Original subtitles

888

Voor mijn leerlingen is die plek van levensbelang.

Nu zoek ik iemand die hen kan helpen.

U moet zich er allebei op voorbereiden...

dat u waarschijnlijk minder zelfstandig zult worden.

Als je commentaar op pappa hebt...

bel hem op en zeg 't tegen hem.

Sorry hoor, jij wilt toch weg!

Hee, je bent er al.

Ja, ik ben er al. Ja.

Wat goed. Bellen wij nog even?

Ja. Oke.

Denk je dat ze spijt heeft? Tuurlijk niet.

En als het wel zo is, is ze mooi te laat.

Mijn ouders zijn volgend weekend weg.

Dus ik dacht, misschien kunnen we...

Praat je hierover met Jasmijn?

Waarover? Over je scheiding en Merel. Soms.

Ja, zij zit er ook middenin.

Het moet wel van beide kanten komen, toch? Ja.

Net als in een gewoon huwelijk, eigenlijk. Ja.

Je mag dit niet kapotmaken, dat sta ik niet toe!

Je moet als ouders altijd vertrouwen uitstralen.

Ook op momenten dat je dat niet echt hebt.

Misschien wel juist op die momenten.

Want als je alleen maar van de zijlijn blijft toekijken...

met zo'n gezicht van 'dat wordt niks'...

dan wordt 't ook niks natuurlijk.

Je moet pubers de dingen zelf laten uitzoeken.

En ze 't vertrouwen geven dat ze dat kunnen.

Als er iets fout gaat, leg je gewoon uit dat 't erbij hoort.

En hoe ze het weer kunnen oplossen.

En zo krijgen ze zelfvertrouwen.

En 't lef om de dingen zelf uit te proberen en te onderzoeken.

Ik las mijn kinderen vroeger graag voor uit Pipi Langkous.

Want die zei altijd: 'Ik heb het nog nooit gedaan...

dus ik denk dat ik het wel kan.'

Dat vond ik altijd een prima levensmotto.

(muziek van Queen en David Bowie: 'Under Pressure')

*Pressure pushing down on me

*Pressing down on you no man ask for

*Under pressure

*That brings a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Hee, lieverd. Lekker geslapen?

Mwah.

Zijn er geen crackers?

Jawel.

Eh... O, nou.

Ik pak ze wel effe.

Kom je niet te laat zo?

Waarvoor? Je hebt toch die facultatieve lessen? Ja.

Die zijn facultatief, daar ga ik niet naartoe.

Maar je zei dat je een paar wiskunde hoofdstukken niet begreep.

Dit is je laatste kans om nog iets te vragen voor 't examen.

Ik krijg heus wel een voldoende, geen zorgen. Mag ik de hagelslag?

Yes, top.

Moet dat zo, dat shirt tot bovenaan dicht?

Ja. Moet, ja.

Ik maak me geen zorgen...

maar ik vind het een beetje jammer, als je die kans niet grijpt.

Oke, goed om te weten.

't Ziet er heel raar uit, het lijkt net alsof je stikt.

Rot op, ik ben net wakker. Ja?

Jongens, kom op.

Je loopt voor lul, maar dat moet je zelf weten.

Fokking hell, wat ben jij irritant! Zo, hee!

Dag, lieverd. Dag, lieverd(!)

Als je hier wilt blijven wonen, dan hou je er rekening mee...

dat wij hier gezellig willen ontbijten. Want?!

Of anders sturen jullie me terug naar mamma?

Hansje... Ja, what the fuck?

Nou...

Is 't een idee dat jij misschien ook een grens stelt?

Ik heb twee keer...

'Jongens, een beetje aardig doen tegen elkaar hoor'.

Dat maakt indruk(!)

Dat Hansje mij een pesthumeur bezorgt, is nog tot daar aan toe.

Maar dat ze Max zit te jennen, daar kan ik niet tegen.

Hij heeft al genoeg op zijn bord.

Tot vanavond. Hm...

doei.

Goodmorning. Hee.

Goed dat je er bent, man.

Iedereen lijkt wel ziek vandaag. Zelfs al m'n invallers.

Geen probleem, ik had toch een vrije dag.

Nou, waar zal ik beginnen?

Nou, als jij dit wilt afmaken, dan check ik de menu's.

Sure.

Hoe gaat het bij Esther?

Esther is streng.

Als ik 's ochtends m'n bed niet opmaak, krijg ik direct een preek.

En verder, met jou?

Ik weet het niet meer man.

Eh... ik lijk totaal de weg kwijt de laatste tijd.

't Voelt alsof ik met 100 kilometer per uur tegen een muur ben gereden.

Ik heb nergens antwoorden op. Wie ik ben, wat ik hier doe.

Wat ik wil met de rest van m'n leven.

Maar ik ben blij dat jij er bent.

Alleen die zorgafdeling boven, waar hij dan terechtkomt, ik...

ik ben daar heel erg van geschrokken.

Ehm...

volgens mij wordt hij daar doodongelukkig

Ja, ouder worden is niet makkelijk.

En er getuige van zijn, is ook niet makkelijk.

Nee, maar mijn vader is iemand die, eh...

ja, hoe kan ik dat nou uitleggen?

Hij heeft op alles iets aan te merken.

M-hm. Bingo vindt-ie stom.

Slavinken, daar houdt-ie niet van. Vindt-ie ordinair.

Haha. Haha, ja.

Ja, 't is gewoon een beetje een, eh...

een snob, dat vat 't het beste samen.

Een heel aardige snob, maar het is wel een, eh...

een... een snob.

Ja, maar wij zijn wel wat gewend hoor.

Wij gaan heel erg ons best doen om uw vader zich thuis te laten voelen.

Echt.

Wij zitten hier omdat de gemeente heeft besloten om de subsidie...

voor de onderwijsinstelling van mevrouw van Noord te verlagen.

Met alle gevolgen van dien.

Veel instanties leunen op een gemeentelijke bijdrage.

Wij ontkomen er niet aan dat we soms pijnlijke keuzes moeten maken.

Dat begrijp ik, maar 75% is wel heel erg fors.

En heeft tot gevolg dat de school moet sluiten.

En dat is wel heel erg pijnlijk, vindt u ook niet?

Gezien het feit dat er maar 25 leerlingen op de school zitten...

vonden wij het subsidiebedrag dat zij ontving onevenredig hoog.

Wij kregen dat geld om de verhoogde pacht te compenseren.

Mevrouw... Daar hebben we het drie jaar geleden uitgebreid over gehad.

U kunt die afspraak toch niet zomaar terugdraaien?!

Waar mevrouw van Noord op doelt...

is dat de pacht van de grond waar de school op staat...

drie jaar geleden is aangepast.

Aangezien die verhoging onmogelijk te dragen valt voor de school...

besloot de toenmalige wethouder om de subsidie te verhogen...

om EEN en ander te compenseren.

Ja, maar het nieuwe college denkt daar anders over.

My God, 'groetjes'...

Hm?

'Groetjes', daar heb ik zo'n hekel aan...

als iemand dat onder z'n mail zet.

Ja. 'Groetjes', dat zeg je toch niet?

Misschien als je meisje van zeven bent...

maar toch niet als een eigenaar van een groothandel in bouwmaterialen?

Hm.

Of 'hartelijks'.

Krijg ik ook een beetje jeuk van, hoor.

Of 'greetz'.

Met zo'n Z, greetz.

Hahaha.

Wat gebruik jij dan? Ik? Groet.

En jij?

Hartelijke groet, of vriendelijke groet.

Heel saai.

Weet je wat ik echt het allerergste vind?

'Warme groet'. O, ja.

Ja. Een soort slappe, zweterige hand.

Dus ouders krijgen automatisch een sms...

als hun zoon of dochter eruit gestuurd is.

Ja. Op sommige scholen doen ze dat al, met hele goede resultaten.

Maar dat is toch een beetje...

Ouders willen op de hoogte worden gehouden. Dat kan wel wezen...

Ik krijg 't ook terug in de oudergesprekken.

Dat ze niet weten wat hun kind uitvreet...

en dan kunnen ze ook niks doen. Dit gaat veel te ver, Hans.

Ouders kunnen al zien of hun kind heeft gespijbeld.

Wat voor cijfers ze halen, of ze hun boeken vergeten waren.

Dat lijkt me toch wel genoeg?! In sommige gevallen...

Ik vind het belachelijk.

What's next? Gaan we hier camera's ophangen...

zodat ouders kunnen zien wat hun kinderen zeggen en tegen wie?!

Zullen we 't opbouwend houden? Nee, dat wil ik niet!

Ik vind dit een totaal achterlijk plan. Punt!

Wat een ontzettende lul. Komt geen zinnig woord uit.

Maar hij weet wel zeker dat hij bij mij weg wil.

Dus hij geeft verder geen verklaring?

Je hebt het maar te accepteren.

Zonder iets om je aan vast te houden.

Wat een totale eikel.

Ja. Nou, ja. Wil je nog thee?

Het is zo asociaal om je zo in de kou te laten staan.

Dat kan je toch niet maken?! Nee.

Mijn hemel, wat ben je dan een onbeschofte zak!

Je hebt nu 10 keer gezegd wat een ongelofelijke eikel Marcel is.

Dat is toch zo?

Ja, maar je hoeft 't niet de hele tijd tegen me te zeggen.

Ik ben al meer dan 20 jaar met Marcel getrouwd.

Het is raar dat je om de twee zinnen zegt...

wat een ongelooflijke oetlul 't is.

Je zegt toch zelf ook dat het een eikel is.

Maar dat is niet hetzelfde, toch? Dat ik het zeg, of dat jij het zegt.

Ik dacht gewoon... ik vind het heel erg voor je.

Ja, maar het helpt niet! Dus stop er maar mee, oké?

Hee. Hee, gast.

Hoe gaat-ie? Goed en met jou?

Een beetje stress voor mijn examens.

Maar verder prima.

Baal je, van Vitesse?

Soms. En dan zakt het weer.

En hoe gaat het thuis?

Prima. Hansje woont ook bij ons.

O. Oké.

Gezellig? Nou, gezellig...

Ehm... laat ik 't zo zeggen:

met jou was het een stuk relaxter.

(gelach)

En met Linde?

Goed.

Heel goed, het gaat heel goed.

Oké, dus dat is wel serieus.

Ja.

Zeker.

Ik ga vrijdag bij haar logeren.

Haar ouders gaan een nachtje weg, dus...

Exciting.

Zenuwachtig? Nee.

Condooms gekocht? Ja, tuurlijk.

Just checking.

Niet te veel je best doen.

En niet vergeten dat zij ook zenuwachtig is.

Komt goed.

Oh, wat is-ie knap. Ja.

Hai, knapperd. Haha.

Hallo, hallo!

Nadia, lunch je mee?

Nee, ik moet over een half uur weer voeden.

Dus ik ga snel naar huis.

Voordat meneer hier het woedend op een schreeuwen zet.

We zien je over drie weken, toch?

Eh, over vier weken?

Denk ik.

Ehm... hij moet een week wennen op de crèche...

en nu blijkt dat ik 'm na één of twee uur moet ophalen, elke dag.

Dus ik wil vragen of ik misschien een extra week vakantie kan opnemen.

Oké. Ik zal 't met de anderen bespreken.

Oké, ik ga gauw. Voordat hij honger krijgt.

Ik loop even met je mee. Ja.

Doei. Doeg. Zie je. Doei. Doeg.

Best heftig, die eerste weken.

Enorm heftig. Ik ben echt kapot.

Hij is de allerliefste baby van de wereld...

maar ik slaap maar drie uur per nacht, of zo.

En ik ben hele tijd zo opgefokt.

Ik ben hele tijd bang dat-ie niet goed ligt...

of dat hij het te koud heeft.

Dat had ik ook.

En die borstvoeding vreet je ook volledig op.

Ik maak me voor het eerst overal zorgen over.

Hm. Over geld, over de wereld waarin hij gaat opgroeien.

Tja. Of we wel goede ouders zijn.

En hoe ik het in vredesnaam ga doen met de crèche en werk. Pff!

Dat die eerste weken een grote roze wolk zijn is een lulverhaal.

Het is vooral heel erg wennen... (lift-pingel)

en moeilijk, en eenzaam.

En al die andere dingen.

(fluisterend:) Ja.

Sterkte.

Dag, lieverd!

Dag!

Ja!

(stem van Hansje:) Hee, met Hansje. Ik ben er even niet.

Laat een bericht achter na de piep. Hans, ik zie dat je online bent.

Dus neem gewoon even op.

Wat is dit toch voor idioot gedoe?

Ik wil alleen effe weten hoe het met je is.

Nou, ehm... bel me even terug.

't Heeft helemaal geen zin dat ik dat vraag, maar...

Nou, dag.

Ja, ik vind de colleges erg interessant en leuk.

Het is heel anders dan met geneeskunde.

Toen zat ik alleen maar te wachten tot het uur voorbij was.

En m'n tentamens gaan heel goed.

Dus ik ben niet meer bang dat ik het niet haal.

't Scheelt heel erg veel energie.

Wat goed. En jij?

Ja, eigenlijk hetzelfde.

Het is heel leuk hier.

Ik heb elke dag zin om naar school te gaan.

Alleen, eh...

Wat?

Ik kreeg vanochtend een mailtje van de Rietveld.

Dat ik weer ben afgewezen.

O, nee. Wat kut.

Ja.

Heel kut.

En nu?

Ik weet het niet.

Willen jullie eigenlijk kinderen?

O, ja. Zeker weten. Minstens drie.

En hoe gaan jullie dat dan regelen met werk en zo?

Weet ik veel, zie ik dan wel weer.

Ze gaan gewoon naar de crèche.

En als ze ziek zijn?

Of een studiedag hebben?

Dan vraag ik mijn ouders.

Ik denk dat ik een pappadag ga doen.

Dat zien we nog wel even, he. (gelach)

Er zijn weinig woorden waar ik zo'n hekel aan heb als aan 'pappadag'.

Hoezo? Omdat ik 't onuitstaanbaar vind...

dat als mannen één dag in de week thuis blijven...

om voor hun kinderen te zorgen, ze een schouderklopje krijgen.

Terwijl een vrouw, als ze haar kind vier dagen in de week...

naar de crèche brengt, een ambitieuze bitch is.

Ik denk niet dat mensen hier...

Stel, jouw baas stemt in en je krijgt een pappadag.

Dan blijven er nog altijd vier dagen per week over.

Dagen waarop je je kind niet naar de crèche kan brengen...

omdat 't naar het consultatiebureau moet.

Of je moet 'm van school halen vanwege luizen, of hij is uit het klimrek gedonderd.

Terwijl jij net wilde vertrekken naar de rechtbank.

Ik heb het nog niet eens over zwemlessen.

Schoolreisjes, waarbij ouders mee moeten als begeleider.

Herfst-, paas- en kerstpresentaties...

waarbij je moet komen opdraven.

10 minuten-gesprekken, hockeytraining, pianoles.

Dat regelt zich vanzelf, toch?

Nou, in mijn ervaring regelen de dingen zich zelden vanzelf, James.

Jezus, Merel. Misschien gaan wij 't veel beter doen. Dat hoop ik, echt.

Want nu zijn het negen van de 10 keer de moeders...

die zich in 3000 bochten wringen om dingen op te lossen.

En zich dag en nacht schuldig voelen...

omdat ze 't gevoel hebben tekort te schieten.

Daarom zit er een vrachtlading aan jonge ambitieuze vrouwen...

in de ziektewet met een burn-out...

en dat is onrechtvaardig en niet eerlijk!

Hee! Hee.

Wat is het hier stil. Max is naar het feestje bij Linde.

Hij blijft daar slapen. En Hansje is bij Erik.

O, leuk. Ik heb die bijeenkomst over sociale media, op school. Ja.

Lasagne staat in de oven.

O, wat lekker. Tot straks. Ja.

Hee, ik... ik vond 't echt totaal kut vanmorgen.

Ja, ik ook.

Ik heb zo'n slechte dag, als het zo begint.

Nee, ik ook. Eh...

Je had gelijk.

Ik moet duidelijk zijn naar Hansje.

Meer straight.

Ik wil zo graag dat ze het leuk heeft bij ons.

Dat het goed met haar gaat. Dat wil ik ook.

Maar als we haar alles laten bepalen, dan... Nee.

En we moeten een beetje op elkaar blijven letten.

Anders gaat alle aandacht en energie naar die twee pubers.

Ja. Oké.

Het is best een tijd geleden dat we iets leuks hebben gedaan samen.

Ja. Zullen we morgen een hapje gaan eten?

Ja, goed plan. Ja.

Het is sowieso lang geleden dat we...

Haha.

Ja, dat was mij ook al opgevallen. Ja.

Kunnen we iets aan doen.

Zeker.

Maar niet nu, want ik ben al te laat. Nee? Nee, echt niet.

Heel snel? Nee, haha.

Dag, liefie.

Ik weet het niet.

Ik vind gewoon alles irritant.

Ik weet heus dat ik ook heel vervelend ben.

En dan haat ik mezelf ook.

Dan neem ik me voor om niet meer zo stom te doen.

En dan gebeurt er iets kleins en dan ontplof ik.

Waardoor komt dat dan?

Ik weet het niet.

Ik weet even totaal niet hoe het verder moet.

Wat ik in godsnaam in dat tussenjaar moet gaan doen en in de vakantie.

Ik vind er gewoon even geen zak aan.

En jij?

Hm?

Nou, hoe het met jou gaat.

Met mij?

Nou, ik, eh...

ik vind er af en toe ook geen zak aan.

Zonder Hannah.

En zonder Chris.

En de hele situatie met mijn vader is nu...

Ik zit er heel erg mee in mijn maag.

Zijn dementie wordt alleen maar erger nu.

Dus hij moet naar de zorgafdeling.

En ik denk dat dat...

echt helemaal niks is voor hem.

Volgens mij gaat hij daar totaal wegkwijnen.

Maar ja, hij kan ook niet blijven waar hij nu is.

Dus, ehm...

ik zit erover te denken om 'm...

om 'm in huis te nemen.

O?

Ja.

Dat is behoorlijk heftig, toch? Om dan fulltime voor hem te zorgen.

Maar luister, als ik de hele tijd zit te denken...

mijn vader zit nu doodongelukkig te wezen...

dat is ook geen optie.

Ja, maar wie zegt dat hij daar zo doodongelukkig gaat worden?

Ik.

Ik moet je zeggen, het ziet er heerlijk uit.

Haha. Ik wist niet dat jij kon koken.

O, ja. Het is uit een kookboek, hoor.

Ja. Dankjewel.

Ik ben benieuwd, hoor.

Ja.

En?

Ik moet je eerlijk zeggen, hij is erg lekker hoor! Haha.

Hij is heel goed. Ja? Je bent een soort Gordon Ramsey.

Haha, dankjewel.

Yes.

Moet jij zo langzamerhand niet eens naar huis?

Je moet vast het hele weekend leren, toch? Komt echt wel goed, hoor.

Ik sta gemiddeld heel hoog.

Zelfs als ik die examens verkloot, sta ik nog voldoende.

Je was altijd meer van de achten en negens dan van de voldoendes.

Ja. Nu niet meer.

Ik denk dat je er spijt van krijgt, Hans.

Als je het nu laat afweten.

Hoezo? Omdat ik jou een beetje ken.

Je was er altijd zo trots op, op je mooie lijst.

Ik snap het, hoor. Ik snap 't.

Je voelt je klote.

Maar het is zo zonde als je het straks allemaal...

op het laatste moment uit je handen laat donderen.

Gooi jezelf d'r even in.

Twee weken, ben je overal vanaf.

Hee.

Hee. Ik zag op de app dat Joyce ziek was...

dus ik dacht, ik ga even helpen met opruimen.

Dat is lief, maar niet nodig. Frenky is me al komen helpen.

O.

Hai.

Maar, eh... ik wil ook graag even praten over een paar dingen.

Dingen die ik niet snap, waar ik niet helemaal uit kom.

Maar dat kan ook later. Ik doe wel even keuken, ik ben er nu toch.

Dat is geen goed idee.

Jezus Marcel, wat maakt 't nou uit?! Doe niet zo idioot.

Carola...

morgenavond kom ik even langs om wat spullen op te halen.

En dan praten we even. Oké.

(muziek: 'Butterflies' van Abe Parker)

*How do I hold these emotions

*When you spin my world out of place

Tot snel. Tot snel.

*One look at me, it feels like everything

*Is written in marker on my face

*I'm hopin' maybe you can tell me now

*Am I Am I

*The only one that's catchin' butterflies

*Butterflies

*Am I a moth in your flame

*Do you burn the same when I

*Look in your eyes?

*Do you get butterflies?

*Butterflies

*Look in your eyes

*Do you get butterflies?

*Butterflies*

We zeggen het zo makkelijk tegen onze kinderen.

Of tegen elkaar.

'Kom op. Wel een beetje meer geloof in jezelf, hoor.'

Alsof zelfvertrouwen iets is wat je zomaar uit de lucht plukt.

Soms weet je gewoon even niet waar je het zoeken moet. Toch?

Als je voor de vijfde keer voor je rijexamen bent gezakt.

Waar moet je dan in vredesnaam het vertrouwen vandaan halen dat het de zesde keer wel lukt?

(stilte)

Dank jullie wel allemaal voor jullie komst, jullie energie.

Hele fijne dag. Namasté.

Namasté.

Fabie? Ja?

Hoe gaat het? Ja, goed. Prima.

Met jou? Ook goed.

Ga je vanavond eh... uit eten met mij?

Uit eten? Ja.

Morgenavond, kan ook.

Nee, ik ga niet met je uit eten. O. Waarom niet?

Omdat ik eh... Ik ben twee keer zo oud als jij.

O. Nou en?

En ik heb een relatie. O. Ik heb een relatie, ja.

Dan kun je toch nog wel met me gaan eten?

Dat lijkt me echt geen goed idee. Nou, zie je later.

Nee, zie je volgende week. Ja.

Hihi. Doei. Dat hoop ik wel, ja.

(zacht) Hee.

Hee.

Goed geslapen?

Heel goed.

Hartstikke gezellig dat je er bent!

Je hebt vast wel trek in iets, toch? Ja, zeker.

Hoe gaat het met je man?

O. Nou ja, wel goed, hoor.

Het is natuurlijk een beetje ingewikkeld.

Maar we komen er vast wel weer uit.

Hebben jullie elkaar nog gesproken?

Hij komt vanavond even langs om te praten.

Blijf je slapen? Ik moet morgen werken.

En ik heb vanavond met Mees afgesproken.

O.

Vind je dat vervelend? Nee joh, ben jij gek.

Hartstikke gezellig, toch?

Goeiemorgen. Goeiemiddag.

Kom maar. Nee, ik doe het liever zelf.

Het is oké. Volgende week kan ik meer meehelpen.

Dan doet Carola de loods.

En dat gaan jullie zo volhouden?

Tot de zaak is verkocht. En dan?

Wat ga je dan doen? Niks?

Een uitkering aanvragen? Nee, natuurlijk niet.

Met de opbrengst van het huis en de loods kan ik wel even vooruit.

Je hebt die zaak net. Het loopt allemaal goed.

En nu moet het ineens worden verkocht.

Net als met die fietsenwinkel een paar jaar geleden. Waarom?!

We moeten toch allemaal gewoon werken voor de kost?

En van Frenkie begrijp ik het ook niet.

Over de 40 en nog steeds een beetje aan rotzooien.

Frenkie werkt drie dagen per week. Hij heeft zijn eigen huis.

Hij heeft genoeg geld om van te leven. Wat is daar mis mee?!

Ben je als mens meer waard als je 50 uur per week werkt?

Zou jij je bord willen opruimen?

Yo. Hee! En? Leuk feestje?

Ja. Tuurlijk. Ja? Hm-mm.

Maar... Veel mensen? Of eh...

Mwah. Beetje. Nou, oké. Is het laat geworden?

Nee. Nee, niet laat. Nee joh. Oké.

Maar wacht effe. Kijk ik... geen details?

Je krijgt geen details, pap.

(telefoon)

Hee, later, pap. Yo. Rustig.

Merel? Hai Tim. Eh...

Ik bel even om eh... te vragen hoe het gaat daar.

En aangezien mijn dochter niet terugbelt, bel ik jou even.

Ja. Nou, eh... Alles bij elkaar, eh... gaat het wel.

Ze is de hele week al niet te harden.

Maar gisteravond is ze bij Erik gaan eten.

Misschien heeft hij haar een magisch drankje gegeven of zo.

Ze zit nu gewoon haar huiswerk te doen.

O? Ja.

En ze heeft de hele dag nog niet tegen iemand geschreeuwd.

Dus ik ga de vlag zo uithangen. Nou, dat eh... is mooi.

Klinkt goed, toch? Ja.

Vraag je haar of ze mij even belt? Doe ik. Ja.

Ze belt mij ook nooit terug, he.

Misschien een troost?

Ja. Maar jij hebt nog een andere dochter, die jou wel belt.

Oké, nou, fijn weekend. Ja. Dag.

Ik ehm...

Ik heb lang nagedacht. Over wat je zei de vorige keer. En...

Je hebt gelijk.

Ik heb jou in de steek gelaten. En dat spijt mij heel erg.

Het ging al zo lang niet goed tussen je moeder en mij.

En ik... Ik wist niet hoe ik dat op moet lossen.

Praten lukte niet meer. En de ruzies...

die werden alleen maar erger.

En...

Toen ben ik op een dag gewoon de deur uitgelopen.

Ik zag geen andere uitweg.

Maar... Ik had jou nooit achter mogen laten.

Jij bent de dupe geworden van al dat gedoe.

En dat vind ik heel erg.

Ik hoop dat je ehm...

dat je me gelooft.

En dat je wilt proberen om...

Kijk, ik...

Ik snap dat het tijd gaat kosten. En...

dat je je reserves hebt. Maar...

Ik wil heel graag mijn dochter terug.

Ik wil heel, heel erg graag jouw vader weer zijn.

Hoe het voelt? Hoe wat voelt?

Dat Hansje nu ook weg is.

Dat voelt belachelijk. Dat voelt het.

20 jaar lang loop je de sloffen uit je lijf om het voor elkaar te krijgen.

Werk, huishouden, koken, zorgen.

En ineens is het: toedeledoki. En dat was het dan.

Ik weet dat ik fouten heb gemaakt en dat ik het niet allemaal goed doe.

Ik hoef geen fanfare en ook geen bloemen.

Maar dit is het andere uiterste.

Ik word doodgezwegen, door allebei mijn kinderen!

Alsof ik niet meer besta!

En iedereen weet het altijd beter.

Tim. En die zelfverklaarde opvoed-expert van een Dina...

die zitten mij al jarenlang in te wrijven dat ik het verkeerd aanpak!

Maar intussen bakken zij er helemaal niks van met Hansje!

En als Erik een keer een goed gesprek heeft gehad met Hansje...

nou, dan moeten we allemaal heel erg onder de indruk zijn.

Sodemieter toch op zeg! Eén goed gesprek!

Dat is echt wel wat anders dan dag in, dag uit, jarenlang zorgen voor iemand.

En wat vind jij zelf?

Vind jij ook dat jij het niet goed hebt aangepakt?

Wat Dina en Tim en Erik allemaal zeggen...

dat doet er voor mij eigenlijk niet zoveel toe.

Ik wil liever weten wat 't jou doet dat allebei je dochters weg zijn.

Voel je je schuldig, dat je Hansje gevraagd hebt om te vertrekken?

Het ging gewoon niet. Dat is toch glashelder?

Ik had geen keus. Volgens mij is het tijd. Merel, ik denk...

Ik word gek van dat oeverloze gelul. Zullen we een nieuwe afspraak maken?

Ik bel wel. Voorlopig kan ik niet, ik heb het druk.

Hee pap.

Hee jongen.

Mooie dag vandaag, hè?

Ja. Het is een mooie dag. Ja.

Wat lees je?

Kopland.

Jonge Sla.

Jonge Sla.

Alles kan ik verdragen

Het verdorren van bonen, stervende bloemen

Maar jonge sla in september, nee

Wat zou je ervan vinden...

om een tijdje bij mij te komen wonen?

Mag je daar platen draaien?

Tuurlijk, we nemen je pick-up gewoon mee.

En heb je televisie?

Ja.

En een goeie?

Een hele goeie, pap.

Oké.

Oké.

Krijg jij het niet koud zo?

Nee, het is mooi weer.

Er waren een paar dingen waar we het over moesten hebben.

En dan gaan jullie uit eten? Ja, is dat verboden?

Ik probeer het een beetje goed te doen, samen die scheiding.

Sorry. Ik vind het raar dat je het niet gezegd hebt.

Gewoon even bijpraten. Over de kinderen en financiële dingen.

Dat is alles.

Ik denk dat ik er niks over heb gezegd...

omdat je laatst ook al zo ongerust klonk.

Toen we het over Sophie hadden, terwijl dat nergens voor nodig is.

Ja, oké, maar als je gaat verzwijgen dat je met haar hebt afgesproken...

maak ik me pas echt zorgen. Nee, dat snap ik ook. Zeker.

Maar daar is echt geen enkele reden voor.

Sophie is haar eigen ding aan het doen.

Ze heeft een nieuwe baan en ze wil misschien verhuizen.

De stad uit. O. Naar iets rustigers, buiten.

Dat is natuurlijk lastig, met de kinderen, als ze verder van elkaar vandaan wonen. Ja.

Maar ik snap het ook en misschien is het voor de kinderen wel fijn.

Ik zal het de volgende keer gewoon zeggen als ik met haar heb afgesproken.

Ja.

Dan moet jij beloven dat je je geen zorgen maakt.

Oké? Ja.

Proost. Proost.

Op jullie eindexamen. Shit, jullie hebben examens volgende week.

Ja, en de week daarna. Dan zijn we er eindelijk vanaf.

En dan? Wat gaat het worden? De Pabo.

Maar dat wilde je toch juist niet meer?

Ja, ik twijfelde ineens, maar het lijkt me toch wel leuk.

En ik weet niks anders, dus.

En ik heb echt geen zin in een tussenjaar.

Dus ik ga het gewoon proberen en als het niks is...

dan stap ik over naar iets anders.

En jij? Ik neem wel een tussenjaar.

En ik ga werken en op mezelf wonen hopelijk.

En die afspraak met je vader? Is het al een beetje oké?

Ja, hij meent het volgens mij wel echt.

Dat hij wil proberen om weer meer contact te hebben.

Maar ik vind het soms gewoon lastig om...

Ik ben gewoon een beetje wantrouwig geworden, geloof ik.

Maar als jij een kamer zoekt...

en jij struggelt met de huur en hoe je alles moet betalen en zo.

Waarom verhuur je dan de logeerkamer niet aan Nina?

Dan zijn jullie allebei van jullie probleem af.

Toch?

Mmm, maar eh, dat ziet er wel serieus uit allemaal, hè?

Max en Linde. Ja, volgens mij ook.

Maar ze is ook wel geweldig, hè?

Met die politieopleiding. Dat is zo stoer. Ja.

En wat denk jij?

Zouden ze al eh...

Nou, dat zou me echt niks verbazen. Nee?

Nee. Ik denk het wel, ja.

Nou.

Dus dat hele verhaal over dat feestje en zo?

Ja, ik denk dat ze gewoon...

Nee? Jawel. Ik weet het niet.

Wauw.

Leuk toch? Ja, heel leuk.

Even afwassen? Nee joh, doe ik later wel.

Hee, hoe gaat het met je ouders?

Dat weet ik niet.

M'n moeder doet nog steeds alsof het allemaal wel weer goed komt.

En je vader? Die spreek ik niet meer.

Echt even geen zin in.

Sorry van eh...

Het was misschien niet zo handig om het zo op tafel te gooien. Wat?

Dat plan dat Nina hier komt wonen.

Ik snap best dat je het niet zo relaxed vindt. Hoezo?

Omdat jullie iets gehad hebben.

Nee, dat is vet lang geleden, man.

We zijn nu gewoon goede vrienden. Ik vind het juist een topplan.

Als we de kosten van de huur, de boodschappen en zo kunnen delen, is het een stuk beter te doen.

Denk je niet dat het eh... Wat?

Misschien awkward is als je met Mees gaat samenwonen?

Nee, helemaal niet, hoezo?

Nou, ik heb soms het idee dat Mees eh...

dat-ie jou nog...

Met kerst zei hij toch ook... Dat is wel echt over nu, toch?

Het zou wel echt een fokking ideale oplossing zijn.

IJs, kaas, crème brulée, tiramisu.

Ik weet eigenlijk niet of ik nog wel iets op kan eigenlijk.

Nou, we kunnen delen.

Ja, is goed.

(telefoon)

Heeft u een keuze kunnen maken?

Ja, een tiramisu om te delen alsjeblieft.

Dank je wel.

Was dat Jasmijn?

Ja, maar ik bel morgen wel even terug.

Op zaterdagavond om 22.00 uur?

Ja, ze had vandaag een lastig gesprek met haar ex.

Ik denk dat ze even... Even wat?

Even haar hart wilde luchten.

Bij jou? Bij mij, ja.

Ik word hier dus een beetje gek van.

Dat je echt doet alsof mijn minnares belt.

Ik denk dat jij het ook lastig zou vinden...

als ik op zaterdag om 22 uur door een collega wordt gebeld, waarvan je weet dat hij me leuk vindt. Dina.

Ik heb al 1000 keer gezegd dat er niks aan de hand is.

Alleen jij hebt het nog over die kerstborrel. We zijn gewoon vrienden.

Maar je weigert dat te geloven omdat het een vrouw is. Helemaal niet.

Natuurlijk, als het een man was, was er niks aan de hand.

Dan gaat het niet om. Dan had je het zelfs aangemoedigd.

Het gaat om wat er op die borrel... Ik ben gewoon klaar.

Sorry, met dat domme jaloerse gedoe.

En ik moet me voortdurend verdedigen.

Je vertrouwt mij niet. Dat is het. Nee.

Ik vertrouw het inderdaad niet.

En volgens mij heb ik daar alle reden toe.

(deurbel)

Hee. Hee.

Kon je wel weg?

Joyce is weer beter.

En het was niet druk.

Ze sluit ook af. Oké.

Heb jij nog contact gehad met Danny?

Ja, die was hier vandaag. Hij eet bij Mees.

Hoe ging het met hem?

Ja, wel oké geloof ik.

Mooi.

Marcel, ik heb nagedacht over een oplossing.

Over een manier hoe we hier misschien uit kunnen komen, met z'n tweetjes.

En ik begrijp dat jij ruimte nodig hebt...

om na te denken, tijd voor jezelf, dingen op een rijtje te zetten.

Dus ik dacht...

wat als we nou een tijdje doen zoals nu?

Gewoon iedereen om de week de zaak.

En dan ga jij voor de zomer iets huren, iets goedkoops op een camping of zo.

Dan spreken we gewoon eens per week af, één avond om te praten.

Of gewoon iets leuks kunnen we doen om elkaar weer te leren kennen.

En terug te vinden.

Elkaar weer terugvinden.

Dat lukt alleen wanneer je dat allebei wil.

En het spijt me ontzettend...

maar als ik zeg 'ja, dat is een goed plan' is dat gewoon niet eerlijk.

Want ik wil het niet meer.

Ik hoop echt dat ik het op een dag beter kan uitleggen.

Hoe ik me voel, waarom ik dit doe.

Bij Esther wonen gaat echt niet langer.

Ik weet dat ik had voorgesteld om het nog een tijdje aan te kijken, met het huis, met de zaak...

maar als we de boel niet verkopen, kan ik echt geen kant meer op.

Dus je gaat me eruit zetten?

Volgens mij zijn er twee opties.

Of jij gaat serieus onderzoeken hoe je mij kan uitkopen...

of we verkopen en delen de winst. Oké, dat zijn mijn opties.

En wie zegt dat jij dat kan bepalen? Niet doen. Wat niet doen? Dit. Wat!?

We praten wel verder wanneer je weer rustiger bent. Nee, we praten helemaal niet verder.

En ik word helemaal niet rustig!

Ik ga naar boven wat spullen... Nee, jij gaat helemaal niks!

Je wou zo graag weg, ga dan weg! Doe even rustig.

Ik weg, het huis weg, alles weg! Rot op! Eruit!

(muziek)

Vertrouwen ligt niet voor het oprapen.

Je kan het niet kopen, niet lenen.

Je kan het alleen maar krijgen.

(muziek)

En je krijgt het alleen maar als je het verdient.

(muziek)

En als je het eenmaal hebt...

moet je het met heel je ziel en zaligheid bewaken.

(muziek)

Want als je samen bent met iemand die je echt vertrouwt...

Dat is iets prachtigs.

Omdat je dan je wapens af kan leggen.

(muziek)

En kunt zeggen: Dit ben ik. Met al mijn zwaktes.

En mijn tekortkomingen.

En dat kan zo'n opluchting zijn.

(muziek)

Maar vertrouwen is een kwetsbaar ding.

En als het wordt geschonden door iemand waar je veel van houdt...

Dat is een van de ergste dingen die je kan overkomen.

Want je krijgt het niet zomaar terug.

Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.

Dat zeggen ze niet voor niks.

Één vingerknip en hop, weg is het.

Nee, nee, nee!

Kutzooi!

Wat vervelend voor je. Maar dit dus! 'Wat vervelend voor je'. Wat is dat?

Sorry dat ik besta!

Ik trek het niet dat je mijn huwelijk van 20 jaar vergelijkt met een relatie van een paar maanden.

Niemand heeft jou gevraagd om dit te doen.

Als ik het niet had gedaan, had hij in een verzorgingstehuis gemoeten.

Gefeliciteerd.

We gaan het gewoon doen, volgens mij. Ja.

Ik ben verliefd op je en volgens mij weet jij dat heel goed.

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl