullie dit even willen doen. Geen probleem.

Kom jullie zo een broodje eten? Doen we.

Hallo! Hai.

Hé, lieverd.

Nou, het is gezellig hier.

Ik doe even de gordijnen open, hoor. Lekker wat licht naar binnen.

Zo.

Wat heb jij nou? Niks.

Heb je gevochten? Nee, ik ben van mijn fiets gevallen.

Was je dronken of zo? Nee, ik ben gewoon gevallen.

De laatste keer dat jij gewoon viel van je fiets was je vijf.

Nee! We moeten het schoonmaken, anders gaat het ontsteken.

Dat hoeft helemaal niet. Ik maak me echt een beetje zorgen, weet je dat?

Je bent de laatste tijd alleen maar aan het werken, je bent boos op alles en iedereen.

Je neemt geen enkel initiatief om dingen uit te zoeken voor die studie.

Over een paar maanden begint het schooljaar al. Laat me gewoon!

Het is een beetje alsof ze zeiden: Jullie hebben de jackpot gewonnen.

Maar misschien ook niet. Ze had het over een kleine kans.

Het is meer een formaliteit.

Waarschijnlijk moeten ze dat zeggen, zodat je later geen stampij kan maken als er toch iets is.

(melding)

Oeh, ik moet even een foto maken.

Waarom? Voor Show You.

Show wat? Show You. Dat is een app.

Show You. Dan krijg je een melding en moet je een foto maken.

Binnen 2 minuten. Gatver.

Zodat je het niet mooier kan maken dan het allemaal is.

Aha. Het is de tegenhanger van Instagram.

Omdat daar juist iedereen heel knap probeert te zijn.

Kom je er even bij? Oké. Dan moet ik wel het juiste gezicht trekken, hè?

Zoveel mogelijk desinteresse uitstralen.

En dan doen alsof je halfdood bent.

Mam! Kom, ik moet die foto maken.

Ga dan, ik ben er helemaal klaar voor.

Nee! O nee, wat erg!

Gatver. Kijk: een moeder die er niks van snapt...

en gekke bekken trekt.

Nou, dat is natuurlijk heel Show You.

Ik had toch zo'n wit overhemd?

Ja, volgens mij wel.

Wel, ja. Waar is dat kreng dan?

Lieverd, niet daaronder.

Eh...

Waar heb jij een wit overhemd voor nodig?

Er worden vandaag nieuwe foto's gemaakt voor de brochure.

Dan moeten alle medewerkers een wit overhemd aan.

O, kijk eens, hier. Ah.

Ja. Top.

Even kijken of hij...

Nou, toch? Hij past toch? Ja.

Hij kan wel een strijkje gebruiken. Nee, joh.

Wel?

Ja, oké.

De strijkplank is in de...

In de logeerkamer. in de logeerkamer, toch?

Hmm. En de bout?

In de kast daarnaast. Oké, dan weet ik dat.

Ja, dan weet je dat.

Oké mensen, dat was het. Iemand nog iets voor de rondvraag?

No?

Ja, ik.

Ik vind het vervelend om te zeggen, maar ik ben de komende twee maanden niet op kantoor.

Hm. Ik heb baarmoederhalskanker.

En ik moet worden geopereerd.

Waarschijnlijk heb ik mazzel en is daarmee de kous af.

Maar dat weet ik natuurlijk niet zeker.

Hoe dan ook, ik ben er een tijdje niet.

Dus de lopende zaken zullen overgenomen moeten worden.

Ik begrijp dat het slecht uitkomt nu we zo druk zijn met die grote ziekenhuiszaak.

Maar het is niet anders.

Jeetje, Merel. Wat... afschuwelijk.

Ja. Maar ik ben nog niet dood.

(ze lachen ongemakkelijk)

En wanneer is de operatie?

Over een week of drie.

Dus ik heb nog genoeg tijd om dingen af te handelen en over te dragen.

Nou... Dat was het.

Sorry Merel, ik denk dat we allemaal even niet weten wat we moeten zeggen.

Nou, dat hoeft ook niet.

Jij bent altijd een rots, zo sterk.

En nu eh... En nu?

Niet? Ik... Ik bedoel gewoon...

Sterke vrouwen kunnen niet ziek worden. Bedoel je dat?

Je hebt gewoon iets onaantastbaars, Merel.

Dus... Ja, ik weet het niet.

Het past gewoon niet bij je, ziek zijn.

Daar ben ik het helemaal mee eens.

Maar ik ben niet ineens zwak omdat ik kanker heb, toch?

Nee. Natuurlijk niet.

Zo bedoel ik het ook niet, hè?

We vinden het allemaal heel naar voor je.

Dank je wel.

En nu hebben we het er wel genoeg over gehad.

Dus werk ze allemaal.

Weet je wat het interessante is aan die olifanten?

Daar zijn dus de vrouwtjes de baas.

Het is zelfs zo dat als de mannetjes de puberteit gehad hebben...

dan zeggen de vrouwtjes: Nou ophoepelen.

Ga maar je eigen kudde vormen. Weg uit onze kudde.

En bij het foerageergedrag...

Ben je er wel bij? Je moet wel luisteren, hè?

Dat is allemaal heel belangrijk voor later.

Wat een schatje. Ja, hè?

Ja. Maar olifanten vindt hij kennelijk niet zo interessant.

Ik zou het ook wel weten als ik tegen je warme borst aan zou liggen.

Ja.

Nou eh, fijne dag nog, hè?

Ja, jullie ook.

Hai. De volgende patiënt.

Tim Meijer. Jij bent hier? De baas.

O. Ik heb de dagelijkse leiding.

Oké. Kun je een paar dingen noemen die voor jou belangrijk zijn in je werk als leidinggevende?

Koffie. Humor.

Humor.

Maar ook eh... respect naar elkaar toe.

En een stukje bevlogenheid.

Oké. Dus. Nou, top.

Daar kan ik wel wat mee. Ja, toch? Ja. Dat.

Zullen we beginnen?

Je mag daar gaan staan, naast de boom.

Ja, de boom. Ja.

Lekker ontspannen staan. Lekker zo, ja. Beetje losjes.

Niet te stijfjes. Nee, precies.

Yes.

Ja. Misschien kun je een knoopje van je overhemd...

Ja, dat dacht ik ook. Iets beter. Iets meer losjes.

Losjes.

Hoppa.

Mooi. Je mag naar mij draaien.

Ja. Ja.

Ja.

Iets vriendelijker. Ja.

Winnie! Ja?

Kom je even?

Ja. Top. Hai. Hai.

Winnie, aangenaam. Zou je hem een beetje willen afpoederen?

Zijn voorhoofd glimt een beetje. Ja, het is...

Zo. Yes. Ja? Oké, dank je. Dank je wel.

Oké, zullen we nog een rondje? Zeker.

Ja? Mooi.

Een beetje zo. Ja, mooi.

Yes.

Een klein beetje nog.

Ja, mooi.

Zo.

Zal ik er eentje van jullie maken?

Als je zou willen, heel graag. Wacht. Ja.

Dank je wel.

Wat een lieverdje, zeg. Ja, hè?

Dat krijg je natuurlijk met zo'n leuke vader.

Dank je wel.

Kom, schatjes.

Nou joh, ik ga nog eens met jou naar de dierentuin.

Hé.

Pieter, toch? Ja.

Ik ben Erik, de zoon... De zoon van Claire.

Ja, de zoon van Claire. Ja.

Hallo. Wat leuk. Hai.

Namens de familie heet ik u allemaal hartelijk welkom...

op deze bijeenkomst, waarin we afscheid nemen van Cornelis Abraham Simons.

Bij de meesten van jullie bekend als Cor.

We gaan zo naar de muziek luisteren waar hij van hield.

Maar eerst geef ik graag het woord aan zijn dochter.

Mijn vader was een man van de oude stempel.

Hard werken. Niet zeuren.

Goed zorgen voor je gezin. Dat was belangrijk.

En dat heeft hij gedaan. Trouw en toegewijd.

Als mijn band lek was, mijn vader plakte hem.

Als de goot verstopt was, mijn vader klom op de ladder en haalde de bladeren eruit.

Hij maaide het gras, hij witte de plafonds...

hij zette de vuilniszakken buiten.

Dat waren zijn taken. En hij hield er niet van om te verzaken.

Hij was ook iemand die slecht uit de voeten kon met emoties.

Dus hij had het niet altijd makkelijk in een huishouden met twee vrouwen.

Als mijn moeder of ik verdrietig waren...

vertrok hij naar de schuur om te sleutelen aan zijn auto.

En pas als we gekalmeerd waren, kwam hij weer terug.

Ik heb mijn vader af en toe gemist.

Als ik troost nodig had.

En ik heb hem kwalijk genomen dat hij er niet méér kon zijn voor mijn moeder.

Zeker in de periode dat zij het zwaar had, na het overlijden van haar eigen ouders.

Maar gelukkig zijn we de afgelopen jaren weer wat meer tot elkaar gekomen.

De komst van zijn twee kleinkinderen verzachtte hem op een manier die ik niet had kunnen voorzien.

Alsof hij tegen hen wél kon zeggen wat hij tegen mij en mijn moeder niet kon zeggen.

En alsof de komst van die twee kleine kinderen...

hem op een bijzondere manier verzoende met het leven.

Dus...

dag...

bijzondere...

niet altijd even makkelijke papa.

Dank je wel voor alles.

Voor je zorg.

Je aandacht.

Je hoeft nu niet meer te werken.

En je kunt nu gaan uitrusten.

Ik had juist het idee dat jullie het heel gezellig hadden.

Dat was ook zo.

Je moeder is uitermate goed gezelschap.

Maar ja, na het overlijden van je vader...

ik weet niet, ik heb haar een paar keer gebeld.

Gevraagd of ze meeging naar een expositie, de film.

Ze had geen puf, zei ze.

En als iemand een paar keer nee heeft gezegd...

Ja, ik geloof dat mijn vaders dood..

er meer heeft ingehakt dan ze had verwacht.

Ze is erg somber geworden het afgelopen jaar.

Oud worden is best somber.

Ja.

Maar ik denk...

dat ze het heel leuk zou vinden als je weer eens belt.

Dat dat haar deugd zal doen.

Ook als jullie er weer eens op uit zouden gaan.

Ik zal me over m'n trots heen zetten.

Ga je mee, lieverd? Gaan we nog even naar de vlinders.

Oooh, wat een engeltje!

Hoe oud is ie?

Bijna zeven maanden. Wat een schatje.

U kunt hier zitten als u wilt. Wat aardig.

We gingen net weg.

O, dat is dan wel weer jammer.

Nou, fijne dag nog! Hetzelfde.

Leuke jas heb je trouwens.

Oké! Tot ziens!

Ik hoop het.

Wat is dit nou voor idioots, joh!

Als je hier als man met een kind rondloopt...

krijg je meteen alle vrouwen achter je aan.

Ik denk niet dat ik ooit zoveel sjans heb gehad. Goed, hè?

Oké, fijn om jullie even te spreken.

Ik ben dus Patricia en hier omdat Koen een tijdje uit de running is vanwege een burn-out.

Iedereen heeft tegenwoordig een burn-out!

Ja...

Eh... ik heb even een aantal vragen.

Uw geboortedatum is...?

7 mei 1974.

Ja. En uw geboorteplaats? Wageningen.

En dit is uw BSN-nummer? Klopt dat?

Hm-m. Mooi zo.

Zou de hulpvraag kunnen omschrijven?

Nee.

Mijn moeder heeft de afgelopen weken...

Ik heb helemaal geen hulp nodig.

Oké mam, prima!

Waar ga je nou naartoe? Weg! Je zoekt het maar lekker uit!

Misschien kunnen we even rustig kijken hoe we dit... Nee!

Nee, mevrouw, ik ga niet even rustig kijken en een gesprek voeren...

waarbij we voor de 187e keer...

een geboortedatum en BSN-nummer moeten invullen!

En een hulpvraag moeten formuleren en we weer van voren af aan kunnen beginnen!

Ik snap dat dat... Mijn moeder heeft een metersdik dossier!

Dit speelt al meer dan zes jaar!

U kunt echt niet verwachten dat we weer helemaal bij nul gaan beginnen.

Het is alleen... Ja, ik snap het. U kunt er ook aan niks aan doen.

Er zijn geen mensen en te weinig geld, ik weet het allemaal.

Maar ik kan het even niet meer uitstaan!

Ik zit al weken te wachten tot iemand iets doet.

Ik bel en mail jullie een paar keer per dag...

om aan te geven dat het misgaat hier!

En dan komt er eindelijk iemand en dan ga jij zoals altijd...

weer doen alsof er niks aan de hand is!

En dan wilt u weten wat haar geboortedatum...

en verzekeringsgegevens zijn. Nou, sorry hoor!

Ik trek het even niet meer!

Succes ermee verder!

(deur slaat hard dicht)

Nadia, ik ga.

Oké.

Tot morgen.

Tot morgen.

Het spijt me dat ik laatst zei dat er niks was.

Terwijl...

ik ben gewoon niet zo goed in dit soort dingen.

En dat weet je.

Dus... sorry.

O, wat lief!

Z'n eerste keer in de dierentuin!

Hier was hij wel net in slaap gevallen.

Oh, mannetje!

Hij heeft eigenlijk de hele tijd geslapen. Nou ja, wat ondankbaar!

Ja, vond ik ook.

Stuur je ze naar me door? Ik maak zelf veel te weinig foto's.

Het komt er gewoon niet van. Dat ken ik. Dat had ik bij Chris ook.

Maar daar heb ik wel spijt van nu.

Ja... later merk je toch dat je...

die onvergetelijke momenten net iets minder snel vergeet als je er een foto van hebt.

Nou...

Echt heel erg bedankt.

Heel fijn om een middagje voor onszelf te hebben. Geen probleem.

Ik had zelf ook een topmiddag.

En als je zin hebt morgen om even langs te komen...

dan krijgt Benjamin meteen zijn eerste stukje taart.

Doen we! Ja.

Ja. Nou...

Tot morgen.

De tafel is gedekt, ik heb gestofzuigd. Kaarsen?

Ja, heb ik.

Fuckerdefuckzooi!

Moet ik je even helpen?

Nee.

Ik eh... ik kan ze ook nog afbellen.

Als je het niet ziet zitten.

Tuurlijk niet.

Ik snap het best als je hoofd er niet naar staat.

Nee, het is oké.

Ik vind het leuk dat ze komen. Oké.

(deurbel)

Fuck.

Nu al?

Hee. Hee, hoe is het?

Ja, supergoed. Met jou?

Ook hartstikke goed.

Ik dacht: Ik kom even kijken of die friet van jou wat is.

Die zijn helemaal top.

Normaal of XL?

Doe maar normaal. En heb je vegaburgers? Zeker.

Met extra kaas en uitjes graag. Komt er aan.

Ga ik even eh... Ja, ik eh...

Ik ben zo klaar. Dan kom ik even bij je zitten.

Dit is dus de keuken.

Een beetje klein, maar eh...

Nou, dat noem je lekker basic, toch?

Ja!

Kom... dit is onze... woonkamer.

Gezellig hoor. Nou! Zeker.

Jullie hebben het goed voor elkaar.

Ga zitten. Willen jullie iets drinken?

Hebben jullie al die meubels gekocht?

We hebben alles bij de kringloopwinkel vandaan.

En die stoel hebben we op straat gevonden.

Echt? Zo!

Tjonge!

Een hele eer dat jullie ons hebben uitgenodigd.

