Original subtitles

888

Het is niet echt groot.

Het is ook maar tijdelijk, hè.

Werkt u hier eigenlijk al lang?

Nee, ik ben net begonnen.

Gewoon even een flauwte, dat heb ik wel vaker.

Als ik te snel opsta van de bank of zo. O?

Niks aan de hand!

Ik hoorde dat de gemeente die grond wil verkopen...

aan een projectontwikkelaar voor woningbouw.

En dat zolang dat geiten- wollensokkenschooltje er staat dat dus niet kan.

Zullen we anders iets gaan drinken vanavond? Is goed.

Ze bestaat, de vrouw waar ik al mijn hele leven naar zoek.

Gaan we nog wat drinken zo?

Oké.

Papa en Dina hebben veel ruzie de laatste tijd.

Over een collega van 'm waar Dina jaloers op is. What the fuck!

Waarom ben jij hier eigenlijk komen wonen?

Kan je wel lekker doen alsof het aan ons ligt...

maar dat is niet zo.

Kijk, als je ouders akkoord zijn...

dan vind ik het prima.

Afgesproken?

Afgesproken.

Ik heb besloten dat ik een tijdje bij Erik ga wonen.

Als een ouder van een puber moet je wel een dikke huid hebben.

Want je krijgt nogal wat over je heen.

Er zijn dagen dat je je werkelijk niks goed kan doen.

Hoe je kijkt, wat je kookt, welke trui je aan hebt...

de woorden die je kiest.

Alles is verkeerd.

En dan heb je wel eens de neiging...

om eens even flink terug te gaan blaffen...

wat zij allemaal verkeerd doen!

Maar daar moet je wel eens mee oppassen, dat heb ik gemerkt.

Kritiek is natuurlijk oké, daar leren ze ook van.

Maar je moet je wel realiseren dat pubers heel vaak goed kunnen doen...

alsof jouw commentaar niet belangrijk voor ze is.

Terwijl, onder al die stoere botheid...

zit vaak nog een kwetsbaar...

onzeker kind.

En jouw ongezouten kritiek kan wel eens harder aankomen dan je denkt.

(muziek van David Bowie en Queen: Under pressure)

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Alles oké?

Mees, kun je alsjeblieft zeggen wat er aan de hand is...

in plaats van alleen maar boos zwijgen?

Ik vind het gewoon irritant dat het zo'n zootje in de badkamer is.

Overal liggen kleren, make-up, föhns, weet ik veel.

Ik woon hier ook, hè!

Volgens mij ligt er ook hartstikke veel zooi van jou. Helemaal niet.

Oké, prima, dan ruim ik het op. Ja, graag!

En ook die douche schoonmaken, wat je had beloofd. Oké, prima, Jezus!

Vind je het irritant dat ik Tony mee naar huis had genomen? Nee.

Nee? Nee, tuurlijk niet, nee!

Want je doet sinds die avond heel erg raar!

Wat kan mij het boeien wat jij met die Tony doet!

Het enige wat ik vraag is of je je troep opruimt, dat is alles!

Kom eens even naar achter met je arm.

Iets verder naar achter. Iets verder nog. Dat gaat niet!

Jawel, dat gaat wel.

Kom maar, kijk eens. Au! Ja, je zit er al in.

Pfff! Goed zo.

Nou, kijk eens hoe makkelijk.

Nee, dat doe ik zelf wel.

Oké.

Godver!

Pap, werk eens even mee.

Ik... Werk eens even mee. Ik heb jou niet nodig.

Dat kan ik zelf wel. Ja, maar papa, die sokken moeten aan...

anders krijg je straks koude voeten. Kom!

Kom maar. Ja, goed zo.

Dat heb ik m'n hele leven zelf gedaan.

Luister... Ik lijk wel zo'n kind.

Pap, ik probeer je alleen maar te helpen.

Ik... ik kan helemaal niks meer zelf.

Hee.

Ik voel me zo'n...

zo'n... niks.

O, papa.

Hee.

Je bent niet niks.

Jij bent mijn vader.

En jij bent m'n zoon.

Precies.

Hij doet ontzettend zijn best. En hij werkt enorm hard.

En het is frustrerend dat 't niet lukt, ondanks al z'n inspanningen.

Dus uw oplossing is? Dat Berend toch van havo 2 naar het vmbo overstapt.

Dan kan-ie daarna weer naar de havo.

Hier hebben we het voor de zomer ook al over gehad.

En toen zei u dat u dat geen optie vond. Exact.

Dus dit lijkt mij een overbodig gesprek. Maar het gaat niet over u.

Het gaat over Berend en die heeft het moeilijk op dit moment.

Onze zoon zegt zelf dat hij ook niet naar het vmbo wil.

Dat heeft hij duidelijk gezegd! Hoe komt dat, denkt u?

Denkt u dat hij het niet voelt dat u het vmbo geen optie vindt?

Die jongen kan geen kant op.

Hij werkt zo hard en het is telkens net niet goed genoeg.

Daarmee legt u een ontzettende druk op zijn schouders.

Hoe wij onze kinderen opvoeden gaat u niks aan! Ik zeg alleen maar...

