Original subtitles

888

Ik probeer aan andere dingen te denken...

maar ik denk alleen nog maar aan jou.

En daarom hebben we besloten ons 50-jarig huwelijk te vieren.

Het zou veel voor ons betekenen als jij er ook bij bent.

Ik stel eiser dan ook in het ongelijk.

Ik vind het echt ingewikkeld...

dat het hele onderwerp Jasmijn een mega issue is geworden in dit huis.

Papa zei ook dat de huisarts was begonnen over een rollator.

Ik ga een een gieter pakken.

Hoe zit het met die date? Hij heet Laszlo.

Laszlo? En hij is heel knap.

Ik heb alleen niet gezegd dat wij 18 jaar schelen.

Denk je dat ze dat raar vindt?

Ik weet zelf niet eens wat ik er van vind.

Maar je gaat dus niet meer met hem afspreken? Nee.

Hij is heel aardig. En superknap. En superknap.

En het was hartstikke leuk, maar...

ik ben echt niet verliefd, of zo.

Ik vind het ontzettend lief dat je zo voor je vader zorgt...

maar je bent nog jong, je moet door! Mam, wil je dit niet doen?

Ik voel me zo'n...

zo'n... niks.

Maar pa...

hee...

Tuurlijk, verzet is goed. Als dingen niet deugen of onrechtvaardig zijn.

Dan moet je je mond opentrekken, je verweren. Daar ben ik helemaal voor.

Maar pubers...

Pubers hebben de neiging om echt anti-alles te zijn.

Het lijkt wel een Pavlovreactie:

Op alles wat jij zegt volgt accuut een nee.

'Nee, daar heb ik geen zin in.' 'Nee, dat vind ik stom.'

Echt een hele vermoeiende fase.

En het is natuurlijk ook lekker makkelijk, hè.

Altijd maar anti-alles zijn en je kont tegen de krib gooien.

Daarom heb ik mijn zoon altijd geleerd:

Als je het ergens niet mee eens bent, prima.

Maar kom met een alternatief.

Doe een voorstel over hoe jij het zou willen. Dan heb je een gesprek.

En dat is echt heel wat constructiever dan alleen maar nee.

(muziek van Queen en David Bowie: 'Under Pressure')

*Pressure pushing down on me

*Pressing down on you no man ask for

*Under pressure

*That brings a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Diep ademhalen.

(gehoest en gekreun)

Gaat u maar weer liggen.

Hij is al een paar dagen moe en suf.

Geen eetlust. Maar die benauwdheid is echt van vanochtend.

39,2.

Heeft u ergens pijn, meneer Larooi?

(gemompel)

In uw schouder? En in uw rug ook?

Dan ga ik u daar iets voor geven, goed?

Ik ben bang dat uw vader een longontsteking heeft.

En voor iemand van zijn leeftijd en conditie is dat een ernstige zaak.

Normaliter zou ik adviseren hem zo snel mogelijk te laten opnemen.

Maar in het geval van uw vader is dat geen eenvoudige...

of eenduidig besluit.

Aangezien hij, zoals u weet...

een heel duidelijke visie heeft op zijn levenseinde.

Hij is al lang geleden met me in gesprek gegaan...

over zijn angst om hulpbehoevend te worden.

En dat hij opzag tegen een lange...

steeds somberdere lijdensweg.

Tegen mij heeft hij zich daar ook heel duidelijk over uitgesproken.

Hij heeft ook alle formulieren en verklaringen ingevuld.

En die elk jaar steeds trouw opnieuw ondertekend.

En me expliciet gesommeerd om niet in te grijpen...

als hij een longontsteking of iets dergelijks zou krijgen.

Dus misschien is dit het moment om...

om uw vader rustig te laten gaan.

Sorry, eh...

Dit overvalt me toch enorm. Dat begrijp ik.

Want dat zou dan betekenen...

dat hij, ehm...

misschien op zeer korte termijn zou komen te overlijden?

Die kans acht ik heel groot.

Ik weet dat dit een moeilijke, heel onverwachte mededeling is.

Misschien is het daarom een goed idee...

als u het eerst even allemaal met uw familie bespreekt?

Dat wij daarna nog even contact hebben.

Hee, fijn dat je kon. Ja, tuurlijk.

Hoi. Hee.

Ik dacht, ik wacht even tot jullie er allebei zijn...

dan hoef ik het niet twee keer te vertellen. Is er iets ergs?

Nou...

best wel erg, ja. Maar het komt wel weer goed.

(Nina zucht diep)

Ik ben zwanger.

Eh, nee!

Kut. Ja, nogal, ja.

Van Tony?

Condoom was gescheurd.

Nee! Ja, just my luck.

Doe je het één keer met iemand, krijg je dit.

En nu? Ben je al naar de huisarts geweest?

Ik heb een afspraak gemaakt voor abortus. Overmorgen.

Er is toch altijd zo'n bedenktijd? Dat is niet meer, gelukkig.

Ik heb helemaal geen zin om te wachten en ik twijfel ook echt niet.

Heb je Tony al gesproken?

Die zie ik zo op werk. Moet je dat niet afzeggen?

Het gaat wel, en ik moet het hem toch vertellen.

Dus ik ga gewoon en dan kunnen we daarna praten.

Dan heb je dat maar gehad.

Ja, precies, ja.

Zou je niet naar Parijs gaan dit weekend? Met je vader.

Dat heb ik afgezegd.

Ik zei dat ik moest werken.

Zal ik met je meegaan, naar die kliniek?

Graag.

Ik kook wel.

Chill.

Dit lijkt me echt een zaak voor Nadia.

Die assisteert mij al bij die fraudezaak van Peters en Woudenberg.

Dat is misschien wat veel.

James, heb jij tijd?

Sorry, jongens!

Sorry, het spijt me!

Chaos op de creche, vier leidsters ziek...

dus ik moest echt even bijspringen tot er vervangers kwamen.

De ochtendvergadering vinden we een belangrijk ritueel op dit kantoor.

En half negen is half negen.

Dat zegt baby's niet zoveel, Bart.

Wat? 'Half negen is half negen.'

Oké, James.

Assisteer jij Julien? Prima.

Ik stuur je het dossier.

Is papa dan nu alleen?

Nee, Hansje is er.

En ik ga zo snel mogelijk weer terug.

Is die van thuiszorg?

Hansje...

de dochter van Merel. Oh, ja. Sorry.

Als je een longontsteking hebt, ben je niet heel erg benauwd?

Valt gelukkig wel mee.

En als hij heel erg onrustig wordt of pijn krijgt...

dan kunnen we wat morfine geven.

Dus dan moet hij alsnog naar het ziekenhuis?

Nee, nee. Dat kunnen we zelf.

Met morfinepleisters.

Hij wilde niet in het ziekenhuis doodgaan.

Dat heeft hij heel vaak gezegd.

The old man's best friend...

zo wordt zo'n longontsteking ook wel genoemd, zei de arts.

Omdat het eh...

omdat het ook een soort uitweg is.

Praat hij nog? Is hij nog bij?

Amper.

En als hij wakker is, dan is hij heel erg...

vaak heel erg verward.

Het zou het fijnste zijn als we dit met hem konden bespreken. Toch?

Misschien dat hij er nu anders over denkt.

Nu het echt zo ver is. Ja, ja.

Dat hoop ik natuurlijk ook.

Dat dat lukt.

Maar zo niet, dan zullen we toch een eh...

dan zullen wij zelf een beslissing moeten nemen.

Jullie zullen je echt moeten realiseren...

dat dit is wat jullie vader wil.

Wat hij heeft vastgelegd.

En wat hij heeft besproken met zijn arts.

En met mij ook.

Dus...

Dus dan moeten we dit respecteren.

Ik ga zo een ticket boeken en hoop morgen bij jullie te zijn.

Het is wel leuk geworden, toch?

Zeker, veel gezellig al.

Is Danny er vaak?

Hij heeft zijn kamer in Amsterdam niet meer.

Maar het werkt niet. Niet meer.

Gewoon zo samen in huis...

hij is veel te groot geworden, hij heeft zijn eigen plek nodig.

En ik ook, eigenlijk.

Wat zie jij er goed uit? Ja? Ja!

Ik heb eh...

ik heb iemand ontmoet.

Nou, wat fijn!

Ja, het is echt heel erg...

heel erg serieus leuk.

Terwijl ik hem pas net ken.

Waarom kijk je er dan zo moeilijk bij?

Nou, ehm...

omdat hij jonger is, dan ik.

Ah, joh. Wat maakt dat nou uit?

Echt veel jonger.

Tsja, en? 18 jaar jonger.

Oftewel. Hij had mijn zoon kunnen zijn.

Die dingen gebeuren. Ja, nou ja.

Als het leuk is dan is het leuk, toch?

Ja, het is echt leuk.

Buitensporig leuk, ja.

Good for you, geniet er maar van.

Het leven is al ingewikkeld genoeg.

Wat heb je gekocht?

Een jurk voor het huwelijksfeest...

van de ouders van Marcel.

Kijk.

Wat vind je ervan?

Heel mooi. Echt? Ja!

En die kleur staat je supergoed.

Zie je er tegenop? Heel erg.

Ik heb zelfs overwogen om te bellen dat ik ziek ben.

Dan ga je een uurtje en dan sneak je er tussenuit.

Nou, misschien doe ik dat wel, ja.

Zeg, en hoe heet die nieuwe vlam van je?

Laszlo.

Laszlo? Ja.

Met een s of met een z?

Met een s en een z.

Het is Hongaars. Oh.

Laszzzlo.

(gelach)

Je bent niet te vertrouwen! Ik dacht dat je mijn vriendin was!

Jij vertelt alles aan Saskia! Helemaal niet!

Alsnog doe je het!

Wat is hier allemaal aan de hand? Hee, hallo! Luister!

U heeft hier niks mee te maken! Sorry? Het is tussen ons.

Dat kan wel zo zijn, maar jullie kunnen niet...

schreeuwen in de gang als viswijven!

Viswijven? Sorry?

We hoeven niet mee te genieten van dat domme gekijf van jullie.

Scheld elkaar de huid vol in je eigen tijd, ergens anders!

Haal dat ding eens weg! Je weet dat we afspreken hebben!

Er loopt hier maar één iemand als een viswijf te schreeuwen.

Nog één keer zo'n opmerking en je kunt je melden.

Dus u mag ons uitschelden en wij u niet? Waar slaat dat op?

Ik wil deze toon niet meer horen!

U moest eens weten wat ik niet wil horen.

Nu ga je je ordinaire grote bek dichthouden, is dat duidelijk?

Wegwezen, alle twee!

Kijk, er is gewoon heel erg veel werk.

Dus als we willen blijven groeien is dit het moment...

om een tweede kantoor te openen.

Bestuur en de aandeelhouders zijn gisteren akkoord gegaan.

En die tweede vestiging komt in Utrecht?

Ja, we hebben al een locatie op het oog. Ah.

En ik heb voorgesteld dat ik daar de boel op ga zetten.

En de komende tijd ga leiden. Ja.

Ik neem een aantal medewerkers van hier mee. Oké.

En dat jij hier de dagelijkse leiding van mij overneemt.

Het leek mij...

zowel zakelijk als eh...

privé, een goede oplossing.

Het werd toch een beetje ingewikkeld allemaal. Ja.

Ik...

vind het ook erg jammer.

Ja.

Ik ook.

We hebben altijd wel goed samengewerkt.

Ja.

Maar dit betekent ook gewoon fikse promotie.

Salarisverhoging en alles. Ja.

Dus gefeliciteerd. Ja.

Ach, meisje.

Hee, moe?

Ik kan niet meer. Oh, arme, arme.

Ik voel me zo'n totale dweil.

Ik kan even niet meer...

niet meer, eh... Niet meer?

Relativeren.

Ik kan alleen maar denken aan hoe moe ik ben...

en aan alles wat ik verkeerd doe.

Jij doet helemaal niks verkeerd.

Daar denkt Bart anders over.

Laat Bart maar even lekker zijn waffel houden.

(gelach)

Ik word er zo gek van dat ik het voor niemand goed doe op het moment.

Op kantoor heb ik het idee dat ik anderhalf keer zo hard moet werken.

Om maar vooral te laten zien dat ik de kantjes er niet vanaf loop.

En thuis...

thuis heb ik mijn moeder en mijn tantes.

Die geen kans voorbij laten gaan om me erop te wijzen...

dat het heel erg fout is...

dat ik mijn kind vier dagen per week naar de creche breng.

En overweeg om te stoppen met borstvoeding.

(diepe zucht) Heerlijk, hè, al dat commentaar(!)

Doe jij het nou maar gewoon lekker op je eigen manier.

Dan komt het allemaal best in orde.

Zullen we vanmiddag even die bespreking...

met Peters en Woudenberg voorbereiden?

Ja, ik heb gisteravond al wat op papier gezet.

Dat mail ik je zo wel even.

Mooi.

Tot zo. Tot zo.

Ik vind het echt zo... Jij kan er ook niks aan doen.

Zal ik meegaan naar de kliniek?

Dat hoeft niet. Er is al een vriendin die meegaat.

Als je me nodig hebt...

daarna, of zo.

Ik weet niet hoe je je voelt na afloop.

Dan kan ik misschien voor je koken, of zo.

Dat is heel lief.

Maar ik heb vrienden die al hebben aangeboden om te helpen.

Ik vond gewoon dat ik het aan je moest vertellen.

Zo'n raar idee...

dat als we niks zouden doen...

we hier over negen maanden met een baby zouden zitten.

Heel raar.

Nadia is een uitzonderlijk talent dat we moeten koesteren.

En als jullie haar niet een beetje gaan helpen...

deze tropenjaren door te komen, raken we haar kwijt.

Tropenjaren? Ja, een fulltime baan en thuis een baby...

die je nog borstvoeding geeft. Geloof me, dat is topsport.

Ze kan toch hulp inhuren?

Een au-pair nemen, of zo iets?

Ze verdient meer dan genoeg. Daar gaan wij niet over, lijkt mij.

Waar wij wel over gaan is dat ze op tijd is.

Aanwezig is bij vergaderingen, haar uren maakt.

Hier op dit kantoor zijn we er erg aan gehecht om...

Ja, en soms is het goed om de dingen waar we aan gehecht zijn...

en die nu eenmaal altijd zo gaan, onder de loep te nemen.

Als jij wilt dat er vrouwen op je kantoor werken...

en dat willen jullie, volgens mij.

Dan zal je er rekening mee moeten houden dat die...

nog wel eens de neiging hebben...

om zwanger te raken en kinderen te krijgen.

En gelukkig maar, want het helpt nogal...

met het in stand houden van de menselijke soort.

Geef haar iets meer de ruimte om haar tijd zelf in te delen.

Haar leven wordt zoveel makkelijker als ze af en toe thuis kan werken...

later mag komen, haar dingen in het weekend af kan maken.

Jullie hoeven echt niet bang te zijn dat ze half werk levert...

want daar is ze veel te trots voor.

Als jullie doorgaan met haar een schuldgevoel aan te praten...

omdat ze een kind heeft gekregen...

dan raken wij haar kwijt.

En dat, waarde collegae, zou een groot verlies zijn voor dit kantoor.

(deur slaat dicht)

Hoe gaat het? Een beetje hetzelfde.

Af en toe is hij onrustig...

maar ik heb niet het gevoel dat hij pijn heeft. Mooi.

Lieke appte net. Ze wil graag even langskomen.

Is dat goed?

Dat ze mee eet? Ja, tuurlijk.

Gaat het?

Ik zit me gewoon de hele tijd af te vragen of het nou goed is.

Hoe we dit doen.

Als hij het zo duidelijk tegen de dokter heeft gezegd.

En met jou heeft besproken.

Dan is dit wel het moment dat jullie je aan die afspraak moeten houden.

Ik ga even boodschappen doen. Hansje?

Ik snap het heel goed...

als je denkt...

ik ga toch terug naar mama. Of naar Tim.

Dit is nou niet echt...

een ideale logeersituatie.

Heb je liever dat ik wegga? Nee! Nee, helemaal niet!

Dan blijf ik.

Ik vind het fijn...

om een beetje te helpen.

Ben over een half uur terug.

Hoe gaat het eigenlijk met je ouders? Hoezo?

Ik zag je moeder vandaag op school.

Ilse en Fleur hadden ruzie...

en toen kwam je moeder erbij...

en ze reageerde echt wel heel heeftig.

Ze maakte het eigenlijk alleen maar erger.

Ketchup?

Hoeft niet.

Sorry, maar ze leek echt een beetje overspannen. Luister.

Ik heb totaal geen zin om het hierover te hebben. Oké?

Oké.

Ik heb in een test gezien dat dit echt de allerbeste is.

Ja, kijk. Want je vouwt hem zo uit...

en ook weer in. O, ja.

En dan, hup, past hij zo achterin de auto.

Superlicht ook. En dit? Wat is dit? Een handrem, of zo? Ja.

Als je hem induwt staat hij op de rem en als je hem loslaat...

nou, dan ga je weer. Dat is perfect. Ja, toch!

We moeten hem alleen even afstellen. Mam?

Kom je er even achter? Oh.

Kom maar, schat.

Moet je even gewoon staan.

Even kijken, het moet op de hoogte van de heupen.

Ja, een beetje hoger. Pak die handvatten eens beet.

Ja, daar gaan we, yes! Oké.

Yes, hoe voelt dat? Ja, prima.

Nou, loop eens een stukje.

Ja, gaat heel goed, hoor. Lekker licht, toch?

Bandjes helemaal hard.

Ja, mooi ding. En hoe vouw je hem nou weer in?

Oh, dan moet je zo doen.

En hup. O, ja. Hoppa!

Nou, fantastisch!

Bedankt voor het bestellen, hè.

Ik zet hem nu even in de zijkamer.

In de zijkamer? Ja, voor als het echt nodig is. Koffie?

Hee! Hee.

Hoe is het? Goed, met jou?

Ja, goed.

Ik heb goed nieuws.

Ik heb promotie gemaakt. Oh.

Ja, dus ik ga ook wat meer verdienen.

Het zit zo...

we hebben zeg maar dat nieuwe kantoor dus.

Dus ik krijg de dagelijkse leiding in Amersfoort.

En dan eh...

nou, Jasmijn gaat dan naar het nieuwe kantoor.

En dan, ja... Dan werken we ook niet meer samen. In die zin.

Dus dat is fijn.

Een goeie oplossing.

Denk ik, voor iedereen.

Ja, misschien wel, ja. Ja.

(deur gaat open)

Yo, yo! Hee!

Hee. Hee, jongen.

Hoe laat eten we? Vijf minuten.

Wat is er? Niks. Niks.

Er is duidelijk wel wat, er is van alles.

Max, please, ik ben hier echt, écht te moe voor.

Wij dekken even de tafel, ja?

Ik dacht dat het ongezellig was door Hansje, maar dit is niet zo.

Dit is niet het moment. Maar jullie zijn altijd te moe of te chagrijnig!

Meneer, ik vind jou ook best wel geïrriteerd de laatste tijd. Ja.

Omdat jullie allebei zeggen dat er niks aan de hand is.

Terwijl dat heel duidelijk wel zo is.

Oké.

Papa?

Papa?

Hm? Denk je dat je heel even...

Kun je even praten?

Je hebt een longontsteking.

Dus eigenlijk moet je nu naar het ziekenhuis.

Oké.

Maar dan word je waarschijnlijk niet meer beter.

(zwakjes:) Ik ben moe.

Heb je ergens pijn?

Is er iets wat ik nu voor je zou kunnen doen?

Of iets wat jij wil zeggen?

Al...

Alles is al gezegd.

Alles is prima de luxe...

In orde.

Oké.

Waar we ons het hardst tegen verzetten...

dat is tegen pijn, tegen lijden.

Zowel onze eigen pijn als die van anderen.

We willen een gelukkig leven waarin alles goed gaat.

Maar ja, we hebben allemaal pijn.

Da's onontkoombaar.

Grote pijn, kleine pijn.

We worden ziek. Ongelukken.

We raken gefrustreerd over dingen die niet lukken.

We moeten leren omgaan met verlies van dierbaren en vrienden.

En je kunt je natuurlijk eindeloos blijven verzetten tegen dat lijden.

Maar dat lost niks op heb ik gemerkt.

Want het ding met pijn is: je kunt er niet langs.

Je kunt er niet onderdoor. Maar je moet er doorheen.

Ja, ik heb echt ongelofelijk de pest in gehad.

En overwogen het bijltje erbij neer te gooien.

Maar uiteindelijk heb ik een van die alternatieve locaties...

die de gemeente me had aangeboden, die heb ik geaccepteerd.

Ja, geen ideale plek.

Maar ja, het was dat of sluiten.

En dat wil ik niet.

Daarvoor heb ik te hard gewerkt de afgelopen 24 jaar.

En bovendien kan ik mijn leerlingen niet in de steek laten.

Ja, soms moet je je verlies nemen.

Het spijt me ontzettend dat ik niks voor je heb kunnen doen. O.

Nee.

Ik had me geen betere raadsvrouw kunnen wensen, echt niet.

Tja, en ik dacht ook...

Kijk, over een paar jaar is er weer een ander gemeentebestuur...

met weer een andere wethouder van onderwijs...

die weer andere dingen belangrijk vindt...

en wie weet wat er dan gebeurt.

We zien het wel.

Zoals mijn lieve moedertje altijd zei:

Je moet roeien met de riemen die je hebt.

Ja.

Ik vind het een enorm overtrokken reactie. 't Viel allemaal reuze mee.

Er circuleert een filmpje waar alles op staat.

Hebben de ouders van Fleur ook gezien, die hebben mij gebeld...

en die eisen, terecht vind ik, excuses.

Je hebt het over viswijzen.

Je hebt het erover dat ze hun ordinaire grote bek moeten houden.

Ze gaven ook een enorm grote mond!

Ja. Ik wil niet dat een leerling tegen mij zegt...

dat ik mijn ordinaire grote bek moet houden.

Dus ik wil ook niet dat iemand dat tegen een leerling zegt. Simpel.

Ik maak me zorgen.

Ik vind je de laatste tijd erg gespannen.

Helemaal niet. Ik ben gewoon moe.

Ik val je niet aan.

Ik ben gewoon ongerust. En ik vind dat we erover moeten praten.

Misschien heb je 'n beetje veel op je bord.

En ik zeg dat er geen reden is om je ongerust te maken, oké?

Er is niks aan de hand, 't gaat prima.

Hé, gaat het goed met je? Ja, heel goed.

Ja? Heel goed?

M-hm. En met jou? Met jullie?

Nou ja...

Beter. Ja.

Ja? Dat hele gedoe met die collega, dat klonk ook best wel naar.

Ja.

Maar zij gaat binnenkort op een ander kantoor werken dus ehm...

Da's wel een goede oplossing, denk ik.

Vindt Dina dat ook?

M-hm. Ja.

Oké. Gelukkig.

Ja.

Nou ja, voor de rest zijn we een beetje aan het bijkomen nog...

van het hele avontuur met Hansje. O.

Ik kan echt nog steeds niet uitstaan hoe dat toen allemaal liep.

Er was gewoon geen gesprek mogelijk.

Weet je, elke dag denk je: nou... morgen gaat het wel beter.

Nee, misschien moeten we toch een beetje ja, wennen of zo aan elkaar.

Maar... dat gebeurde gewoon niet.

En op een dag zegt ze: Ik ben weg.

Ik denk dat Hansje op het moment...

gewoon een beetje vastzit in haar eigen verhaal.

Ja. En dat jij en Dina...

dat jullie ook gewoon dingen ingewikkeld vinden...

en van alles voelen dat ehm...

Ik geloof dat dat bij haar nog niet helemaal is doorgedrongen.

Nee, ze heeft er in ieder geval helemaal geen ruimte voor. Ja.

Ja.

Ik heb iemand ontmoet die ik heel leuk vind.

O? M-hm.

Wauw, wat, wat ehm...

fijn. Ja.

Is het iemand van je studie of ehm...

Ehm... Ja, hij is bezig met zijn master.

Zo.

Haha. Toe maar.

Ja, maar ik vind 't wel ook heel eng want ik vind hem echt heel leuk.

Ja-a. Snap ik.

Ja, dat is het ook.

Het is ook eng.

Het is ook heel fijn.

Lieverd.

(zachtjes:) Jezus, jongens.

(deurbel)

Hé. Hé. Wat doe jij nou hier?

Ehm... We hadden toch geen afspraak?

Nee.

Ik ehm... dacht... ik wilde gewoon even kletsen of zo.

Ehm... Oké.

Ja. Tuurlijk, kom maar binnen.

Ehm... Wilde je blijven eten?

Nee.

Ik wilde gewoon even... praten.

Oh. Oké.

Hoe gaat het?

Ehm... Ja. Goed.

En met jou?

Ja, ook wel goed.

Heb je dat baantje nog?

Ja.

En, is het een beetje oké?

Ja, prima.

Is Max er?

Volgens mij niet.

Zal wel weer bij Linde zitten.

Ik ga er denk ik weer vandoor. Ik kom een andere keer wel weer terug.

Maar... Sorry aan Tim en Max, hè.

Oké. Dag. Dag.

(Merel:) Het was net of ik mezelf zag staan.

Hoe vaak ik niet heb staan janken op de wc.

Omdat ik de meisjes miste, omdat ik doodop was.

Niet alleen door het slaapgebrek...

maar ook door het constante opboksen tegen het gevoel...

dat ik het voor alles en iedereen verkeerd deed.

Dat ik een slechte dochter was...

een slechte echtgenote.

Een slechte moeder.

Omdat ik van mijn werk hield.

Het is tamelijk ehm...

Uitputtend denk ik.

Ja, het is tamelijk uitputtend, al die zelfhaat.

Als je het hebt over Nadia's verdriet dan zeg je dat ze 'huilt'.

En als je over jezelf praat dan ben je 'aan het janken'.

Ja.

Klinkt tamelijk negatief toch, 'janken'?

Dat doen boze kleuters of mensen die zich aanstellen.

Vind je dat je je aanstelt?

Ehm...

Nou, dat vond ik wel, toen.

En nu?

Hoe denk je daar nu over?

Nu denk ik...

dat het wel lastig was.

En dat ik wel wat hulp had kunnen gebruiken.

Wat zijn jullie stil.

Hm?

Is er iets gebeurd?

Nee.

Nou, kom op, jongens. Zeg eens.

Er is iets met Nina.

Wat dan?

Is ze ziek?

Dat is privé, mam. Dat gaan we je even niet vertellen.

O.

En het komt wel goed.

Oké. Gelukkig.

Hé, hoe gaat het eigenlijk met die nieuwe vriend van je?

Met z'n interessante naam.

Hoe heet hij ook alweer?

Lll... Laszlo?

Ja. (ping) Gaat goed.

Goed, dat is alles?

Ja, de rest is privé dus ehm... dat kan ik echt niet vertellen.

Haha. Ik heb een kamer!

Wat? Hé!

Ik heb een kamer! Lieverd!

Midden in het centrum en ik kan er volgende week al in. Wat vet! Ja.

Gefeliciteerd!

Ja. Oh!

Eindelijk!

Echt heel fijn.

(live muziek)

Hé! Hé!

Lieverd, je bent er wel! Fijn.

Gefeliciteerd allebei. Ah, dank je wel. Fijn dat je er bent.

Ja, met deze geweldige mijlpaal. Alsjeblieft.

Wat een prachtige jurk heb je aan. Nou ja, moet jij zeggen.

O. Ik zie jullie zo nog wel even.

Ga je iets lekkers halen? Doe ik.

Oké. Yes.

(muziek)

Mam.

Lieverd!

Wat zie je er goed uit.

Ja.

Prachtig.

Dank je wel. Jullie zien er ook piekfijn uit.

Echt superknap ben je! Dank je wel.

Lief dat je er bent.

Hoe gaat het?

Goed hoor.

Opa! Oma!

Hé jongen, wat zie je er knap uit, en dat pak ook! Wat een kerel, hè.

Dag meisje. Waarom heeft mama haar rollator nou niet mee?

Het is een verschrikkelijk vermoeiende avond.

Je weet hoe je moeder is. Een rollator op een feest.

Ik ben toch niet gek! Ik ga de sfeer niet bederven...

met zo'n ongezellig ding.

Als je straks onderuit gaat, da's pas ongezellig. Hou nou op.

Ha jongen. Hé Ingrid.

Hé John.

Marcel. Hoi.

Ik ben blij je weer te zien. Even een biertje halen.

Dan ga ik mee, ik ga even... feliciteren, ja.

Ga je?

Denk je... denk je dat ik hem nog ga zien?

Dat weet ik niet.

Ik hoop gewoon dat hij geen pijn heeft.

Volgens mij niet.

Hij lijkt heel rustig.

Hij was altijd zo lief voor ons.

Hij was gek op jullie.

Op jullie allebei.

Ik weet gewoon niet hoe dat moet...

dag zeggen.

(muziek) Alle handjes in de lucht!

Al die handjes in de lucht!

Met z'n allen!

*Zak, zak, zak, zak naar beneden

*Zak, zak, zak naar beneden

Hiep hiep hiep hiep!

(gejuich)

(ping)

Ah, is Max. Die blijft bij Linde slapen.

Had jij hem nog gesproken, of niet? Waarover?

Nou ja, dat hij zo boos werd gisteren.

Nee.

Ik moet eind volgende week trouwens een paar dagen weg.

We gaan met het hele kantoor een paar dagen naar de hei...

om te overleggen over die nieuwe vestiging. Naar de hei?

Ja, in Drenthe.

Dus, ja, een paar dagen intensief vergaderen.

Woensdag gaan we weg en dan komen we vrijdagavond...

misschien zaterdagochtend terug.

Dus jij gaat drie nachten in een hotel zitten met Jasmijn?

Dina.

Alsjeblieft. We gaan vergaderen.

Ja, right.

Godsamme! Ik trek dit dus niet meer, hè. O? Jij trekt dit niet?

Wat kan ik doen, wat moet ik nog meer doen?

Ik heb uitgelegd dat we in aparte kantoren gaan werken.

't Is blijkbaar een hele opgave voor je om afstand te doen van je liefje.

Je bent echt een beetje gek aan het worden, hè? Nee, helemaal niet!

Ik heb het eindelijk een beetje helder op een rijtje. Ho!

Jij doet al bijna een jaar lang alsof ik gestoord ben. Nee!

Ik laat me niet meer voor de gek houden door jou!

Er is een soort paranoia aan de hand hier!

Er zit echt een soort spook in je hoofd. Ik heb jou door!

Heel simpel Tim, als jij volgende week naar dat hotel gaat...

dan hoef je daarna niet meer terug te komen!

Niet weglopen nu. Laat me met rust!

Dina!

Godsamme.

Godverdomme!

(muziek)

Danny.

Wat zijn je plannen de komende tijd?

Beetje werken.

En daarna?

Geen idee.

Ik zit eraan te denken om een paar maanden naar Suriname te gaan.

Ik heb daar een paar oude vrienden, die wil ik gaan opzoeken.

En ook nog familie.

Ik heb behoefte aan ander uitzicht.

Ik vroeg me af of jij misschien mee zou willen.

Ik betaal je ticket.

En eenmaal daar hebben we niet veel nodig.

En misschien kan je daar dan ook rustig bedenken...

wat je daarna echt wil doen.

Dan is mama alleen.

Misschien wil mama ook wel wat extra tijd...

om alles op een rijtje te zetten.

Ik zou het geweldig vinden als je mee zou gaan.

Oma is moe, ze gaan naar huis.

Loop je even mee? Ja.

Dag, hè.

Dank jullie wel, hè. Geweldig dat jullie er waren. Ja.

Dag John. Graag gedaan.

Zat je te werken? Ja.

Niks belangrijks.

Ehm... Glaasje wijn?

Ja.

Was het gezellig met Pip en Mees?

Wat is er?

Ik maak me gewoon zorgen.

Waarover?

Over ehm...

dat dit niet gaat werken.

Over een paar jaar wil jij een gezin, kinderen.

En dat gaat gebeuren, echt, geloof me.

En dan ga je bij me weg...

en ik zie dat nu al aankomen.

Oh ja?

En tegen die tijd dan hou ik natuurlijk heel erg van je.

En ehm... dan ga ik totaal kapot.

Dus het lijkt mij gewoon beter als wij nu beslissen...

dat dit geen goed idee is.

Ehm... Oké.

Ehm...

Maar ehm... Ik weet helemaal nog niet of ik kinderen wil.

Dat zeg je nu.

Maar je weet niet hoe je je over vijf jaar voelt.

Ja.

Ik weet zeker dat ik dan nog met jou wil zijn.

Ik dacht: ik ga naar je toe en dan maak ik het uit.

Het is wel echt beter voor ons allebei.

Maar als ik je dan zie dan...

Ik ben gewoon bang. Kom. Kom hier.

Ja, dat hoeft niet.

Ik hou namelijk van je, heel veel.

Echt belachelijk, belachelijk veel.

Kijk, we willen natuurlijk dat alles mooier wordt...

en beter en groter.

Maar zo werkt het niet in het leven.

Het gaat bergje op en bergje af.

(muziek van Michael Schulte: Falling apart)

*I'm sleepless for a weekend

*So I start to say goodbye

Als je ouder wordt dan worden een heleboel dingen gewoon minder leuk.

Heel vervelend, maar het is zo.

*What we lost

*We don't talk

En daar kan je je wel tegen gaan verzetten...

maar dat maakt de zaak alleen nog maar ingewikkelder en pijnlijker.

*We were running out through the storm, through the night

*We were running in the dark, we were following our hearts

*And we would fall down and we would slowly fall apart

*We would slowly fall into the dark

We verzetten ons natuurlijk tegen een heleboel dingen, hè.

Tegen dingen die niet gaan zoals we willen dat ze gaan.

*It is hard to let it all go

*Let the past just disappear

*Try to untie from an old life

*But it always drags me down

De gedachtes die we van onszelf niet mogen hebben.

*We're not enough and the storms slowly arrives

*And the light turns and the cold times arise

*We were running out through the storm, through the night

*We were running in the dark, we were following our hearts

*And we would fall down and we would slowly fall apart

*We would slowly fall into the dark

Gevoelens die we van onszelf niet mogen voelen.

*We were running out through the storm, through the night

*We were running in the dark, we were following our hearts

*And we would fall down and we would slowly fall apart

*We would slowly fall into the dark

En uiteindelijk verzetten we ons natuurlijk allemaal...

met hand en tand tegen het onvermijdelijke.

*And we would fall down and we would slowly fall apart

*We would slowly fall into the dark

*We were running out through the storm, through the night

*We were running in the dark, we were following our hearts

Soms denk ik: waren we maar wat beter in loslaten.

In laten gaan, in opgeven.

Al dat verzet van ons, al dat vechten tegen de bierkaai.

Het kost me toch een bak energie.

En uiteindelijk levert het meestal geen ene zak op. Nee.

(slotakkoord)

Papa heeft gevraagd of ik met 'm meega naar Suriname.

Ik wil je alleen maar helpen.

Dat doe je niet door steeds te zeggen dat ik overspannen ben.

Waarom moet je nou ineens zo huilen?

Hé. Hé.

Pip komt solliciteren. Ja. Tof.

Je blijft hier, we praten 't nu uit! Zoek het maar uit! Kom terug nu!

Je moet er een bord bijzetten, Laszlo eet ook mee.

Ik mis Chris. Ik denk dat je beter even kunt komen.

Zijn ademhaling is aan het veranderen.

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl