Original subtitles

888

Hee. Hee.

Gaat het wel? Ja, ja hoor.

Gewoon een eh, beetje moe.

Ik ben zo'n loser die zonder diploma van school afgaat.

Dus geen smoesjes meer. Je moet het nu laten zien.

Wat ik heel graag zou willen...

is dat alles gewoon weer een beetje normaal is.

Dus, gewoon zoals vroeger.

Toen mijn ouders nog bij elkaar waren.

Lieke, ik bedoel niet... Mam, ik heb je geld niet nodig.

En ik wil dat ook niet meer.

Ik was eigenlijk wel van plan meteen een tunneltje mee te pikken.

We zijn nu toch op de ring. Dat wil ik niet.

(buren:) Laat me met rust! Patrick!

Wat zie je er geweldig uit. Dank je. Jij ook.

Ehm, mam, pap, dit is Pip.

Pip, wat fijn dat je er bent.

Ja. Wat leuk.

Pap!

Pap!

Pap. Hee.

Als je wil dat kinderen zelfstandig handelende wezens worden...

dan zal je het ze zelf van tijd tot tijd moeten laten uitzoeken.

Daar eh... leren kinderen het meest van.

Ja, maar het lastige is...

dat ouders daar moeite mee hebben.

Die willen zich overal mee bemoeien. Ja.

Vooral die van tegenwoordig.

Jawel. Ik zie ze staan in de speeltuin.

Naast het klimrek. Hè Jantje, kom op... Nee. Vooruit, schiet op.

Ze komen er wel. Rustig aan.

Geef ze de tijd.

Hè? Als ze naar beneden donderen, dan vallen ze...

op die precies daar neergelegde rubberen tegels, toch?

Dan leren ze meteen wat de zwaartekracht is.

(muziek van Queen: Under pressure)

*Pressure, pushing down on me

*Pressing down on you, no man ask for

*Under pressure

*That burns a building down

*Splits a family in two

*Puts people on streets

*Under pressure*

Je moet eruit. Het is zeven uur.

(gezucht)

O... mam, ik heb de eerste twee uur vrij. Dat zei ik al duizend keer.

(ongeduldig geklop)

Laat me met rust! Please!

Djiezus.

Koffie? Lekker.

Hee.

Hee. Hai.

Ik zag net de laatste cijfers van Jamiro langskomen.

Maar dat gaat de goede kant op! Ja.

Die huiswerkbegeleiding werkt echt.

Dat zei ik toch.

Hé Mees, wat goed om je te zien! Ja.

Hier, kom. Pas op, pas op, is wel heet.

Is je moeder er niet? Nee.

Ik zei tegen haar dat ik wel alleen ging. O!

Oké. Kom binnen.

Dank je.

Ik eh, zet 'm hier neer, ja. Ja. Is goed.

Ga lekker zitten.

Hé, hoe is het met je?

Goed, heel goed. Ik heb een tijdje bij de ouders van Danny gewerkt.

En ik heb sinds vorige week een baan bij een verhuisbedrijf. O?

Ja. Ik mocht vandaag later beginnen. Ik heb om tien uur een grote klus.

Ah, oké.

Ja, je had natuurlijk al verteld dat je had besloten om voorlopig niet terug te komen.

Maar dit klinkt wel heel definitief. Dat is het ook.

Je hebt wel kwalificatieplicht op jouw leeftijd. M-hm.

En met een diploma en een opleiding heb je wel veel meer mogelijkheden.

We kunnen ook kijken of je je werk kan combineren met een opleiding.

Over een paar jaar krijg je misschien heel veel spijt.

Daar kan ik altijd alsnog over een paar jaar mijn diploma halen, toch?

Ik ben verplicht dit te melden bij de gemeente.

De kans is groot dat de leerplichtambtenaar een onderzoek instelt. Dat snap ik.

Dan kan ik gewoon uitleggen dat... dit is wat ik wil.

Dat ik me duizend keer zo goed voel als vorig jaar.

Ik weet dat u het goed bedoelt.

Maar... Het gaat goed met me.

Echt.

Als jij op het schema zet dat je de eerste twee uur vrij hebt...

Dat stáát op het schema!

En wij hebben vanmiddag een gesprek bij de GGZ, om vier uur.

Ik ga niet. Niet mee? Hoezo?

Omdat ik er toch alleen maar voor lul bij zit.

Elke keer zeg ik dat ik me zorgen maak...

over dat je totaal niet buiten komt en geen contact hebt met wie dan ook...

en elke keer wordt er vriendelijk geknikt...

en vervolgens gebeurt er helemaal niks!

En dan komen we een maand later en stellen ze exact dezelfde vraag.

Mam.

Ik heb mijn eigen leven.

En je kunt echt niet van me verwachten...

dat ik de hele dag alleen maar met jou bezig ben.

Dan rest mij niets anders dan iedereen te bedanken voor zijn inspanningen...

en ga ik mij beraden. De zitting is gesloten.

(gegaap)

Dat was het dan.

Ik ben doodop.

Heb je de huisarts al gebeld?

Eh, volgende week heb ik een afspraak.

Tot ziens. Daag.

Ik denk dat ik even naar huis ga.

Ik heb vanavond ook nog een belangrijke afspraak(!) Och.

Niet te veel verheugen, hoor.

Ik ben geen geweldige kok en Hansje is de laatste tijd ook niet het zonnetje in huis.

Ik verheug mij enorm. Kan ik eindelijk je schemerlamp zien.

Wat voor broodrooster. (gegrinnik)

Sorry hoor, maar zullen we niet doen alsof alles super en te gek is?

Als Danny zou zeggen: Ik ga toch bij een verhuisbedrijf werken...

dan zou je dat ook niet heel goed vinden. Of wel?

Nee, maar... nou ja...

Ik bedoelde gewoon...

dat het toch supergoed van hem is...

dat Mees die baan zelf gevonden heeft.

Ik vind hem veranderd de afgelopen maanden.

Volwassener ineens. Hier in de loods ook, hoor.

Ik hoef nooit te zeggen: je moet dat of dat doen.

Was altijd op tijd, altijd goed gehumeurd.

Ja, ik vond het echt jammer dat we geen werk meer voor hem hadden.

Toch een hele andere Mees dan die we naar Noorwegen zagen vertrekken?

Trouwens, heeft die Willem nog gebeld?

Nee. Niet!

Hoe kan dat nou?

Ja, ik weet het ook niet. Ik dacht echt...

Nou ja, ik dacht echt wel dat er een soort vonk was, maar...

Ik weet het niet. Misschien verkeerd aangevoeld.

Een vonk?! 220 volt, ja! Ik zag van alles gebeuren!

Ha, ja.

Nou ja, niets gehoord dus.

Tss.

Heb jij zijn nummer?

Ja. Nou, dan bel je hem toch.

Ja, wat! Ik bedoel, het is toch niet meer van deze tijd...

dat je moet wachten op hem.

Ik ga dit huis niet uit. Nee, ik weet dat je dat niet wil, pap.

Maar ik maak me nu de hele dag zorgen.

Of alles wel goed gaat. Of je niet zieltogend op de grond ligt.

Ik heb dat ding toch. Ja, maar dan moet je hem wel omdoen, pap!

Anders heb je er niet zoveel aan. Als je van de trap afdondert.

En dat alarm ligt hier.

Luister, als jij...

als je echt niet weg wil...

dan...

nou, dan moeten we op zoek gaan naar iemand...

die hier kan komen inwonen.

Die fulltime voor je kan zorgen.

Geen sprake van. Ja, nee, zie je, dat wil je ook niet.

Maar het is kiezen of delen, pap.

Ja, ja.

Kijk, het hoeft niet morgen of volgende week.

Maar we moeten stilaan naar een oplossing gaan zoeken. Ja?

Luister je eigenlijk wel?

Ja, kiezen of delen.

(gezang)

Wauw.

Wat is dat, joh?

Heb je dat zelf geschreven?

Niet! Doe normaal!

Dat is echt waanzinnig.

Ehm... wil je een eh, frietje halen?

Ik moet werken, sorry.

O. Oké.

Gaat het wel?

Ja, ja, ik eh... heb gewoon geen zin om naar huis te gaan.

Zullen we anders wat leuks doen morgenavond? Naar de film of zo?

Ja, is goed.

Kom je dan daarvoor eerst eten? Dat vindt Mees vast ook leuk.

Ja, als je moeder dat goed vindt. M'n moeder moet niet zeker. (gelach)

Beide hoofdpersonages zoeken naar een soort uitweg uit een...

beklemming en de narigheid van hun thuissituatie.

Ze hebben alle twee een hele eigen stem.

En een hele eigen...

specifieke taal.

Waarmee ze je...

helemaal meeslepen in die benauwende wereld.

Waardoor je als lezer ook bijna geen lucht meer krijgt.

Mooi, mooi. Goed ook om die boeken naast elkaar gelezen te hebben.

Moet ik volgend jaar met mijn klas ook eens doen. Jij nog iets?

Nee. Oké. Goed.

Dan komen we tot een afronding.

Dank je wel. Dank je wel voor je inzet, voor je enthousiasme.

Goed, goed.

Heb jij ooit eens overwogen om Nederlands te gaan studeren?

Om voor de klas te staan. Volgens mij zou je dat heel goed kunnen.

Ehm, nah...

Nou ja, ik vind, ik vind...

praten over schrijvers en boeken heel erg...

leuk, maar ja, dat is dan maar...

een paar lessen per jaar.

De rest is allemaal grammatica...

en tekstanalyse en tekstbegrip... Maar dat is ook belangrijk.

Ja, maar ik vind dat nu totaal doorgeslagen.

Het gaat nu alleen nog maar over...

definities en...

ehm...

eh, of iets betogend of uiteenzettend is.

En subjectief en objectief.

En helemaal niet over de taal zelf.

Nee, no way dat ik Nederlands leraar word.

Haha.

Heb ik nu een slecht cijfer?

Ik kan je verzekeren dat wij in staat zijn...

om jouw betogende, uiteenzetting zelfs...

met de uiterst subjectieve eindconclusie te scheiden...

van jouw positieve mondeling.

En dat wij tot een...

objectieve, definitieve beoordeling kunnen komen. Ha, oké.

Dank je wel. Oké. Oké.

Dank jullie wel. Ja, jij bedankt.

Ik wilde je trouwens nog wat vragen.

Er is volgende week een gesprek met mijn behandelend psychiater...

over dat ik weer naar huis mag en over die overgang, zeg maar...

van hier naar huis.

En ik vroeg me af of je daarbij wilde zijn.

Ik?

Hoezo? Ze zeiden dat ik mensen mocht uitnodigen die belangrijk voor me zijn.

Ik kon eigenlijk alleen aan jou denken.

Wanneer is het? Donderdag, eind van de middag.

Ik heb vrijdag mijn scheikunde-examen.

Daar moet ik echt nog heel veel voordoen. Dus sorry, maar...

dit gaat echt niet.

Oké.

Het is mijn eindexamen.

Ja.

Zie ik je?

(gestommel op de trap)

Is-ie nou nog steeds niet klaar?

Heb jij... Ja, ik had geen schone sokken meer.

Nou...

150 huurders die allemaal in slecht onderhouden huizen wonen.

En daarvoor een veel te hoge huur betalen.

En de woningbouw die de huurders afpoeiert...

en het geld vrolijk in z'n zak steekt.

Wat goed dat jullie dat doen.

Ik wist niet dat je met zo'n grote zaak bezig was.

Je hebt er ook nooit naar gevraagd.

Ik dacht niet dat jij dat interessant vond.

Mag je daar bij zijn? Bij zo'n rechtszaak, als buitenstaander?

Ja, hoor.

Het lijkt me best een keer leuk om te zien.

Het is wel vrij saai, hoor.

Het is niet zo opwindend als in de film.

Maandagmiddag heb ik een zaak over een verblijfsvergunning.

Dus als je zin hebt.

Ja, leuk.

Morgen ben ik trouwens bij Lieke.

We blijven daar ook slapen.

We?

Chris en ik.

O. Nou, leuk.

Ik eh, ga even servetjes halen.

Dus ik heb nu eindeloos vanmiddag zitten googelen.

Ik dacht...

als we nou bij zo'n particulier bureau...

iemand proberen te vinden.

Gewoon een geweldig iemand. Die er dag en nacht voor hem is.

Ik heb uitgerekend wat dat dan kost.

8.000 euro per maand. 8.000?! Dus dat is gewoon geen optie.

En nu?

(zuchtend:) Maandag eh...

komt er een zogenaamde casemanager.

En die komt dan inschatten...

hoeveel urgentie opa heeft.

Want opa is nu een case geworden...

die gemanaged moet worden.

Lang leve de Nederlandse taal.

(berichttoon)

Oe.

Cijfer Nederlands mondeling staat erop.

Een 9,5! Hallelujah!

Hallelujah!!

Yes!! Vermeulen heeft me gewoon een fucking 9,5 gegeven!

Ohhh, yes!

Dit is heel goed.

Zeg, als mensen dan aan jou naar mij vragen...

wat zeg je dan?

Nou, eh... gewoon, dat we 'iets' hebben.

Iets?

Ehm...

Hm. Ja, gewoon, dat we vrienden zijn die iets hebben.

Friends with benefits, zeg ik dan.

Friends with benefits? Ja.

En de benefit is dan dat je seks hebt? Jep.

Hahaha. Wat?

Ja, haha. Ik vind het heel grappig dat je er alles aan doet...

om te voorkomen dat enigszins de indruk gewekt wordt dat wij een relatie hebben.

Terwijl, dat hebben we nu toch wel?

Relatie, dat vind ik dus echt zo'n stom woord.

Hm.

Zeg, en mogen friends with benefits...

na een etentje misschien ook blijven slapen?

Of zit dat niet in het pakket? Haha.

Zeker wel. Alleen niet als er een kind in huis is.

Ja. Juist, ja. Ja.

Leuke broodrooster, trouwens.

Hè?

Hahaha.

Gebruik je 'm weleens? Ehm...

Niet vaak.

Nee, dat zie je wel. Wil je 'm hebben? Nee.

Hee. Hee.

Heb je lekker geslapen? M-hm.

Wat ga je doen vandaag? Waar is pap?

Eh, Lieke helpen met iets.

Lieverd.

Is er iets? Er is niks. Hoezo?

Nou, je bent zo stil de laatste tijd. Je traint steeds minder.

Zit je iets dwars? Ik zeg toch dat er niks is.

Dus!

Oké.

Nou.

Dicht.

En open. Top. Ja?

Ja.

Zo.

Maar hoe heb je dat gedaan met die hele verhuizing en alles?

Maureen heeft me geholpen.

En we konden de auto van haar moeder lenen. Dat was chill.

Maar daar past niet alles in. Nee, we gingen twee keer op en neer.

En nu? Je studie begint pas over een paar maanden. M-hm.

Ga je reizen of wat... Nee, ik ga gewoon heel veel werken en sparen.

Ja. Oké.

En eh... En ik heb besloten geen geld meer aan te nemen van mama.

Helemaal niet meer?

Hm, ik heb al best wel veel gespaard met het werk bij het callcenter.

En ik ga maximaal bijlenen.

Dan komt het goed.

Hm.

Wat is er dan tussen jou en mama?

Ehm...

Gewoon.

Dat wat er al heel lang is. Alleen...

Ik ben klaar om de hele tijd te horen dat ik verkeerde keuzes maak.

En dat ik het verkeerd doe.

Ik wil nu gewoon even... Gewoon je eigen ding doen. Ja.

Precies, zonder commentaar.

Zodat dat stomme excuus van...

'Ik betaal alles, dus je moet naar mij luisteren.'

Ik trek dat gewoon niet meer.

Dat snap ik. Dat snap ik.

Luister, ik wil je heel graag helpen. Oké?

Ook financieel, bedoel ik. Maar ik weet niet... Pap...

Dat is oké! Ik red mezelf wel.

Alright.

Alleen, wat dan wel heel chill zou zijn...

is dat als ik nog een klusje heb zo hier en daar...

dat ik jou dan effe kan bellen. Nee, dit was het(!)

Dit was het. Nee, haha.

Dank je wel. Graag gedaan.

Patrick!

Laat me met rust!!

We kunnen het toch uitpraten!!

We komen er toch niet uit! We zeggen allebei iedere keer hetzelfde.

Wacht nou eventjes, Patrick!

Patrick!! (piepende banden)

Het is iedere avond drukker.

Mooi, man.

En we hebben al wat vaste klanten die we iedere week terugzien.

Dat komt natuurlijk door het feest dat we gaven. Haha.

Dat komt zeker door jullie feest. En door m'n geweldige...

menu natuurlijk.

Hé Marcel...

Ik maak me een beetje zorgen om papa, weet je.

Hij is de laatste tijd zo lusteloos.

En down. Ik heb hem al een paar keer naar de huisarts gestuurd.

Die zegt steeds: vaker bewegen, meneer.

Maar dan komt hij thuis en dan verandert er helemaal niks.

Ik heb hem gevraagd...

waar hij last van heeft, wat hem dwarszit.

Dan zegt hij alleen maar:

'Ik ben moe, Maria. Ik ben moe.'

En dan heb ik zo met hem te doen.

Maar het volgende moment...

kan ik me weer zo aan hem ergeren.

Dat hij de hele dag in die stoel hangt.

En alleen maar kruiswoordpuzzels zit in te vullen.

Daar knapt niemand van op, hè.

Ma. Maak je niet teveel zorgen, hè.

Hm.

Ik praat wel met hem.

Hij zegt dat hij het benauwd heeft.

En dat het door mij komt.

Dat ik hem te veel op zijn nek zit.

En dat ik saai ben.

Als hij bij mij weg gaat, weet ik echt niet hoe het moet.

Wat ik dan moet met het huis...

en de kinderen.

En geld.

Ja, hoe het moet, is dat je weer op je eigen benen moet gaan staan.

Je moet je eigen leven opbouwen. Een baan zoeken.

Financieel onafhankelijk worden. Maar ik hou van Patrick.

(jammerend:) Ik wil helemaal niet van hem scheiden. Nee, precies.

Daarom juist.

Niet is zo aantrekkelijk als een partner die onafhankelijk is.

Die zichzelf gelukkig maakt.

(gesnuit houdt aan)

Ga een baan zoeken! Ga je eigen geld verdienen!

Ga een bijdrage leveren aan de maatschappij.

Je zal zien hoe bevredigend dat is! Je hebt een goede opleiding, toch?

Ik heb hogere hotelschool gedaan. Nou. Kijk, en wat doe je?

Cupcakes bakken en het bad schoonhouden. Je hebt twee opties.

Je kan op je rug gaan liggen met je pootjes omhoog en roepen: ga niet bij me weg!

Of je kan het heft in handen nemen...

en Patrick duidelijk maken dat het een kwestie is van graag of niet.

En dat je het anders prima redt in je eentje.

Volgens mij heeft die tweede optie veel meer kans van slagen.

Ha, toen-ie naar de kleuterklas ging...

stond hij daar met waterige ogen aan de hand van de juf te zwaaien.

En nu is hij achttien. Dat is toch raar!

Ik bedoel, we leren onze kinderen voor zichzelf te zorgen...

en als ze dat zijn, dan gaan ze bij ons weg.

Zeg.

We zijn er bijna, hè.

Ben je er klaar voor?

Helemaal. Mooi zo.

Daar gaan we. Kom op.

Ja. Yes!! Hahaha!!

Hartstikke goed!!

O!! Nou, fluitje van een cent, toch!

Nou. Heel goed gedaan.

Zweethanden!

Zweethanden, maar toch gedaan!

Hartstikke goed, Carola!

Ik ben trots op je.

(berichttoon)

(voicebericht:) Hee Danny. Hier de moeder van Kim.

Ik begreep dat het lastig voor je wordt om bij dat gesprek te zijn.

Ik snap natuurlijk heel goed...

dat je het druk hebt met je examen.

Maar het zou echt superbelangrijk zijn.

Nou, dat was het dan. Yes.

Kom je nog een keer langs bij de loods voor een kop koffie?

Ik zou het heel stom vinden als ik je nooit meer spreek. Tuurlijk.

Wij zien elkaar heus nog wel.

Bedankt voor...

al je hulp en alles.

Heel graag gedaan.

Wees jij maar trots op jezelf, Carola.

Trouwens, ik heb nog een leuke opsteker voor je.

Het is bijna altijd zo dat als je de ene angst overwint...

dat je er dan een andere voor in de plaats krijgt. Haha.

Oké, ja. Nou. Dan weet je dat. Dan kun je je vast voorbereiden.

Goed om te weten.

Zie je, Tonnie.

Ik zie je, Carola.

Dit is het.

Wow! Wow!

Lekker, hè? Wat mooi!

Heel mooi.

Een goeie tafel. Ja, deze kon ik overnemen voor niks.

Hier, voor je nieuwe kamer. Dank je wel.

Ga lekker zitten.

Zo, je hebt het wel echt heel goed voor elkaar hier.

Mm, wat zal hier in zitten?!

Scheuren!

Haha, aah!

Aah!! (gelach) Heel leuk.

Echt heel leuk, dank je wel.

Even kijken. Zal ik 'm hier neerleggen?

Hier, is dit een leuk plekkie? Ja.

Boven m'n bed.

Heb je wat nieuws gekocht? Eh, ja, een blouse.

Laat eens zien.

(berichttoon) Oh, het is niks bijzonders.

Zit jij nou op je telefoon aan tafel, mam? Ja, sorry.

Ehm...

O, netjes!

Ja, ik ga morgen met Jeroen mee naar de kerk.

Dus ik dacht, ik koop even iets, ja... Kerkerigs.

Ja, haha. Precies.

Hoezo ga je in vredesnaam naar de kerk?

Omdat het een heel belangrijk deel van Jeroens leven is. Dat wil ik wel een keer zien.

Het lijkt mij vooral heel saai.

Waarom is het zo'n probleem dat Jeroen gelovig is?

Ik vind het gewoon lastig als mensen...

anderen opleggen wat ze wel of niet mogen. Dat doet Jeroen niet.

Toch koop je een supertuttig bloesje voor hem. Dat hoeft niet voor hem!

Gast, Pip en Jeroen hebben het gewoon leuk met elkaar. Fijn, toch?

Ja, sorry, maar ik zie het probleem gewoon niet zo.

Haha.

En eh, Hannah en Erik?

Is dat nu helemaal klaar? Ja.

Hm. Volgens mij mist hij haar heel erg.

Mama heeft iemand, toch?

Wat, echt?! (gegiechel)

Wie dan? Iemand waarmee ze werkt.

Maarten.

O.

Aardig?

Heel oké.

Volgens mij...

nou, ik weet het niet, maar... ze is heel anders als ze bij hem is.

Veel vrolijker.

Gister na het eten...

hoorde ik haar sinds echt heel lang weer lachen.

Hm. Maar ze mist jou echt heel erg.

Mis je haar ook?

Nee, maar... ik denk er wel veel over na.

Hoe het allemaal was...

en hoe er altijd zo'n...

enorme spanning hing als we aan tafel zaten met z'n allen.

Dat je gewoon wist dat ze elk moment boos kon worden.

Maar ook gewoon...

ik weet niet, hoe ze deed tegen Erik de laatste paar jaar...

en tegen papa vroeger.

Tegen Dina.

Ik weet niet, ik heb gewoon altijd dat...

kloterige gevoel dat ik niet goed genoeg was.

Of slim genoeg.

En... pas nu...

nu ik weg ben en een beetje afstand heb...

merk ik eigenlijk hoeveel last ik daarvan had.

Heb.

Sommige kinderen zijn al heel jong zelfstandig.

Maar je hebt ze ook die zelfs op hun 30e...

met een tas vol vuile was op de stoep van hun ouders staan.

Soms moet je een kind een zetje geven.

Dina reed op haar zesde nog op zo'n fietsje met zijwieltjes.

Alle kinderen in de straat lachten haar uit.

Toen gingen we op een dag naar het park.

De wieltjes eraf geschroefd.

En gezegd: kom op.

'Je kunt het best.'

'Papa, je moet me vasthouden!'

Nee, probeer het gewoon.

En ja hoor... ze deed het en reed zo weg.

Helemaal trots en opgelucht!

Eh, ik loop nog even met Pip mee.

Oké. Fijn dat je er was, Pip.

Ja, dat waarderen we zeer.

Blijf jij niet al te lang weg?

Want oma komt zo ook nog.

Die vindt het ook leuk om jou nog te zien.

Ja, oké, tot zo dan.

Dag. Dag.

En?

Deze is van mij. Deze is van jou.

Dank je wel. Wat zit je toch de hele tijd op dat ding?

Ja, sorry. Even...

Even op Strava zetten dat ik een record heb gereden.

Wat is dat, Strava? Dat is een app.

Waarmee je je dagtijden kan bijhouden, zeg maar.

En dan, kijk zo.

Kijk, hop. Dan zet je het op Instagram.

En dan?

Dan kunnen mensen het zien.

En dan? Eh, nou, dan...

zeggen ze: wow, goed gedaan.

Ja, of ze steken zo'n, weet je wel, zo'n duimpje op. Ja, dat.

Precies, dat. Ja, oké.

Dus. Hm.

Hoe is het met Max?

Ja, prima. Hij heeft een afspraak in het ziekenhuis volgende week.

En hij hoopt dat hij dan weer voluit mag trainen.

Maar, ja... Misschien wel? Dat zou echt super zijn.

Ja.

En je wou het ergens over hebben, zei je aan de telefoon. M-hm.

Ja, eh...

Eh, klopt.

Eh... ik...

O, moet ik even weg? Nee, nee.

Ik bedoel... Nee, toch? Nee.

Nee, natuurlijk niet.

Ehm... Ik wilde vragen of ik wat geld kan lenen van je.

O. Ja. Ik heb niet zulke goede maanden gehad.

En ehm...

we willen heel graag op vakantie, maar...

dat is superbelangrijk, zeker na dit jaar.

En eh...

ja, maar ik vind...

ik wil liever niet tegen Dina zeggen dat ik te weinig heb verdiend.

Nou ja, een beetje gênant. Dit. Nogal.

Op mijn leeftijd.

Geld lenen van je moeder.

Maar in het najaar, dan krijg je het weer terug.

Want dan...

Dan, dan heb je...

wel weer werk? Ja.

Waarschijnlijk wel. Ik ga even de was uit de machine halen.

Ja... nou ja, lieverd...

eh... je kan natuurlijk altijd geld van mij lenen, maar...

ik maak me eerlijk gezegd een klein beetje zorgen.

He, het is toch al heel lang zo dat het moeizaam is met geld.

Ja, dan koop je wel zo'n hele dure racefiets.

En je gaat elke dag drie uur trainen. Ja.

Ik moet ook aan mijn conditie werken.

Ja.

Je moet in ieder geval beloven...

dat je echt iets structureels gaat ondernemen om dit op te lossen.

Ja? Ja. Oké? Nee, maar dat wil ik ook.

Tuurlijk, ja. Nee, absoluut. Maar dat moet ook, hè. Dat moet.

Dat moet. Ja.

Hé. Hai.

Leuk je te zien. Ja.

Ja, een leuk idee om te gaan wandelen.

Anders zitten we netjes tegenover elkaar in een keurig restaurant.

Ja, precies. Hè.

Ehm... da's een leuke route misschien wel.

Denk je dat je je hele leven naar de kerk blijft gaan?

Ik weet het niet.

Ik denk het wel.

Zouden je ouders het erg vinden als je niet meer zou geloven?

Ze zeggen altijd dat ik zelf mijn beslissingen moet nemen, mijn eigen leven moet leiden.

En ik denk dat ze het uiteindelijk wel zullen accepteren.

Maar ze zullen het wel moeilijk hebben.

Omdat het zó belangrijk voor ze is. Ja.

En wat vinden ze van mij?

Ze vinden je heel aardig en heel knap. Ha, ja.

Ik bedoel dat ik niet gelovig ben.

Ze hadden liever gehad dat het wel zo was.

Maar ja. Ja, mijn moeder heeft ook liever dat jij niet gelovig bent.

Jammer dan. Precies.

Jammer dan.

Wat ik zo stom vind, is dat je...

in een huwelijk de dingen die je het leukst aan elkaar vindt...

uiteindelijk het meest gaat haten.

Ja, maar dat is toch zo.

Mijn ex bijvoorbeeld, die vond het heel leuk...

dat ik een beetje onconventioneel was en van heavy metal hield.

Maar uiteindelijk schreeuwde ze tegen me dat ik normaal moest doen.

En of die teringherrie uitkomt.

Ik vind het ingewikkeld, een lange relatie, hoe je dat goed doet.

Ja. Je groeit naar elkaar toe.

Je past je steeds meer aan elkaar aan. Dat moet ook.

Maar op een gegeven moment ben je alleen nog maar samen iets.

Een stel.

Maar, wie je dan ook weer zelf was...

dat is lastig toch, om daar een balans in te vinden. Ja. Zeker.

O ja, jullie krijgen de groeten van Petra.

En Miranda. O. Ja. Ik was eventjes bij ze.

Koffie drinken. Hm, gaat het goed met ze? M-hm.

Mag ik de sla?

Dus ja...

Mag ik de sla?

Max. Hm?

Dank je wel.

Hee, vertel eens over Lieke. Hoe is die kamer?

Ja, heel leuk, een beetje chaotisch nog.

Maar ze heeft het erg leuk ingericht.

En eh, nou ja, goed, ze heeft nu dus drie baantjes.

Drie baantjes?! Ja...

Ze wil geen geld meer aannemen van Merel. (deurbel)

Hé, maar...

Is het anders een idee dat we langsgaan bij Lieke?

Binnenkort? M-hm.

Weet je wel, een nieuwe kamer.

Max, wat is er?

Eh, niks.

Oké.

Jongens, kijk wie hier is! Hé!

Nou! Leuk, hè. Hé!

Gezellig. Wil je ook wat te eten? Dat ik een bordje voor je pak.

Nee, dank je, ik heb al gegeten thuis.

Ey, yo, hoe is het? Gezellig, lieverd.

Ja, ik dacht, ik kom even kijken hoe het met jullie is.

En ja, ik wilde ook gewoon even de deur uit. Ik word gek thuis.

Hallo?

Hai, ik ben boven!

Hé. Hé.

Was het leuk? Heel leuk.

Hoe gaat het? Met je zus.

Ja, goed hoor.

Wat ben je aan het doen? Ik ben het een beetje aan het inrichten.

Het was hier allemaal zo kaal.

Dus ik dacht: ik maak het gezelliger.

Voor als Lieke weer een keertje komt.

Kussentjes en zo. Ja, ha.

Nou ja. Ik heb deze plant ook...

Leuk. Ja.

Ze heeft niks. Geen vrienden.

Geen baan. Geen leven.

Dus ze zit de hele dag te rOkén.

En te wachten tot ik terug ben.

En ik moet haar echt met alles helpen.

Met de huursubsidieaanvraag, met medicijnen.

Ik vind het echt heel vervelend voor haar, maar...

Ik stik gewoon echt in dat huis.

Dus ik heb besloten dat ik een kamer ga zoeken en op mezelf gaan wonen.

Je... Maar dat kan toch helemaal niet.

Je bent veel te jong. Je zit nog op school.

Iemand moet voor jou zorgen. Ja, sorry hoor, maar wat ik nu doe...

is naar school gaan en voor mijn moeder zorgen.

Dat is pas echt zwaar.

Ja, maar kunnen we dan niet proberen...

Wij zouden het heel fijn vinden als je dan weer hier... Dat kan niet.

Als ik tegen haar zeg dat ik weer bij jullie ga wonen...

dat zou zo'n klap voor haar zijn.

Ik kan veel beter iets voor mezelf zoeken.

Echt.

Ik red me wel.

Hé pap.

Ik ben het.

Pap?

Pap!

Meneer Larooi. Wat fijn u weer te zien.

Nou, het genoegen is geheel aan mijn kant.

Dat is lang geleden. Hoe gaat het met u?

Eh, ja... Het gaat wel goed.

Oké. Dan doe ik deze.

Ik kan in nieuw gebouwde steden wonen

Waarom zou ik hier blijven na het feest

Wanneer de ochtend ongewassen

en een beetje huilerig in het douchehokje van de hemel staat

Wauw. Ja, haha.

Zeg, vreemd, die werking van het geheugen.

Ik zou niet meer kunnen vertellen wat ik vanmorgen at.

Maar deze regels staan erin gegrift.

Gebeiteld.

Hee, maar...

Die afrekenen? Ja, graag.

Hoe ehm, hoe gaat het met Erik?

Joah..

Gaat wel goed.

Hij is alleen heel verdrietig.

Maar verder gaat het goed.

(deurbel)

Nou... Goedemiddag.

Leontine Mastenbroek?

De casemanager.

Van uw vader. Ja, tuurlijk. Tuurlijk.

Komt u binnen. Fijn. Welkom, ja.

Eh, achterin. Eh, er is even een klein probleempje.

O?

Vind je het spannend? Een beetje.

Is het echt oké dat ik hier ben? Tuurlijk. Het is openbaar.

Zeg, en ehm...

uw moeder is recentelijk overleden?

Nee.

Nee, niet dat ik weet, nee. O.

Ze zijn... mijn moeder is op zichzelf gaan wonen.

Ze zijn gescheiden. Ja.

O, maar ze zijn niet officieel gescheiden. Nee.

Nee, het is er nog niet van gekomen.

Denkt u dat uw moeder bereid is een deel van de zorg op zich te nemen?

Die kans acht ik zeer, zeer klein.

Pap. Hallo, hallo?

Pap. Ja, hallo. Waar ben jij?

Ik ben even naar de boekwinkel geweest.

Toen wou ik naar huis gaan en nu ben ik de weg kwijt.

En wat zie je nu?

Auto's.

Auto's. Maar zie je een bordje?

Hè? Met een straatnaam?

Een blauw bordje.

Zijn er mensen daar in de straat, in de buurt?

Hoezo? Dan kun je vragen in welke straat je bent.

Ja, dan denken ze dat ik seniel ben.

Nou, doe het nou maar even. Doe het gewoon.

Ik kom naar jou toe en ik haal je op.

Ja? Eh, sorry.

Ja, we moeten... ja.

We moeten helaas... O, ja. Dat is niet tegen jou, pap.

Ja, en...

je tas. Ja.

Oké. Oké, pap.

Zodat mijn cliënt en haar kinderen in Nederland kunnen blijven.

Waar ze eh...

veilig zijn.

En...

een nieuw bestaan kunnen...

bouwen. Meneer Van der Zijp? Gaat het wel?

Ja, ik zou heel graag een kleine schorsing willen.

(hij brabbelt wat)

Nee, het gaat goed, hoor.

Oh. (paniek)

Ja, ruimte.

(spannende muziek)

Ja, beginnen te drukken.

Reanimatie. (stem van AED:) Bel direct voor professionele hulp.

Verwijder alle kleding op de borst van de patiënt.

Ja, hallo, met Hansje Meijer.

Kun jullie zo snel mogelijk een ambulance sturen naar de rechtbank?

Ja.

Pap.

Wat doe je nou hier?

Wat doe je hier? Hè?

Wat sta je hier nu?

Wat...

Waar zijn we?

Laten we even naar de auto gaan.

Ja, ik...

Waar zijn we hier? Rustig.

Ik ben de weg kwijt.

Is dit je auto?

Moet ik hierin? Ja.

Hé lieverd.

Gaat het wel? Mam, wat hebben we afgesprOkén?

Op school laat je me met rust. Ja, maar...

Laat me gewoon!

Max, ik... Kom op!

Dina. Heb je even?

Jamiro was dit weekend betrokken bij een overval.

En omdat er sprake is van bedreiging met een mes...

wordt het heel zwaar opgenomen.

Nee, goh...

Het spijt me. Ik weet dat je enorm je best hebt gedaan.

Pff.

En nu? Hij wordt morgen voorgeleid.

Daarna horen we meer.

Nou, ik eh...

Ik laat je even.

Ja.

Zelf doen.

Dat roepen alle peuters.

En als ze dan groter worden, dan verandert dat...

in: bemoei je er niet mee, ik zoek het zelf wel uit.

Laat me met rust.

(muziek van Damien Rice: Colour me in)

En dan ben je volwassen.

En dan heb je ook heus momenten waarop je denkt:

'Ik wil het even niet meer zelf doen allemaal.'

'Ik wil dat iemand anders het oplost.'

'Dat iemand me helpt en me komt redden, want ik weet het niet meer.'

(muziek van Damien Rice: Colour me in)

En dan, helemaal aan het einde van de rit...

kom je bij een heel gemeen staartje.

Dan wil je het nog wel zelf doen...

maar dan lukt het niet meer.

Mama, bel me alsjeblieft als je dit hoort!

Als je ouder wordt, dan kan je het niet meer zelf doen.

En moet je al je zorgvuldig vergaarde zelfstandigheid...

stukje voor stukje inleveren.

En dan word je uiteindelijk toch weer...

afhankelijk van anderen.

Dat is heel vreemd.

En behoorlijk... pijnlijk.

(diepe zucht)

Dus vandaag aardrijkskunde. M-hm.

En dan ben je klaar? En dan zon, zuipen, ziekenhuis.

Hoho, ho!

Wat is dit nou voor een asociaal gedrag?!

Waarom ruimen jullie niet je zooi op?

Er zijn mensen op deze wereld die meer te doen hebben!

Ik heb afgesprOkén met iemand en ik weet ook niet of ik thuis slapen. Mam, dat hoef ik niet te horen.

Zullen we kijken of de slaapkamer ook zo'n zooitje is?

Dit is niet een goed idee. Dit is zo'n slecht idee.

Dit is een heel slecht idee. Jij...

NPO ONDERTITELING TT888, 2022 informatie: service.npo.nl