Original subtitles

888

Je komt me opzoeken, toch? Een half jaar is niet zo lang.

Een half jaar is belachelijk lang.

Ik heb een kamer! Lieverd.

En Pip komt solliciteren. Tof.

Ze belden dat ze iets hebben gevonden binnen mijn budget.

Supergaaf, toch?

Waarom verhuur je die logeerkamer niet aan Nina?

Je weet zeker dat samenwonen met mij een goed idee is? Tuurlijk.

Ik ben verliefd op je. En volgens mij weet je dat heel goed.

Ik wil je alleen maar helpen.

Dat doe je niet door me steeds overspannen te noemen.

Wat wil je niet meer? Dit leven. Met jou.

Ik weet dat ik het nog een tijdje wilde aankijken.

Met het huis en de zaak.

Maar als we de boel niet verkopen kan ik geen kant meer op.

Het is niet echt groot. Maar wel leuk toch, met die boom?

En lekker dicht bij het centrum.

Ik denk eraan een paar maanden naar Suriname te gaan.

Papa heeft gevraagd of ik mee ga naar Suriname.

Ik dacht dat ik 't op m'n gympies zou redden...

maar volgens mij krijg ik een blaar. Veel succes ermee. Ja.

Als je er goed over nadenkt...

heb jij een extreem ongeëmancipeerd wereldbeeld.

En dat is best raar voor iemand die zo slim en grappig is.

Het spijt me, Max. Maar alleen de allerbesten kunnen door.

En tot mijn spijt hoor jij daar niet meer bij.

Ik snap dat je boos bent...

maar als er een kans is dat Sophie en ik 't alsnog redden...

moet ik die grijpen.

Dus ik maak 't uit.

Ik denk echt alleen nog maar aan jou.

Hoe zit het met die date? Hij heet Laszlo.

Laszlo. En hij is heel knap.

We kennen elkaar helemaal niet. Dat gaat komende tijd veranderen.

Ik hou namelijk van je. Heel veel.

Hee, Hans. Hee.

Gaat-ie wel? Ik ben geslaagd.

Hoe is het? Ja, goed hoor. En je vader?

Je hebt een longontsteking.

Eigenlijk moet je nu naar het ziekenhuis.

Maar dan word je waarschijnlijk niet meer beter.

Je vader denkt dat de hele wereld om hem draait. Mam.

Je denkt toch niet dat-ie zich met ons bezighoudt?

Ik ben zo blij met dit. Met jou, en met ons.

Dat ga ik echt niet meer uit m'n handen laten donderen.

Dag leuke stiefzoon.

Sorry, ik mag niet zo zwaar tillen. Ik ben zwanger.

Ze is zwanger van een vriend van haar, die getrouwd is met een man.

En zij worden samen de vaders.

Erik, ik denk dat je even moet komen.

Z'n ademhaling verandert.

Opvoeden was vroeger veel minder vrij en open.

Mijn vader was nog heel rigide.

Alles moest precies zo gaan als hij zei, daar was hij duidelijk in.

'Luisteren, en doen wat ik zeg.'

En anders kreeg je een mep.

En natuurlijk is het goed dat dat veranderd is.

Dat ouders meer rekening houden met hun kinderen.

Veel meer proberen te begrijpen wat ze beweegt en waar ze mee zitten.

Anders drijf je als ouders en pubers al gauw heel ver uit elkaar.

Maar je moet het natuurlijk niet overdrijven, vind ik.

Sommige ouders wringen zich in 3000 bochten...

om het hun kroost maar naar de zin te maken.

Dat lijkt me ook weer niet de bedoeling.

Ouders die alleen maar bezig zijn zich aan te passen...

aan de wensen en grillen van hun kinderen.

Ik bedoel, je kan ook té flexibel zijn.

(muziek van Queen: Under Pressure)

*Pressure, pushin' down on me

*Pressin' down on you, no man ask for

*Under pressure

*That brings a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Voor volgende week graag de opdrachten maken...

die horen bij hoofdstuk 3. Eind van deze maand hebben we...

(telefoon gaat af)

Jongens, blijven jullie er even bij?

Volgende maand worden de eerste vijf hoofdstukken getoetst. (schoolbel)

Wie iets niet begrijpt van de stof...

kan het volgende week nog aan mij vragen.

En, iets gemist? Hm?

Of de wereld al vergaat?

Ik weet niet hoe 't bij jou gaat met die telefoonzak...

maar bij mij werkt 't voor geen ene meter.

Nu hangt er een soort piepende en knorrende zak aan de muur.

Super voor de concentratie(!) Ze moeten 'm wel uitzetten, hè.

Beste familieleden.

Beste vrienden, kennissen, buren en verzorgers van Joke.

Namens de familie Van Waveren heet ik jullie allemaal...

heel hartelijk welkom.

Joke van Waveren was een hele bijzondere vrouw.

Ze is 90 jaar geworden en vond zelf...

dat ze een prachtig leven had gehad.

Het was dan ook haar uitdrukkelijke wens...

dat haar uitvaart geen treurige aangelegenheid zou worden.

Er moet een regel komen dat ze hun telefoons...

de hele dag in die kluisjes laten. Ook in de pauze? M-hm.

Zijn ze de hele dag onbereikbaar. Veel succes.

Nu zijn we niets opgeschoten, toch?

't Is sowieso een verloren zaak.

Die dingen zijn onmisbare boordcomputers geworden.

Ook voor ons. Het heeft geen zin je te verzetten.

En we krijgen problemen met de ouders, hè?

Als die dingen de kluis in moeten.

Want die vinden dat hun kinderen bereikbaar moeten zijn.

Ze zijn op school. Ja, in noodgevallen.

En als er een lokaalwissel is, of een les uitvalt?

Hoe vang je dat op? Gewoon, ouderwets.

Schrijf het op een bord in de hal.

Schrijven! Wauw.

Met een krijtje. Ja.

Hoe gaat het met je? Hm?

Eh, ja. Prima.

Heb je nog een afspraak gemaakt met die coach?

Ja, vanmiddag.

(telefoon gaat) Sorry.

Hans Vermeulen.

Merel? Ja? Heb jij eventjes?

Eh, nou... Vijf minuten.

Ja. Ja, ik weet eigenlijk helemaal niet of jij weet dat ik...

een jaar geleden hier ben aangesteld als vertrouwenspersoon.

Omdat ik 't bedrijf goed ken, en de mensen.

En nu is er een klacht binnengekomen...

over jou.

Van een stagiair die al een tijdje voor jou werkt.

Storm? Ja, precies. Storm.

Zo'n idiote naam.

Zouden die ouders daar nooit over nagedacht hebben...

dat die kinderen ooit groter worden? En dat het dan raar klinkt?

'Storm heeft een klacht ingediend.' Kan je toch niet serieus nemen?

Ja, dat doe ik wel.

Zijn stagebegeleider heeft contact opgenomen...

en gezegd dat Storm meermaals heeft aangegeven...

dat hij zich onzeker voelt binnen ons kantoor.

En dat hij het gevoel heeft dat hij niet tot z'n recht komt.

En dat dat te maken heeft met die kritiek...

die hij krijgt van jou. En dat hij een gebrek aan waardering ervaart.

Gebrek aan waardering. Wat is dat voor onzin?

Moet ik hem dan steeds over z'n bolletje aaien?

We zijn hier aan het werk.

De jongen loopt stage. Ik probeer hem iets te leren. Merel.

En daar hoort kritiek bij.

Ja, als je daar al niet tegen kan.

Nou, hij heeft 't erover dat hij je commentaar niet opbouwend vindt.

En dat hij onzeker wordt van... We zijn toch allemaal onzeker.

Doe er iets leuks mee. Bak er een taart van.

Ik moet 't serieus nemen, Merel. En jij ook.

Anders wordt 't het probleem alleen maar groter.

Dus we hebben 't er vanmiddag over, met z'n drieën.

En wie weet is 't dan zo opgelost.

Ik denk dat mama heel blij geweest was met hoe 't allemaal ging.

Dat is heel erg fijn om te horen.

Ik vond 't ook een mooie bijeenkomst.

Jullie hebben zo mooi gesproken.

En die bloemen rond die mand werkten echt prachtig. Dag.

Heel erg bedankt. Voor alles. Geen dank.

En ik bel jullie volgende week even. Dank je wel.

Hee. Wat doe jij hier?

Hee. Nou, ik dacht: Ik ga een middagje thuiswerken.

Lekker rustig. Komen ze me niet steeds afleiden met van alles.

Ja. Hoe was 't op school? (harde muziek op oortjes)

Hm? Hoe 't op school was.

Prima.

Ik ben dus bezig met een ontwerp voor een autovrije wijk.

Voor een architectuurwedstrijd. Echt verbijsterend, hè?

Hoeveel ruimte je overhoudt...

als je geen wegen hoeft in te calculeren.

Weet je, of parkeerplaatsen.

Ik moet natuurlijk wel rekening houden met pakjesbezorgers...

en hulpdiensten.

Ga je zo naar Linde?

Huh? Of je zo naar Linde gaat.

Nee, ik eet hier. O, oké.

Nou, gezellig. Ik maak spaghetti.

Hm?

Ik zeg: gezellig. Ik maak spaghetti.

Misschien kan je die dingen uit je oren doen als je met iemand praat.

Praat nét wat makkelijker. Ja.

Wat ik hoor in je verhaal...

is dat 't eigenlijk een opeenstapeling was, hè?

Werkomgeving die behoorlijk intensief is...

en ook best uitdagend.

En ik begrijp dat je ook wat problemen had in je relatie?

Ja.

Wil je me daar iets meer over vertellen?

Eh, nee. Eigenlijk niet. Nee.

Mijn man en ik zijn een tijd in relatietherapie geweest.

En dat heeft heel goed geholpen. En nu gaat het weer goed tussen ons.

Dus ik heb niet zoveel behoefte om 't daar nu weer over te hebben.

Ik wil me graag richten op m'n werk. Hm.

Over hoe ik beter m'n grenzen kan bewaken.

En, eh... op tijd kan leren aangeven dat iets me te veel wordt.

Ja.

Je wil weer wat meer in je kracht komen te staan, begrijp ik.

Ik, ik... heb vooral behoefte aan concrete handvatten. Ja.

Zodat ik beter kan reageren op dingen die ik lastig vind.

Ouders die enorm op hun strepen gaan staan.

Collega's die klagen over werkdruk.

Ja, is lastig. Hartstikke lastig.

Hee, en als zoiets gebeurt...

als je te maken krijgt met zo'n stel onredelijke kritische ouders...

wat voel jij dan?

Boosheid.

En... frustratie.

Ja. En wat doe je daar dan mee?

Nou, ja. Weet ik veel.

Dan ga ik enorm vloeken, als ze weg zijn. En...

dan gooi ik een prullenbak door de kamer of zo.

Ja. Je voelt dus een stukje...

agressie in je opkomen, begrijp ik.

Ja. Zeker.

Dan voel ik een enorm stukje agressie opkomen.

Snap ik.

Nou.

Ik word er gewoon heel erg onzeker van...

als je zo kortaf bent.

Je moet 't niet zo persoonlijk nemen allemaal.

In dit vak moet je ook een beetje tegen een stootje kunnen.

Maar je hebt gewoon een soort... toon...

waar ik enorme stress van krijg.

En dan weet ik niet meer wat ik wilde zeggen.

Ik praat gewoon zo. Daar bedoel ik verder niks mee.

En ja, ik heb inderdaad af en toe kritiek. Ja.

Ik ben dan ook 30 jaar ouder dan jij, zit al tig jaar in het vak.

Je wil hier toch ook iets leren? Ja, ja.

Maar als ik stress heb lukt 't mij niet... En ik snap 't ook niet.

Als 't je zó dwarszit kan je me dat toch zeggen?

Hoef je er toch niemand bij te halen? Dat heb ik geprobeerd.

Wat? Om 't tegen je te zeggen. Maar je luisterde niet.

En ik wist wel dat je zo zou reageren. Hoe, 'zo'?

Nou, zoals je nu doet.

Zo van: Doe niet zo moeilijk, stel je niet aan.

'Wat is dit voor soft gedoe?'

Oké, laten we proberen een oplossing te vinden.

Storm, denk je dat je kan proberen af en toe te denken:

Ik ga dit gewoon niet persoonlijk opvatten?

En Merel, kan je proberen je toon wat te matigen?

Nu je weet dat Storm daar zoveel last van heeft?

Zullen we even kijken of dat wat oplevert?

Ja?

Die man was echt een clichéversie...

van wat je je voorstelt bij een coach. Ja.

Echt een karikatuur.

Geef me gewoon iets concreets, iets waar ik wat aan heb.

In plaats van al die slappe praat over in je kracht staan...

en naar je innerlijke rust zoeken.

Hè, bah. Max, we gaan eten.

Iedere janboerenlul die een cursus van twee weken heeft gedaan...

noemt zichzelf tegenwoordig coach. Ja.

Ik hoorde laatst iemand met een verbouwingscoach.

Ja. Of een borstvoedingscoach.

Wandelcoach heb je ook. Alles bestaat.

Max, we gaan eten! App 'm anders even...

dan maak je meer kans.

Ik dacht eigenlijk dat hij naar Linde zou gaan.

Ja, nou. Dat vroeg ik dus ook. Van: Is er iets aan de hand?

Nou ja, dan krijg je niet echt antwoord, as usual. Ja.

Hee, heb je zin in een wijntje? Ja. Heb ik wel zin in.

Zin in jou. (lachje)

Hee, lieverd.

Doe je 'm even weg? Huh?

Of je telefoon even weg kan, want we gaan eten.

Hoppakee, spaghetti.

Kom maar door met je bord, ga ik gelijk opscheppen.

Max, wil je heel even die telefoon wegleggen...

want wij zitten nu aan tafel. Tjezus, man.

Relax, kom op. Hee.

Niks relax. We hebben hier duidelijke afspraken over.

Jij lust wel veel, hè? Is dat genoeg?

Oké. Mezelf opscheppen.

Lekker. Lekker, lieverd.

Dank je wel. Fijn. Proost. Ja.

Ze zijn dus heel groot en hebben een mooi subtiel blauw randje.

En ze waren ook zwaar afgeprijsd. Ja, zo mooi.

En ze kunnen ook gewoon in de vaatwasser.

Ja, het is top.

En, hoe was jouw week?

Eh, prima. Druk.

Kan je eigenlijk een beetje goed uitgaan in Zwolle?

Eh, ja. Volgens mij wel. Mag ik de sla nog even?

En... jij doet een opleiding maatschappelijk werk, toch?

Social Work heet dat tegenwoordig. O ja, tuurlijk.

Alles moet in het Engels. Is het leuk?

Eh, ja. Sommige vakken wel.

Andere dingen heb ik niks mee.

Ik wil de jeugdzorg in. Wat goed.

Daar zitten ze vast om je te springen.

En wat zijn de plannen voor vanavond?

Lekker filmpje kijken. Ik ben echt kapot.

Jij?

Eh, ik ga vroeg naar bed. Gister tot laat gewerkt.

Heb je bij Lieke geslapen vannacht?

Bij iemand van m'n studie.

O? Wat fijn.

Gewoon iemand, of...

Ja, mam. Gewoon iemand.

(deurbel) O, ik ga wel even.

Hee, Hansje! Hallo. Hoe is het?

Goed hoor. Met jou? Ook hartstikke goed.

Ik wilde alleen even...

Is je moeder er? Ze is aan het koken.

Moet ik haar even roepen? Nou, nee.

Misschien zou je haar willen vragen of ze haar auto even wil verzetten.

O.

Ah. Hee, hai Merel. Dag, Erna.

Hai. Sorry dat ik stoor.

Maar ik wilde alleen eventjes vragen...

Erna vraagt of je even de auto wil verzetten.

Ja.

Want, hoezo?

Wij vinden 't altijd ontzettend prettig...

als onze eigen auto voor de deur staat, en niet helemaal...

Daar stond net iemand geparkeerd.

Snap ik, maar die is al een tijdje weg.

En dit is een openbare weg, toch? Ja, daarom.

Dus 't hoeft ook echt niet meteen.

Maar als 't even kan zouden wij 't enorm op prijs stellen...

als je niet recht voor ons huis zou willen parkeren.

Toch? Dat is toch gewoon een beetje ons plekje.

Tuurlijk. Erna, doe ik.

Hartstikke bedankt. Fijn weekend. Jullie ook!

Dag, Erna. Dag.

Die vrouw heeft echt een héél ingewikkeld leven. Ja.

Ik bedoel, die gasten zijn 20.

Dan hoor je toch de tent af te breken en op de bar te dansen?

Maar het gaat over wat voor glazen ze hebben gekocht...

en hoe fantastisch het is dat ze in de afwasmachine kunnen!

En verder komen ze niet verder dan een filmpje kijken op de bank.

Jij hebt liever dat ze XTC slikkend allerlei feesten aflopen?

Dat ook weer niet. Was jij dan zo wild, op die leeftijd?

Ik was in elk geval een stuk avontuurlijker dan dit.

Ik vind 't ook wel lief.

Hoe Mees en Nina dat zo samen doen, zo serieus.

Ja, is 't ook wel.

Ik vind 't gewoon raar dat je als moeder...

veel meer energie hebt dan zij. Maar dat komt door mij.

O, is dat zo? Ik ben natuurlijk jouw bron...

wat zeg ik, jouw fontein van jeugdige energie! O ja?!

(vrolijk gegil van Fabie)

Ja, ik maak gewoon af en toe een botte opmerking.

Maar dat is toch geen halsmisdaad? Zo ben ik gewoon.

Maak dan een botte opmerking terug.

Valt er tenminste nog iets te lachen.

Eh... Ja, we gaan goed. Ja?

Als je jong bent is zo'n bedrijfscultuur best intimiderend.

Dan is 't niet zo makkelijk, even een lompe grap terugketsen.

Nee, dat weet ik, maar...

tegenwoordig voelt iedereen zich te pas en te onpas onveilig.

Serieus, als ik dat woord nog één keer hoor ga ik gillen.

Wat heb je?

Ik heb gisteren zo'n mammografie gehad. O nee.

Deze keer was nog erger dan anders. Ik ben helemaal beurs.

Ze bleef dat ding maar naar beneden duwen. Ik ging door de grond.

Middeleeuwse toestanden. Ja, echt.

En als mannen dit zouden moeten doen...

was er al lang iets anders uitgevonden. Dat weet ik zeker.

Zo'n prostaatonderzoek schijnt ook geen lolletje te zijn. Nee.

Wat is er? Ik snap het niet helemaal.

Volgens mij zijn we ergens fout gelopen.

Wij moeten natuurlijk ook nog zo'n gezellig baarmoederhalsonderzoek.

Ja, waar maar de helft van de vrouwen voor komt opdagen.

Is erg toch? Idioot, ja.

Zie ik trouwens zelf ook altijd enorm tegenop. Ja.

Met zo'n half bevroren eendenbek.

Ook een soort martelwerktuig uit de vorige eeuw.

Ik heb het vorige week zelf gedaan.

Hè? Ja.

Een zelfonderzoek.

Krijg je gewoon thuisgestuurd.

Hoef je niet in van die ellendige stijgbeugels.

Je gooit 't in de brievenbus...

en twee weken later krijg je de uitslag. Wat goed.

Ja, daar moeten we naar toe. Weet je 't zeker?

Zeker weten. Ik kan namelijk niet te laat komen.

Lieke komt op bezoek.

Ik moet nog boodschappen doen.

Dit is absoluut niet het goede moment om te verdwalen. Esmé.

Hee, hallo daar.

Hee. Hai.

Hai. (smakzoen) Hoe is het?

Prima. Ik was even in de buurt. Cadeautje voor de baby van Hannah.

Ah. Ik dacht: Even vragen of je vanavond wil komen eten.

Ik heb met vrienden afgesproken, sorry. Geeft niks.

Anders had ik het heel gezellig gevonden. Maakt helemaal niet uit.

Anders app ik je van de week even.

Kijken of we een andere dag kunnen vinden.

Ik werk best wel vaak hier. Kan ik daarna komen.

Prima. En verder alles goed?

Met je studie en zo?

't Is best druk, maar 't gaat.

Oké. En met jou?

Met mij? Hoe het gaat?

O ja. Eh, met mij gaat het... ook. Ja.

Nee, het is best leeg af en toe in huis.

Zonder die boze mopperaar.

En ook zonder jou.

Maar verder prima, ja.

Hee, ik ga je laten. Jij moet door.

Ik app je dan. Ja, top. Oké.

Ciao, hè?

Nou ja, lijkt me nogal heftig.

Al die verdrietige mensen. Ja.

Dat vraagt iedereen, of ik het niet te zwaar vind.

Maar nee, dat vind ik dus niet. O.

Ik merk...

dat ik echt mensen kan helpen, en dat...

op een heel moeilijk moment, en dat...

vind ik gewoon fijn.

Hier. Nee, doe maar niet.

Mag niet van de dokter.

Dat heb ik ook altijd met verpleegkundigen.

Dat lijkt me zo'n mooi vak. Ook zwaar, natuurlijk.

Maar als je echt iets voor mensen kunt doen...

als ze je zó nodig hebben, dat is toch...

enorm bevredigend?

Ja, maar wat nou als je een begrafenis moet doen...

van een jong iemand? Of van een kind?

O, maar dat mag ik nog helemaal niet doen.

Nee, moet ik eerst nog een aanvullende cursus voor doen.

En ik weet ook niet of ik...

Maar... of misschien...

misschien ook wel, over een tijdje.

Ja, ik weet hoe die mensen zich voelen, en...

als ik dan in elk geval kan zorgen...

dat het afscheid zo gaat als zij willen, dan...

weet niet, vind ik 't misschien juist wel fijn.

Nou, ik vind 't knap.

Niet alleen je werk, maar gewoon...

hoe je je eruit gebokst hebt na je scheiding.

Ja, schatje. Ik vind 't knap...

dat je überhaupt nog op je beentjes kan staan. Nou ja.

Ja, ik vind 't echt knap. Je hebt een hoop voor je kiezen gehad.

Moet je nu kijken. Een huis, twee banen. (telefoon piept)

Hee, wat is dat?

Ga je dit nemen? Nee! Lief hè? Dat hing in de supermarkt.

Wat een knuppeltjes. Ja, ik weet het niet.

Het lijkt me gewoon heerlijk ineens, zo'n kat...

die op je wacht 's avonds en bij je op schoot komt zitten.

Het is ook wel heel veel gedoe.

Ah. Danny heeft z'n vluchtnummer doorgestuurd.

Hij komt overmorgen al, hè? Ik kan niet wachten. Echt.

Hard werken vind ik niet erg.

Maar zes maanden zonder Danny vind ik echt niet te doen.

't Is, eh... echt heel handig.

Hij is vijf maanden nu, toch?

Bijna. Ja. Dus over een maandje ga je beginnen met fruithapjes.

Geeft enorme troep.

Maar dit ding vangt het grootste deel van die rotzooi op.

En je kan 't onder de kraan afwassen, dus...

Wat goed. Ik zou zeggen: briljant. Dank je.

Een beetje een raar cadeau, dat weet ik. Nee, nee.

Hier heb ik tenminste wat aan. En ik heb al tien knuffels gekregen.

Ja, beetje stom dat-ie nu net slaapt.

Maar hij heeft de hele ochtend liggen keten...

en ik maak 'm liever even niet wakker.

Tuurlijk, dat snap ik.

Koffie?

Graag.

En hoe gaat het? Ben je...

uitgeput?

Zie ik er zo uit? Nee, nee. Helemaal niet.

Maar... ja.

Ik ben best wel moe, ja.

Ik voel het echt overal. Die korte nachten. Hm.

En de hele dag dat gesjouw. Optillen, neerleggen.

En ik denk dat ook wel meespeelt dat ik bijna 40 ben.

Dan kan je er toch minder goed tegen.

Alsjeblieft. Dank je. Heb je een beetje hulp?

M'n zus komt af en toe een dagje, ja.

En de vaders?

Heel af en toe. En dat hadden ze ook aangegeven van tevoren.

Dat ze geen vaste zorgtaken wilden, maar...

En dat vind ik prima.

Ja, maar je bent wel een beetje kapot.

Ik drink heel veel koffie.

Hee, ik kan prima een keer oppassen.

Dus... ja.

Dat is heel lief, maar jij zal ook wel weer aan het werk zijn...

toch, zo langzamerhand?

Wat advieswerk, freelance.

Is prima. Ik deel m'n eigen tijd in.

'Prima'? Ja, ja, ja.

Het is niet dat ik zeg dat daar m'n ziel en zaligheid in zit, nee.

Maar ledigheid, des duivels oor kussen.

Dat werk.

(baby huilt)

Hee. Hee.

Mag ik... Ja, ga je mee?

O ja, graag.

(babygekrijs) Dag mannetje van me.

Ben jij alweer wakker?

Kom maar, schat. Kijk.

Dit is Erik. Hee, dag mannetje. Ja.

Hai lieffie. Daar ben je dan.

Hee. Hallo.

Mam? Hm?

Wat eten we vanavond?

Ik kook niet vanavond.

O. We gaan naar een voorstelling, dus we eten daarvoor wat in de stad.

Oké. Maar er is nog over van gisteren.

M-hm.

Of, als je zin hebt nodig je wat mensen uit en kook je zelf wat.

Hm.

Want ik slaap toch bij Laszlo, dus je hebt het rijk alleen.

Oké. (piepjes)

De wasmachine piept.

Hm? De wasmachine piept.

De was is klaar, dus misschien even eruit halen...

anders is 't morgen niet droog. Ja.

(deur slaat dicht)

Het is heel leuk, en het gaat heel goed.

En ik denk zelfs na over m'n master.

Ach, wat goed. Echt waar? Ja.

Ik wilde nog zeggen dat ik 't zo lief vind...

dat Hansje zo vaak bij jou terecht kan.

O, ja. Tuurlijk. Ik ben vooral bij Wouter...

en dan staat die kamer maar leeg. Ja.

En ik weet hoe moeilijk het is om iets te vinden. M-hm.

Zo.

O, je eet wel vis, toch? Dit is biologische zalm. Ja.

Ja? Lekker.

Nou. Dus het gaat goed, met jou en Wouter?

Ja, heel goed.

We gaan morgen met papa en Dina lunchen.

O. Oké.

Wat leuk. M-hm.

Komen jullie dan ook een keer hier?

Dat lijkt me wel gezellig.

Ik ben ook wel benieuwd.

Of is het idee dat je wel naar je vader en niet naar je moeder gaat?

Omdat dat zo'n moeilijk en ingewikkeld mens is?

En omdat je nogal intimiderend over kan komen.

En altijd heel snel een oordeel klaar hebt.

Ik hou gewoon heel erg veel van Wouter.

En we zijn heel erg gelukkig, en ik wil graag dat dat zo blijft.

En daar ben ik heel blij om. Echt.

En daarom zou ik het heel fijn vinden...

als jullie ook een keer hier komen.

Zodat ik 'm kan ontmoeten.

Als jullie daar... aan toe zijn, natuurlijk.

Ik zag 't ook ineens weer helemaal voor me.

Jij zat in de kinderstoel...

en hoe je daar dan met een soort sardonisch genoegen...

alleen maar stukken broccoli op de grond bleef flikkeren.

Echt, ja. Haha! Enorm grappig vond je dat.

Meneer had de zwaartekracht uitgevonden, hoor. Pffft!

En je moeder en ik elke avond maar weer...

de aangekoekte broccoli van de grond pikken.

(hij lacht)

Leuk joh, kinderen krijgen.

En was-ie lief? Hè?

De baby van Hannah. Heel lief, heel lief, ja.

Benjamin heet hij.

En vond je het raar, Hannah met een baby?

Weet je, eigenlijk niet.

Eigenlijk dus helemaal niet.

Ik sta uien te snijden, hè? Dat je niet denkt dat ik enorm...

enorm geëmotioneerd ben!

Maar ja, dat...

En ik mis je wel.

Dat ook.

Geen zorgen. Alles gaat prima hier.

Maar, eh... (hij snift)

Ik mis je gewoon.

(muziek van Allen Stone: Consider Me)

*And be there in the morning with the same look in their eyes

*If you're lookin' for somebody who

*Will listen to your thoughts

*And understand the way you feel

*With no words at all

*If you're looking for some magic

*That will not end tragic

*Darling all I ask is you consider me

*Consider me, consider me

*Consider me, won't you consider me?

*Consider me, won't you consider me?*

Dat klinkt dan nog niet heel erg, toch?

Nee, het was best oké.

Het was niet helemaal ontspannen, maar... (iemand komt binnen)

(voetstappen) Wat was dat?

Hallo? (deur gaat open)

Nee, fuck! Hans.

Wat doe jij hier? Ik woon hier.

Jullie zijn in 't weekend altijd bij Wouter.

Nou, nu niet. Zeg dat dan gewoon even.

Doe even normaal, ik hoef niks te zeggen. Ik woon hier.

En wat moet ik dan nu? Weet ik veel.

Zullen we toch naar mij gaan? We gaan dit niet voor haar oplossen.

Zij komt hier dronken binnen, heeft ook nog een grote bek.

Je hebt toch een luchtbed ergens? Ik kan 't wel even oppompen.

Ik ga echt niet op dat kutluchtbed liggen! Wegwezen, Hans.

Nu, ik wil slapen. Kom op. Doe het licht uit.

Dus ik moet nu helemaal naar me... Amersfoort!

Met de nachttrein! Die gaat maar één keer per uur, hè?

Dat is niet mijn probleem! Succes met je leven. Jezus!

Hans, we kijken... Anders bemoei jij je er even niet mee!

Doe eens even normaal! Nee! Aah!

(Hansje snikt) Hee, Hansje.

Hee.

Volgens mij ligt er nog een matras in de berging.

Dan kunnen we die gewoon pakken. Oké?

(huilerig:) Oké. Maar je moet de volgende keer...

Prima dat je hier slaapt als ik er niet ben...

maar je moet niet doen alsof je daar recht op hebt.

Want dat slaat nergens op. Ja?

Als je hier wil slapen moet je even vragen of dat uitkomt.

Oké? Ja. (ze hoest)

En ik trek het ook niet als je zo stom doet tegen Wouter.

Ik vind 't gewoon irritant.

Wat? Dat hij er altijd is.

Maar hij is er niet altijd. Wel.

Ik zie jou echt nooit meer alleen.

(Hansje huilt)

Oké. Zullen we dan...

gewoon even binnenkort met z'n tweetjes afspreken? Oké.

Ja? Ja. Oké. Kom hier.

(ze huilt met harde uithaal)

(fluisterend:) Iedereen probeert te slapen.

O. (ze laat een boer) Sorry.

Nee, het is oké.

(hij klopt zachtjes)

Hee. Zit je nou nog steeds achter dat ding?

Ga gewoon slapen, man. Het is hartstikke laat.

Pap, het is half 2. En 't is weekend.

Ja. Je moet morgen om half 11 bij opa en oma zijn.

Pap, laat me gewoon.

Ja, kom op.

De hele dag is alles al verkeerd. Nee, nee.

Ik zit te veel op mijn telefoon, te veel op mijn computer.

Laat me gewoon. Je hebt er toch geen last van?

Ik zeik toch ook niet de hele dag aan jouw kop...

wat je wel of niet moet doen?

En ik weet dat we morgen naar opa en oma gaan.

Dus ik ga zo slapen. Ja?

Slaap lekker.

Choose your battles. Dat is mijn tip...

voor iedereen die pubers op moet voeden.

Kies de dingen uit waar je echt een punt van maakt...

en wees daarover heel straight en consequent.

Blijf bij de echt belangrijke dingen op je strepen staan.

En laat bij andere zaken de boel af en toe een beetje vieren.

Ja. Leg niet op alle slakken zout.

Anders beland je met pubers in huis binnen no time...

in een soort constante loopgravenoorlog.

En dat is echt ontzettend ongezellig.

(deurbel)

(deurbel gaat weer)

O nee.

Godverdomme.

Sorry. Jij wilde half 10 afspreken.

Ja, sorry. We hadden toch gezegd: lekker vroeg?

Ik heb de halve nacht wakker gelegen, en toen... O.

Ja, sorry. Wil je koffie?

Ja.

Ik was zo moe dat ik na de wekker weer in slaap was gevallen.

Hm. En toen kreeg ik me toch een vreselijke nachtmerrie.

O. Eh...

Chris, ik droomde dat Chris nog klein was.

En het huis stond in brand.

En ik kon gewoon niet op tijd...

bij hem zijn. En ik...

ik ren de trap op.

En ik kwam gewoon niet vooruit. Jaja.

Ik weet wel waardoor 't komt.

Ik was gisteren bij Hannah op kraambezoek. Hee.

't Komt waarschijnlijk daardoor. Oké, hoe... Hoe was dat?

Ja, leuk. Prima. Ja.

Oké. Prachtig jochie. Zo klein.

Dat vergeet je, hoe klein die wezentjes zijn.

Zo kwetsbaar. Ja, sorry. Wat is dit?

Wat? Dit is heel raar.

Koffie. Ja, maar er is iets.

Met havermelk. Koffie met havermelk. Waarom in godsnaam havermelk?

Ik probeer wat te minderen met melk en kaas. Sorry, het is raar.

Ik zal een zwarte voor je zetten, oké?

Maar red je 't een beetje zo? In je eentje?

Ja, tuurlijk. Prima. Oké.

Prima. Ik werk weer.

En ik zorg een beetje voor m'n moeder.

Ja.

Het is natuurlijk wel wennen. M-hm.

Aan het alleen zijn. Hm, ja.

En ook aan, aan... aan het idee...

dat er niemand meer tussen mij en de dood staat.

Snap je? Daar stond mijn vader altijd.

En nu is-ie weg, en...

nu is de weg vrij, zeg maar.

Maar jij gaat nog lang niet dood. Nee, weet ik ook wel.

Trouwens, dat weet je niet. Maar waarschijnlijk niet.

En het wordt ook allemaal veel leuker dan nu. Ja, ja.

Nou, ik trek m'n fietsbroek even aan.

Nee joh. We slaan 't even over dit keer.

Volgende week pakken we 't weer op.

Ik steek gewoon even m'n kop onder de kraan... Nee, dit is veel leuker.

Even dit. Heb je toevallig een koekje erbij?

Kijk, als je hierop klikt krijg je een QR-code.

Ja? Die scan je dan, en dan...

Met wat? Die scan je gewoon met je telefoon.

Met een app.

Luister opa, ik laat het even zien. Kijk.

Is mijn telefoon, hup. Hup.

Scannen. Code.

Code.

Zit je erin.

Dus superhandig dit. Maar ik heb de app niet.

Die hele bank-app heb ik niet op mijn telefoon.

Dat is geen probleem. Die ga ik voor je installeren.

Dan kan je overal je rekeningen betalen.

In de bus, zelfs op de wc.

Maar ik wil mijn rekeningen niet betalen op de wc.

Ik snapte net hoe het moest met dat stomme apparaatje met die knopjes.

En nou moet het weer anders.

Oma, het komt goed.

Weet je wat we anders even doen? Jullie laten even jullie rekeningen.

Dan kom ik af en toe langs, betaal ik ze.

Tot jullie 't zelf kunnen. Daar leren jullie 't van.

Lieverd. Heb je daar tijd voor?

Met school, en zo? Dan maken we toch tijd?

Jullie gingen vroeger wel eens naar het Concertgebouw, toch? Ja.

Zo jammer dat jullie dat nooit meer doen.

We hebben er niet zoveel zin meer in. Waarom niet?

't Is toch leuk er af en toe uit te gaan?

Veel te druk daar.

Je kunt je auto nergens kwijt. Ga je met de trein.

Sowieso veel makkelijker.

Die zijn zo smerig tegenwoordig.

Vorige keer was er eentje uitgevallen.

Hebben we op de terugweg een uur staan wachten.

Zo is 't wel mooi geweest, Pip.

We vinden 't gewoon niet meer zo fijn, Amsterdam.

Zo'n rotzooitje overal.

Ja. En al die toeristen.

Misschien moeten jullie een keer doordeweeks gaan.

Ik was laatst met Laszlo dinsdagmiddag naar de Hortus.

Echt zo mooi daar. Er was bijna niemand. Hm.

Jullie hebben Laszlo nog steeds niet gezien, hè?

Nee. Nog niet, nee.

We hoeven ook niet ieder vriendje van je moeder te zien, hè?

Als 't echt serieus is, is 't wat anders natuurlijk.

En wat is je scriptie-onderwerp? Roofkunst.

Nou ja, het gaat over objecten die zijn opgegraven in andere landen...

en meegenomen naar Nederland.

Die we ons hebben toegeëigend, eigenlijk.

En wat daar dan nu mee moet gebeuren. O ja.

Daar hebben we het op school ook over gehad. Echt?

We hebben een nieuwe geschiedenisdocent. Die is chill.

En hij slaat dan een paar hoofdstukken over in het boek.

Dat vind hij dan te veel achterhaald, of zo.

Oké. En dan...

slaat hij dat deel van onze geschiedenis maar gewoon over?

Haha. Hij vertelt het wel, maar op zijn eigen manier.

Meer van nu. O. Nou.

Oké. Ja.

Ik vind het een raar idee, dat je dus...

onderwerpen gaat vermijden, hè, eigenlijk.

Omdat daar dan op dit moment, nou ja, pijnlijkheden aan kleven.

Maar je moet die pijnlijkheden wel benoemen, toch?

Zeker, ja, absoluut.

Ja. M-hm.

Maar bijvoorbeeld laatst, dan lees ik bijvoorbeeld dat studenten...

het boek van een of andere filosoof niet willen behandelen.

Omdat die man ooit vrouwonvriendelijke dingen zou hebben gezegd.

Dan denk ik: Ja. Weet je wel...

Je moet wel eerst weten waar je het over hebt, toch? Ja.

Voordat je erover mee kan praten. Zeker.

Dat hele woke-gebeuren dat stuit af en toe echt tegen de borst.

Weet je wel? Ik bedoel...

kinderboeken waarin het woord 'dik' niet meer gebruikt mag worden.

Je moet je woorden op een weegschaal leggen tegenwoordig.

En dan dat moreel superieure, dat intimiderende.

Ik krijg er echt de kriebels van. Nee, tuurlijk, maar...

diversiteit en inclusiviteit zijn wel heel belangrijk. M-hm.

Zeker. Ja, nou ja, jij bent dan een witte man, van middelbare leeftijd.

Met een fijn inkomen, leuk gezin.

Misschien is het voor jou dan ook net iets makkelijker praten, toch?

Ja. Ik ben het met je eens, hè. Ik ben het met je eens...

dat we met die rechtlijnigheid en die morele hoogdravendheid niet zo ver komen. Maar...

voor de mensen die wel echt elke dag met discriminatie en uitsluiting te maken krijgen...

is het belangrijker dat er langzamerhand...

een keer iets gaat veranderen. Denk ik.

M-hm. Ja, ja.

Ja. Absoluut.

Ja. Nee, zeker. Absoluut.

Yes. Zo.

Oké. Nou, fijne week, lieverd.

Hee, je hoeft echt niet elk weekend terug naar huis te komen, hè.

Omdat het anders vervelend voor mij is.

Als jij zin hebt om in Zwolle te blijven, snap ik dat helemaal.

Ik vond het trouwens heel stom wat opa en oma zeiden over Laszlo.

Ja, ontzettend stom, ja.

Maar ik laat het maar een beetje. Hopelijk draaien ze bij.

En anders zoeken ze het maar uit. Ja, precies.

Nou.

Nou, tot vrijdag. Ja. Of niet, dus!

Leuke jongen, die Wouter, hè?

Slim ook.

Ja, ik weet niet.

Vond het echt een beetje zo'n deugneus.

Een deugneus?! Ja.

Omdat hij idealistisch is en over dingen nadenkt? Ja.

Ik weet niet, echt zo iemand die dan...

alles zo helemaal in de peiling heeft.

Nou, en dan ben je een deugneus?

Jij hebt gewoon de pest in dat Wouter jou er nogal genadeloos...

op wees dat je een beetje een oude zak aan het worden bent.

Nee, helemaal niet. Wel!

We worden oud. En als we niet oppassen worden we ook...

van die mensen die bij elke kleine verandering meteen gaan steigeren.

Ja.

Alsof jij zo goed tegen verandering kan. Nou...

Nee, ja! Wel beter dan jij. O, ja? Laatst dat gedoe met die coach dan?

Toch? Daar stond je ook lekker open voor. Dat is echt iets heel anders!

Dat was zo'n eikel, echt een slappe softie.

(gelach)

Een mens moet flexibel zijn.

Openstaan voor nieuwe ontwikkelingen.

En niet koppig blijven vasthouden aan:

'Zo heb ik het altijd gedaan en dat was prima.'

Want als je niet meer in staat bent naar anderen te luisteren...

of een keer over de schutting te kijken naar hoe het er daar aan toe gaat...

loop je onvermijdelijk vast.

(muziek van Son Mieux: Tonight)

*When you're a little out of touch

*I'm a little out of sight

*We've been walking this road for quite some time

Maar het voelt niet altijd fijn en comfortabel: verandering.

*I stand my ground and draw a line

*I'm tired of being the one who runs and hides

*Know I'll be here, by your side

*Let me in, and I will try

*To feel a little more, a little more than before

*And tonight

*If you're a little down then so am I

*Side by side

Soms is het zelfs uitermate pijnlijk.

*We'll make it to the morning light

*It's alright

*If you're a little down then so am I

*Side by side

En als je ouder wordt krijg je steeds meer moeite om alles bij te houden.

*We'll make it to the morning light

*One step at a time

*In the blink of an eye

En overvalt je soms het ellendige gevoel dat je niets...

maar dan ook echt helemaal niets meer van de wereld begrijpt.

*It could break our hearts

*But if falling apart can help us feel

*Come on, let it hurt and let it heal

*And I'll be here, by your side

Wat je had gevraagd, over die zaak van vorig jaar.

O, ja!

Dank je wel.

Als je niet oppast word je steeds onbuigzamer.

Stijver. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Je ledematen en je hersens worden steeds minder flexibel.

En voor je het weet ben je een bozige, defensieve mopperaar.

*And tonight

*If you're a little down then so am I

*Side by side

Die niet meer in staat is om te zien hoe mooi het leven is.

*We'll make it to the morning light

*It's alright

O, wat fijn!

*'Cause tonight

Dus we moeten blijven gymnastieken. Elke dag.

De boel een beetje in beweging houden.

Je hoofd, je hersens.

En je hart, niet te vergeten. Wat dat is ook een spier.

*We'll make it to the morning light*

Als je je niet inschrijft voor een... Ik zei toch: Ik kijk wel.

Ja, het was zo'n onwaarschijnlijk slappe wuftie. Een wuftie?

Dag, man. Ja, doei.

Ja. Doeg. Ja.

Ik eh... Ik handel.

Je handelt?!

Dus we moeten verzinnen hoe we dat gaan doen zonder dat de belasting alles opslokt.

Dat meisje daar zit de hele tijd naar je te kijken.

Mooie piercing.

Heb je er nog meer?

NPO ONDERTITELING TT888, 2024 informatie: service.npo.nl