Original subtitles

Vertaling en ondertiteling AV Media Factory bv

Goedemorgen. - Als u mij wilt volgen.

Goed zo? - Uitstekend, Mr Melmotte.

Beginnen.

Zullen we naar de zitkamer gaan? - Zijn Lady Carbury of Sir Felix er?

Mijn broer is weg en mijn moeder is ziek.

Wat kan ik voor u doen? - Er is wijn en drank niet betaald.

De rekening is al zeven maanden oud.

Ik begrijp het. - Sir Felix heeft pas weer besteld.

Sir Felix verwacht binnenkort een flinke som gelds.

De Mexicaanse spoorlijn. Hij zit in de raad.

Ik heb overwogen zelf in te stappen, op bescheiden wijze.

U hoeft niet lang te wachten. - Weet u een datum...

We zouden met tegenzin een andere wijnhandelaar nemen.

Natuurlijk horen we van u, als het u uitkomt.

Dank u, Mr Wakeham.

Is hij weg? - Ja.

Dit is vreselijk. Waarom betalen we hem niet?

We hebben geen geld. - En we weten door wie dat komt.

Je ruïneert me liever dan Roger te trouwen.

Een beste man, die al van je hield toen je een kind was.

Ik wou dat ik van Roger kon houden, maar dat kan ik niet.

Hij heeft ons vaak geholpen met kleine bedragen.

Dus hij koopt me op afbetaling?

Ik trouw uit liefde, als ik trouw.

Ik word liever telegrafiste, zuster, of schrijfster zoals U.….

Dan dat ik trouw voor geld. Werken is eerlijk.

Trouwen zonder liefde is prostitutie.

Sony, maar zo denk ik erover. - Nu je Montague de avonturier kent.

Je denkt zeker dat je verliefd op hem bent?

De dingen zijn veranderd.

Zo.

Dus je voelt nu niets Meer voor me?

Dat zou ik nooit kunnen zeggen.

Goed. Kijk me eens aan.

En vertel me wat er aan de hand is.

Je hebt een ander ontmoet, nietwaar?

Een jaar geleden beloofde je dat je me zou volgen naar San Francisco.

Maar je kwam niet. Geen brief.. - Er waren omstandigheden.

Ik heb je alles verteld over mezelf. En jij niets.

Ik dacht dat je me beu was, dat je een ander had.

Er was nooit een ander. - Ik begroef me in mijn werk...

Je bent de man geworden die ik altijd in je zag.

Winifred.. - Winifred. Eindelijk.

Ik heb je vanaf het begin Paul genoemd.

Nou, zeg op. Is er een andere vrouw van wie je houdt?

Ja. Ja, die is er.

En heb je die ook beloofd met haar te trouwen?

Nee. Nee, nog niet. - Maar ze houdt van je.

Dat heeft ze nooit gezegd. - En jij hebt haar niets verteld.

Niets.

Dan heb je geen enkele band met haar.

Bij ons is het andersom. Wij zijn met elkaar verbonden, nietwaar?

Is het in jouw land niet zo dat een aanzoek bindend is voor een man?

Alleen de vrouw mag de verloving verbreken.

Ik smeek je me nu vrij te laten.

En ik weiger.

Want ik weet wat goed voor je is. Beter dan je het zelf weet.

Je zegt dat ik je niets over mezelf verteld heb.

Maar ik heb je alles gegeven wat een vrouw kan geven.

Kun jij zeggen dat dat niets betekende?

Dat dat niets voor jou betekent?

Kun jij me zeggen dat je geen gevoelens voor me hebt?

Kus me dan, Paul.

Desnoods alleen uit vriendschap.

Ik moet gaan.

Goed dan.

Ik laat je gaan, voorlopig.

Maar je bent te eervol om haar het hof te maken terwijl je van mij bent.

En te goedhartig om mij alleen achter te laten in Londen, zonder vrienden.

Als je alleen vriendschap wilt. - Voorlopig wel.

Het kan een soort spe! zijn, zie je.

Jij moet mij ertoe overhalen je los te laten.

Ik moet je ervan overtuigen dat je bij mij beter af bent.

Een spel?

Noem je dit een spel?

Met een hoge inzet, en gespeeld met dodelijke ernst.

Denk er niet te licht over. Dan krijg je spijt dat je ooit geboren bent.

Zo.

Ga nu maar. Ik weet dat je snel terugkomt.

Ten slotte kondigt uw voorzitter met plezier aan, al weet u het al..

Dat de eerste uitgave van aandelen volgens plan is verlopen, zeg maar.

Dat kun je wel zeggen. - En dat de waarde is gestegen..

Met vijfhonderd procent. Niet slecht.

Dus als we ze nu te gelde maken, krijgen we vijf keer de inleg?

Dat is zo. Maar u kunt beter nog meer spoorwegaandelen kopen.

Ze stijgen nog veel meer, laat uw geld waar het is.

En als iemand nog meer liquide middelen heeft...

Wat zijn dat?

Liquide middelen zijn baar geld. Als u dat heeft, bouw uw pakket dan uit.

Dit is de kans van de eeuw.

En ik zeg u, u moet smeken, lenen, alles verkopen...

en nu meedoen, nu de waarde stijgt.

Dan kunt u uw kleinkinderen vertellen dat u er vanaf het begin bij was.

Bij het beste wat er deze eeuw is gebeurd.

Ja, Mr Montague? - Er wordt in het werk geïnvesteerd?

Het landmeten kan beginnen, en meteen daarna de bouw zelf?

Zo is het. Alles is onder controle.

Wel, heren? - Welke sommen zijn er uitgegeven?

Voor welke fasen? - Dat staat in de boekhouding.

Waar kun je die inzien? - Op het kantoor, te zijner tijd.

Zoals ik al zei, het werk is onder controle.

En nu, als er verder niets te bespreken is..

Verklaar ik de vergadering voor gesloten.

Hij laat zich niet zo snel inpakken. - Stel hem gerust met wat cijfers.

Hij wil echt die spoorlijn, denk ik. - Wij toch ook?

Waar of niet? - Als u het zegt, Mr Melmotte.

Kom op, Croll. We hebben grotere prooien dan hij gepakt.

Ik heb haar gezien.

U heeft een prachtig huis, meneer.

Sir Felix Carbury wil Mr Melmotte spreken. Hij verwacht me.

Ik word verwacht.

Wacht hier, meneer.

Bent u Sir Felix?

Ik ben Didon. Kom mee.

Kom mee, snel.

Goed dan, als u het zegt.

Ik heb hem voor u gehaald.

Waarom kwam je niet eerder? Ik heb naar je verlangd.

Rustig aan, rustig aan. - O, Didon weet alles.

Je gaat naar hem toe? - Hij is bezig.

Nee, hij is wel te spreken, alleen voor jou.

Ga nu. Laat je niet afbluffen. - Precies. Absoluut niet.

Naar binnen maar.

Hoe maakt u het, Sir Felix?

U komt voor de dames, nietwaar? - Ja.

Maar ik wou u ook even opzoeken.

Dat is heel aardig van u.

Mr Melmotte, ik ben hier om...

Ik ben hier om... Kort gezegd...

Ik kom u om de hand van uw dochter vragen.

Dat meent u niet.

Jazeker. En we hopen dat u uw toestemming geeft.

We? - Uw dochter en ik.

Dus zij wist dat u kwam? - Ja.

Ik was meteen op haar gesteld, u weet hoe dat gaat.

Nee, daar weet ik geen barst van.

Ik weet wel hoe het hoort te gaan.

De jongeman hoort eerst met de vader te spreken.

We weten dat alles van u afhangt.

Helemaal niet.

Ze is meerderjarig.

Ze kan morgen met u trouwen, als ze wil.

U bent baronet, dacht ik? - Jazeker, ik ben baronet.

Geen geldzorgen, nietwaar?

Niet precies, nee. Ik neem aan dat u haar een fortuin meegeeft.

Ze krijgt niks als ze trouwt zonder mijn toestemming.

Ik hoopte dat u toestemming geeft. “Ik heb nog geen nee gezegd.

Wat zijn uw bezittingen, Sir Felix? - Die zijn niet zo groot.

Niet zoiets als die van de Markies van Westminster?

Niet echt, nee. - Waar is uw landgoed?

Carbury Hall. In Suffolk, bij de Longestaffes.

Carbury Hall? Ik wist niet dat dat van u was.

Nou, dat is het ook niet. Precies. Nog niet.

Maar ik ben wel de erfgenaam.

De erfgenaam.

Van wie is het nu? - Mijn neef. Roger Carbury.

En dat is een oude man? - Niet bepaald een jonge man.

Hij is niet zo heel erg oud. - Juist, ja. Niet zo erg oud.

Gezond van lijf en leden? Kunnen de voetjes nog van de vloer?

Nou... Ja, ik denk van wel.

En als hij trouwt en kinderen krijgt? - Geen idee.

Het lijkt me niet waarschijnlijk. - Wat is intussen uw eigen vermogen?

Mr Melmotte, hef feit is dat ik van uw dochter houd.

En zij houdt van mij. Ik ben misschien niet zo rijk.

Maar ik ben 'n baronet en gentleman. - En ik niet?

Nee, dat bedoelde ik niet. - We begrijpen elkaar heel goed.

U zorgt voor de status, ik moet voor het geld zorgen.

Dat is de transactie.

Ik koop een plek in de society voor mijn dochter.

U stelt het wel erg vulgair voor... - Geeft niks. Ik denk erover na.

Maar reken nergens op.

Geld verwacht geld, weet u.

Is hij niet geweldig? - Hij heeft een mooi gezicht.

En hij kan heel goed kussen.

Ik ken betere. En Nidderdale is een echte lord.

Maar u vindt deze leuk. - Ja Didon, dat is zo.

Ik hou van hem.

Ik wist niet dat Felix Carbury van het platteland hield.

Ik hou er niet van, dat weet ik wel.

Hoe lang zitten we hier nog vast? - Ik weet niet wat je bedoelt.

Dit is je thuis. Kom er nu maar wonen.

Hier ontmoeten we nooit iemand. U weet wat dat voor mij betekent.

Ik moet naar Londen. Het is mijn laatste kans.

Het heeft niks met moeten te maken. Ik kan het gewoon niet betalen.

Vader, als u me niet zelf brengt, kan ik dan bij vrienden logeren?

De Primeros zijn in de stad.

Ik heb inderdaad een uitnodiging voor je ontvangen.

O ja? Van wie?

De Melmottes.

Die vreselijke mensen.

Waarom niet de Primeros? Of Julia Monogram?

Het is dat of op het land blijven.

Je weet dat je vader een hekel heeft aan de Primeros.

Goed, ik ga naar de Melmottes, als het echt moet.

En ik neem de eerste man met 4000 of 5000 per jaar.

Al komt hij uit de gevangenis of het gesticht. En dan is het uw schuld.

Ik wou dat we langer samen waren. Ik ook.

Woonde je maar in de stad. Dat zou leuk zijn.

Nou en of. En ik zou er zo willen wonen.

Ik moet weg. Opa heeft John Crumb weer gevraagd.

En wie is die John Crumb dan wel?

De molenaar. Hij zoekt me vaak op.

Dus kom snel terug, anders is hij je voor.

Daar is ze.

Weer te laat, sloerie. - Ze is het wachten waard.

Waarom zeg je altijd hetzelfde, John?

Wees eens wat beleefder, de arme kerel gaf je een compliment.

En waar blijft het eten? - Het was al klaargemaakt.

Je had het zelf kunnen pakken. Te veel moeite, zeker?

Een flink pak slaag zou je goeddoen. - Zo doe je dat niet, Mr Ruggles.

Dat denk jij. Vrouwen moet je geregeld meppen.

Net als tapijten, hè?

Zo kan hij wel weer.

Heel smakelijk, Ruby. - Dank je, John.

Wacht even.

John wil je iets zeggen, Ruby.

Nietwaar, John?

Alleen maar dit. Het huis is nu helemaal klaar.

Noem maar een datum. We trouwen zo snel als je wilt.

Morgen zou mij nog niet vroeg genoeg zijn.

Dus zeg ja, en ik zal mijn best doen je gelukkig te maken.

Ik kan niet met je trouwen.

Het spijt me.

Maar je zei dat je van me hield.

Je zei altijd dat we zouden trouwen.

Jonge vrouwen mogen van gedachten veranderen. Dat heb ik gedaan.

Het spijt me, ik kan er niets aan doen.

Jij akelige, ondankbare slet. Een goeie vent zo behandelen.

Ik ransel je af. - Raak me niet aan.

Ik hou van een ander. - Wie dan?

Dat zeg ik niet. - Je krijgt een pak op je donder.

Kom hier. Kom terug.

Als je me slaat, is dat de laatste keer, dat zweer ik.

Je zult me zeggen wie het is.

Geef me eens een zoen.

'Aan Sir Felix Carbury, de Beargarden Club. Geachte heer.

Ik heb gedaan wat ik zei, en eerder dan ik dacht.

Ik heb John Crumb afgewezen. Opa heeft me eruit gezet.

Ik ben nu in Londen.

Wanneer zie ik je weer? Van papa mag je hier niet meer komen.

Maar ik ben niet bang voor hem. Dat moet jij ook niet zijn.

Waarom kun je nou nooit iets goed doen?

Geld laat me koud, ik trouw nooit met een ander.

Ik wil graag met je uit dansen, en het variëté zien.

Je liefhebbende Ruby.'

Is alles in orde, Sir Felix?

Ja Vossner, ik zou niet weten waarom niet.

Bevalt het u, Miss Longestaffe?

Ja, dank u wel. Aardig dat u het vraagt.

Kan er dan nog een mooi lachje af?

O ja, ik Koop een van de eigendommen van uw vader.

Pickering Park. Dat wordt de bruidsschat van dit dametje.

O ja? Ik dacht dat Adolphus niet akkoord ging.

Dat wordt allemaal geregeld.

Als ik iets wil, krijg ik het meestal.

Wil je in Pickering Park wonen, als Lady Nidderdale?

Waar dan ook, maar ik trouw niet met hem.

Ze denkt dat ze verliefd is op die fat, die baronet.

Wat is nou een baronet? Dat kan ik ook worden. Makkelijk.

Als ik een zetel krijg in het parlement...

moet ik wat geld spenderen aan de goede kant, de conservatieve...

wat dinertjes geven, en het is voor elkaar.

Sir Augustus Melmotte, baronet.

Wat dacht u daarvan?

Heel interessant.

Wat jammer.

Nou ja, zeg.

Neem me niet kwalijk, ik wou niet.…

Zullen we ergens naartoe gaan waar we kunnen praten? Ongestoord?

Volgt u mij maar.

Wat is dit, Niddy? - Marie. Ik heb weer een kans.

Dat is niet eerlijk. Ik kan er niks aan doen. De papa's.

Ik kan helemaal niks doen. - Andrew.

Kom bij ons zitten. - Nee. Hij moet nu meteen weg.

Melmotte maakt hem af. U moet gaan, meneer.

Wat is ze ondeugend. Ga nu, hij maakt u af.

Ja, het lijkt me beter... - Nee. Laat hij ons maar doden.

Ik trouw nooit met Nidderdale. Dat gaan we papa nu vertellen.

Hij kan me niet dwingen een ander te trouwen.

Als jij me trouw blijft, kan niets ons scheiden.

Zul je dapper zijn? - Hij Komt, om ons te doden.

Jij moet dapper zijn, ik ben het ook. - Marie, ik denk echt...

Luister goed, u daar. Sir Felix.

Mijn dochter is verloofd met Lord Nidderdale, ja?

Nee. Ik trouw niet met hem, al hakt u me in stukken.

Ze trouwt met Nidderdale, dus u kunt net zo goed weggaan.

Hij is mijn minnaar. - Flauwekul.

Nee. Ik hou van hem, en ik wil geen ander.

Sla me maar als u wilt, dat verandert niets.

Ga naar je kamer. Ik ga. Maar toch hou ik van hem.

Wegwezen.

Het spijt me dat ik aan deze storing heb bijgedragen.

Ga weg, en kom niet meer terug.

Denk erom, als ze zonder toestemming trouwt, krijgt ze niets.

Goedendag, Sir Felix.

Ik wil u met plezier ontmoeten in de City.

Ik ben het maar, mijn eigen liefste Felix.

Je geeft me toch niet op? Heb je hem dat gezegd?

Hij zei dat we geen cent zouden krijgen, dus..

Ik heb mijn eigen geld.

In Frankrijk heeft hij vee! geld op mijn naam gezet. Duizenden.

Dan kon hij z'n schuldeisers zeggen dat hij niks had.

We kunnen samen vluchten.

Goeie God, jij zit vol verrassingen.

Stuur me een briefje via Didon.

Heel onrealistisch, vind je niet?

Zou een meisje ooit zo huilen omdat haar minnaar met een ander praat?

Niet alle vrouwen zijn hetzelfde. - Gelukkig niet, voor de mannen.

Maar de meesten van ons hebben iets van een wilde prinses.

Dus kijk maar uit.

Dat zal ik doen.

Breng je me naar huis? - Natuurlijk.

Het hoeft niet, hoor. Ik durf wel zelf een rijtuig te nemen.

Maar ik wil je wat langer zien. Heb je genoten, vanavond?

Ja. Heel erg.

Ik ook.

Kom even binnen.

Goedenavond, Mrs Hurtle. - Goedenavond, Ruby.

Ze komt vers van het platteland. Nichtje van de hospita.

Ik weet niet wat ze van me vindt. Ik heb gezegd dat we verloofd zijn.

Ik hoop dat je dat niet erg vindt.

Is dat verstandig, denk je?

Nou, als je er onaangenaamheden en roddel mee voorkomt.

Doe de deur eens even dicht.

Ik laat me niet van je scheiden. Ik doe alles voor je liefde.

Nee, niets zeggen.

Ik begrijp het wel.

Ga Nu maar.

Ga Nu maar.

Edelachtbaren, mijne heren.

Ik kan u vertellen dat we succes hebben.

Ik wou dat ik de balans kon laten zien. Een mooi gezicht.

Maar in dit soort zaken moet je discreet zijn.

Dus namens alle aandeelhouders, wier belangen wij beheren...

moet een gedetailleerd verslag heel even worden uitgesteld.

Ik stel voor dat we verdagen tot volgende week.

Mee eens. - Als u het voorstel goedkeurt..

Kunt u ons verzekeren dat de bouw volgens schema verloopt?

Dank u, Mr Montague. Wie is voor?

En dat alle documenten door ons geïnspecteerd kunnen worden?

Wie is tegen?

Voorstel aangenomen. De zaken zijn afgehandeld.

Ik begrijp het wel. U bent een prima kerel, en dit is een groots project.

Ik weet dat u het aan mij gegeven hebt, en ik ben erg dankbaar. Maar...

U begrijpt de zakelijke kant niet. Die moet u aan mij overlaten.

Ik zal u rijk maken, en u krijgt uw spoorlijn.

Vertrouw me nu maar. U krijgt er geen spijt van.

En zit me niet meer dwars, of u zult het bezuren.

Ik wens u een goede middag.

Hij deugt toch wel? Ik trouw met zijn dochter.

Kom Nidderdale, we verspillen kostbare tijd.

Bent u er nog, Mr Montague?

Nou, ik ben blij dat u gebleven bent.

Mr Montague... - Gaat u zitten, alstublieft.

Ik deed daarnet een beetje bars tegen u.

Mijn verontschuldigingen.

Mooi. Maar het gaat hierom. In deze situatie is unanimiteit alles.

Als wij ruzie maken in de directie richten we schade aan.

Wij dragen de dromen van duizenden aandeelhouders op onze schouders.

Ze zijn van ons afhankelijk. Dat weet Croll ook.

Voor hen moeten de aandelen blijven stijgen. Dat is wat u moet begrijpen.

U wilt toch niet dat de hele zaak instort?

Of wel?

Luister eens.

Ik doe dit om een spoorlijn te bouwen.

En daar zie ik nu niets van. De aandelenprijs is bijzaak.

Hoe zit het met de landmeting?

De arbeidskrachten? De aankoop van materiaal, van machines?

Dat is allemaal onder controle.

Alles waar u het over hebt, dat stelt helemaal niets voor.

Gewoon een kwestie van constructie. Moeren en bouten.

Iedereen kan een spoorlijn bouwen. Maar sommigen willen iets hogers.

Maar wat weet een eenvoudig ingenieur als U.

Over het bouwen van een groot zakenimperium?

Dan heeft u geen bezwaar als deze eenvoudige ingenieur...

naar Mexico gaaf om te inspecteren?

Ga maar, doe wat u wilt, het laat me onverschillig.

Dan doe ik dat.

En als er nog niets gebeurd is, begin ik zelf aan de bouw.

Hij doet het. - Laat hem. Mexico is ver weg.

En ons werk is hier.

Sorry, ik wist niet dat je hier alleen was.

Mama is uit met Roger. - Dus Roger is in de stad.

Ja. Hij komt nu veel vaker naar Londen.

We hebben elkaar zo lang niet gezien. - Ja. Sinds het bal van de Melmottes.

Ik neem aan dat je het druk hebt gehad.

Ja, dat is zo. - Met je spoorlijn?

Kom even zitten.

Ik kwam zeggen dat ik eerder naar Mexico ga dan gepland.

Over twee weken.

Waarom frons je? Vind je dat niet fijn?

Ik weet niet zeker wat ik daar aantref.

Ik begin te denken dat Melmotte weinig met spoorlijnen heeft.

Maar er zijn dingen en mensen die ik met veel spijt achterlaat.

Hella...

Je verwijt het me vast dat ik je niet eerder heb opgezocht.

Toch heb ik elke dag aan je gedacht, sinds onze laatste ontmoeting.

Maar er waren moeilijkheden.

Mijn vriendschap met Roger, bijvoorbeeld..

En andere verplichtingen.

Waarom zou je uit vriendschap voor Roger niet met mij kunnen praten?

Ik zou niet tussen jullie in staan. - Moest je dat beloven van hem?

Daar had hij het recht niet toe. Ik ben niet verloofd met Roger.

Hoewel ik erg veel om hem geef.

Kun je van hem houden, zoveel als een vrouw maar kan?

Want dan verlaat ik Engeland, om nooit terug te komen.

Daar is mama.

Mr Montague. Wat een onverwacht genoegen.

Ja, ik ga naar het buitenland, dus ik wou u nog even bezoeken.

Roger. Ik had geen idee dat je in Londen was.

Wat is de reden? - Wat zaken, meer niet.

Heeft u een plezierige avond gehad? - Heel plezierig. En jij?

Totaal niet. Tot Mr Montague me redde van de rekeningen van Felix.

Ik wil niet ongemanierd zijn. - Ik wou niet zo lang blijven.

Ik loop even mee naar je club.

En als we u niet meer zien voor uw vertrek, goede reis.

Ik zal aan u denken.

Ik wist niet dat je Hetta wel eens alleen sprak.

Dit was de eerste keer sinds onze laatste ontmoeting.

Ik zal niet proberen je te bedriegen.

Ik hou van haar.

Wat bracht hem hier? - Hij bracht zichzelf.

Het was geen afspraak, als u dat bedoelt.

Hoe lang was hij hier al? - Een paar minuten maar.

Er is iets tussen jullie. Wat is het?

Je hebt je toch niet verloofd?

Wat is het dan?

Ik hou van hem, en ik weet dat hij van mij houdt.

Na een paar korte ontmoetingen? Wat weet je van hem? Niets.

En je arme neef Roger dan? - Het spijt me.

Maar je kiest degene niet van wie je houdt.

Je denkt dat je eervol handelde, maar je kwam tussen Hetta en mij.

Wees genadig, Paul. Laat de dingen rusten.

Hetta is de enige voor mij.

Doe het voor onze vriendschap. Pak me Hetta niet af.

Dat zou ik nooit doen, maar als ze zelf kiest.…

Na alles wat we voor elkaar betekend hebben, pak je haar af?

Ze is geen bezit, dat de ene man kan pakken of de andere houden.

Ze heeft haar eigen wil, en haar eigen hart.

Uiteindelijk zal zij kiezen. Misschien wel geen van ons beiden.

Hallo, John. Kom binnen.

Ik wou u niet storen. Gaat u weer naar Londen?

Nee, ik had behoefte aan een andere omgeving, en eenzaamheid.

Ik hoopte dat u naar Londen ging. - Waarom?

Nou, het is Ruby. Ze is weggelopen.

Naar Londen, denk ik. - Is Ruby weg?

Ja. Ze heeft ruzie gehad met haar grootvader.

Hij behandelt haar niet goed. Het is ook zijn schuld.

Maar hij heeft spijt, en hij wil haar terug. Ik ook.

Ik wil u niet ophouden. - Ik doe wat ik kan.

Maar Londen is groot. - Dat weet ik wel, meneer.

Maar u zult doen wat u kunt?

Ze is me erg dierbaar. Ik zal m'n best doen, dat beloof ik.

Ik ben toch wel op tijd thuis? Mrs Pipkin is streng.

Ms Pipkin kan me wal.

Ze weet dat er iemand is, maar niet wie.

Ze valt flauw als ze hoort dat het een baronet is.

Stil. Ik lijk net een plaatselijke bruut.

Twee glazen, makker. - Komt eraan, edelachtbare.

Als ik mijn aandelen heb verkocht, met winst...

krijg je je eigen huis, ver van Mrs Pipkin.

Ons eigen huis, bedoel je.

Ja, natuurlijk.

O Felix, ik hou zoveel van je.

Die is voor jou, en deze is voor mij.

Zet er maar vast weer een klaar.

Beste vriend.

De dochter van Mr Melmotte en mijn Felix willen trouwen.

Hoewel Mr Melmotte niet graag toestemming geeft.

Denkt u dat het een goede verbintenis is?

Een hele goede, als ze van elkaar houden.

Maar als de jonge mensen de zaak zelf zouden regelen...

Bij wijze van spreken... - Als ze er vandoor zouden gaan?

In het geheim trouwen? - Precies.

Zou Mr Melmotte het zijn dochter vergeven?

En hun een toelage geven?

Dat denk ik wel. Zoals iedere vader die van zijn dochter houdt.

O, Mr Broune, dat is een hele opluchting.

Ik was zo ongerust over die arme Felix,

Lady Carbury, u weet dat ik graag al uw zorgen zou willen wegnemen.

We zijn ook niet meer de jongsten.

Dat is zo, Mr Broune.

Maar ik denk dat we niet te oud zijn om lief te hebben.

Hallo, Broune. Ben je weer bezig?

Felix, waarom ben je zo merkwaardig gekleed?

Dit? Dit is de laatste mode.

Ik heb Mr Broune om advies gevraagd, en hij is 't met me eens..

Dat het 't beste is om de koe bij de horens te pakken.

Welke koe? - Weggaan met Miss Melmotte.

En na het huwelijk om toestemming vragen.

Ik weet het niet. Hij joeg me weg, en beet bijna mijn Kop eraf.

Maar als jij achter me staat, doe ik het misschien toch.

Als Melmotte lastig doet, stuur ik hem naar jou.

Nee, nee. Mijn advies was heel algemeen.

En ik gaf het aan je moeder, strikt vertrouwelijk.

Al onze hoop is nu op jou gevestigd.

Als dit je niet lukt, zijn we geruïneerd.

Grosvenor Square, 2 juli.

Aan Lady Julia Monogram. Beste Julia.

Vreemd dat je me niet uitgenodigd of bezocht hebt.

Dinsdag is hier een kleine soiree.

Maar groot genoeg om niet met de Melmottes te hoeven praten.

Liefste Julia, wat verlang ik naar jou en al mijn echte vrienden.

Als altijd de jouwe, Georgiana Longestaffe.

Lady Julia Monogram.

Beste Julia, je bent gekomen.

Ik blijf niet lang. Sir Damask weet niet dat ik hier ben.

Wie zijn al die vreselijke mensen?

Zo zijn ze niet allemaal. Daar is Nidderdale.

Ik kan niet tegen duitendieven.

Je moet goed begrijpen, als je blijf{ omgaan met deze...

Melmottes, kunnen we je niet kennen. Dat kan niemand.

Je kunt beter teruggaan naar het land.

O, mijn god. Wie is die akelige man die staat te loeren?

Hij valt wel mee. Dat is Mr Brehgert, bankdirecteur in de City.

Hij ziet eruit als een jood. - Is dat erg? De premier is joods.

Ja, maar die nodig je niet thuis uit. O, hij komt hierheen.

Georgiana, ik voel echt wel met je mee.

Maar als je je zo verlaagt, laten de mensen je vallen.

Misschien zien we elkaar op het platteland.

Wilt u me excuseren?

Wie was die dame?

Julia Monogram. Ze was mijn oudste vriendin.

Ze heeft u overstuur gemaakt.

Nee, ik denk van wel. En dat vind ik vervelend.

Helpt het als u erover praat?

Dat is aardig van u, maar nee, dank u.

Wilt u me excuseren?

Snel.

Deze trap. Ik wijs u de weg.

Waar is hij? - Hij hoort hier te zijn.

Hij is er niet.

Hallo, zeg. Hier ben ik.

O Felix, mijn liefste.

Dat duurde lang.

Ik moest naar papa's nare feest. - Arme jij.

Gelukkig had ik dit. - Geef eens.

Wat is je plan?

Sorry, welk plan? - Voor onze vlucht, natuurlijk.

Via Liverpool naar New York is het beste, denken we.

Didon en ik. Ze heeft aan alles gedacht.

Zij gaat mee, als mijn nicht. Jij kunt een Amerikaan zijn, als je wilt.

We noemen je Mr Smith. - Dat is slim, zeg.

Maar we moeten niet allebei tegelijk aan boord gaan.

De kapitein kan ons trouwen. Dat mogen ze, zegt Didon.

Dan zijn we samen, en nooit meer gescheiden.

Hier heb je contanten voor nodig. Zal ik mijn aandelen verkopen?

Dan krijgt je vader argwaan. - Geld is niet belangrijk.

Papa heeft een grote stapel cheques, voor honderd pond.

Daar pak ik er een van. - Heel nuttig.

Pak er meteen maar twee, dan.

Afgesproken. We gaan volgende week woensdag.

Zo snel al? Eigenlijk.. - O ja, dat moet.

Ik moet over twee weken trouwen. - Maar als je je vergist over je geld.

En je pa geeft je niks. Wat dan? - Wie niet waagt, heeft niks.

Maar misschien wagen we alles, en hebben we straks niets.

Dan heb je mij.

Kom snel. Sir Felix, u moet nu gaan.

Goedenacht, mijn liefste. - Marie, schiet op.

Ja, ik kom eraan. - Haast je.

Brehgert komt vanochtend. Zijn firma regelt een lening voor ons.

Hij vroeg of u thuis zou zijn.

Hij valt op u, die Brehgert.

Ik zou hem meteen grijpen. Hij bulkt van het geld.

Bij hem zit je geramd. - Geen ordinaire uitdrukkingen, graag.

Neem me niet kwalijk.

Wat moet ik hem zeggen? Erop af, kerel?

U kunt hem vertellen dat ik thuis ben, en hem kan ontvangen.

We moeten snel zijn.

Wacht bij de deur. - Goed.

Wacht bij de deur. Weg.

Ik wil daar naartoe.

Snel, hij komt eraan.

Schiet op.

O, papa. Kunt u me laten zien waar Mexico is, en waar de spoorlijn komt?

Maak dat je wegkomt. Ik wil hier geen jonge vrouwen.

Weg jij. Ik moet werken. Werken. - Goed, papa.

Wil je Mrs Pipkin zeggen dat we laat terugkomen?

Winifred, ik ga voor een tijd op reis.

Maar voor ik ga... - Zeg het niet.

Niet nu, niet hier, tussen al die mensen.

Soms denk ik dat ik gek word in deze smerige stad. Al die drukte.

Ik wil de hemel weer zien. De zee.

Neem me mee. - Dat kan niet, dat weet je.

Het is geen plek voor vrouwen. - Ik ben geen gewone vrouw.

Ach ja. Mrs Hurtle, die een man heeft doodgeschoten in Oregon.

Zo beschreven ze je destijds.

Ik heb er geen spijt van. Ik zou het weer doen, als het moest.

Als we afscheid moeten nemen, kan dat dan op een heldere, koude plek?

Met het geluid van de zee in onze oren?

Wat hebben we een reizen meegemaakt, jij en ik.

Nog één laatste reis, naar de zee. De echte zee.

Ontsla je me dan van mijn belofte'?

Misschien wel.

Waar gaan we naartoe? Hoe ver is Penzance?

Cromer is veel dichterbij.

Of Lowestoft. Daar nam Roger me vroeger mee naartoe.

Dat is een heldere, koude plek.

Dan wordt het Lowestoft.

Ik wil de plek zien waar je gelukkig was als kind.

Je hoeft niet te blijven. Breng me er naartoe.

Ik kan wel alleen teruggaan.

Dat kun je me toch niet weigeren?

Montague, zei je? Paul Montague?

Ik herkende hem meteen. Ik heb hem vaak bij de heer gezien.

Hij herkende mij niet. - Wat moest hij in Islington?

Hetzelfde als jij. Zijn vriendin opzoeken, Mrs Hurtle.

De Amerikaanse. Ze is beeldschoon, vlammende ogen en veel geld.

Ze gaan trouwen, weet je. O ja?

Anders mag hij niet naar boven. - O, dus hij gaat naar boven?

Krijg nou wat. Paul Montague.

Maar als hij me wel herkende, en de heer komt me halen, wat zeg ik dan?

Dat hij zich nergens mee moet bemoeien.

Dat werkt niet. En mijn tante? Ik heb al die tijd niks gezegd, voor jou.

Ik vind dat je mij iets moet zeggen. Ik meen het.

Als je lastig doet, kap ik hiermee.

Kappen? - Ja, dan kap ik ermee.

Wacht tot ik wat zeg. -Ik kan niet lang wachten.

Stel dat Mrs Pipkin me eruit gooit. Ik zoek een huisje voor je.

Ik moet naar New York voor een maand. Daarna zien we wel.

Ik wil weten of je met me trouwt. - Trouwen?

Nee, dat dacht ik niet. Ik ken wel betere trucs.

Nou, dan zie je me nooit meer terug.

Ruby, ik bedoelde nog niet. Hè, verdomme, wat een toestand.

Dit lijkt me wel in orde, Mademoiselle...

Mademoiselle Racine. Dit is mijn nicht, Madame Du Tours.

Pardon, maar kunt u zich legitimeren?

Waarom is dat nodig? Het is een cheque aan toonder.

Ja, natuurlijk.

Ik kan Mr Melmotte telegrafisch een bevestiging vragen.

Het is een flink bedrag. - Niet voor Mr Melmotte.

En hij wordt woedend als u hem lastigvalt met details.

Natuurlijk.

Wilt u het geld in bankbiljetten? - Van tien pond.

250 pond in biljetten van tien.

Daar ben je.

Alles is geregeld. Didon heeft de tickets. Woensdag gaan we.

De trein gaat om zeven uur.

Waarom gaan we niet samen?

Het is dwaas om samen gezien te worden voor de boot vertrekt.

Dat dacht ik al. - Ik heb al trouwkleren.

O ja? Mooi. - Die reizen vooruit.

Maar m'n juwelen hou ik bij me.

Hier is geld voor je ticket.

In New York schrijven we papa, en hij maakt er het beste van.

Echt waar? Het is een woesteling. - Hij moet wel.

Niet vergeten. De trein naar Liverpool, zeven uur, woensdag.

Kom niet te laat.

O Felix. Je doet het? - U was er toch zo voor?

Mij alle verantwoordelijkheid geven is niet eerlijk.

U en die Broune.

Maar geen zorgen, ik zal de gevolgen dragen, in een erezaak.

Melmotte kan me hoogstens doodschieten.

Mijn lieve jongen, zeg dat toch niet.

Wat kunt u doen, wat geld betreft?

Ik heb niets. Er staat hooguit twintig op de bank.

Je mag zestig rood staan. - Nu niet meer.

Ik heb dat één keer te veel gedaan, voor jou.

Een sombere toestand, als je eigen moeder je niet helpt.

Een sombere toestand, als je eigen moeder je niet helpt.

Laat maar, ik probeer het ergens anders.

Ik kan je een cheque geven voor dertig.

Dat moet dan maar genoeg zijn.

Stuurt u m'n spullen naar de club? Ik moet daar iets regelen.

Stuurt u m'n spullen naar de club? Ik moet daar iets regelen.

Wanneer vertrek je? -'s Avonds.

Wees voorzichtig, schat.

Mijn hart en mijn hoop reizen met je mee.

Ja, zet daar maar neer.

Even maar, vanavond vertrek ik. - Geen enkel probleem.

Wat is dit? Ga je op reis? - Juist.

Nu je het zegt..

Niemand mag het weten.

Niemand mag het weten.

Ik ga ervandoor met Marie Melmotte. - Dat meen je niet.

Nidderdale zal lelijk opkijken. - Mondje dicht.

Ik ga pas over een paar uur. - Nog 'n spelletje kaart voor je gaat?

Ik speel nu liever niet om geld. Ik heb net genoeg voor de reis.

Ik speel nu liever niet om geld. Ik heb net genoeg voor de reis.

Kom op. Een paar rondjes kunnen toch geen kwaad?

Goed dan. Een half uurtje maar. - Zo ken ik je weer.

Goed dan. Een half uurtje maar. - Zo ken ik je weer.

Perfect.

Hier kan ik ademhalen. Ik voel me hier weer echt leven.

Hier kan ik ademhalen. Ik voel me hier weer echt leven.

Fijn dat je me meegenomen hebt, Paul.

Ik ben er ook blij om. - Echt waar? Nee, niet zeggen.

Kijk die rare man eens, met zijn hoofd gebogen.

Hij ziet niets. Hij kan net zo goed door een drukke straat lopen.

Hij ziet niets. Hij kan net zo goed door een drukke straat lopen.

O, God. - Wat is er?

Wat is er in godsnaam? - Dat is Roger Carbury.

Dat is Mrs Hurtle, neem ik aan.

Ik stel je even voor. - Nee.

Ik wist dat je niet volmaakt was. Maar dat je liegt, verbaast me.

Ik wist dat je niet volmaakt was. Maar dat je liegt, verbaast me.

En dat je een smeerlap bent.

Alsjeblieft. Dit is niet wat je denkt.

Wat dan? Je zei dat het voorbij was, en nu zie ik je hier samen.

Het is voorbij. Ik vroeg haar me vrij te laten.

Ze kwam naar Engeland, liet me komen.

Ze kwam naar Engeland, liet me komen.

Ze was eenzaam. Wat kon ik doen?

Dus je trouwt toch met haar? - Nee, ik wil me van haar losmaken.

Eervol. - Een vreemde aanpak.

Naar een hotel aan zee, alsof ze een...

Denkt ze niet aan haar reputatie? Of jij?

Misschien telt dat niet meer. Wat weet ik van hoe mensen nu leven?

Ik kan haar niet verlaten tot ze beseft dat het voorbij is.

En intussen maak je de pure, onschuldige Hetta het hof.

En intussen maak je de pure, onschuldige Hetta het hof.

Heb je haar verteld over die vrouw, en je relatie?

Nee, dat dacht ik al.

Vindt zij het prettig om meegesleurd te worden in die troep van jou?

Vindt zij het prettig om meegesleurd te worden in die troep van jou?

Je hebt geen hoge dunk van me.

Ben je trots op hoe jij met Hetta omgaat?

Wat bedoel je daarmee? - Je ziet haar, en praat over haar...

alsof ze een kind is.

Je deed als 'n volwassene tegenover een kind. En nu wil je haar liefde.

Je deed als 'n volwassene tegenover een kind. En nu wil je haar liefde.

Natuurlijk reageert ze op je avances met gêne en afkeer.

Dat bedoel ik.