Original subtitles

888

Je was altijd meer van de achten en negens dan van de voldoendes.

Het is zo zonde als je het straks uit je handen laat donderen.

Of anders sturen jullie me terug naar mama? Hansje... Ja!

What the fuck? Nou...

Ik heb er niks over gezegd, omdat je laatst ook zo ongerust klonk toen we het over Sophie hadden. Oké.

Maar als je gaat verzwijgen dat je met haar hebt afgesproken, ga ik me pas echt zorgen maken.

Waarom verhuur je die logeerkamer niet aan Nina?

Dan zijn jullie allebei van jullie problemen af.

Ik weet dat ik had voorgesteld om het nog een tijdje aan te kijken met het huis en de zaak.

Maar als we de boel niet verkopen, kan ik geen kant meer op.

Mijn moeder doet nog steeds alsof het weer goed komt.

En je vader? Die spreek ik niet meer. Echt even geen zin in.

Ik wil heel erg graag jouw vader weer zijn.

Wat zou je ervan vinden om een tijdje bij mij te komen wonen?

Oké.

Ik ga niet met je uit eten. Waarom niet? Ik heb een relatie.

O. Ik heb een relatie, ja.

Ik heb al 1000 keer gezegd dat er niks aan de hand is, maar je hebt het nog steeds over die kerstborrel.

Bij opvoeden denken mensen vaak aan regels handhaven.

Netjes dank je wel leren zeggen.

Maar zo simpel is het natuurlijk niet.

Door de manier waarop je leeft, geef je een belangrijk voorbeeld.

Eigenlijk ben je als ouders je kinderen continu aan het voorleven.

Je kan wel tegen je kroost zeggen: 'Je moet je bekommeren om anderen'...

maar dat is voor kinderen iets heel abstracts.

Het wordt concreter als ze zien dat hun ouders bijvoorbeeld...

even wat eten langsbrengen bij een zieke buurvrouw.

Smijt je het servies door de kamer als je kwaad wordt, of ga je even naar buiten om af te koelen?

Eet je met elkaar elke avond aan tafel of voor de televisie?

Dat soort gewoontes nemen kinderen vaak naadloos over.

Als je ouders altijd op een kwaaie toon met elkaar praten, ga je als kind denken dat dat normaal is.

Maar ja, je maakt allemaal fouten natuurlijk en dat geef je ook door aan je kinderen.

Je bent nou eenmaal niet perfect.

Dat is maar goed ook, anders gaan je kinderen denken dat ze ook perfect moeten zijn.

En dat lijkt me niet echt het goede voorbeeld.

(muziek van David Bowie en Queen: Under pressure)

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

(ze lachen)

Dank je wel. Dank je wel.

Op mijn enorm knappe dochter.

Op wie ik heel erg trots ben. Proost.

Ben je een beetje opgelucht? Ja, heel erg.

Ik ben zo blij dat ik geen herexamens heb.

Ik had echt niet geweten waar ik het vandaan had moeten halen.

Is het goed als ik op de diploma-uitreiking kom?

Maar mama komt al, hè?

Ja, ik heb straks een afspraak met haar om daar even over te praten.

Vandaag? Ja. Bij ons thuis?

Ja. Vind je dat vervelend?

Ik wil gewoon niet dat...

Als zij morgen helemaal over de rooie is... Ik ga alleen maar even met haar praten.

Als ze het te ingewikkeld vindt, doen we het niet.

Het is jouw dag.

Ik snap dat het niet feestelijk is als iedereen overstuur is.

Maar ik wil er wel graag bij zijn, dus ik hoop dat het lukt.

De hele zomer op je kamer hangen lijkt me niet de bedoeling.

Ik ben net klaar, moeten we het nu alweer hebben over wat ik moet?

Ik wil je alleen maar helpen om wat dingen te verzinnen.

Een baantje kan best leuk zijn. Gadver, Hans, moet dit echt?

Straks zit er allemaal banaan in die pasta.

Smeer gewoon even een boterham.

Heb je het al met Lieke over de vakantie gehad? Nee.

Je kan ook met ons mee.

Wij hebben nog niks geboekt, maar als je het leuk vindt, ben je welkom.

No way.

Sorry?

Ik ga liever gewoon dood.

Kun je dat misschien ook normaal zeggen?

Hoezo? Waarom moet alles op zo'n onaardige, nare toon?

Zeg gewoon: Nee, ik heb er niet zoveel zin in.

Of: Dank je, maar ik geloof dat ik iets anders ga doen.

Dat is prima. Het is prima als je niet mee wilt, Hans.

Maar doe gewoon een beetje normaal!

Tot vanavond. Ja, tot vanavond.

Ik begrijp het niet, waarom moet alles op zo'n agressieve manier, Hans?

Ik word er helemaal gek van. Vervelend voor je. Dit dus, dit!

'Wat vervelend voor je.' Wat is dat? Sorry dat ik besta!

Zo praat je toch niet met elkaar? Nee.

Jij praat ook helemaal niet, je schreeuwt alleen maar.

Dat klopt toch van geen kant?

Dat ik daar weg moet, terwijl... Het is zo oneerlijk.

Dat Marcel gewoon kan zeggen: Ik stop ermee.

En daar heb ik mij maar bij neer te leggen?

Wat een gezeik, dat 'Door dik en dun en in goede en in slechte tijden.'

Het is allemaal geen zak waard.

Weet je waar het uiteindelijk op neerkomt?

Dat iemand zegt: Ik ga, val maar dood.

Lieverd, het is niet altijd lelijk geweest, hè?

Dat het nu zo naar eindigen moet.

Misschien moet je ook proberen te denken aan alle goeie en mooie dingen.

Jullie hebben zo ontzettend veel meegemaakt samen.

En jullie hebben Danny gekregen en eh...

Ik denk aan niks anders, pap.

Dan aan Danny en aan Wende.

Voor haar vind ik het nog het ergst, hoe gek dat ook klinkt.

Dat we het niet gered hebben.

Nou, dan ga ik straks alles in mijn eentje doen.

Leven, opstaan, koken.

Dat zal wel lukken, hoor.

Ik zal wel moeten.

Maar in mijn eentje verdrietig zijn om Wende, ik weet niet hoe...

of ik dat kan.

Ik weet niet of ik dat red, mam.

Is mama al aan het inpakken?

Al weken.

Ze heeft cadeautjes gekocht voor iedereen.

Ze kan niet wachten.

En jullie? Gaan jullie nog weg?

Ik denk het wel, maar het is allemaal nog een beetje vaag.

Als jullie zin hebben om naar Marokko te komen, dat zal de familie heerlijk vinden.

Hoe gaat het nu met die collega van Tim?

Eh, ja, prima.

Prima?

Ik weet het eigenlijk niet.

Ik vind het allemaal heel ingewikkeld.

En ik herken het ook niet van mezelf, zo jaloers.

Steeds als ik denk dat ik het van me af heb gezet...

dan kruipt er weer een stemmetje in mijn hoofd dat zegt:

En toch klopt er iets niet.

Ik haat mezelf zo langzamerhand. Ach, hee.

Jaloezie is een monster, een klein, groen monster.

Ja, als ik er met Tim over praat, zegt hij dat er niks is en dat ik niet zo raar moet doen.

Je moet iets ondernemen, iets bedenken.

Om te zorgen dat je dat rare, nare, bedreigende gevoel kwijtraakt.

Want monsters, daar kun je niet voor wegrennen.

Die moet je in de bek kijken.

Gaan jullie daarna nog wat doen?

Papa en Dina hebben een borrel georganiseerd in een of ander café.

Leuk. Komen opa en oma ook?

En Erik, en Petra. Ik heb er echt totaal geen zin in.

Mama is sowieso in topvorm bij dit soort aangelegenheden.

Dina is ook echt op van de stress. Wat dan?

Papa en Dina hebben veel ruzie de laatste tijd.

Over een collega van hem waar Dina jaloers op is.

What the fuck? Ja.

(ze zucht) Wat een kutzooi. Hmm.

Wat vind je van deze?

Ja, leuk.

Misschien wel een beetje te groot voor je.

Ja.

Sorry. Wat?

Gewoon, dat ik je in de steek laat morgen met die borrel en de diploma-uitreiking.

Maakt niet uit. Als ik wel kom, wordt het alleen maar ingewikkelder.

Ja, het is oké.

Heb je anders zin om in de vakantie wat te doen?

Ik ben de hele zomer weg. Ik ga assisteren bij een opgraving.

Ze zochten vrijwilligers via mijn studie en ik heb me opgegeven.

Dus vakantie lukt niet.

Hallo.

(tv staat luid aan)

(tv uit)

O.

Hai, pa. Hai. Hoe gaat het?

Ja, prima.

Had je geen zin om je aan te kleden?

Jawel, hoezo? Nou...

Ik ga zo in bad.

Oké, het eten is over een half uurtje klaar, ja?

(stromend water)

Wat hoor ik nou?

Ik hoor niks.

Nee, hè?

Nee, hè?

Wat is er nou?

Nee, nee, nee.

Nee, nee, nee, nee, nee!!

Kutzooi!

Nee, fuck!

Ik heb even een berekening gemaakt.

Aangezien deze kamer een paar vierkante meters kleiner is dan die van mij...

vind ik het wel zo eerlijk als ik meer betaal.

Dat hoeft voor mij echt niet, hoor. Natuurlijk wel.

Voor jou kom ik dan uit op 410 euro, dat is inclusief alles:

Verwarming, internet en allerlei vage belastingheffingen.

Ik dacht: Misschien kunnen we een huishoudpotje doen waarvan we dingen kopen die we allebei gebruiken.

Wc-papier en zo. Hmm.

Hee, en eh... Je weet zeker dat je het een goed idee vindt om te gaan samenwonen met mij?

Ja, tuurlijk.

Denk je niet dat het misschien een beetje ingewikkeld is?

Wat mij betreft niet.

Oké, dan gaan we het gewoon doen, volgens mij.

Ja. Wanneer kan ik er in dan?

Wat mij betreft nu, morgen, wanneer je maar wilt.

Oké, cool.

Hee, welkom in je nieuwe kamer dan.

Veel dingen waren al vol, maar ik heb toch een paar dingen gezien die er leuk uitzien.

Oké. Die heb ik naar je gemaild.

Als je daar nog even naar wil kijken.

Is goed. Wat mij betreft hakken we dan meteen de knoop door.

Dan boeken we, anders heeft het niet zoveel zin meer. Precies.

Goed, ik kijk er na het eten even naar. Ja.

Fijn, lief.

Ik heb heel veel zin om even weg te zijn.

Ik ben moe.

En ik vind het niet zo erg dat Hansje niet meegaat.

Ik dacht trouwens: Misschien kan je Jasmijn vragen om hier te komen eten.

Ik ben zo langzamerhand wel benieuwd.

Hmm. Ja.

Zeker, zeker.

Is er een probleem?

Nee, nee, nee. Ik vind het een goed idee.

Ja, dat is leuk. Een leuk idee, ja.

Max, Hansje!

Jongens, even de tafel dekken! Nu!

Hee. Hee.

Alles oké?

Eh... ja.

Ik eh...

Dat had je toch kunnen zien aankomen, dat die reis naar Chris een probleem zou worden?

Nu zet je mij voor het blok. Ik zet je niet voor het blok.

Ik vraag je heel vriendelijk of je zou willen overwegen...

om twee weken naar Nederland te komen om voor je vader te zorgen.

Voor wie ik de overige 50 weken van het jaar zorg.

Nu kun je wel zo slachtofferig doen, maar dit is jouw keuze.

Hij zat eindelijk goed, op een prima plek, waar goed voor hem gezorgd werd... Gwen.

Nu is het weer niet goed. Ik zeg dat hij naar die andere afdeling moest.

En dat gaat gewoonweg niet. Met wie zit je zo hard te praten?

Met Gwen. Gwen? Hee, dag pap.

Dag, meisje. Hai.

Ik dacht dat je moe was en dat je naar bed wilde?

Ik ben ook moe. Ik kan niet slapen door dat geschreeuw van jullie.

Oké. We zullen zachter doen, pap.

Hoe gaat het, pap? Prima, dank je wel.

Kom er anders even bij zitten, dan kun je zelf met Gwen praten.

Ja. Ik heb gisteren al met Gwen gepraat.

Ik ga naar bed.

Oké, nou, welterusten dan.

Hè?

Sorry hoor, als je hier gewoon een beetje bij gaat staan kijken, dan...

Waarom doe je zo onaardig tegen die man?

Ik doe helemaal niet onaardig tegen papa.

Waarom haal je iemand in huis, terwijl...

Gwen, ik heb een hele zware dag gehad. Alsjeblieft.

Wat je overduidelijk helemaal niet aankan. Ik kan dit prima aan!

Ja, dat merk ik, je bent echt lekker ontspannen.

Wat ik gewoon niet uit kan staan, echt niet uit kan staan...

is dat ik het gezien heb, ik heb het gevoeld en jij hebt het van tafel geveegd.

'Sophie wil mij niet terug, hoe kom je daarbij?'

Dat was ook zo. 'We waren uit eten, verder was er niks.'

Fabie, dat wàs ook zo.

Het is pas sinds afgelopen week dat ik...

Ze vroeg of ik mee wilde gaan kijken naar dat huis dat ze op het oog heeft.

En toen we daar buiten stonden, tussen de weilanden...

toen realiseerden we ons ineens dat we dit altijd al gewild hadden.

Natuurlijk voel ik me ongelooflijk schuldig ten opzichte van jou.

De afgelopen maanden met jou hebben me heel veel geleerd.

Over mezelf en wat ik wil.

Ik heb een hele andere band met de kinderen gekregen.

Dat is allemaal heel belangrijk geweest.

Mooi zo, graag gedaan.

Ik snap dat je kwaad bent.

Maar als er een kans is dat Sophie en ik het alsnog gaan redden...

vind ik dat ik die kans moet grijpen.

Voor mezelf, maar vooral voor Siem en Jet.

Kun je ook niet slapen?

Nee.

Ik heb je leertje vervangen.

Die kraan lekte.

O. Wat fijn.

Het spijt me dat ik zo weinig voor je kan doen, Marcel.

En dat ik je de afgelopen weken zo weinig gesteund heb.

Je bent mijn broer.

En je zit in mijn team.

En ik sta aan jouw kant.

Althans, zo hoort dat.

Maar ik... Het lukt me gewoon niet.

Ik denk steeds: Dit moet je niet doen.

Dit is niet goed.

Dit is niet de juiste beslissing.

Natuurlijk is dit niet goed.

Dat zie ik zelf ook wel.

Maar ik voel geen andere optie.

Dat betekent niet dat ik niet doorheb wat ik iedereen hiermee aandoe.

Ik had me voorgenomen dat ik nooit zou gaan scheiden, nooit.

Dat vond ik iets voor losers.

Ik wilde zijn zoals pa en ma, voor altijd samen.

Heel erge ruzies, razend zijn op elkaar, maar elkaar altijd weer terugvinden.

Altijd. Dat wilde ik.

Dat is mislukt.

Maar dat wil niet zeggen dat jij bent mislukt.

Er is een stukje mislukt.

Niet alles.

Hee, dat ik soms geen ene zak van je snap...

wil niet zeggen dat ik niet van je hou.

Echt ontzettend fijn dat je wilde komen, mam.

Geen probleem, hoor.

Ik zou met Pieter naar de expositie in Singer gaan.

Maar ja, dat kan volgende week ook.

Wat leuk, dat jullie elkaar zo vaak zien.

Ja, het is ontzettend gezellig.

En hij is heel erg goed gezelschap.

Energie voor 10 en hij praat nooit over zijn kwalen, kom daar maar eens om.

En eh...

is dit allemaal puur vriendschappelijk...

of zien we hier iets opbloeien? Hou op, zeg.

We zijn gewoon vrienden, meer niet.

En hoe gaat het hier?

Ja goed, prima, prima.

Hoezo?

Ik heb wel een klein akkefietje gehad.

O? Het bad dat overgelopen is gisteren.

O. Papa had de kraan aangezet, maar hij was het vergeten.

O. Daarom ben ik des te blijer dat jij er nu even bent.

Dan kan ik met een gerust hart naar mijn werk.

En naar die borrel. Wil je deze aan Hansje geven?

Wat is dat? Ah, wat lief.

Daar gaat ze heel blij mee zijn hoor.

Het is toch ook een klein beetje mijn kleinkind, hè. M-m.

Wat was jij lang weg.

Hé, was het zo druk in de supermarkt?

Nou ja, best wel, haha. Ja.

Hehe.

Nou oké, ik moet naar mijn werk.

Oké, maak er een mooie dag van!

Ja.

Lekker.

Lekkere koekjes.

Wat een klotezooi, joh. Enorm, ja.

Ik voel me ook vooral zo ontzettend dom.

Net op het moment dat ik dacht 'ik haal me dingen in mijn hoofd'...

blijkt het gewoon allemaal waar.

Het was ook gewoon zo leuk en zo gezellig.

Daar ben ik weer alleen, heb ik helemaal geen zin in.

Ik vind het echt heel naar voor je.

Nou, lekker stel zijn we.

Hm? Is toch gek dat we allebei in dezelfde situatie zitten.

Dat is niet helemaal te vergelijken toch?

Sorry hoor, maar Marcel en ik zijn meer dan 22 jaar getrouwd geweest.

We hebben samen kinderen gekregen. Ja. Dat weet ik wel.

Ik vind het hartstikke vervelend voor je dat het uit is...

maar ik trek het niet dat jij mijn huwelijk van 20 jaar...

vergelijkt met je relatie van een paar maanden. Een jaar!

Mijn huis staat te koop. Vind ik ook heel erg voor je.

Mijn werk kwijt, schoonfamilie, mijn hele leven staat op zijn kop.

Dat weet ik heus wel!

Ehm... Dina die eh...

Die vroeg of ik je wilde vragen dat je het misschien leuk vindt...

om een keertje te komen eten?

O. Ja.

Wat aardig. M-m.

Hoe dat zo?

Het leek haar gewoon leuk.

Elkaar een beetje te leren kennen.

Dina is nogal eh...

doordat je weet wel wat er met de kerst toen gebeurde...

is gewoon een beetje eh extra...

ja, alert geworden of zo.

En eh, ze merkt natuurlijk dat wij bevriend zijn geraakt...

en dat vindt ze soms best een beetje ingewikkeld.

Maar ik heb haar natuurlijk uitgelegd...

dat wat er toen met die borrel gebeurde...

dat dat gewoon een incident was...

en dat we gewoon vrienden zijn, collega's.

En dat er nul reden is om zorgen te maken.

Je moet maar even kijken dat eh...

in je agenda of eh, en dan gaan we even een datum prikken.

Ja? Ik ben trouwens vandaag iets eerder weg...

want ik moet naar de diploma-uitreiking van Hansje. Tim.

Ja.

Jij bent voor mij niet gewoon een collega.

Het is niet over.

En ik ga echt niet gezellig met je vrouw aan een tafel zitten...

doen alsof er niets aan de hand is.

Ik ben verliefd op je.

En volgens mij weet jij dat heel goed.

Hee. Hee.

Sorry, ik had even eh...

Hoe is het? Ja, goed hoor. Goed.

Cadeautje? Ja, het is voor Hansje.

Die heeft haar diploma gehaald. Oh, wat goed.

Gefeliciteerd.

En eh... Chris? Heeft hij het naar zijn zin?

O, heel erg. Ja.

Wel stil zeker, zonder hem? Behoorlijk.

En je vader?

Nou, die... Die woont nu bij mij.

Eh... Hij kan niet meer op zichzelf wonen.

En ik kon het niet over m'n hart verkrijgen om hem naar zo'n verzorgingstehuis te brengen.

En met jou? Hm?

Hoe gaat het met jou? Ja. Nou, goed.

Ehm... prima.

19,95.

Pinnen? Ja.

(zoemend geluid) O sorry, er gaat iets mis.

Ja, je kan nu pinnen. Ja.

Yep.

Bonnetje? Nee, nee, nee.

Het is fijn om je weer even te zien.

Jij ook. Eh... Vind ik ook.

(winkeldeur gaat open en dicht)

(deur gaat dicht) Mam!

Hoi. Ik ben hier.

(ze zet de tv uit)

(voetstappen op de trap)

Hee. Hee.

Ben je ziek? Nee hoor. Gewoon een beetje moe.

Hoe is het? Goed. Prima.

Zijn er al kopers geweest? Een paar.

De makelaar denkt dat het zo verkocht is.

En dan?

Dan moet ik iets anders zoeken.

En dan moeten we alle rotzooi hier gaan inpakken.

Maar daar moet ik nog even moed voor verzamelen.

Het spijt me lieverd, ik ga niet naar dat feestje.

Ik heb gewoon even geen puf. Oké.

Ik heb Fabie net geappt. Ik zal Pip ook even een berichtje sturen.

Maar ik zie je daarna, toch? Ik ga daarna naar Amsterdam.

O. Je zou toch blijven slapen? Ik moet nog leren.

Volgende week tentamen.

Ik ga nog even douchen.

Danny?

Het komt wel weer goed, hoor.

Of nou ja... Het komt niet goed, maar ik red me wel.

Alleen even niet nu. Snap je?

Over een tijdje ben ik er weer.

Pubers doen er alles aan om te laten merken...

dat ze hun ouders oninteressant en onbelangrijk vinden.

Maar ondertussen ben je als opvoeder wel een rolmodel.

Ook in die fase. Juist in die fase.

Want onder dat stoere afweermechanisme...

zit meestal een onzeker kind dat heel erg naar z'n ouders kijkt.

Naar hoe zij het allemaal aanpakken in het leven.

Oftewel: je bent als ouders volkomen oninteressant...

maar wel behoorlijk belangrijk.

We gaan effe feliciteren.

Gefeliciteerd met jullie dochter.

Hai. Ik ben Dina Amrani.

Aaah. Ja. Wat goed om u te ontmoeten. Freek Sluijters.

Zeg maar 'je' hoor.

Wat een fantastisch resultaat he, van Nina? Ja, geweldig.

Het is echt geweldig.

Fijn dat jullie er allebei konden zijn vandaag. Ja, dat eh...

Dat vinden wij ook.

Wil je ook wat? Nee, dank je.

Ik wilde alleen even tegen jou en je ouders zeggen hoe trots ik op je ben.

En ik wil jou graag bedanken voor uw eh... voor je hulp.

Hier op school, maar ook in de tijd dat Nina bij jullie woonde.

Ik heb een zware tijd gehad, zoals je weet.

En ik neem het mezelf heel erg kwalijk dat ik jullie nooit fatsoenlijk bedankt heb.

Ik ook. Ik vind het onvoorstelbaar dat mijn dochter een paar maanden...

bij jullie heeft gewoond en dat ik jullie nooit ontmoet heb.

Jullie hoeven me niet te bedanken, hoor.

Ik ben vooral heel erg blij dat het zo goed gaat met jullie allemaal.

(rustige muziek: 'If I Would Have Known' van Kyle Hume)

*I've been trying to forget All the moments that we spent

*'Cause now I do it on my own

*'Cause now I'm alone

*And you're just a memory in my mind

*I would have given anything to say goodbye*

Tim, heb je het gezien? Nee.

Hansje heeft drie negens op haar lijst. Geweldig, he? Echt.

Zo fantastisch. Ja. Yes!

Mogen wij het ook zien? Gefeliciteerd met je dochter.

Ja, dank je. Nou ja, jij ook dus met... jouw dochter.

Zo voelt het wel een beetje, toch? Ja, zo voelt het wel een beetje.

Als jij niet op het juiste moment die opvoedkundige speech had gehouden...

had zij nu niet zo'n lijst.

Hai allemaal! Hee!

Sorry dat ik laat ben. Kunnen we eindelijk proosten.

Nou eh... lieverd, op jou.

Van harte. Op jou. Op jou. Gefeliciteerd.

Goed gedaan.

(stemmen op de achtergrond)

Zit dat wel lekker? Hoezo?

Het lijkt me zo zwaar. O. Nee, gaat prima.

Ik dacht dat Willem ook zou komen. Nee, hij eh...

Hij had iets met zijn werk.

Ik moest zeggen dat hij het jammer vond.

Is opa ziek? Nee, die heeft een beetje last van zijn rug.

En nu is hij ervan overtuigd dat hij longkanker heeft.

Bij elk pijntje of kuchje denkt die man dat hij terminaal is.

Nou Pip, op jou.

Proost. Gefeliciteerd.

(deurbel)

O. Ik ga even.

Is dat niet heel uitgebreid?

Dat gaat toch nooit op.

Nou ja, met al die jongens...

Ja... Ja, ja, ja.

Hee. Hallo.

Je bent er. Ja.

Ik dacht dat jij naar je ouders moest.

Ik had gezegd dat ik al met jou had afgesproken.

En dat vond iedereen wel prima, geloof ik.

Eh... Oké.

Ik heb het zelf ook gelezen. Het is echt heel grappig en goed.

Dank je wel. En dit is van m'n moeder.

Ahhh. Wat ontzettend lief.

Kun je mooi op je vakantie gebruiken. Ja.

Weet je al wat je gaat doen? Eh... Niet echt eigenlijk.

Ga jij nog naar Chris?

Ja, ik hoop van wel. Ja.

Weet je al wanneer?

Ik moet echt even gaan denken hoe ik alles ga organiseren met m'n vader nu.

Dus voorlopig kan ik niet weg.

Ehm... jongens? Jongens, ik wil graag heel even iets zeggen.

Of nou ja... eigenlijk alleen een toast uitbrengen.

Op mijn lieve Pip.

Omdat ik gewoon heel erg trots op je ben.

Dat al je dromen uit mogen komen.

(de anderen joelen) Yeey yeey! Whoe-oe!

O, ik wil ook even iets zeggen.

Ik wil jullie allemaal bedanken.

Omdat jullie er altijd voor me zijn en altijd voor me klaarstaan.

Soms een beetje van een afstandje, maar dat maakt niet uit.

Jullie zijn er. En eh...

Zonder jullie zou ik er echt geen zak aan vinden.

Dus dank je wel. Joe-oe! Proost!

Met werk is het goed.

Ehm...

Maar Dina en ik, we hebben eh... ja...

We hebben het een beetje lastig nu, met een paar dingen.

Dingen? Ja.

Hansje is echt totaal onhandelbaar. O?

Ja. Heel de tijd chagrijnig.

En... nou ja... Grote bek. Boos.

Puber. Ja.

We dachten dat we wel wat gewend waren met Nina.

Maar ehm... We komen er echt totaal niet bij.

Nee. Nee. En verder ehm...

Kijk...

Dina en ik, we hebben nooit conflicten of zo, he. Of gedoe.

Maar ehm...

Nu is het wel een beetje alsof er iets... tussen ons in staat.

En je weet niet wat dat is? Nee.

En Max? Die wordt helemaal gek van Hansje.

En ehm...

Hij baalt enorm dat zijn grote voetbaldroom uit elkaar is gespat.

Ja, maar dat is wat. Maar hij wil het nergens over hebben.

Net als jij vroeger.

Als jou iets dwars zat, ging je helemaal op slot. Potdicht.

En dan? Dan? Niks.

Als ik bleef aandringen, werd het alleen maar erger.

Ik probeerde je te laten zien dat het een opluchting kan zijn door wel over dingen te praten.

Door over mijn eigen dingen te vertellen.

En hielp dat?

Nou, volgens mij zat jij zojuist behoorlijk openhartig te vertellen wat je op je lever had. Toch?

Eigenlijk moet hij ook een rollator. Maar daar wil hij niet aan.

Waar zou dat toch vandaan komen bij jou, dat je altijd iemand hebt om voor te zorgen? Hm?

Ja. Je hebt voor Merel gezorgd, voor de kinderen, voor Chris.

Die is nu het huis uit.

En binnen twee maanden had je je vader al in huis.

En tussendoor heb je ook nog even gezorgd dat Hansje haar examens haalde.

Hoe zit het eigenlijk met voor jezelf zorgen?

Ja, goed. Heel goed. Prima. Echt? Ja.

En je dwangneuroses? Heb je daar nog last van?

Amper. O. Ja.

Wat goed.

Wie wil nog wat drinken? Ik lust nog wel een biertje.

Ik wil nog wel een witte wijn. Heb jij niet genoeg gehad?

Je hebt nog een feestje, toch, straks? Dus...

Ga jij me nu echt vertellen dat ik geen wijn meer mag?!

Dat lijkt me niet heel handig, als jij je daarmee gaat bemoeien.

We kunnen ook nog wat eh... bitterballen bestellen.

Nou, ik denk eigenlijk dat ik ga. Want ik heb nog een feestje.

En ik wil nog even douchen.

Dank je wel. Dag schat.

Nou, ik ga slapen.

Nu al? Ja.

Het is een lange dag geweest.

Kom je ook?

Lodewijk, ik ehm...

Ik lees nog even de krant. Ik kom zo. O.

Fijn dat je er was, man.

Doe je liefs aan papa? Doe ik.

Dag lieverd. We bellen, he?

Doei! Daag!

Lief he, wat Pip zei. Ja, ontzettend lief.

Wel een gek idee, he? Dat ze opeens allebei van school af zijn.

Ja, zo raar.

Al die jaren op tijd opstaan, huiswerk, toetsweken.

Ik vind echt dat je het geweldig gedaan hebt.

Twee kinderen opvoeden in je eentje. Dat is ontzettend knap.

Als je dan ziet hoe Pip die speech houdt.

Zo volwassen. Zo vol zelfvertrouwen. Dat is echt...

Ja, dat is geweldig om te zien. Ja. Dat heeft ze van jou.

Nou, zoveel zelfvertrouwen heb ik echt helemaal niet.

Ik kan gewoon heel goed doen alsof.

Het spijt me, Fabie.

Ik heb er heel erg veel last van hoe ik mezelf gedragen heb.

Dit...

Het was echt eh...

helemaal verkeerd.

Oké.

Nou ja, ik ben blij dat je eh... dat we...

Ik bedoel: het zou fijn zijn als we...

Als er de komende jaren grote dingen gebeuren...

Als ze gaan trouwen of... nou ja, weet ik veel...

kinderen krijgen...

Nou ja, dat... dat we er samen kunnen zijn.

En dat dat geen probleem is.

Ja.

Jammer dat je moeder niet mee kon.

Ze is een beetje ingestort, geloof ik.

En jij?

Trek jij het een beetje?

Ehm...

Nee. Eigenlijk niet.

Ik ben er echt effe helemaal klaar mee.

Met die scheiding. En het gezeik. Dat m'n moeder verdrietig is.

Ik heb gewoon effe totaal geen zin om...

om weer... Om wat?

Om weer de ideale zoon uit te gaan hangen.

Ik doe zo vaak dingen omdat...

omdat m'n zusje er niet meer is.

En ik dus vind dat ik alles op moet lossen.

Ik ben rechten gaan doen omdat ik wist dat de hele familie daar trots op zou zijn.

Terwijl ik er geen reet aan vind.

Ik heb niets met rechten. Echt helemaal niets!

Dan moet je stoppen.

Dit is zonde.

Dat ga ik ook doen.

En ik ga ook niet alleen maar voor mijn moeder zorgen.

Die alleen maar op de bank ligt te huilen.

Dat heb ik namelijk al een keer gedaan. Toen m'n zusje doodging.

Ik trek het niet om dat nog een keer te doen.

Wat een emo-gedoe allemaal. Helemaal niet.

Nee, we vinden het heel vervelend voor je.

Je moet je eigen ding gaan doen.

Wat je ouders doen, is niet jouw verantwoordelijkheid.

Je moet echt uit gaan zoeken wat jij wilt doen en wie jij wilt zijn.

En ik kan het weten, he jongens. Ik ben de expert op dit vlak.

(gegrinnik)

Ah. He. Nou.

Ik heb totaal geen zin meer om te koken.

Nee? Ik heb geloof ik 30 bitterballen op.

Maar Max moet nog wel even wat eten. Ja, ik ga kijken wat hij wil.

Heb jij Jasmijn nog gevraagd?

Ja. Leuk. Vond ze. Leuk idee.

Ja.

Ze eh... We hebben bedacht om het effe over de zomer te tillen.

Want ze gaat natuurlijk op vakantie en eh... wij ook.

Eh... maar... Ja, doen we het daarna.

Prima. Ja, prima toch?

(geklop op de deur) Ja?

Hee. Hee.

En? Hoe was het? Nou... (zucht)

Je hebt niet veel gemist, laat ik het zo samenvatten.

Volgens mij vond Hansje er geen zak aan.

Hansje vindt nergens een zak aan. Haha. Haha.

Ik weet gewoon echt... steeds niet wat ik tegen haar moet zeggen. Hm.

Ik weet niet of ik haar moet dwingen om tegen me te praten.

Dat ze vertelt waarom ze zo boos is. Hm-m.

Of dat ik haar juist met rust moet laten.

Ja.

Lastig hoor. Ouder zijn.

Er is altijd wel iets om je zorgen over te maken.

En je zegt sowieso de verkeerde dingen.

Pap.

Jullie doen het best redelijk, hè.

O ja? Het kan nog altijd een stuk slechter.

Je hoeft je om mij geen zorgen te maken. Het gaat wel.

Ik kwam eigenlijk alleen maar vragen of je iets wil eten.

Wij hebben totaal geen trek meer.

Maar ik kan een bordje pasta voor je maken of zo? Ik zit wel goed.

Ik maak zo wel een tosti.

Zet 'm op, jongen. Dank je.

(Claire fluistert:) Hee. Hai.

Dag lieverd. Alles goed hier?

Alles goed. Ja? Ja. Je vader is heel vroeg gaan slapen.

Hij was moe, zei hij. Maar hij heeft goed gegeten.

En hij leek op zijn gemak. Ah, nou...

Naast jou de bank. Voelde vast vertrouwd. Hihi.

Hoe was de borrel?

Oh, ja... prima.

Beetje opgeklopt.

Ik geloof niet dat we Hansje er een enorm plezier mee hebben gedaan.

Maar ze was wel blij met je kaart. Ah, mooi zo.

Ik maak me een beetje zorgen om haar.

Ja.

Ze is 18.

Dan moet je toch... Ik weet niet hoor...

maar dan ligt de wereld toch aan je voeten, zou je zeggen.

Ze is zo somber. Oh.

Ze heeft volgens mij amper vrienden om dingen mee te ondernemen.

Of mee op vakantie te gaan.

(hij zucht)

Ik geloof zelfs dat ze een beetje zat te vissen...

of ze niet met mij mee naar Australië kon. Nou ja!

Daar heb je nu waarschijnlijk weinig tijd voor, toch? Hm.

Ik heb Gwen gevraagd of ze twee weken kan komen.

Maar die deed natuurlijk weer enorm moeilijk meteen.

Same as usual.

'Jij wilde pappa toch zo nodig in huis nemen'.

Is ook wel een beetje zo, hè. Hm? Jij wilde dit.

Dan moet je ook de consequenties nemen. Ik snap dat je kwaad bent...

dat ze zich niet voor je karretje laat spannen... Ho, ho, wacht...

Wacht heel even, mam.

Ik span niemand voor mijn karretje.

Ik vraag haar gewoon of ze twee weken voor haar vader kan zorgen.

Twee weken! Maar zelfs dat is kennelijk te veel gevraagd.

Niemand heeft jou gevraagd om dit te doen.

Anders zat hij nu in een verzorgingstehuis. Ja!

En dat was niet het einde van de wereld. Ik vind van wel!

Maar je hebt een eigen leven! Nee. Mam. Ik hèb geen eigen leven.

Dat heb ik niet.

Een zoon aan het andere eind van de wereld.

Werk dat me geen reet interesseert.

Een handjevol vrienden die ik amper zie.

En niemand om mee naar een museum te gaan. Maar...

Ja, ik weet ook dat dat geen reden is om je vader in huis te nemen.

Ik... (hij snikt)

(hij huilt)

Ik wil gewoon...

Ik probeer het gewoon goed te doen.

Doorzetten, is een van de belangrijkste dingen...

die ik van mijn ouders geleerd heb.

Niet opgeven. Volhouden.

Als mijn ouders er wel eens helemaal doorheen zaten...

gingen ze echt niet bij de pakken neer zitten of lopen te klagen.

Nee. Dan organiseerden ze juist een feessie..

(dancemuziek)

(muziek: Gold van Morpheus) *I made a heart of sand around me*

En dan nodigden ze de hele straat uit.

Maakten ze eten, ging de muziek aan.

*Watching it reminded me that time, is not a friend

*You never meant to take the Smile from my face but

*Since you've been away I've been stuck in my mind

(telefoon gaat)

En dan stonden ze tot diep in de nacht te dansen. In de huiskamer.

(telefoon gaat nog steeds over)

*Is gold

So I try to be strong

*Though your memory is h avy

*But I will keep you safe as gold*

Mijn vader met een lampenkap op zijn hoofd.

Mijn moeder in haar mooiste jurk.

In polonaise door het huis.

Dwars tegen de somberheid en de tegenslag in.

Dat vergeet ik nooit meer.

(Willem:) Hee, met mij.

Ik ehm... Ik heb nog wat spullen bij je liggen.

Oplader en mijn reservelenzen. Dus eh... Ik wilde vragen...

of ik die morgen even op kon komen halen. App me even. Oké.

Ik hoop dat het goed gaat met je. Doei.

*People go and people stay

*You never meant to take the Smile from my face, but

*Since you've been away I've been stuck in my mind

*Although it made me crazy I appreciate every second of time*

(braakgeluid)

*Is gold*

(Hansje hoest, kreunt en braakt)

Hee, Hans.

Hai. Oh.

Hee.

Gaat-ie wel?

Ik ben geslaagd.

Oh. Nou, wat goed.

Gefeliciteerd.

Oh... O sorry.

Ohhh... (ze braakt)

Rustig maar.

Gooi het er maar lekker uit. (braakt weer)

(vader van Carola:) En natuurlijk is het niet altijd feest.

En lukt het niet altijd om je zorgen opzij te zetten.

*Is gold

*So I try to be strong

Als wij wel eens een slechte dag hebben met verdriet of zorgen...

denk ik toch altijd even aan mijn ouders.

En dan zetten we een muziekje op.

Dansen we even door de kamer. Ja. En negen van de tien keer...

voelen we ons daarna toch echt wel een stukje beter. Ja, haha.

Wat restjes van de koelkast.

Ik heb je gemist. We zijn best wel burgerlijk bezig.

Man komt thuis, tafel gedekt, vrouw achter het aanrecht.

Heb je geen trek, pap?

Ik dacht dat mijn gympies wel goed waren, maar ik krijg een blaar.

Succes ermee. Ja. Wat?!

Wat de fuk! Jezus! Sorry hoor!!

Kom even terug hier nu!

Goed ook dat we het erover hebben gehad. Ja.

Gaby komt over twee weken. M'n vriendin.

Pap, Gwen is er. Dag.

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl