Original subtitles

888

Maar je komt me opzoeken, toch?

Een half jaar is niet zo lang. Een half jaar...

is belachelijk lang.

Ze hebben eindelijk iets gevonden binnen mijn budget.

Supergaaf, toch?

Ik moet nog borg betalen. O, Jezus, Mees.

Hansje en Lieke zijn nooit iets tekortgekomen.

Ik krijg veel klachten.

En laatst had je vier zware onvoldoendes.

Nou en? Ik sta toch voor alles nog een 6?

Hoe is het eigenlijk met Jasmijn? Goed. Hoezo?

Nee, gewoon.

Oké. Hee, thanks.

M'n vader appte vorige week. Je vader? Ja.

Hij wil afspreken.

Zijn die nieuw? Ja. Van Dina gekregen.

Dat dacht ik al.

Het spijt me, Max, maar alleen de allerbesten kunnen door.

En tot mijn spijt hoor jij daar niet meer bij.

Wat wil je niet meer?

Dit leven, met jou.

Pubers hebben vaak het gevoel...

dat niemand ze begrijpt...

dat niemand op de hele wereld snapt hoe ze zich voelen.

En dat is een heel ellendig, eenzaam gevoel.

Het stomme is:

Hoe eenzamer je bent...

hoe meer je je gaat afsluiten.

Ja, je gaat dan naar je kamer. Deur op slot, gordijnen dicht.

Onbereikbaar voor iedereen.

Het is heel moeilijk als ouder om je kind zo te zien.

En je kunt niets doen.

Wat dan helpt is muziek.

Muziek is heel belangrijk als je jong bent.

Dat je dan mensen hoort zingen over dingen die je zelf ook voelt.

Frustratie, pijn.

Het kan zo'n troost zijn.

Altijd alles maar in je eentje op je schouders dragen is heel zwaar.

Weet je, je zou pubers graag in hun oor willen schreeuwen:

Je bent niet alleen.

Er zijn wél mensen die je begrijpen.

Je moet ze alleen nog weten te vinden.

(muziek van David Bowie en Queen: Under pressure)

*Pressure

*Pushing down on me

*Pushing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Ja, ik voel me gewoon zo mislukt.

Zo... on-bijzonder.

Er zijn duizenden jongens die goed kunnen voetballen...

maar ik was speciaal, ik was geselecteerd. En nu...

nu is dat allemaal weg.

Nu ben ik gewoon...

ja, gewoon.

Ik vind je helemaal niet gewoon.

Iedereen was trots.

M'n ouders, m'n opa's, m'n oma's, m'n zussen.

En nu...

zit ik gewoon weer op school, in een gewone klas, en ben ik gewoon...

gewoon een sukkel.

Een sukkel? Ik vind je helemaal geen sukkel.

(de deur gaat open)

Zo. Hoi.

Hee. Haha.

Hai. Hee Linde.

Wil je mee blijven eten?

Eh, ja hoor. Is goed.

Gezellig.

Even kijken.

O, hier. Leuk, toch?

Ja, prima.

Ik stuur het wel later. Het is nu midden in de nacht daar.

Heb jij Chris al gesproken?

Nee, nog niet.

Je moet 'm gewoon een keer facetimen.

Dan weet je hoe het eruitziet daar. Z'n kamer en z'n school. Echt leuk.

Wil je nog wat?

Eh, nee, ik ben oké. Ik moet zo nog leren.

(Hansje schraapt haar keel)

Dus ik wil eigenlijk naar huis toe zo.

Wat is er?

Wat? Niks. Je doet gewoon een beetje raar. Ik doe helemaal niet raar.

Als je naar huis moet, ga je toch lekker naar huis.

Ik houd je niet tegen. Jezus, Hans.

Wat is er allemaal aan de hand? Niks!

Ik kom helemaal hiernaartoe voor jou.

Dan ga je na een uur alweer weg.

Ik zei toch dat ik moest leren en niet heel lang had. Ja.

Hoi. Hee. Ik heb me ingeschreven voor de yinklas.

Ja, ik had je op de lijst zien staan.

O. Ik vind het altijd heel leuk als je meedoet in m'n les. O.

Als jij hier binnen komt lopen, is mijn dag in één keer helemaal goed.

Oké.

Ehm, nou...

Tot zo. Ja.

Je vader en ik willen natuurlijk graag helpen.

Maar als je langer hier wil blijven...

dan willen wij wel een beetje weten wat er speelt.

Heeft een van jullie iemand anders? Nee. Pa.

Er moet toch een reden zijn? We snappen het gewoon niet, Marcel.

Je kan Carola toch niet zomaar in de steek laten?

Na alles wat jullie samen hebben meegemaakt.

Jullie zijn zo'n goed team geweest altijd.

En nu werkt dat team niet meer.

In elk geval niet voor mij.

En het stomme is dat ik het niet eens kan uitleggen.

Er is geen aanleiding.

Het spijt me echt.

Het gaat niet meer.

(muziek van Jason Green: Made for me)

*All these nights alone

(berichttoon)

*So far away from you

*All these feelings are telling me

*That our love was true

*All these memories

*Flowing through my mind

*I just can't let go

*I still want you in my life

*I believe you were made for me

*You were made for me*

(er klinkt muziek)

Aah.

Hai. Hee.

Hadden we dat niet even kunnen overleggen? Sorry?

Ook leuk om jou te zien, Merel. Goedemorgen.

Dina is nu 15 jaar medeopvoeder en -verzorger van Hansje.

Ze weet goed hoe het er op school voor staat.

Dus ze heeft vast iets zinnigs bij te dragen.

Misschien had je het kunnen aankondigen. Ik ga weer.

Nee, je blijft gewoon.

Oké, ehm... Nou... Volgens mij zitten we hier...

omdat we ons alle drie zorgen maken over Hansje. Ja.

Nou, ehm...

Ik weet het even niet meer zo goed.

Ze trekt zich nergens iets van aan.

Ze is niet voor rede vatbaar.

Ze is constant strontchagrijnig.

Ze helpt niet mee.

Ze laat overal een puinhoop achter.

Ik ben echt, echt een beetje aan het eind van m'n Latijn.

Ja.

Ze reageert ook niet op mijn mails...

of mijn berichtjes. En...

als ik haar bel, dan...

Ze neemt niet op, maar ik zie dat ze online is.

Ik heb haar wel gesproken, op school. Als conrector dus.

Omdat ze bij de laatste PTA-toetsen bijna alleen maar onvoldoendes had.

Onvoldoendes, Hansje?

Wat, weet je dat dan niet? Nee.

Maar je ziet dat toch, in het, hoe heet het, Magister.

Nee. Als een kind 18 is, krijgen ouders alleen inzage...

als een kind expliciet toestemming geeft. En dat geeft Hansje niet.

Nou ja...

Ik vind dat, of Dina en ik...

wij vinden echt dat we moeten gaan praten met haar...

dat we echt moeten zeggen... Tuurlijk! Vooral weer praten.

We kunnen wel proberen om in ieder geval...

Je kan lullen als Brugman, maar we lossen dit niet op...

met een opvoedkundig verantwoord gesprekje.

Ze loopt overal voor weg. Ze gaat niks aan.

En wat stel je dan voor?

Ik weet het niet.

Volgens mij moeten we iets forceren. Een soort interventie doen.

Met z'n drieën?

Ja, met z'n allen.

Dan heeft ze in ieder geval het gevoel dat het menens is.

Ik wilde het nieuws aanzetten, want het is hier zo stil.

Maar de radio doet het niet.

En de krant is ook niet gekomen.

Nee. Dat klopt, pap.

Je hebt nu 'n abonnement waarbij hij alleen op vrijdag en zaterdag komt.

O. Dat hebben we samen veranderd, weet je nog?

Omdat je zei dat je het te veel vond.

Dat je geen tijd had om het allemaal te lezen.

Maar een mens kan toch niet zonder de krant? Ja.

Nou, ehm...

Ik kom straks wel even langs. Ja?

En dan breng ik de mijne mee. Ja. Goed.

Heb je eigenlijk al ontbeten?

Eh...

Ja, dat geloof ik niet.

Ga maar even iets eten, pap.

Ik kom er zo aan. Ik zie je zo. Goed?

Ja. Dag. Dag.

Mmmm. Mam.

Hier. Ik heb nog wat gevonden waar je misschien wat aan hebt.

O, super. Dank je wel, mam.

Hee, wat ziet het er goed uit, joh.

Ja, het wordt best gezellig, hè? Heel.

Ja. Moet je die stoel zien.

Bij de kringloop. 12 euro.

Nou ja, wat leuk.

Hee, dus het gaat allemaal wel goed hier?

Ja. En met geld?

Het lukt wel. Het is best krap, maar ik red me wel.

Mmm. Het valt me gewoon tegen hoe duur alles is.

Vooral boodschappen. Ja, erg, hè? Ja. Wil je wat drinken?

Nee. Ik kwam alleen even vragen of jij wilde komen eten vanavond.

Willem komt, met de kinderen. En ze baalden enorm toen ze hoorden dat jij er misschien niet was.

Ja, leuk.

Pap?

Pap?

Jezus.

Pap.

Hee.

Papa.

Huh? Hee.

Wat is er nou? Huh?

Voel je je niet lekker?

Hè? Is het...

ochtend al?

Is het ochtend? Het is 12 uur geweest.

Hè? Had je geen zin om op te staan?

Ik ben zo moe.

Kom. Ik...

Ik zal je even helpen.

Met aankleden. Kom. Hè? Ja. Kom.

En dan gaan we ook even naar buiten. Misschien een kopje koffie drinken.

(gesteun)

Zo. Moet je niet werken dan? Rustig.

Laat maar los. Laat maar los.

Ah. Zo.

Kom. En nog even...

Wat is dit nou toch allemaal weer?

Even voorzichtig opstaan.

Want je had me gebeld, hè, pap.

Weet je nog? Over de radio.

En ik heb ook m'n krant mee. O ja.

Ja. Ja. Ja, het was gezellig hoor, jochie.

Ja, heel lief van je.

Fijn dat je er even bent.

Ja. Hahaha.

Nou, kom.

Ja? Ja. Leun maar op mij.

Zo.

Rustig.

Niet te snel.

Gaat het? Ja hoor.

Ik heb het al jaren in m'n hoofd, maar ineens denk ik:

Wil ik dat wel? Dan zit ik wéér op school.

Als je de pabo gaat doen, zit je de rest van je leven op school.

Ja, vreselijk toch? De rest van je leven in zo'n gebouw...

waar het altijd stinkt naar gymschoenen en bananenschillen.

Heb je al een ander plan?

Ja, ik zou eigenlijk wel iets praktisch willen doen.

Meubelmaken of zo. Lijkt me echt chill.

Doe je dat toch. Als het voor de rest van je leven is...

dan kun je maar beter iets kiezen wat je echt leuk vindt. Ja.

Het was ook een beetje het plan dat...

Nou ja, Jeroen gaat misschien ook de pabo doen.

Ja, en?

Nou, eh... Je weet hopelijk zelf ook wel dat het een slecht plan is...

om iets te gaan doen alleen omdat je vriendje het een goed idee vindt. Nee.

Oké.

Gelukkig. Dat we dat maar even duidelijk hebben.

Zo.

Hm?

Nou, dan leg ik deze hier neer. Dan kun je die straks lezen.

Hij is toch nog gekomen!

Nee, die heb ik meegebracht.

Van thuis. O.

Eh...

Moet jij niet werken?

Zo meteen.

Als je straks naar de radio wil luisteren...

dan moet je even goed kijken dat je de juiste hebt.

Kijk. Deze is van de radio...

en deze was van de televisie.

Ja. Wat goed, zeg. Wat handig.

Nu kan ik me nooit meer vergissen.

Ja.

Hallo.

O, hoi. Voorjaarsschoonmaak?

Ja. Ik dacht: Ik neem de boel maar weer eens stevig onder handen.

En ik moet echt door, want we gaan zo open. O ja, tuurlijk.

Ik kwam alleen vragen of jij en Marcel volgende week komen eten.

Het leek me leuk als jullie Willem wat beter leren kennen. O.

Oké. Maandag, is dat het handigst? Dan zijn jullie dicht, toch?

Ja. Eh...

Ik, eh...

Ik moet alleen even kijken wanneer Marcel weer wat bijgetrokken is.

Die is naar z'n ouders verkast. O!

Hebben jullie ruzie?

Nou, weet ik veel. Hij is weer eens boos.

Op jou? Op mij, op alles...

op de hele wereld.

Maar als hij naar z'n ouders is, dan...

Je weet toch hoe hij is? Altijd onrustig en ontevreden.

Dan loopt het supergoed in de loods en dan verveelt hij zich weer.

Zo gaat het altijd bij hem. Komt wel weer goed.

Maar... Ik laat het je weten als Marcel wat gekalmeerd is, oké?

Dan gaan we eten. Super.

Maar ik moet nu echt even door.

Oké.

Doei. Doei.

Ik snap heel goed dat jullie het druk hebben.

Luister, meneer Larooi...

toen vanmorgen het ontbijt gebracht werd...

zat uw vader keurig netjes aangekleed te wachten.

Hè? Wacht even.

Ja. En we hebben dat al wel wat vaker gemerkt.

Dus dat hij overdag in bed kruipt...

omdat hij denkt dat het alweer avond is.

O.

Ja. Misschien heeft uw vader zo langzamerhand...

wat extra zorg nodig.

Deze appartementen zijn voor mensen die zich nog goed kunnen redden.

En uw vader...

En op de afdeling hierboven is er meer zorg, meer aandacht, meer hulp.

En misschien heeft hij ook wel wat meer aanspraak.

Ik probeer echt zo vaak mogelijk te komen. Tuurlijk.

U kunt hier echt niet altijd zijn. Dat snap ik heel goed.

Mijn vader is heel erg gesteld op zijn privacy.

En ik weet niet of zo'n zorgafdeling...

of dat nou gaat werken.

Kan ik het anders even zien?

Ja, tuurlijk. Loop even mee.

Dan kijk ik of er iemand is die u rond kan leiden. Ja.

Esther, ik...

We hebben allemaal weleens een periode dat 't niet zo lekker loopt.

Hartstikke vervelend. Ja, niks aan te doen.

Tanden op elkaar en doorzetten.

Maar om dan meteen de hele boel op te blazen vind ik zo'n zwaktebod.

Ik kan daar echt niet bij...

dat je gewoon je biezen pakt en de deur uit loopt.

En verder zoekt iedereen het maar uit?

Ik ga vast even de tafel dekken.

Besef je wel hoeveel mensen hier verdriet van gaan hebben?

Ik doe dit niet omdat ik het leuk vind, maar omdat ik niet anders kan.

Heb je al met Danny gepraat?

Ik denk dat Carola en ik dat samen moeten doen.

Heb jij Danny nog gesproken de laatste tijd? Nee. Hoezo?

Carola vertelde me dat zij en Marcel ruzie hebben.

O. Hij zit nu bij z'n ouders.

Wat is er dan? Ja, daar kwam ik dus niet achter.

Maar Carola deed zo overduidelijk haar best dat het wel meeviel.

Ik kreeg juist het gevoel dat dat... Wat kut.

Ze zijn juist altijd zo lief samen. Ja.

Als het zelfs met hen niet goed gaat...

dan verlies ik echt ál m'n vertrouwen in relaties. Ik ook.

Zij zijn echt de ideale ouders.

Ja, het komt vast wel weer goed.

Die twee hebben zo veel meegemaakt samen. Die vinden elkaar wel weer.

Laten we het hopen.

(de deurbel gaat)

Nou, wat leuk.

Ja, ik dacht: Ik kom even langs.

Misschien heb je zin om samen te eten.

Kom erin.

(muziek)

Vind je ze mooi? Wil jij ook gaatjes?

Pap, mag ik ook gaatjes?

Daar heeft je moeder iets over gezegd, toch? Als je 13 bent.

En als het af is bij mij...

moeten jullie ook gezellig een keertje komen logeren. Graag.

Dan kom ik ook langs. Vind ik wel gezellig.

Dat is lief. Leuk idee.

Niet op zaterdag. Dan heb je tennis. Je zat toch eerst op judo?

Eh, ja, ik zat op judo. Maar dat was niet zo leuk.

Die leraar was heel streng.

Maar tennis is echt veel leuker.

Soms duurt het even voordat je weet wat je leuk vindt. Ja.

Lekker? Je mag zo nog veel meer pakken.

(muziek van Dodgy: Good enough)

Hoeveel betaalt papa eigenlijk voor mij, aan jou?

Hoezo?

Nou, gewoon. Dat wil ik weten.

150 euro per maand.

Spreken jullie elkaar nog weleens?

Waarom is dit ineens interessant?

Heeft hij je gebeld?

Nee.

Geappt.

Waarom?

Moet-ie iets van je?

Weet ik veel. Hij wil met me praten.

Typisch, dit. Wat?

Je bent bijna 18, bijna klaar met school, bijna opgevoed...

en daar is meneer ineens. Jarenlang was hij nergens te bekennen.

En nu hoeft er niet meer voor je gezorgd te worden...

en dan komt-ie zich ineens melden? Wat een eikel. Mam, please.

Terwijl meneer aan een nieuw leven begon en het af liet weten...

kon ik hier de scherven bij elkaar vegen.

Oké. Dank je wel, mam. Nu weet ik wel wat hij verkeerd gedaan heeft.

18 jaar lang heeft hij zijn verantwoordelijkheid ontlopen.

Alles kwam op mij terecht.

Hoeveel zelfmedelijden kan je hebben. Alles moest ik alleen doen.

Sorry hoor, maar even voor alle duidelijkheid:

Ík heb vooral voor jóú gezorgd de afgelopen jaren en niet andersom.

Jesus!

Dus binnenkort krijgt hij weer een onderzoek om vast te stellen hoe progressief het is.

Maar goed, ik zie zelf ook wel...

dat hij zich in z'n eentje niet meer kan redden.

En die andere afdeling?

O, daar worden ze de hele dag in de gaten gehouden. Ja.

Iedereen bij elkaar.

Voor de televisie, in de keuken.

Echt zo'n plek waarvan je altijd dacht:

dat nooit.

Nooit, nooit, nooit.

Maar ja, misschien vindt hij het wel heel erg gezellig.

En de mensen die daar werken zijn ontzettend lief. Ja.

Maar jij ziet het niet voor je? Nee.

Ik zie hem daar totaal niet tussen zitten. Mm.

Toetje? Ik heb nog ijs staan.

Nee, nee. Oké.

Heb je Chris nog gesproken eigenlijk? Ja, vorige week.

Hé. Ja, het gaat heel goed met hem.

Ja? Dat is toch wel fijn hè. Ik vind het zo leuk voor hem.

Ja.

En je zus?

Mijn zus.

Ehm, ja, die doet heel raar.

Je wilt al jaren naar de pabo.

Ik dacht echt dat je dat 100 procent zeker wist.

Dat dacht ik ook, maar ineens twijfel ik.

En wat wil je dan nu gaan doen? Dat weet ik nog niet.

Daar ga ik over nadenken. Dan mag je wel opschieten.

Je moet je over twee maanden al inschrijven. Ja, dat weet ik, mam.

Dus lijkt het me een beetje laat om alles ineens om te gooien...

op het allerlaatste moment.

Lijkt me ook niet handig te beginnen aan iets waar je geen zin in hebt.

Ja. Soms duurt het gewoon even, toch?

Voor je weet wat je leuk vindt. Ja, precies.

Is helemaal niet zo erg. Vind je het zelf niet een beetje raar? Wat?

Dat je veel relaxter doet tegen Willems kinderen dan tegen ons.

(ping van mobieltje)

(Man:) Hi, met mij. Ik wil even met je overleggen...

wanneer we met Danny gaan praten.

Ik denk dat het wel belangrijk is dat...

Vroeger moest ik altijd mensen om me heen hebben.

Als ik één avond alleen was, raakte ik totaal in paniek.

En nu heb ik het omgekeerde.

Als ik te lang onder andere mensen zit, krijg ik het Spaans benauwd.

Alleen door een bos wandelen.

Alleen naar museum, ik vind het heerlijk.

Mensen zeggen dan: Je hebt toch iemand nodig om het mee te delen.

Alsof een schilderij, een uitzicht of een eekhoorn pas echt mooi is...

als je iemand hebt om het aan te vertellen.

(discomuziek en geraas van roeimachine)

(ouderwetse deurbel klingelt)

(deurbel)

Edna. O, stoor ik?

Nee, ben je gek.

Ik kwam even vragen of het wat zachter mag.

De muziek. O.

Die huizen zijn enorm gehorig, dus ik heb er best last van.

Ja sorry, ik zal het tegen Hansje zeggen.

Ja, die pubers joh. Altijd keiharde herrie.

Ja.

Hé, en nog iets.

Ik heb jullie maat een beetje geschat.

Wij hebben ze thuis ook allemaal, en het scheelt echt enorm.

Qua geluid in huis.

Ik zeg nu tegen iedereen als ze thuiskomen: Eerst je sloffen aan.

En ik hoor jou best hard op de trap.

Dus ik had iets van: Weet je wat, ik koop ze gewoon voor jou ook.

En voor Hansje.

Nou en, superattent, dank je wel. Heel graag gedaan.

Nou, fijne dag.

Fijne dag.

Dus Jasmijn zei gewoon tegen die gast: Prima, dan doen we het niet.

Je kan iemand anders zoeken.

Als je echt over elke euro gaat zeiken, dat gaan niet werken.

Ik snap echt zo goed, dat je zo helder je grenzen aangeeft.

Kalm, niet boos worden, gewoon heel duidelijk. Ja, super knap.

Wat is er nou?

Ik ben gewoon een beetje klaar met die eindeloze verhalen over Jasmijn.

Ik vertel alleen maar iets over...

Ik heb het over iets op kantoor.

Nee, je begint het zoveelste verhaal over hoe fantastisch Jasmijn is.

Ik krijg er gewoon enorm de kriebels van.

Moeten we het hier echt over hebben?

Wat op die kerstborrel gebeurde lieverd, het stelde niets voor.

Oke?

Ja, maar ze heeft uitgebreid excuses aangeboden.

Zullen we er gewoon een keertje over ophouden?

Oké. Sorry.

Ja, oké.

Doei. Hai. Tot vanavond. Joe.

Hai. Hé.

Wat? Je bent zo groot.

Ja. Dat gebeurt, hè, op mijn leeftijd.

Je groeit.

Dank je wel. Alsjeblieft.

Wat wil jij?

Koffie verkeerd graag. Oké, komt zo.

Het is erg fijn dat je wilde komen.

En ik vind het echt vreselijk naar...

dat we elkaar zo lang niet hebben gezien.

Dan had je misschien een keer moeten bellen.

Als je het zo vreselijk naar vond.

Ja, ehm, het was een ingewikkelde tijd.

Voor ons allemaal.

Je moeder kon er niet mee omgaan dat ik wilde scheiden.

Mama heeft hier niks mee te maken. Natuurlijk wel.

Ze was zo onredelijk en boos, en daar was het onmogelijk. Wat?

Om je dochter af en toe te bellen? Te laten weten dat je er was?

Nina. Jij hebt mij de puinzooi laten opruimen, hè.

Met mama achtergelaten die totaal was ingestort...

en die alleen nog huilde en dronk. Dat vind ik verschrikkelijk.

Ik was 15, hè pap!

Het spijt me.

Het spijt me ontzettend.

Maar ik heb echt geprobeerd om...

Toen je moeder werd opgenomen...

heb ik gezorgd dat je bij ons kon komen wonen. Ja, huh!

Omdat jeugdzorg er zich mee ging bemoeien. Nietwaar.

Omdat ik dat zelf graag wilde.

Daar heb ik niks van gemerkt.

Jij was alleen maar streng en boos en had nooit tijd.

En jij was alleen maar woedend en vervelend.

En de school waar je op zat, was verkeerd.

En je deed stom tegen Saskia en de baby.

Saskia deed vooral heel erg stom tegen mij hoor!

Sorry hoor, maar je was echt onuitstaanbaar.

Natuurlijk, ik voelde me toch totaal niet welkom!

En je was wat maar wat blij dat ik weer opgerot was, geef maar toe.

Toen ik bij Tim en Dina zat, ben je niet eens kennis komen maken.

Je bent geen één keer langs geweest. Het boeide je allemaal geen zak.

Je zat lekker met je baby in Den Haag en de rest kon doodvallen.

Jij kan mij niet in de schoenen schuiven...

dat je moeder er een puinzooi van heeft gemaakt. Ze was kapot, pap.

En wat dan nog?

Volkomen onverantwoordelijk om je zo te laten gaan als je een kind hebt.

Ik wil dit echt niet meer.

Ik word er totaal ziek van...

dat jullie elkaar constant lopen af te zeiken en de schuld geven.

Jullie hebben er allebei een puinzooi van gemaakt!

Ik ga daar echt niet meer tussen zitten.

Zoek het uit, los het op, laat me alsjeblieft met rust!

Wat de fuck, is er iemand dood of zo?

Hansje, ga eventjes zitten.

Waarom? Ik sta hier prima.

We willen even met je praten.

Met zijn drieën? Durf je niet meer in je eentje?

Omdat jij niet reageert op onze berichten...

wilden we het anders aanpakken.

Hansje, we zijn hier niet om het moeilijker te maken.

We willen je heel graag helpen.

Ik snap heel goed dat je door een enorme rottijd gaat nu.

En dat je Lieke mist, en Chris.

Maar het is volkomen onacceptabel...

dat je het zo laat afweten op school. Merel.

Wat nou Merel, mag ik niks meer zeggen? Alsjeblieft.

Kun je tegen je vrouw zeggen dat dit mijn huis is, en mijn dochter.

Zullen we weer proberen om...

Je stevende af op cum laude, en nu is het allemaal middelmaat.

Dat heb jij haar verteld, dat mijn cijfers omlaag zijn.

Dat moet wel toch? Ze kan niet op Magister. Hansje...

Dus dan moet ze het van jou hebben.

Hansje... Nu kun je wel de begripvolle stiefmoeder uithangen...

maar je verraadt me dus achter mijn rug om.

Zullen we proberen een beetje rustig en redelijk te blijven?

Tuurlijk pap, laten we dat vooral doen(!)

Lekker rustig blijven. Dat is altijd het beste toch?

Je moet jezelf eens zien zitten.

Ongelooflijke slappe zak die je bent!

Zelfs toen jij en mama gingen scheiden...

en ze zei dat je ons maar één avond in de week mocht zien...

hield jij braaf je mond.

Te laf om te zeggen dat je het er niet mee eens was.

Ik wilde niet dat jullie constant heen en weer hoefden.

Dat je voortdurend in de narigheid en ruzie zat.

Dat is lekker gelukt. En nu is het klaar!

Nou ga je zitten, je houdt je mond, en je luistert naar ons.

Sorry mam, dit werkte misschien vroeger, maar nu echt niet meer.

Dus leuk geprobeerd, dit theekransje...

maar dit gaat niet helpen.

Jullie snappen namelijk helemaal niks van mij.

Helemaal niks!

(ze rent de trap af)

(slaat hard een deur dicht)

Arm kind.

Arm kind?

Nou, ze is duidelijk totaal ongelukkig.

En dat is natuurlijk allemaal mijn schuld.

Mijn god, wat ben jij totaal onmogelijk om mee te praten!

Weet je, als jij het allemaal zo goed weet...

als jij en Tim het zo goed weten...

gaan jullie het dan maar een tijdje doen. Be my guest!

Gaan maar kijken of jullie het beter kunnen.

Lijkt me verreweg de beste oplossing.

Maar dan wens ik jullie ook heel veel succes!

675 toch? M-m.

Vind ik wel meevallen. Ik betaal 550 voor een afgetrapt hok.

Maar dat is kale huur. Weet wat er nog bijkomt?

Energie, internet, allemaal vage belastingen.

Water, afvalheffingen, wat is dat in godsnaam?

Hé, ik heb ook nog een logeerkamer.

Als je wilt, kun je blijven slapen nu. Zo!

Sick!

Vind je het nog steeds leuk bij de supermarkt? Mwah.

Maar ik draai de laatste tijd soms kassa, dat is best oké.

Best veel mensen hebben een hekel aan de zelfbedieningsdingen...

dus ze willen toch meer gewone kassa's.

En ouderen vinden het ook fijn.

Kan ik me goed voorstellen, zo onhandig.

Ik denk dan ook dat ze het fijn vinden om even een praatje te maken.

Ach ja, verdrietig ook hè. Nou.

Je ziet er zo anders uit. Ik heb mijn ogen anders opgemaakt.

Ja. Grappig.

Ik bedoel, bijzonder wel.

Ze zeggen altijd dat het de mooiste tijd van je leven is.

Maar dat heb ik nog niet helemaal ontdekt.

Ga je wel een beetje uit en zo?

Niet echt.

Ik ben eigenlijk alleen aan het werken en studeren.

Verder heb ik nergens tijd voor.

Klote van je ouders trouwens, man.

Dat ze ruzie hebben.

Shit.

Sorry.

Ik dacht dat je het wel wist.

Mijn moeder zei dat je vader bij zijn ouders zit.

Het is wel echt heel zwaar voor ze, hè.

Mama vertelde dat ze al twee nachten amper geslapen heeft.

(mobiel)

Hé man. Frenkie.

Heftige berichten.

Jullie nog?

Mogen wij nog drie vaasjes alsjeblieft?

Hebben jullie ruzie?

Het gaat niet meer.

Ik begrijp zelf ook niet wat ik heb.

Ik kan ineens niet meer verder.

Je klinkt echt als een soort... puber.

Dit is je vrouw!

Jullie zijn 22 jaar getrouwd! Ja, en?

Dus? Iets kan toch voorbijgaan? Hou toch op.

Ze hebben een zoon samen, en een bedrijf.

En een dochter.

En een dochter.

Dank.

Volgens mij...

Volgens mij heb jij heel hard gewerkt de afgelopen jaren.

In de fietsenwinkel, in de loods...

thuis, met Carola overeind helpen na het ongeluk.

Ik niet zo raar hoor, dat je dan even niet meer kan.

Oké, maar zeg dat dan gewoon!

Dat je even een time-out nodig hebt.

Tuurlijk, fiets naar Rome, weet ik veel...

doe een cursus pottenbakken.

Dan hoef je toch niet meteen bij je vrouw weg te gaan.

Ik kan niet meer verder met Carola.

Ik snap dat niemand het begrijpt...

ze is de liefste vrouw die je je kan wensen...

maar toch is het zo.

Nou, laten we beginnen met een plan te maken voor de komende tijd dan.

Bij mama en papa blijven lijkt me geen goed idee.

Niet voor jou en niet voor hen.

Kan hij niet een paar weken bij jou?

Mijn kinderen zijn net het huis uit!

Zit ik weer met zo'n puber.

(mobieltje)

(luide deurbel)

Hé, Danny. Hé, opa.

Papa is hier toch? Ja, kom binnen.

(geluid van serviesgoed)

Bezoek voor je.

Wat is er allemaal aan de hand?

Hebben mam en jij ruzie? Nee. Wat is er dan?

Volgens mij is het beter als je moeder en ik samen met je praten.

Je kan toch gewoon zeggen wat.

Jullie hebben wel vaker ruzie, komt altijd goed. Deze keer niet, Danny.

Het spijt me ontzettend, maar je moeder en ik...

gaan uit elkaar.

Ik ga vanaf hier wel alleen.

Nee hoor, ik loop wel even mee.

Nee, ik eh...

Het spijt me, ik vind je echt een geweldig iemand, maar ik...

ik wil niet met je verder.

Dus ik maak het uit.

Maar...

Hoezo, wat is dit ineens?

Niet ineens, dat weet je best.

Er zijn gewoon teveel kleine dingen die niet werken.

Dan kunnen we het toch over hebben?

Hebben we al best vaak gedaan toch?

Ik ben niet het meisje voor jou, het meisje dat bij jou past.

En ik wil niet de hele tijd meer alles eraan doen...

om wel op dat meisje te lijken.

Ik ben ik, en jij bent jij.

En dat is helemaal prima, want jij bent hartstikke leuk.

En ik ben ook hartstikke leuk.

Maar samen...

vind ik ons gewoon niet meer zo heel erg leuk.

Hé lieverd, wat gezellig!

Sorry voor de rommel hoor, ik ben zo klaar.

Het is gewoon niet meer schoongemaakt...

sinds we hierheen verhuisd zijn. Mam...

Was echt even nodig. Mam...

Ik heb papa net gesproken.

Je vader, die is gewoon een beetje uit zijn doen, is-ie wel vaker.

Komt wel goed. Dat denk ik niet, mam.

Tuurlijk wel, komt allemaal in orde. Maak je geen zorgen.

Hij zegt dat jullie uit elkaar gaan. Dat hij wil scheiden.

De mens is alleen.

We komen alleen ter wereld...

en we moeten alleen vertrekken.

('Beautiful Goodbye', liedje van Amanda Marshall)

*I'm fed up with my destiny

*And this place of no return

*I think I'll take another day

*And slowly watch it burn

*And it doesn't really matter

Als je mazzel hebt, dan loopt er af en toe iemand een stukje met je op.

*'Cause I still remember you and I

*And that beautiful goodbye

En vind je onderweg een paar mensen die van je houden...

*We staggered through these empty streets

die je begrijpen, die je helpen...

*Laughing arm in arm

*The night had made a mess of me

*Your confessions kept me warm

*I don't really miss you

en die er voor je zijn door dik en dun.

*Do you ever think of you and I

*And that beautiful goodbye?

*Yeah, yeah

*In these days of no regrets (gehuil)

En die je vasthouden als je troost nodig hebt...

*And all the things we never said

*I can save for someone else

*And nothing lasts forever But we always try

en je je volkomen alleen op de wereld voelt.

*And I just can't help but wonder why

*We let it pass us by, yeah

*When I see you now

*I wonder how

*I could've watched you walk away

*If I let you down

*Please forgive me now

*For that beautiful goodbye

(klassieke muziek uit grammofoon, liedje klinkt ook door:)

*Baby, what can I do

Maar zelfs als je het geluk hebt dat dat allemaal lukt...

en dat je die vrienden en geliefdes vindt...

en die medestanders en die lotgenoten...

dan nog...

dan nog moet je het uiteindelijk...

in je eentje doen.

Sorry, het is niet echt een feestmaal.

De scan toont duidelijk dat de eiwitophopingen zijn toegenomen...

ten opzichte van vorig jaar. Dat is helaas geen goed nieuws.

(zoengeluid)

Hai. Hai...

Je vader denkt dat de hele wereld om hem draait. Mam!

Je denkt toch niet dat hij zich met ons bezig gaat houden.

Fucking hell, het is nu wel duidelijk dat je me weg wilt hebben!

O my god!

Carola. Rot op! Het is ook van mij, hoor je me!

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl