Original subtitles

888

M'n huwelijk is voorbij, dat is wel duidelijk.

Het doet er niet meer toe of hij nog van me houdt.

Gewoon dat gevoel dat je elk moment iets heel bijzonders kan vinden.

Dit, dat weet ik nog precies.

Maar wat er gisteren is gebeurd, dat is zo weggevroten.

Danny wil nog steeds geen contact met me.

Dat kan ik niet voor je oplossen, Marcel.

Ik neem even pauze, ja? Ja, prima.

Leuke jongen wel, je collega.

O, Tony. Ja.

Heel oké.

Gaby komt ook twee weken.

M'n vriendin. O, ja. Wat leuk.

Ik ben getrouwd met Dina en gelukkig.

Dus dat is, ehm...

Dat is de situatie.

Jezus! Sorry, hoor!

Hee, wat is er allemaal?

Niets, ik ga naar Linde.

Wat is er ineens aan de hand allemaal? Dat zeg ik toch?

Ik had een totale kutdag.

Het spijt me, maar ik trek het niet met Hansje hier in huis.

Natuurlijk is thuis heel belangrijk, zeker voor pubers.

Thuis is waar ze zich niet stoerder...

of volwassener voor hoeven te doen dan ze eigenlijk zijn...

en waar er ook van ze gehouden wordt als ze strontvervelend...

of chagrijnig zijn. De coronacrisis heeft denk ik wel aangetoond...

hoe onmisbaar thuis is voor ons allemaal.

Opeens werden we allemaal teruggefloten naar de basis.

Naar onze eigen besloten kleine wereld.

Natuurlijk werden we af en toe helemaal gek van dat thuiszitten.

Op elkaars lip.

Maar ik denk dat we ook meer zijn gaan waarderen wat we hebben.

Een paar stevige muren en een dak.

Met daaronder, als het even meezit...

mensen die van je houden.

Veel meer heeft een mens niet nodig.

(muziek van Queen en David Bowie: 'Under Pressure')

*Pressure pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure that burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

We hebben wel ooit overwogen om te verhuizen...

toen Wende overleden was.

Om ergens anders opnieuw te beginnen.

Een huis zonder herinneringen.

'Met een schone lei', zeggen mensen dan.

Dat dat kan helpen.

Maar gelukkig realiseerde ik me al heel snel...

dat ik dat helemaal niet wilde.

Het zou voelen alsof ik haar achterliet.

Ik vond...

Ik wilde helemaal geen schone lei.

ik wilde al die herinneringen juist wel.

Ik vond het heel fijn dat haar kamer er nog was, haar kleren en spullen.

Dat ik af en toe nog eens op haar bed kon gaan zitten.

Dat deed ik de laatste jaren nog maar zelden, hoor.

Heel af en toe.

Maar dat kon.

En vanaf volgende week kan het niet meer.

Ik heb gisteren haar kamer leeggehaald...

haar bed uit elkaar geschroefd.

En alle dingen die ik echt wilde bewaren heb ik in een doos gestopt.

En die doos gaat mee naar het nieuwe huis.

Waar zijzelf nooit geweest is.

Dat is zo'n ongelooflijk raar idee.

Oh, ik ben zo moe.

Ik zou het liefst gewoon...

in een hoekje kruipen en een heel lange winterslaap doen.

Als je eenmaal op je nieuwe plek zit, dan gaat het vast beter.

Dan gaan we het gezellig maken.

En misschien dat je dan zelf alweer een beetje vooruit kan gaan denken.

Aan de toekomst.

Ja. Sorry hoor, dat ik zo zielig loop te doen.

Je doet helemaal niet zielig.

Ja, maar ik heb helemaal niets aan zelfmedelijden.

Ik heb er ook geen tijd voor.

Ik moet dit afmaken.

En onder ogen zien dat dit ons huis niet meer is.

Dat er geen ons meer is.

Nou, dat was het volgens mij. Alleen even over dat golftoernooi morgen:

James en Werner hebben zitting, dus deze keer reken ik op je.

Je weet dat het niets voor mij is. Vorige keer hadden we er veel aan.

Hoezo? Dat heet netwerken, Merel.

Op zo'n middag kom je interessante dingen te weten.

Ik heb er niets te zoeken. Bovendien: Ik kan niet golfen.

Dat maakt niet uit. Voor collega's zonder GVB is er een clinic. GVB?

Golfvaardigheidsbewijs.

Jongens, echt.

Ik word hier zo somber van.

Alleen al van het woord clinic krijg ik een acute depressie.

En toch ga jij morgenmiddag met je beste beentje voor...

en lekker enthousiast meedoen.

Dat hoort namelijk ook bij je werk.

(muziek)

Ik snap daar gewoon geen reet van.

Dan heb je de kinderen twee dagen en op een van die avonden...

gaat hij uit eten en dan belt hij een oppas.

Hm. Ik bedoel: Tja, breng ze dan gewoon thuis.

Ja. Bel mij. Dan zien ze weer een ander gezicht.

En ze moeten al zo wennen.

Ja, ja, ja, ja.

Hoe gaat-ie bij jou?

Goed, goed. Ja, goed.

Je dochter?

Ja, die, eh...

Die heeft het zwaar.

Vooral nu, met alles.

Met ons met name.

Ja, dat ga jij ook nog wel meemaken als ze groot zijn.

Dus zet je maar schrap. (ze grinnikt)

En Dina?

Hoe gaat het met haar, met jullie?

Ja, goed hoor.

Ik vind het niet zo fijn om het met jou over Dina te hebben.

O. Ja.

Eh...

Sorry, het was absoluut niet...

Nee, nee, nee. Dat snap ik, hoor.

Het voelt gewoon niet oké, weet je, om...

Ik ga even koffie halen.

Hee.

Hee. Ik heb je gemist.

Eh... Sorry?

In de les, van de week.

O, ja. O ja, nee, ik, eh...

Ik kon niet. Hoe gaat het?

Goed, prima. Heb je nog nagedacht?

Of je met me uit eten wil?

Laszlo, je bent vast een heel leuk iemand. Ja.

Maar ik ben echt veel en veel te oud voor jou. Wie zegt dat?

Ik. Hm. Jij denkt dat alleen mensen van dezelfde leeftijd kunnen daten?

Wat maakt het nou uit, een paar jaartjes?

Nou, een paar jaar... Minstens 15.

Ik vind jou gewoon de allerleukste.

(muziek)

Oké.

Oké? Dan gaan we wat eten.

Morgen? Morgen.

Ik laat wel weten waar en hoe laat.

(muziek)

Heb jij m'n autosleutels gezien?

Je autosleutels? Ja.

M'n autosleutels, ja.

Je hebt geen auto meer. Hè?

Omdat...

Die staat bij de garage.

Oh. Ja, voor een apk en een grote beurt.

O, nieuwe remblokken zeker? Ja, precies.

Ja. Ja. Ja, kom.

Ja.

Kijk je uit? Gaat het? Ja, ja.

Hee, waar wilde je dan naartoe?

Met de auto.

O, naar de dinges.

Hoe heet dat ook alweer?

De dinges kan morgen toch ook? Ja, natuurlijk kan dat morgen ook.

Kom.

Lekker naar binnen, hè. Oké.

Pap, doe je wel even je jas uit?

Ik help je wel, momentje.

Ik kom je helpen.

Yes. (telefoon gaat over)

Pap, ik moet deze even...

Blijf maar even staan. Zo, ja.

Secondetje.

Hee Chris.

Lieverd.

Waar is Chris? Die is hier op het schermpje, pap.

Hee opa. Dag jongen.

Wacht. Ik zet je heel even neer, oké? Momentje.

Ik moest even opa's jas uitdoen.

Maar nu ben ik er, hè.

Pap, zal ik... Ga maar even zitten.

Hè.

Zal ik een kopje thee voor je zetten?

Ja, sorry. Ik weet dat we hadden afgesproken om morgen te bellen...

maar ik heb best wel belangrijk nieuws. O? Nou, vertel.

Nou, ik heb besloten om hier te blijven.

Ze hebben me aangeboden dat ik mag instromen in het eerste jaar...

omdat ze best wel enthousiast zijn over wat ik maak.

En je hebt het gezien: Het is een geweldige opleiding.

Fantastische docenten.

En ik voel me heel erg thuis hier.

Nee, ja, tuurlijk.

Tuurlijk.

En als ik terugkom naar Nederland...

dan heb ik helemaal niets voor het komende jaar.

Heeft hij zin om te schaken?

Hè? Wat zeg je, opa?

Opa vraagt of je zin hebt om te schaken.

Sorry, opa. Het duurt nog even voordat ik kom schaken.

O, maar dat geeft niets, joh. Het bord loopt niet weg.

Nee, precies. Het bord loopt totaal niet weg.

Ik vind het echt een ontzettend goede beslissing van je.

En ook fantastisch dat je deze kans krijgt, hoor.

Doen. Ik moet nog wel kijken of ik recht heb op studiefinanciering.

Anders wordt het wel heel duur allemaal.

Ga je daar nou niet mee bezighouden, dat komt allemaal echt goed.

Hoe gaat het met jou, pap?

Ja, goed. Goed, hartstikke goed.

Ik moet even wennen aan het idee, dat is alles.

Maar ik ben echt ontzettend blij voor jou.

Echt, hoor.

Je bent zondag pas jarig, toch? Ja, zaterdag vier ik het.

We gaan eerst bowlen en daarna uit.

Wat leuk. Ja, ik zou het gezellig vinden als je ook komt.

Wie komen er nog meer? O, gewoon. Ook wat andere vrienden.

En Gaby?

Ja, ook.

Wat is er?

Niets.

Ik weet niet.

Ik vind het gewoon, eh...

Wat?

Ingewikkeld.

Omdat ik je nog heel erg leuk vind.

Volgens mij was jij degene die zeker wist...

dat wij niet goed bij elkaar pasten.

Ja.

Ik snap eigenlijk gewoon niet zo goed waarom ik dat vond.

Hans, ik dacht dat we gewoon vrienden waren nu.

Als jij daar anders over denkt...

dan weet ik even helemaal niet of we...

We moeten misschien elkaar een tijdje niet zien.

Ik kan dat gewoon niet maken tegenover Gaby.

Sorry.

(muziek)

Hee Lieke.

Hee. Hee, gaat-ie goed?

Ja, prima.

Ben je opeens tweedejaars nu. Haha, ja.

Dat vond ik zelf echt een van de leukste jaren.

Oké, mooi.

Hee, was je nog blij dat je het had gedaan, het kamp?

Ja. Ja, ik vond het heel jammer dat ik weer thuis was.

Ik dacht, eh...

Of ik vroeg me af...

of je het misschien leuk vindt om een keer met mij iets...

Eh, sorry. Ik moet gaan, want ik heb nog met iemand afgesproken.

Ik vond het heel leuk om jou weer te zien.

Sorry.

(muziek)

Smaakt het?

Liefje. Hm?

Ga nou gewoon even langs de huisarts.

Ja. Ja, anders lig je weer de hele nacht wakker. Ja.

Ik weet al precies wat hij gaat zeggen: 'Wel jezelf in acht nemen.'

'En vaker sporten.' Hm. Ja.

Dat kan ik zelf ook wel bedenken.

Ik heb gewoon even geen tijd om te sporten.

Wil jij nog wat, Hans?

Lieverd?

Hm? Wil je nog een beetje?

Ben je oké?

Hoezo?

Je bent een beetje stil.

Dus dat is ook al verboden, stil zijn?

Ik mag niet schreeuwen, ik mag niet stil zijn. Ik zal m'n best doen.

Waarom ben jij hier eigenlijk komen wonen?

Je wil hier helemaal niet zijn, toch?

Dat heb je allang besloten.

We kunnen het nooit goed doen.

Wat we ook doen of zeggen.

Dan kan jij wel lekker doen alsof het aan ons ligt...

maar dat is niet zo.

(muziek)

Lie...

(deurbel)

Hee.

Hans. Hee.

Ik wilde wat vragen.

Ja?

Kijk: Als je ouders akkoord zijn, dan vind ik het prima.

Maar je moet er wel rekening mee houden dat ik...

heel weinig tijd ga hebben om samen met jou door te brengen...

of om dingen te doen.

M'n vader gaat nu gewoon echt heel hard achteruit.

Dus ik heb daar gewoon m'n handen vol aan nu.

Dat snap ik.

En ik vind ook dat je iets moet gaan doen.

Je loopt nu al zo lang met je ziel onder je arm.

Maar eindeloos in bed liggen, daar knapt niemand van op.

Dus dat is ook een beetje een voorwaarde.

Dat je een baantje gaat zoeken...

of een cursus gaat volgen, wat dan ook.

Maar iets.

Oké.

Afgesproken?

Afgesproken.

Dank je wel.

Tuurlijk.

(muziek)

Bij thuis denken de meeste mensen aan hun woonkamer, hè.

Gezellig op de bank, benen op tafel.

Potje thee erbij. Afstandsbediening onder handbereik.

Maar sommige mensen voelen zich helemaal niet thuis in hun huis.

Die zwerven liever de wereld over...

omdat ze zich altijd en overal ontheemd voelen.

In deze maatschappij, in Nederland, in hun eigen lichaam.

Voor de meeste mensen geldt waarschijnlijk...

dat ze zich thuis voelen bij iemand van wie ze houden...

en bij wie ze zich veilig voelen.

Ik ga vanmiddag nog even naar een kamer kijken, dus ik ben wat later.

Ik ben er niet met het eten, dus je moet zelf even kijken wat je doet.

Oké. Waar is die kamer?

Centrum. Heel leuk, 400 euro.

Dus er zal wel zo'n 50 man op de stoep staan.

Binnenkort gaat het echt wel lukken. Ik hoop het.

Anders had ik net zo goed hier de pabo kunnen gaan doen.

Had ik een uur later kunnen opstaan.

Als je gaat studeren, denk je toch: Nu gaat het leven echt beginnen.

Maar ik zit nog steeds elke ochtend met jou hier te ontbijten...

en elke avond met jou hier te eten.

Ja, ik bedoel natuurlijk... Ja, nee, ik begrijp het, lieverd.

Je wil gewoon je eigen plek, dat snap ik volkomen.

Wat ga jij eigenlijk doen vanavond?

O, ik heb afgesproken met iemand.

O, met wie?

Met iemand van de yoga.

Van de yoga?

Eh, ja. Laszlo, die geeft daar les.

O, wat leuk.

Je hebt een date. Nou nee, helemaal niet.

We gaan gewoon even wat eten.

En is Laszlo knap? Ja, behoorlijk, ja.

En volgens mij kom jij een beetje te laat.

Oké. Nou, veel plezier, hè.

Ja. Jij ook, hè.

Doei.

(er klinken voetstappen op de trap)

Hee, wat ben jij vroeg.

Ja. Ik wilde jullie nog even spreken voordat jullie naar werk gaan.

Ik heb besloten dat ik een tijdje bij Erik ga wonen.

Ik heb het gisteren met hem besproken en hij vindt het prima.

Zolang jij er oké mee bent, dat was een voorwaarde.

(muziek)

Maar lieverd, moeten we niet proberen om...

Ik denk dat we alles wel een beetje geprobeerd hebben, toch?

Max heeft gelijk.

Op de een of andere manier werkt het gewoon niet.

En ik weet ook echt dat ik me onmogelijk gedraag.

Nou, ik was ook niet op m'n best.

Het is, denk ik, gewoon de beste oplossing.

(muziek)

Nou, werk ze.

Wat? Je gaat vandaag al?

Ja.

O.

Ehm...

Zal ik je anders even brengen of... Als je tijd hebt. Ja.

Ik ga m'n spullen pakken.

Jeetje.

Ja. Dat kan je wel zeggen, ja.

Het is wel heel, eh...

Gaat het, liefje? Ja, het is gewoon...

Gewoon een beetje totaal kut.

Ja, vind ik ook.

Maar ik denk wel dat ze gelijk heeft.

Dat er gewoon even niet een betere oplossing is. M-hm.

Wat is er? Nee, niets. Ik vind het gewoon totaal kut.

Verder niets.

Het is niet echt groot.

Nee. Maar wel leuk, toch?

Met die boom. En het is lekker dicht bij het centrum.

Hee, en het is maar tijdelijk. Als die huizenmarkt weer...

een beetje normaal is, ga ik proberen om weer iets te kopen.

En jij? Huh?

Wat zijn jouw plannen qua wonen?

Ik weet het eigenlijk ook even niet.

Hee, je kan hier altijd terecht. Ik bedoel...

die kamer is niets bijzonders, maar we maken er wel wat van.

Heb je je vader al gesproken?

Nee.

Dan, volgens mij mist hij jou heel erg.

En je hoeft niet te kiezen, hè.

Ik bedoel: Je vader en ik, wij houden allebei heel erg veel van je.

Dat gaat never nooit niet veranderen, wat er ook gebeurt.

Kom, dan laat ik je die kamer even zien.

Is goed. Dat is heel ver lopen.

Nou, we zijn er al.

(gelach)

Hee, wel af en toe bellen, hè?

Om eventjes te laten weten hoe het gaat. Ja.

(deurbel)

(er klinken voetstappen)

Hee, kom erin. Hai. Kom binnen.

Ik moet naar kantoor. Dus, ehm...

Dag pap. Nou, we spreken elkaar snel.

Ja. Alsjeblieft.

Hee. Vind je het wel oké, dit?

Ja.

Ik heb haar echt gezegd dat ze het met jou en Merel moest bespreken.

(stemmige muziek)

Het is een behoorlijke nederlaag.

Ja, maar...

Ik weet gewoon niet zo goed hoe het anders moet.

Maar heel erg bedankt voor dit.

Houd je taai. Yo.

(er klinkt geluid van de tv)

Hallo.

Dag.

Ehm, kunt u mij misschien...

even ergens mee helpen?

Natuurlijk.

Ja, ik krijg hem niet harder.

O, ehm...

Dat is deze, met het driehoekje.

Kijk. O ja.

Ja. Ja, geweldig. Ja, dat is fijn.

Ja. Ja, perfect.

Is hij zo hard genoeg? Ja, nee, dit is prachtig.

Ja, ja.

Werkt u hier eigenlijk al lang?

Ehm, nee. Ik ben net begonnen.

Oké.

Hans, had jij je moeder al gesproken?

(muziek)

(telefoon gaat over)

Erik, hai. Hai.

Alles oké? Ja. Alles oké, ja.

Ik bel even om te zeggen dat Hansje heeft gevraagd...

of ze een tijdje hier kan komen wonen.

En dat ik heb gezegd dat dat oké is voor mij...

als jij ook akkoord bent.

Hallo? Ben je er nog?

Ja, sorry.

Ik weet even niet zo goed...

Ik loop geloof ik een beetje achter.

Volgens mij woonde Hansje gewoon bij haar vader, toch?

Ja, maar dat ging niet zo goed, begreep ik.

Ah, oké.

Ehm...

Nou, ja...

Ja, fijn dat je me even laat weten...

waar m'n dochter uithangt.

Ehm...

Ik stel het op prijs. Ja, oké.

Eh... Nou, tot snel dan maar.

Ja, tot snel.

(muziek)

Merel. Dus jouw dochter vertrekt naar haar ex-stiefvader.

Jij denkt niet: Ik breng haar moeder even op de hoogte?

Dat was ik ook van plan, je bent me voor.

Het is echt vanochtend pas besloten. Door wie?

Door jullie of door Hansje zelf? Door Hansje zelf. Het, eh... Ja.

Het liep gewoon niet echt goed bij ons. Ach, nou. Wat jammer.

Ja, heel vervelend. Terwijl jullie er glasheldere ideeën op na houden.

Over hoe dat moet.

Hoe wat moet? Nou, een onhandelbare puber opvoeden.

Dina is expert op dat vlak, toch?

Merel, ik weet niet wat je...

Ze heeft geen kans voorbij laten gaan om mij duidelijk te maken...

dat ik er niets van bakte, terwijl zij precies weet hoe het wel moet.

Jij wil nu benadrukken dat wij er ook een zooitje van maakten?

Dat is toch zo? Ja. Weet je, Merel:

Het klopt. Ja, inderdaad.

Een totale puinhoop.

Ja, allemaal. Hee, helpt het?

Ik hoop dat het je helpt dat wij ook gefaald hebben.

Dat we ons net zo mislukt en verdrietig...

en ellendig voelen als jij. Ik constateer gewoon wat, Tim.

Ja, jij constateert gewoon iets.

Ik laat het hier eventjes bij als je het niet erg vindt. Tim.

Godver.

Hee Wouter.

Hee. Hee, ehm...

Ik, eh...

Ik wou...

Ik wil vragen of je het leuk zou vinden om wat met mij te gaan eten.

O, ik was bang dat je me een saaie eikel vond.

Nee, ik, eh...

Ik heb gewoon...

Ik wil gewoon dat het allemaal een beetje rustig blijft.

En ik weet niet zo goed hoe ik dat...

Ik heb gewoon een paar ingewikkelde jaren gehad...

met gedoe en met conflicten met m'n moeder.

Ik ben nu gewoon heel blij dat het allemaal een beetje normaal is.

En dat het goed gaat met m'n studie en gewoon dat alles stabiel is.

En nu ben je bang dat ik dat kom verstoren? M-hm.

Nou ja, ik ben ook heel erg tegen gedoe en conflicten...

en voor stabiel en normaal.

Zullen we anders gewoon heel stabiel normaal iets gaan drinken vanavond?

Is goed. Ja? Ja.

Oké.

Dan gaan we aan het eind van de dag een echt rondje golfen...

zodat iedereen ervaart hoe het is. Hee. Hoi. Kom je ook voor de clinic?

Ja, sorry dat ik te laat ben. Kies maar een plekje uit.

Ik vertelde net dat we verschillende dingen gaan doen.

Ja. We beginnen met de basistechniek van het slaan.

Daarna gaan we chippen. Je mag erop staan. Ja. Heel goed.

We gaan putten en chippen en aan het eind van de dag...

Hoi. Druk op de weg, sorry. Maakt niet uit.

Kies maar een plekje daar. Oké.

Waar was ik?

Aan het eind van de dag... Van Voorst!

Koolhaas! Wat een opluchting, man. Ik had hier zo geen zin in.

Afschuwelijk. Ik moest echt van m'n werk, belangrijk voor contacten...

zeggen ze dan. Zetten ze ons in een beginnersklasje.

Met allemaal sneue types, heb je het gezien?

Pakken jullie ook even een balletje? Ja, tuurlijk. Ja. Pak een balletje.

Slaghoutje.

Dan gaan we eens lekker om ons heen meppen. Oh, ik kan niet wachten.

Luisteren jullie ook even? Ik ga even iets uitleggen. Ja. Ja.

Dank je wel.

Stil, Bastiaan. Nee, nee, nee.

Goed luisteren, hij gaat iets uitleggen.

Dit wordt een topmiddag, dat voel ik nu al. Luisteren.

Ga maar eens een keer slaan, kijken hoe het is.

Bastiaan. Heel goed, iedereen staat er goed naast.

De voeten recht naar voren in het verlengde van de bal.

(ze lacht hard) Nou.

(muziek)

Hee pap.

Niet.

Ik kom eraan.

Kijk uit, kijk uit. O ja. Afstand.

Dat heeft Pim gezegd: afstand.

Ja, die kant op. Oké, komt-ie.

Ja! O, fuck, fuck, fuck.

Daar zie je niets van. Jawel, hier een beetje. Zo, klaar.

Oké. Moet je kijken. Nou, hij is wel min of meer in de goede richting.

Ja.

Oh, ik vind het zo onbegrijpelijk dat ik dit moet doen van mijn baas.

Onder werktijd een beetje stom tegen zo'n balletje slaan...

terwijl ik 3000 belangrijke dingen te doen heb.

Merel, het gaat niet om het balletje, maar om de knikkers.

Om het netwerk. Ja. Even...

Ja, dat is me verteld, maar vooralsnog...

sta ik alleen een beetje slap met jou te ouwehoeren.

We netwerken straks na afloop met borreltje en bitterballetje erbij.

Dan is het: 'Hee lul, ik hoor dat je bezig bent met die zaak...

en help me even met zus en zo en mats me even met huppeldepup.'

Ik kan niet wachten.

Ah.

Speaking of huppeldepup: Ik hoorde dat jij bezig bent...

met die zaak van dat schooltje in het Leusderkwartier. Klopt.

Ze willen de subsidie korten. Er is daar een idealistische directrice...

helemaal bevlogen, die daar al jaren een schooltje leidt...

waar een aantal kinderen floreert. Zonder subsidie moeten ze opdoeken.

Ja, maar nu hoorde ik ook dat de gemeente die grond wil verkopen...

aan een projectontwikkelaar om woningen op te bouwen.

Zolang dat geitenwollensokken- schooltje er staat...

kan dat dus niet.

Ah. Juist, ik dacht al dat het nieuw licht op je zaak zou werpen.

Nou, Merel. Kom op. Ik ben er nu wel een beetje klaar mee.

Go for it.

Ho. O, ja!

Ja!

Ha, snerpend!

Zo. Nou, dat kan ik ook.

En ik heb ook al genetwerkt, dus volgens mij is het tijd...

voor een glas wijn. De hoogste tijd.

Toch? Ja.

Merel, Bastiaan. We gaan heel even pauzeren, Pim.

Het was hartstikke leuk, Pim. Bedankt. Veel geleerd ook. Ja.

Tot zo.

Nou, ik weet het niet meer zo goed. Het werd licht in m'n hoofd.

En hop, ineens lag ik.

Dus je was echt wel even weg.

Ja, och. Gewoon even een appelflauwte.

Dat heb ik wel vaker, als ik te snel opsta van de bank of zo.

O. Niets aan de hand.

Niets gebroken.

Geen paniek.

Alleen een blauwe plek.

En ja, een beetje geschrokken.

En we moeten morgen even langskomen bij de huisarts...

om een paar testjes te doen.

Nou, ik voel me nu weer prima, hoor. Ja?

Nou, blijf toch maar even liggen voorlopig.

Ik kook wel even. Dat hoeft echt niet.

Je hebt wel wat anders aan je hoofd. Papa haalt wel chinees.

Ja, dat is geen probleem.

Ga jij die woning nou maar gezellig maken.

Wij redden ons prima hier.

Oké. Liefje.

Bel me even als je morgen bij de huisarts bent geweest. Zeker weten.

Het komt goed, echt waar.

Maak je nou maar geen zorgen.

Oké.

Rustig aan.

Dag meisje.

Niet vergeten te bellen. Nee, nee, nee.

En rustig aan.

Oké?

Hee, en jij zingt dus.

Hoe weet je dat? Dat zag ik op je Insta.

Heb je die bekeken? Tuurlijk.

Je hebt de mijne toch ook bekeken?

Een beetje.

Een beetje?

En wat zing je dan?

Ja, gewoon liedjes.

Ja, joh. Je meent het.

Die ik zelf heb geschreven.

Over liefde en zo?

Over van alles.

Zing er eens een.

Echt niet. Please.

Ja, doei.

Een heel klein stukje? No fucking way.

Je zou eens een liedje over mij moeten schrijven.

Ja, over je knappe hoofd zeker.

Of over m'n interessante persoonlijkheid.

(muziek)

Mijn ouders, die zijn allebei een paar jaar geleden overleden.

Ehm, ja.

Veel te jong, vlak na elkaar.

O, wat erg. Ja, dat was heel raar.

Ja, ik ben ook 'enigs' kind.

Dus... Enig kind, ja.

'Enigs' kind, ja.

Wat? Nee, niets. Volgens mij is het enig...

Is het enig? Ik ben enig kind.

Maakt niet uit. Ik ben een enig kind.

(gelach) Dat ben je sowieso.

Dus ik was helemaal alleen of zo op de wereld.

Eh...

Ik woon nu in het huis waar ik ben opgegroeid.

Dat is wel fijn, vind ik, dat ik dat nog heb.

En, ehm...

Ik heb het een beetje verbouwd.

En verder geef ik workshops aan jonge kids op scholen...

over de grondbeginselen van de filosofie.

Dat vind ik heel leuk.

Heb je de pabo gedaan? Ik heb filosofie gestudeerd.

Niet echt een studie waar je een goedbetaalde baan mee vindt, maar...

ik heb gelukkig dat huis en, eh...

met het lesgeven verdien ik meer dan genoeg.

Ik houd ook nog heel veel tijd over om dingen te doen die ik wil.

Zoals?

Lezen, vrienden zien.

Op het strand wandelen.

Met jou kletsen.

Met jou naar een concert.

Met jou naar het theater.

Met jou naar de andere kant van de wereld.

We kennen elkaar helemaal niet. Nee, ja.

Dat gaat de komende tijd veranderen.

Ik wist namelijk meteen dat jij het was.

Ik zag jou, je kwam binnen en ik dacht: ja.

Ze bestaat.

De vrouw waar ik al m'n hele leven naar zoek.

Ja.

Gaan we nog wat drinken zo?

Oké. Kunnen we gelijk een liedje gaan zingen.

Echt niet.

Er is een nieuwe karaokebar.

In onze hotelkleding?

Ik vind jou anders heel knap in je hotelkleding.

(muziek)

Ik vind het heel lekkere wijn. Ja?

Nou, ik vind het, ja...

slobber. (ze grinnikt)

Cheers. Ga je lid worden?

Ga je je GVB halen?

GVB?

Je golfvaardigheidsbewijs.

Ah. Nee, nee, nee.

Ik pieker er niet over.

Ik vind het zo'n slome oninteressante sport.

Ik vind het nog saaier dan midgetgolf en dat wil wat zeggen.

Oh, zo eindeloos achter zo'n balletje aan sjouwen.

Van het ene gaatje... (hij gaapt) Vind je het saai?

Sorry. Naar het andere gaatje.

Die zware kuttas op je rug de hele dag.

Mag ik nog drie vaasjes?

Hai. Merel van Voorst.

Hai. Hai. En jij bent?

Melchior Stevens. Melchior Stevens. Melchior, dit is Bastiaan Koolhaas.

Bastiaan werkt bij het OM en hij heeft dringend behoefte...

aan een potje netwerkopbouw.

Hè? Volgens mij kennen we elkaar. Nou.

Ja, van rechten.

Eerstejaars, Leiden. Ah.

Is het waar? Ja, nu zie ik het.

Hoe is het? Ja, goed. Goed om je te zien.

Fijne avond, hè.

Doei. Joe, doei.

Dag.

Dit was heel raar. Ja.

Maar ik had echt iets meer toewijding van jou verwacht...

Bastiaan, een beetje commitment. O.

We zijn hier om te netwerken. Oké.

Je hebt gelijk, ik zal eraan werken.

Sterker nog: Ik begin er nu mee.

Maar je moet wel even om je heen kijken.

Deze mensen zijn zo saai allemaal, zo saai.

Kijk nou even, de helft is ook gewoon...

overleden eigenlijk.

Vind je niet?

(gelach)

Alles hier is ingewikkeld.

Douchen.

Koken, afwassen.

En op de een of andere manier doet dat me goed.

Alsof ik daardoor weer met beide benen op de grond kom.

We verzamelen zoveel tijdens ons leven.

Spullen.

Mensen.

Verplichtingen, ambities.

En ik ben nu op het punt gekomen dat het...

Het is too much.

Ik wil niet langer zoveel met me meeslepen.

Dus daarom moeten er wat mensen afvallen?

Nee, ik bedoel natuurlijk niet... Behoorlijk asociaal.

Om ineens te zeggen: Ik ga alles anders doen.

En jullie zoeken het verder maar uit.

Jij bent voor altijd m'n zoon, hè.

En je moeder is voor altijd de vrouw van wie ik zielsveel heb gehouden...

en met wie ik twee prachtige kinderen heb gekregen.

(stemmige muziek)

Misschien heb je wel gelijk...

en is het asociaal.

Maar naarmate je ouder wordt besef je dat je maar één leven hebt.

Dat je zelf de beslissingen moet nemen.

Zelf keuzes moet maken.

Dat je zelf moet besluiten...

wat je gaat studeren.

Er zijn dingen die we niet op anderen kunnen afschuiven.

Je moet je eigen weg vinden.

En feit is dat dat nooit ophoudt.

Zelfs niet...

voor een zeurende, oude boomer...

zoals je vader.

(muziek)

Ja, dat is ook gewoon echt een heel moeilijke uithaal.

Ho, sorry.

(hij zingt, zij lacht)

Nou, dit is het dus. Volwassen, hoor.

Een eigen huisje. En je woont hier met?

Met een huisgenoot.

Met een vriend van mij.

Wil je wat drinken?

Ik wil liever dat jij nog een liedje zingt voor me.

O. We moeten wel stil zijn, want anders maken we Mees wakker. Ja.

Ik heb dorst. Ja, we gaan naar de keuken.

(gelach)

O, sorry.

(gelach en gepraat)

(muziek)

Als je opgroeit is thuis de belangrijkste plek op aarde.

Het middelpunt van het universum...

waar de mensen wonen die het allerbelangrijkste voor je zijn.

Je ouders, je broers, je zusjes.

Het is een soort minimaatschappij waarin je met een beetje mazzel...

de grondbeginselen van het leven onder de knie krijgt.

(muziek)

Hoe je met elkaar omgaat, dat je tegen je verlies moet kunnen.

Wat onvoorwaardelijk betekent.

(muziek)

Als je groter wordt krijg je in de gaten...

dat er buiten thuis nog een heel andere wereld is.

(muziek)

Waar alles heel anders gaat dan je altijd dacht dat het zou gaan.

En waar dingen gebeuren die je totaal niet begrijpt.

(muziek)

En waar je mensen tegenkomt waar je je direct bij thuis voelt.

(muziek)

Op een gegeven moment willen kinderen...

die andere, onbekende wereld in en willen ze zelf iets gaan opbouwen.

Op hun eigen manier en op hun eigen voorwaarden.

(muziek en gehijg)

En hoe stabieler hun basis is geweest...

hoe makkelijker en beter dat gaat.

Dus eigenlijk is thuis de plek waar je leert hoe je moet vertrekken.

Ho, hee, mam! Wat kan mij het boeien wat jij met die Tony doet, ja?

En ik word er gefrustreerd van dat het je geen ene zak uitmaakt...

dat ik me ongelukkig voel!

Het ging steeds over Jasmijn.

Ja, echt. Sorry, ik vind je gewoon het allerleukste meisje...

dat ik ooit heb gezien.

En wat nou als ik vraag of je met mij mee naar huis wil?

App je me je adres? Dat lijkt me geen goed idee.

Jij bent mijn vader.

En jij bent m'n zoon.

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl