Original subtitles

Vertaling en ondertiteling: AV Media Factory bv

Arrète. - Eruit. Schiet op, eruit.

Laten we eens kijken wat we hier kunnen doen.

Melmotte.

Melmotte. - Wat is er met hem?

Melmotte. - Wat is er met hem?

Hij heeft alles naar Londen verplaatst. Kantoor, gezin.

Hij heeft een huis betrokken op Grosvenor Square.

Waar doet hij in? - Geld.

Laat het voor hem werken. Laat het opzitten als een hondje.

Wacht eens even. Is z'n bank niet failliet gegaan in Wenen?

Wacht eens even. Is z'n bank niet failliet gegaan in Wenen?

Dat is zo. Maar Melmotte ontsprong de dans en hield er 'n miljoen aan over.

Ik heb gehoord dat hij een jood is en een zwendelaar en een boef...

en ik wil hem niet kennen.

Dat is leuk en aardig..

Maar kun je je veroorloven om hem niet te kennen? Ik niet.

Maar kun je je veroorloven om hem niet te kennen? Ik niet.

Je vijf, en nog tien.

Er schijnt een dochter te zijn. - Hoe ziet ze eruit?

Dat doet niet ter zake. Ze zou honderdduizend pond waard zijn.

Twee keer zoveel, heb ik gehoord.

Twee keer zoveel, heb ik gehoord.

Je moet niet naar de schouw kijken als je het vuur aanmaakt.

Dat is laag bij de gronds. - Pardon, sir Felix.

Kom op, ga je mee of ben je weg? - Weg.

Weg. -Ik wil je zien.

Verdomme.

Misschien moet je toch even naar Miss Melmotte gaan kijken.

Ja, heel grappig. - Wat een lang gezicht.

Wie is het, Helta?

Mr Wakeham, de wijnhandelaar. - Op dit uur? Dat kan toch niet.

Hij gaat weg.

Wie is dat? - Mr Broune en Mr Alf.

De twee slimste mannen van Londen, hier in mijn arme, kleine salon.

Lady Carbury, u bent al ie vriendelijk.

Beslist niet. Waar zouden we zijn zonder uw uitmuntende dagbladen?

Beslist niet. Waar zouden we zijn zonder uw uitmuntende dagbladen?

Zult u aardig zijn voor m'n arme, kleine boek?

Criminele vouwen. Cleopatra, Mary Queen of Scots, Marie-Antoinette.

Criminele vouwen. Cleopatra, Mary Queen of Scots, Marie-Antoinette.

Sterke vrouwen als speelbal van de liefde. Goede hemel.

Mr Alf. Ik beef nu al van spanning.

Zult u zo wreed zijn tegen me als u was tegen Mrs Effington Stubbs?

Zult u zo wreed zijn tegen me als u was tegen Mrs Effington Stubbs?

Zult u zeggen dat ik beter thuis sokken kan gaan stoppen?

Dat vond ik nou eenmaal, lady Carbury.

Hoe groot uw kritiek ook is, ik zal haar lachend in ontvangst nemen.

Maar ik smeek u, bedenk wel...

dat ik alleen met m'n auteurschap m'n arme kinderen kan onderhouden.

Ik zie niet in hoe dat het literaire gehalte zou beïnvloeden.

En uw zoon kan zichzelf inmiddels toch wel onderhouden?

Hij is toch niet kreupel of imbeciel, neem ik aan?

Goedenavond, lady Carbury. - Goedenavond, Mr Alf.

Goedenavond, lady Carbury. - Goedenavond, Mr Alf.

Gaat u zo zachtzinnig mogelijk om met m'n literaire poging.

O jeetje.

Een ogenblik, m'n lieve vriend. Ik wil u iets vragen.

Ik heb een uitnodiging ontvangen van ene Melmotte.

Madame Melmotte van Grosvenor Square houdt een bal.

Wie is die persoon? Moet men op haar uitnodiging ingaan?

Heel Londen is uitgenodigd en heel Londen komt. Zelfs de prins.

Komt u ook? - Inderdaad.

Komt u ook? - Inderdaad.

Dan zal ik uw voorbeeld volgen.

Ik waardeer uw raad zozeer in deze verwarrende, moderne wereld.

Als je je gezin in je eentje onderhoudt met de pen...

voel je je soms heel alleen en kwetsbaar.

Voel je je soms heel alleen en kwetsbaar.

U zult nooit kwetsbaar zijn zolang ik er ben.

Mr Broune.

Neem me niet kwalijk. Hoe maakt u het, Mr Broune.

Let u maar niet op mij. Een beetje liefdesspel schokt mij niet, hoor.

Ik ga maar, dat lijkt me het beste. - Als u dat denkt. A bientôt.

Moet dat nou, Felix? - Ja, Hetta. Ik vind dat dat moet.

Felix, ik wou dat je je tabak hier niet mee naar binnen nam.

Voor u dan, moeder. - Lieve jongen.

Moeder, zou u misschien 20 pond voor me hebben?

Ik kan je geen 20 pond geven om te verkwisten in de Beargarden Club.

Wie had het over de Beargarden Club? Moeder...

ik sta op het punt om het familiefortuin terug te verdienen.

U vindt toch dat ik een rijk meisje moet zoeken? Ik heb er een gevonden.

U vindt toch dat ik een rijk meisje moet zoeken? Ik heb er een gevonden.

Ze heet Marie Melmotte. Een kwart miljoen.

Ik wil naar haar hand dingen..

Maar ik heb iets nodig om een beetje voor de dag te komen.

Ik kan niet als een bedelaar op Grosvenor Square verschijnen.

Denk je echt dat dit je lukt? - Ik zal 't proberen, voor u en Hetta.

Je bent een lieve jongen.

Ja Hetta, wat is er?

Hij gaat er toch mee kaarten. - Mag een man niet meer kaarten?

Hij gaat er toch mee kaarten. - Mag een man niet meer kaarten?

Van mij mag je dag en nacht spelen als je er geld mee wint.

En je eigen geld mag je verliezen, maar hier moeten we van leven.

En de schaamteloosheid. Heeft het huwelijk niets met liefde te maken?

En de schaamteloosheid. Heeft het huwelijk niets met liefde te maken?

Ik heb m'n geliefde in een harteloze bruut zien veranderen.

Als je broer zichzelf wil wegcijferen opdat jij zelf kunt kiezen..

Dan zou je hem juist dankbaar moeten zijn.

Mooi gezegd, moeder. Je hoeft me niet te bedanken, Hetta.

Mooi gezegd, moeder. Je hoeft me niet te bedanken, Hetta.

Tot morgenochtend dan.

Waar ga je zo laat naartoe? - Ik moet iets afmaken.

We gaan morgen wel de stad uit.

Ik ben terug.

Nieuwe rondes, nieuwe kansen. Delen maar.

Tel maar na. Maar niet te goed.

Nou, nou. Kijk toch eens.

Geluk in het spel, ongeluk in de liefde.

Het wordt een prachtige, heldere, koude dag.

Zin om een potje te jagen, Felix? - Ben je daartoe in staat?

Er zijn drie dingen die ik in elke staat kan. Rijden, schieten…...

De derde ben ik vergeten. Wat denk je ervan?

Ik heb een afspraak met m'n neef, je buurman. Vreselijk saai, maar ja.

Roger Carbury? Ik wil er geen kwaad woord over horen.

Een hart van eikenhout. Maar wel een tikkeltje duf.

Precies. Maar de omgeving is er wel prachtig.

Waarom schoot je niet? - Waarom jij niet? Dank je, Bain.

Goeie hemel, we zijn net op tijd. Ik ben zo blij dat je erbij kon zijn.

Jullie zijn Keurig op tijd.

Het mooie van de trein is dat hij zo stipt is.

Dit is m'n protégé, Paul Montague. - Mr Montague?

Vorige keer dat we u zagen, was u 12 en haalde u van alles uit op school.

M'n zoon, sir Felix. - Hoe maakt u het.

M'n dochter Hetta. - Hallo, Roger.

Destijds was Hetta nog heel klein. Vindt u haar mooi geworden?

Zullen we dan maar naar binnen gaan?

Carbury, kan ik een paard van je lenen om de buurt te verkennen?

Ja, zeker. Wat je wilt.

Ruby, wat een aangename verrassing.

Verrassing, m'n laars. Ik sta maar op je te wachten.

Roger Carbury is de beste man die ik ken. Ik ben hem zoveel verschuldigd.

Hij zag in dat Oxford en rechten me niets zeiden.

Ik wilde een ander leven.

Me bezighouden met techniek en naar het westen gaan.

Eerst New York, toen het midwesten...

toen Californië, Texas, New Mexico. - Dat zou ik geweldig vinden.

Wat hebt u daar gedaan?

Vee, onroerend goed, wegen en bruggen.

De telegraaf doortrekken, helemaal tot in de Sierra's.

Maar de spoorwegen zijn het grootste project daar, dat weet ik zeker.

Ik heb m'n erfenis in een partnership gestoken.

We gaan een spoorweg aanleggen tot in Mexico.

Van Salt Lake City naar Vera Cruz, 3000 km.

Zonder Roger Carbury had ik waarschijnlijk...

in een Klein kamertje in de stad gezeten.

Ja, hij is een heel goede man.

Waarom lach je?

Ik weet het niet. Omdat ik het naar m'n zin heb, denk ik.

En waarom lacht u? - Om dezelfde reden, denk ik.

Ik weet dat ze op me gesteld is.

Misschien is ze nog te jong om de passie te voelen die ik koester.

Nee, Roger. Ik denk niet dat ze te jong is.

Als ik jou was, zou ik haar zo snel mogelijk vragen...

voordat iemand anders het doet.

Je moet moed verzamelen, beste vriend.

Met bangheid verover je geen dameshart.

Wat doet u dan in Engeland als u in Mexico werkt?

We zijn hier om Melmotte te spreken. Bij hem moet je zijn voor geld.

Melmotte. Hoe vreemd dat alles om hem lijkt te draaien.

Komt u naar Madame Melmottes bal?

Ja, ik denk van wel.

Enu? “Ja, ik ook.

Ik verheug me erop om u daar te zien.

Longestaffe, ja. Vader en zoon. Grendall, ja.

Nitherdale, ja.

De premier komt niet. Daar krijgt hij spijt van.

Maar we hebben twee ministers en een stel ambassadeurs.

Jij gaat dansen met de jonge Nitherdale.

Ik mag de jonge Nitherdale niet. Hij heeft niets te zeggen.

Jij mag wie ik zeg dat je mag. Hij is rijk aan land maar heeft geen geld.

Net als al die hertogen en lords. Ze zullen buigen voor me.

Ik mag hem niet, wat je ook zegt.

Dommage. - Stom mens. Kun je dan niets?

En jij doet wat ik zeg, hoor je?

Je mag wie ik zeg dat je mag.

Ik luister niet. - Hoor je me?

Ik luister niet.

Het wordt grandioos.

Ze zullen komen.

Ze komen.

Welkom.

Goedenavond. - U bent zeer welkom.

Kom. Dit is m'n dochter. Aangenaam Kennis te maken.

Wat fijn om kennis te maken.

Andrew.

Ik ken bijna niemand.

Hartelijk welkom.

Hartelijk welkom.

Goedenavond.

U bent zeer welkom.

M'n dochter.

Hartelijk welkom.

Miss Carbury. - Mr Montague.

Mag ik zo vrij zijn u ten dans te vragen?

Ik geloof niet dat ik deze ken. - Ik kan hem u leren als u wilt.

Rond.

U bent een snelle leerling. - Dat ligt aan de lerares.

Wat bent u goed.

Vertel eens, hoe zijn de bals in Californië en Texas?

Minder formeel. In Texas eindigen ze vaak met gevechten en schietpartijen.

Lady Carbury, de bekende auteur. Heb ik gelijk?

U vleit me. - O, nee. Beslist niet.

Ik weet graag wie wie is en wat wat.

Ik ben heel blij u hier te zien op Grosvenor Square. Heel blij.

…schaduw op het laken, die er net uitziet...

Deze vingers hier zijn de tanden. Het is net alsof ze kunnen kauwen.

Kijk, ik kan hem z'n bek open laten doen.

Wat is Marie Melmotte een vreemd meisje.

Ze heeft bewonderaars genoeg.

Zou u er zoveel willen hebben?

Eén die me echt aanstond zou genoeg zijn.

Zullen we nog eens dansen?

Ik heb al twee keer met u gedanst.

Is er een wet die drie keer verbiedt? - Niet dat ik weet.

S die er in Texas?

Er zijn niet zoveel wetten in Texas. Nog minder in Mexico.

Ik denk dat ik Texas en Mexico wel leuk zou vinden.

Dan vinden ze u ook leuk.

Carbury neemt de leiding. Nitherdale heeft het nakijken.

Grendall en Longestaffe zijn nergens.

Ik wens hem veel succes.

Als gouverneur verdien ik toch meer.

Ze is een vreemd typetje, vind je niet?

Ik wilde een luchtje scheppen.

Je danst zo goed. O ja?

Niemand heeft me dat ooit verteld.

Niemand zegt ooit iets aardigs tegen me.

Laat me eens kijken.

Ik zal je zeggen wat je het allerliefst zou willen.

En wat is dat?

Iemand die jou het allerliefst vindt.

Maar wie vindt mij het allerliefst? Niemand, denk ik.

O jawel, er is wel iemand.

Weet je dat dan niet? Merk je het niet?

Plaag me niet, sir Felix. Niemand vindt mij het allerliefst.

Je hebt het mis.

Ik wel.

U hier? - De Evening Pulpit komt overal.

Kijk, daar komt de prins.

Wat moeten ze nu met hem aan?

Dit had ik niet willen missen.

Lady Carbury.

Mag ik deze dans van u?

Wilt u dansen?

Ik moet nu toch echt gaan. - Kom Alfred, nog één rondje.

Het is lord Alfred. Noem mensen bij hun juiste naam.

Als je wilt dat ik je rijk maak, neem me dan zoals ik ben….

En doe wat ik je vraag.

Nog een rondje?

Mooi. Hier.

Delen maar, jongen.

Er is iets mis met deze deur.

Roger is daarbinnen met Hetta. Ik snap het.

Weinig kans.

Ik hou al zo lang van je.

Ik heb je zien veranderen in de mooiste vrouw ter wereld.

Zou je ook van mij kunnen houden?

Zou je m'n vrouw kunnen zijn?

De moeder van m'n kinderen?

Het spijt me zo, Roger.

Ik denk niet dat ik dat kan.

Je wijst me af. - Roger, ik hou wel van je.

Dat is al zo sinds ik een klein meisje was...

maar niet op de manier die jij bedoelt.

Maar dat kan nog komen. Ik denk het niet.

Ik denk niet dat ik ooit van je zal kunnen houden zoals jij dat wilt.

Het zou verkeerd zijn om te trouwen als ik niet op die manier van je hou.

Misschien ben ik zo'n meisje dat helemaal niet moet trouwen.

Ik zou graag iets willen doen in de wereld voordat ik me vastleg.

Wat voor iets?

Hetta, ben je wel helemaal eerlijk tegen me?

Is er iemand anders die je affectie gewonnen heeft?

Niemand anders heeft zin liefde voor me geuit.

Dus er is nog hoop. - Ik denk het niet.

Je begrijpt me niet. Jij bent het enige waar ik om geef.

Alsjeblieft, laat me uitpraten. Ik smeek het je.

Je moet weten dat alleen jij me gelukkig kunt maken.

Ik zou hemel en aarde bewegen om jou ook gelukkig te maken.

Ik kan wachten, zolang er ook maar enige hoop is.

Hetta heeft m'n aanzoek afgeslagen. - Dom meisje.

Het spijt me zo.

Maar ze heeft me wel hoop gelaten. Ik geef het niet op.

Doe dat vooral niet.

Zou je nog met Felix willen praten, zoals je beloofd hebt? Alsjeblieft.

Lieve vriend.

Goed.

Carbury, morgen. Ik wilde net gaan.

Je hebt vast wel tien minuten over. Ga zitten.

Goed, maar het zal niet helpen.

Je moet preken tegen mensen die goed zijn. Anders heeft het geen zin.

Daar is niks aan te doen. - Er is wel wat aan te doen.

Je hebt je hele erfenis verkwist en nu verkwist je die van je moeder.

Als je het over die 20 pond hebt, die zijn besteed aan een heel goed doel.

Ga toch ziften en eet een kotelet, als een goeie kerel.

Nog succes gehad met Hetta?

Elke cent die je in handen krijgt, belandt in de zak van je vrienden.

Ik weet heel goed wat ik doe.

Ja, je moeder en zus aan de bedelstaf brengen.

Jij weet niets van mijn zaken af.

Ik hoop ze binnenkort beiden op riante wijze te kunnen onderhouden.

Heb je gehoord van Miss Melmotte?

Wel van de zwendelaar Melmotte die zich inkoopt in de society.

En hij heeft wel honderd keer zoveel geld als jij en ik.

Ik hoop binnenkort m'n verloving met z'n dochter aan te kondigen…

die een half miljoen bezit, oké? Is dat genoeg voor je?

Je bent een dwaas als je daar al je hoop op vestigt.

Als Melmotfe iedereen kan kopen, waarom zou hij jou dan kiezen?

Omdat ze van me houdt, ouwe jongen.

En ik ben per slot van rekening baronet.

Ik weet het, eerlijk duurt het langst..

Maar zo zit de wereld niet in elkaar. Sorry.

Ik vond het een fijn gesprek.

Je zult je zus ruïneren. En je moeders hart breken.

Voor Miss Melmotte, van sir Felix Carbury.

Ik kom niet binnen, dringende zaken. Goeiendag.

…voor de zakelijke kant.

Ik ga over de planning, de kartering, het aanleggen van de spoorweg.

En je wilt Melmotte inschakelen.

Hij is de enige in Europa die zo'n kapitaal kan vergaren, zegt men.

Ik hoor weinig goeds over hem.

De mensen zeggen van alles. Hij is wat ruw, mag ik wel zeggen.

Ik was gisteravond bij hem, een enorm huis. Je neven waren er ook.

Ja, ik weet het.

Wat een lief meisje is Hetta Carbury.

Zeg dat wel. Ze is het liefste meisje van Engeland.

Ik wil je iets vertellen, Paul.

Ik heb Hetta Carbury ten huwelijk gevraagd.

En heeft ze ja gezegd? - Nee, nog niet.

Ze heeft tijd nodig om aan het idee te wennen.

Maar voor mij hangt alles ervan af.

Ik denk dat ik kan rekenen op je medeleven.

Ik wou dat je me dit eerder had verteld.

Waarom had ik je dat eerder moelen vertellen?

Voordat je ons aan elkaar voorstelde.

Kom op.

Maak nou geen grapjes. Ik maak geen grapjes.

Je hebt haar nauwelijks gesproken.

Hetta Carbury is de liefde van m'n leven.

En ze houdt ook van mij, dat heeft ze gezegd.

Beloof me dat je het van je afzet, Paul.

Was er niet een vrouw met wie je een jaar geleden nog wilde trouwen?

Dat is helemaal voorbij.

Geen toonbeeld van bestendigheid.

Laten we hier onze vriendschap niet door laten verknoeien.

Als Hefta echt van je houdt, zal ik me afzijdig houden.

Ik moet toch aan de slag met die spoorweg.

Ik zal een tijdje uit je buurt blijven.

Fisker, hier.

Hier gaan we van de San Francisco- lijn af, bij Salt Lake City.

Dan gaan we naar beneden door Arizona en New Mexico...

helemaal tof aan Mexico City en de Golf, Vera Cruz.

Moet je zien. Dat is pas een spoorweg.

En we gaan hem echt aanleggen. - Jij en ik, jongen.

En zie je dit? Dit is een gedetailleerd zakenplan.

Voorinvestering, winstverwachtingen. Breek daar je hoofd maar niet over.

Laat dat maar aan mij over.

We hebben de concessie van het Congres.

Ik ben klaar om kantoren te openen in Mexico en Vera Cruz.

Wanneer kan ik daar aan het werk gaan?

Zodra we hier de financiën rond hebben.

We hoeven het alleen nog maar te verkopen.

Melmotte and Co. Schamel kantoor voor de grootste financier in Europa.

Zulke grote mannen hebben hun eigen manier om dingen te doen.

Goedemorgen, heren.

Mr Hamilton K. Fisker en Mr Paul Montague voor Mr Melmotte.

Hij verwacht u.

De South Central Pacific and Mexican Railway.

Zou iemand de trein willen nemen van Salt Lake City naar Vera Cruz?

Ik niet.

Ja, maar duizenden mensen willen dat wel, sir..

En het ontsluit een heel werelddeel voor de handel.

Dat is zo. U drukt uzelf heel goed uit, Mr Montague...

maar ik ben maar een gewone zakenman.

Ik beperk me liefst tot praktische zaken.

Mr Fisker, hoever bent u?

We hebben de concessie van het Congres, in principe.

Het land krijgen we natuurlijk gratis.

We openen kantoren in New York, San Francisco, St. Louis en Chicago.

En ik kan u vertellen dat men dolenthousiast is.

De aandelenkoers zal enorm stijgen zodra dit nieuws bekend wordt.

Is dat zo?

Waar hebt u mij dan voor nodig?

Voorzitter van de raad van bestuur? - Precies, sir.

En ik kan u verzekeren, als u uw hart en ziel erin legt...

dan zou het iets geweldigs worden.

Er zouden zoveel aandelen uitgegeven worden.

En de rest van de raad? - Die mag u kiezen.

We zouden een aantal lords, hertogen en baronets kiezen, iets dergelijks.

Precies wat ik in gedachten had, Mr Melmotte.

Dit soort dingen.

Kan maar één keer van je leven lukken.

Zo is het precies. Dat is er zo geweldig aan.

Of misschien moet je zeggen: maar één keer in elk werelddeel.

Heel goed, Mr Montague. Een keer in elk werelddeel.

U hebt nog gelijk ook. Hè, Croll?

Goed, heren. Ik zal ernaar kijken. Meer zeg ik niet. Maar...

als dit goed aangepakt wordt...

dan kunnen we zaken doen met elkaar.

Wat is er?

Het is niet goed, Mr Melmotte. - Wie zegt dat?

Het is te groot, te riskant.

Ik weet dat het een groots idee is, een schitterend idee.

Dat zou ik wel zeggen. - Maar de kosten van het aanleggen...

kunnen tien keer zo hoog zijn als de opbrengst.

Dan gaan we failliet. - Het is een kwestie van vertrouwen.

Dit soort kansen krijg je maar eens in je leven.

Wie kan het beter aan dan Melmotte & Co?

Ik zal je eens wat zeggen. Ik kan het niet weerstaan.

land verkocht aan de South Central Pacific & Mexican Railway

Moeder, ik word bestuurslid van de Mexicaanse spoorwegen.

Op uitnodiging van Melmotte zelf.

Felix, wat een geweldig nieuws.

Mr Melmotte moet wel een hoge dunk van je hebben.

Weet je zeker dat het geen vergissing is?

Waarom zou dat? Ik ben vrij goed met geld.

Ja, vrij goed in geld verliezen, en erom bedelen.

En geld stelen uit handtassen. - Moeder, zeg haar dat ze ophoudt.

Ik hoop dat Melmottes brandkast een goed slot heeft.

Hetta, dat was erg onaardig.

Misschien dat dit Felix' doorbraak is.

Nu denk ik dat het tijd is om Marie Melmotte uit te nodigen.

Mylords, heren.

Met dit diner vieren we de oprichting van de Engelse raad van bestuur...

van de South Central Pacific & Mexican Railway.

Ik wil onze Amerikaanse partner Mr Fisker van harte welkom heten.…

en hem een behouden vaart wensen naar New York..

Waar hij de aandelen omhoog zal stuwen.

Diegenen onder u die mij kennen..

Weten dat ik een man van weinig woorden ben.

Ik wil alleen maar zeggen...

dat dit het grootste project gaat worden..

Dat in 50 jaar gezien is aan beide zijden van de Atlantische Oceaan.

We gaan geschiedenis schrijven, heren.

En geld verdienen.

Op de South Central Pacific & Mexican Railway.

Je bent een goeie kerel, Montague. Dat zijn we allemaal.

Dit is een geweldig iets. - Daar ben je het mee eens.

En het mooie van bestuurslid zijn, is dat je het werk niet hoeft te doen.

Het geld stroomt vanzelf binnen. Het is schitterend.

Ik vrees dat ik heel wat werk moet verzetten voor m'n geld.

Echt waar?

Dat is jammer. Een goeie kerel als jij. Je bent een goeie kerel.

Nee, ik respecteer onze gastvrouw zeer, maar haar boek is slecht...

en ik weiger het aan te prijzen. Ik heb respect voor m'n lezers.

Het boek van een vriendin aanprijzen is een kwestie van beleefdheid.

Je lijkt het 't historische werk van de eeuw te vinden.

Dat zeg ik nou ook weer niet. - Mr Broune, kan ik u even spreken?

Ik zal nooit vergeten wat u voor me hebt gedaan.

Het is slechts m'n plicht. Veel meer.

En ik hoop dat u zult ondervinden dat een vrouw dankbaar kan zijn.

Mr Alf, ik vergeef u.

En ik ben zo blij dat u vindt dat u nog steeds een vriend kunt zijn.

Madame Melmotte.

Je moeder is niet erg spraakzaam.

Nee, en niemand wil met haar praten.

Ze is trouwens m'n moeder niet. Ze is m'n stiefmoeder.

Papa heeft m'n moeder weggestuurd.

Haar weggestuurd? Nee maar.

Hoe dan? - Weet ik niet.

Ze was er nog toen we in Frankfurt woonden.

We waren toen zo arm. Toen gingen we naar New York.

Toen we naar Parijs gingen, was hij met haar getrouwd.

M'n arme, lieve schat.

Ik weet wat je nodig hebt.

Je hebt iemand nodig om voor je te zorgen en van je te houden.

Dat heb ik zeker.

Ik weet niet zeker.. - Kom mee.

O Felix...

zul jij diegene zijn? Zul je van me houden en voor me zorgen?

Zul jij diegene zijn? Zul je van me houden en voor me zorgen?

Jawel, als je dat wilt.

Als het aan mij lag. Maar papa regelt alles.

Heb ik niet genoeg gedaan?

Maar je moet zeker zijn van haar.

Madame Melmotte vertelde me dat ze bij de Longestaffes gaan verblijven.

O ja? Ik wist niet dat die zo dik waren.

Dat zal Georgiana niet bevallen. Dat is zo'n snob.

Als ze Adolphus maar niet aan Marie willen koppelen.

Dat denk ik niet. Melmotte zou een van hun landgoederen willen kopen.

Dolly wil het niet graag verkopen. Hij erft het.

Misschien wil Melmotte daarom Marie aanbieden.

Maar dat mag niet. Niet nu jij….

Het is smakeloos om een meisje op de koop toe te bieden.

Ze heeft een hart..

En dat behoort toe aan m'n zoon. - Dat geloof ik ook.

Zit niet van die gezichten te trekken.

We moeten erbij zijn. We gaan bij Roger logeren...

en laten ons bij Cavisham uitnodigen voor het diner.

Dan kun je het aan papa vragen.

Goed.

O, Felix. Je bent zo'n schat aan het worden.

Lieve, lieve jongen.

Je verwacht toch niet dat ik meega? - Natuurlijk, waarom nief?

Begrijp je niet dat dat nogal pijnlijk is voor me? En voor Roger.

Onzin. Je komt er al sinds je een klein meisje was.

En als Roger je weer vraagt, hoop ik dat je ja zegt.

Het is heel ondankbaar van je. Alsof je vaker gevraagd bent.

Nee, nog niet. - Nou dan.

Je moet leren om meer rekening te houden met mensen. Liefste.

Hij heeft de Melmottes uitgenodigd. “Ik heb het gehoord, Georgiana.

Die buitenlandse vrouw, die nauwelijks Engels spreekt.

En dat aapachtige figuur van een dochter.

Ik begrijp het dat je naar een partijtje gaat bij hen thuis.

Dan hoef je ze niet te spreken. Maar om ze in huis te halen.

Hoelang? - Een week, geloof ik.

Ze zijn welgesteld. Het zou mooi zijn als Adolphus de dochter zou trouwen.

Dolly neemt niet de moeite om een meisje te vragen.

Ik weet ook niet wat je vader dan moet doen.

Er is nooit ergens geld voor. Ik geef het niet uit.

Het is echt heel vervelend van papa.

O, lieve Adolphus. Ik dacht dat je niet zou Komen.

Papa liet me niet met rust tot ik toegaf.

Geef hem een kop thee, Georgiana. - Liever een brandy-soda.

O jee, daar is de gouverneur op oorlogspad.

Nou, Adolphus? Heb je je bedacht?

Nee, dat heb ik niet.

Pickering Parks is m'n erfenis en ik laat het niet verkopen.

Het is niet juist en niet eerlijk.

Goed, dan laaf je me geen andere uitweg.

Liefste, we gaan dit seizoen niet terug naar Londen.

We kunnen het ons niet veroorloven.

Maar ons bal is al geregeld. - Dan maak je dat maar ongedaan.

Dat kan hij niet menen. Toch, mama? - Ik vrees van wel.

We moeten naar Londen.

Als ik wil trouwen, moet ik toch mannen ontmoeten.

En die zijn alleen te vinden in Londen.

Wil je me de rest van je leven in huis hebben, moeder?

O jeetje.

Misschien zal Mr Melmotte toch iets voor ons doen.

Alsjeblieft.

Dit is zo aardig van je. Ik nodig mezelf en de kinderen maar uit.

Ik ben alleen maar blij jullie weer te zien.

Je weet niet hoe opgetogen ik was. Hetta.

Morgen, Roger. Ben je er nog? Er is meer in het leven dan Carbury.

Kan ik een paard lenen? - Perfect. Neem de tijd.

Dat zal ik doen.

Dit heb ik nog nooit gedaan. Met niemand.

Lets anders had ik ook niet graag gehoord.

En je houdt toch van me? - Meer dan van wat dan ook.

Er zijn meer mannen die me willen, dus gedraag je maar.

Doe ik dat dan niet altijd? - Ik wou dat je vaker langskwam.

O, wat heb je toch een zachte huid. Zo zacht als een baby.

Doe je wel voorzichtig?

Weet je, ik denk dat ik het je nog eens laat doen. Zoveel hou ik van je.

Ik weet niet of ik dat wel kan. - Ik wel. Ik weet het zeker.

Ik vrees dat ik weinig amusement heb geregeld.

Beste neef, we wilden juist ontsnappen aan die eeuwige feesten.

De bisschop wilde wel komen eten. - Ik zou hem graag weer zien.

Kijk, dit artikel gaat over Mr Montague.

Ja, hij heeft het hier achtergelaten. - Mag ik het lenen?

Natuurlijk, als je wilt.

Ik heb de Longestaffes gevraagd op vrijdag, maar die hebben zelf gasten.

Ja, ik wist dat ze gasten kregen.

De Melmottes komen bij ze langs. - De Melmottes?

Hij zal wel financiële hulp willen.

Ik had gedacht dat hij zo iemand buiten de deur zou houden.

Waarom heb je zo'n hekel aan ze? - Ik heb geen hekel! aan ze.

Ik heb die mensen nooit gezien.

Maar mensen lopen achter hen aan simpelweg omdat ze rijk zijn.

Net als ik. - Jou bedoel ik niet.

Ik heb geen hekel aan jou, dat weet je best.

Nee, ik bedoelde de Longestaffes.

Maar ik hoop niet dat jullie hier alleen zijn vanwege de Melmottes.

Niet alleen maar. Je weet hoe graag ik hier ben.

Maar gedeeltelijk, dat geef ik toe. Niet voor mezelf..

Maar voor m'n arme zoon.

Felix heeft z'n hele erfenis uitgegeven...

maar hij is knap, hij is een baronet en het meisje is erg verliefd op hem.

Dus trouwt hij met haar om haar geld. - Wat is daar mis mee?

Hij kan haar geld net zo goed stelen. - O Roger, wat ben je hard.

Voelt hij eigenlijk iets voor dat meisje?

Dat doet er zeker helemaal niet toe.

Het zijn mijn zaken niet…

maar nu ik hoor dat Felix hier komt om bij z'n prooi te zijn..

En ik daarbij betrokken word, kan ik alleen zeggen wat ik vind.

Felix is hier welkom omdat hij je zoon is..

Maar ik wou dat hij de klus elders klaarde.

Als je wilt, gaan we terug naar Londen.

Ik had gehoopt dat je blij zou zijn om ons te zien, vooral m'n Hetta.

Maar we hebben je beledigd en we kunnen beter gaan.

Je bent erg hard, en dat doet me pijn.

Jullie moeten niet weg. Als ik je heb gekwetst, spijt me dat.

Aanvaard m'n excuses, alsjeblieft.

Ik ga naar m'n kamer. M'n hoofd doet zo zeer dat ik haast niet kan praten.

Zal ik meegaan? - Nee, het gaat wel.

Blijf bij je neef.

Dat was verkeerd. - Nee. Je zei wat je dacht.

Een heer moet nooit hard zijn tegen een dame of zin gasten.

Ik hoop dat ze me zal vergeven.

Sir Felix, wat een genoegen. - Lady Pomona.

Madame Melmotte.

Prachtige tuinen. Zelf geef ik er niet om..….

Maar als je buiten woont, zou je zoiets wensen.

Carbury is een arm huis.

Voor een klein huis is Carbury heel comfortabel en fraai.

Al is het niet ruim. - Nee, het is net een gevangenis.

Zit u in de gevangenis? - Nee, dat was..

Is dat uw dochter, Madame? Ik moet even...

Miss Longestaffe. Miss Melmofte.

Jullie willen vast alleen zijn.

Ze mag me niet. Ze wil ons hier niet hebben.

Wat kortzichtig van haar. Ik mag je wel, heel erg zelfs.

En moet ik dat geloven?

Natuurlijk. Ben ik niet hierheen gekomen om je dat te vertellen?

En om je nogmaals te vragen of je me accepteert?

Hou je echt genoeg van me? - Natuurlijk.

Ik kan geen mooie toespraken houden, maar je weet het best.

Dan zal ik van jou houden, met heel m'n hart.

Niemand heeft me ooit gekust als jij. Ik weet niet wat papa zal zeggen.

Zal hij boos zijn? - Ja, dat verwacht ik wel.

Maar je gaat toch met hem praten? - Ja, natuurlijk.

Daar is hij.

Wie is die kerel die bij hem is? - Lord Alfred Grendall.

Hij gaat veel met Grendall om, hè?

Hij zegt dat hij hem alles kan laten doen.

Hij zegt dat Grendall voor hem door een hoepeltje springt.

Dat moeten dan grote hoepels zijn.

Je bent zo grappig.

Ik hou echt zoveel van je.

Luister, ik denk niet dat ik nu met hem moet praten.

Niet bij een ander thuis. Dat is niet zo geschikt.

Ik weet nooit wat geschikt is. Maar je gaat toch gauw met hem praten?

Heel gauw.

Heeft Mr Melmotte het goedgekeurd? - Niet met zoveel woorden.

Maar los daarvan is alles geregeld.

Het is bijna te mooi om waar te zijn.

Schat van een jongen.

Niet doen. Ik weet niet of ik het wel zo fijn vind om te trouwen.

Je zult het heel fijn vinden als je kunt doen wat je wilt.

Je zult wel gelijk hebben. - Dus je moet meegaan morgen.

Als je nu wegloopt, is dat een belediging voor haar.

Zo strijk je Mr Meimotte tegen de haren in.

En je moet nu juist je uiterste best doen om hem te plezieren.

Barst.

Goed dan, ik ga mee. - Lieve jongen.

Alsjeblieft. Ik heb een heel zware dag gehad.

Daar is je geliefde. - Ik weet het, moeder.

Waarom ga je nu niet met de vader praten?

Niet met al die mensen erbij. Straks valt hij naar me uit.

Als jij niet gaat, ga ik wel.

Mylords, dames en heren. Er is opgediend.

Ik hoop dat Suffolk u bevalt. - Jawel. Het is een prettige plek.

Misschien koop ik er zelf iets. Maar in Londen zijn ook mooie plekken.

Wel als je genoeg geld hebt.

Anders is het de beste plek om het te krijgen.

Heeft u nog iets geschreven? Slechte vrouwen uit de geschiedenis, hè?

Wat aardig dat u dat nog weet.

Ik weet zelf iets van slechte vrouwen.

En meisjes. Ik zou er boeken over kunnen schrijven, als ik dat kon.

Uw zoon is toch sir Felix Carbury?

Die daar naast min dochter zit.

Vrolijke kerel.

Hij zit toch in dezelfde raad van bestuur als u?

Ik hoop dat hij ijverig is. - Hij stoort mij niet en ik hem niet.

Ik heb het aan mama verteld.

Zei ze nog iets? - Ja, veel.

Dat papa zal vinden dat je niet rijk genoeg bent.

Praat over iets anders, anders horen mensen het.

Bent u nog uit rijden geweest? - Nee, ik kan niet echt rijden.

U rijdt prachtig. - Op die oude knol van Roger?

Ik vind van wel.

Wanneer gaat u terug? - Morgen.

Wij gaan op woensdag. Je komt me toch wel opzoeken?

Ja, dat denk ik wel.

En ga praten met m'n vader. Hij is elke dag in de stad.

Juist.

Je zet toch wel door, Marie?

Ik zet altijd door als ik besloten heb. Dat weet papa.

Je bent een braaf meisje.

Ik zal een heel braaf meisje zijn voor je.

Wat een mooi stel is het.

We zullen hoe dan ook altijd vrienden zijn.

Dat wil ik ook.

Ik ga je niet vertellen dat ik van je hou. Dat weet je al.

En ik zal je niet aansporen om jezelf op te offeren.

Maar ik denk dat je misschien van me gaat houden...

tenzij je hart al vergeven is.

Hoe bedoe! je?

Je lijkt erg geïnteresseerd in m'n vriend, Paul Montague.

Wie zou dat niet zijn? Hij heeft zulke bijzondere dingen gedaan.

Ja, maar hij is nogal wild.

Hij begint aan een riskant avontuur in slecht gezelschap.

Je hebt het over je vriend, je protégé.

Ja, omdat ik heel veel geef om z'n welzijn….

En z'n geluk.

En ik geef nog meer om het jouwe.

Dan moeten we hopen dat je angst ongegrond is, nietwaar?

Alstublieft. Wilt u dat ik iets bij u breng?

Nee, dank u. Ik blijf niet zo lang.

Je bent gekomen.

Je bent naar me toegekomen. Ik wist het.

Ik kan niet zo lang blijven.

Je kunt niet lang blijven. Juist.

Ik denk niet dat we elkaar veel te zeggen hebben.