Original subtitles

888

Je vindt het echt een goed idee om te gaan samenwonen met me? Tuurlijk.

Waarom moet alles op zo'n onaardige, nare toon?

Als ik er met Tim over praat, zegt hij dat er niks is.

En dat ík dan niet zo raar moet doen.

Ik ben verliefd op je.

En volgens mij weet jij dat heel goed.

Ik snap dat je kwaad bent, maar als er een kans is...

dat Sophie en ik het alsnog gaan redden, moet ik die kans grijpen.

Ik vind het vervelend voor je dat het uit is...

maar ik trek het niet dat jij mijn huwelijk van 20 jaar...

gaat vergelijken met een relatie van een paar maanden!

Ik had me voorgenomen dat ik nooit zou gaan scheiden.

Dat wilde ik.

Maar dat is mislukt.

Ik doe zo vaak dingen omdat mijn zusje er niet meer is.

Ik vind dus dat ik alles op moet lossen.

Hee, Hans. Hee.

Gaat-ie wel? Waarom haal je die man in vredesnaam in huis, terwijl...

Ik heb een hele zware dag gehad, alsjeblieft.

Je kan dit overduidelijk niet aan. Ik kan dit prima aan!

Dat merk ik. Je bent echt lekker ontspannen(!)

Vroeger ging ik als kind heel vaak logeren.

In de schoolvakanties, bij mijn opa en oma.

Keek ik enorm naar uit.

Het waren lieve mensen, ik kreeg heel veel aandacht.

En lekkere dingen.

Maar als ik dan 's avonds in m'n bed lag...

dan roken de lakens anders en er hingen vreemde gordijnen.

Dan dacht ik: Ik wil naar huis.

Heimwee.

Het is een mooi woord, heimwee.

Maar een vreselijk gevoel.

Later, toen ik volwassen werd...

ja, toen ging dat gelukkig over.

Ik heb bijna de hele wereld over gereisd...

en ook prachtige herinneringen aan.

Maar nu ik ouder word, komt het weer terug...

dat gevoel van ontheemd zijn als ik ergens anders slaap.

Ik trek er nog veel op uit.

Het museum in Groningen, prachtig.

Of wandelen op Veluwe.

Maar daarna wil ik naar huis.

Het is heel tuttig, maar het is gewoon zo.

Ik slaap het liefste in m'n eigen bed.

(muziek van Queen en David Bowie: Under Pressure)

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Zo, past het een beetje?

Drie weekjes weg, hè. Een complete volksverhuizing.

Ha, Merel.

Wat restjes van de koelkast.

Ja, ik vind het altijd zo vervelend als ik dingen weg moet gooien.

En zou jij onze tuin een keertje water kunnen geven?

Nou, ik ga zelf ook een weekje weg. O.

Nou, dan doe je het daarna een keertje. Hartstikke bedankt.

Tuurlijk.

Fijne vakantie. Jij ook!

Nee, nee, nee, dat past niet meer. Hou maar op schoot.

Tot over drie weken!

Rij voorzichtig.

Hee, lieverd.

Ik wou even vragen hoe het gaat...

en of je zin hebt om vanavond te komen eten.

Ik ga morgen weg, dus anders zien we elkaar niet meer.

Nou, laat maar even weten.

Oké.

Liefs.

(meldingstoon)

(muziek van Lianne La Havas feat. Willy Mason: No Room For Doubt)

Hee, lieverd.

Ik wou even vragen hoe het gaat...

en of je zin hebt om vanavond te komen eten.

Ik ga morgen weg, dus anders zien we elkaar niet meer.

(muziek van Lianne La Havas feat. Willy Mason: No Room For Doubt)

Zo.

Heb je geen trek, pap?

Sorry.

Nee, dat geeft toch helemaal niet.

Zo.

Is er iets wat je wel zou willen hebben?

Een beschuitje.

Een beschuitje. Met suiker. Oké.

Dat at mijn moeder altijd.

Iedere ochtend.

Met een kopje thee.

Was oma eigenlijk lief? Als moeder?

Ze was altijd moe.

Zeven kinderen.

Dan heb je geen...

tijd om lief te zijn.

Maar ik denk altijd aan haar.

Kijk eens.

Beschuitje...

met suiker.

O, Gwen appte dat ze morgenochtend om half elf landt.

Dat had ik je verteld, toch?

Dat Gwen morgenochtend komt.

Uit Amerika.

Ze komt twee weken voor je zorgen.

Omdat ik naar Australië ga.

Naar Chris.

Chris.

En heb je hem nog gezien?

Hij is nog een keer langs geweest om wat spullen te halen, dat was het.

Maar dat vind ik ook wel prima.

Ik heb geen zin in eindeloze evaluaties of zo.

Heb jij Marcel nog gesproken?

Ik heb hem gebeld, een paar dagen geleden.

Midden in de nacht.

Ja, omdat ik niet kon slapen.

Dat was geen goed plan natuurlijk. Dat had ik zelf ook wel door.

Maar dan lig ik wakker, en dan...

ik weet niet, dan blijf ik maar malen en malen.

Het werd een onmogelijk gesprek.

Uiteindelijk is het enige wat ik wil horen of hij nog van me houdt.

En? Krijg je daar antwoord op?

Natuurlijk hou ik nog van je, zegt hij dan.

Op een bepaalde manier.

O, ik moet hier echt mee ophouden, mezelf gek maken.

Mijn huwelijk is voorbij, dat is wel duidelijk.

Het doet er niet meer toe of hij nog van me houdt.

Hij is weg.

Ze zijn echt prachtig. Het spijt me dat ik zo ontzettend stom deed.

Nee, nee.

We waren echt allebei een beetje...

Wanneer moet je je huis opleveren? Over twee maanden.

Dus ik moet alles gaan inpakken en weggooien.

Die hele schuur staat vol met rotzooi.

Allemaal spullen die Marcel verzameld heeft...

omdat hij er ooit nog iets mee wilde doen. Luister eens.

Jij gaat die hele verhuizing niet in je eentje regelen!

Marcel wil dit zo nodig, dan zorgt hij maar voor een oplossing...

voor die rotzooi in de schuur.

Is dat duidelijk?

Heel duidelijk.

Ik heb je gemist.

Ja, ik jou ook.

Oké, noteer alles en werk nauwkeurig.

En bij twijfel vraag je altijd om advies.

Liever een keer te vaak om hulp vragen dan onnodige fouten maken.

Iets gevonden? Eh, ja. Ditte.

En deze flesjes. Oké.

En wat metaal. O ja, en eh...

en dit. Dit is... Ja?

Een stukje ijzerdraad.

Dat is afval, sorry. Maar wel antiek afval, hè.

Antiek afval? Ja. Oké.

Zo'n beeld, twee vrolijke ouders, twee blije kinderen...

in een volgepakte auto op weg naar Frankrijk...

zo hoort het, toch? Ja?

Ja, zo hoort het.

Toen Hansje en Lieke klein waren zijn Tim en ik...

een keer naar Spanje geweest met ze, naar een huisje aan de zee.

En de meisjes speelden iedere dag op het strand.

De zon scheen.

We aten iedere dag patat en garnalen.

We waren allemaal gelukkig.

Het jaar daarop gingen we naar Frankrijk.

Het regende dag in dag uit en Hansje kreeg oorontsteking.

En hoe waren de vakanties vroeger met je ouders?

Eh, die gingen altijd met z'n tweeën.

Dat vonden ze leuker.

En dan bleef ik bij de oppas.

Of ik ging of een of ander kamp.

Vond je dat erg?

Ik wist niet anders.

Ik mocht ook nooit mee naar een restaurant.

En nu ga je een week wandelen?

Ja, een week, ja.

Want dat doen vrouwen van mijn leeftijd, toch?

Die gaan wandelen, in hun eentje.

En dan roepen ze dat ze dat heerlijk vinden.

We hebben het de afgelopen maanden vaak gehad...

over je neiging om jezelf tot slachtoffer te maken.

En om anderen de schuld te geven.

En hoe weinig je dat oplevert.

Maar ik denk wel dat het je zou helpen...

als je wat meer mededogen met jezelf zou kunnen hebben.

Met jezelf als dat kleine meisje.

Dat nooit mee mocht op vakantie.

Dat niet mee mocht naar een restaurant.

Dat alles altijd alleen maar moest doen en moest uitzoeken.

Volgens mij is het tijd.

Ja.

Wat ruikt het lekker.

Heb je een fijne dag gehad? Prima.

En jij? Ja, wel oké. Druk.

Ik ga nog even douchen, ja? M-hm. Het is over een kwartier klaar.

We zijn best wel burgerlijk bezig, hè? M-hm.

De man komt thuis, tafel gedekt, vrouw achter het aanrecht.

Ja, morgen kook jij, toch?

Dan sta jij achter het aanrecht. True.

En we zijn helemaal niet burgerlijk, Mees Zwagerman.

We zijn gewoon enorm goed bezig.

Maar je woont nu dus bij je vader?

Maar dat is niet zo'n groot succes.

O. Nee.

Maar je was toch best wel goed met hem? Ik vond ze altijd wel lief.

Ik bedoel ook eh, hoe heet ze? Dina. Dina.

Ik weet niet. Ik heb vanaf het begin het idee...

dat ze eigenlijk niet op mij zaten te wachten.

O.

Maar ze zijn nu op vakantie, dus ik heb het rijk alleen.

Dat is superchill. Even geen gezeik aan m'n kop.

O, gadver. Shit!

Wil je een servetje? Nee.

En jij? En je moeder? Hoe gaat het daarmee?

Goed, prima.

Die mist je natuurlijk heel erg. Een beetje wel, ja.

Maar die zal het nooit hardop zeggen.

Je hebt nu je eigen even, jochie.

O, jouw moeder is zo lief. Ze is ook gek op jou, hoor.

Maar, en nu? Wat ga je doen deze zomer?

Ik bedoel, je moet wel een beetje vieren dat je geslaagd bent, toch?

Ja, ik weet het even niet.

Jij? Ik ga naar de camping in Spanje, met de familie.

Lekker. En Gaby komt over twee weken.

M'n vriendin. O, ja.

Wat leuk.

Ja, superleuk.

(muziek van Death Cab for Cutie: I Will Follow You Into the Dark)

Kan ik hier eh... Ja, tuurlijk. Thanks.

Moe? Nee, totaal niet.

Ik hoor dat jij je propedeuse al gehaald hebt.

Ja. Goed, zeg. M-hm.

En jij?

Ben jij al afgestudeerd?

Nee, ik ga na de zomer beginnen aan m'n master. Hm. Ja.

Hee, laat je niet uit het veld slaan, hè.

De eerste dagen zijn saai, maar als je nou aan iedereen laat zien...

dat je nauwkeurig werkt, mag je daarna interessantere dingen doen.

O, ik vind dit al helemaal geweldig. O, hahaha. Ja.

Gewoon, dat gevoel dat je elk moment iets heel bijzonders kan vinden.

Ja.

Zoals een ijzerdraadje.

Zoals een ijzerdraadje. Hahaha.

En heb je al een kamer gevonden?

Nee, ik heb gisteren weer ergens gekeken, maar dat was niks.

Echt een heel klein ongezellig hok voor 450 euro.

Wat?! Exclusief. Belachelijk.

Kan ik helpen, mam? Nee, hoor.

Je kunt ook voorlopig heen en weer. Zwolle is niet zo ver.

Ja, maar dat wil ik niet. Ik wil gewoon weg.

Ik heb geen zin om eindeloos thuis te blijven wonen.

Dat snap je wel, toch? Ja, tuurlijk.

Smakelijk eten.

Is er iets, mam? Nee, hoor.

Aardappelen, Pip?

Behalve dat wij waarschijnlijk ook op kamer gaan. Wat?!

Als het aan je vader ligt. (gezucht)

Ja, ik wil graag verhuizen naar een appartement.

Omdat ik allemaal te veel vind worden, de zorg voor de tuin...

en al het andere onderhoud.

En jij wil dat niet? Nee, natuurlijk niet.

Ik ga toch niet op zo'n suffe flat zitten? Luister, het gaat me erom...

En als de tuin niet zelf willen doen, huren we iemand in.

Dat is makkelijk gezegd. Weet je wel wat dat kost?

Even wat opscheplepels halen.

Hee, wat ben jij nou aan het doen?

Weet je dit nog?

Fantastische vakantie.

In de Dordogne.

We hadden een prachtige oude boerderij gehuurd.

Met uitzicht over de lavendelvelden.

O ja!

1986, volgens mij.

O, dit moet je morgen even aan Gwen laten zien. Vindt ze vast leuk.

Gwen is je dochter.

En die komt twee weken voor je zorgen.

Omdat ik naar Australië ga.

Het spijt me.

Joh, dat geeft toch niet?

Dit weet ik nog precies.

Wat er gisteren is gebeurd...

dat is zo weggevroten.

Straks weet ik niet meer waar m'n bed staat.

Of dat ik een mens ben.

Zullen we het daar nu niet over hebben?

Maar je weet dat ik dat niet wil, hè?

Ja. Uitgebreid met de huisarts over gesproken.

Heel vaak.

Alle papieren ingevuld.

Oké. Ja.

Maar ja, dat ben ik morgen allemaal weer vergeten.

En dat moet jij voor mij onthouden.

Voor mij.

Wat ik wil.

En wat ik niet wil.

Beloofd.

Ik onthoud het voor je.

Hee.

Ja, ik was al een beetje begonnen met inpakken.

Dit zijn volgens mij allemaal kleren die je niet meer past.

Je kan er nog een keer doorheen gaan, kijken wat je wil houden.

Is goed. O, en...

kijk eens wie ik tegenkwam.

Mag ook weg. Echt niet! Die moet je bewaren.

Wat jij wil.

Wat is er? Van alles.

Ik heb geen zin in dit gezeik.

Spullen opruimen en kasten leeghalen.

Nee, dat snap ik. Ik ook niet.

Misschien moet je deze zomer in Amsterdam blijven...

en daar wat leuke dingen doen. Alles beter dan hier tussen de dozen.

Ik moet 1 juli mijn kamer uit.

Waarom?

Omdat ik hem heb opgezegd.

Ik ga stoppen met m'n studie.

Wat?!

Stoppen met rechten? Maar je hebt alles gehaald, het gaat...

Nee, dat gaat het niet!

Ik vind er namelijk geen zak aan.

Eh, oké. Wat ga je dan doen? Geen idee.

Werken of zo. Jezus, Danny. Ja, wat nou?!

Ja, sorry, ik vind het gewoon heel heftig.

Dat jullie uit elkaar gaan vind ik ook best heftig!

Ja.

Dat is niet iets waar ik voor gekozen heb.

Ik heb geen zin om begrip op te brengen voor jullie problemen.

Ik heb andere dingen aan m'n hoofd. Ik ben naar Mees.

We hebben eigenlijk altijd een beetje heimwee.

In de winter als het koud en donker is verlangen we naar Marokko.

Naar onze familie daar en naar de warmte.

En in de zomer, als we daar zijn...

hebben we heimwee naar onze kinderen en kleinkinderen die hier zijn.

Naar onze vrienden, ons huis.

Onze vaste gewoontes. Vroeger was ik dan soms enorm verdrietig.

Maar gelukkig kunnen we nu heel makkelijk even bellen.

Of een foto sturen.

Dat is allemaal zo anders geworden.

En wat ook verandert, als je ouder wordt...

leer je dat ergens naar verlangen, naar vroeger...

naar een andere plek, naar je ouders die niet meer leven...

dat dat bij het leven hoort.

Weet je al waar je naartoe gaat?

Voorlopig iets huren, denk ik. Tot ik beter weet wat ik wil.

Jij?

Ik heb iets tijdelijks gevonden, voor de zomer.

Nou, dan eh...

Danny wil nog steeds geen contact met me.

Dat kan ik niet voor je oplossen, Marcel.

Nee, dat weet ik.

Hebben jullie nog gevierd dat hij zijn eerste jaar heeft gehaald?

Nee, niet echt, nee.

Hij heeft besloten om te stoppen met rechten. Wat? Waarom?

Hij vindt er niks aan, zegt hij.

En nu?

Weet hij niet.

Komt dat doordat we gaan scheiden?

Geen idee.

Misschien.

Nou, ik moet nog van alles doen. Ja, tuurlijk.

Ik ga weer.

Trouwens, over de verhuizing, ik ga niet alles in m'n eentje doen.

Zeker de schuur niet. Daar staat eigenlijk alleen rotzooi van jou.

Dat moet jij opknappen, oké? Tuurlijk.

Ik app je wel wanneer je hier terecht kan. Ja.

Nou, volgens mij is het goed zo.

(alarm gaat af) O! Hahaha.

Nou, die doet het. Ja.

Speel je nog steeds? Ja.

Of, nou ja, weer.

Ik ben een tijdje gestopt, ik ben weer begonnen. Wat goed.

En wat speel je allemaal?

Eh, van alles.

Klassiek, modern en...

ik schrijf zelf ook liedjes.

Echt?! O, dat wil ik echt heel graag een keer horen.

Tegen de tijd dat jij daar zin in hebt.

Ik bedoel, ik snap natuurlijk helemaal dat dat privé is.

Vroeger speelden we heel vaak samen.

Weet je dat nog?

Je was heel klein.

Een jaar of vijf of zo en dan zat je bij me op schoot.

Ik met m'n armen om je heen.

En dan zongen we samen dat liedje van Randy Newman...

uit die film met die poppen. Toy Story.

Ja.

Oké, eh... Goed, jij wilde nog iets ophangen. Ja.

Dat plankje. Waar wil je dat precies hebben?

Ik dacht hier.

Oké.

(muziek van Hollow Coves: These Memories)

Pittige klim.

Ja, best wel.

Maar wel prachtig. Zeker.

Jij hebt in elk geval goede schoenen.

Ik dacht dat ik het wel op m'n gympies zou redden.

Maar volgens mij krijg ik een blaar. O jee.

Nou, succes ermee, ja?

Ja.

Fijne dag.

Goede reis? Prima. Oké.

Nou, kom...

Hallo.

Ja, dank u wel. Godskolere.

Zo.

Pap.

Kijk eens.

Gwen is er.

Dag.

Fijn, hè, dat je dochter er weer is?

Ja, erg fijn.

Hee.

Dag, pap. Het is echt fijn om je weer te zien.

Nou, iedereen koffie? Ik heb taartjes gehaald.

Ja, taartjes! Daar heb ik echt zin in.

Hee. Hoi!

Wat is dit nou weer?

Hè? Nou. Wat?

Oké...

Nou, gezellig.

Hee. Hee.

Zijn jullie er al? We hadden toch geappt? O, haha.

Dag, liefie. Hoi. Hallo.

Had je niet een beetje kunnen opruimen?

Ik was echt helemaal vergeten dat jullie vandaag kwamen. Oké.

Hè, verdomme!

Ik heb je één ding gevraagd, één ding!

Shit, sorry.

Ik geef ze nu wel wat water. Dat heeft geen zin, ze zijn al dood.

Hee... Nee. Sorry, hoor.

Dat zit totaal niet in m'n systeem, planten water geven. Nee.

Ik koop wel een nieuwe.

We hebben ook niks in huis. Ik ga even boodschappen doen.

Anders ga ik wel even. Nee, ik heb melk nodig voor de koffie.

Oké.

Sorry, hoor. Het is gewoon niet heel gezellig thuiskomen zo.

Nee, dat kan je wel zeggen! Heel gezellig dat jullie er weer zijn!

My god, zeg! Jullie zijn nog geen 2 seconden thuis...

en dat fokking gezeik begint nu alweer!

Je hoeft geen praatje te maken, wees maar niet bang.

Als je nog even vijf minuten blijft zitten...

dan loop ik extra stevig door, komen we elkaar niet steeds tegen.

Hee! Hee. Ha, daar is ze.

Nou, niks veranderd hier, hè? Nee, gelukkig niet.

Druk op de weg? Viel wel... Nee, dat hoeft niet.

Nee, hier met dat ding.

Zo, wat fijn dat je er bent.

Hee, lieverdje. Hee.

Nou, wat fijn dat je er bent.

Het is toch goed om even thuis weg te zijn? Absoluut.

Wil je wat drinken? Ja, zullen we buiten zitten? Ja, is goed, joh.

Step into my office.

(Hansje zucht)

Ik vind dit dus totaal aso. Overdrijf niet zo!

Ik kan niks vinden. Ik moet gaan zoeken in JOUW kamer.

Wat maakt dat uit? Dat maakt heel veel uit.

Je kan best wat lenen, maar vraag het gewoon.

Je was er toch niet? Leg het dan in de fokking wasmand of iets!

Nu moet ik gaan zoeken naar MIJN spullen in JOUW kamer.

O my god, wat stel jij je aan! Wat de fok is dit?!

Ketchup? Wat?! Wat de fok?!

Jezus! Sorry, hoor!

Hee, wat is er allemaal? Niks, ik ga naar Linde.

Eet je wel thuis? Nee.

We hebben wel een goede prijs gekregen voor het huis.

Marcel was helemaal opgetogen.

En nu moeten jullie de boedel verdelen? Ja.

Ik ga natuurlijk kleiner wonen, dus ik kan sowieso niet zo veel kwijt.

En Marcel neemt bijna niks mee, alleen wat fotootjes. O?

Hij wil simpeler gaan leven, zegt hij.

Minder spullen.

Ik vind het eigenlijk echt niet te doen.

Gewoon die dingen waar ons hele leven uit bestond.

De lampjes op het nachtkastje, de stoel waarin ik zat...

als ik Danny of Wende de borst gaf, het wordt allemaal weggeflikkerd...

omdat Marcel het niet meer wil hebben. Nou ja.

Nou ja, die snackbar zit er nog steeds! Ja.

Ja, er verandert hier nooit wat.

Daarom vinden we het hier ook zo prettig.

Die ijswinkel zit er ook nog steeds. Niet! Ja.

Altijd als ik hier loop, dan moet ik aan jou denken.

Toen je klein was.

En hoe we ijsjes gingen halen met Danny en Wende.

En dat Wende altijd spikkeltjes wilde en Danny slagroom.

Ik heb wel eens aan je moeder gevraagd...

of we niet eens op zo'n cruise moesten, iets van de wereld zien.

Ik was zo opgelucht toen ze nee zei.

Hoi. Hoi.

Nou, dure wandelschoenen is ook niet de oplossing, kan ik je zeggen.

Ze zien er een beetje nieuw uit. Ja, dat zijn ze ook.

Ik had ze in moeten lopen.

Hier, een blarenpleister.

Ik dacht dat het verlakkerij zou zijn, maar het is briljant.

Nou, dank je.

Eh...

Zo.

Ahhhh.

Heb jij je voorbereid? Getraind en zo? Totaal niet.

Ik werd gewoon gek thuis en toen dacht ik ineens:

Ik ga een stukje wandelen, knap ik vast van op.

Jij? Net zoiets.

Ik had gelezen dat mensen er kalm van worden, van wandelen.

Dat je allerlei heldere gedachtes krijgt en zo.

Over het leven.

En?

Het valt een beetje tegen, maar het is pas de eerste dag.

Beter? Ja.

Ja, beter.

Dank je.

Best aardig hier, hè?

Ja.

Ja, best aardig.

Ik weet het niet, mam.

Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven.

Zit ik daar zo meteen...

in een of andere treurig huurflat, in m'n eentje.

En dan ben ik ineens niet meer de vrouw van Marcel...

niet meer de moeder van Danny? Wat moet ik dan?

Nou, de moeder van Danny blijf je natuurlijk altijd.

Ja, natuurlijk.

Je snapt toch wel wat ik bedoel? Ja.

Het is gewoon allemaal ineens in één klap weg.

Waar is papa eigenlijk?

Die is even iemand van het station halen.

Nou ja! Wat doe jij nou hier?

Opa en oma vroegen of ik zin had om een nachtje te komen. Nou!

Nou, iemand zin om een ijsje te halen?

Nou en of! Nou ja, zeker.

Kom, laat maar hier.

Ik vind het zo erg dat je op vakantie bent...

en net op het moment dat het je lukt om een beetje te ontspannen...

dat je dan weer weg moet.

Ja.

Ja, stom, hè? Ja.

Maar we hebben het wel leuk gehad, toch?

Nou...

We hebben wel leukere vakanties gehad. Ja.

Het huisje was mwa. Ja, haha.

Het weer was kut.

En Max was alleen maar met Linde aan het appen...

wachtend tot hij weer naar huis mocht. En jij was ook chagrijnig.

Ik was helemaal niet chagrijnig.

Ik baal gewoon.

Dat het vandaag meteen weer gezeik was met Hansje.

En omdat het misschien wel de laatste vakantie met Max was.

Mijn oudste dochter heb ik al bijna een jaar niet gezien.

Die wil geen contact meer.

En mijn jongste dochter is bij haar vader gaan wonen...

omdat ze het niet uithield bij mij.

Dus zo langzamerhand kan ik wel vaststellen...

dat mijn voornemen om een hele goede moeder te worden...

volkomen in mislukt.

Dus nu werk ik heel hard en ik troost mezelf...

met te veel witte wijn...

en ik ga in m'n eentje op vakantie.

En jij? Heb jij kinderen? Nee.

Ik had wel een man, maar die heb ik er een maand geleden...

eindelijk uit gezet. Want? Hij had overal wat op aan te merken.

Op alles wat ik deed.

Ik ben toch een behoorlijk sterke, zelfstandige vrouw...

eigen inkomen, voor niemand bang.

Maar je wel twaalf jaar laten kleineren.

En het pikken dat iemand iedere dag, echt iedere dag...

tegen je zegt dat je niks kan en nergens voor deugt.

Het gaat wel even duren voor ik eruit ben hoe dat kan.

Dat je daar zo lang in vast kan blijven zitten.

Mis je hem? Als kiespijn!

Ik ben ook niet bang dat ik spijt krijg of dat ik hem terugneem of zo.

Ik weet alleen niet zo goed hoe ik nu verder moet.

Met mezelf.

En jij? Mis je je dochters?

Heel erg.

Ja.

Hoi.

Hee.

Hee. Hee.

Hoe was het? Eh...

Best confronterend. Voor het eerst op vakantie met z'n drieën...

in plaats van met z'n vieren.

Ik was vooral bezig met zorgen dat de kinderen een beetje oké waren.

Maar dat ik nou kan zeggen dat ik uitgerust ben...

En jij?

Ja, het was eh... oké. Allemaal prima.

O, klinkt niet heel enthousiast.

Nee, het huisje viel een beetje tegen.

Nee, voor de rest prima.

Wil je koffie? Nee, ik pak zo zelf wel.

Tuurlijk.

Goeiemorgen. Hoi.

Lekker geslapen? Mwa.

Zou jij deze zo even naar de glasbak willen brengen? Hoezo?

Omdat ik dat vraag.

Heb jij vrienden uitgenodigd?

Het zijn nogal wat lege flessen.

Als je die in je eentje hebt leeggedronken...

maak ik me daar best wel zorgen over. Nou, dat zou ik niet doen.

Wat? Je daar zorgen over maken.

Misschien is het slimmer dat ik zelf bepaal...

waar ik me wel of geen zorgen over maak.

En ik wil het ook even hebben over je plannen.

Ik ben net wakker en ik héb geen plannen. Precies.

Terwijl we hadden afgesproken dat je die wel zou maken.

Je zou een cursus gaan doen of een baantje zoeken.

Heb je nog naar die folder gekeken met die taalreizen?

Wat moet ik in godsnaam op een of andere kakuniversiteit in Engeland?!

In the middle of fucking nowhere. Niet weglopen nu.

Ik wil dat je die rotzooi opruimt en die flessen weggooit!

Je moest eens weten wat ik allemaal wil! Kom terug hier nu!

Hansje!

Wende en jij vonden het hier heerlijk.

Er was elke week wel een kampvuur met liedjes en marshmallows.

En een speurtocht. Ja. Dan konden we een prijs winnen.

En dan waren jullie echt de hele dag in de weer.

En dan 's avonds zingend onder de douche...

en totaal afgepeigerd jullie bedje in.

Ehm...

Het overviel me gewoon een beetje, je beslissing over je studie.

Ik heb gemerkt dat ik vaak dingen doe die ik eigenlijk niet wil.

En dat ik ook vind dat ik altijd alles dubbel goed moet doen.

Omdat Wende er niet meer is.

Alsof ik er zo voor kan zorgen dat iedereen minder verdrietig is.

Opa en oma, andere opa en oma, jullie.

Maar ik denk dat we altijd een beetje verdrietig blijven.

Ja.

En het werkt niet als ik dingen ga doen die ik eigenlijk niet wil.

En dat wil ik ook echt niet, lieverd. Dat wil niemand.

Hee, het is jouw leven.

En als jij...

met je studie wil stoppen omdat het niks voor je is...

dan is dat helemaal jouw beslissing.

Hee, het komt allemaal wel goed.

Ik hou van je.

Het nummer van de huisarts staat hier. Die is van alles op de hoogte.

Hij weet dat ik twee weken weg ben en jij het zolang overneemt. Oké.

O ja, probeer hem 's avonds niet te veel te laten drinken.

Na het eten.

Dan plast hij in z'n bed. O?

O ja, en zorg er ook voor dat hij af en toe iets gezonds eet. Doe ik.

Ja, hij heeft tegenwoordig alleen nog trek in zoete dingen.

Maar hij moet ook soms iets van groente.

Komt goed, Erik.

Ja. Ja.

Nou, dan ga ik de laatste spullen maar pakken.

Ehm, heeft u misschien een kamer vrij?

Zo, jij ziet er goed uit!

Ik had zo'n tutorial gekeken. Echt? Gaaf!

Thanks. Ik neem even pauze, ja?

Ja, prima. Ik ben zo terug.

Ik ga.

Ik moet de kinderen van de opvang halen. Ja, natuurlijk.

Tot morgen. Tot morgen.

Jasmijn, heb je een seconde nog?

Ik dacht: Misschien is het goed om even eh...

Ik vind je echt een geweldig leuk iemand.

En een fantastische collega.

En ik voel me echt gevleid dat je eh...

Als ik niet getrouwd was, dan weet ik echt zeker dat jij en ik eh...

Maar goed, onder andere omstandigheden weet ik zeker...

jij en ik, dat we... Maar ehm...

Ik ben getrouwd, met Dina.

En gelukkig.

Dus dat is ehm...

Dat is de situatie.

En ik denk dat het beter is als we eh...

als we elkaar een tijdje niet zien.

Maar dat wordt lastig, omdat onze bureaus tegen elkaar staan.

Kijk, ontslag nemen vind ik gewoon geen optie. Nee.

Nee, dat zou ook totaal overdreven zijn. Ja. Ja.

Ja, dus dat komt er dan op neer...

Kijk, ik vind het superleuk dat we vrienden zijn.

En met elkaar praten.

Maar dat.

Dus.

Zeg maar.

Ja.

Helemaal eh...

duidelijk zo.

Ja.

Goed ook dat je erover bent begonnen...

dat we het erover hebben gehad. Ja.

Ja.

Gaan we...

vanaf nu weer een beetje...

normaal doen. Ja.

Normaal doen. Oké. Oké.

Tot morgen. Ja.

Tot morgen!

Leuke jongen wel. Hm?

Je collega.

O, Tony.

Ja, heel oké.

Ga je nou zitten doen alsof dat je nog niet was opgevallen?! Haha.

Hee, en hoe is het bij jullie thuis?

Heel goed. Je moet snel langs komen. Ja.

M'n pa heeft allemaal dingen opgehangen aan de muur.

Het ziet er echt heel leuk uit nu. Lief van hem. Ja.

Heel lief.

Hij vertelde dat we vroeger vaak samen piano speelden.

En liedjes zongen.

Ik was dat gewoon echt helemaal vergeten, maar...

toen hij dat zei, kwam het ineens allemaal terug.

Hoe leuk dat was.

Hij stuurde me een playlist van muziek die we vroeger luisterden.

Echt zo fijn dat jullie weer...

ja, dat het weer goed is.

Hee.

Zo, wat ruikt het hier vreemd!

Ja, Hansje heeft iets met kaas in de oven gemaakt...

zonder er iets onder te leggen. Het is overal vastgekoekt. O.

Ik zette hem aan en de keuken stond meteen blauw.

Oké.

O, hahaha. Zo!

Ja.

Zal ik het even doen anders? Dat hoeft niet.

Nee, dat is oké. Het hoeft niet!

Oké.

Hee, en eh...

Oeh. Hoe was het verder vandaag?

Supergezellig(!) Ja?

Hansje heeft tegen mij staan schreeuwen.

Ik heb tegen Hansje staan schreeuwen. Het was echt top. Hm.

En jij? Was het leuk op kantoor?

Fijn om je collega weer te zien?

Hee, wat is er ineens aan de hand allemaal? Dat zeg ik toch?!

Ik had een totale kutdag!

En het spijt me, maar ik trek het niet met Hansje hier in huis.

Het is ongetwijfeld heel stom en onaardig en zwak en al die dingen...

maar ik trek het gewoon niet meer.

Ik kan moeilijk zeggen: Ga maar naar je moeder. Nee.

Ik weet ook niet wat de oplossing is, maar ik hou het niet vol.

Ik kan haar niet terugsturen, dat snap je toch?

Ik wil vooral dat jij MIJ even snapt.

Dat je hoort wat IK tegen jou zeg. Ja, eh...

Hee... hee.

Het spijt me, oké. Ik had blijkbaar niet gezien dat het eh...

nou ja, dat het zo ontzettend was opgelopen allemaal.

Nee, er zijn best wel veel dingen die je niet in de gaten hebt...

op het moment, en die je volgens mij ook niet zo veel interesseren.

Wat is dit nou ineens?

Is het nou mijn schuld?

Weet je nog dat we elkaar beloofd hadden dat we het zouden zeggen...

als we ons eenzaam voelden?

Dat moment is nu.

Ik voel me alleen, met jou, in deze keuken.

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

Soms hoor je een liedje op de radio.

Of je ruikt iets.

En dan is het er ineens.

Dat vreemde verlangen naar vroeger, naar een andere tijd.

En soms droom ik...

dat mijn kinderen weer klein zijn.

En dat ik mijn dochter weer vast heb op mijn heup.

En dat ze haar mollige peuterarmpjes op mijn nek heeft geslagen.

Dat is zo'n gevoel van volmaakt geluk.

En dat lijkt zo echt.

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

En dan word ik wakker en dan mis ik dat zó.

Die tijd, toen alles nog goed en eenvoudig was.

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

Als je kleine kinderen hebt zeggen mensen altijd: Geniet ervan, hè.

Het is voorbij.

En dan knik je en denk je: Ach, laat maar lullen.

Want je hebt het gewoon veel te druk.

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

Je rent je benen uit je lijf om alle bordjes in de lucht te houden.

Werk, huishouden, je zorgen maken of alles wel goedkomt.

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

Pas als je ouder wordt, dan realiseer je je...

dat al die mensen gelijk hadden.

Je jeugd en opgroeien en de tijd met je eigen kinderen.

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

Het raast allemaal voorbij!

(muziek van Isak Danielson: If You Ever Forget That You Love Me)

Pas nu ik echt oud aan het worden ben...

snap dat het erom gaat dat je er nu een leuke dag van maakt.

Want het is zonde om je zorgen te maken over de toekomst...

of eindeloos te verlangen naar dingen die er niet meer zijn.

Want er IS geen vroeger.

En er is geen later.

Er is alleen maar nu.

Een GVB? Een golfvaardigheidsbewijs.

Ik kan dat gewoon niet maken tegenover Gaby.

Ik wil in een hoekje kruipen en een lange winterslaap doen.

En Dina? Ik vind het niet zo fijn om het met jou over Dina te hebben.

We kennen elkaar helemaal niet. Dat gaat de komende tijd veranderen.

Je zou een liedje over mij moeten schrijven. Over je knappe hoofd?

Ik wil niet langer zo veel met me mee slepen.

Daarom moeten er mensen afvallen?

(gestommel)

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl