Original subtitles

พาใจ ไปหาจอย โดย ไทเลอร์ เพอร์รี่

นึกว่าเราจะได้ที่ดีกว่านี้ซะอีก

หมายถึงที่นั่งน่ะเหรอ

นั่นดีไซน์ของจอยแน่นอน

แพททรีคขโมยงานนางหมดเลย

ชุดนั้นจากสมุดดีไซน์ของนาง สมัยมหาลัยปี 2012

นางบอกว่านางทุ่มเทหนักมาก

แหงละ โดยการให้แพททรีค ได้หน้าไปหมด แถมทำเงินเป็นล้านๆ

ขณะที่เขาทำกับนางห่วยแตก

- นางมองมาทางนี้ - ฉันไม่สน

ไง เพื่อน

อย่าพูดอะไรอีก อย่าพูดจาไร้สาระ พูดอะไรดีๆ ไว้

ดูนี่สิ เชื่อไหมล่ะ ดูเขาสิ

เดี๋ยวนี้มีส่งจูบด้วย

ก็นางบอกว่าคบกันอยู่

สาว เราเป็นรูมเมตนางนะ เราต้องรู้สิ

นางโทรหาเขาตลอด เขาไม่เคยโทรกลับนางเลย

นางชวนเขาไปนู่นนี่ เขาไม่เคยชวนนางเลย

เขาเคยมาค้างคืนครั้งนึง ก็ถือว่าเคยนะ

บนโซฟาของเรา

- ไปทำให้นางหวังลมๆ แล้งๆ ทำไม - ก็ฉันเชื่อในความรัก

- เธอจ๋า - จริงๆ นะ และนางก็เหงา

นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เสี้ยมนาง ให้ไปคบหนุ่มที่ไม่อินกับนาง

นางต้องเลิกอ่านนิยายรักบ้าบอได้ละ

ผู้ชายในนิยายนั่นไม่มีอยู่จริง

อะไรเนี่ย ท้องรึไง

อ้อยสร้อยทำไม รีบๆ เลย

ผ้าพันคอสีเหลืองนี่ยังไง

เธอได้ล้มแน่ถ้าไม่ได้กิน

ผ้าสีเหลืองนี่มันยังไง

- ฉันแค่คิดอะไรใหม่ๆ - เธอคือแพททรีคเหรอ

ไม่ใช่ ฉันคือแพททรีค

ใช่แล้ว

เธอมันก็แค่ผู้ช่วยดีไซเนอร์ต๊อกต๋อย

ชอบลืมอยู่เรื่อยเลยนะ

แล้ววิกนี่อะไร

นี่ผมฉันค่ะ

ยิ่งแย่ไปอีก สมัยนี้ใครๆ เขาก็ใส่วิกทั้งนั้น

เอาละ ส่งนางออกไป เราต้องรีบแล้ว เร็วเข้าๆ

- ไง - ไง สาว

จอย รู้สึกยังไงบ้าง

รู้สึกดีเลย

- จ้ะ - แน่ใจนะ

แน่สิ ทำไมจะไม่รู้สึกดีล่ะ

เพราะไอ้เวร… เพราะเขาขโมยดีไซน์ของเธอไป

เขาไม่ได้ขโมยดีไซน์ฉัน ฉันทำงานให้เขานะ ฉันถูกจ้างให้ช่วย

ชอบจังที่นางโกหกตัวเอง

ฉันเคยเห็นสีสันและชุดพวกนั้น

ในสมุดดีไซน์ของเธอมานานนมตั้งแต่สมัยอยู่มหาลัย

ดีไซน์พวกนั้นมันของเธอ

จอย ไปสนุกเถอะ เธอก็รู้นางอารมณ์เสีย

ก็เห็นเสียตลอด เห็นโคลตันไหม

เขาอยู่ตรงนั้น

นี่พวกเธอคบกันรึเปล่า

เพราะดูไม่เหมือนคบกันเลยนะ

- ฉันบอกแล้ว เราค่อยเป็นค่อยไป - ไม่นะ

เขาเพิ่งเลิกกับแฟน และฉันก็เพิ่ง…

เลิกไม่ดีด้วย จำได้ไหม

ดูเขาไม่ได้ชอบเธอนะ

- โหย - ฉันขอโทษ

- ต้องขวานผ่าซากขนาดนั้นเลย - เออสิ

โอเค คุยเรื่องอื่นดีกว่านะ

ฉันแค่เบื่อที่เธอปล่อยให้คนอื่นเอาเปรียบอยู่ได้

จอย เราไม่ได้อยู่มหาลัยแล้วนะ นี่คือโลกความจริง

และเธอก็ยึดติดอยู่กับความฝัน

ที่ว่าสักวันแพททรีค จะให้เธอมีไลน์เสื้อผ้าของตัวเอง

เพราะเธอทำงานให้เขาเนี่ยนะ ดูเขาสิ

หมอนั่นคิดถึงแต่ตัวเอง

สักวันเธอจะเห็น

ชื่อฉันจะอยู่บนนั้น จอย ลินน์ดีไซน์ส นี่จะเป็นปาร์ตี้ของฉัน

ก็แค่ต้องอดทน

ดราม่ามาเพิ่มละ สามนาฬิกา

- สวัสดี - ไง

- แอชลีย์ ลิดเดีย ไง - ไง

ฉันเห็นคุณอยู่กับพวกนางแบบตรงนั้น

ใช่ ผมรู้จักคนผมสีน้ำตาล เธอมาจากแจ็คสัน

- จริงเหรอ - ใช่

คุณคิดว่าควรทำแบบนั้นเหรอ

หมายความว่าไง

ก็หมายถึงคุณกับจอยคบกันอยู่

- ลิ - อะไร

ไม่เอาน่า จอยรู้ว่าเธอพิเศษกับผมแค่ไหน

เธอจะเป็นสาวคนสนิทของผมเสมอ

ไอ้ "สาวคนสนิท" นี่มันหมายความว่าอะไร

ก็เหมือนที่คนมีเพื่อนชายที่สนิทน่ะ

ครั้งแรกที่เจอกัน เราเข้ากันได้ดีมาก

เราดูกีฬาด้วยกัน เธอให้คำแนะนำดีๆ กับผม

กีฬา

เธอ… เหมือนหนึ่งในแก๊งหนุ่มๆ

กับรูปลักษณ์สวยหยด

อันที่จริง ผมว่าถึงเวลาแล้ว ที่เราจะไปต่อขั้นต่อไป

เห็นไหมๆ ฉันบอกแล้ว ขั้นต่อไป

ไม่ต้องเริ่มจากขั้นแรกก่อนเหรอ

ผมอยากชวนคุณไปโคโลราโดกับผม ช่วงเทศกาลวันหยุด

- จริงเหรอ - ครับ

ใช่ ผมรู้ว่าคุณไม่มีครอบครัวอยู่ที่นี่

เพราะงั้นไปกับผมนะ ผมอยากให้คุณเจอครอบครัวผม

ฉันอยากไปค่ะ

เดี๋ยวๆ

แม่คุณจะชงชารึเปล่า

แน่นอนสิ

- นางโดนหลอกไปเชือดแน่นอน - หยุดเลย ลิดเดีย

ฉันแค่…

สาว อย่าไปนะ

แล้วพอเราไปถึงที่นั่น ผมมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ

ผมแค่อยากให้ครอบครัวผมอยู่ด้วย ตอนผมขอคุณ

ขอ…

- ขออะไรนาง - นั่นสิ

รู้อะไรไหม ผมต้องไปแล้ว

นัดเจอเจมส์เพื่อนผมในดีซีคืนนี้น่ะ

ใช่ เครื่องบินพ่อเขาจะออกตอนเช้า

ผมจะซื้อตั๋วเครื่องบินให้คุณนะ

นางขึ้นเครื่องของพ่อเขาไม่ได้เหรอ

ฉันต้องอยู่จนจบงานนี้ ไม่เป็นไรเลย

- เอาละ - ไงนะ

- สาวๆ คืนนี้ขอให้สนุกนะครับ - บาย

กลับบ้านดีๆ นะ

เขาอยากขอบางอย่างกับเธอ

คิดว่าเขาอยากขออะไรเธอ อย่างแต่งงาน…

ไม่ เขาชอบทำอะไรเป็นขั้นตอน

อาจขอเป็นแฟนมั้ง ไม่รู้สิ

- ฉันไม่ไว้ใจเขา - เธอไม่ไว้ใจใครเลย

ที่แน่ๆ ไม่ใช่คนขาว

นี่ ฉันบอกเธอแล้ว อย่าสิ้นหวังกับหนุ่มดำ

- ไปเต้นกันได้ไหม - นะ

ได้สิ

- ฉันต้องดื่มอีกแก้ว - ใช่เลย

ไง หวังว่าเธอจะเก็บกระเป๋าแล้วนะ

ฉันต้องเอารถไปคืนป้า

เพราะงั้นรีบๆ เลย เพราะเธอก็รู้ว่าป้าอารมณ์เสียเก่ง

- ใกล้เสร็จแล้ว - เร็วหน่อยนะ

อรุณสวัสดิ์ ลิดเดีย ใส่แว่นทำไม

เมาค้าง และเมาเนื้อ

แต่ฉันอยากอ่านอะไรหน่อย

นี่เขียนไว้ว่า

"ส่วนเริดสุดในไลน์ของแพททรีคคือ การใช้สีสันในสามชุดของเขา

ราวกับว่าเขามีสายตาสดใหม่"

นั่นน่าจะเป็นสายตาเธอนะ

บทความนี้ของแฟชั่นแฟชั่น พวกนั้นเป็นเจ้าของดีไซน์ของเขา

คนที่เขียนบทความนี้ แคลบอร์น ต้องให้เขารู้ว่าดีไซน์นั้นมันของเธอ

นางยังพูดอยู่เหรอ เพราะฉันเก็บของอยู่นะ

จอย เธอใจเย็นกับเรื่องนี้ได้ยังไง

ฉันรู้ว่าเธอเกลียดงานนั่นกับหมอนั่น

เธอไม่เข้าใจวงการนี้

โอเค แพททรีคทำงานให้แคลบอร์น

ส่วนฉันก็ทำงานให้เขาอีกที

ใช่

เธอกลับบ้านมาร้องไห้โวยวายเรื่องงานนี้ทุกคืน

จากนั้นก็ไปซุกอ่านนิยายรักเพื่อหนีโลก

พร้อมไอศกรีมด้วย

โอเค ฉันต้องไปแล้ว เพราะพวกเธอทำลายความสงบในใจฉัน

และตอนนี้เธอก็หนีไปหาโคลตัน ทำเหมือนตัวเองอยู่ในนิยายรัก

เธอจะได้ไม่ต้องเผชิญกับงานนี้ และหมอนี่ที่แทงเธอข้างหลัง

คิดว่าเขาจะชอบชุดนี้ไหม

ฉันคิดว่านะ แต่เธอรู้ใช่ไหมว่าที่นั่นหนาว

รู้ ฉันเช็กอากาศแล้ว แต่ฉันอยากดูเซ็กซี่

โดนน้ำแข็งกัดอีก

- ตื่นเต้นจัง - ฮัลโหล

ก็ได้ ไม่ต้องสนลิดเดีย

แต่อย่าหวังมากเกินไปล่ะ

ฟังนะ ฉันรู้แล้วว่าเธอไม่ชอบแบบนี้ ลิดเดีย

มันไม่ใช่แบบนั้นด้วยซ้ำ ฟังนะ เรา…

นั่นอะไรน่ะ

พระอาทิตย์ มันเรียกว่าแสง

เราเป็นเพื่อนกันนะ

เวลาเธอเจอผู้ชาย เธอจะหลงอยู่ในโลกแฟนตาซีในหัว

เหมือนในหนังสือที่เธออ่าน ฟังนะ

เรื่องบ้าบอนี่ไม่เกิดขึ้นในชีวิตจริงจ้ะ

- จะบอกว่าฉันเพ้อเจ้อเหรอ - เปล่าๆ

นางไม่ได้พูดแบบนั้นเลย นางแค่ห่วงเธอนิดหน่อย

แค่นั้น

ตัวอย่างนะ

ตอนอันโตนิโอหักอกเธอ เธอก็จมดิ่งอยู่กับความเศร้า

- ลิดเดีย - เธอเวิ่นเว้อ

จากนั้นเธอก็คบกับเทย์เลอร์ หนุ่มตอม่อจากเนแบรสกา

และตอนนี้เธอไปคบหนุ่มจากโคโลราโด

ทำไมเธอถึงคบหนุ่มดำดีๆ จากบร็องซ์ไม่ได้ล่ะ

แบบตัวใหญ่หุ่นล่ำๆ

แล้วเธอเจอไหมล่ะ

ที่ฉันจะพูดคือ จู่ๆ เขาก็อยากให้เธอไปเจอครอบครัว

ระวังอวัยวะเธอไว้ดีๆ นะสาว เพราะพวกเขาอาจพยายามเอามันไป

เดี๋ยว หยุดก่อน ให้ฉันพูดถึงมาร์คไหม

ว้าย นางเล่นเธอแล้ว

คนที่แต่งงานแล้วและกิ๊กสาวไปทั่วไอจี

- อย่าให้เริ่มนะ - โอเค

เธอโดนละ สาว โทษที

โอเค งั้นฉันพูดเรื่องโดนัลด์นะ

ไม่ โอเค นี่ ไม่ได้ อย่าดึงฉันไปเอี่ยวด้วย

- เพราะโดนัลด์… - เอาเหอะ

- เครดิตดีจ้ะ - อย่าหาเรื่องฉันสิ

ที่จะพูดคือเราเคยอกหักกันมาแล้ว

โคลตันโอเคนะ ฉันเคยกดดันผู้ชายมาก่อน และมันไปไม่รอด

ฉันเลยพยายามทำอะไรต่างออกไป

เวลาเราปล่อยให้ผู้ชายเป็นตัวของตัวเอง

และไม่คาดหวังอะไร มันก็ไม่มีดราม่า

- มัน… ก็แค่… - เลี่ยงความรับผิดชอบน่ะสิ

ความสัมพันธ์ไม่ควรที่จะยาก เวลามันยากแปลว่าเราฝืนมันอยู่

แต่อย่างน้อยเธอต้องมีความสัมพันธ์…

โอเค ฉันเห็นว่าเธอไม่ดีใจกับฉัน เพราะงั้น…

ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอ งั้นขอไม่คุยเรื่องนี้นะ

โอเค อย่าทะเลาะกันเลย ไปสนามบินกันเถอะ

(สนามบินภูมิภาคยูเรย์)

- ไงครับ - ไง

- สวัสดี - สวัสดี

ดีใจจังที่ได้เจอคุณ

สวัสดีค่ะ คุณคงเป็น…

- นี่พ่อผม เดวิด - สวัสดีค่ะ

- ดีใจที่ได้เจอ - เอามาใบเดียวเหรอ

ค่ะ

ผมบอกพ่อว่าคุณชอบแฟชั่นมากแค่ไหน

เขาบอกว่าคุณต้องเอามาหลายใบแน่

- ปกติผู้หญิงจากเมืองใหญ่… - ผมบอกพ่อว่าไง

เธอไม่เหมือนสาวๆ ทั่วไป เธอเป็นหนึ่งในแก๊งหนุ่มๆ

ลูก ชุดนั้นไม่เหมือนแก๊งหนุ่มเลย

เธอคงหนาวแย่ ขึ้นรถกันเถอะ มาสิ ฉันถือกระเป๋าให้

ค่ะ

ผมอยากให้คุณเจอแม่ผมกับคนอื่นๆ จะแย่แล้ว

- ที่นี่สวยจัง - ใช่ เรารักที่นี่

ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าโคลตันจะย้ายออก

แต่ขอบคุณนะ ขอบคุณที่คอยช่วยให้คำแนะนำเขา

เขาจะไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณสอนเขามาดี

(ลิดเดีย - นางโกรธฉันอยู่ เพราะงี้ไงนางถึงไม่ตอบ)

(แอชลีย์ เธอถึงรึยัง)

(ลิดเดีย นางแลนด์แล้ว ฉันรู้)

(แอชลีย์ คงไปเอากระเป๋าอยู่มั้ง)

(ลิดเดีย ไม่ โกรธอยู่)

อยากใช้เวลาวันหยุดที่บ้านไหม เราคิดถึงลูกนะ

(จอย ฉันสบายดี เดี๋ยวโทรหานะ)

- อยากครับ - ดีเลย

(แอชลีย์ ยังไม่ตายแฮะ)

(ลิดเดีย แถมโกรธด้วย)

(เพราะงี้ไงนางถึงตอบเราสั้นๆ)

(ว่าแล้วเชียวต้องเกิดเรื่องไม่ดี)

(บางครั้งนางก็ซื่อบื้อมากเลย)

(จอย - นี่ นี่มันแชตกลุ่มนะ ฉันเห็นที่พวกเธอคุยกัน)

(ลิดเดีย เรารู้ย่ะ)

บ้านครอบครัววิปเปิลตันยินดีต้อนรับ

สวยมากเลยค่ะ หันไปทางไหน ก็เหมือนลูกโลกหิมะ

- ฉันไปหยิบกระเป๋าให้ - สวัสดี ฉันไวโนนา แม่ของโคลตัน

- สวัสดี ฉันจอยค่ะ - เธอนี่จอยสมชื่อเลย

เรารู้ว่าเธอเป็นใคร

ดูเหมือนเธอมาได้เวลาพอดีเลย

เดี๋ยวจะมีพายุหิมะที่เลวร้ายที่สุดของฤดู

ข่าวบอกว่าหิมะอาจหนา 60 นิ้วได้

- หกสิบเหรอ ตายจริง - มันจะแย่มาก

- สวัสดี ฉันเฮเธอร์ - สวัสดีค่ะ

เราได้ยินเรื่องดีๆ ของคุณเยอะเลย

มากอดหน่อย

ตายจริง ต้องพาเธอเข้าบ้านละ

เสื้อโค้ตบางและเดรสผ้าลื่นขนาดนี้

ให้หนุ่มๆ จัดการกระเป๋าไป

มาจ้ะ

บ้านสวยมากเลยค่ะ อบอุ่นดีจัง

ขอบคุณจ้ะ เรารักที่นี่

ฉันทำช็อกโกแลตร้อนให้เธอด้วย มันจะทำให้เธออุ่นขึ้น

ขอบคุณค่ะ

- นั่งเครื่องมาเป็นไงคะ - ดีมากเลย

ดีค่ะ

ขอบคุณมากนะ จอย ที่ดูแลโคลตันของเรา

ใช่ เรากังวลมากเรื่องที่เขาไปอยู่นิวยอร์ก

คิดแล้วก็เครียด เขาไม่รู้จักใครที่นั่นเลย

ใช่ แต่พอเขาบอกว่าเขาเจอเธอ

บอกว่าเธอแกร่งมาก แกร่งกว่าหนุ่มๆ ซะอีก

- เขาไม่เคยหยุดพูดเรื่องเธอเลย - ใช่ เราซาบซึ้งมาก

โอเค สาวๆ อย่าทำให้เธออึดอัด

ห้องอยู่ด้านบนนะ ฉันจะเอากระเป๋าไปวางไว้ให้

อยากล้างหน้าล้างตาไหม ฉันรู้ว่านั่งเครื่องมานาน

- อยากค่ะ - เดี๋ยวๆ ผมอยากทำตอนนี้

- เธอเพิ่งถึงนะ โคลตัน - ไม่เอาน่า

ผมอยากรู้คำตอบแทบบ้าแล้ว

- เดี๋ยว ขอถ่ายไว้หน่อย - นี่ อยากให้เธอ…

ได้ เอาเลยๆ เดวิด ลงมา เร็วเข้า

มาแล้ว รอก่อน

เกิดอะไรขึ้นคะ

ผมรู้จักคุณมาสองสามเดือนแล้ว และ…

ฟังนะ ผมรู้สึกสนิทกับคุณ มากกว่าใครที่ผมเคยเจอ

สนิทกว่าแก๊งหนุ่มหรือคนที่ผมโตมาด้วยที่นี่

และผมแค่หวังว่าคุณจะตอบตกลง

ผมอยากให้คุณเป็นสาวคนสนิทของผม

เพื่อนเจ้าบ่าวน่ะ สำหรับงานแต่งของผม

- ไงนะ - เฮเธอร์ตอบตกลง

และผมอยากให้คุณเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว

คุณจะว่ายังไง จอย

(โคลตัน - เฮเธอร์ ยินดีด้วยกับการหมั้น)

- ค่ะ - เธอตอบตกลง เฮ้

คุณทำให้เรามีความสุขมาก

หนูจ๊ะ โอเคไหม

นั่งเครื่องมานานน่ะค่ะ ขอเข้าห้องก่อนนะคะ

แม่บอกว่านี่มันตื่นเต้นมากไปสำหรับเธอ บอกแล้วไง

ไปเลยจ้ะ ขึ้นบันไดไป ห้องอยู่ทางขวานะ

ล้างหน้าล้างตาหน่อย เดี๋ยวเราจะเล่าแผนแต่งงานให้ฟัง

โอเคๆ

ขอบคุณครับพ่อ ขอบคุณ

เป็นวันที่ดีจริงๆ

ตอนนี้ฉันอยากเป็นแกมากเลย

ต้องหาเที่ยวบินๆ ต้องหาให้ได้

โอเค เกิดอะไรขึ้น เราอยากฟังจะแย่แล้ว

เล่ามาให้หมด

จอย เป็นอะไร

เธอพูดถูก

หมายความว่าไง

อย่าพูดว่า "ฉันบอกเธอแล้ว" นะ

- ไม่มีทางพูดแน่ - แอชลีย์ เธอไม่พูดหรอก

โอเค เพราะฉันพูดแน่ เกิดอะไรขึ้น

ฉันต้องไปจากที่นี่ เขามีคู่หมั้นแล้ว

- หา ว่าไงนะ - เธอคงสะใจ ลิดเดีย

เขาชวนฉันมาพบพ่อแม่เขา

เพื่อที่เขาจะได้ขอฉันให้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ในงานแต่งของเขา

- หัวเราะเลยสิ ลิดเดีย - อย่าเชียวนะ

ไม่ๆ นั่นไม่ตลกเลย

เธอจะรอหัวเราะหลังวางสายสินะ

ฉันต้องไปห้องน้ำ

ลิดเดีย

เธอโอเครึเปล่า

ฉัน… มองหน้าพวกเขาไม่ได้เลย ฉันต้องไปจากที่นี่

โอเค มาหาเที่ยวบินกัน

ฉันหาแล้ว ไม่มีเลย

ฉันจะเช่ารถ และฉันจะกลับบ้านช่วงคริสต์มาส

จอย เธออยู่ห่างจากนิวยอร์ก 2,000 ไมล์นะ

ฉันไม่สน

ช่วยอย่าทำอะไรโง่ๆ ได้ไหม

- ฉันแค่ต้องไป - โอเค

เอางี้ เธอไปที่เคาน์เตอร์ขายตั๋ว ดูว่าพวกเขาช่วยอะไรได้บ้าง

เดี๋ยวๆ นี่จริงจังนะ

พอไปถึงสนามบิน ไปที่เคาน์เตอร์

มองหาผู้ชายผิวขาวนะ

จากนั้นก็มองตาเขาและบอกว่า

"ฉันชื่อทีน่า เทอร์เนอร์

- และฉันมีเงิน 37 เซนต์กับการ์ดมือถือ…" - ใช่เวลาไหม

"สามีกับฉันเพิ่งทะเลาะกัน

และฉันจะจ่ายคืนให้ทันทีที่ทำได้"

- ไม่รู้ว่าเราเป็นเพื่อนกับนางทำไม - ฉันดีใจที่เธอสนุกนะ

- เล่นอยู่ได้ - ก็มันฮานี่

- นางปวดใจอยู่ - โทษทีจ้าสาว ฉันเมาเนื้ออยู่

เลิกสูบปุ๊นคริสต์มาสบ้านั่นได้ละ

น่ารำคาญชะมัด

ใช่ ฉันทำได้ ฉันทำได้ ฉัน…

กระเป๋าเดินทาง ได้ละ มือถือ เวร

นั่นละความหมายของครอบครัว

ให้ตาย ฉันเกลียดที่นี่ แม่งเอ๊ย

โอเค

ขอโทษนะคะ ไปสนามบินยังไงได้บ้าง

อีกครึ่งชั่วโมงรถบัสสกีจะมาจอดตรงหัวมุมนี้

- ค่ะ ขอบคุณๆ - ครับ

คุณครับ ชุดนี้ไม่เหมาะกับเมืองนี้นะ

เอาถุงอุ่นมือไหมครับ

- ค่ะ ขอบคุณ - ครับ

สวัสดีค่ะ โทษที

- เที่ยวบินไปนิวยอร์กรอบถัดไปกี่โมง - ขอโทษค่ะ

เราไม่มีเที่ยวบินเข้าออกอีกสองสามวันเลย อาจจะเป็นอาทิตย์ด้วย

จะมีพายุหิมะที่เลวร้ายที่สุดในรอบหลายปีค่ะ

ยิ้มอะไรเหรอคะ

คนที่นี่ชอบมีความสุขค่ะ

ฉันลองโทรหาโรงแรมให้ได้ แต่ทุกที่เต็มหมดแล้ว

คุณยังยิ้มอยู่

ถ้าคุณหนาว ไปนั่งคลายหนาวในเลานจ์อุ่นได้นะคะ

หยุดยิ้มได้แล้ว

คุณโอเคไหมคะ

สวัสดีค่ะ ฉันอยากเช่ารถ

โทษทีค่ะ รถโฟร์วีลของเราถูกเช่าไปหมดแล้ว

- มีอย่างอื่นไหม - เหลืออยู่คันนึงค่ะ

คันนั้น

เอาค่ะ

โอเค คุณคงไปไม่ได้ไกล และต้อง…

- ขอเช่าค่ะ - โอเค

- แต่มันขับเคลื่อนสองล้อนะ - ค่ะ ฉันเอา

โอเค คุณจะต้องอยู่ในแถบยูเรย์

เอารถมาให้ฉันก็พอ

ได้ค่ะ

หวังว่าคุณคงรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่นะ มันไม่ปลอดภัย…

- ฉันหาทางเอง ขอบคุณ - ค่ะ

- พายุจะเลวร้ายมาก - นี่เธอ ฉันรู้แล้วย่ะ

- โอเค - ขอบคุณ

ขอบัตรเครดิตด้วยค่ะ

ฉันอยากกรอกข้อมูลก่อน แล้วค่อยให้บัตรเครดิต

นี่ อย่าวางสายนะ ลิดเดียไม่อยู่ในสายด้วย

เธอโอเคไหม

ฉันสบายดี กำลังขับรถกลับนิวยอร์ก

จอย เธอขับรถบนหิมะเป็นเหรอ

ฉันไม่สน โอเคไหม ไม่เลย

โอเค ทำไมเธอไม่จอดรถ หาโรงแรม และรอมีเที่ยวบินเปิดล่ะ

ไม่ พวกเขาไม่รู้ว่าฉันจะไปจากที่นี่ได้เมื่อไหร่

ฉันต้องไป และต้องไปเดี๋ยวนี้

- โอเค - ฟังนะ ฉันรู้ว่าลิดเดียอยู่ด้วย

ใช่

และถ้าเธอพูดอะไร ฉัน…

ไม่พูดหรอกน่า

ฉันไม่อยากพูดอะไรให้เธอหงุดหงิด แต่เราไม่ชอบแบบนี้เลย

ฉันไม่เป็นไร เธอติดตามมือถือฉันได้นะ ฉัน…

ไว้โทรหาฉัน ตอนนี้ไม่รู้สึกอยากคุย

นี่มันบ้าไปแล้ว นางสติแตกอยู่

ใช่ นางชอบทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้ตลอด

- ฉันยังได้ยินนะ - เวร รักนะ

เรารักเธอมากเลย

อีพวก…

- บ่นทำไม - ก็ลืมว่านางยังไม่ได้วาง

- มิน่านางถึงไม่ค่อยชอบฉัน - ฉันไม่ผิดนะ

เลี้ยวขวา

อีกครึ่งไมล์ เลี้ยวซ้าย

นี่ไม่น่าใช่นะ

อีก 56 ไมล์ กลับรถ

- หา - ถนนสิ้นสุดแล้ว

(ระบบนำทางใช้งานได้ เมื่อชำระค่าเช่าแบบอัปเกรดเท่านั้น)