Ja, we dachten: Misschien wel leuk om te zien waar we wonen...

en Nina wat beter te leren kennen. Zeker.

Echt heel leuk.

We hebben wijn, bier of jus.

Witte wijn graag, heerlijk.

Eh... voor mij ook.

Ik doe het wel.

Dan kan ik gelijk de quiche in de oven zetten.

Hee! Hee mam.

Hee lieverd. Hee.

Wat heb je gekocht?

Gewoon een jas.

Laat eens zien.

Heb je nou...?

Heb je nou een jas met een bontkraag gekocht?

Die dingen zijn toch hartstikke duur?

Moet ik toch zelf weten?

Max, weet je wat dit is?

Dit is helemaal geen jas!

Dit is een statussymbool! Kom op.

Waarmee je zegt: Ik sta mijlenver boven jullie...

want ik heb geld en jullie niet! Weet je wat ik nog het ergste vind?

Al die types die in zulke jassen rondlopen, hebben de mond vol over arme konijntjes en zielige hondjes!

Terwijl ze wel een jas kopen waar ik weet niet hoeveel nertsen voor opgeofferd zijn!

Ik wist toch niet dat het echt was? Dat is dan heel erg stom van je!

Hoeveel kost zo'n jas eigenlijk?

930 euro! Fokking hel.

Max! Dit is echt niet oké!

Zulke bedragen uitgeven op jouw leeftijd terwijl in de rest van de wereld... Het is mijn geld!

Het is mijn fokking geld!

Mijn moeder maakt zich alleen maar zorgen over geld en over mij.

En wat ik volgend jaar ga doen.

En mijn vader appt me iedere dag dat hij met me wil praten...

maar daar heb ik totaal geen behoefte aan. Want?

Hij zit in een soort zweverige...

de-wereld-is-prachtig-en-we-moeten- allemaal-lief-zijn-voor-elkaar-stand sinds hij uit Suriname terug is.

Maar ondertussen is hij wel weg bij mijn moeder...

en eigenlijk snap ik nog steeds niet waarom.

Ik vond dat zo heftig.

Totaal onverwacht ook.

Ik weet het niet.

Ik heb gewoon even helemaal geen energie.

Ik werk hier en verder zit ik alleen maar films te kijken.

Gaaf. Ja.

Als ik eerlijk ben, vind ik alles gewoon even heel erg stom.

Join the club.

Is het niet leuk in Zwolle?

Ik dacht echt: Nu gaat het leven beginnen.

Ik ga op kamers, allerlei leuke dingen doen.

Het is meer alsof alles stilstaat.

Had ik vorig jaar ook in Amsterdam.

Rete-eenzaam.

Zie ik op Insta allemaal mensen die op wereldreis gaan...

en elke avond een feest geven. En dan denk je:

Mijn leven is totaal mislukt. Ja.

Dat.

Denk je dat ze het leuk vonden?

Tuurlijk. Hoezo?

Nou, ik weet niet.

Ik voelde een soort van commentaar de hele tijd. Jij niet?

Volgens mij vonden ze het hartstikke gezellig.

Nou, gelukkig.

(berichttoon)

Moet je kijken.

Ooh!

Dat is zo'n lieve foto!

Als je wilt fietsen, moet je gewoon gaan.

Is die van jou gejat dan?

Ik had gisteren teveel gedronken en toen ben ik ergens tegenaan geknald.

Nu zit er een slag in mijn wiel. Shit.

Ik vind het niet zo erg om samen te lopen.

Ik ben de laatste tijd best wel bang op straat.

Wat dan?

Ik had laatst een beetje een vervelende...

Bij die fietsenstalling op het station 's nachts...

was een man die een beetje opdringerig was.

Heel slecht verhaal eigenlijk, want er is niks gebeurd.

Maar omdat er verder niemand was... Wat deed ie dan?

Hij liep de hele tijd achter me aan en dingen tegen me te zeggen.

Dat ik een mooie piercing had en zo.

Ik vind het ook heel aanstellerig, hoor. Aanstellerig?

Wat nou? Natuurlijk is dat eng.

Als je daar 's nachts bent en er is verder niemand.

Had hij in de gaten dat je bang was? Volgens mij wel.

Volgens mij vond hij dat nog wat hebben ook. Gatver...

Wat zijn mannen toch eikels soms.

Ja, soms wel, ja.

Niet altijd! Maar soms wel.

Ja.

Het had iets magisch.

Zo'n rolletje film dat je uit je camera haalde en naar de fotowinkel bracht.

Dan kwam je een week later je foto's ophalen en was het zo spannend of ze goed gelukt waren.

En wat er ook alweer op stond. Want dat was je vaak alweer vergeten.

Maar tegenwoordig klikt iedereen zich wezenloos.

Alles wordt vastgelegd.

'Ben in de supermarkt.' 'Sta op het Centraal Station.'

Laatst was ik bij een expositie en toen stond iedereen om me heen...

zich te verdringen om een foto te maken!

Ik bedoel: Ze hebben allemaal de moeite genomen om naar het museum te gaan...

en dan staan ze voor zo'n schilderij en dan kijken ze daar niet naar.

Nee, ze maken er een foto van, of nog erger, van zichzelf voor dat schilderij.

Nou ja, dat is toch best gek?

Of ligt dat aan mij?

(deurbel)

(geklop op het raam)

Heeee!

Heee!

Ja, hoor! Gefeliciteerd!

Met je verjaardag!

Dank je wel. Wat zit je haar leuk!

We hebben heel veel lekker eten mee. Verjaardag!

(ze juicht)

Hee, jongen. Hai lieverd. Goeiemorgen.

Goeiemorgen. Wil je wat eten?

Ik pak zelf wat.

Hee Max...

sorry dat ik zo heftig reageerde gisteren.

Een beetje overdreven.

Ik wist gewoon niet dat het echt bont was.

Maar ik breng hem straks terug, oké? M-hm.

Oké, leuk! Fijn, ze zijn binnen.

Wat? De foto's.

Welke foto's? De portretten voor mijn werk.

Zijn ze leuk geworden? Heel erg leuk. Mag ik eens zien?

O. Oké...

Je lijkt een beetje op Hans Klok.

Ik vind Hans Klok heel knap.

Ja, ik ook, maar het is wel...

Sorry, pap, maar dit ben jij helemaal niet.

Hier, deze. Moet je kijken.

Ik ben het wel een beetje met Max eens; het is niet echt... jij.

Wacht, heb je nou... lipgloss op?

Nee...

(ze lachen)

Geweldig dit. Scones!

Ik ben niet gek op verrassingen, maar dit vind ik echt top.

Hebben jullie...? Wil je koffie?

Willen jullie koffie? Ja, lekker.

Ik wil ook koffie. Yes.

(ze smiespelen)

Wat is er? Hm? Niks.

Nee?

Hoe staat het met dat gastoptreden van Toby Lakmaker?

Het ziet er naar uit dat dat gaat lukken. Nee...

Ik heb contact gehad met de uitgever en die heeft een datum voorgesteld.

Oké, als je dat gedaan krijgt...

dat is echt fantastisch.

(deurbel) Top.

Ja, dat is je cadeau! Je moet even opendoen.

Nee, nee, nee. Doe eens open!

Ik hoef niemand. Wie is dit, wat is dit? Ik wil het niet!

Nee, nee. Doe open! Doe open!

Kom. Oké.

Hee pap.

Gefeliciteerd.

Jochie toch...

Pappie.

Gefeliciteerd met je verjaardag.

Wij dachten: Dit ga jij vast een leuke verrassing vinden.

Hoe kan dit nou?

Hee, hallo! Heeee!

O, wat fijn!

Je bent er gewoon!

Ik had heel veel vertraging.

En een jetlag, maar ik ben er.

Ik weet het echt even niet. Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Laten we even taart eten. Ja, haha.

Oooo...

Erikje...

Goedemorgen. Mag ik twee van die bossen tulpen. Eentje voor haar...

en eentje voor mij. Wat lief, mam. Dank je wel.

Lieverd, ik kreeg gisteren een berichtje van de moeder van Marcel.

Die wil graag koffie met mij drinken.

Denk je dat ik dat vervelend vind? Dat weet ik niet.

Echt niet. Ik vind het juist leuk als jullie gewoon contact houden.

Nee, echt. Oké, gelukkig.

Dank je wel. Alsjeblieft.

Geef maar, hoor. Ik stop ze wel in mijn tas. Fijne dag.

Alleen misschien niet over die belasting beginnen.

O? Is dat nog steeds niet opgelost?

Nee, jammer genoeg niet.

En zegt dat maar niet tegen papa.

O nee!

Oh. Wat is er?

Soms zie ik mezelf lopen in een winkelruit...

en zie ik hoe oud ik ben geworden. Dan schrik ik zo ontzettend.

Lieverdje! Je bent helemaal niet oud!

Ik vind mezelf wel grauw de laatste tijd.

Saai, middelbaar. Je hebt ook nogal wat voor je kiezen gehad, zeg.

Toen ik 50 werd keek ik in de spiegel en dacht ik: O, dat dunne haar!

En die rimpels!

Maar toen ik een tijdje later die foto's terug zag, dacht ik:

Ik was eigenlijk best leuk.

Dat ga jij ook krijgen. Als je over 30 jaar je foto's terugziet...

denk jij precies hetzelfde. Oké.

Liefje? Ja?

Koffie? Of te druk?

Nee, koffie.

Wacht, ik doe de deur open.

Maar waar staat dat pand dan precies?

Dat enorme oranje ding.

Daar zat vroeger zo'n school in. Dat is een kilometer verderop!

Iedereen die daarheen moet, moet door onze straat.

En die is daar niet op ontworpen. Het wordt één grote opstopping.

Om nog maar te zwijgen over alle andere overlast.

Vanmorgen mochten we onze mening geven op zo'n inspraakbijeenkomst...

waar de burgemeester dan ook is.

Die zegt natuurlijk alleen maar: 'Ik heb begrip voor uw zorgen.'

Met zo'n zijige stem.

Dat heeft ie op communicatietraining geleerd. Hij meent er geen zak van.

Die mensen zijn gevlucht uit oorlogssituaties. Daar moet toch een oplossing voor komen?

Weet ik ook wel. Ik zeg ook niet dat zo'n centrum er niet moet komen.

Maar ze kunnen wel beter nadenken over waar.

Doe dat lekker in de straat waar de burgemeester woont!

Hoe was het gisteravond?

Wat? Bij Mees en Nina.

Leuk. Echt heel geestig...

om te zien hoe ze vadertje en moedertje lopen te spelen!

Wel een klein huisje. En die buurt...

We waren blij dat de auto er nog stond toen we buiten kwamen.

Hadden ze lekker gekookt? Nou...

de quiche was niet helemaal gelukt, nee.

Die moeder van dat meisje, daar is toch wat mee? Een alcoholprobleem?

Toch? Ja.

Nou, goed. We hopen dat Mees het staatsexamen gaat doen...

en doorzet met zijn plannen.

Want dit gekneuter zet geen zoden aan de dijk.

En hoe gaat het met Pip? Is ze alweer een beetje afgevallen?

De laatste keer zag ze er zo raar uit met zo'n ring door haar neus.

En ze is echt veel te dik. Moet je wat van zeggen.

Je helpt zo'n kind echt niet door alles met de mantel der liefde te bedekken.

Ik denk dat het beter is dat jullie gaan.

Ik geloof niet dat jullie doorhebben hoe ongelooflijk onaardig jullie worden.

Onaardig?! Ik ben realistisch!

Dat jullie Laszlo niet willen zien of eigenlijk compleet negeren...

dat vind ik al raar.

Nou ja, eigenlijk gewoon onbegrijpelijk.

(diepe zucht) Hebben we dat weer...

Maar dat jullie zulke nare dingen over Mees en Pip zeggen, trek ik echt niet.

Dus ik hoef jullie even niet meer te zien.

Nou ja, zeg! Doe niet zo belachelijk.

We zeggen alleen maar... Ben jij in de overgang?

Ik meen het. Ik wil dat je weggaat.

Oké.

Idioot gedoe!

We spreken elkaar wel weer als je een beetje gekalmeerd bent.

(de buitendeur valt dicht)

(ze slaakt een diepe zucht)

Dat truitje! Hahaha!

Die sokjes.

Hoe lang blijft ie? Meer dan drie weken.

En je wist helemaal van niks?

Mijn moeder had alle kleinkinderen een bonus gegeven...

en daar heeft hij zijn ticket van gekocht.

(deurbel)

Nee, blijf jij maar hier. Dat is vast oma.

Als die jou ziet, krijgt ze een hartverzakking.

Heb jij in je broek gepoept?

Echt?

Hee. Hee.

Kom binnen. Ik kwam alleen even iets langsbrengen. Deze is voor jou.

Gefeliciteerd.

Deze is voor Chris, als welkomstcadeau.

Zat jij ook in het complot?

Hm... was je verrast?

Compleet.

Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik sta nog steeds te shaken.

Wat een geweldige actie, hè, van die drie? Ongelooflijk lief.

Nou, ik ga.

Merel, goed nieuws. Eh...

Van die scan.

Eh... ja, ja, ja.

Maar het blijft een beetje onzeker.

Ik denk de hele tijd: Kom maar op met die operatie.

Het is zo'n raar gevoel.

Dat daar iets zit wat niet goed is.

En dat dat groeit.

Wil je echt geen stukje taart?

Chris vindt het vast heel leuk als je even binnenkomt.

Kan je hem dit ook persoonlijk geven.

(geroezemoes)

Chris... Hee!

Hallo.

Wat heerlijk om jou te zien!

Ik wil je even voorstellen aan Hannah.

Hannah, Merel.

En dat is... Benjamin.

Ja. Hee!

(gevoelige pianomuziek)

(gelach)

Benjamin!

We hebben allemaal een beeld van wie of wat we willen zijn.

Een ideaalbeeld, waar we dolgraag aan willen voldoen.

Van een hele goede moeder bijvoorbeeld...

die altijd lacht, geduldig is en nooit uit haar slof schiet.

Of de ideale schoonzoon.

Of het beste leerlingetje van de klas.

Kom op.

Maar zijn natuurlijk helemaal niet dat ene beeld...

dat we onszelf hebben opgelegd of dat anderen op ons hebben geplakt.

Sterke mensen weten zich ook wel eens geen raad.

En de stoerste types zijn ook wel eens onzeker.

(emotionele muziek van P!NK: All of out of fight)

In films is het altijd heel erg duidelijk.

Iemand is of een lul of een held.

Maar de werkelijkheid is natuurlijk een stuk minder eendimensionaal.

(berichttoon)

(emotionele muziek van P!NK: All of out of fight)

Mensen zijn geen sjablonen.

Geen archetypes.

Ze zijn gecompliceerd.

En tegenstrijdig.

En niet voor één gat te vangen.

En ze zijn al helemaal niet ideaal.

Daarom zijn ze ook zo interessant.

Een beterschapsbeertje? Om je gezelschap te houden.

Zelf heb ik zelden gelijk gehad en dat is me na verloop van tijd zwaar gevallen.

Of ik laat me steriliseren, dan zijn we overal vanaf.

Dat zou toch helemaal te gek zijn?

Ik heb besloten om een beetje afstand te nemen.

Goed dat je hem hebt laten gaan.

Dat je hem hebt teruggegeven aan de natuur. Dat is heel belangrijk.

Even weg, kamperen. In de winter?

Ik functioneer gewoon niet met allemaal mensen om me heen...

die ik niet ken.

Je laat me gewoon wéér zitten.

NPO ONDERTITELING TT888, 2024 informatie: service.npo.nl