Original subtitles

Mevrouw Millaud?

Kan het de volgende keer later? Ik ben 's ochtends niet fit vanwege de valium.

Dat bespreken we straks.

Dr. Zimman begreep het. We spraken altijd na de lunch af.

Ik heb het begrepen.

Wat een pech dat juist nu dr. Zimman een beroerte heeft gehad.

Moeten we helemaal opnieuw beginnen? Het is net alsof ik in herhaling val.

Nee, we gaan niet herhalen. We bespreken de dingen vanuit een ander oogpunt.

Deze verandering kan heel nuttig zijn.

U kijkt alsof u vragen wilt stellen over mijn functie. Of niet?

Over hoe ik werk.

U heet Catherine Bormans, u bent arts...

u bent gespecialiseerd in psychiatrie en u bent psychotherapeut.

U heeft 20 jaar in verschillende ziekenhuizen gewerkt...

en u kon op korte termijn dr. Zimman in deze kliniek vervangen.

Dat heb ik kunnen vinden op Google.

Ik had me u anders voorgesteld.

Jonger.

U weet het belangrijkste.

Waarmee moet ik beginnen?

Waarmee wilt u beginnen?

Ludo.

Het beste is om over Ludo te vertellen.

Een nieuw project? - Ja.

Een bar aan het strand.

Mooie foto's.

Alex heeft ze gemaakt. - Alex?

Hij logeert bij mij. Een fotograaf. - Je wilde toch geen mensen over de vloer?

Dit is anders. Ik ken hem al... We hebben samen gerugbyd.

Hij is net gedumpt.

Die is mooi. Je hebt een mooie blik. - Vind je?

Ik moet gaan. Ik heb een Uber besteld. - Moet je nu al weg?

De bareigenaar wil me morgen zien. - We zouden het weekend samen doorbrengen.

Zit je nu te mokken?

Ben je daar niet te oud voor?

Net zat je niet te mokken.

Ik snap niet waarom je dit doet.

Wat? - Waarom bel je me...

als je toch geen zin hebt om bij me te zijn?

Ik vind het heerlijk om met jou te genieten.

Had je me soms aan je zonen willen voorstellen?

Ik had hun broer kunnen zijn.

Als je me liever niet meer wilt zien... - Dat bedoel ik helemaal niet.

Je zegt het maar.

Kunt u me daar afzetten, alstublieft?

We bellen, h�?

Wat gebeurde er met Laclos na het schandaal van Riskante relaties.

Deze schrijver is vooral een man van actie.

Een soldaat, een ingenieur en een man van overtuiging.

De Franse Revolutie is voor hem de kans om geschiedenis te schrijven.

Als aanhanger van de Hertog van Orleans wordt hij plotseling gearresteerd in...

Hij werd gearresteerd in...

Hij werd gearresteerd in...

In 1793?

In 1793. Dank je.

Hij gaat eerst naar de Force gevangenis en later naar Picpus.

Wie denken jullie dat er een jaar later tussen dezelfde muren wordt opgesloten?

Hallo?

Hallo. Met wie spreek ik?

De vriend van Ludo. Wie ben jij?

Kunt u... Kun je hem even geven?

Nee, hij is oesters aan het openen. - Ik ben Claire.

Claire. Claire wie? Ludo?

Ken jij een Claire? -Nee, ik ken geen Claire.

Sorry? -Ik denk dat je je vergist.

Kun je hem even geven?

Ik ben Alex, Ludo's assistent. Hij belt u zo snel mogelijk terug.

Ok�, goed, maar mag ik Ludo even spreken?

Hij is er niet.

Ik hoorde hem net. -Hij is net de deur uit.

Luister, dit is niet grappig.

Ludo heeft je uitnodiging niet geaccepteerd.

Zit u op social media, dr. Bormans?

Voor mensen als ik is het zowel...

een schipbreuk als een vlot.

Je dobbert in de digitale wereld.

Soms ben je de spin, soms het...

vliegje.

Registreren

Clara...

Clara Antun�s.

Geboortedatum

24, 25...

Ik had Alex helemaal niet op het oog. Ik kende hem niet, hij zei me niets.

Ik had hem op Facebook benaderd om dichterbij Ludo te komen.

Vriendschapsverzoek verstuurd

Ik hoefde niet lang te wachten.

Like

Leuk dat je mijn foto's mooi vindt.

Ze zijn fantastisch.

Wauw. Bedankt.

Je hebt veel talent. Fijne avond.

Wacht! Welke vind je het mooist?

Allemaal. Ik kan niet kiezen.

Wat doe je voor werk?

Ik zit in de mode.

Model?

Laat je niet meeslepen.

Ik organiseer mode-evenementen

Als stagiaire. Ze betalen een habbekrats.

Die uitdrukking ken ik niet.

Mijn baas is een enorme vrek.

...gierigaard.

Mijn baas is een loser...

maar het staat goed op mijn CV.

Ik heb de tijd. Ik ben nog jong.

Hoe was het?

Ging wel.

Hebben jullie nog iets bijzonders gedaan?

Gebowld.

Nou, dat is toch leuk? - Ja.

Was zij er ook?

Het doet me niets meer, hoor.

Natuurlijk. - Echt.

Waarom vraag je het? Het is net een Siamese tweeling.

Ze zijn zo stom.

Wie heeft er gewonnen?

Zij de eerste keer en papa daarna, geloof ik.

Jij niet?

Hij was laatste, de loser. - Hou je bek.

We mogen hier Frans praten, dat is niet erg.

Max, niet aan tafel.

'Kind, benijd ons niet om onze leeftijd, waarin het hart slaafs en rebels is

Waarin het lachen triester is dan jouw tranen

Haast je niet je gedachten te rijpen Geniet van de ochtend, van de lente

Je dagen zijn als verstrengelde bloemen Pluk de blaadjes niet voortijdig'

Niet echt inspirerend. Sorry, dit is voor oude mensen.

Nou, je hebt het thema begrepen, dat is al iets.

En wat doe ik nu?

Ik hoef dit jaar geen eindexamen te doen.

Nog steeds in vergadering

Welke stijlfiguren gebruikt hij?

Hoe is het rijmschema?

Wel aardig.

Ik wil best helpen, maar denk zelf ook na.

Ok�, ook goed.

Word nou niet boos.

Het is gekruist rijm, ABAB.

Er zijn drie stijlfiguren.

Weleens van metaforen gehoord?

Dat kleine groene lichtje...

dat aangeeft dat de andere ook online is, net als jij...

voor zijn scherm.

Wat voelde u toen u dat groene licht zag?

Troost.

Een pufje Ventolin en ik kon beter ademhalen.

Ik ben...

heel lelijk...

en heel oud.

De opwinding.

En ook nog grappig.

Misschien kijkt hij wat je doet...

de foto's die je becommentarieert, de muziek die je beluistert...

Eigenlijk waanzinnig wat ze allemaal van je weten.

Ben je niet op Insta?

Insta?

Sociaal netwerk, foto's en video's delen, mobiele platforms...

Het is niet mijn stijl om te doen wat iedereen doet.

Je kunt tickets via internet kopen.

Het wordt moeilijk voor je. Waarom?

Je kunt niet meer zonder me.

Alleen met een voorrangpas heb je geen rij. - Het is wel sneller.

Gaat het, Claire? Is er iets?

Nee, of eigenlijk wel.

Een lompe vent.

Vertel op. Wie is het?

Niets, gewoon een jongen die zich laat meeslepen.

Een student? - Hij speelt graag met vuur. Nee.

Misschien. - Je gaat toch niet de cougar spelen?

Ik speel niet.

Het is serieus.

Vrouwen noemen we cougars en mannen dan?

Dat is een man, toch?

Mannen met jongere vrouwen zijn er altijd geweest. Dat vindt men gewoon.

Het is ook niet hetzelfde. Het is op een ander niveau.

Advocaat van de duivel.

Ik wil weten wat je precies wilt.

Je intrigeert me.

Echt waar? Woezo?

Hoe je doet.

Hoe doe ik dan???

Intrigerend.

Als we uit de 20e eeuw een onafhankelijke vrouwelijke schrijfster moesten kiezen...

zouden we uitkomen op Marguerite Duras.

'Heel snel,' schreef zij...

'was het te laat in mijn leven. Op mijn 18e was het al te laat.

Tussen m'n 18e en m'n 25e ging m'n gezicht een onvoorziene kant op.

Ik heb nooit gevraagd of iedereen dat heeft...

maar ik had wel gehoord over het oprukken van de tijd dat je soms overvalt...

terwijl je in je jongere jaren bent, de meest gevierde jaren.'

Elk woord was met zorg gekozen.

Een klein foutje van mijn kant...

een verkeerde woordkeuze en...

de magie kon in rook opgaan.

Weet je wat ik leuk zou vinden?

Zeg het eens!

EEN ECHTE FOTO VAN JOU

Ik kon hem die foto niet weigeren.

Waarom niet?

Dan zou hij iets gaan vermoeden.

Ik kon niet meer terug.

Het wond me op, denk ik.

Het was op dat moment...

dat ik in een spiraal terechtkwam.

Een spiraal?

Ik zou Clara Antun�s een echt gezicht geven.

Hallo?

Met Clara.

Heb jij een afgeschermd nummer?

Ik wil zeker zijn dat je geen...

psychopaat bent.

Snap ik.

En...

klink ik niet als Dexter? - Nee.

Jouw stem klinkt...

Vreemd, maar ik had me 'm anders voorgesteld.

Tja, ik...

Sorry.

Dat is toch niet nodig. Je...

Je hebt een leuke stem.

Eerlijk gezegd vind ik mijn eigen stem...

vreselijk irritant.

Nee, hoor.

Dat is aardig van je.

Jouw stem klinkt...

heel jong.

Hoe oud ben je precies?

Je bent toch wel meerderjarig?

24, toch?

Bijna 25.

Je klinkt jonger. - Dat hoor ik vaak.

Ik heb een foto geplaatst.

Vind je 'm niet mooi?

Jawel. Hij is fantastisch.

Dus je vind me leuk?

Ja, dat kun je wel zeggen.

Heb je mijn commentaar gezien?

Hoe kan ik dit prachtige wezen niet leuk vinden?

Dank je wel.

Nou...

Mag ik nu je telefoonnummer?

Ok�.

Niet alleen afgeschermd, nu val je ook nog stil.

Clara.

Van wie was die foto?

Geen idee. Ik heb 'm per toeval gekozen.

U vond het niet erg dat als Alex zich u voorstelde, hij niet u zag...

maar iemand anders?

Nee, niet echt.

Hij zei dat hij mijn stem mooi vond.

Mijn woorden, mijn denkwijze, en dat ben ik echt.

Als ik de waarheid had gezegd en een echte foto had geplaatst op Facebook...

had hij mij niet als vriend geaccepteerd.

Hij had in ieder geval geen contact willen maken met een vrouw als ik.

'Een vrouw als ik?'

Ja, een vrouw...

met zware oogleden en een fletse teint.

U wilt graag dat mensen u mooi en jong vinden.

Toch?

Dat plezier heb ik nooit willen opgeven.

Ik vind het fijn als mensen naar me kijken en me mooi vinden. U niet?

En toch heeft u juist aan die man...

een foto van een andere vrouw gestuurd.

Ja, ik heb het tegenovergestelde gedaan.

Alsof...

ik mezelf niet de kans gaf om in zijn ogen te bestaan.

Nu kun je me bellen wanneer je wilt, Clara de Stomme.

In zijn analyse ziet Baudelaire markiezin de Merteuil als een vrouwelijke Tartuffe...

altijd een stapje voor op en superieur aan Valmont.

Wat hem het meest interesseerde, was niet haar superioriteit aan Valmont...

maar haar opstandigheid als vrouw, haar rebellie...

tegen een hypocriete samenleving.

Open jullie boek en ga naar brief 81.

9 gemiste oproepen

Als ik met hem was, voelde ik me bruisend van leven.

Al vroeg had Merteuil besloten een unieke ik te cre�ren.

Ik had me nog nooit zo vol leven gevoeld.

Ik deed niet alsof ik 24 was...

ik was 24

Heb je veel mannen gekend?

Op Facebook?

Nee, ik bedoel...

mannen die iets voor je hebben betekend. - Een man heeft echt iets voor mij betekend.

Je bent nog geen 25. Je hebt nog tijd genoeg.

Denk je nog aan hem?

Het liefst...

herinnerde ik me alleen de mooie momenten, maar...

dat is lastig.

Waar spraken jullie over?

Over theater, kunst...

literatuur.

Ok�, dus je ging met een intellectueel?

Ja. -Was hij ouder dan jij?

Een beetje.

Je zult je doodvervelen met een man als ik.

Wek ik die indruk?

Niet echt.

Het is lang geleden...

dat ik me zo op mijn gemak voelde met iemand.

Dat stelt me gerust.

Clara? - Ja?

Ik geloof dat er iets gebeurt.

Dat gebeurt niet zo...

in ��n dag.

Soms wel.

Dit is het bewijs.

Hallo. Alles goed? - Ja. Wat zit je haar leuk.

Dank je. - Je ziet er goed uit.

Jij ook trouwens. - Ik let op mijn conditie.

10 en 11 in Caluire, 12 in Lausanne... - Gilles, je theatertour boeit me niet.

Ik leg het uit. Ik haal de weken wel in. - We gaan het schema niet veranderen.

Los het maar op met je vriendin. Ze heeft toch geen zak te doen.

Geen zak? En dat zegt een lerares Frans.

Mag ze nu wel voor ze zorgen? - Ik ben van gedachten veranderd.

Zo fijn om ego�stisch te zijn. Het kostte me ruim 20 jaar met jou om dat te beseffen.

Vraag me niet waarom.

Je hebt iemand ontmoet.

Dat zou jij wel willen weten, h�? - Ik wil gewoon weten hoe het met je gaat.

Ik heb iemand ontmoet als je het wilt weten. Hij is knap...

Hij is teder.

En met hem is alles...

ontspannen. - Gefeliciteerd.

Ik begin me van je los te maken. Dat is echt vet.

Hoe was het feest?

Het was vreselijk. -Echt waar? Hoezo?

De gemiddelde leeftijd was 55. Ongelooflijk.

Dat meen je niet. - Wat een hel.

Niet te geloven.

Ze probeerden je vast te versieren.

Misschien.

Ben je al thuis? - Ik lig zelfs al in bed.

Wat heb je aan?

Een laag uitgesneden sweater...

een kort broekje...

Ben je naakt onder je sweater?

Ja.

Trek 'm uit.

Ik leg mijn hand op je buik. Voel je 'm?

Ja, ik voel 'm.

Ik schuif 'm heel langzaam omhoog...

naar je borst.

Ja. -Je hebt zulke mooie borsten.

Rond en stevig.

Ik wil ze kussen. - Kus ze.

Ik kus je tepels.

Voel je hoe ik aan je tepels zuig?

Weet je wat ik wil terwijl ik aan je tepels zuig?

Dat je je hand in je broekje steekt.

Dat wil ik ook.

Dat wil je wel, h�? - Ja.

Zeg het.

Ik wil...

een vinger in mijn onderbroek laten glijden.

Doe dan.

Hoe voelt het?

Warm. -Warm en nat?

Heel warm en h��l nat.

Voel je je kutje?

Toe maar, doe het.

Zo geil als je jezelf vingert. Ga door.

Ik wil je horen kreunen.

Ik krijg een stijve van je.

Ik ga in je.

Kom maar.

Kom dan.

Wat lekker.

Het is zo...

Alex.

O, liefste.

Liefste.

Ik mis het vrijen.

Niet alleen het...

Maar het kussen, het strelen...

elkaar aanraken...

of eigenlijk het aangeraakt worden.

Wat is liefde zonder verlangen?

Vertelt u me eens over uzelf. Ik vertel u alles en u...

U zegt niets.

Ik ben maar de tijdelijke vertrouweling van een boodschap die niet voor mij bedoeld is.

U bent dus totaal niet flexibel? - Nee, ik ben arts.

Uw arts.

Geen vriendin.

Bent u nooit naar bed geweest met een cli�nt?

Dat gebeurt vaak...

dat iemand naar zijn therapeut verlangt, toch?

Het schijnt...

dat het soms bij het proces hoort.

Het proces.

Het genezingsproces.

Ja, voor de pati�nt, maar de arts dan?

We leren iets van onszelf met elke pati�nt.

Soms levert het...

theoretische kennis op en soms...

iets persoonlijks.

Wond het u op?

Die sc�ne in de auto met Alex aan de telefoon, windt u op, h�?

Er zijn grenzen, Claire, die zijn opgesteld door de medische gedragscode.

Dus we kunnen elkaar niet zien? - Volgende week niet.

Ik moet op mijn nichtje passen. -Je had het beloofd.

Ik heb echt weinig tijd. Het spijt me...

We kunnen zo niet doorgaan. Ik wil je zien.

Het is ingewikkeld. Begrijp me nou.

Ik doe echt m'n best, maar... Zeg ten minste dat jij ook aan niks anders denkt.

Wat doet ze?

Zal ze ons zijn vergeten?

Ik ben stapelverliefd op je, Alex. Echt. Ik voel me zo prettig bij je.

Ik wil je ook graag zien, je voelen... Dat al het andere in het niet valt.

Ik zit nu in de auto. Ik bel je terug. Goed?

Het was jullie vader.

Zet 'm op.

Overtreding.

Dat is een overtreding.

Wat een scheids. Koop verdomme een bril.

Mama, ga zitten. - Hij keek me vuil aan, maar het is wel zo.

Heeft u kinderen, dokter?

U heeft vast een briljante man.

Of niet.

Is het niet frustrerend om nooit je mening te kunnen geven?

Als u zou weten wat er door mijn hoofd ging, soms...

zou u uit uw stoel vallen.

We hadden het over kinderen.

Ja, mijn zonen.

Mijn zonen.

Wanneer ze bij hun vader waren...

vond ik het moeilijk. - Hoezo moeilijk?

Dan liet ik mezelf gaan.

Hoe ver?

Zo ver...

dat ik me meer Clara voelde dan Claire.

Jij denkt dat ik net als alle andere meisje ben.

Clara...

Maar je kent me niet.

Ik weet dat je uniek bent.

Ja.

We moeten niet te hard van stapel lopen.

Ook al is het moeilijk voor ons allebei.

Ik word er gek van.

Ok�, een cadeautje voor meneertje Ongeduld.

U heeft nog steeds niet gezegd waar die foto vandaan kwam...

of die video.

Jawel, kijk maar in uw aantekeningen. Ik heb ze toevallig gevonden op Google.

Toevallig. Echt waar.

Waarom zou ik liegen?

Het is het gezicht waar hij op viel. De foto van die jonge vrouw.

Het is niet...

niets of onbelangrijk.

Het was een vreemde.

Ja.

Kwam u zo makkelijk aan de foto's en video's van een vreemde?

In welke wereld leeft u? Natuurlijk is het makkelijk.

Iedereen etaleert z'n leven. Het ligt voor het grijpen.

Claire, dit is geen verhoor en als je niet de waarheid vertelt, kan ik je niet helpen.

Ach, wat maakt het uit.

U zult ervan smullen.

Het was een foto van mijn nichtje Katia.

Tevreden? Daar schiet u wat mee op, h�?

Uw nicht?

Een mooie blondine. Alex leek op blond te vallen. Meer niet.

Meer niet? - Ja, meer niet.

Vertel me iets over dat nichtje.

Goed, maar er valt weinig te vertellen.

Katia is de dochter van mijn broer.

Nadat hij was verongelukt met zijn vrouw...

werd zij plotseling wees. Dat is alles.

Ik begrijp niet wat u bedoelt. - Ik heb mijn nichtje in huis genomen.

Ik heb voor haar gezorgd als een dochter, terwijl ik haar daarvoor nauwelijks kende.

Weet ze het...

van die foto?

Nee, we zien elkaar trouwens niet meer.

Zodra de erfenis was geregeld, vertrok Katia naar Noorwegen.

Dus u heeft zich haar gezicht, haar leeftijd en haar verhaal toege�igend.

Wat wilde u?

Een ander leven?

Niet een ander leven, mijn eigen leven.

Eindelijk.

Ik ben gisteren niet buiten geweest. Het regende.

Hier ook.

Ik dacht...

misschien heeft ze tijd om me te bellen.

Ik moet naar bed.

Wil je dat ik blijf?

Ik val om van vermoeidheid.

Soms klink je als een moeder.

Zou je dan nog van me houden als...

als ik oud ben?

Hoe oud?

50.

50? Dat gaat nog.

We hebben nog ons hele leven.

Heb je op me gewacht? -Natuurlijk.

Lief. Wat deed je ondertussen? -Mijn reis voorbereiden.

Welke reis?

Ik ga naar Goa, eind van de maand.

Alleen?

Nee, samen met mijn huisgenoot. Je weet wel, Ludo. Ik heb over hem verteld.

Hoelang? -Twee maanden.

Ben je bang dat je niet zonder me kunt?

Clara?

Hoelang weet je dit al?

Al heel lang.

En je vertelt het nu pas.

Jij kwam onverwachts, schoonheid.

Weet je wat? Ga mee.

Ik kan niet. -Jawel. Stop gewoon met je stage.

We leven maar ��n keer.

Wat verandert er voor ons als ik in Goa ben?

Ik vind het eng om te bedenken dat je ver weg bent. Zo ver.

Het is nou niet dat we elkaar kunnen vasthouden, toch?

Mis je me? Heb je zin om me te zien?

Natuurlijk.

Dat is logisch. Jij niet dan?

Jawel, maar...

Ik ben zo bang...

Ik ben bang je teleur te stellen. -Natuurlijk niet.

Dat weet ik wel zeker.

Ik ben ook bang jou teleur te stellen.

Clara...

Wat doet u hier?

Gaan we naar buiten? Ik heb frisse lucht nodig.

Goed, kom.

Ik kan hem niet vergeten.

Wat kunt u niet vergeten?

Hij is het centrum van mijn universum geworden.

Tijdens zijn reis naar Goa spraken we elkaar elke dag. Meerdere keren zelfs.

Kon dat altijd maar zo blijven.

Toen hij terugkwam, begon hij steeds meer aan te dringen...

en werd het moeilijker de boot af te houden.

Verrassing? Ik ben vanochtend geland.

Alex is over drie minuten bij Clara

Ik was daar...

in dezelfde stad als jij.

Ik kon niet. Niet vandaag.

Wacht, dit is deprimerend.

Je bent een psychopaat. Je houdt me voor de gek.

Je bent gestoord. - Nee, ik...

Hallo?

Wat doen jullie hier? - Het is zondag.

Natuurlijk, ik wachtte al op jullie. Ik maakte me al een beetje zorgen.

Zal wel.

Wat is er? - Ik ga de tafel dekken.

Wie was dat? Wat doe je?

Er komen onverwachts vrienden langs.

Wat praat je zacht. Heb je een feestje? - Ik moet ophangen. Ik bel je nog.

Nee, dit meen je niet. Neem je me in de maling? Clara, ik ben het zat.

Ik pas me steeds aan jou aan. Kunnen we nu niet eens bellen? Wat mankeert jou?

De ijskast is leeg. - Ik maak pannenkoeken.

Er zijn geen eieren.

Wat?

Ik moet je iets vertellen.

Wat?

Ik heb een relatie.

We wonen samen.

Allang?

Een paar maanden voor jou. Ik weet het niet meer zo goed.

Verdomme. En dat zeg je zo?

Had je dat niet eerder kunnen zeggen? - Ik heb het geprobeerd.

Weet hij van mij?

Nee.

Gilles is heel jaloers en parano�de. Het gaat niet zo goed tussen ons. Dus...

Tja, ik...

Ik snap nu waarom je me niet wilde zien.

Je hebt me weken aan 't lijntje gehouden. - Het spijt me, Alex.

Dit doet echt pijn.

Het spijt me.

Ik moet ophangen. Ik moet dit even verwerken.

Sorry.

Hallo, Clara.

Ik weet niet hoe het met jou gaat, maar ik ben helemaal de weg kwijt.

Dat ik zo in de ban van je kan zijn.

Ik kan helemaal niets meer. Ik word gek.

Ik ben volgende week in Parijs. Mijn trein arriveert om 15u02 op Montparnasse.

Bel me niet en stuur geen berichtjes.

Als je echt om me geeft, zorg dan dat je er bent.

Je weet niet hoe graag ik je wil ontmoeten.

Het werd ondragelijk. Ik moest een knoop doorhakken, er zat niets anders op.

Het brak mijn hart.

Maar toen ik hem in de bus zag, zo jong en kwetsbaar...

wist ik dat het moment was aangebroken...

Het deed me te veel pijn.

Alex, er is iets onverwachts gebeurd, gisteren...

heeft Gilles me ten huwelijk gevraagd.

Ik heb ja gezegd.

We gaan naar Brazili� emigreren.

Hij heeft daar werk aangenomen.

Ik weet dat ik de juiste keuze maak.

Jij en ik leefden in een droom met onze ogen open.

Het was heerlijk...

maar het was niet meer dan een droom.

Wees niet te boos op me.

Ik hou altijd een plekje voor jou in mijn hart.

Ik pakte mijn oude leven weer op zoals je een roman dichtdoet.

Gekwetst...

gevloerd...

oud.

Toen ik weer contact wilde opnemen, was het te laat.

Zijn pagina was weg.

Door te verdwijnen was Alex radicaler dan ik en in zekere zin...

sterker ook.

Hallo.

Ik had het druk. Meer niet.

Inderdaad.

Wat een inzicht.

Ik heb niet lang getwijfeld. Alleen zo kon ik achterhalen hoe het met hem ging.

Je ziet er fantastisch uit. - Dank je wel.

Maar ik heb dit jaar bijna aan ��n stuk door gewerkt.

En jij? Alles goed met je bouwprojecten?

Z'n gangetje. - Je ziet er moe uit. Gaat het?

Jawel, jawel.

Het is alleen een beetje moeilijk nu. - Moeilijk?

Herinner je je mijn vriend Alex?

De fotograaf. - Ja, vaag.

Hij heeft een auto-ongeluk gehad.

Hij is van een klif gereden.

Ongelooflijk, toch?

Alleen vanwege een psychopaat die hij kende van Facebook, maar nooit had ontmoet.

De politie zag dat hij niet had geremd.

Hij is dood.

Sorry.

Hallo?

Als iemand sterft...

wat doen we dan met zijn virtuele identiteit?

Laten we die zoals die is? Wissen we 'm?

Wat voor keus hebben we?

Wacht.

Ik heb het opgeschreven.

Het was van levensbelang, noodzakelijk.

Ik wil uw mening horen. Het is belangrijk.

Ik zal het lezen.

ECHTE GEHEIMEN door Claire Millaud

Lange tijd was het idee dat er niets tussen ons zou gebeuren, ondragelijk.

Ermee stoppen was als het leven opgeven.

Uiteindelijk was ik stapelgek op deze man.

Waarom zou ik het opgeven? Wat kostte het om het te proberen?

De angst om Clara niet te kunnen vervangen?

Zou Alex ongelukkig zijn?

Maar ik zou hem kunnen troosten.

Sorry, volgens mij ken ik u.

Sorry? - Volgens mij ken ik u.

Bent u niet een vriend van Ludo? - Ludovic? Ja.

Ik wist het wel. Ik ben zijn... Een vriendin van vroeger.

Er gaat geen lampje branden?

De oesters. Aan de telefoon. - O ja.

Woont u nog bij hem in Somme?

Hij heeft me er nog niet uitgezet.

Dan moet u wel een goed karakter hebben.

U bent toch fotograaf?

Min of meer.

Ik ben bezig met een expo.

Ludo had me erover verteld.

Hij had wat foto's van u laten zien.

Ik vond ze erg mooi.

Bedankt.

Ik moet de volgende eruit.

Maakt u ook portretten? Ik bedoel niet ongeposeerde foto's op straat...

maar portretten van...

Ja, dat doe ik ook. Ik maak portretten, fotoboeken...

Ik doe alles, behalve bruiloften.

Ik heb een foto nodig voor mijn volgende boek.

Meestal sturen ze een fotograaf, maar nu...

Grappig dat ik u tegen het lijf loop, misschien kunt u...

Ja, zeker...

Ik zoek werk dus dat zou geweldig zijn.

Te gek. Mag ik uw telefoonnummer? - Als u interesse heeft...

Sorry, ik was uw voornaam vergeten. - Claire.

Ik heet Claire.

Maar het gaat vooral om Nora in Ibsens Een poppenhuis.

De pop, de goede echtgenote...

de verantwoordelijke moeder. Dat is zij.

Het stuk gaat over het ontwaken van haar bewustzijn.

De emancipatie van een vrouw buiten de rol die de maatschappij haar oplegt.

Ruim een eeuw later spreekt die weigering om je te conformeren ons nog steeds aan...

Je niet aan de normen willen houden waarin je wordt opgesloten.

Hoe heeft hij dat gedaan?

Wat? Wie?

Ludo. Hoe kon hij met zo'n mooie vrouw als jij uitgaan? Je bent super fotogeniek.

Heel goed. Zullen we misschien...

je bovenste knoopje losmaken? - Van mijn blouse?

Het boek is bedoeld voor academici, ik weet niet of...

Des te meer reden om de lezer te verleiden.

Goed zo.

Geweldig.

Ga lekker zitten. - Ietsje meer ontspannen?

Sorry, ik bewoog. - Geeft niet.

Ben je getrouwd, kinderen, gescheiden? - Inderdaad.

Alle drie raak. - En in de juiste volgorde.

En dat allemaal voor je 30e. Je verbergt iets voor me.

Mag ik...

iets proberen?

Gaat het of wil je even pauzeren? -Nee, ga door.

Ik heb niets te verbergen.

Ik ben 20 jaar getrouwd geweest met een man die alles voor mij was.

Voor hem heb ik wel vriendjes gehad, maar dat is zo lang geleden. Ik ben ze vergeten.

Ik heb twee kinderen gekregen. Twee jongens.

Ik dacht dat ik een goede moeder was als ik ze de borst gaf...

Mijn borsten zijn nooit meer hersteld, mijn buik ook niet.

M'n man heeft me verlaten voor een vrouw die m'n dochter kon zijn.

Toen dat gebeurde, dacht ik dat ik zou doodgaan van verdriet.

Ik ben te gepassioneerd. Dat is het juiste woord.

Maar ik kan ook gelukkig zijn.

Dus ik denk...

dat je zo'n beetje alles weet.

Gek.

Wat?

Niets. Onze ontmoeting. Dat is gek.

Zo, of je snijdt 'm uit tot portret. Dat is wat scherper.

Die vind ik mooi.

Deze is mooi en die hebben we ook met een lach en die vind ik het mooist.

Jij ook? -Ja.

We vree�n dag en nacht.

We moesten de verloren tijd inhalen.

We zijn heel snel gaan samenwonen, of eigenlijk is hij bij mij ingetrokken.

Doof mijn ogen uit, ik kan je nog steeds zien

Sluit mijn oren af, ik kan je nog horen

En zonder voeten, kan ik je nog volgen

En zelfs zonder mond, kan ik je nog roepen

Lees jij verder. -Nee, jij.

Alsjeblieft. -Toe, ga door.

Breek mijn armen en ik omhels je met mijn hart zoals met een hand

Hou mijn hart vast, en mijn hersenen zullen kloppen, ontsteek mijn hersenen

mijn bloed zal je dragen

Ik hou van je.

Ik hou zoveel van je. -Ik ook van jou.

Weet je waar ik het meest van hou?

Heel gek...

maar dat is van je stem.

Claire's stem is die van Clara.

Natuurlijk dacht hij nog aan haar.

Was ik zo na�ef te denken dat mijn gezicht het hare zou vervangen?

Hoe kon ik vergeten dat ik een troost was, omdat hij haar kwijt was?

Nog erger. Via mij had hij haar lief.

Er is geen grotere rivale dan zij die niet bestaat.

Alex, ik kon je niet vergeten. Het is uit met Gilles.

Ik ben terug in Parijs. Ik hou van je. Ik heb je gemist.

Ik weet niet waar je bent, maar als je nog van me houdt, kom dan naar Caf� Fran�ais.

Ik ben er tussen 18u en 20u. Probeer me niet te bellen. Als je niet komt...

hoor je nooit meer iets van me. Dat beloof ik. Je Clara.

Ben je zover? - Ja.

Gaan we? -Ja.

Wil je echt niet thuis blijven? -Nee, ik wil ergens lunchen.

Het punt is dat ik liever jou zou opeten.

Zullen we naar de film gaan?

Zeker.

Kijk even wat er draait.

Ik ga een trui halen.

Ik heb het koud.

Welkom terug, Clara.

We horen gegil, gierende remmen, een klap. En dan eindelijk stilte.

In een film zou het zo kunnen aflopen.

Ja, en in de werkelijkheid?

Waarom bedenkt u geen gelukkig einde?

Zelfs in een fantasiewereld, gunt u zich geen geluk, alsof u zich wilt pijn doen...

keer op keer.

Wie heeft u gekwetst, Claire?

Wie heeft u pijn gedaan?

Weet u wat ik van Katia heb gestolen?

Het duurde even voor ik het besefte, maar de houding van Katia, mijn nichtje...

werd steeds vijandiger naar mij toe...

in de loop van de tijd.

Gilles is haar oom, door ons huwelijk...

Het is me vaak genoeg gezegd, geen bloedverwantschap...

'Zij houdt van me, ik van haar, geen verzwarende omstandigheden, alleen liefde.'

Zijn woorden.

Eigenlijk...

27 jaar leeftijdsverschil tegen 20 jaar huwelijk.

Katia ging niet terug naar Noorwegen, ze trok in bij mijn man.

Ik kon het u niet vertellen.

Zelfs niet schrijven.

Ze hebben me verwoest. Zij heeft mij verwoest.

Maar was zij uw rivaal...

die u had uitgekozen om u te belichamen?

Ja.

Ik wilde haar schoonheid, haar jeugd...

Ik benijdde haar om haar geluk, ze had het mijne gestolen.

Ik was jaloers.

Het gebeurt allemaal alsof u de waarheid weigert, alsof u vlucht van een waarheid.

Het verlangen naar eeuwigheid, de illusie van de eeuwige jeugd, ja.

We willen allemaal ver wegblijven...

bij het vooruitzicht van onze dood.

Sterven vind ik niet erg...

maar in de steek worden gelaten wel.

We zijn nooit te oud om klein te zijn.

Ik wilde verzorgd worden, gesust, zelfs met illusies.

Hoe lang is het geleden?

Ze is ongeveer negen maanden geleden opgenomen

Het ging behoorlijk ver.

Alex was volledig in de ban van haar.

Zo erg dat hij me op een dag een berichtje liet horen.

Ik herkende meteen haar stem.

Eerst wilde ik het niet geloven.

Ik dacht dat het een spelletje was.

Iets pervers.

Ik zei niets tegen Alex, maar wees hem er wel op...

dat dat meisje, die Clara....

iets te perfect was.

Toen begon hij te twijfelen.

Toen Clara verdween, verwijderde hij zijn profiel.

Een paar maanden later belde ze me.

Ik zei dat hij dood was door haar.

Dat hij zich van kant had gemaakt.

Mijn vriend werd gek en ik...

Ik word niet graag bedrogen.

Dus ik loog.

Ik begrijp het niet.

Is hij niet verongelukt?

Nee.

Hij is zelfs net vader geworden.

Hij woont in Zuid-Frankrijk.

Hij is getrouwd.

Hij is vorige maand vader geworden.

Van een meisje.

We denken dat we schuldig zijn, dus niet.

Ik kom afscheid nemen.

Soms heeft een pati�nt iets in zich wat we hadden en zijn verloren.

Ik heb uw advies ter harte genomen.

Ik werk weer aan mijn manuscript.

Het was goed om te beseffen dat alles weer mogelijk is.

Dat er niet maar ��n einde is.

Nee.

Klopt.

Tot ziens, Claire.

Tot ziens.