U zou het ook niet prettig vinden...

als wij ons bemoeien met de opvoeding van úw kroost.

Dat onze kinderen de beste opleiding denkbaar krijgen is voor ons van het hoogste belang.

En wij krijgen het gevoel dat het Hugo de Groot College niet de juiste school voor Berend is.

Dus wij gaan op zoek naar een andere plek voor hem.

Ergens waar ze wel in hem geloven en wel tot 't uiterste willen gaan.

Mevrouw Amrani, dank u wel. De rest handelen we wel af via de mail. Ja.

Jezus! Ongelooflijk, zeg.

Nou, sterkte met de laatste dingen...

en met de oplevering morgen.

Jij bent er toch ook bij? Volgens mij kan jij dat prima alleen.

Is het oké, je nieuwe plek?

Ja hoor.

Heb je me je adres? Hoezo?

Dan kom ik eens langs.

Kijken hoe je woont.

Dat lijkt me geen goed idee.

Want?

Gaan we elkaar nu helemaal niet meer spreken?

Het zal wel moeten af en toe, vanwege Danny, maar...

dat is het wat mij betreft.

Ik snap heel goed dat ik je pijn heb gedaan.

Ik had alleen gehoopt dat we... Dat wij vrienden zouden kunnen worden?

Het lijkt me beter als je daar iemand anders voor gaat zoeken.

De groeten.

De vorige wethouder van onderwijs heeft mevrouw Van Noord...

meermaals verzekerd dat het college, en ik citeer...

'de waarde van haar onderwijsinstelling ten volle inzag'.

Nu wordt die subsidie plotseling geminimaliseerd...

geeft het college niet thuis...

en staan de leerlingen van mevrouw Van Noord in de kou.

Waar het op neerkomt...

is dat de school van mevrouw Van Noord moet verdwijnen...

zodat de gemeente een lucratief contract kan aangaan met een projectontwikkelaar...

die dure villa's op de grond wil gaan bouwen.

De gemeenteraad weet dat ze mevrouw van Noord...

niet zomaar weg kan sturen, omdat er een pachtovereenkomst ligt.

Dus verlagen ze de subsidie, zodat de school failliet gaat...

en de grond alsnog vrijkomt om te kunnen verkopen.

Het gaat hier, zoals altijd, over de macht van het grote geld.

En over een klein schooltje waar keihard gewerkt wordt...

om kinderen die vastgelopen zijn in het reguliere schoolsysteem...

weer aan het leren te krijgen.

En is er iets belangrijker dan goed onderwijs?

Voor ons land, voor onze kinderen.

Voor onze toekomst.

Het is toch een heerlijk huis, pap?

Je zegt zo vaak hoe gelukkig jullie hier zijn met die tuin. Is ook zo.

Maar het is ook een ongelooflijke hoeveelheid werk.

De buitenkant moet weer geschilderd worden.

En we moeten zo'n nieuwe milieuvriendelijke ketel.

Dat komt wel goed. Daar kan ik toch bij helpen?

En die tuin, daar kan je iemand voor laten komen.

Mama wil echt niet weg.

Dus als jij je zin gaat zitten doordrijven...

en jullie komen in 'n treurige flat terecht, wordt ze doodongelukkig.

Tuurlijk ga ik mijn zin niet doordrijven. Nee?

Nee, ik snap heus wel dat je moeder en ik dit samen moeten beslissen.

Wat? Samen beslissen is niet echt je sterkste punt, pap.

Zeg, waar komt dit nou opeens vandaan?

Je weet altijd goed voor elkaar te krijgen...

dat er precies gebeurt wat jij wil.

Oké.

Nou, het is eigenlijk meer dat...

dat ik me soms zorgen maken over hoe de komende jaren zullen worden.

Misschien gebeurt er wel iets onverwachts.

En dan moeten we hier ineens weg, omdat het gewoon niet meer gaat.

En dan hebben we niks te kiezen.

Nu zijn we nog goed, nu kunnen we nog ergens iets opbouwen.

Maar misschien blijven jullie nog wel heel lang goed.

Het is zonde om beslissingen te nemen...

waar je doodongelukkig van wordt, uit angst voor iets...

wat misschien wel helemaal niet gaat gebeuren.

Ja.

Hee, Hansje. Hee.

Goed je te zien. Ja.

Je hebt je diploma gehaald, hoorde ik.

Studeer je nu? Of... Nee, ik heb een tussenjaar.

Erik had een boek besteld. Ja, dat klopt.

Even kijken.

Ah!

Het is al betaald, dus.

Ik ben eigenlijk op zoek naar een baantje.

O! Ja, maar het is niet heel spannend, hoor.

Wat boeken uitpakken en in de kast leggen.

En een beetje helpen met opruimen en achter de kassa.

Dat lijkt me echt helemaal prima.

Oké!

Maar niet omdat je me kent of zo, hoor. Nee, ben je gek.

Nee, ik ben dolblij als je komt.

Eh, betaal een tientje per uur, is dat oké? Ja.

Meer dan bij de supermarkt.

Kan je morgen meteen beginnen? Ja.

Oké, top!

Nou! Leuk. Ja.

En tot morgen. Ja, dank je.

De rechtbank heeft sympathie en bewondering voor...

de manier waarop mevrouw Van Noord zich inzet voor haar leerlingen.

Maar dat is niet de kwestie waarover wij vandaag een uitspraak moeten doen.

Tevens is het niet aan de rechtbank om te beslissen wie er wel en wie er geen subsidie ontvangt...

en welke grond er wel of niet aan wie dan ook wordt verkocht.

Dat is de taak van het democratisch verkozen gemeentebestuur.

De enige kwestie die hier voorligt is of het redelijk is om de subsidie die de school ontvangt...

binnen de door de gemeente voorgestelde termijn terug te schroeven.

De rechtbank is van oordeel dat het gemeentebestuur mevrouw Van Noord...

in dit geval ruim de tijd heeft gegeven om naar andere oplossingen te zoeken...

dan wel maatregelen te treffen om de verlaging van de subsidie op te vangen.

Ik stel eiser dan ook in het ongelijk.

De zitting is gesloten.

Nou, dat was het dan.

Ik weet even niet wat ik, eh...

Het spijt me.

Nee, u heeft uw best gedaan. Echt meer dan uw best.

Ik moet even mezelf...

Ik ben er morgen.

Ik kreeg gisterenavond een mailtje van Chris waar ik nogal van schrok.

Dat-ie in Australië gaat studeren en voorlopig niet terugkomt.

Ik wist niet wat ik las! Ja.

Ja, dat is nogal heftig nieuws, hè?

Nou ja.

Gaan we even zitten? Ja.

Jij dacht niet even, we moeten bellen om dat te vertellen?

Sorry, maar het is nogal hectisch de laatste tijd.

Het is trouwens wel een fantastische kans voor hem.

Hij heeft me een rondleiding gegeven toen we daar waren.

Het is een heel goede academie.

En hij schreef dat jij ontslag hebt genomen.

Ja, dat klopt. Wil jij thee?

Maar ik dacht dat je het een leuke baan vond, en uitdagend.

Nou, het bleek niet te combineren met dit, dus.

Ik heb het geprobeerd, hoor. Maar, nou ja...

Erik.

Erik, dat gaat toch niet?

Ik vind het echt heel erg lastig om te zien...

hoe jij de laatste tijd alles doet om niet aan jezelf toe te komen.

En ik vind het heel erg lastig...

dat jij de laatste tijd commentaar hebt op alles wat ik doe.

Maar ik wil toch alleen maar dat je gelukkig bent, jongen.

Je bent je alleen maar aan het wegcijferen.

Ik vind het ontzettend lief dat je zo voor je vader zorgt...

maar jij bent nog jong, jij moet door. Mam, wil je dit niet doen!

Ik ga heus wel door.

Je bent alleen nog maar met anderen bezig!

Nu met Hansje toch ook?

Het gaat nu even niet zo goed tussen haar en haar vader.

Het is natuurlijk heel vervelend en naar...

en voor haar vader ook natuurlijk, maar dat kan jij toch niet oplossen?

Mam, ik vind het heel erg fijn dat ze hier nu is. Ja?

En papa vindt dat ook.

Ik weet het niet, mam.

Alles is raar in je eentje.

Slapen is raar, opstaan is raar.

Boodschappen doen. Sta ik in de supermarkt en dan denk ik:

Wat moet ik in godsnaam nou weer koken?

Je gaat toch geen vier pannen op het vuur zetten voor één bordje eten?

Vanaf het moment dat ik opsta kijk ik naar mezelf...

met een soort derde oog.

Dan zie ik mezelf alleen in bed liggen, alleen koffiezetten...

rommelen in huis.

Echt, alsof ik naar een soort natuurdocumentaire zit te kijken.

Hee, mam! Gaat het wel?

Even bijkomen.

Gewoon te snel opgestaan.

Trekt zo weg.

Is m'n bloeddruk, dan sta ik te snel op...

en dan zakt het te snel.

Het is zo weer weg.

Oké?

Papa zei dat je steunkousen moet gaan dragen. Ja, ook weer zoiets.

Dat schijnt te helpen. Nou, het zal mij benieuwen.

Hij zei ook dat de huisarts was begonnen over een, eh, rollator?

Ja, maar dat is belachelijk! Nou, zo belachelijk is dat niet.

Je staat de laatste tijd behoorlijk wankel op je benen, mam!

Hee, met zo'n ding heb je altijd iets om je aan vast te grijpen. Ja.

Ik ga even een gieter pakken.

Ik merk dat ik steeds vaker wordt gevraagd om iets te plannen...

of om te organiseren, en dat vind ik heel leuk.

Wat goed. Dus ik dacht, misschien moet ik gewoon voor mezelf beginnen.

Er is veel vraag naar aannemers, zeker die een beetje meedenken.

Dus ik heb me ingeschreven voor de avondschool...

zodat ik m'n staatsexamen kan doen om die laatste vakken te halen.

En daarna kan ik een bedrijf gaan opstellen.

Goed plan, man. Ja, ik vind het ook echt heel leuk.

En dan m'n eigen bedrijf en nog meer vrijheid.

Dus je gaat gewoon alsnog je diploma halen?

Wat ontzettend goed!

En...

hoe zit het met die date?

Wat? Heb jij dat doorverteld?

Doorverteld? Was het een geheim dan?

Nou, nee, helemaal niet.

Dus, hoe zit het?

Nou ja, gewoon, ik heb vorige week met iemand afgesproken.

Hij heet Lazlo.

Lazlo? Ja, dat is Hongaars. En hij is heel knap.

Hee, fijn om zo met z'n drietjes hier te zitten.

Wilde Dina niet mee?

Nee, ze had nog werk en ze was moe.

En ik vind het ook wel leuk om gewoon met jullie iets te doen.

Gaat het wel goed tussen jullie?

Ja. Hoezo?

Jullie hadden best vaak ruzie toen ik er was.

Nou ja, er waren natuurlijk wel wat dingen af en toe.

Het ging steeds over Jasmijn.

Ja?

Wie is dat?

Een collega van me.

En die vind jij leuk? Nee, helemaal niet.

Nee. Ik bedoel, niet leuk leuk.

We kunnen het gewoon goed met elkaar vinden, dat is het.

En waarom is Dina dan jaloers?

Dat weet ik niet, misschien moet je dat aan haar vragen.

Het is wel een beetje jouw ding, hè?

Hm? Dat er dan iets ingewikkelds gebeurt.

En dat jij dan zoiets hebt van:

Ik weet van niks en ik heb er niks mee te maken. Nou, ik...

Nee, dat is gewoon... Je deed het bij de scheiding ook.

Toen verdween je ook opeens.

Helemaal niet!

Ik heb me...

Op 'n gegeven moment heb ik besloten om me een beetje terug te trekken.

Omdat ik gewoon, ehm...

omdat ik de lieve vrede wilde bewaren.

Het kwam over alsof 't je niet zoveel interesseerde...

dat wij maar één avond in de week bij jou waren. Tuurlijk wel!

Ik wilde alleen niet dat het een eindeloos gevecht zou worden.

Daar heeft niemand wat aan. Je had ook naar een mediator kunnen gaan...

en kunnen zeggen ik wil de helft van de week voor m'n kinderen zorgen.

Het leek alsof het je niet kon schelen.

Jullie weten hoe je moeder is, hè?

Daar valt gewoon echt geen gesprek mee te voeren.

Je kan niet alles op mama afschuiven, pap.

Nee, da's niet eerlijk.

Maar je bent naar die club gegaan waar je vroeger gevoetbald hebt? Ja.

En, dus? Nou, die willen heel graag dat ik terugkom.

Ja, en dus? Ik weet niet, dan moet ik met zo'n seniorenteam meedoen.

Ja, ik weet niet.

En dat vind je dus niet leuk?

Nou, misschien wel, misschien niet.

Volgens mij moet je het gewoon gaan doen, Max.

Kom je dan...

Kom je dan kijken? Tuurlijk kom ik kijken.

Ja? Ja.

Iemand tot op de grond toe afbreken is niet moeilijk.

Maar opbouwende kritiek geven...

dus kritiek om iemand echt verder te helpen...

dat is lastig, hoor.

Om daar de juiste toon en de juiste woorden voor te vinden.

De truc is dat je niet alleen maar commentaar levert...

maar dat je ook de positieve dingen benoemt.

Zoals: 'Dit en dit was te gek.'

'Als je nou nog eens zus en zo doet wordt het helemaal geweldig.'

Da's een uitdaging, hoor.

Want voor je het weet...

voelen mensen zich aangevallen en heb je de grootste bonje.

Hee. Hee. Goeiemorgen.

Lekker geslapen?

Ehm, lang wakker gelegen.

O.

Waardoor? Geen idee.

Hoe was het met de meisjes?

Prima.

Prima? Nou ja, ik vond het eigenlijk best wel ingewikkeld.

Maar ik heb niet zoveel zin om het erover te hebben.

(kabaal) Zo!

Gaat het?

Het lijkt me niet goed dat we niet meer over dit soort dingen praten.

Oké. Maar ik vind je anders ook niet bepaald communicatief.

Je zegt ook niet waarom je zo slecht geslapen heb.

Oké. Nou, misschien moeten we het er maar eens over hebben dan...

over alles wat ons dwars zit.

Oké.

Begin maar.

Ik krijg heel erg het gevoel dat je het mij ontzettend kwalijk neemt...

dat het fout gelopen is met Hansje.

Nee, ik neem het ons allemaal kwalijk.

Maar ik vind het wel vervelend dat jij van begin af aan...

niet wilde dat ze kwam, daardoor stonden wij al met 3-0 achter.

Ik zei niet dat ik het niet wilde.

Ik zei dat ik het niet zag zitten. Je vond het geen goed idee!

Omdat ik het gevoel kreeg dat we het niet aankonden. En dat is gebleken!

Oké, nou, jij bent.

Ik vind...

het echt ingewikkeld...

dat het hele onderwerp Jasmijn...

een soort mega-issue is geworden hier in huis.

Ik weet totaal niet meer wat ik erover moet zeggen...

en ik vind die jaloezie van jou ook zo onnodig en absurd!

Ik heb toch heel vaak uitgelegd dat ik het ook heel vervelend vind?

Maar dat ik niet helder krijg wat er aan de hand is.

Omdat er dus niks helder te krijgen is! Er is niks aan de hand!

Je kan wel gaan schreeuwen, maar dat helpt niet. 't Frustreert me gewoon!

Dat het geen zak uitmaakt wat ik erover zeg.

En ik word er gefrustreerd van dat je niet naar me luistert!

Dat het je eigenlijk geen zak uitmaakt dat ik me ongelukkig voel!

Nee, dat is niet zo! Laat maar.

Nee, niet weglopen nou!

Ja, het is prima voor voorlopig.

En gelukkig staat zo langzamerhand alles weer een beetje op z'n plek.

Vreselijk, hè? Gedoe, zo'n verhuizing.

Enorm.

Is er al een koper voor de loods?

Er is wel interesse, ja. Een horecamakelaar is ermee bezig.

Hoe gaat het met jullie?

Goed hoor. Ja, heel goed.

En met de gezondheid ook? Zeker. De dokters zijn heel tevreden.

Goed zo, fijn. En daarom hebben we besloten...

ons vijftigjarig huwelijk te vieren volgende maand. Vijftig jaar!

Mijn hemel. Ongelooflijk, hè?

Het zou heel veel voor ons betekenen als...

En we begrijpen natuurlijk dat het ingewikkeld is...

Maar we zouden het erg op prijs stellen als jij er ook bij bent. Ja.

Jemig. Ik, ehm...

Wat ontzettend lief van jullie.

Nou ja, dit overvalt me een beetje, maar...

ik ga erover nadenken.

Is dat goed?

We willen je er gewoon heel graag bij hebben.

Want het is natuurlijk niet zo dat we ineens niet meer van je houden.

En de bon, alsjeblieft.

Veel plezier. Dank je wel.

Hansje, zou jij deze even naar achteren willen brengen?

Ze moeten allemaal n aar het kantoortje.

Sorry, ik mag niet zo zwaar tillen.

Ik, eh, ben zwanger.

O!

Wat leuk! Ja.

Gefeliciteerd. Dank je.

Ja, ik zet deze even weg.

Jij vindt dat een man en een vrouw niet gewoon bevriend kunnen zijn?

Ja, tuurlijk wel. Maar ik hoor je net zeggen...

Nee, ik zei dat ik vermoed dat er iets anders aan de hand is...

als Dina hier zo over valt. Hoe bedoel je, iets anders?

Nee, zij gaat gewoon helemaal over de zeik als het over Jasmijn gaat.

En er was geen enkele aanleiding voor? Nee, echt totaal niet.

Nou ja, met de Kerst was er even een dingetje.

Dat Jasmijn had gezegd dat ze me leuk vond.

En ik... Nee, ik heb toen meteen duidelijk gemaakt...

dat ik daar niks mee kon, omdat ik getrouwd ben.

Dus dat stelde echt allemaal niet zoveel voor.

Maar Dina blijft er maar over doorgaan.

Maar ik heb duidelijk gezegd dat ik niks voor Jasmijn voel.

En verder?

Wat verder? Volgens mij is er nog iets.

Kijk, voor de vakantie...

had Dina gevraagd of ik Jasmijn wilde uitnodigen om te komen eten.

En toen ik dat deed, zei ze dat ze daar niet zoveel voor voelde.

Omdat ze nog steeds verliefd op me is.

Wat heb je toch een indrukwekkend vermogen...

om er een puinhoop van te maken. Ik heb daar toch niks aan gedaan!

En Dina deed alleen maar boos en moe.

Ja, mensen die zich bedreigd voelen zijn niet op hun leukst.

Maar er is dus geen aanleiding toe. Nee, natuurlijk niet!

Op kantoor zit een beeldschone vrouw tegenover je...

te lachen om alles wat jij zegt, lekker rustig idee voor Dina!

Maar die zit in ieder geval niet de hele tijd op me te zeiken.

Hai lieverd. Hee Petra.

Tim, je hebt iets goeds met Dina.

Maak er alsjeblieft geen zootje van. Daar ga je spijt van krijgen.

Nou, echt heel erg bedankt, mam.

Topadvies.

Voor alle duidelijkheid:

Ik doe dus niks met Jasmijn, ik heb niks met Jasmijn!

Ik zou zo zeggen: houden zo, jongen.

Wat ben jij toch ongelooflijk irritant!

Zie je, Petra. Zie je, Tim.

Maar je gaat dus niet meer met hem afspreken? Nee.

Hij is heel aardig... En superknap.

En superknap. En het was hartstikke leuk...

maar ik ben echt niet verliefd of zo.

Jammer. Ja, best wel.

Maar we werken ook samen, hè...

dus het is ook niet zo handig om iets met hem te beginnen.

Dan zit je daarstraks als stel achter die balie.

Als je dan ruzie hebt! O!

En je verjaardag, weet je al wat je gaat doen?

Ja, m'n pa heeft gevraagd of ik een weekend met hem meega naar Parijs.

O? Zo! Ja.

Heel erg leuk. Maar?

Ja, ik vind het gewoon eng soms.

Omdat het zo goed gaat allemaal.

Ik heb gewoon ineens weer echt een vader...

die me belt en langskomt en dingen voor me doet.