ไอ้นี่ นั่นมัน…

เยี่ยมเลย จอย เยี่ยม

อะไรวะ

เยี่ยม ไอ้แอปนำทางผีบ้า

อะไรกันเนี่ย

ล้อเล่นใช่ไหม ต้องล้อเล่นแน่

ฉันทำบาปทำกรรมอะไรมาเนี่ย

ให้ตายสิ พระเจ้า…

พระเจ้า ท่านส่งลูกมานรกเหรอ

ลูกสำนึกผิดที่เกลียดชีวิตตัวเอง

เสื้อผ้าฉันไปไหน

ตายแล้ว ยายเคยเตือนฉันเรื่องนรกแบบนี้

ฉันโดนลักพาตัว

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

ช่วยด้วยๆ

ช่วยด้วยๆ

ช่วยทีๆ

ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

- ช่วยด้วย - แถวนี้ไม่มีใครอยู่หรอก

- คุณกลับเข้ามาข้างในดีกว่า - ช่วยด้วย

ผมรู้ว่าข้างนอกมันสวย แต่พายุอยู่หลังเทือกเขานั่นนะ

ช่วยด้วย

- ช่วยด้วย - โอเค

ช่วยด้วย

ใช่ ข้างนอกหนาวมาก

นั่งข้างไฟไว้ ทำตัวให้อุ่น คุณไม่อยากโดนน้ำแข็งกัดหรอก

นี่ครับ

แค่ผ้าห่มน่ะ

ถ้าป่านนี้คุณยังไม่รู้ คุณปลอดภัยนะ

เข้าใจไหม

คุณเป็นฆาตกรต่อเนื่องเหรอ

ผมดูเหมือนเหรอ

ผมไม่ใช่นะ ไม่ใช่

ฉันอยู่ที่ไหน

ยูเรย์เคาน์ตี โคโลราโด

- พระเจ้า ฉันต้องกลับบ้าน - นี่

ผมรู้ว่าคุณพยายามไปจากที่นี่

แต่อีกเดี๋ยวพายุก็จะเคลื่อนผ่านเทือกเขานั่น

คุณคงต้องเชื่อใจผม ตอนนี้คุณมีแค่ผม

คุณชื่ออะไร

จอยค่ะ

จอย นั่นชื่อฉัน

คุณเป็นใคร

ริดจ์ ริดจ์ ฟิลลิปส์

ฉันมาที่นี่ได้ยังไง

จำไม่ได้เหรอ

ฉัน…

ฉันหลงทาง แล้วรถฉันก็เสีย

ผมออกไปล่าสัตว์ เห็นรถคุณขับวนไปมา

ผมพยายามเรียกคุณแล้ว แต่ก็ยังขับวนไม่หยุด

แล้วรถก็ตกลงไปในทะเลสาบ

คือคุณตกทะลุน้ำแข็งลงไป

ผมต้อง…

คุณเสี่ยงชีวิตช่วยฉันเหรอ

คุณช่วยชีวิตฉันไว้

ขอบคุณค่ะ

พูดอย่างกับผมมีทางเลือกงั้นละ

ขอบคุณ ถ้าคุณไม่ใช่ฆาตกรต่อเนื่องนะ

ช่วยคุณเพื่อฆ่าทีหลังน่ะเหรอ

ไม่ นี่ ฟังนะๆ

ทันทีที่พายุผ่านไป ผมจะพาคุณไปส่งในเมือง

ก็แค่… พายุจะเลวร้ายมาก อาจใช้เวลาสักพัก

เพราะงั้นพักที่นี่ก่อน อยู่ข้างไฟ ทำตัวให้อุ่นไว้

ผมจะดูแลคุณเอง

คุณใส่รองเท้าเบอร์อะไร

เจ็ดค่ะ

ขออนุญาตนะ ผมต้อง…

แค่… ใช่

มันอาจใหญ่ไปนิด แต่ใช้ได้แหละ

คุณบังเอิญมีรองเท้าผู้หญิงสำรองไว้ที่นี่เหรอ

มันจะช่วยให้คุณอุ่น

ให้ตาย

อะไร เธอก็รู้ว่าฉันตื่นปุ๊บก็เติมปั๊บ อย่าโกรธสิ

เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้น

มีอะไร

โอเค เมื่อคืนเธอเข้านอน

แต่ฉันติดตามมือถือของจอย แล้วมือถือก็หยุดติดตาม

- ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น - แถวนั้นภูเขาเยอะนี่

ฉันมั่นใจว่าสบายดี ไม่เป็นไรหรอก ใจเย็นน่า

- เธอรู้ได้ไง - เพราะฉันรู้สึกได้

สาว เธอเมา เธอไม่รู้สึกอะไรหรอก

เธอน่ะทำใจให้สบาย

ฉันมั่นใจว่านางไม่เป็นไร โอเคไหม ให้เวลานางหน่อย

ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย

เธอสวยจัง

นี่ใครเหรอคะ

นี่เสื้อผ้าเธอเหรอ

ขอโทษที ฉันว่าฉันทำเทียนคุณดับ

- ช่างเถอะ - ไม่ๆ ฉันจะจุดให้ใหม่

เรียบร้อย

รู้ไหม ตั้งแต่ฉันมาถึงที่นี่ ฉันไม่เจอคนดำสักคนเลย

และคนดำคนเดียวที่เจอ ก็ช่วยฉันจากทะเลสาบน้ำแข็ง

คือว่า เท่าที่ฉันรู้ ฉันอาจตายก็ได้

ฉันอาจจมน้ำ และคุณก็คือพระเจ้า

ฉันอาจอยู่บนสวรรค์

ผมไม่ใช่พระเจ้าหรอก เชื่อสิ

และคุณยังไม่ตาย

ฉันจะรู้ได้ยังไง โทรหาใครไม่ได้ด้วยซ้ำ

คุณรู้สิเพราะผมคิดว่าสวรรค์

น่าจะดีกว่ากระท่อมล่าสัตว์นี่หน่อย

คุณไม่มีทีวีหรือโซเชียลมีเดียเหรอ

ใช่ ไม่มีเลย

มีแค่ผม ธรรมชาติ และพระเจ้า

ฟังดูลำบากและโดดเดี่ยวนะ

ไม่เลย มีอิสระออก ไม่มีสิ่งรบกวน

ทำอาหารอะไรอยู่เหรอคะ

สตูว์กระต่าย

ฉันเป็นวีแกน

คุณได้ตายแน่

แถวนี้ไม่มีพวกพืชผักให้กินหรอก

ผมมีถั่วกระป๋องอยู่

กินได้ค่ะ

นี่บ้านของคุณเหรอ

ใช่

ฉันอยู่นิวยอร์ก แต่ฉันเป็นคนโอ๊กแลนด์

ไม่น่าล่ะ

ฉันไม่รู้ว่านั่นเป็นคำชมรึเปล่า

ผู้หญิงแถวนี้ต่างออกไปนิดหน่อย

พวกเธอรู้ว่าไม่ควรขับรถขับเคลื่อนสองล้อ เวลามีพายุ

ว่าแต่คุณจะไปไหนเหรอ

ฉันหลงทางและจีพีเอสไม่ทำงาน

ฉันจะกลับนิวยอร์ก

จากโคโลราโดเหรอ ด้วยรถคันนั้นเนี่ยนะ

โอเค มันไม่ใช่ความคิดที่ดีที่สุด แต่ฉันต้องไป

ฉันไม่สนว่าจะไปยังไง

- เสียงอะไรน่ะ - ทีมหิมะถล่ม

พวกเขายิงปืนใหญ่เพื่อไม่ให้หิมะกองสูงเกินไป

งั้นคุณไม่มีมือถือ แล้วจะทำยังไงถ้ามีเรื่องฉุกเฉินล่ะ

อย่างเรื่องที่คุณเกือบจมน้ำน่ะเหรอ

เราจัดการเรื่องนั้นได้ใช่ไหมล่ะ

ฟังนะ ผมไม่ได้อยากหยาบคาย

แต่ผมต้องถามอะไรคุณหน่อย

สภาพจิตคุณปกติดีรึเปล่า

อะไรนะ

ปกติสิ ทำไมถามฉันแบบนั้น

ก็ขับรถในอากาศแบบนี้

ในรถคันนั้น…

งั้นคุณก็ไม่ต่างกันนะ

อยู่ในที่ห่างไกล คนเดียว

คุณก็อาจหนีจากอะไรเหมือนกัน

อีกเดี๋ยวถั่วก็สุกแล้ว

ไง จะลงมากินมื้อเช้าไหม

- เราปล่อยให้คุณนอนข้ามมื้อค่ำไป - ใช่ พ่อผมบอกว่าคุณคงเหนื่อย

จอย

เธอไปไหน

- ไม่รู้สิ - โทรหาเธอ

ได้ โอเค

ผมคงไม่เห็นข้อความ "โทษที ฉันต้องไป"

- เธอจะไปทำไม - ผมไม่รู้

ทำไมหน้าต่างถึงเปิดอยู่

เธอไม่มีทางออกทางหน้าต่างแน่

เธอไม่รู้เหรอว่าพายุใหญ่กำลังมา

รู้สิ แม่ผมบอกแล้ว

คุณรีบไปบอกพ่อแม่คุณดีกว่า

อะไร ไม่อร่อยเหรอ

เปล่าๆ อร่อยดี

ห้องน้ำอยู่ไหนคะ

- เดี๋ยว อยู่ข้างนอกเหรอ - ใช่

ไม่เป็นไร ฉันจะอั้นไว้

ฟังนะ จะมีพายุนานสองสามวันเลย

คุณจะไม่กินเนื้อ ไม่ใช้ห้องน้ำข้างนอกเหรอ

ผมไม่มีน้ำขวดนะ โทษที

อีกนานแค่ไหนกว่าพายุจะสงบ

ไม่รู้สิ ลูกนี้แรงอยู่

อาจจะสองสามวัน

- อาจจะหนึ่งอาทิตย์ - หนึ่งอาทิตย์เหรอ

กว่าเราจะไปจากที่นี่ได้ ใช่

นี่ ผมไม่รู้ว่าคุณสังเกตไหม แต่เราไม่ได้อยู่บนถนนเส้นหลัก

เพราะงั้นไม่มีรถตักหิมะมาที่นี่

คุณไม่มีวิธีโทรหาใครได้เลยเหรอ ไม่มีวิทยุ ไม่มีอะไรเลย

ไม่มี

ทำไมล่ะ

ก็ผมชอบแบบนี้

ใช่

ฉันปีนเขาออกไปได้ไหม

ปีนเขาเหรอ กลับไปยูเรย์น่ะเหรอ

ใช่

ไม่ได้ คุณได้ตายก่อนเช้าแน่

เว้นแต่นั่นเป็นสิ่งที่คุณต้องการ

ฉันไม่ใช่พวกคิดฆ่าตัวตาย

ดูจากวิธีที่คุณขับรถมา ก็ไม่รู้สิ

โอเค ไม่คุยเรื่องนี้ได้ไหม

โอเค

งั้นก็เลิกถามนู่นนี่ผมได้แล้ว

ฟังนะ สิ่งที่ดีที่สุดที่ต้องทำ

คืออยู่ที่นี่จนกว่าพายุจะสงบ

จากนั้นเราจะลงไปที่รถกระบะของผม

แล้วผมจะขับพาคุณไปยูเรย์

ลงจากเขาไปประมาณ 12 ไมล์

เยี่ยม

คุณนี่มันยังไงกัน

คือว่า นี่มันบ้ามาก

ที่นี่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีคน ไม่มีเสียง

ใครเขาทำแบบนี้กัน

เคยได้ยินว่าพวกมือระเบิดทำอะไรแบบนี้ แต่ไม่ใช่ผู้ชายผิวดำ

คุณแปลกชะมัด

มีคนเรียกผมว่าแปลกมามากพอละ

ผมไม่จำเป็นต้องฟังจากคนแปลกหน้า

ฟังนะ คุณเป็นแขกในบ้านผม

และจากที่ผมเห็น…

ผมเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้คุณไม่ตาย

เพราะงั้นคุณอาจอยากทำตัวดีๆ หน่อย

นี่สำหรับล่าสัตว์

ฉันไม่ชอบปืน

ก็นะ คนเราต้องกิน

ฟังนะ ผมพยายามทำดีกับคุณ

ผมมีอาหารพอสำหรับตัวผมเอง ผมไม่คิดว่าจะเจอคุณ

และ…

ผมมาที่นี่เพื่ออยู่กับตัวเอง เพราะงั้นนี่…

ถ้าคุณไม่ว่าอะไร นี่มันหนักหนามาก

พยายามอย่าแตะต้องอะไรนะ

ทำดีมาก จอย

ทำช่างตัดไม้ผิวดำที่มีปืนโมโห ตอนที่ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ไหน

งี่เง่าชะมัด

เรานั่งอยู่นี่นานแค่ไหนละ

คิดว่าเราควรโทรหาตำรวจไหม

ควร

- เก้าหนึ่งเก้า - โอเค

นางอยู่ส่วนไหนในโคโลราโดนะ

- ส่วนที่คนขาวอยู่ - คือเดนเวอร์ใช่ไหม

- ทั้งเมืองเลย - โอเค

งั้นฉันจะดูทั้งเมืองนะ

เดี๋ยวๆ เธอมีเบอร์โคลตันไหม

- มี - มีเหรอ

- ฉันมี - โอเค ดูสิ

จำรหัสฉันได้ไหม

ฉันจะไปรู้รหัสเธอได้ยังไง

ใช้หน้า… สแกนใบหน้าเอาสิ

คิดว่ามันจะจำฉันได้ไหม ฉันเมาอยู่

อะนี่

โอเค เปิดแล้วใช่ไหม

- คิดว่านะ - สาว

- ให้หาอะไร… - เบอร์ของโคลตัน

โอเค โทรหาโคลตัน

- นางต้อง… - เธอไม่มีเบอร์เขาใช่ไหม

- โอย เธอนี่น่าหงุดหงิดชะมัด - ให้ตาย

- ฉันจะไปหาเบอร์โคลตัน - ฉันว่านี่มันมือถืออีกเครื่องนะ

เดี๋ยว ใครคือโคลตัน

โอเคๆ

นับสามนะ จอย หนึ่ง สอง…

สาม

บ้าเอ๊ย

นี่ มีใครอยู่ไหม ฉันจะตายอยู่แล้ว

ไง ฝาที่นั่งเปียกไหมตอนนั่งลงไป

หมายความว่าไง ใช่ ทุกอย่างเปียกหมด

- โอเค คุณน่าจะเช็ดให้แห้งก่อน - ฉันจะไปรู้ได้ยังไง

คุณไม่เคยดูเรื่องคริสต์มาสสตอรี่

ที่ลิ้นเด็กติดกับเสาเหรอ

คุณพูด… อะไร… ช่วยฉันที ฉันติดและก็หนาว

ผมมีกาแฟอุ่นในกระเป๋า

ผมพาคุณออกมาได้ แต่ผมต้องเข้าไป

หมายความว่าไง คุณต้องเข้ามา… นี่มันซวยซ้ำซวยซ้อน

นี่ คุณต้องตัดสินใจนะ

อุณหภูมิจะลดลงตอนพระอาทิตย์ตก

ก็ได้ แต่หลับตาไว้นะ

- โอเค - บอกให้หลับตาไง

ลืมแล้วเหรอว่าผมเคยเห็นคุณเปลือยแล้ว

ให้ตาย น่าขายหน้าชะมัด

โอเค เอาละ ก็ได้ ผมจะไม่มอง

ผมจะพยายามไม่มอง โอเคๆ

โอเค หลุดสิ

โอเค ออกไปๆ

- ให้ตาย - ออกไป ออกไปเลย

(นายอำเภอแจ็คสัน ยูเรย์ เคาน์ตี)

- สำนักงานนายอำเภอครับ - สวัสดีค่ะ

เรามีเพื่อนที่เดินทางไปโคโลราโด และตอนนี้เธอหายไป

- ใช่ - อะไรนะครับ

เพื่อนของเรา

ใช่ เธอเดินทางไปที่นั่น เพื่อเยี่ยมผู้ชายผิวขาวที่ชื่อโคลตัน

- คุณรู้จักเขาไหม - ที่นี่ยูเรย์นะ มีคนชื่อโคลตันเยอะมาก

คุณต้องเจาะจงกว่านี้หน่อยครับ เขามาจากเมืองไหน

ค่ะ เราไม่รู้เลย

ฉันพยายามติดตามมือถือของเพื่อนฉัน และหานามสกุลของเขา แต่…

ล่าสุดที่เราติดตามมือถือเธอ เธออยู่นอกยูเรย์

โอเค มีอะไรอีกครับ

ฉันไม่รู้ ฉันส่งข้อมูลรหัสประจำตัวไปให้ได้นะ

ผมจะตามเจ้าหน้าที่ให้ เขาจะได้รับเรื่องจากคุณ

โอเค ขอบคุณค่ะ

นานไปแล้ว เพื่อน นานไปแล้ว

- ฉันพยายามใจเย็นอยู่ - ป่านนี้นางน่าจะโทรหาแล้ว

- นางตายแล้ว เพื่อน - ไม่ๆ อย่าพูดแบบนั้น

ฉันพยายามใจเย็น และเธอกำลังทำให้ฉันหงุดหงิด

นี่ สูบปุ๊นนี่ซะ

สาว เธอพูดแบบนั้น ตอนคุยสายกับตำรวจไม่ได้

เขาอยู่ในโคโลราโด ที่นั่นปุ๊นถูกกฎหมาย

แถมเรารอสายอยู่

ผมฟังอยู่ครับ

คุณครับ คุณกำลังเล่นยาผิดกฎหมายอยู่เหรอ

ดับซะ

เดี๋ยว เราอยู่นิวยอร์ก เขาจับเราไม่ได้

ใช่ แต่เขาจะคิดว่าเราหลอนยา

กระซิบทำไม

เขาจะมาจับเรา

คุณมีปากกากับกระดาษไหม

มี ในหีบตรงนั้น

ฉันเปิดค้นได้ใช่ไหม

คือฉันรู้ว่าคุณไม่อยากให้ฉันแตะต้องอะไร

คุณพูดถูก

ผมหยิบให้

ฉันแปลกใจนะที่คุณไม่มีเสื้อโค้ตตัวใหญ่กว่านี้

หรือคุณแค่ชอบใส่หนังสัตว์

คุณคิดว่าผมเป็นพวกคาวบอยชนบทสินะ

คิดว่าผมไม่ฉลาด

อะไรแบบนั้นใช่ไหม

ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ

ผมมีเสื้อโค้ตที่แม่ผมให้มา

ผมเสียมันไป ตอนกระโดดลงไปในน้ำเพื่อช่วยคุณ

นั่นรูปแม่ผม

ที่จริงคุณกำลังใส่เสื้อผ้าแม่อยู่

แม่ตายเมื่อสองปีก่อน

แม่รักกระท่อมหลังนี้

ฉันเสียใจด้วยจริงๆ

ไม่ต้องมาสงสารผมหรอก

ฉันน่าจะอยู่นิวยอร์ก

ฉันโง่มากที่มาที่นี่

เพื่อความฝันงี่เง่าลมๆ แล้งๆ

นี่ ถ้าอยากได้หมอบำบัดละก็ ผมไม่ใช่นะ

ฉันรู้เพราะคุณนั่นละที่ต้องหาหมอ

รู้อะไรไหม คุณไปนอนเถอะ

ฉันขอโทษ

ฉันนิสัยเสีย ฉันแค่…

แฟนคนล่าสุดของฉัน นอกใจฉันกับคนที่ฉันสนิทด้วย

และคนก่อนหน้านั้นบอกฉันว่า ฉันเป็นคนที่ใช่แต่ผิดเวลา

เขาแค่อยากเป็นเพื่อนน่ะ

ฉันมักหลงรักผู้ชายที่ไม่ได้รักฉันเสมอ

รู้ไหมว่านั่นรู้สึกยังไง

และไม่ ฉันไม่ได้พยายามจะฆ่าตัวตาย

ฉันพยายามจะกลับบ้าน ไปทำงานที่ไร้อนาคต

ที่ฉันโดนดูถูกและทำเลวร้ายใส่ แล้ว…

ฉันแค่รู้สึกโง่มากที่มาที่นี่

และฉันขอโทษที่โผล่มาในชีวิตคุณ

ฉันขอโทษ

คุณไม่ต้องขอโทษ กับการรักใครสักคนหรอก

เยี่ยมเลย จอย เยี่ยม

- ทำอะไรน่ะ - มาเอาฟืน

ไม่นะ เอามาเลย ไม่เป็นไร เข้าไปข้างใน

ดูสิ ตรงนั้นมีฟืนเยอะแยะเลย

ฉันขอโทษ ฉันไม่เห็น

คุณทำผ้าห่มเปียกหมดเลย ทำขาดด้วยเหรอ

- ก็ข้างนอกมันหนาว ฉัน… - เอามาให้ผม

ส่งมาให้ผม

นั่งลงครับ นั่งเถอะนะ

ฉันนึกว่าพยายามช่วยอยู่ ฉันแค่…

ฉันไม่อยากให้ไฟดับ และฉันคิดว่าคุณหลับไปแล้ว

ผมคงหลับไปแล้วถ้าได้นอนเตียงตัวเอง

ไปนอนเถอะ

เราต้องคุยกับตำรวจให้ได้จริงๆ นะ

ใช่ ฉันพยายามหาเบอร์โคลตันอยู่

เดี๋ยวฉันเช็กไอจีเขา

สาว เขาไม่มีไอจี

เข้าใจที่ฉันหมายถึงรึยัง เข้าใจที่ฉันพูดไหม

ฉันไม่ไว้ใจคนที่ไม่มีไอจี

โอเค เอางี้นะ

ทันทีที่พายุสงบ ฉันจะจองตั๋วไปตามหาเพื่อนเรา

ใช่ๆ และเราก็ควรโทรหาบีเอฟไอ

เอฟบีไอย่ะ

วางปุ๊นนั่นเลย วาง… ไม่

โอเค

เราจะไปตามหาเพื่อนของเรา โอเคไหม

- ฉันว่านี่ละ - ใช่ๆ นั่นละ

- ตรงนั้นเลย - โอเค

- ฮัลโหล - โคลตัน

ฉันจะแจ้งตำรวจจับแก และจะบอกพวกเขาว่าแกฆ่าเพื่อนเรา

- สาว ใจเย็น - เย็นไม่ไหว

- มีเรื่องอะไรครับ - เราไม่ได้ข่าวจากจอยเลย

- ใช่ ผมก็เหมือนกัน - โอเค เธอเพิ่งออกจากบ้านคุณ

ใช่ เธอออกไปทำไม

เขาทึ่มขนาดนี้จริงดิ

โอเค ฟังนะ

เราพยายามหาเที่ยวบินไปที่นั่น แต่อากาศเลวร้ายมาก

ใช่ ตอนนี้มาไม่ได้หรอก พายุแรงมากเลย

เห็นๆ อยู่

ช่วยตามหาเธอได้ไหม

โอเค พ่อกับผมจะไปที่สำนักงานนายอำเภอ

ใช่ๆ ทำอะไรสักอย่าง

แล้วโทรกลับหาเราที่เบอร์นี้ด้วยนะ

โอเค ได้เลย

พ่อ

ถามจริง

ผมบอกว่าไม่ต้องไปยุ่งไง

ฉันซ่อมให้แล้ว

ไม่เลย คุณซ่อมมันไม่ได้ รอยเย็บมันไม่…

เดี๋ยวนะ

ตะเข็บธรรมดา แล้วตรงนั้นก็ตะเข็บเรียบ

ฉันขอโทษอีกครั้งนะ

ฉันจะ… นั่งตรงนี้ ไม่เกะกะคุณ

คุณรู้จักตะเข็บพวกนี้ได้ไง

มันเป็นของชนพื้นเมืองอเมริกัน

ฉันชอบแฟชั่นมากๆ

แอบอยากมีไลน์เสื้อผ้าของตัวเองสักวัน

แต่ตะเข็บนี่สวยนะ และฉันรู้ว่า ผ้าห่มนี่มีความหมายกับคุณมาก

ฉันรับปาก ฉันจะไม่เกะกะคุณเลย

ผมขอโทษ ผม…

ผมแค่มีปัญหาหลายอย่าง ขอโทษจริงๆ

ไม่มีปัญหาเรื่องฆ่าผู้หญิง

จากนิวยอร์กที่ทำคุณประสาทเสียใช่ไหม

แม่ผมทำผ้าห่มนี่ให้ผม

มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่แม่ให้ผมก่อนตาย

ฉันเสียใจด้วยค่ะ

ไม่ แต่…

คุณซ่อมมันได้สมบูรณ์แบบ

คุณทำได้ยังไง

เพื่อนของเราในเขตสงวนนาวาโฮ เป็นคนสอนแม่เย็บตะเข็บแบบนี้

แต่คุณเห็นส่วนตรงนี้ไหม

(จากจอย ให้ริดจ์)

- แม่คุณชื่อจอย - ใช่

ตั้งแต่คุณมาที่นี่ ผมก็สงสัยว่า

นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

มีเรื่องบังเอิญเยอะมากนะ

ถ้าคุณเชื่อเรื่องแบบนั้นนะ

ฟังนะ

ผมรู้ว่าผมทำตัวงี่เง่า

แต่ช่วงนี้ของปีมันยากสำหรับผม

แม่ผมรักวันหยุดเทศกาล

แม่ตายก่อนวันคริสต์มาสสองวัน

แต่แม่รักคริสต์มาส

รักวันขอบคุณพระเจ้า รักวันขึ้นปีใหม่

แม่แค่ชอบที่เราทุกคนอยู่พร้อมหน้ากัน

ขอบคุณที่ซ่อมให้นะ

เรื่องเล็กน้อยที่ฉันทำให้ได้ค่ะ

รู้อะไรไหม ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจคุณแล้ว

ค่ะ

ถ้าตอนนี้คุณอยู่บ้าน คุณจะทำอะไร

ไม่รู้สิ ดื่มกับเพื่อนๆ สักที่มั้ง

- คุณไม่พูดถึงพ่อแม่คุณเลย - ฉันไม่เคยเจอพวกเขา

ฉันเป็นเด็กอุปถัมภ์ ฉันเลยไม่มีพี่น้อง

คงลำบากสินะ

ชีวิตก็แบบนี้แหละ

แต่เพื่อนๆ ฉัน ลิดเดียกับแอชลีย์ เป็นครอบครัวของฉันน่ะ

แล้วคุณล่ะ

ผมมีพี่ชายสองคน แต่เราไม่คุยกันแล้ว

ตอนแม่ผมตาย หกเดือนต่อมาพ่อก็แต่งงานใหม่

พวกพี่ชายผมโอเค ที่พ่อทำใจเดินหน้าต่อได้

แต่ผมไม่

ตอนนี้ทุกเทศกาล พวกเขาจะกลับไป บ้านเก่าที่เราทุกคนเคยเติบโตมา

แต่มันรู้สึกผิด

ผมเลยมาที่นี่

คุณคิดว่าแม่คุณ อยากให้คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ

ไม่หรอก

นั่นอาจเป็นเหตุผลที่คุณอยู่ที่นี่ก็ได้

เพื่อนๆ ฉันคงกังวลกันมากแน่

เหรอ คิดว่าพวกเขาจะทำอะไร

แอชลีย์คงเดินไปมา กังวลเรื่องฉัน

ส่วนลิดเดียคงเมาปุ๊นจนทำอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ

เวลามีเรื่องหนักๆ เธอจะสูบกัญชา

ใช่ เธอชอบกัญชา

คุณสูบไหม

ไม่ แต่ฉันดื่มเป็นครั้งคราว

ตอนนี้ฉันอยากได้ไวน์สักแก้วจัง

เหล้านั่นดูแรงนะ

ใช่

ค่อยๆ ดื่มนะ

ขอเตือนนะ ฉันพูดมากเวลาดื่ม

คุณพูดมากอยู่แล้วนี่

โอเคๆ เข้าใจแล้ว

คุณเป็นคนนิวยอร์กแนว "ฉันต้องดื่มลาเต้" ใช่ไหม

คุณเป็นคนนิวยอร์กแนว "ฉันเป็นวีแกน และใส่กางเกงโยคะ" นั่นคุณเลย

ผมดูออกแล้ว

คุณมองฉันแบบนั้นเหรอ

ใช่ ผมเห็นแบบนั้นนะ

บอกให้คุณรู้ไว้นะ ฉันส่งเสียตัวเองเรียนแฟชั่น…

โอเค

และได้ฝึกงานกับแอนนา วินทัวร์ และทอม ฟอร์ด

และฉันตะลึงกับอิทธิพลของพวกเขา และ…

คุณไม่เข้าใจที่ฉันพูดเลยสินะ ไม่เลย

ไม่นะ ไม่ๆ รู้อะไรไหม

ผมเคยได้ยินชื่อทอม ฟอร์ด

- เหรอ - ที่ทำรถกระบะใช่ไหม

- ไม่ คนละฟอร์ดแล้ว - ผมล้อเล่นๆ

ผมไม่รู้เรื่องแฟชั่นหรอก

คนแถวนี้ไม่อินเรื่องนั้นน่ะ

ฉันอยากถามคุณเรื่องนี้มากเลย

คุณดู…

คุณยังพยายามหาคำตอบว่า ผมมาอยู่ในกระท่อมนี้ได้ยังไง

ใช่

รู้ไหม

มีคนผิวดำทำฟาร์มมาหลายปีแล้ว

ครอบครัวผมก็เป็นหนึ่งในนั้น

เราอยู่ที่นี่ตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน

โห ฉันไม่รู้เลย

ครับ งั้นเราก็เจ๊ากัน เพราะ…

ผมนึกว่าผมก็เข้าใจคุณเหมือนกัน

- ค่ะ ฉันว่าคุณชอบเพลงคันทรีสินะ - ผมชอบ

คุณล่ะ

ชอบค่ะ เวลาบียอนเซ่ร้อง

ขอดื่มให้เลย

เพราะดีนะ ผมเคยฟัง เคยแล้ว

ผมไม่เคยฟังหรอก

ฉันรู้

คือ…

ฉันแค่อยากบอกเรื่องนี้กับคุณ ถึงจะเสี่ยงทำให้คุณโกรธก็ตาม

บอกอะไร

จากที่ได้ฟังมา ฉันว่าคุณเป็นเข้มแข็งและเคร่งขรึม

ขอเน้นเรื่อง "เข้มแข็ง"

บางทีคุณน่าจะไปที่บ้าน แล้วดูว่าคุณรู้สึกยังไง

เท่าที่คุณเล่าให้ฟังเรื่องแม่

ดูเหมือนเธอไม่อยากให้คุณอยู่ที่นี่คนเดียว

และเฝ้ารอให้อะไรๆ เปลี่ยนไป เฝ้าคิดถึงเธอ

เธอคงอยากให้คุณอยู่กับครอบครัว

คุณไม่ต้องพูดอะไรหรอก แค่เก็บไปคิดดูนะ

ตอนนี้ฉันเข้าใจคุณนิดหน่อยแล้ว การพูดถึงมันช่วยได้นะ

ใครบอกกัน

ก็ผู้หญิงที่มีพ่อแม่อุปถัมภ์ใจร้าย

คนที่ต้องฝืนใจให้อภัยพวกเขา เพื่อที่เธอจะได้เป็นอิสระไง

การเก็บกดความรู้สึกไว้มันไม่ดีนะ

ทีนี้ถึงตาผมถามคุณบ้าง

แย่แล้ว

เขาเป็นใครเหรอ

ผู้ชายคนนั้น เขาชื่ออะไร คนที่ทำให้คุณมาถึงยูเรย์

โคลตัน

โคลตัน วิปเปิลตันเหรอ

วิปเปอร์สเตนซ์ วิปเปิลตัน

- อะไรแบบนั้นใช่ไหม - อย่าบอกนะว่าคุณรู้จัก

เข้าใจหมดละ

ผมจำเขาได้ ใช่

ตอนเขาย้ายไปนิวยอร์ก ครอบครัวเขาค่อนข้างกังวลเพราะ…

เขาเล่นฟุตบอลเยอะ เราเลยไม่รู้ว่าสมองเขายังดีอยู่ไหม

ให้ตาย

ตอนนี้เข้าใจกระจ่างเลย

เขาเป็นคนดีมาก

- เขาแค่ไม่รู้เลยว่าฉันรู้สึกยังไง - ครับ

และ…

- ค่ะ ฉันรู้สึกโง่จังเลย - อย่ารู้สึกแบบนั้น

- อย่านะ - ไม่ คือว่า ฉันแค่…

ฉันอ่านนิยายรักพวกนี้

และฉันคิดว่าสักวัน ฉันจะเจอเจ้าชายผู้สมบูรณ์แบบ

และมันก็…

ช่างเถอะ

ครับ

เพราะแบบนั้นเรื่องรักๆ ถึงไม่ใช่เรื่องถนัดของผม

- คุณโสดเหรอ - ใช่

อยากรู้จังว่าทำไม คุณหนุ่มภูเขา

สาวๆ หลายคนรับไม่ได้ ที่แฟนหายตัวมาอยู่บนเขาเป็นเดือนๆ

ผมเคยลองแล้ว และมันไม่เคยไปรอด

หลายเดือนก็ยากอยู่นะ

ใช่ แต่ไม่รู้สิ นี่เป็นสิ่งที่ผมต้องทำเพื่อฟื้นพลัง

และถ้าผมไม่มาที่นี่

ผมคงไม่ได้เจอคุณและ…

ช่วยฉันไว้

ขอบคุณค่ะ

ครับ

คิดว่าคุณอาจคุ้มค่าน่ะ

มาป่วนความสงบของคุณน่ะสิ

ผมว่าผมไปนอนดีกว่า

ค่ะ

ถึงฉันจะไม่รู้ว่ากี่โมง แต่มันดึกมากแล้ว

ใช่แล้ว

ราตรีสวัสดิ์

ราตรีสวัสดิ์

ไม่ เราโทรหานายอำเภอแล้ว

เขาจะมาพบเราทันทีที่พายุสงบ

ฟังนะ เราพยายามหาเที่ยวบินอยู่

- นี่มันเจ็ดวันแล้วนะ - เจ็ดวัน

ผมมั่นใจว่าจอยไม่เป็นไร เธอแก้ปัญหาเก่งมาก

และแถวนี้มีคนดีๆ เยอะ

- เราเป็นห่วงเธอมากเลย - ผมรู้ ผมก็เหมือนกัน

เราแค่ต้องการเพื่อนของเรานะ แค่นั้น

เรารู้ครับ เรารู้

โอเค เรานั่งเครื่องไปซอลต์เลกซิตีได้

คุณหาเธอไม่เจอหรอก เราแค่ต้องอดทนรอ

ผมรู้ว่าเธอไม่เป็นไร ผมรู้

เขาให้ฉันหยิบลูกกวาดสีเขียวทั้งหมด…

- อะไรนะ - จากทั้งสามถุง

สีโปรดของเขาคือสีเขียว

และห้ามมองตาเขานะ ต้องส่งให้เขาแบบนี้

นั่นมันเผด็จการ

- สาบานว่าเกิดขึ้นจริง - ไม่จริงน่า

- เขาชื่อแพททรีค - ว้าว

และเขาเป็นเจ้านายที่ห่วยแตกที่สุด

คุณไม่ควรให้ใครทำกับคุณแบบนั้นนะ

ฉันรู้ แต่นั่น… วงการนี้มันก็แบบนี้แหละ

ผมไม่รู้เรื่องแฟชั่นเท่าไหร่

แต่ผมมั่นใจว่าคุณทำงานเก่งมาก

ผมเห็นภาพสเกตช์คุณ

เดี๋ยวนะ เขาขโมยงานไปเหรอ

ไม่เปลี่ยนสีด้วย ไม่เปลี่ยนอะไรเลย ใช่ น่าเศร้า ใช่เลย

ไม่ คุณต้องบอกความจริงกับพวกเขา

แล้วทำลายอนาคตตัวเองเหรอ

ฟังดูไม่เหมือนว่าจะมีอนาคตเท่าไหร่ในเมือง

ที่กลืนคนทั้งเป็นแบบนั้น

นั่นละนิวยอร์ก

- เราต้องอดทนถึงสำเร็จ - และก็ไม่บอกความจริงด้วย

ผมทนไม่ได้ถ้าถูกโกหกใส่

ใครโกหกคุณเหรอ

ไม่ได้ๆ

อย่าปิดบังฉัน และทำตัวเป็นคาวบอยหงอย บอกมา

ผมว่าคุณดื่มมากพอแล้วนะ

- ผมว่างั้นนะ - ไม่ และคุณต้องดื่มอีก

ไม่อะ เหล้ามันแรงมาก ผมดื่มให้คุณเอง

- ฉันคอแข็งนะ เคยอยู่สมาคมนักศึกษาหญิง - เหรอ

โอเคๆ

เล่ามา

ก็แค่ผู้หญิงที่ผมเคยรัก

เธอต้องการคนอื่น แต่ไม่เคยบอกผม

เธอโกหกเรื่องนั้น จนถึงวันที่ผมเจอพวกเขาอยู่ด้วยกัน

- แต่ผมทำใจได้แล้วละ - คุณยังทำใจไม่ได้

ทำใจได้แล้ว ทำไมพูดแบบนั้น

เพราะฉันก็ยังทำใจไม่ได้ กับสิ่งที่แฟนเก่าทำกับฉัน

ก็แค่…

ฉันเป็นผู้หญิงที่ดี

จริงๆ นะ ฉันฉลาด ค่อนข้างสวย

- ใช่ ค่อนข้าง ประมาณนั้น - คุณไม่เข้าใจ

ตอนฉันอยู่นิวยอร์ก

ฉันจะไม่ยอมออกจากบ้าน ถ้าผมกับหน้าไม่เป๊ะ

ฟังดูเหนื่อยนะ

ผมคงไม่อยากเห็นคุณแบบนั้น

อยากสิ ฉันดูดีนะ

คุณอยู่ที่นี่ โดยที่หน้าผมไม่เป๊ะ

ข้างๆ ไฟ…

แบบนั้นสวยนะ

อะไร คุณคิดว่าฉันสวยเหรอ

ใช่

ใช่ คุณสวย เดี๋ยว ทำไมคุณถึงแปลกใจล่ะ

ก็คุณใจร้ายกับฉันมาก

ใช่ ผมรู้ๆ และผมไม่ควรทำแบบนั้น

ก็แค่ช่วงนี้ของปีมันยากสำหรับผม

ผมขึ้นมาอยู่ที่นี่เพื่ออยู่คนเดียวด้วย ผมเลย…

ไม่เอา

ผมไม่อยากคิดเรื่องมีผู้หญิงสวยๆ อยู่ที่นี่

- อีกครั้งนะ ฉัน… - ไม่ ไม่ต้องๆ

ผมดีใจที่คุณอยู่ที่นี่

มันดีมากเลย

คือ…

ฉันไปนอนดีกว่า อย่างที่คุณชอบพูด

ครับ

ไม่อยากเชื่อว่าฉันอยู่ที่นี่มาสองสามวันแล้ว

- หนึ่งอาทิตย์แล้ว - ว้าว

รู้สึกเหมือนไม่กี่วันเอง แค่…

ผมก็รู้สึกเหมือนกัน

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ริดจ์

แล้วก็ขอบคุณ

ครับ

ราตรีสวัสดิ์ จอย

ฟังนะ เราทั้งคู่ดื่มไปเยอะ และ…

ผมพยายามเป็นสุภาพบุรุษ

คุณมันงี่เง่า มาอยากเป็นสุภาพบุรุษเอาตอนนี้เหรอ

ฟังนะ จอย

ผมต้องการจริงๆ นะ

แต่ผมกลัวว่าผมจะหยุดแตะต้องตัวคุณไม่ได้

ฉันไม่อยากให้คุณหยุดแตะต้องตัวฉัน

ไง

อรุณสวัสดิ์

นอนหลับดีไหม

ครับ ดีมากเลย

คือว่า…

วันนี้ฟ้าปลอดโปร่งแล้ว

ผมว่าเราลงไปที่รถกระบะผมได้

ผมจะได้พาคุณเข้าเมือง

ถ้าคุณต้องการนะ

พูดจริงเหรอ

นั่นคงเยี่ยมมากเลย

ฉันอยากกลับไปหาความศิวิไลซ์แล้ว

โอเค

ครับ งั้นแต่งตัวเลย ผมจะรอข้างนอก

ฉันอยากไปจากที่นี่แล้ว

วันนี้อากาศดีนะ คิดว่าเราจะไปได้ไหม

ได้สิ

นี่ คุณโอเครึเปล่า

ครับ ผมสบายดี

เรื่องเมื่อคืน ฉัน…

ผมเข้าใจ

คุณเมา ผมเองก็เมา

ถ้าคุณอยากลืม ผมก็เข้าใจนะ

มาเถอะ ลงจากเขากัน

สวยมากเลย

ใกล้ถึงแล้ว

นี่

เราเดินต่อดีกว่านะ

ฉันไม่อยากเดินต่อ ฉันอยากคุยกับคุณ หยุดก่อน

หยุดสิ

มีเรื่องอะไร

ไม่มีอะไร ผมแค่พยายามพาคุณกลับไปหาชีวิตคุณ

มีอะไร บอกฉันมาเถอะ

- ฟังนะ เราไปต่อกันดีกว่า - บอกมา

คุณเอาแต่หนีมาซ่อนตัวบนเขานี้

โดยไม่จัดการอารมณ์ตัวเองไม่ได้

- ผมไม่ได้พยายามทำแบบนั้น - งั้นอะไรล่ะ

มันก็แค่เซ็กซ์ โอเคไหม

คุณอยู่ตรงนั้นพอดี

ผมจะพาคุณไปที่ที่คุณอยากอยู่

โอเค

โอเค

(นายอำเภอ)

ไงครับ

- นายอำเภอ - สวัสดี

- ตายแล้ว - ฉันไม่เป็นไร

พระเจ้า

นึกว่าพวกนั้นฆ่าเธอไปแล้ว เหมือนในหนังลวงร่างจิตหลอน

หยุดเลย ฉันไม่เป็นไร สบายดี

- แน่ใจนะ - จ้ะ

- แน่ใจ - โอเค

จอย ผมขอโทษ สำหรับทุกอย่าง

- ไม่เป็นไรค่ะ - เขาบอกฉันหมดแล้ว

เพื่อนๆ ของคุณก็บอกฉันด้วย ฉันเลยรู้ว่าคุณคิดยังไง

ไม่เป็นไรค่ะ

พอเถอะ จริงๆ นะ ฉันเข้าใจแล้ว

ช่วยให้ฉันเข้าใจด้วยสิ

ไว้ฉันอธิบายนะ

ไง ริดจ์

ไง

- ดีใจจังที่เจอเธอ - ใช่

แล้วหมอนั่นใครกัน

นี่ริดจ์ ที่จริงเขาช่วยชีวิตฉันไว้

โอเค

มิน่าเราถึงไม่ได้ข่าวจากเธอเลย

ได้ขี่เสือภูเขาสินะ

ไม่ ฉันบอกเธอแล้ว ของทุกอย่างหายหมด

ของหายหมดตอนฟันกันป้าบๆ ในป่านั่น

- ให้ตาย - ได้ของดีด้วย

ผมดีใจที่คุณเจอเธอ

มาเถอะ ผมจะพากลับเข้าเมือง

- ตามมาครับ - เดี๋ยว ฉันอยากบอกลาเขาก่อน

คงไม่ต้องแล้ว

มาเถอะ

พระเจ้า เพื่อนสาว ฉันดีใจที่เธอไม่เป็นไร

ฉันดีใจมากๆ

นี่เธอ นางดูไม่ดีเลยนะ

ฉันไม่เป็นไร จริงๆ นะ

คิดถึงพ่อหนุ่มหล่อนั่นล่ะสิ

แบบนั้นละที่ออกมาจากนิยายรักเลย

ไปเจอหนุ่มผิวดำท่ามกลางหิมะขาวโพลนได้ไง

โอเค เขาปฏิบัติกับเธอดีไหม

ตอนแรกก็ไม่ แต่พอเวลาผ่านไป เขาดีมากเลย

- ไอจีเขาชื่ออะไร - เขาไม่มีไอจีหรือโซเชียลมีเดียเลย

ไม่นะ

เขาเป็นฆาตกรต่อเนื่องเหรอ

- สาว… - ไม่ใช่

เขาแค่เป็นคนหัวเก่า

มันเจ๋งมากเลยที่เขาไม่สนเรื่องพวกนี้

เขาไม่มีมือถือ เขาขับรถเข้าเมืองเพื่อใช้โทรศัพท์

สาว นี่มันปีอะไรแล้ว

จริงๆ นะ กับเขา มันไม่สำคัญเลย มันเรียบง่ายมาก

เธอจะคุยกับเขาอีกเมื่อไหร่

ไม่แล้ว

อารมณ์เขาขึ้นๆ ลงๆ เกินไป และวันสุดท้ายเขาก็ทำตัวแย่มาก

ขอโทษค่ะ ขอเครื่องดื่มให้คนนี้หน่อย

ขอโทษค่ะ ชั้นประหยัดดื่มไม่ได้

(หนึ่งเดือนต่อมา)

จอย

คะ

นี่แคลบอร์น รอสมอร์

เขาเป็นเจ้าของนิตยสารแฟชั่นแฟชั่น

ค่ะ ฉันรู้จักผลงานและดีไซน์ของคุณอย่างดีเลย

ขอบคุณ

มีคนพยายามทำลายชื่อเสียงฉัน

คุณลินน์ ดีไซน์พวกนี้ คุณเป็นคนออกแบบรึเปล่า

เปล่าค่ะ นี่เป็นของแพททรีค

- เห็นไหม ผมบอกคุณแล้ว - อย่าเพิ่ง

มีอีเมลส่งถึงเราเรื่องภาพวาดพวกนี้

และสมุดดีไซน์จากปี 2012 ที่มีชื่อคุณอยู่

- เพราะงั้นคุณไม่ต้องปกป้องเขาหรอก - ไม่ใช่นะ

แพททรีค

ว่าไงล่ะ

พวกนี้เป็นดีไซน์ของฉัน

แต่แพททรีคเป็นคนทำให้มันมีชีวิต

เขาเพิ่มเติมนู่นนี่ให้มันปัง

ถ้าคุณดูตรง… ถ้าคุณดูตรงนี้ คุณจะเห็น…

ผมผิดหวังในตัวคุณจริงๆ

- ฉันเหรอ - ใช่

เราปล่อยให้คนส่งอีเมลมา

บอกว่าบริษัทนี้แบ่งแยก และกีดกันดีไซเนอร์ผิวดำไม่ได้

- เรารู้ว่าเธอเป็นคนส่ง - มันมาจากคอมพิวเตอร์คุณ

เราคงต้องไล่คุณออก

ขอให้โชคดีกับ การกลับเข้ามาวงการนี้นะ

น่าเสียดายจริงๆ

นางจะต้องดีใจมาก เราทำอาหารเย็น ไงจ๊ะ

- เธอทำอะไรลงไป - เวร ฉันบอกนางแล้วว่าอย่าทำ

ฉันแค่เบื่อที่เขาเอาเปรียบเธอแบบนั้นน่ะ

ไหนจะอ่านเจอพวกบล็อกอีก

ฉันเลยส่งไปให้เจ้านายเขา และพวกนั้นบอกว่าจะดูให้

นั่นเรื่องดีนะ

ฉันโดนไล่ออก

- หา - หา

ใช่ และเขาบอกฉันว่า ฉันจะไม่มีวันได้ทำงานวงการนี้อีก

- ขอบคุณที่ทำลายชีวิตฉันนะ - ไม่ๆ จอย ฉันไม่ได้…

ฉันกลับมาที่นี่ทำไมกัน

เขามีชีวิตที่เรียบง่ายมาก

และฉันไม่ต้องกังวลเรื่องเครียด และเรื่องไร้สา…

- จอย ฉันไม่ได้ตั้งใจให้… - ฉันบอกแล้วว่าอย่ายุ่ง

- บ้าเอ๊ย - จอย… จอย

สวัสดี

อะไรครับ

คุณมาทำอะไรที่นี่

คือว่า

ผมกลับไปที่บ้าน…

และคุยกับพ่อผม

ผมทำตามคำแนะนำของคุณและ…

ตอนนี้เราดีขึ้นแล้ว

ผมบอกพ่อกับพี่ๆ เรื่องคุณ

พวกเขาบอกว่าผมควรมาที่นี่ ก็เลย…

ฟังนะ

เรามีสัปดาห์ที่ดี แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ใส่ฉัน

ตอนนี้ฉันรับไม่ไหว เพราะงั้นถ้าคุณไม่ว่าอะไร

ขอบคุณที่มานะ แต่ตอนนี้ฉันไม่ไหว

เดี๋ยว ขอเวลาผมห้านาทีนะ ขอเวลาคุณแค่ห้านาที

ผมสัญญา

มีที่ที่เราคุยกันได้ไหม

เราควรจะเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่นางทำเหมือน…

จอย ฉันขอโทษจริงๆ

พวกเธอจำริดจ์ได้นะ

สวัสดีครับ

- ช่างตัดไม้ - กระปู๋เท่าไม้

มาเถอะค่ะ มา

แหม ไม่รอกันเลยนะ

- ขอบคุณ - ไม่ต้องรีบจ้า

อยู่ห่างจากประตูเลย

เมืองนี้บ้ามาก

คุณเป็นเหตุผลเดียวที่ผมมาที่นี่

- ผม… - คุณมาทำอะไรที่นี่

ตั้งแต่คุณไป…

ผมก็คิดถึงคุณทุกวันเลย

ไม่หยุด

และผมอยากรู้ว่า คุณคิดแบบเดียวกับผมไหม

ริดจ์ คุณไม่บอกลาด้วยซ้ำ

รู้อะไรไหม ฉันไม่อยากคุย

แต่คุณก็รู้นี่ว่ามันเพราะอะไร

ฉันไม่สน และไม่ขอเดาด้วย

เพราะงั้นขอบคุณสำหรับดอกไม้ แต่ฉันขอไม่คุยนะ

คุณบอกว่า คุณตกหลุมรักคนที่ไม่รักคุณกลับเสมอ

แต่จอย ผมรักคุณ

ผมหลงรักคุณ จอย

ฟังนะ ผมนึกว่า…

ผมนึกว่าผมวางแผนชีวิตไว้หมดแล้ว

ผมนึกว่า…

ผมนึกว่าทางของผมคือถูกต้อง

แต่คุณมาป่วนการอยู่คนเดียวได้ของผม

คุณทำให้ผมเห็นว่าผมโดดเดี่ยว

จอย

เราใช้ชีวิตแบบที่คิดว่ามีแต่ในนิยาย

ฟังนะ ผมไม่ควรพูดแบบนั้นกับคุณ

ทั้งที่มันเป็นคืนที่ดีที่สุดในชีวิตผม

ผมแค่… ผมไม่คิดว่าคุณต้องการ…

ผมขอโทษ

ผมพูดเรื่อยเปื่อย แต่…

คืนนี้ผมจะค้างในเมือง และผมอยากให้คุณรู้ไว้

พรุ่งนี้ผมจะนั่งเครื่องกลับ แต่…

ผมจะอยู่ที่นี่เพื่อคุณ

ฉันตกงาน อาชีพฉันจบแล้ว

ไม่ๆ คุณจะหาทางได้

ไม่ ฉันอยากไปจากที่นี่ ลืมทุกอย่างซะ

อยู่บนเขานั่นกับคุณมันดีมากเลย

คิดว่าคุณจะทนอยู่กับฉันอีกสักอาทิตย์ได้ไหม ตอนนี้ฉันมีเวลาแล้ว

ผมว่าคุณโกรธและไม่พอใจเรื่องงาน

คุณรักงานนี้เหมือนที่ผมรักต้นไม้มากกว่าผู้คน

เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิตฉันเลย

ฉันกับคุณอยู่ในป่า

ไม่มีปัญหา

เราก็มีปัญหากันบ้างนะ

ฉันอยากไปกับคุณ

ฟังดูเหมือนคุณกำลังทำสิ่ง ที่คุณไม่อยากให้ผมทำนะ

หนีปัญหาไง

ฉันไม่ได้หนี ฉันแค่ไม่อยากอยู่ที่นี่

โอเค

คุณแน่ใจนะ แบบแน่ใจเต็มที่น่ะ

ค่ะ

งั้นผมจะซื้อตั๋วเครื่องบินให้คุณตอนนี้เลย

โอเค ถ้าคุณแน่ใจว่าอยากให้ฉันไปด้วยนะ

ผมแน่ใจ

โอเค

งั้นก็ตามนั้น

เราคุยกันมาทั้งคืนเลย ฉันต้องอาบน้ำและเปลี่ยนชุด

โอเค

อยากดูอะไรตลกๆ ไหม

เอาสิ

- ไงๆ - ไง พวกเธอ

ฉันแค่ออกกำลังกายน่ะ

โอเค

เดี๋ยว ก่อนที่เธอจะไป…

โห

ริดจ์กับฉันจะไปโคโลราโดหนึ่งสัปดาห์

ใช่

- ค่าเช่าต้องจ่ายอาทิตย์นี้นะ คนสวย - ใช่

ฉันจะทิ้งไว้ให้

- เธอจะไปเมื่อไหร่ - ตอนนี้เลย

- แต่… - อะไร

เจ้านายเธอโทรมา

และพวกเขาอยากให้เธอไปที่ออฟฟิศ

เธอทำอะไร

- เปล่านะ สาบานเลย ไม่ได้ทำ - ไม่ได้ทำนะ

ฉันไม่ไปหรอก

- เธอควรไปนะ - ลิดเดีย

เราพอมีเวลา แวะไปก็ได้นะ

คุณนั่งรอตรงนี้นะ

- ครับ - ฉันไม่รู้ว่านี่มันเรื่องอะไร

โอเค

มาสักที

เรารอคุณอยู่ ผมอยากคุยกับคุณ

- เรื่องอะไรคะ - พอสักที

นี่สมุดดีไซน์ของคุณใช่ไหม

เราตรวจสอบแล้ว

และอาจารย์คุณที่เป็นเพื่อนผมสมัยเรียน

ส่งดีไซน์เก่าๆ ของคุณมาให้ดูอีก

มันดีงามมาก

และพอมาคิดว่าคุณพยายามช่วยแพทริค

- แพททรีค - เออ

คุณมีความซื่อสัตย์มาก สาวน้อย

ผมชอบความภักดีของคุณ แต่มันไม่เวิร์กในธุรกิจนี้

เพราะงั้น

ผมคุยกับบอร์ดบริหารแล้ว และเราคิดบางอย่างไว้

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายของเขา

ตอนนี้แพททรีคดีไซน์สจะเป็นของคุณ

(จอย ลินน์ดีไซน์ส)

เราต้องการคนสดใหม่

คุณคือหัวหน้าดีไซเนอร์คนใหม่ ของนิตยสารแฟชั่นแฟชั่น

ไม่มีทาง

เรื่องนี้ยังไม่จบนะ

ไม่ๆ

นั่นของเรา

ไซซ์ตัวอย่าง

ลาจ้ะ

คุณจะว่ายังไง

บอกตามตรงนะคะ

ฉันว่าฉันไม่อยากอยู่ในธุรกิจนี้แล้ว

ตอนที่ฉันฝันถึงสิ่งนี้ ฉันนึกว่ามันจะพิเศษ

นี่แค่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการในชีวิตฉัน

ขอโทษด้วยค่ะ

ล้อเล่นรึเปล่า

- พร้อมไหม - พร้อมครับ พร้อม

เดี๋ยว

เกิดอะไรขึ้นเหรอ

พวกเขาเสนอให้ฉันมีไลน์เสื้อผ้าของตัวเอง

เดี๋ยวนะ แล้วคุณจะไปไหน

ฉันไม่อยากทำ

จอย

อะไร รู้อะไรไหม

การอยู่บนเขากับคุณ ห่างไกลจากเรื่องพวกนี้

มันดีมากสำหรับฉัน

นี่เป็นสิ่งที่คุณเคยพูดถึง

และสิ่งที่คุณฝันไว้ตอนอยู่กระท่อมนะ

ใช่ แต่มันต้องแลกกับอะไรล่ะ

ฉันใช้ชีวิตไล่ตามความฝันมานานเกินไป

ฉันจะทำของฉันเอง และจะไม่อยู่ในวงจรที่ห่ำหั่นนี้

นี่ ไม่นะ จอย

คุณต้องรับงานนี้

ทำไม

นี่เป็นความฝันของคุณ

ในอนาคตข้างหน้า ที่โคโลราโด ผมจะไม่ยอมให้คุณ

มาโกรธผมเพราะคุณไม่คว้าโอกาสนี้

เดี๋ยว "อนาคต" เหรอ

ผมอยากแต่งงานกับคุณ จอย

ผมอยากให้คุณเป็นภรรยาผม ผมมั่นใจ

เรามีโคโลราโดได้ และคุณก็ทำงานที่นี่

และผมจะอยู่ข้างๆ ทุกเมื่อที่คุณต้องการ แต่คุณต้องรับงานนี้

แต่ถ้าเกิดฉันทำพลาดล่ะ

โอเค เรื่องนั้นสินะ

เพราะแบบนี้เอง คุณกลัว

ผมก็กลัวจนมาเจอคุณ

คุณทำให้ผมเผชิญ สิ่งที่ทำให้ผมกลัว โกรธ และเศร้า

และผมจะเป็นผู้ชายแบบไหนกัน ถ้าผมไม่กระตุ้นให้คุณทำแบบเดียวกัน

เพราะงั้น…

ทำต่อเถอะ

แค่ลองดู

แล้วคุณล่ะ คุณไม่ชอบที่นี่

ผมจะอยู่ที่นี่ทุกครั้งที่คุณต้องการ

คุณต้องซื้อมือถือ

ใช่ ได้หมดสำหรับคุณ ใช่

มานี่มา

ทีนี้ก็เข้าไปในนั้น

ผมจะรอคุณตรงนี้นะ

เอาละ

โอเค

ถ้าฉันรับงานนี้

ฉันอยากแน่ใจว่าเราเข้าใจตรงกัน เรื่องการปฏิบัติกับคนที่นี่

ผมฟังอยู่

จูบเจ้าสาวได้ครับ

พาใจ ไปหาจอย โดย ไทเลอร์ เพอร์รี่

คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ

ผู้ตรวจสอบงานแปล ฑิตธีมา ซิ้มเจริญ