Original subtitles

Το Magico.info σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:

ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

- Κουράγιο! - Μην μιλάς. Δεν έχω τίποτα εναντίον της.

Μόνο που δεν την ξέρεις. Και δεν ξέρεις κανέναν που να την ξέρει.

- Αυτό δεν είναι ελάττωμα της. - Ναι, αν ήταν κάποια που το άξιζε.

- Σκέφτομαι τον Τζον. - Γιατί; Απλά θα ζήσει μαζί της.

- Εγκρίνεις δηλαδή τους ανόητους γάμους; - Φυσικά. Οι ξένοι δεν είναι συγγενείς.

Συγνώμη. Σας πειράζει, κύριε;

- Ευχαριστώ. - Σας ευχαριστώ, κα Γουέντελ.

- Χαίρεστε με το γάμο; - Κατενθουσιασμένη!

- Κι η νύφη έχει κάνει μεγάλο σουξέ. - Είναι υπέροχη.

- Γοητευτικότατη. - Σας ευχαριστώ, κύριε.

- Πώς είπαμε ότι την λένε; - Νάνσι.

- Νάνσι τι; - Δεν ξέρω!

Δεν αφορούσε την θεία σου, Τζον.

Αν υπάρχει τέλεια γυναίκα στον κόσμο, θέλω να την γνωρίσω.

Εντάξει κύριε, θα στην γνωρίσω.

Νάνσι!

Θέλω να σου γνωρίσω δύο από τους λιγότερο αντιδραστικούς συγγενείς μου.

Η θεία Λουίζ και ο θείος Άρθουρ Γουέντελ.

- Χαίρω πολύ, κα Γουέντελ. - Ώστε εσύ είσαι η Νάνσι.

Ήταν υπέροχο που κάνατε τόσο μακρύ ταξίδι ως την Φλόριντα.

Ο Τζον χάρηκε τόσο πολύ, δε θα παντρευόταν χωρίς εσάς.

Και μεις χαρήκαμε. Αφήσαμε τα πάντα και ήρθαμε με αεροπλάνο.

Λυπάμαι που ήταν τόσο βιαστικό κυρία, αλλά τώρα που...

Μην με αποκαλείς κυρία και φέρε μου ένα ποτό.

- Σαμπάνια; - Χαίρω πολύ που σας γνωρίζω, κε Γουέντελ.

Απόδειξέ το τότε.

Γιατί να μη θες να φιλήσεις τις πραγματικές ανιψιές;

- Είναι πολύ όμορφη! - Είναι τυχερή.

- Αν είσαι όμορφη, είσαι και τυχερή. - Αν είσαι τυχερή, γίνεσαι και όμορφη!

Μας συγχωρείτε, παρακαλώ;

- Χαίρομαι που σας βλέπω! - Παρομοίως!

Νομίζω ότι με συμπάθησαν.

- Ξέρεις κάτι; - Τι;

Ήταν μια εξαιρετικά διορατική παρατήρηση.

Γλυκέ μου, το θεωρείς δεδομένο κι είναι βλακεία σου.

Δε θεωρώ τίποτα δεδομένο αν δε δω το δαχτυλίδι στο δάχτυλό σου.

Ζω σ' έναν ονειρικό κόσμο. Τσιμπιέμαι για να το πιστέψω.

Νομίζω ότι πάντα ήθελα να σε παντρευτώ, Νάνσι.

Ακόμη και πριν σε συναντήσω.

Είμαι πολύ χαρούμενη. Θέλω να μ' αγαπάς, πάρα πολύ.

Και μην υπογράψετε καμία συμφωνία κατά τις ημέρες 20, 23 και 27...

Είστε πλέον υπό την επήρεια της Αφροδίτης και παραμένετε πλούσια!

- Πλούσια; - Καταπληκτικό!

Δεσποινίς Πάτον; Πότε γεννηθήκατε;

- Για ένα λεπτό! - Δεν εννοούσα το έτος, μόνο ημερομηνία.

3 Νοεμβρίου.

Οι γεννημένοι στον σκορπιό είναι πιστοί, γενναιόδωροι και θυσιάζονται.

Είναι έμπιστοι φίλοι και ιδανικοί για σύντροφοι.

- Αλήθεια; - Και βέβαια!

Ανεκτικοί, ευγενικοί, ευφυείς και ανεξάρτητοι.

- Σίγουρα είσαι στην σωστή σελίδα; - Εγώ είμαι.

Ηρέμησε, θα διαβάσω σύντομα και το δικό σου.

Συγνώμη, κύριε.

Στη βιβλιοθήκη είναι ένας κύριος που θέλει να σας δει. Δεν ήθελε να πει τ' όνομά του.

Είπε ότι είναι πολύ σημαντικό.

- Συγνώμη γλυκιά μου, επιστρέφω αμέσως. - Φυσικά.

Ω, βλέπω ότι αυτά ήταν απλά τα πλεονεκτήματα!

Στ' αρνητικά, ίσως είναι πολύ σκληροί, εγωιστές, αδιάφοροι και καταστροφικοί.

Μάλιστα;

Νομίζω ότι πρέπει να σας συστηθώ.

- Είμαι ο Δρ Μπλερ. - Τι κάνετε;

Εξασκώ την ψυχιατρική εδώ στη Νέα Υόρκη.

Μάλιστα. Πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω;

Είδα στην εφημερίδα φωτογραφία με την κοπέλα που προτίθεστε να παντρευτείτε.

- Σήμερα, νομίζω. - Ναι.

Ναι, αυτό φοβόμουν.

Είναι... πραγματικά ατυχές.

Μπορώ να ρωτήσω αν την γνωρίζετε καιρό;

Δε νομίζω ότι σας αφορά.

Γιατί ήρθατε; Τι θέλετε;

Συγνώμη που θα είμαι αυτός που θα καταστρέψει την ευτυχία σας.

Αλλά νομίζω ότι μόλις ακούσετε τα γεγονότα, θα μ' ευχαριστείτε.

- Η Νάνσι ανέφερε ότι έχει ξαναπαντρευτεί; - Παντρευτεί;

Μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο;

Ναι, απολύτως.

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που την είδα τελευταία φορά, αλλά είναι η Νάνσι.

- Δεν έχει αλλάξει. - Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει κάποιο λάθος.

Αν η δις Πάτον είχε παντρευτεί, θα μου το είχε πει.

Δεν μπορεί να είναι λάθος. Ήταν η γυναίκα μου επί πέντε χρόνια.

Δεν με εκπλήσσει που δεν σας το είπε.

Η ειλικρίνεια την ξεπερνά. Είναι απρόσωπος, διεστραμμένος χαρακτήρας.

Κατέστρεψε τη ζωή τριών αντρών που γνωρίζω.

- Κι όσον αφορά εμένα... - Μια στιγμή.

Φυσικά ίσως και να κάνει πως δεν με ξέρει.

Περιμένετε να πιστέψω τον λόγο σας αντί του δικού της;

Οι δηλώσεις μου αποδεικνύονται από τα ιατρικά αρχεία.

Δεν έχω το χρόνο για να ερευνώ αρχεία.

Θ' αποδείξω ότι ψεύδεστε και χωρίς τ' αρχεία.

- Πότε είναι τα γενέθλιά της; - Τα γενέθλιά της; Μισό να σκεφτώ.

Ένας σύζυγος ποτέ δε ξεχνά τα γενέθλια της γυναίκας του.

Όχι, όχι, το επαναφέρω στη μνήμη μου. Είναι το Νοέμβριο.

- Νοέμβριο πόσο; - Στις τρεις, δεν έχω δίκιο;

Καλέσατε, κύριε;

Δεν πειράζει. Και...

Φρόντισε να μην ενοχληθώ για τα επόμενα λεπτά.

Μάλιστα, κύριε.

Γνωρίσατε την δίδα Πάτον το 1938.

Ναι, στο Μαϊάμι, όπου πήγα να δω έναν ασθενή.

Παράξενο...

αλλά εκείνη την εποχή νόμιζα ότι ήταν το πιο τυχερό μου ατύχημα.

Λυπάμαι πολύ!

Είχε λίγο τραυματιστεί, γι' αυτό επέμεινα να την συνοδεύσω σπίτι της.

Κι από εκείνη τη στιγμή, ουσιαστικά δεν ξαναχωρίσαμε.

Υπέροχη είναι επιεικής χαρακτηρισμός για την Νάνσι.

Φαινόταν τόσο τέλεια, ήταν πολύ φυσική.

Και παρά τη γνώση μου στην ψυχιατρική, δεν μπορούσα να βρω το παραμικρό ελάττωμα.

Το οποίο θα έπρεπε να με είχε πονηρέψει.

Διότι κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο τέλειος.

Ήξερε ότι ήμουν 36, δεν είχα χρήματα και είχα πολύ λίγα να προσφέρω,

αλλά για μεγάλη μου τύχη έδειχνε ότι δεν την πείραζε.

Δεν ήμουν ο πρίγκηπας των ονείρων αλλά δέχθηκε το υποκατάστατο.

Σε λίγες μέρες παντρευτήκαμε και μετά από σύντομο μήνα του μέλιτος,

επιστρέψαμε στη Νέα Υόρκη όπου συνέχισα την ειδικότητά μου.

Η Νάνσι βρήκε ένα διαμέρισμα.

Δεν μπορούσα να καταλάβω τι του έβρισκε η Νάνσι, αλλά σύντομα το ανακάλυψα.

Έμεινα κατάπληκτος με το γούστο και την εφευρετικότητα που επέδειξε.

Οπότε, ο καιρός περνούσε. Ήμουν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.

Η ζωή μου ήταν πλήρης.

Εκείνο το πρωί πήγα στη δουλειά με την καρδιά μου να τραγουδά,

χωρίς να φαντάζονται τι με περίμενε.

- Καλημέρα, δις Γουάρτ. - Καλημέρα, γιατρέ.

Είναι ένας άνδρας στο γραφείο σας. Του ζήτησα να περιμένει έξω, αλλά δεν ήθελε.

- Είπε το όνομά του; - Όχι, κύριε. Δεν είναι ασθενής.

- Δρ Μπλερ; - Μάλιστα;

- Εκπλήσσομαι. Σας περίμενα μεγαλύτερο. - Σας έστειλε κάποιος εδώ;

Όχι, ήρθα από μόνος μου. Ονομάζομαι Κλάιντ.

Λυπάμαι. Δεν κουράρω χωρίς ραντεβού.

Μου το 'πε η γραμματέας. Δεν ήρθα για συνεδρία. Θέλω κάποιες συμβουλές.

- Λάθος άνθρωπος, είμαι ψυχαναλυτής. - Λίγα λεπτά χρειάζομαι.

Τώρα δεν μπορώ, κε Κλάιντ. Μιλήστε με την γραμματέα μου...

Πρέπει να με ακούσετε. Κινδυνεύει η ζωή ενός ανθρώπου.

Είναι στην πτέρυγα μελλοθανάτων. Θα πεθάνει αύριο και δεν είναι ένοχος.

Δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά ξέρω κάποιον που μπορεί.

- Μα αυτό δεν έχει σχέση με μένα. - Κι όμως έχει.

- Να δείτε τον εισαγγελέα - Θέλω εσείς να τον δείτε.

- Κε Κλάιντ, σας το ζήτησα και πάλι... - Όχι!

- Τα έχετε πιει; - Αντέχω το αλκοόλ.

Προτιμώ να φύγετε ησύχως, αλλά αν με αναγκάσετε...

Ελάτε, πετάξτε με έξω.

Αγαπητέ μου φίλε, φερθείτε λογικά.

Μετά δυσκολίας θα πείσω τον εισαγγελέα για μία υπόθεση που δε γνωρίζω.

- Για κάποιον που ούτε καν τον έχω ακούσει. - Δεν τον έχετε ακούσει;

Την παντρευτήκατε. Μιλώ για τη σύζυγό σας. Αλλάζουν τώρα τα πράγματα;

Η Νάνσι είναι φοβερή γυναίκα, αλλά δε θα' λεγα ότι σας ζηλεύω.

Τι υπονοείτε μ' αυτά που λέτε;

- Τι ξέρετε για τη γυναίκα μου; - Ίσως αρκετά για να κατηγορηθεί για φόνο.

Έχετε κάνα ποτό να με κεράσετε;

Δεν χρειάζεστε ποτό.

Καθίστε, παρακαλώ. Στον καναπέ άμα θέλετε.

Γιατί;

- Είναι πιο άνετα. - Μάλιστα, κύριε;

Δις Γουάρτ, δεν μπορώ να δω κανέναν τώρα. Θα ειδοποιήσω εκ νέου.

Ενημερώστε με παρακαλώ, κε Κλάιντ. Δεν μπορώ να βοηθήσω αν δεν συνεργαστείτε.

Το ξεκαθαρίζω εξαρχής, δεν είμαι ασθενής σας.

Προέρχεται από την υστερία. Δε θα πετύχετε αν δεν ανασυγκροτηθείτε.

Κανείς δε θα σας άκουγε στην παρούσα κατάσταση.

- Θέλω να σας πω τα γεγονότα, αυτό μόνο. - Κι εγώ θέλω να μάθω την αλήθεια.

Όχι αυτήν που θέλετε να μου πείτε.

Ήθελα να τον ψυχολογήσω. Θα έφτανα στην ρίζα του προβλήματος.

Αλλά ήξερα ότι ήταν αδύνατο στην κατάστασή του.

Παρότι ανησυχούσα για την Νάνσι και ήταν απολύτως φυσιολογικό,

ωστόσο πρέπει να ομολογήσω, η μαζοχιστική μου περιέργεια με ωθούσε.

Πόσο καιρό γνωρίζετε την Νάνσι;

Δύσκολο να θυμηθώ από πότε δεν την ήξερα.

Θυμάστε το πρώτο σας ραντεβού;

Πολύ ψυχιατρική αντιμετώπιση, γιατρέ.

Συγνώμη. Θυμήθηκα την πρώτη φορά που συνάντησα εγώ την Νάνσι.

Ναι, με εντυπωσίασε πολύ.

Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που ήρθε στη σχολή ζωγραφικής μου.

- Την θυμάμαι. - Είστε καθηγητής τέχνης;

Είμαι ζωγράφος πορτραίτων. Δεν έβγαζα τα προς το ζην οπότε πήρα μαθητές.

Καταλαβαίνω. Κι η Νάνσι ήταν μία μαθήτρια.

Από εκείνη την ημέρα, για μένα ήταν η μία και μοναδική.

Το ήξερα από την στιγμή που την είδα.

Ήταν η τέλεια κοπέλα που πάντα φανταζόμουν, που περιμένα να γνωρίσω.

Κάτι που γίνεται πραγματικότητα.

- Καταλαβαίνετε τι εννοώ; - Καταλαβαίνω. Συνεχίστε παρακαλώ.

Δεν την είδα όταν μπήκε. Κάποιος την έφερε.

Θα πρέπει να την κοίταζα περίεργα, γιατί... γέλασε.

Συγνώμη.

Χαίρετε.

Δεν με ξέρετε. Είμαι η Νάνσι Μονς.

- Η Θέλμα μ' έφερε. - Πολύ καλά.

- Είπε ότι δε θα σας πείραζε. - Καθόλου.

Δεν σας το είπε;

Μάλλον δεν είχε την ευκαιρία. Την μάλωνα συνέχεια.

Κάθε φορά που δίδασκα κάτι, έκανε το αντίθετο.

Δε θα με πείραζε αν είχε ταλέντο.

- Σίγουρα δεν το εννοείται αυτό. - Και βέβαια το εννοώ.

- Απορώ πώς δεν την έχω διώξει. - Σας παρακαλώ, μην το κοιτάτε!

- Γιατί; - Μακάρι να μην το είχατε δει.

- Πολύ ενδιαφέρον. Ποιος σας δίδαξε; - Ο πατέρας μου.

Γι' αυτό ξέρω πως δεν είναι καλό. Ασχολούμαι απλά για να περνά η ώρα.

- Αλλά θέλετε να μάθετε, σωστά; - Όχι και τόσο.

- Απλά σας τρομάζει. - Όχι.

Απλά δεν μ' ενδιαφέρει.

Θέλω να πω... δεν το πήρα ποτέ στα σοβαρά.

Για μένα εννοώ.

Τότε γιατί χαραμίζετε τον χρόνο μου; Πιστεύετε ότι το απολαμβάνω;

- Θα σας πληρώσω. - Δεν πληρώνομαι άμα δεν κάνω κάτι.

Δε δίνω μαθήματα σε παρασιτικούς πλούσιους που θέλουν να ξεφύγουν από την πλήξη τους.

Δεν είμαι τόσο ζητιάνος!

Κοιτάξτε.

Ελπίζω ποτέ να μην γίνεται, κε Κλάιντ.

Θαυμάζω τις αρχές σας, αλλά...

μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο για τον χαρακτήρα σας.

Μπορώ να έχω το μπλοκ μου, παρακαλώ;

- Φυσικά. - Σας ευχαριστώ.

Νόρμαν Κλάιντ, θα σε σκοτώσω! Θα μου έλυνε πολλά προβλήματα!

Ξέχασέ το.

Έχεις ακούσει ποτέ για τον Άντριου Μπόνερ;

Πόσοι ζάπλουτοι ενδιαφέρονται για άγνωστους καλλιτέχνες;

- Είναι η κόρη του Μπόνερ δηλαδή; - Δουλεύει για τον Μπόνερ. Γραμματέας του.

Νιώθεις καλύτερα τώρα; Παρασιτική πλούσια!

Παρανοϊκός Κλάιντ θα ήταν πιο εύστοχο.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που είχα γίνει περίγελος.

Η Νάνσι μου είχε προκαλέσει ενοχλητική εντύπωση.

Είχα μελαγχολήσει πολύ γιατί μου άρεσε και δεν μπορούσα να την ξεχάσω.

Εκείνο το βράδυ πήγα σ' ένα μικρό ιταλικό εστιατόριο για να μείνω μόνος.

Καλησπέρα, κε Κλάιντ.

Καλησπέρα.

Δεν είχα πρόθεση ν' αγνοήσω την γυναίκα του Λουίτζι αλλά...

δεν είχα διάθεση να μιλήσω σε κανέναν.

Ήθελα να σκέφτομαι την Νάνσι, ν' αναλύσω τα συναισθήματά μου.

Γιατί πάντα έδιωχνα τα πράγματα που ήθελα;

"Ο παρανοϊκός Κλάιντ". Ίσως η Θέλμα είχε δίκιο.

Ξαφνικά ταράχτηκα. Την είχα μπροστά μου!

Αν έχει κάποια σημασία, θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη για το απόγευμα.

Συμπεριφέρθηκα πολύ άσχημα.

Συμπεριφέρεστε έτσι συνεχώς;

Ναι. Είστε μόνη;

Να καθίσω τότε.

- Ειλικρινά δεν ήθελα να σας προσβάλλω. - Δε νομίζω να το πετύχατε.

Το ξέρω. Συγχωρέστε με.

- Ας το ξεχάσουμε τότε, εντάξει; - Πολύ καλά.

- Τζον, φέρε ένα μπουκάλι κρασί. - Μάλιστα, κύριε.

Τρομοκρατήθηκα όταν μ' έπιασε αλλά ο κος Μπόνερ είπε:

"Δις Μονς, όποιος μπορεί να φτιάξει ένα αναγνωρίσιμο σκίτσο ενώ γράφει,

είναι καλλιτέχνης. Επιμένω να κάνετε μαθήματα."

Νόμιζα ότι αστειευόταν. Αυτό ήταν χθες, αλλά σήμερα μου είπε:

"Δις Μονς, ακόμα να γραφτείτε;"

Γέλασα, αλλά το 'λεγε σοβαρά. Μου 'δωσε ολοήμερο ρεπό.

- Σε ώρες λειτουργίας; - Σε ώρες λειτουργίας.

Μάλλον θα ήθελε να είναι... φιλικός.

- Όχι. - Όχι;

Σίγουρα όχι.

Κατά ένα τρόπο, είναι δουλειά γι' αυτόν. Πιστεύει ότι δουλεύουν καλύτερα,

- όσοι έχουν δημιουργική φύση. - Επανάσταση!

Μόλις μάθετε τι έχει κάνει για την μοντέρνα τέχνη, δε θα χρειαστεί να πω κάτι παραπάνω.

- Ελπίζω μόνο να μην ανακαλύψει εμένα. - Γιατί;

- Ξέρει για τέχνη όσο κι ο Λουίτζι. - Γίνεστε άδικος τώρα!

- Είστε πάντως δύσκολος άνθρωπος, σωστά; - Ανυπόφορος.

Πείτε μου όμως παραπάνω για σας.

- Τι άλλο να πω; - Ξέρετε, τι κάνετε τ' απογεύματα,

αν σας αρέσουν τα σκυλιά, αν είστε ευτυχισμένη...

Είμαι πολύ ευτυχισμένη, ευχαριστώ.

Όχι όμως από μένα. Δεν σας έκανα ευτυχισμένη.

- Είναι αλήθεια. - Κάποιος άλλος είναι τότε.

Εννοούσα ότι περνάω καλά.

Ακόμα κι αν βγείτε με κάποιον άλλον;

Κι αν μας κάνει τσακωτούς;

Αν θέλετε να σας πω ότι δεν είμαι ερωτευμένη,

αν νομίζετε ότι θα προσθέσει το οτιδήποτε στη βραδιά...

Πιστεύω ότι θα ήταν φοβερό αλλά δε νομίζω ότι είστε ερωτευμένη. Σωστά;

Όχι!

Και δεν το σκοπεύω για πολύ, πολύ καιρό ακόμα.

Έχω ακούσει κοπέλες να το ξαναλένε αυτό.

Και... να σας ρωτήσω τι κάνατε επ' αυτού;

Τίποτα.

Απλά περίμενα.

Εκείνο το βράδυ ήταν καθοριστικό.

Είχα αποφασίσει να έχω την Νάνσι ακόμα κι αν πέθαινα.

Συνέχισε τα μαθήματα, οπότε είχα πλείστες ευκαιρίες να την βλέπω.

Μια μέρα, ήρθε με μία έκπληξη.

Νόρμαν; Νόρμαν, από 'δώ ο κος Μπόνερ.

Ανυπομονούσε να δει πίνακές σου.

- Χαίρεται. - Τι κάνετε;

Η δις Μονς μου είπε τα πάντα για τη δουλειά σας. Έχετε κάνει μεγάλη εντύπωση.

Ευχαριστώ.

- Πηγαίνετε καλά; - Αρκετά.

- Μ' αρέσει να ενθαρρύνω νέους ζωγράφους. - Ναι, το άκουσα.

Δεν εννοώ βέβαια ότι κατανοώ όλα όσα κάνουν, αλλά...

μ' αρέσει να νιώθουν ελεύθεροι να το κάνουν.

Πολύ γενναιόδωρο εκ μέρους σας.

- Νάνσι, ποιον πίνακα μου είπες να δω; - Την "Κασσάνδρα".

Νομίζω ότι είναι ένα αριστούργημα, το είπα στον κο Μπόνερ.

Πάντα ακούω την Νάνσι, έχει εξαιρετικό γούστο.

Σας συγχαίρω, κε Μπόνερ.

Οι πιο πολλοί πλούσιοι κάνουν το λάθος να εμπιστεύονται τον εαυτό τους.

Ξέρω ποιους εννοείς.

Η Νάνσι στήθηκε γι' αυτόν. Θα προσέξετε ότι έβαλα τα μαλλιά της.

Αλήθεια;

- Σας αρέσει; - Δεν ξέρω. Θέλω να τον δω πιο προσεκτικά.

Όταν σκέφτομαι την Κασσάνδρα, στο νου μου έχω μια τρελή γυναίκα.

Μια γυναίκα με προφητικά μάτια, υπέροχα μάτια!

Ναι, εσύ τα έχεις.

Πες μου κε Κλάιντ, γιατί δεν ζωγράφισες τα μάτια, ήσουν κολλημένος στα μαλλιά;

Ζωγραφίζω πίνακες, όχι ανατομικούς χάρτες.

- Θα τον πάρετε, σωστά; - Δεν πωλείται.

Δεν εννοούσα αυτό.

Ο κος Μπόνερ θέλει να τον δανειστεί για μια ιδιωτική έκθεση στην οικία του.

Την διοργανώνει κάθε χρόνο.

Δεν σας υπόσχομαι τίποτα σίγουρο, αλλά σημαντικοί άνθρωποι θα δουν το έργο σου.

Σαν σημαντικούς εννοείται πλούσιους να υποθέσω;

Ναι. Ακόμα και οι πλούσιοι απολαμβάνουν την καλή ζωγραφική κάποιες φορές.

- Θα ήθελα να γνωρίσω κάποιον τέτοιον. - Ωραία! Θα υπολογίζουμε στην παρουσία σας.

- Καλημέρα. - Αντίο.

- Ανοίγουμε στις 6, ό,τι ώρα θέλετε ελάτε. - Θα το σκεφτώ.

Συγχαρητήρια γλυκέ μου. Είμαι πολύ περήφανη.

- Είστε ο Κλάιντ; - Μάλιστα.

Συγχαρητήρια, το αξίζατε το βραβείο.

- Μοναδική ιδέα! - Σας ευχαριστώ.

Δίνω 500 δολάρια γι' αυτόν.

- Ως πίνακα ή ως επένδυση; - Ως επένδυση δε θα έδινα τίποτα.

Πιθανόν έχετε δίκιο, αλλά ως πίνακας αξίζει πολύ περισσότερο.

- Η τιμή είναι πέντε χιλιάδες. - Ω, Νόρμαν, λογικέψου!

Άφησέ τον, το διασκεδάζει. Μόνο κράτα τον μακριά από τη γυναίκα μου.

Δεν είναι καλή στα παζάρια όπως εγώ.

Συγνώμη για λίγο.

Η γυναίκα του είναι αυτή;

Είναι έτσι εδώ κι εφτά χρόνια.

- Να τος Μάρθα, ο κος Νόρμαν Κλάιντ. - Ο κος Κλάιντ!

θα ήθελα να σας πω πόσο πολύ χαίρομαι.

Κατά τη γνώμη μου, οι κριτές είχαν απόλυτο δίκιο.

- Σας ευχαριστώ, κυρία Μπόνερ. - Ο σύζυγός μου αγόρασε την "Κασσάνδρα";

- Όχι ακόμα. - Τότε τον αγοράζω εγώ.

Βλέπετε;

- Δε θα ρωτήσεις την τιμή; - Πόσο στοιχίζει;

Ο κος Κλάιντ μόλις με πληροφόρησε ότι θέλει πέντε χιλιάδες δολάρια.

Νομίζω ότι ζητά λίγα παραπάνω, δεν το νομίζεις;

- Τώρα βαδίζουμε προς τον σωστό δρόμο. - Άντριου γλυκέ μου, θέλω να σου μιλήσω.

- Ναι; - Η κα Τάλμποτ έχασε ένα βραχιόλι.

- Το άφησε στο μπουντουάρ. - Το είπες στον Ντέξτερ;

Ναι, αλλά δεν το βρήκε.

Συγχωρήστε με, παρακαλώ. Μου είναι πολύ οδυνηρό.

- Υπάρχει ντετέκτιβ στο σπίτι. - Ντετέκτιβ; Για ποιο λόγο;

Δεν μπορούμε να τους ξέρουμε όλους. Υπάρχουν και επιτήδειοι.

Ο κος Μπόνερ το κάνει για χάρη μου, κε Κλάιντ.

Πάντα αγχώνομαι όταν τα φοράω.

- Μπορούμε να κάνουμε κάτι εμείς; - Όχι. Μην ασχολείστε μ' αυτά.

Είμαι σίγουρη ότι θα βρεθεί.

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα, κυρία Μπόνερ.

Τι λες να στο δώσω ως γαμήλιο δώρο;

Είναι μια πολύ δελεαστική προσφορά, κε Κλάιντ.

- Το δέχεσαι λοιπόν; - Δε θα μπορούμε να τον φάμε, σωστά;

- Θυμήθηκα ότι πεθαίνω της πείνας. Πάμε. - Έλα, έχει φαγητό εδώ.

Όχι! Έχει πολύ μπελά εδώ. Μ' αρέσει να μου φέρνουν το πιάτο. Πάμε.

Συγχαρητήρια! Κέρδισες το πρώτο βραβείο.

- Πώς το ξέρεις, Λουίτζι; - Πώς το ξέρω;

Του το είπα χθες. Έπρεπε να το κρατήσω μυστικό από σένα. Ο κος Μπόνερ το ζήτησε.

Καθίστε εδώ. Στο εορταστικό μας τραπέζι.

Να βάλουμε και λίγη μουσική.

Είναι χαλασμένο αυτό.

Ότι κι αν πατήσετε, θ' ακούσετε το "Body and Soul" ξανά και ξανά.

Ευχαριστώ, φίλε.

Θα πρέπει να βάλετε 5 σεντ εδώ, να τρέξετε σαν ελάφι να πατήσετε το κουμπί εκεί πέρα.

Εντάξει, βάλε το κέρμα. Εγώ θα είμαι το ελάφι.

- Είσαι πολύ τυχερός. - Όχι, δεν ήταν μόνο τύχη.

Κόπιασα πολύ για να τον φτιάξω.

Δεν εννοώ το βραβείο, εννοώ την κοπέλα. Για τον καθένα θα ήταν εξαίσια σύζυγος.

Εννοείς τον συγκεκριμένο;

Θα φωνάξω τον σερβιτόρο.

Θέλετε το μενού, κύριε;

- Κάτι από το μπαρ; - Όχι.

- Κλείνουμε στις δύο. - Είπα δε θα παραγγείλω ακόμα!

Μάλιστα, κύριε.

Βάλε τα πέντε σεντ.

- Τι συνέβη; - Φεύγουμε.

Δε θες να φας;

- Νόρμαν, τι κάνεις; - Φεύγουμε!

Νόρμαν, πες μου σε παρακαλώ τι συμβαίνει.

Νάνσι, αυτό θέλω να μάθω από σένα. Γιατί το έκανες;

- Τι έκανα; - Πήρες το βραχιόλι.

Σ' αυτό αναφέρεσαι;

Επειδή το ήθελα.

Νάνσι, για όνομα του Θεού, λογικέψου!

Θα τους το πεις;

Δεν μ' αρέσουν και τόσο τα διαμάντια.

Αλλά πάντα αναρωτιόμουν πώς είναι να σου ανήκουν μερικά.

Μάλλον τα έχεις χάσει! Δεν καταλαβαίνεις τι έκανες;

Ή μήπως καταλαβαίνεις; Το 'χεις ξανακάνει δηλαδή;

Όχι! Δεν έχω ξανακλέψει στη ζωή μου.

- Μέχρι απόψε. - Τότε γιατί;

Γιατί; Γιατί;

- Δεν ξέρω! - Ξέρεις! Θα μείνεις εδώ μέχρι να το πεις.

- Νόρμαν, σε παρακαλώ! - Έχεις χρέη;

- Όχι. - Δεν είναι για τα λεφτά;

- Όχι. - Θες κάτι ν' αγοράσεις;

Όχι Νόρμαν, στο είπα.

Ήμουν μόνη στο μπουντουάρ, είδα το βραχιόλι εκεί...

Απλά δεν μπορούσα ν' αντισταθώ.

Δεν είναι λόγος αυτός. Δεν βουτάει ο κόσμος κάτι επειδή το είδε.

- Νόρμαν! - Πες μου!

Στο είπα! Σου είπα τα πάντα! Σταματήστε να με βασανίζεις πλέον!

Σταμάτα!

Νάνσι, απλά θέλω να σκεφτείς.

Τι ένιωσες όταν είδες το βραχιόλι; Γιατί το τόλμησες;

Κάτι θα σκέφτηκες.

Σκέφτηκα.

Σκέφτηκα.

- Είναι απαίσιο! - Τι, Νάνσι;

- Αυτό που σκέφτηκα. - Τι σκέφτηκες;

Κάτι που συνέβη όταν ήμουν παιδί.

Ο πατέρας μου έτσι απλά πέθανε.

Ήταν ζωγράφος σαν κι εσένα, Νόρμαν.

Μόνο που ήταν αποτυχημένος.

Η μητέρα μου έπρεπε να δουλεύει.

Βρήκε δουλειά ως οικονόμος στο σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας.

Όταν είσαι η κόρη της οικονόμου, βλέπεις τον κόσμο από μισάνοιχτες πόρτες.

Είχε ένα κοριτσάκι η οικογένεια. Την έλεγαν Κάρεν. Ήταν στην ηλικία μου.

Ήταν μόνη γιατί ο αδερφός της ήταν στο σχολείο.

Παίζαμε μαζί στο πλυσταριό πίσω από τις σκάλες.

Είναι νεκρή πλέον. Πέθανε πριν 3 χρόνια.

- Την ρώτησες; - Όχι, αλλά θα το κάνω!

Έλα, πρέπει να κρυφτείς!

- Τι κάνεις, Κάρεν; - Τίποτα, μαμά.

Τότε γιατί είσαι εδώ;

Μαμά, μπορεί να έρθει η Νάνσι στο πάρτι γενεθλίων μου;

- Ποια Νάνσι; - Η κόρη της οικονόμου.

Φυσικά και όχι. Γιατί μ' ενοχλείς με ανόητες ερωτήσεις;

Γιατί είναι ανόητη, μαμά;

- Η κα Μονς είναι υπάλληλος. - Είναι και η Νάνσι υπάλληλος;

Έχουμε πει να μην αντιμιλάς, Κάρεν. Πήγαινε τώρα να φτιάξεις το δωμάτιό σου.

Νομίζω ότι είναι κακιά. Δεν το θέλω να συμβεί αυτό.

Δε θα πω σε κανέναν ότι ρώτησες, Κάρεν. Αν το μάθει η μητέρα σου...

Δε θα το πω, αλλά θα πάρεις ότι θα πάρουν κι οι άλλοι. Θα το φροντίσω.

Βανίλια κέικ, με καραμέλες πάνω, και παγωτό αμύγδαλο.

Και θα έχεις και δώρο. Τα κορίτσια θα πάρουν καρφίτσες.

Θα ήθελες μια αληθινή καρφίτσα, Νάνσι. Μία να βάλεις στο φόρεμά σου;

- Λες ότι μπορώ; - Κάτσε και θα δεις αύριο.

Ορίστε, Νάνσι. Λυπάμαι για την καρφίτσα, αλλά δεν έμεινε καμία.

Αν είχα μία, θα στην έδινα. Ίσως αν ρωτήσω τα κορίτσια...

- Ούτε κι εσύ έχεις; - Όχι, μόνο αυτό έχω.

Ορίστε, πάρ' το εσύ. Δεν το θέλω έτσι κι αλλιώς.

Μπορώ να το κρατήσω για πάντα;

Φυσικά, χαζούλα. Λες να μην κρατάω το λόγο μου;

Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου. Δε θα ζητήσω ποτέ τίποτα ξανά.

Κοίτα, Όρμπιλ. Κοίτα τι μου έδωσε η Κάρεν για δώρο!

Έχω δουλειά τώρα.

Μα, Όρμπιλ! Κοίτα, κοίτα τι μου έδωσε η Κάρεν για δώρο!

Μα δεν είναι υπέροχο! Τζένη κοίτα, κοίτα τι έχει η μικρή!

- Είναι πανέμορφο! - Τι κομψό!

Όταν ήμουν στην ηλικία σου, η θεία μου μού έδωσε ένα ακριβώς ίδιο.

Που είναι;

Λυπάμαι, Νάνσι. Θα πρέπει να το επιστρέψεις.

Είναι πραγματικό διαμάντι και δεν το ήξερα.

Ησύχασε, δεν είναι το θέμα μας το διαμάντι.

Μα μαμά, είπες στα παιδιά...

Κάρεν, θα με ακούσεις σε παρακαλώ; Δεν το θέλω γι' αυτό πίσω.

- Μα είπες... - Άσε τι είπα.

Δεν μ' αρέσει που το κάνω αυτό. Αλλά η Κάρεν δεν έπρεπε να στο δώσει εξαρχής.

Θα κανονίσω να πάρεις κάτι άλλο.

Δε θέλω κάτι άλλο!

Δες τι έκανες.

Έλα τώρα, θα το κανονίσουμε αργότερα. Πρέπει να επιστρέψουμε στους καλεσμένους.

Έλα Νάνσι, μην κλαις τώρα.

- Μην το πείτε στην μαμά, σας παρακαλώ. - Όχι καλή μου, όχι.

Δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς. Έτσι είναι οι τσιγκούνηδες.

Αφήστε με ήσυχη!

- Κόρη μου, τι συνέβη; - Μαμά, μαμά!

Πες μου. Τι συνέβη;

Η Κάρεν μου έδωσε ένα μενταγιόν που είχε πραγματικό διαμάντι.

Δεν της το ζήτησα και μου είπε να το κρατήσω.

Και η κα Γουίλις ήρθε και το πήρε!

Γλυκιά μου! Στο είχα πει τι θα γίνει αν παίζεις με την Κάρεν. Δε φταίει αυτή.

Το ξέρω, μαμά. Αλλά γιατί δεν μπορούσα να το κρατήσω;

Δεν το ξέρω αυτό. Μάλλον θα είχαν κάποιο λόγο.

Μα αν το έδινε σ' ένα από τα άλλα κορίτσια...

Σταμάτα, Νάνσι, σου απαγορεύω να μιλάς έτσι. Η ζήλια είναι πολύ κακό.

Το ξέρω, μαμά. Αλλά το ήθελα τόσο πολύ!

Είναι καλό να θες πράγματα, Νάνσι.

Μα θα πρέπει να έχεις υπομονή.

Αν θες κάτι πάρα πολύ, κάποια μέρα, θα το αποκτήσεις.

Την επόμενη μέρα, όλο το σπίτι ήταν αναστατωμένο.

Το μενταγιόν είχε χαθεί και η κα Γουίλις ήταν έξω φρενών.

Ζήτησε να με δει. Δε θα ξεχάσω ποτέ τον τρόμο που ένιωσα.

Πλησίασα το γραφείο της.

Φτιάξε τα μαλλιά σου.

Περάστε!

Επιθυμείτε να δείτε την κόρη της οικονόμου, κυρία;

Ναι, Όρμπιλ. Δεν σε χρειάζομαι άλλο. Κλείσε την πόρτα.

Μη φοβάσαι, δε θα σε μαλώσω.

Θα έχουμε μια κουβεντούλα.

- Σε λένε Νάνσι, νομίζω. - Μάλιστα, κυρία.

Λοιπόν, Νάνσι, έλα λίγο πιο κοντά ώστε να μην αναγκάζομαι να φωνάζω.

Νάνσι, χρειάζομαι τη βοήθειά σου.

Το μενταγιόν που σου έδωσε η Κάρεν χθες, εξαφανίστηκε.

Δεν σε κατηγορώ, απλά θέλω να βοηθήσεις τους υπηρέτες να το βρουν.

Κι αν το βρείτε, θα σου δώσω κάτι πολύ ωραίο ως ανταμοιβή.

Δεν το πήρα εγώ, κα Γουίλις. Δεν καταλαβαίνω γιατί με κατηγορείτε.

Δεν σε κατηγορώ Νάνσι, δεν είπα ότι το πήρε κάποιος.

Τότε γιατί μου μιλάτε έτσι;

Γιατί σκέφτηκα ότι μερικές φορές τα κοριτσάκια βρίσκουν διάφορα.

Δεν είμαι κοριτσάκι. Είμαι δέκα και ξέρω τι είναι η κλεψιά.

- Δεν χρησιμοποίησα την λέξη κλεψιά. - Το εννοούσατε.

Ούτε που μου πέρασε από το μυαλό.

Πολλές φορές τα παιδιά παίρνουν πράγματα, αλλά δεν είναι αυτό κλεψιά.

Πολύ χειρότερο απ' το να πάρουν κάτι, είναι πουν ψέματα.

Δεν λέω ψέματα! Δεν το έχω και δεν ξέρω πού είναι!

Δεν χρειάζεται να κλαις, τελείωσε...

Σταμάτα. Χρησιμοποίησε το μαντίλι σου. Δεν έχεις μαντήλι;

Έχω.

Να επιδιορθώσεις αυτά τα ρούχα της Κάρεν.

- Μπορούμε να μιλήσουμε τώρα χωρίς φωνές; - Μάλιστα.

Εντάξει τότε. Πάμε λοιπόν.

Περάστε.

Συγνώμη, κυρία Γουίλις.

Αυτό δεν ήταν που ψάχνατε;

- Πού το βρήκες; - Κοίταζα τα ρούχα της κόρης σας...

κι εμφανίστηκε όταν πήγα να ράψω ένα από τα φορέματά της.

Ευχαριστώ.

Θα ήταν καλύτερα δεσποινίς μου, να το επέστρεφες εσύ.

- Μα κυρία Γουίλις, τι υπονοείτε; - Μη δυσχεραίνεις τη θέση της κόρης σου.

- Θα βοηθούσε αν δεν την προστάτευες. - Με προσβάλλει πάρα πολύ αυτό.

Σε προσβάλλει; Πώς τολμάς να μου λες κάτι τέτοιο;

Θα σου δείξω πώς να βγάζεις την αλήθεια από ένα παιδί.

Το πήρες το μενταγιόν, έτσι δεν είναι;

Το πήρε γιατί το ήθελες και στο πήρα, γιατί σ' έκανα να κλάψεις, έτσι δεν είναι;

- Νόμιζες ότι θα ξεφύγεις. - Όχι!

Μην μου το σκας εμένα! Σταμάτα!

- Όχι! - Μη λες ψέματα!

- Δεν το έκανα, δεν το έκανα! - Ομολόγησε!

- Δεν το έκανα! - Ομολόγησε!

- Ομολόγησε! - Ναι! Το πήρα! Αφήστε με να φύγω!

Πάρε την κόρη σου. Τώρα την έμαθες.

- Είστε τέρας! - Φεύγετε απ' αυτό το σπίτι.

Δε θέλω να μείνετε άλλο εδώ. Μιλήστε με τον Τζόσεφ για τους μισθούς.

Την μισούσα τόσο πολύ που μπορούσα να την σκοτώσω.

- Ακόμα και σήμερα. - Αυτό εξηγεί τα πάντα.

Κατηγορήθηκες για κάτι που δεν έκανες.

Οπότε, όταν σου παρουσιάστηκε και πάλι η ευκαιρία, σκέφτηκες: "Τι έχω να χάσω;"

- Δεν ξέρω. - Ξέρω όμως εγώ.

Όταν πήρες το βραχιόλι ήταν σαν να έπαιρνες εκδίκηση από την κα Γουίλις.

- Ίσως απέδειξα ότι είχε δίκιο. - Δεν είπα κάτι τέτοιο.

- Θα μπορούσε να είναι έτσι. - Δεν είναι γιατί δεν είναι αλήθεια!

Σ' ανάγκασε να πεις ψέματα, δεν το καταλαβαίνεις; Δεν έκλεψες το μενταγιόν.

Όχι.

- Όχι, φυσικά και όχι. - Άρα δεν υπάρχει λόγος να σκέφτεσαι έτσι.

Η ερώτηση είναι τι θα κάνουμε μ' αυτό.

Θα κάνω ότι μου πεις, Νόρμαν.

Νάνσι, κοίτα. Δε θα το ξανακάνεις, σωστά;

Όχι!

Τέλειωσε τότε. Άσ' τα όλα επάνω μου.

Θα το επιστρέψω ταχυδρομικά στην κα Τάλμποτ χωρίς αποστολέα.

Κανείς δε θα μάθει πώς βρέθηκε.

Σ' ευχαριστώ, Νόρμαν.

Συγνώμη που σ' έκανα να το περάσεις όλο αυτό. Πραγματικά.

Φτωχό μου παιδί!

Κάνε πως δεν συνέβη ποτέ.

Οι μήνες περνούσαν. Όλα πήγαιναν κατ' ευχήν.

Η Νάνσι κι εγώ ήμασταν συνεχώς μαζί. Αρραβωνιαστήκαμε πλέον.

Είτε μ' άρεσε είτε όχι, ο Μπόνερ πραγματικά με είχε βοηθήσει.

Η καριέρα μου εκτινάχθηκε. Και το περιστα- τικό με το βραχιόλι είχε σχεδόν ξεχαστεί.

Οπότε ένα βράδυ ήμασταν προσκεκλημένοι των Μπόνερ και πάλι.

Η Νάνσι δεν ήθελε να πάει και καταλάβαινα το γιατί, αλλά...

σκέφτηκα ότι θα μας έκανε καλό, οπότε την εξανάγκασα.

Αργότερα το βράδυ, παρατήρησα ότι δεν είχα δει την Νάνσι γι' αρκετή ώρα.

Άρχισα ν' ανησυχώ.

Τριγυρνούσα στο σπίτι, αλλά δεν την έβρισκα πουθενά.

Παρατήρησα ότι και ο κος Μπόνερ έλειπε κι αυτό μου κίνησε παραπάνω την περιέργεια.

Η Νάνσι άρεσε στον Μπόνερ. Την είχε δει πολλές φορές νομίζω.

Δεν μ' άρεσε καθόλου αυτό που έκανα, αλλά συνέχισα να ψάχνω.

- Νόρμαν! - Τι συνέβη;

- Κάτι τρομερό. Βγάλε με από 'δώ! - Από πού; Τι 'ναι αυτά που λες;

- Άκουσα έναν πυροβολισμό. - Δεν ήμουν εγώ.

Ήμουν στο δωμάτιο της κας Μπόνερ και φρεσκαριζόμουν.

Το δωμάτιό του επικοινωνεί με το δικό της, το ήξερες;

- Όχι, δεν το ήξερα. - Ούτε κι εγώ μέχρι που πήγα στην πόρτα.

Νόρμαν, φοβάμαι πολύ! Ο κος Μπόνερ ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι.

Μείνε δίπλα μου.

- Ντέξτερ! Ο κος Μπόνερ είναι άρρωστος; - Όχι, όχι.

Έχει γίνει κάποιο ατύχημα.

Φώναξε έναν γιατρό, γρήγορα!

Θα φωνάξεις σε παρακαλώ έναν γιατρό;

Συγνώμη, παρακαλώ.

Τι τρέχει, Τίνα;

Ατύχημα;

Όχι!

- Φοβάμαι πως ναι, κυρία μου. - Τίνα, βοήθησέ με με το ασανσέρ.

Κυρία Μπόνερ, η αστυνομία το τηλέφωνο. Με συμβούλεψαν να μη φύγει κανείς!

- Η αστυνομία; Τι συμβαίνει; - Ο κος Μπόνερ είναι νεκρός.

Ερώτηση: "Γνωρίζατε ότι ο κος Μπόνερ είχε περίστροφο στο δωμάτιό σου;"

Απάντηση: "Ναι, ένιωθα πιο ασφαλής, είχα τα κοσμήματα εκεί."

Ερώτηση: "Κα Μπόνερ, είπατε ότι λίγο πριν τον πυροβολισμό,

ο κος Μπόνερ παρατήρησε ότι δε φορούσατε το μεγάλο διαμάντι...

και σας υπενθύμισε ότι το είχατε αφήσει στην σιφονιέρα."

Απάντηση:" Ναι. Γι' αυτό του ζήτησα να μου το φέρει." Παύση.

" Ξέρω πόσο πολύ το ήθελε να το φοράω. "

Ερώτηση:" Είστε απολύτως σίγουρη ότι το διαμάντι ήταν στη σιφονιέρα;"

Απάντηση: "Ξέρω μόνο ότι μου είπε." Υστερική κραυγή.

" Δεν με νοιάζει αν χάθηκε. Εύχομαι να μην το ξαναδώ. Μακάρι να μην το είχαμε ποτέ."

- Ερώτηση... - Νόρμαν, για όνομα του Θεού!

- Δεν σ' ενδιαφέρει; - Διάβασα στις εφημερίδες.

- Γιατί το κάνεις αυτό; - Μα θα μας ανακρίνουν!

Όλοι οι επισκέπτες θ' ανακριθούν. Δε διαφέρουμε σε κάτι από τους άλλους.

Μόνο που ήμασταν επάνω. Ακούσαμε τον πυροβολισμό.

Είδες το πτώμα του πάνω στο κρεβάτι. Εσύ το είπες ότι δεν υπήρχε άλλος στο δωμάτιο.

Κανέναν που να είδα!

Είναι σημαντικό. Θα μπορούσε να βοηθήσει τον βαλέ.

Αν δεν τον σκότωσε ο βαλές, ποιος να το 'κανε τότε;

Είναι θέμα της αστυνομίας να το βρει.

Δεν καταλαβαίνω γιατί θες να εμπλακούμε σ' όλο αυτό.

Συμπαθούσα τον κο Μπόνερ, δεν το αρνούμαι αυτό, αλλά...

σκέψου πόσο άσχημο φαίνεται.

Ο κόσμος θα πιστέψει ότι ήμουν μαζί του και δεν αλήθεια.

- Γιατί δεν με πιστεύεις, Νόρμαν; - Θέλω να σε πιστέψω!

Δεν με πιστεύεις, σου έχει μπει αυτή η τρελή ιδέα.

- Σ' αγαπώ, τρελό είναι κι αυτό; - Γιατί τότε;

Πρέπει να μάθω. Γιατί ήσουν επάνω;

Στο είπα. Ήθελα να φτιάξω το μέικ-απ μου και το μπουντουάρ ήταν γεμάτο.

Είδες τον Μπόνερ ν' ανεβαίνει;

Βαρέθηκα τις προσβολές σου! Εμπρός λοιπόν, κατηγόρησέ με!

Τι νομίζεις ότι έκανα; Πες το!

Πώς γινόταν και μου άρεσες, Νόρμαν; Αλαζόνα, καχύποπτε, νευρωτικέ!

- Δεν είναι νευρωτικό να ζηλεύεις. - Ακόμα χειρότερα άμα ζηλεύεις έναν νεκρό!

Και είπατε ότι η παρουσία σας ήταν άμεσα αντιληπτή όλη την ώρα,

από όλους τους καλεσμένους;

- Μάλιστα. - Και ήσασταν στο κάτω όροφο,

με την δίδα Νάνσι Μονς, όλη τη νύχτα;

- Πολύ σωστά. - Σας ευχαριστώ, κε Κλάιντ.

Μπορεί να σας χρειαστούμε και αργότερα.

Μετά απ' όλα αυτά, ήξερα ότι είχα κάνει λάθος.

Ήθελα να έχω κάνει λάθος. Ήθελα ν' αποδείξω στην Νάνσι ότι την πιστεύω.

Αλλά το περιστατικό με το μενταγιόν με τσιγκλούσε μέσα μου.

Αν και η καρδιά μου έλεγε πως τελείωσε.

Έκρυβε αποδείξεις κι εγώ την βοηθούσα.

Για μερικές εβδομάδες, απέφευγε να με δει.

Αλλά την ημέρα που καταδικάστηκε ο Μάιρον Ντέξτερ, έστειλα σαρκαστικό τηλεγράφημα,

με μία μόνο λέξη: "Συγχαρητήρια!"

Κι αυτό την εξόργισε, γιατί μια ώρα αργότερα...

Πήρα το τηλεγράφημα σου, Νόρμαν.

Ήρθα να σου πω ότι έτσι και πεις το παραμικρό ξανά,

θα πάω κατευθείαν στον εισαγγελέα και θα πω τα πάντα.

- Το λες σοβαρά; - Απολύτως.

Μη μου πεις ότι σ' ενοχλεί η συνείδησή σου;

Όχι, η δική σου συνείδηση μ' ενοχλεί, Νόρμαν.

Βαρέθηκα να μ' ενοχλεί. Πιστεύεις ότι λέω ψέματα.

- Όχι παραπάνω από μένα. - Λες ο Μπόνερ να με είχε ερωτευτεί;

- Όχι, δεν το λέω! - Τότε τι νομίζεις δηλαδή;

Νάνσι, πίστεψέ με. Απλά θέλω να μου το πεις.

- Να πω τι; - Ψυχή μου, δεν ξέρω τι μου ήρθε κατά νου!

Είμαι τρελός για σένα. Έχει περάσει τόσος καιρός.

Δεν καταλαβαίνεις τι έπαθα; Νόμιζα ότι σε έχασα!

Δεν ήθελα να συμβεί αυτό, Νόρμαν.

- Εγώ σε έδιωξα. Είχα τρελαθεί. - Νόμιζα ότι δεν σε νοιάζω πλέον.

Αν ήταν να τα ξαναπεράσω όλα αυτά, θ' αυτοκτονούσα.

- Όχι, όχι. Μη λες τέτοια. - Νάνσι, στ' ορκίζομαι!

- Θα ήταν και για μένα απαίσιο! - Αγάπη μου!

Δεν πρέπει να πληγώνουμε ο ένας τον άλλο πλέον.

- Νιώθω τώρα τόσο πολύ καλύτερα. - Κι εγώ.

Μα πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.

- Ξέρω τι θα κάνουμε. - Τι;

- Να με φιλήσεις. - Όχι.

- Εννοώ για την κατάθεση. - Ξέχασέ το. Η κατάθεση δε θα βοηθήσει.

Αυτό έλεγα κι εγώ, αλλά εσύ δεν συμφωνούσες μαζί μου.

Φυσικά και συμφωνώ. Άκου, αν ήσουν ένοχη, θα μιλάγαμε τώρα;

Αν ήμουν ένοχη;

Θα ήμουν ο τελευταίος στον κόσμο που θα 'θελες να δεις.

Νόρμαν, τώρα καταλαβαίνω τι σκέφτεσαι πραγματικά.

Σίγουρα της φαντασίας μου ήταν.

Νομίζεις ότι πήρα το διαμάντι της συζύγου και τον πυροβόλησα εν ψυχρώ.

- Νόρμαν! - Ξέρω ότι έκανα λάθος.

- Όχι, μην μ' αγγίζεις. Δεν ξέρω τι να πω. - Θα το διορθώσω αμέσως.

Δεν πρόκειται ποτέ να το διορθώσεις!

- Πάει, τέλειωσε! - Νάνσι, θα μ' ακούσεις;

Όχι, δε θα σ' ακούσω. Τα 'χω ξανακούσει τα ωραία τα λογάκια του.

Ήξερα ότι ήσουν καχύποπτος και κυνικός, αλλά...

Δεν ήθελα να σ' ερωτευτώ, αν αυτό σε ικανοποιεί!

Μακάρι να μην είχαμε γνωριστεί ποτέ!

Το επόμενο που άκουσα γι' αυτήν ήταν ότι έφυγε μακριά.

Για το Μαϊάμι, νομίζω. Ένιωσα σαν κάθαρμα.

Τότε διάβασα ότι είχε παντρευτεί. Ένιωσα σαν χαζός, δε γινόταν αυτό!

Το έπαιξε τότε για να μου κρατήσει στόμα μου κλειστό. Το ξέρω τώρα.

Κι αύριο ένας άνθρωπος πεθαίνει!

Έχετε φωτιά;

Με άλλα λόγια, ό,τι είπε η Νάνσι ήταν αλήθεια.

- Κι είχατε άδικο που αμφιβάλλατε. - Και ποιος δε θα αμφέβαλλε;

Αμφέβαλλες ότι νοιαζόταν για σένα.

Απολύτως σίγουρα κε Κλάιντ, αμφιβάλλετε για τα κίνητρα των ανθρώπων.

Παράδειγμα,το ενδιαφέρον του κου Μπόνερ για τέχνη, το ενδιαφέρον για την Νάνσι.

Η αμφιβολία είναι σύμπτωμα.

Αν αμφιβάλλουμε για τους άλλους δείχνει ότι αμφιβάλλουμε για μας.

Θέλετε για να σώσετε τη ζωή ενός που νομίζετε ότι είναι αθώος,

αλλά η κοινωνία τον βρήκε ένοχο.

Επιδεικνύετε αφυσικότητα, μια εμμονή μ' αυτό το θέμα.

Μήπως τελικά κε Κλάιντ, προσπαθείτε να σώσετε το εγώ σας;

Την ανδρική σας αυτοπεποίθηση;

Και για να επιτευχθεί αυτό θα καταστρέψετε την γυναίκα που σας απέρριψε;

Τα γεγονότα είναι γεγονότα. Λέτε να είπα ψέματα;

Δεν υπήρχε κάποιος εκεί, ειδικά με το φόρτο της συναισθηματικής πίεσης.

Παρατήρησα στην ιστορία σας, ότι αναφέρατε τα κομμάτια που δεν κολάκευαν την Νάνσι.

Όταν ξέρουμε κάποιον καλά, του δίνουμε τουλάχιστον το δικαίωμα της αμφιβολίας.

Μα είστε ο άντρας της, φυσικά θα την προστατέψετε!

- Και τι θέλετε τότε, κε Κλάιντ; - Να μην εκτελεστεί ένας αθώος!

- Μπορείτε ν' αποδείξετε ότι είναι αθώος; - Αυτή μπορεί.

- Μάλιστα, κύριε; - Πάρε την κυρία Μπλερ, σε παρακαλώ.

Γιατί το κάνετε αυτό; Περιμένετε να ομολογήσει απ' το τηλέφωνο;

- Νομίζω, θα 'θελε να σας δει. - Μην με κάνετε να γελάσω!

Θεωρώ δεδομένο ότι θα ήθελε να σας δει. Εκστομίσατε σοβαρές κατηγορίες.

- Ναι; - Δεν απαντά, κε Μπλερ.

Καλά, ευχαριστώ.

Προτείνω να έρθετε το απόγευμα στο σπίτι μας, γύρω στις 6:00.

Δεν μπορώ να περιμένω μέχρι τις 6:00. Έχουμε μόνο 24 ώρες.

Θέλετε να με τρενάρετε. Φοβάστε μην κάνω κάτι.

Δεν είστε σε θέση να κάνετε το οτιδήποτε. Κι έχω πολλά ραντεβού.

Ορίστε. Πάρτε ένα κάθε ώρα.

Και να ξεκουραστείτε. Αν δεν μπορείτε να κοιμηθείτε, πηγαίνετε μια βόλτα.

Γιατρέ, δεν πιστεύετε τίποτα απ' όσο είπα;

Όταν ένας ασθενής μου λέει ότι πονάει, τον πιστεύω,

επειδή ξέρω ότι αυτός ο πόνος είναι πραγματικός.

Αν κι η αιτία μπορεί να είναι φανταστική. Στις 6:00!

- Ναι; - Η κα Λούις αναμένει.

Στείλ' την μέσα. Και συνέχισε να καλείς την κα Μπλερ.

Ακόμα και σήμερα, όταν ακούω δυνατές και τραχείς φωνές, νιώθω την ανάγκη να φύγω.

Θυμάμαι πάντα το περιστατικό, με λιγότερο σημαντικές αφορμές.

Συγνώμη, κα Ντόνοβαν, πρέπει να συνεχίζουμε αύριο.

Φυσικά.

- Σας ευχαριστώ, γιατρέ. - Αντίο.

- Τηλεφώνησες στο σπίτι; - Ναι, γιατρέ. Η κα Μπλερ δεν απαντά.

Ανέμενα ειλικρινά ότι δε θα ξαναδώ τον Κλάιντ.

Ότι ήταν ακόμα ερωτευμένος με την Νάνσι, ήταν προφανές. Γι' αυτό ήρθε να με δει.

Ήθελε να την πληγώσει.

- Δε θα δω άλλον σήμερα, δις Γουάρτ. - Να μεταφέρω τα ραντεβού;

Αν μπορείς σε παρακαλώ. Κάνε το ίδιο και για τ' αυριανά.

"Ο ΝΤΕΞΤΕΡ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΥΡΙΟ"

"Ο Κυβερνήτης Αρνείται να Απαλλάξει τη Θανατική Ποινή για το Φόνο του Μπόνερ"

Εσύ είσαι, Χάρι;

- Καλέ μου, επέστρεψες νωρίς. Έγινε κάτι; - Όχι τίποτα ιδιαίτερο.

- Είσαι πανέμορφη. Πού ήσουν; - Στον κινηματογράφο. Δεν στο είπα;

- Το ξέχασα ότι ήταν σήμερα! - Πέρασα υπέροχα, έριξα πολύ κλάμα!

- Δραματική ταινία; - Ναι, ήταν φοβερή. Να την δεις, Χάρι.

Για έναν σχιζοφρενή που σκοτώνει την γυναίκα του και δεν το ξέρει.

- Δε θα είχε πολύ ενδιαφέρον για μένα. - Εδώ κάνεις λάθος.

Δεν μπορείς να φανταστείς πώς τέλειωσε.

Ίσως να μην είναι ψυχολογικό, αλλά η γυναίκα είδε...

Καλή μου, αν δεν σε πειράζει, μου τα λες αυτά μετά.

- Θέλω να μιλήσουμε, να στο πω άμεσα. - Φυσικά. Τι αφορά;

Ξέρεις κάποιον που λέγεται Νόρμαν Κλάιντ;

Πολύ καλά. Είναι ζωγράφος.

Το ξέρω. Είχα μακρά κουβέντα μαζί του σήμερα στο γραφείο.

- Σχετικά με τι; - Σχετικά με σένα.

- Σου είπε ότι του κατέστρεψα τη ζωή; - Ήθελε να μου αφήσει τέτοια εντύπωση.

Χάρι, ίνει σημασία στον Νόρμαν. Είναι καλός, αλλά τρελαμένος.

Είναι ακόμα τσαντισμένος που δεν τον παντρεύτηκα;

- Ναι, έτσι νομίζω. - Τα βλέπεις; Και ήρθε στο γραφείο σου.

- Απλά θέλει να με πληγώσει. - Είτε αυτό είτε είναι άρρωστος.

Αν είναι άρρωστος, γιατί ήρθε σε σένα; Υπάρχουν κι άλλοι γιατροί.

- Αλήθεια αυτό. - Θα σου φτιάξω ένα ποτό.

Περίμενε, Νάνσι... θέλω... θέλω σε ρωτήσω κάποια πράγματα.

- Σχετικά με τον Νόρμαν; - Κοίτα, σχετικά με σένα κι αυτόν.

- Χάρι, νομίζω ότι ζηλεύεις;! - Ίσως, αλλά αυτό δεν...

Υπάρχει κάτι πάνω που δε θα 'πρεπε να μ' ευχαριστεί;

Όχι αν ήσουν ασθενής, δε θα το ενέκρινα, θα με πείραζε.

Αλλά ως σύζυγός μου, το θεωρώ βαθιά τιμή μου.

Να υποθέσω ότι θες να με ρωτήσεις αν μ' ενδιέφερε ο Νόρμαν.

Με ενδιέφερε, πάρα πολύ. Μέχρι που κατάλαβα πόσο αιρετικός ήταν.

Στην αρχή ήμουν μπερδεμένη, δεν είχα ερωτευτεί ποτέ ξανά.

Ήταν χαρούμενος τη μια στιγμή, νευριασμένος μετά.

Δεν χρειάζεται να μου τα πεις όλα αυτά, ένα μόνο θέλω να μάθω.

Ο Κλάιντ είπε ότι ήσασταν στο σπίτι του Μπόνερ το βράδυ που δολοφονήθηκε.

Ναι, κι οι δύο ήμασταν εκεί.

Για να λέμε την αλήθεια, διάβασα κάτι περί αυτού το πρωί.

Μου έδωσε την εντύπωση ότι εσύ... κι αυτός... αποκρύψατε διάφορα.

Πάλι τα ίδια; Όχι, δεν το πιστεύω!

Χάρι, πριν ένα λεπτό έκανα ένα αστείο λόγω ζήλιας.

Δεν ήταν πολύ και τόσο αστείο. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να είναι πολύ άρρωστοι.

Ναι, το καταλαβαίνω αυτό Νάνσι, αλλά δε βλέπω...

Όταν φύγαμε από το πάρτι, ο Νόρμαν μου είπε:

"Παρεμπιπτόντως, Νάνσι, που ήσουν την ώρα του πυροβολισμού;"

Νόμιζα ότι κάνει πλάκα!

Αλλά όχι. Με κατηγορούσε ότι είχα παράνομες σχέσεις με τον κο Μπόνερ.

Αλλά δεν ήταν η πρώτη φορά που έδειχνε ζήλια.

Εργάστηκα για τον κο Μπόνερ κι επειδή με πρόσεχε λίγο παραπάνω,

ο Νόρμαν πίστευε ότι ήταν τρελός για μένα.

Προσπάθησα να μην το πάρω σοβαρά, αλλά του έγινε εμμονή.

Στο τέλος, είπε: "Νόρμαν, αν...

αν συνεχίζεις να συμπεριφέρεται έτσι, θα σταματήσω να σε βλέπω πλέον".

Αλλά μετά οι προσβολές εντάθηκαν, ότι το περίμενε ότι θα γίνει,

ότι ήθελα μόνο πλούσιους κι όλα όσα θα μου πρόσφεραν. Πράγμα πολύ παράλογο...

γιατί ποτέ κανένας δεν μου αγόρασε κάτι, εκτός από σένα.

Κι ο Θεός ξέρει ότι δεν είμαι πλούσια. Αλλά έτσι ήταν πάντα ο Νόρμαν.

Τέλος πάντων, έπρεπε να κρατήσω το λόγο μου και να μην τον ξαναδώ.

Και το τελευταίο που ο Νόρμαν μου είπε ήταν:

"Μια μέρα θα το μετανιώσεις που δεν με παντρεύτηκες, Νάνσι.

Θα το μετανιώνεις για όλη σου τη ζωή."

Ο δύσμοιρος ο Νόρμαν. Δε θα μπορούσε να ζήσει ευτυχισμένα.

Μα γιατί να ενοχλήσει εσένα;

Είναι φθόνος τελικά.

Ναι. Αυτό θα εξηγούσε το λόγο που ήρθε να με δει.

Αλλά δεν καταλαβαίνω.

- Είπες ότι δεν απέκρυψες στοιχεία; - Φυσικά και όχι.

Φαντάζεται διάφορα συχνά;

Σίγουρα φαντάστηκε πολλά σε σχέση με τον κο Μπόνερ και μένα.

- Άρα δεν είχε κάτι χειροπιαστό; -Όχι, έκανα τα πάντα για να τον πείσω.

Λογικά είναι χειρότερα από ό, τι νόμιζα. Παρανοϊκός με φαντασιώσεις ενοχής.

- Θα κάνεις κάτι γι' αυτόν; - Μπορεί να βοηθηθεί, αλλά όχι από εμένα.

Γιατί;

Κατά πρώτον, είμαστε ερωτευμένοι με την ίδια γυναίκα, άρα ανήθικο ευθύς εξαρχής.

Ο ψυχαναλυτής δεν πρέπει να συνδέετε συναισθηματικά με τον ασθενή.

Χώρια που αντί για θεραπεία, θα του έριχνα μία στα μούτρα.

Ίσως και να ήταν το καλύτερο γι' αυτόν, αλλά ειλικρινά καλέ μου...

- Ανοίγω εγώ. - Περίμενε λίγο.

Έκανα κάτι χαζό. Του ζήτησα να έρθει εδώ.

- Του Νόρμαν; - Ναι.

Και γιατί όχι; Ίσως όταν δει πόσο ευτυχισμένοι είμαστε, να τα παρατήσει.

Άσε ν' ανοίξω εγώ.

Καλό απόγευμα, κε Κλάιντ, περάστε. Η κα Μπλερ είναι στο καθιστικό.

Γεια σου, Νόρμαν. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.

Λοιπόν, μου λέει συνέχεια πόσο μεγάλος ζωγράφος είστε.

Φαίνεσαι σαν να είσαι άρρωστος, Νόρμαν.

- Εσύ φαίνεσαι καλά. - Ευχαριστώ.

Θα καθίσεις;

Είπες κάτι άλλο στο σύζυγό σου για μένα ή μόνο ότι είμαι μεγάλος ζωγράφος;

Όσον αφορά εμάς, του είπα πάρα πολλά.

Για παράδειγμα, ήμασταν ερωτευμένοι, δεν προχώρησε...

Κι ότι δεν σκότωσες τον Μπόνερ.

Γιατί να πω κάτι τέτοιο, Νόρμαν;

Γιατί ήσουν στο δωμάτιο του Μπόνερ όταν δολοφονήθηκε.

Κι αν ο βαλές είχε έρθει λίγο πιο νωρίς, θα σε είχε δει.

Δεν με είδε, δεν είπε τίποτα, άρα αποδεικνύεται ότι δεν ήμουν εκεί.

Δεν ξέρω τι είπες στον άντρα μου, αλλά μετά χαράς να το επαναλάβω.

Δεν μπήκα καν στην κρεβατοκάμαρα.

Δεν ανέβηκα καν στον όροφο όλη τη νύχτα.

Δε θυμάσαι που σου το είπα;

Όχι, αυτά είπες στον ανακριτή.

Νόρμαν!

- Τα βγάζεις απ' το μυαλό σου. - Αλήθεια;

Υποθέτω ότι είπες στον άντρα σου για το βραχιόλι.

- Το βραχιόλι; - Ναι, το έκλεψες, θυμάσαι;

Το επέστρεψα ταχυδρομικώς.

Νόρμαν, τι έχεις πάθει;

- Εσύ ξέρεις τι είναι όλα αυτά; - Ξέρει καλά, αλλά δεν με πιστεύει!

Σε νομίζει για άσπιλο αγγελάκι, αλλά εγώ ξέρω ότι είσαι ψεύτρα και κλέφτρα.

Κακομοίρη μου! Νομίζεις ότι όλα αυτά είναι αλήθεια.

Κράτα τα γι' αυτόν, θα του χρειαστούν.

Τον έχεις του χεριού σου, θα κάνει όλα τα λάθη που έκανα κι εγώ.

Νομίζω ότι δεν οδηγούμαστε πουθενά. Καλύτερα να φύγεις.

- Αν θες να με δεις αύριο... - Για ποιο λόγο;

Δεν σκαμπάζεις από ψυχιατρική, δεν ξεχωρίζεις την αλήθεια από το ψέμα.

- Είσαι αγαπησιάρης κομπογιαννίτης. - Βγες έξω.

- Γιατί ανέφερε για βραχιόλι; - Δεν ξέρω γιατί. Νόμιζα ότι σου είπε.

Τι έχεις να μου πεις για την παιδική σου εμπειρία μ' ένα μενταγιόν;

Μενταγιόν; Μενταγιόν...

- Και να του είπα, δεν την θυμάμαι. - Δεν πειράζει. Εγώ φταίω.

Δε θα 'πρεπε ν' αναφερθώ σ' αυτό. Νόμιζα ότι θα μπορούσα να τον βοηθήσω.

- Προφανώς όχι όμως. - Χάρι, μην σκέφτεσαι εμένα.

Ο δύσμοιρος ο Νόρμαν, μακάρι να μπορούσες να κάνεις κάτι να τον βοηθήσεις.

Έκανα το καλύτερό μου υπό των δεδομένων συνθηκών. Του έδωσα ηρεμιστικό.

Ίσως και να συνέλθει.

Ο κος Μάικελσον είναι εδώ γιατρέ και η κα Πάτρικ.

Το ραντεβού της είναι στις 2:00.

Και ο κος Κλάιντ.

Περάστε μέσα, κε Κλάιντ.

Ευχαριστώ.

- Γεια. Φαίνεσαι καλύτερα. Κοιμήθηκες λίγο; - Ναι.

Τώρα που ο Ντέξτερ... δεν υπάρχει, λογικά δεν αισθάνεσαι τόσο πιεσμένος.

Μάλλον έτσι είναι, γιατρέ. Πήρα τα χάπια που μου έδωσες.

Εξαιρετικά χάπια. Ξύπνησα πριν λίγα λεπτά.

- Κοιμήθηκα στη διάρκεια της εκτέλεσης. - Ωραία!

Υπέροχος ύπνος, χάρη σε σένα. Ο καλύτερος εδώ και χρόνια.

Και τι λες τώρα; Νομίζεις ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι για τον καταδικασθέντα;

Όχι. Χθες βράδυ συνειδητοποίησα ότι ήταν αδύνατο.

- Άρα, δεν έχεις αλλάξει γνώμη; - Γνώμη; Εξέφρασα κάποια;

Όσον αφορά την Νάνσι.

Δεν έχω κάποια γνώμη για την Νάνσι. Ξέρω τα γεγονότα.

Τ' άκουσα που σου έλεγε ψέματα, αν θα το πιστέψεις, δικό σου πρόβλημα.

Αλλά μη λες ότι φυλάω την γνώμη μου. Εσύ την φυλάς κι είναι απολύτως σίγουρο.

Η γνώμη σου για την Νάνσι είναι ότι είναι αθώα.

Ο Ντέξτερ ήταν ένοχος κι ότι είμαι απογοη- τευμένος εραστής που θέλει προβλήματα.

Πολύ αστείο. Αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Στα μάτια όλων, είσαι ένας έξυπνος ψυχίατρος, η γνώμη σου θα μετρήσει.

Όπως είμαι απλά... ένας μπερδεμένος ασθενής.

Και θα ήθελες να είναι το αντίστροφο.

Όχι, δεν με πειράζει να είμαι μπερδεμένος. Η συνείδησή μου είναι καθαρή.

Έκανα ότι μπορούσα για να σώσω τη ζωή ενός ανθρώπου.

Κι εσύ ό,τι μπορούσες για το αντίθετο.

Μια χαρά αν το βλέπεις έτσι. Έκανα το καθήκον μου.

Εξαιρετικά. Τώρα το κρίμα στο λαιμό σου.

- Αν έτσι το νομίζεις. - Πολύ.

Και πάλι, αν ήμουν στη θέση σου,

θα εμβάθυνα λίγο περισσότερο στο πρόβλημα, κε Κλάιντ.

Αν μου επιτρέπεις, χρειάζεσαι όντως θεραπεία. Μπορώ να συστήσω πολλές.

Μην ανησυχείς για μένα γιατρέ, θα γίνω καλά. Με βοήθησες πολύ.

- Απλά μία πρόταση έκανα. - Το ξέρω. Το εκτιμώ απεριόριστα.

Λοιπόν. Θα πρέπει να με συγχωρέσεις τώρα.

Κανένα πρόβλημα. Ο χρόνος σου είναι πολύ πολύτιμος.

Υπάρχουν πολλοί μπερδεμένοι που περιμένουν για θεραπεία.

Προσπαθούμε να βοηθήσουμε, με την προϋ- πόθεση να θέλουν να βοηθηθούν κι αυτοί.

Πολύ λογικό, είναι η μισή μάχη, σωστά;

Να μην σε κρατώ. Πέρασα να πω αντίο και να ευχηθώ ευτυχισμένη ζωή με την Νάνσι.

Το είπα και πάλι γιατρέ, είναι φοβερή γυναίκα.

Σ' ευχαριστώ, Κλάιντ. Ελπίζω κι εσύ να ευτυχήσεις το ίδιο.

Έγινε.

- Ξέχασες κάτι. - Η αμοιβή σου.

"ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΣΕ ΑΛΜΑ ΘΑΝΑΤΟΥ"

"Ο Νόρμαν Κλάιντ, διάσημος ζωγράφος,

αυτοκτόνησε χθες πηδώντας από το παράθυρο του Δρ Μπλερ στην 92η οδό.

Ο Δρ Μπλερ κατέστησε σαφές ότι δεν ήταν ασθενής του."

Νάνσι; Θα ήθελες να πάμε στην Αγγλία;

Οπουδήποτε Χάρι, δεν με νοιάζει. Νιώθω απαίσια όπως και να 'χει.

Όχι, δεν πρέπει να νιώθεις απαίσια, δε φταις εσύ.

- Το ξέρω, αλλά... - Όχι, δεν είναι έτσι, μην το συζητάς.

- Σ' αρέσει η Αγγλία λοιπόν; - Θα ήθελα να ζήσω στην Αγγλία, γλυκέ μου.

Αν πιστεύεις ότι είναι το καλύτερο για μας.

Κοίτα, έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με οποιοδήποτε άλλη χώρα.

Δε θα μας πάρει τόσο πολύ να μάθουμε τη γλώσσα.

Την άνοιξη μετακομίσαμε στο Λονδίνο και νοίκιασα γραφείο κοντά στην οδό Ρίτζεν.

Ήμουν έτοιμος ν' ανοίξω όταν ξέσπασε ο πόλεμος.

Υπηρέτησα στο Βρετανικό ιατρικό σώμα και η Νάνσι στη μονάδα ασθενοφόρων.

Στη διάρκεια των πρώτων τρομερών μηνών, δουλέψαμε νύχτα και μέρα.

Μπήκαν οι Αμερικάνοι στον πόλεμο ώστε να έχουμε κάποιες μικρές στιγμές ξεκούρασης.

Η Νάνσι ανησυχούσε πολύ ότι ήμουν εξουθενωμένος.

Κανόνισε να περάσουμε λίγες μέρες στην εξοχή. Πώς το κατάφερε; Δεν ξέρω.

Πήγαμε στο αρχοντικό των Λόρδου και Λαίδης Γουίνταμ,

οι οποίοι προσέφεραν τον χώρο τους ως αναρρωτήριο ψυχικά εξασθενημένων ατόμων.

Είναι τρομερό!

Στο Λονδίνο ρώτησα για τον καιρό και είπαν ότι εδώ έχει τον πιο πολύ ήλιο της Αγγλίας.

Και τι σε κάνει να πιστεύεις το αντίθετο; Δεν τα έχουμε δει όλα. Κι αύριο μέρα είναι.

- Χάρι, δεν πρέπει να πας για ύπνο; - Να δει κι άλλο ένα τραγούδι.

- Σπάνια έχουμε τέτοιο θέαμα. - Μα είναι φοβερά κουρασμένος!

Ένα μόνο. Είμαι σίγουρη ότι θα προσβληθεί αν φύγετε.

Θεέ μου! Μην το αναφέρετε σας παρακαλώ στην εξοχότητά του.

Εξαγριώνεται τα μάλα όταν είμαι απρόσεκτη.

Πολύ καλή δεν είναι;

Τραγούδησε στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών.

Οι Γερμανοί δεν μπόρεσαν να την φιμώσουν.

Θα χρειαζόταν βόμβα πολλών μεγατόνων, είμαι σίγουρος.

- Καληνύχτα, Λόρδε. - Καληνύχτα.

- Καληνύχτα. - Καλησπέρα, Λαίδη Γουίνταμ.

Ο καιρός δεν αποτελούσε πλέον θέμα συζήτησης, ήταν πάντα άσχημος.

Συχνά κάναμε βόλτες έξω από το σπίτι.

Ο Λόρδος Γουίνταμ αποδείχθηκε εξαιρετικός οικοδεσπότης και λάτρευε την πεζοπορία,

συνήθως με τους καλεσμένους του.

Άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί η Νάνσι επέλεξε αυτό το μέρος για ξεκούραση.

Εκεί ακριβώς, μετά τον λόφο, είναι το παλιότερο σπίτι στο Ντεβονσάιρ.

Δεν μπορείτε να το δείτε, αλλά θα σας το περιγράψω.

Έχει ρυάκι, κινητή γέφυρα και τρεις κωνικούς πύργους.

- Πρόσεχε! - Χάρι!

- Αγαπητέ μου φίλε, χίλια συγνώμη. - Δεν ήταν τίποτα. Λίγη λάσπη μόνο.

- Λογικά θα βαριέστε αφάνταστα, δις Μπλερ. - Όχι.

- Σας αρέσουν τα παλιά κοσμήματα; - Τα παλιά κοσμήματα;

- Ναι, πολύ. - Τότε θα έχετε ακουστά την συλλογή μου.

Είναι πολύ διάσημη.

- Όχι, δεν την έχω. - Όχι;

- Εν πάση περιπτώσει, θα την δείτε. - Μετά χαράς.

- Εντάξει, γιατρέ; - Μια χαρά.

- Πώς θα βρούμε το δρόμο της επιστροφής; - Μην ανησυχείτε γι' αυτό. Επιτρέψτε μου.

Αυτό το σπαθί θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της οπλοθήκης του Γουλιέλμου Κατακτητή,

από τους απογόνους του Αλφρέδου του Μέγα.

Αυτό το διαμάντι εκεί στο κέντρο, είναι 63 καρατίων.

Τα άλλα κομμάτια στη θήκη είναι της πρώτης αναγέννησης.

Δεν ανησυχείτε με τόσα πολύτιμα αντικείμενα στην οικία;

Είναι πιο ασφαλή εδώ απ' το Λονδίνο.

- Όχι, σκεφτόμουν για ληστεία. - Όσον αφορά την περίπτωση ληστείας,

η αστυνομία με διασφάλισε ότι όταν αυτό το δωμάτιο είναι ερμητικά κλειστά,

είναι σαν θησαυροφυλάκιο τραπέζης.

Τώρα κα Μπλερ, από 'δώ είναι η συλλογή που είμαι σίγουρος ότι θα σας ενδιαφέρει.

- Η "Valier" του 19ου αιώνα. - Είναι πανέμορφα!

Αυτό το κόσμημα εκεί, αυτό με το σχήμα καρδιάς, ανήκε στην Βασίλισσα Άννα.

Το φορούσε στο βάπτισμα της.

- Αντίο, κύριε. - Κρίμα που φεύγετε.

Είμαι βέβαιος ότι ο καιρός θα γίνει καλύτερος.

- Αντίο. - Αντίο.

- Καλοί άνθρωποι δεν ήταν; - Γοητευτικοί.

Μου φάνηκε ότι η Λαίδη Γουίνταμ ήταν αναστατωμένη για κάτι.

- Το παρατήρησες κι εσύ; - Η εξοχότητά της ανησυχεί για ένα κολιέ.

Ο μπάτλερ μου είπε ότι ανέκρινε τους υπηρέτες όλο το πρωί.

- Γιατί; - Τι συνέβη;

Δεν ξέρω, κύριε. Χάθηκε.

Ο μπάτλερ μου είπε ότι ήταν αξίας 12.000 λιρών.

- Έχεις τσιγάρα, γλυκιά μου; - Ναι, καλέ μου.

- Μην κάνεις τον κόπο, θα πάρω μόνος μου. - Δεν μου κάνει κανένα κόπο.

Ορίστε.

Ευχαριστώ.

- Χρειάζομαι σπίρτα. - Εδώ έχω.

Ευχαριστώ.

ΥΠΕΡΥΨΩΜΕΝΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΝΤΕΒΟΝΣΑΪΡ

- Έχεις το κλειδί εύκαιρο; - Έτσι νομίζω.

Παράξενο! Νόμιζα ότι το είχα.

Δεν πειράζει. Έχω το δικό μου.

Δε γίνεται να το έχασα.

Παράξενο! Όντως το είχα.

Ορίστε, το ήξερα ότι ήταν εδώ.

- Χάρι. Έγινε κάτι; - Νάνσι... δεν ξέρω πώς θα το πάρεις.

Ντρέπομαι τόσο πολύ!

Καλή μου, ξέρεις ότι ποτέ δεν σε αμφισβήτησα,

αλλά και πάλι, όταν συνέβη αυτό σήμερα...

- Τι, Χάρι; - Το κολιέ της Λαίδης Γουίνταμ.

Όταν ο οδηγός μας το είπε, ήταν σαν να με μαχαίρωσε κάποιος.

- Ήταν φριχτό. Δεν ξέρω γιατί. - Μα Χάρι, ξέρεις γιατί.

Σκέφτηκες εμένα μετά απ' όλα αυτά τα απαίσια που είπε ο Νόρμαν για μένα.

- Ναι, βέβαια, αλλά... - Χάρι, κάτσε καλύτερα.

Καλέ μου, είσαι υπό τρομακτική πίεση και χρειάζεται να ελαφρύνεις το μυαλό σου.

Φυσικά και θα στο πω.

Δεν είμαι κλέφτης, γλυκέ μου. Ποτέ δεν έκλεψα κανένα βραχιόλι.

- Πάω στο νοσοκομείο. - Καλέ μου, σίγουρα αισθάνεσαι καλά;

Ναι.

- Θα έρθεις κι εσύ, σωστά; - Όχι, θα μείνω εδώ.

Αν με χρειαστούν, θα με καλέσουν.

- Δε θέλω να σε αφήσω μόνη. - Πήγαινε τώρα και μην ανησυχείς.

Σ' αγαπώ πάρα πολύ.

- Καλησπέρα, γιατρέ. - Καλησπέρα, κε Χίμπσον.

Πάλι αναμμένα τα είχατε. Να είστε πιο προσεχτικοί.

- Πολύ σωστά. Μας έσωσες και πάλι, ε; - Θεού θέλοντος, γιατρέ. Θεού θέλοντος.

Κατάσταση επιφυλακής. Όλες τις μονάδες σε ετοιμότητα.

Άπαντα διαθέσιμα ασθενοφόρα να μεταβούν στα διαμερίσματα Ντεβονσάιρ. Σοβαρές ζημιές.

- Όλες οι διαθέσιμε μονάδες... - Ντεβονσάιρ Τέρας!

- Εκεί δεν ζείτε, γιατρέ; - Ναι.

- Δεν μπορεί να περάσετε, κύριε. - Δε θέλω να περάσω. Ζω εδώ.

- Λυπάμαι. - Ψάχνω για τη γυναίκα μου.

- Λυπάμαι, κύριε. - Αφήστε με σας παρακαλώ. Είμαι γιατρός.

Πολύ καλά, κύριε.

Χάρι!

Με είχαν ήδη καλέσει. Γι' αυτό δεν ήμουν εδώ. Φαντάζομαι θ' ανησυχούσες πολύ.

- Τι είναι αυτό, Χάρι; - Δεν το βλέπεις;

Χάρι! Έτσι... απλά το βρήκες;

Μην μου πεις ότι έχει κι άλλα;

Το ξέρετε ότι δεν έκλεψε κανένα διαμάντι.

Δεν το καταλαβαίνετε ότι τα φαντάζεστε όλα αυτά;

Κοιτάξτε την σύζυγό σας.

Κοιτάξτε το πρόσωπό της.

- Συνεχίστε να την κοιτάτε. - Γλυκέ μου!

Μόνο το καλό σου σκέφτομαι.

Αν θες να φύγω, θα φύγω.

Κάνε ό,τι θες, ό,τι θες.

Κα Μπλερ, λυπάμαι. Δεν υπάρχει λόγος να δράσετε σπασμωδικά. Δε χάθηκε κάθε ελπίδα.

Σας ευχαριστώ, γιατρέ.

Για να μην τα πολυλογώ, με χώρισε και άλλαξε το επίθετό της σε Πάτον.

Μετά φαντάζομαι ότι την γνωρίσατε.

Όχι! Όλα είναι της φαντασίας!

Όλο αυτό είναι αδύνατον.

Δεν έχω τις απαντήσεις γιατρέ, αλλά ξέρω ότι λέτε ψέματα.

Όχι, δεν πιστεύω ούτε λέξη!

Κι επιπλέον σας κατηγορώ για συκοφαντική δυσφήμηση.

Είναι το πιο αχρείο ψέμα που έχω ακούσει ποτέ.

Γιατί χαμογελάτε; Λέτε να μην το κάνω;

Χαμογελώ γιατί θυμάμαι πώς ένιωσα σε μια παρόμοια περίπτωση.

Δε θέλω να σε διακόψω γλυκέ μου, αλλά άπαντες αναμένουν.

Νάνσι. Ξέρεις αυτόν τον άνθρωπο;

Μα φυσικά! Ο Χάρι Μπλερ!

Πέρασε τόσος καιρός!

Ο Δρ Μπλερ είναι μέλος του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής Έρευνας.

Αναφέρεται στο σανατόριο Χαρντσντέιλ, όπου εισήχθη κατόπιν της κατάθεσής της.

- Μα Χάρι! Τι είναι αυτά που λες; - Είναι μέρος για ψυχιατρικές υποθέσεις.

Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα σε χαροποιήσει ότι πλέον δεν βρίσκομαι εκεί.

Και βέβαια χαίρομαι, Χάρι.

Αν μου δώσετε χρόνο, θ' αποδείξω ότι ήμασταν παντρεμένοι.

Το αστείο παρατράβηξε! Είναι η ημέρα του γάμου μου.

- Σταμάτα να μου φέρεσαι σαν να τρελάθηκα! - Χάρι!

Νομίζω δεν έχουμε άλλον χρόνο. Την επόμενη βδομάδα, τι λέτε; Θα σας τηλεφωνήσω.

Δε θα τηλεφωνήσετε.

- Θα παντρευτείτε; - Αν το θέλει η δις Πάτον, θα το ρισκάρω.

Δε θα ήθελες να είσαι στο γάμο, Χάρι; Μετά χαράς να σε δεχτούμε.

Θυμάμαι ο Κλάιντ τι είπε:

"Θα κάνεις τα ίδια λάθη που έκανα κι εγώ."

- Δε θα 'λεγα ότι με κολακεύει. - Θα πω στον μπάτλερ να φωνάξει ταξί.

Δεν έχεις κάτι καλό να μου πεις; Ίσως θα 'θελες να μου ευχηθείς κάθε ευτυχία.

Δε θα περισσέψει ευτυχία για σένα. Ποτέ.

Νάνσι!

- Συγνώμη. - Γλυκέ μου! Δε γινόταν αλλιώς.

Θλίβομαι όταν βλέπω κάποιον σε τέτοια κατάσταση.

Μόνο να έβλεπες τι του πρόσφερα στο Λονδίνο. Δεν ήταν ο μόνος φοβερός.

Είχε απίστευτες προοπτικές.

Προς το παρόν τρόμαξα πολύ. Φάνηκε να ξέρει πολλά για σένα.

Μα φυσικά, είναι ψυχαναλυτής. Έτσι τον γνώρισα.

Έτσι εξηγείται! Θα σε μπέρδεψε με κάποιον άλλον ασθενή του.

Ο δύσμοιρος ο Χάρι, είναι πράγματι αξιολάτρευτος.

Πάμε, καλέ μου; Πρέπει στα γρήγορα να ντυθώ.

Μακάρι να είχαμε χρόνο για άλλη μία πρόβα.

Πήγαινε προς τα 'κει να δούμε το περπάτημα.

- Να θυμάσαι, περπάτα αργά. - Έτσι;

- Μην γελάς! Να δείχνεις σοβαρή. - Σκέψου κάτι τραγικό.

- Κορίτσια; Σας περιμένουν. - Ερχόμαστε!

- Είσαι πανέμορφη. - Σας ευχαριστώ, κυρία Γουίλις.

- Δε θα μπορούσα να ζητήσω τίποτα άλλο. - Είστε πολύ καλή.

Γιατί χαίρομαι για τον Τζον. Είχε δύσκολη ζωή από πολλές απόψεις.

Λίγο κακομαθημένος, πολλά χρήματα. Ο πόλεμος δεν ήταν εύκολος γι' αυτόν.

Χαίρομαι που βρήκε μια λογική γυναίκα που τον θέλει πραγματικά.

Θέλω να σου ζητήσω μια χάρη, παραλίγο να το ξεχάσω.

Αυτό το μενταγιόν ανήκει στην οικογένεια επί πολλά χρόνια.

Τρεις νύφες των Γουίλις το φόρεσαν στο γάμο τους.

Θα το έδινα στην κόρη μου, αν ήταν ζωντανή.

Είμαι σίγουρη ότι η Κάρεν θα ήθελε να το φορέσεις.

Οι άντρες δε νοιάζονται για τέτοια, αλλά σημαίνει πολλά για μας τις γυναίκες.

Ειδικά όταν γερνάμε.

Ορίστε. Είναι δικό σου τώρα.

Έλα, γλυκιά μου. Είμαστε έτοιμοι.

Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου. Δε θα ξαναζητήσω ποτέ τίποτα άλλο.

Νάνσι;

- Έκλεισες το κουτί; - Ναι.

- Γιατί αργείς τόσο πολύ; - Η μουσική.

- Ποια μουσική; - Κάθριν;

Ναι, έρχομαι!

Είναι σίγουρο, το έκλεψες το μενταγιόν.

Το έκλεψες, θυμάσαι;

Αν θες κάτι πάρα πολύ, κάποια μέρα θα το αποκτήσεις.

Μην μου πεις ότι σ' ενοχλεί η συνείδησή σου;

Νόρμαν, τώρα καταλαβαίνω τι σκέφτεσαι πραγματικά.

Νομίζεις ότι πήρα το διαμάντι της συζύγου και τον πυροβόλησα εν ψυχρώ.

Θα μας ανακρίνουν. Πρέπει να ξέρω! Θα μείνω εδώ μέχρι να μου πεις!

Στα είπα, σου είπα τα πάντα! Σταμάτα να με βασανίζεις! Σταμάτα!

- Όχι! - Μη λες ψέματα!

Αφήστε με! Αφήστε με να φύγω!

Θα σου δείξω πώς να βγάζεις την αλήθεια από ένα παιδί.

Δεν είμαι κλέφτης, γλυκέ μου. Ποτέ δεν έκλεψα κανένα βραχιόλι.

Περιμένετε και θα δείτε. Θα κάνετε τα λάθη που έκανα κι εγώ.

Υποθέτω ότι δεν σας είπε για το βραχιόλι.

Δεν είναι λόγος αυτός. Δεν βουτάει ο κόσμος κάτι επειδή το είδε.

Βγάλ' το από μέσα σου. Το κάνω για το καλό της ψυχής σου!

- Όχι. - Ομολόγησε!

- Όχι! - Ομολόγησε! Ομολόγησε! Ομολόγησε!

Το ασθενοφόρο ήρθε για το νοσοκομείο, γιατρέ.

- Έρχομαι μαζί σας. - Τζον, κατάλαβέ το. Δεν μπορείς να πας.

Θα πρέπει να καταλάβετε ότι αυτή δεν είναι η Νάνσι. Ψυχολογικά, είναι παιδί.

Οι μνήμες της προηγούμενης ζωής της ήταν τόσο επώδυνες που τις απέκλεισε εντελώς.

Ίσως να μη θυμηθεί ποτέ κανέναν μας.

Το βλέπεις πόσο απέλπιδο είναι;

Αν δεν σκέφτεσαι εμένα, τουλάχιστον σκέψου τον εαυτό σου.

Συγνώμη, μητέρα.

Πίστεψέ με, Τζον!

Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι για την Νάνσι, αλλά δεν μπορούμε.

Δεν έχω δίκιο, γιατρέ;

Είναι αλήθεια;

Ποιος είμαι εγώ να πω κάτι τέτοιο;

Η Νάνσι δεν πήρε το μενταγιόν όταν ήταν παιδί και...

επειδή σήμαινε τόσα πολλά γι' αυτήν, πλήρωσε τρομερό τίμημα.

Το μενταγιόν είναι απλώς σύμβολο.

Την αγάπη ήταν που χρειαζόταν. Και την αγάπη χρειάζεται και τώρα.

Μπορείτε να την αγαπάτε ακόμα;

Πρέπει να είστε ειλικρινής με τον εαυτό σας.

Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / zachs75