En waar ik mee kan praten.

En ik vind dat echt heel erg fijn.

Maar...

Maar je bent bang dat-ie ineens weer verdwenen is?

Ja. Het is heel erg stom, maar daar ben ik wel bang voor.

Wat dat betreft kan 't maar beter kut gaan.

Dan kan het alleen maar beter worden.

Terwijl, als je gelukkig bent...

dan ben je de hele tijd bang dat je het kwijtraakt.

Het is mooi, toch?

Zo was het, zo overzichtelijk.

Ik vind het sowieso fijn als dingen een beetje...

overzichtelijk zijn en zo.

Mijn vader was manisch depressief.

Dus dan was hij de ene dag heel vrolijk en blij...

en eens in de zoveel tijd stortte hij totaal in...

en dan lag hij maanden op bed.

We hebben medicijnen geprobeerd, therapie...

maar het hielp allemaal niet.

Toen is hij opgenomen, het ging iets beter, is-ie een beetje opgeknapt...

maar toen hij thuiskwam zijn mijn ouders meteen gescheiden...

en heb ik hem nooit meer gezien.

Wat ik daarmee probeer te zeggen, is: ik hou ook niet van gedoe.

Van ruzie en onrust. Hm.

Ik geloof er ook niet in, denk ik.

Dat het goed kan zijn voor een mens, snap je?

Ik bedoel, ik vind dit eigenlijk al niet te doen.

Wat?

Nou, dat ik jou zo leuk vind.

Ja, echt. Ik vind je gewoon het allerleukste meisje...

dat ik ooit heb gezien.

En ik probeer aan andere dingen te denken...

maar ik denk echt alleen nog maar aan jou.

Ik vind het echt zo heerlijk om die boeken in te pakken.

Intens bevredigend.

En gaat het goed met Hannah?

Ja, prima.

Ze is zwanger.

Maar niet van een man.

O, interessant.

Ze is zwanger van een vriend van haar die getrouwd is met een man.

En zij worden dus samen de vaders.

Ze heeft dus niet een nieuwe relatie, bedoel ik.

O ja, oké.

Nou, ik moet nou wel echt gaan.

Vind jij het echt niet erg om vandaag alleen te zijn met opa?

Het is natuurlijk niet je opa, maar...

Ik noem 'm zelf ook vaak opa.

Geen probleem.

Hartstikke goed, toch, dat je wat leuks gaat doen?

Maar als er iets is... Dan bel ik.

Maak je geen zorgen.

Oké.

Ja, maar ik heb gewoon niet altijd zin om in m'n eentje te gaan.

Maar er zijn toch van die clubs, van die groepen die samen wandelen?

Ja, maar die bij mij in de buurt is alleen voor vrouwen. Ja, en?

Nou, daar heb ik helemaal geen zin in.

Want? Nou, dat wordt niks. Vrouwen haten mij.

Wat is dat nou weer voor onzin?

Nou, dat is geen onzin, dat is echt waar.

Ik haat je niet! Nee, maar jij bent een uitzondering.

En ik snap het ook niet, een club met alleen maar vrouwen...

waar geen mannen bij mogen, hoezo niet?

Kunnen ze lekker over vrouwendingen praten. En wat is dat dan?

Het huishouden, ondergoed? Of de overgang?

Geen idee, misschien hebben ze het wel over kwantummechanica...

of over porno? Ik zou zeggen, laat ze lekker!

Die vrouwen haten jou niet, Merel.

Jij haat die vrouwen. Helemaal niet! Helemaal wel.

En de vraag is waarom. En het antwoord is?

Omdat ze over hun gevoelens emmeren, daar kun jij niet tegen. O ja?

Ja, jij wil liever iets concreets horen.

Bijvoorbeeld: Gaan we naar rechts of naar links?

Rechts. Helder.

Ik weet daar een heel goed pannenkoekenrestaurant.

Mooi, ik rammel.

Is jou dat zelf nooit opgevallen? Wat?

Dat je altijd doet alsof alle vrouwen zeurderige tuthola's zijn...

die bezig zijn met nagellak...

of recepten voor muffins, of de stand van de maan. Helemaal niet.

Terwijl, dat is toch helemaal niet zo?

De doortastende, intelligente vrouwen liggen voor het oprapen.

Eigenlijk, als je er goed over nadenkt kunnen we concluderen...

dat jij een extreem ongeëmancipeerd wereldbeeld hebt.

En dat is best raar voor iemand die zo slim en grappig is.

En sterk.

O, ja.

Hee! Hee! Hee man!

Goed je te zien. Kerel.

Wat goed. Ja.

Je nieuwe stek? Ja.

Een beetje Spartaans, maar ideaal voor mij.

Mooi uitzicht. Ja.

Ja, hier de troostprijs.

Lekker.

Nou, kom zitten. Ja.

Dan gooi ik vast wat op de barbecue.

Tuurlijk snap ik wat je bedoelt.

En daar ben ik ook allergisch voor. Die reacties die ik kreeg...

toen ik had besloten toen ik geen kinderen wilde.

Vooral van vrouwen, gek genoeg.

Alsof het iets onbegrijpelijks was.

En alsof ik daarmee eigenlijk zei: ik haat kinderen.

Wat helemaal niet zo is! Ik wilde ze gewoon niet.

En waarom niet?

Of heb je geen zin om daarover te praten?

Ik vond mezelf gewoon niet stabiel genoeg.

Om het in m'n eentje te doen.

En ik ben nooit iemand tegengekomen van wie ik dacht...

met jou zou ik het wel aandurven. Hm.

Ik vind jou juist heel stabiel.

O, dat is alleen maar facade. Daarachter ben ik 'n puinhoop. Haha!

Ik ook.

En ik heb ook niet een erg goed voorbeeld gehad.

Bij ons thuis bestond opvoeden vooral uit geschreeuw en gesnauw.

Af en toe een goed getimede mep.

Dus ik was bang dat ik er niet veel van zou bakken.

Ja, dat ken ik.

Proost.

Op de facades en de puinhopen erachter.

Proost.

Ik heb echt een hoop domme dingen gedaan in m'n leven, ècht een hoop!

Maar ik heb nog nooit een vrouw bedrogen, never! Nee.

En dan gaat m'n moeder lopen zeggen:

'Je hebt een verhouding met je collega.'

'Zet je huwelijk niet op het spel.' Rot op!

Oké? Ik heb gewoon een goeie band met een collega. Is dat verboden?

Natuurlijk niet. Ze moet zich er gewoon niet mee bemoeien. Nee!

Zo is dat. Het is toch ook gewoon iets te doen?

Ik bedoel, dat eindeloze commentaar over hoe je je leven moet leven.

Daar zit je echt op te wachten op je vijftigste. Tja!

Sorry, mam, dat ik me ook een beetje bekommer om anderen!

Ik ga het nooit meer doen. Heel gemeen van 'm, mea fokking culpa!

Wat vinden jouw ouders ervan...

dat je gescheiden bent, en...

Die zijn woedend. Ja. Die zijn teleurgesteld.

O ja! Ja, ze snappen het niet.

En dat snap ik dan weer wel.

Danny snapt het ook niet. Hm.

Carola snapt het niet. Wij ook niet. Nee.

Nee, snap ik.

En wat ze natuurlijk ook niet snappen, is wat ik hier doe.

Want ik heb genoeg geld om iets behoorlijks te huren.

Nou, je woont hier riant!

Man, dit is een perfecte stek, perfect!

Geen last van de buren.

Oudoor-cooking experience, de hele rimram.

Het is toch ook wel erg eigenlijk...

ja, dat we het ons toch aantrekken.

Toch luisteren naar dat stomme commentaar, toch?

Het is toch... ja, toch balen.

Ja.

Volwassen kerels die nog steeds hengelen naar... Stelletje sukkels.

een aai over hun bol van mama en papa.

Sukkels, domme losers.

Sorry hoor.

Waar is de wc?

Tweede boven rechts. Oké.

Neem direct een paar glazen mee, dan trekken we die whisky open. Ja!

Uitstekend idee!

Wauw!

Waar heb jij zo goed leren koken?

Eh, gewoon, een beetje uit boeken en zo.

En van YouTube.

Mama was natuurlijk best wel lang niet van het koken.

Het ziet er echt geweldig uit.

Om je een beetje te bedanken voor je hulp met m'n kamer.

Ik, ehm, ik ben ontzettend blij dat we elkaar weer zien.

Dat we contact hebben.

Ik ook.

Wat is er? Niks.

Is er iets?

Ik ben af en toe gewoon bang dat...

ja, dat je weer verdwijnt.

O, maar dat gaat echt niet gebeuren. Echt niet.

Ik heb zo'n spijt van al die jaren...

dat we elkaar zo weinig hebben gezien.

Je had helemaal gelijk.

Ik heb me gedragen als een egoïstische zak.

Ik ben zo blij met dit, met jou en met ons.

En dat ga ik echt niet meer uit m'n handen laten donderen.

Echt niet.

Jaha, dat snap ik! Nee, je snapt het niet.

Nee, je snapt het namelijk niet. Oké? (mobieltje)

Ik ben namelijk echt stapelgek op Dina, snap je?

Dat gaat ook nooit meer veranderen! Ja, dat dacht ik dus ook.

Nee, maar bij ons is het echt zo.

Je denkt toch niet dat ik ooit nog ga scheiden, man? No fokking way!

Toch? En dan?

Hee! Weet ik veel. Hallo, ik ben het.

Hoe gaat het? Hoe is het daar? Weer omgangsregelingen. En een mediator.

De hele fucking teringzooi! Als jij wilt dat het goed komt met Dina...

Allemaal verwijten! Als jij wilt dat het goed komt met Dina...

dan zou ik mezelf heel snel...

een flinke trap onder m'n eigen reet geven.

Ik bel even om te zeggen dat ik vanavond niet thuis slaap.

Sorry, ik volg even niet waar dit vandaan komt.

Jij bent gewoon een slappe zak, Tim! Dat weet je zelf ook wel.

Een hele aardige, lieve, intens slappe zak.

Zeg, wat is dit nou ineens voor kutopmerking?

Het is gewoon de waarheid. O, de waarheid?!

Ja, de waarheid! Weet je wat jij bent!

Je met een over, eh, jarige...

hippie! Hahaha. Die met een soort vrijheidsideaal...

z'n gezin door de plee heeft gespoeld. Hee!

Rustig nou, hè! En die ook nog eens heel slecht kan barbecueën!

Even je kop houden nu! Even je mond houden nou!

Ik sta hier met Hansje te bellen, ze kan me niet eens horen zo.

Heb jij m'n dochter aan de telefoon? Ja, wie anders!

Dus daarom vraag ik of je even je waffel wil houden!

Nee, we hebben heel veel gedwonk...

Sorry, we hebben een beetje te veel gedronken.

Nou, we hebben niet genoeg...

maar wel te dronken dat ik nog naar huis kan rijden.

Erik, wil je tegen Hansje zeggen dat ik heel erg van haar hou?

Ja, dat zal wel! Maar zeg dat even tegen haar.

O, je vader zegt dat-ie van je houdt.

Ja. En ik ga nu ophangen.

Tot morgen, slaap lekker dan. Hee, superbedankt, hè!

Ja, oké. Dag!

Zo.

Dat was Hansje. Ik hou gewoon heel erg van iedereen.

Ja.

Echt van iedereen.

Iedereen zegt van: Tim is een slappe zak.

Ik wil gewoon het beste voor iedereen, snap je?

Ja joh, hee!

Dat weten we toch, mannetje, dat weten we! Ja.

Kom op. Ik wil gewoon dat het goed gaat.

Ja, weten we. Ik wil dat het goed gaat met jou.

En ik ook met jou.

En ik wil ook dat het met jou goed... ooow!

Ooow!

Zal ik maar even gaan kijken of ik nog ergens een slaapzak heb? Ja.

Nee joh! (kabaal)

Blijf zitten, 't gaat goed.

Ga lekker zitten. Hee jongen. Kom!

Kom, kom, kom!

Pas je op?

Er is iets anders met je ogen.

O ja, m'n dochter heeft me opgemaakt.

Leuk, echt heel mooi.

Nou, ik zal het doorgeven.

Hoe oud is je dochter?

Ehm, 18. O ja.

En heb je haar verteld dat je met mij ging eten?

Ja, dat heb ik verteld.

Ik heb alleen niet gezegd dat wij 18 jaar schelen.

Denk je dat ze dat raar vindt?

Eh, ik weet het niet.

Ik weet het zelf niet eens, wat ik ervan vind.

Ik vind het eigenlijk even helemaal niks meer.

En wat nou als ik vraag...

of je met mij mee naar huis wil?

(muziek)

Nou, ik eh...

vond het heel goed gaan.

Hè? Elkaar weer zien. Ah!

Ik was een beetje bang dat het misschien anders zou zijn.

Net als met de vakantieliefde die je na de zomer terugziet.

En die dan heel erg tegenvalt. Ja, precies.

Hou je haaks met de puinhoop.

Ja. Jij ook.

Ik bel je van de week. Ja.

(muziek)

Iedereen kent die neiging wel, denk ik, om meteen...

in de verdediging te schieten als iemand kritiek op je heeft. Jij ook!

Of om meteen te beginnen over wat die andere allemaal fout doet.

Terwijl het echt wel zinnig kan zijn om gewoon even te luisteren.

En het hoeft ook niet altijd met fluwelen handschoentjes, hè.

Elkaar eens af en toe flink de waarheid zeggen...

kan heel heilzaam zijn.

We hebben gewoon allemaal af en toe een schop onder onze kont nodig.

Kritiek krijgen, dat kan soms pijnlijk zijn en confronterend...

maar van je familie of je vrienden moet je wel wat kunnen hebben.

Soms is het een kwestie van even slikken.

En als je het er nou echt totaal niet mee eens bent...

dan trek je je er gewoon geen ene zak van aan.

Da's ook nog een optie.

Waar het om gaat, is dat je probeert te begrijpen...

wat de ander bedoelt.

En dat je er open voor probeert te staan.

Want als je alsmaar eigenwijs blijft en niet luistert...

dan schiet het natuurlijk niet op.

Wat zit jij nou gek te kijken? Nee, niks!

Nee, ik vind het alleen grappig...

dat jij iets gaat zeggen over eigenwijsheid. Hoezo?

Nou, omdat jij zelf ook wel echt mega-eigenwijs bent!

Wie, ik? Helemaal niet! Echt wel.

Echt niet! Wel.

Nou, daar hebben we het straks dan wel effe over.

Ja, daar hebben we het straks wel even over.

Je hebt een longontsteking.

Eigenlijk moet je nu naar het ziekenhuis.

Maar dan word je waarschijnlijk niet meer beter.

Het is blijkbaar een hele opgave voor je om afstand te doen van je liefje.

Waarom kijk je er dan zo moeilijk bij? Hij had m'n zoon kunnen zijn.

Gefeliciteerd. Ja.

Dat kan wel zo zijn maar het is niet de bedoeling...

dat jullie hier gaan staan schreeuwen als viswijven!

Ik heb in een test gezien dat dit echt de allerbeste is.

Is er iets ergs?

Ik ben zwanger.

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl