Original subtitles

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫.::: مترجم مرتضی راکی :: T: @NestedSub

‫ایران که سال‌هاست به تلاش برای ‫دستیابی به سلاح هسته‌ای مظنون است

‫با تحریم‌های سنگین بین‌المللی روبه‌روست ‫که اقتصاد آن را به خفگی کشانده‌اند

‫میان سال‌های 2013 تا 2015، ‫مذاکراتی در سوئیس برگزار شد

‫تا برنامه هسته‌ای ایران تحت کنترل قرار گیرد

‫در بهار ۲۰۱۵، آخرین دور مذاکرات ‫در یک بستر بین‌المللی متشنج آغاز شد.

‫در پشت پرده، سوئیس نقشی محتاطانه اما حیاتی را

‫با تسهیل گفتگوهای دیپلماتیک ایفا کرد.

‫«معامله» الهام‌گرفته از این رویدادهای واقعی است ‫با این حال، این یک اثر داستانی می‌باشد

‫موقعیت‌ها، شخصیت‌ها و دیالوگ‌های ارائه شده، ‫زاییدهٔ تخیل نویسندگان هستند.

‫[ قسمت اول ] ‫خانم هیچکس

‫میام، میام!

‫ببخشید، اجازه بدید رد بشم.

‫میتونید دو نفر برامون بفرستید؟

‫شما کی‌ هستین؟ ‫ما به یه آدم معمولی نیازی نداریم.

‫فقط از سیاستمدارها فیلم بگیر، ‫میخوام چندتا شات با خانم کاسینی داشته باشیم.

‫مشاور فدرال کاسینی.

‫وقتی دیویس اومد، شروع کن به فیلم گرفتن.

‫یه سوءتفاهم شده: ‫پشت سر مشاور فدرال بمونید.

‫خانم ویس، من نماینده ارشد اتحادیه اروپام،

‫نقشمون خیلی مهمه، ‫برخلاف نقش شما.

‫مشاور فدرال ‫نماینده کشور میزبانه.

‫- داری ما رو تحقیر میکنی؟ ‫- نه، این پروتکله.

‫- آها! ‫- وظیفه منه.

‫چرا به جای این حرفا ‫نمیری برامون چای بیاری؟

‫خانم دیویس، برید سرجاتون بشینید.

‫دارن میان.

‫توجه، هیئت ایرانی ‫پنج ثانیه دیگه میرسه.

‫[ ژنو، هتل دو گران ریواژ، آپریل ۲۰۱۵ ]

‫به سوئیس خوش اومدید.

‫- ممنون، خیلی لطف کردید. ‫- امیدوارم موفق بشید.

‫واقعاً امیدوارم بتونیم ‫به یه توافق برسیم.

‫- هیچ شکستی قبول نیست. ‫- جناب عالی!

‫دارن عکس میگیرن، ‫ دنبال من بیاید لطفا.

‫هیچ اظهارنظری نکنید، فقط عکس.

‫- آقای وزیر! ‫- سوالی نباشه!

‫هیچ سوالی!

‫رهبر انقلاب واقعاً این مذاکره‌ها رو میخواد؟

‫- لطفا، دنبال من بیاید. ‫- آقای وزیر،

‫با پای خودتون به ژنو اومدین؟

‫باشه، من از حد نگذشتم!

‫- سی‌ان‌ان اینجاست، عالیه. ‫- کلمه «امید» رو تو بیانیه ا‌ت بیار،

‫- آدما رو احساساتی میکنه. ‫- میخوای گریه ا‌م بندازی؟

‫این چرت و پرتا رو تو ییل یاد گرفتی؟

‫- همه‌چیز داره بدتر میشه! ‫- پس «امید» رو بیارم؟

‫قول نمیدم.

‫خانم معاون وزیر، خوش اومدید!

‫- خیلی خوشحال شدم. ‫- افتخارمه.

‫ممنون.

‫خوش اومدید، قراره ازتون عکس بگیرن، ‫اینجا وایستید.

‫امروز هیچ اظهارنظری ‫به مطبوعات نمیکنیم.

‫از این دیدار چه انتظاری دارید؟

‫- آمریکا مصممه... ‫- گفتم هیچ اظهارنظری!

‫برای رسیدن به یه توافق هسته‌ای ‫باید امنیت متحدین‌مون رو تضمین کنیم،

‫و به ایران این امکان رو بدیم ‫که برگرده به جمع کشورها.

‫یه فرصت برای بازگشت ‫به جامعه جهانی.

‫با کلی امید اومدم اینجا.

‫راضی شدی؟

‫اینجا، کنار دریاچه لمان،

‫تحریم‌های جهانی علیه ایران،

‫کنترل برنامه هسته‌ای ‫و ۱۵۰ میلیارد دلار

‫پولی که در بانک‌ها بلوکه شده، ‫بیشترش توسط آمریکا،

‫موضوع اصلی این دیدارها هستند.

‫یه سوال باقی مونده: آیا ایران ‫و آمریکا در این دور سرنوشت‌ساز

‫به توافق میرسند؟

‫از ژنو، ناتالی مایرز، سی‌ان‌ان.

‫برگردان به پارسی ‫[ مرتضی راکی ]

‫[ معامله ]

‫باشه، کات. یه شات باز بگیریم

‫از کوهن، تو هیئت آمریکایی.

‫- اون یارو اون ته کیه؟ ‫- علی کتیبی، داره مهدوی رو میپاد،

‫- وزیر امور خارجه. ‫- نمیپاد، کنترلش میکنه.

‫میخواد نذاره مهدوی ‫زیادی به غربی‌ها امتیاز بده.

‫یه ایدئولوگ از نیروی قدسه، ‫سپاه پاسداران.

‫مهدوی یه سیاستمدار پولداره. ‫یه میانه‌رو، اصلاح‌طلب.

‫- تونی ریس، استنفورد تایمز. ‫- تونی، لطفاً...

‫دیگه تو دانشکده‌های روزنامه‌نگاری ‫هیچی یادتون نمیدن؟

‫کارتت رو یادت نره.

‫- الکساندرا! ‫- بله؟

‫قراره ساعت ۵ یه جلسه داشته باشیم. ‫میتونی به مهدوی خبر بدی؟

‫- بله، مطمئنی؟ ‫- آره.

‫زود باش، حرکت کنیم!

‫آقای کتیبی.

‫ببخشید.

‫باشه، بریم!

‫کوهن میخواد هویج بده:

‫دیپلماسی، دیپلماسی... ‫همیشه همون داستان همیشگی.

‫ولی ما تو وزارت خزانه‌داری ‫چوب رو درمیاریم!

‫بذارش تو شلوارت، پورتر.

‫خطتون رو میدونیم: ‫تحریم پشت تحریم.

‫اولین باره مذاکره‌ میکنی،

‫سرجات بمون ‫و ببین بزرگا چطور کار میکنن.

‫مگه اینکه بخوای ‫تحلیل درخشانت رو بهمون نشون بدی.

‫- سلام به همگی، همه‌چیز روبراهه؟ ‫- بله، ممنون، خانم کوهن.

‫عالیه، شروع کنیم.

‫نه، خزانه‌داری اون‌طرف، عزیزم.

‫بیاین تو!

‫- داره میاد. ‫- مرسی.

‫چند ثانیه مونده تا ارتباط ‫با وزیر امور خارجه؟

‫- پنج ثانیه. ‫- عالیه.

‫- خط امن وصله. ‫- خوبه.

‫پائولا! یه قهوه برام بیار.

‫- با شکر یا بدون شکر؟ ‫- تلخ.

‫آه، بالاخره پیدات شد سیندی!

‫اسرائیلیا میگن ایرانیا

‫سه ماه دیگه بمب رو میسازن. ‫اونا مخالف مذاکره‌ها هستن.

‫ولی به گفته پروفسور کونیتز ‫حداقل ۱۵ ماه طول میکشه

‫تا بمبشون عملیاتی بشه.

‫پس نباید وحشت کنیم، درسته؟

‫- دقیقاً، ۱۵ ماه. ‫- سه ماه، ۱۵ ماه...

‫به هر حال داریم ‫از یه سلاح هسته‌ای حرف میزنیم.

‫رئیس‌جمهور نتیجه میخواد. ‫خزانه‌داری چی فکر میکنه؟

‫بدون امتیاز متقابل، ‫هیچ امتیازی نمیدیم.

‫اونا بدن، ما میدیم.

‫- معامله برابر. ‫- پورتر درست میگه.

‫یادت باشه این مذاکره بر اساس اعتماد نیست.

‫- باید سفت و سخت باشیم. ‫- برعکس، اعتماد خیلی مهمه.

‫ما با مهدوی یه روزنه داریم. ‫ما باید اولین قدم رو برداریم.

‫جین، چرا یه...

‫یه تماس محرمانه شروع نکنیم

‫- تا نیت واقعیش رو بفهمیم؟ ‫- یه کانال محرمانه؟

‫اگه روس ها و چینی‌ها بفهمن ‫داریم به مهدوی رو میدیم،

‫باید چمدونامون رو ببندیم.

‫- دیویس هم سریع از کوره در میره. ‫- دیویس؟

‫- حالا از اتحادیه اروپا میترسیم؟ ‫- هیچ ملاقات مخفیانه‌ای

‫قبل از افتتاح رسمی ‫یا کانال محرمانه‌ای در کار نیست، سیندی!

‫کاملاً مشخصه. خوبه.

‫- خوبه. ‫- خدا بهتون قوت بده.

‫آه، صندلی‌های جدید!

‫آره، بهتره. اینجا راحتیم.

‫خب، عکس گرفتن هیئت‌ها رو ‫به ساعت ۱۰:۱۵ موکول کردیم؟

‫داریو! زبان بدن! ‫دستاتو رو هم نذار.

‫باز باش، مهمان‌نواز باش، باشه؟

‫- خانم ویس؟ ‫- بله؟

‫- آقای برونر منتظر شماست. ‫- مرسی، پریانکا.

‫همه‌چیز روبراهه؟ ‫میتونی از پسش بربیای؟

‫فشار رومه، ولی میتونم.

‫هنوز خوب نمی‌شناسیش.

‫- برای فردا آماده‌ایم؟ ‫- هنوز چندتا جزئیات مونده.

‫- به کوهن و مهدوی خبر میدی؟ ‫- بله.

‫- چی شده؟ ‫- این کانال خطرناک نیست؟

‫بقیه نمیفهمن، الکساندرا.

‫فقط خواستم بهت هشدار بدم، ‫نگرانم.

‫سیاست تخصص منه.

‫تو تهران رو ول کردی ‫که بیای تو پروتکل کار کنی.

‫حالا باید قبولش کنی.

‫برنامه عوض شده. بشین.

‫ایرانی‌ها...

‫میخوان مهندس ‫هسته‌ایشون رو عوض کنن.

‫- چرا، به چه دلیلی؟ ‫- نمیدونم.

‫شاید پروفسور سروش ‫دیگه به کارشون نیومد.

‫اسم جانشین رو اعلام کردن؟

‫آخرین لحظه اعلام میکنن.

‫به دلایل امنیتی.

‫راستی، کتیبی میخواست باهات حرف بزنه،

‫درباره بار هتل.

‫دیگه نمیخواد حتی ‫یه بطری مشروب اونجا ببینن.

‫- میتونی پیگیری کنی؟ ‫- بله.

‫داری چی کار میکنی؟

‫- داری بار رو خالی میکنی؟ ‫- دقیقاً، درخواست ایرانی‌هاست.

‫لعنتی ‌های آخوند!

‫انگار تحمل کردن ژنو ‫به خودی خود کم دردسر بود...

‫یه ویسکی بهم بده...

‫نه، یه جین تونیک، ولی حواست باشه!

‫تونیکش کم باشه.

‫برونر رو دوست داری؟

‫به نظرم اون ‌قدرا جذاب نیست، ‫ولی خودت که میدونی.

‫این یارو جرأت میکنه منو تحقیر کنه.

‫وسواس داره همه‌چیز رو ‫پشت پرده انجام بده.

‫سوئیس باید یادش باشه ‫قوانین بازی چیه

‫نمیتونی از اتحادیه اروپا سوءاستفاده کنی ‫و هیچوقت صورتحساب ندی!

‫حالا هم دارین ‫مذاکره‌های بین‌المللی راه میندازین!

‫- بفرمایید. ‫- بیا، با من بخور.

‫- نمیخوام تنها بخورم. ‫- من مشروب نمیخورم.

‫- هیچ‌وقت؟ ‫- نه، نمیتونم تحملش کنم.

‫یه کم جین تا حالا کسی رو نکشته.

‫شاید جز بابابزرگم.

‫شب بخیر!

‫شب بخیر.

‫- صبح بخیر، جناب وزیر. ‫- منتظرم بودی؟

‫- نه، خوب خوابیدین؟ ‫- آره، هتلاتون راحته.

‫امیدوارم خانم کوهن ‫واقعاً آماده گفت‌وگو باشه.

‫آقای برونر حرفه‌ایه، ‫بدون اطمینان از میل به گفت‌وگو

‫این جلسه رو ترتیب نمیداد.

‫ببینیم چی میشه.

‫بفرمایید عقب بشینید، ممنون.

‫یادتون نره بخاطر خبرنگارها ‫یه کم خم بشید.

‫بله، جناب وزیر، ‫یه لحظه سرتون رو پایین بیارید.

‫هنوز فرصت نکردم راحت بهت بگم

‫از شنیدن خبر فوت ناگهانی پدرت ناراحت شدم.

‫این خبر خیلی منو شوکه کرد.

‫میدونم خیلی براتون احترام قائل بود.

‫رهبر انقلاب ‫سال ۱۹۸۱ باهاش ملاقات کرد

‫تو بحران گروگان‌گیری. ‫اون موقع یه دیپلمات جوون بود.

‫من سال‌ها بعد دوباره دیدمش.

‫کلاس داشت. یه جور متانت خاص.

‫به ایرانی‌ها گوش میداد

‫بدون اینکه زیادی به آمریکایی‌ها نزدیک باشه.

‫هیچ‌وقت به دیپلمات شدن فکر نکردی؟

‫میدونی، ایران، تهران، ‫پر از فرصت‌های بزرگه.

‫فارسیت هم که عالیه.

‫شنیدم یهو از ایران زدی بیرون.

‫ایران رو دوست نداشتی؟

‫من عاشق ایرانم.

‫ولی برای جواب به سوالت،

‫نه، به دلایل شخصی ‫از اون کشور اومدم بیرون.

‫و جامی تو پروتکل پیدا کردم.

‫ترجیح میدی تو سایه بمونی؟

‫هیچ پشیمونی نداری؟

‫نه.

‫اونجا، پشت در.

‫بفرمایید.

‫از این طرف.

‫وزیر، ممنون ‫که دعوتم رو پذیرفتید.

‫خانم کوهن اونجاست منتظرتون، ‫۲۰ دقیقه وقت داریم.

‫- معاون وزیر. ‫- وزیر.

‫اولیویه!

‫چرا مهندس ایرانی نمیتونست بیاد؟

‫موساد سعی کرده بود ‫اونو بکشه، کار آمریکایی‌ هاست.

‫امیدوارم بعدی سالم برسه.

‫میرم ورودی رو چک کنم.

‫- باشه. ‫- بیا دنبالم.

‫خانم معاون، ‫بیایم مذاکره رو شروع کنیم.

‫خوشحالم.

‫از همون اول به ایران ‫بی‌اعتمادی نشون دادید.

‫امیدوارم بتونم یه فضای اعتماد درست کنم.

‫میخوام تأکید کنم که مجبورم

‫اختلافات بین مواضع‌مون رو

‫با زبونی که مال من نیست بگم.

‫ممنون که اجازه دادید ‫بدون مترجم حرف بزنیم.

‫برای دور نهایی ‫این زحمت رو قبول کردم.

‫در عوض، انتظار یه حرکت قوی ‫از طرف شما دارم.

‫وزیر، از طرف من،

‫قبول میکنم که ‫به‌عنوان سیاستمدارای پیشرو

‫گفت‌وگومون رو کاملاً تغییر بدیم،

‫تا بتونیم با هم جلو بریم.

‫برای همین ازتون کارهای عملی میخوام.

‫آمریکا میتونه ‫یه قدم نمادین اول برداره.

‫بعدش میتونیم ادامه بدیم. ‫این یه شرط اولیه‌ هست.

‫فکر میکردم میخوایم ‫یه حرکت اعتماد دوطرفه کنیم،

‫بدون شرط و شروط.

‫- و... بیا یه عکس با هم بگیریم. ‫- عکس؟

‫فقط من و تو. ‫یه سیگنال مثبت میتونه باشه.

‫خانم، من برای عکس گرفتن ‫اینجا نیستم.

‫یه عکس یه نماده.

‫آمریکا داره بهتون دست دراز میکنه، ‫حالا نوبت شماست

‫که این فرصت رو غنیمت بشمرید ‫و راهی که اومدید رو نشون بدید.

‫ما ۱۰ میلیارد دلار ‫قبل از هر مذاکره‌ای میخوایم.

‫- چی؟ ‫- ۱۰ میلیارد.

‫- ۱۰ میلیارد؟ ‫- آره.

‫- این یه اولتیماتومه. ‫- هر چی دوست داری اسمشو بذار

‫این شرط منه.

‫اگه میخواید دور نهایی داشته باشیم.

‫وزیر، این مذاکره‌ها ‫سه ساله ادامه داره.

‫سه سال طولانی!

‫امیدوار بودم این‌بار ‫با هم پیش بریم.

‫۱۰ میلیارد دلار واریز کنین.

‫بعدش دست تو دست هم پیش میریم.

‫۱۰ میلیارد، ولی...

‫اولیویه، یه ماشین تو مسیر ‫دیده شده. عجیبه.

‫- همه‌چیز روبراهه؟ ‫- بله.

‫- اداره راهه. ‫- مطمئنی؟

‫بله، مطمئنم.

‫باشه.

‫خب، گوش کن، پسرعموم، هفته پیش،

‫تو عروسیش بارون می‌اومد. ‫نمیتونی تصور کنی!

‫افتضاح بود!

‫عروس اشکاش سرازیر شده بود. بدبخت!

‫خاخام نیومد.

‫همه ناراحت بودن.

‫واشنگتن با بلوکه کردن ‫میلیاردها دلار

‫حقوق بین‌الملل رو نقض میکنه!

‫شما باید اعتماد رو برگردونید!

‫دارید ما رو گروگان میگیرید!

‫از سال ۱۹۷۹ جز این کاری نکردید!

‫تو نمیتونی گذشته رو فراموش کنی!

‫اون‌وقت جرأت میکنی ‫از پیشرفت حرف بزنی!

‫این جلسه واسه همه‌مون ‫وقت تلف کردنه!

‫- آقای وزیر، لطفا ‫- برمیگردم به هتلم.

‫برگردان به پارسی ‫[ مرتضی راکی ]

‫اینه هنر میانجی‌گری سوئیس؟

‫برو دنبال کوهن.

‫سه قدم عقب رفتیم.

‫به وزیر امور خارجه خبر میدم.

‫این جلسه مسخره بود، ‫پرریسک و بد آماده شده.

‫- متأسفم... ‫- آقای برونر همه‌چیز رو خراب کرد.

‫از طرف من بهش بگو!

‫با کوهن میرم پایین. ‫حواست باشه.

‫اونا اونجان.

‫- هر دوشون رو گرفتی؟ ‫- آره.

‫هر چی لازم داشتیم رو گرفتیم؟

‫عالیه! می‌ فرستمشون ‫و میریم بخوابیم.

‫باید با وزیر امور خارجه حرف بزنم، لطفا.

‫تو هواپیماییم، داره میخوابه.

‫- بذارین چک میکنم. ‫- بله، عجله دارم. مرسی.

‫سیندی کوهن؟

‫دارم تو برلین فرود میام

‫تا با صدراعظم مرکل ملاقات کنم.

‫جین، باید درباره یه نکته استراتژیک ‫حرف بزنیم.

‫الان نه.

‫به‌محض اینکه خط امن گیر بیارم ‫بهت زنگ میزنم.

‫باشه، منتظر می‌مونم.

‫یه توافق هسته‌ای یعنی ‫تضمین امنیت متحدین‌مون،

‫و دادن این امکان به ایران

‫که برگرده به جامعه جهانی.

‫بله، مامان؟ خوبی؟

‫آره، ولی... ‫قرار نبود امروز صبح بیای؟

‫نه، دو روز پیش اومدم پیشت، ‫الان تو ژنوم.

‫فکر کردم به خاطر این زنگ زدی. ‫رفتم رو آنتن سی‌ان‌ان.

‫تو ژنو چی کار میکنی؟

‫تو ژنو هستم ‫وسط مذاکره با ایرانم، یادت رفت؟

‫آه آره، آره، بابات بهم گفته بود!

‫نه!

‫نه، نه، خودم بهت گفتم!

‫- بابا که نمیتونست بهت بگه! ‫- داری چی میگی؟

‫میدونی مامان، لطفاً.

‫نمیتونی هی بهم زنگ بزنی،

‫نمیتونم هی اینو تکرار کنم. ‫خسته‌کننده ‌هست!

‫داری منو خسته میکنی، ‫همیشه همین‌طوره!

‫سیندی، چرا داری داد میزنی؟ ‫داری منو میترسونی!

‫بله، میام.

‫مامان، باید برم.

‫خانم معاون.

‫- جلسه داره شروع می‌شه. ‫- بله، همون اول شنیدم!

‫چرا امروز همه دارن یه چیزو تکرار میکنن؟

‫ببخشید.

‫معذرت میخوام.

‫مادرم... اون... داره...

‫حافظه‌ اش رو داره از دست میده... ‫فقط این نیست، ولی...

‫تنها چیزی که هیچ‌وقت نباید بگی...

‫«یادت میاد؟» این تنها چیزه.

‫و من همین چند لحظه پیش ‫اینو بهش گفتم...

‫علی کتیبی...

‫- مرسی. ‫- و سروش...

‫هنوز اسم مهندس جدیدشون رو ‫اعلام نکردن؟

‫- هنوز نه. ‫- ولی ما باید بدونیم!

‫- میرم بپرسم. ‫- آره، لطفاً.

‫مرسی.

‫مرسی.

‫خانم ویس!

‫- مطبوعات رو صدا کن، شروع میکنیم! ‫- باشه.

‫باشه

‫آقای مارکوف، لطفاً اینجا بایستید

‫آقای زو، یه کم برید سمت راست.

‫نیم‌دایره، عالیه، ممنون.

‫آقای مهدوی... ‫داریو، داریو، میتونی...

‫آقای پورتر، یه کم جابه‌جا شید.

‫تو کادرید.

‫- میتونیم شروع کنیم؟ ‫- بله، بله، آقای کونیتز، شما هم.

‫پروفسور کونیتز، ممنون.

‫عالیه، خوبه.

‫فقط عکس، هیچ سوالی.

‫- مثل آمریکا... ‫- گفتم هیچ سوالی، آقا!

‫هیچ سوالی، هیچ سوالی.

‫باشه، تمومه.

‫خب، ممنون، کارمون تموم شد.

‫برگردید به سالن مطبوعات، لطفا.

‫باشه!

‫جلسه داره شروع میشه.

‫یه کم... یه کم ساکت، لطفاً.

‫- میتونم حرف بزنم؟ ‫- نمیتونم. لطفاً!

‫باید یه چیزی بهت بگم. ‫مهمه، باید بشنوی.

‫- چیه؟ ‫- اعتماد کن، میخوای بدونی.

‫- قول میدم. بیا. ‫- باشه.

‫مرسی.

‫ملاقات مخفی بین کوهن و مهدوی.

‫- داری از چی حرف میزنی؟ ‫- خودتو به اون راه نزن، میدونم.

‫روزنامه صبح چندتا عکس گرفته.

‫که یعنی همه مطبوعات خبر دارن.

‫ما هنوز داریم چک میکنیم، ‫ولی بقیه این کارو نمیکنن.

‫- خواهش میکنم. ‫- آره. مرسی، تونی.

‫- والتر، والتر! ‫- ببخشید، داریم شروع میکنیم.

‫باید باهات حرف بزنم، یه...

‫وزیر، معاون وزیر، خوش اومدید.

‫نماینده مارکوف، نماینده زو.

‫افتخار بزرگیه برای اتحادیه اروپا

‫که واسطه این دور پنجم مذاکره‌ها باشه.

‫امیدوارم بحث‌هامون بتونه...

‫ببخشید، چی...؟

‫چی شده؟

‫آقای مارکوف، چی شده؟

‫- ملاقات مخفی بین ایران و آمریکا... ‫- چی؟ کِی؟

‫چطور ممکنه این اتفاق افتاده باشه؟

‫صبر کن، صبر کن، ساکت!

‫آه، به خاطر خدا!

‫تبریک، خداحافظ مذاکره‌ها!

‫تو...

‫فکر کردی خیلی استراتژیست بزرگی، ‫با اون ملاقات مخفیت؟

‫فقط چین و روسیه رو تحقیر کردی!

‫ایرانی‌ها رو به تهران برمیگردونن!

‫تبریک میگم!

‫خانم ویس؟ ایرانی‌ها ‫اسم مهندسشون رو اعلام کردن.

‫امشب میرسه.

‫حتی نمیدونیم ‫مذاکره‌ها ادامه پیدا میکنه یا نه.

‫خودم میرم دنبالش.

‫همه‌چیز روبراهه؟ خانم ویس؟

‫- مرسی. ‫- الکساندرا!

‫بله!

‫والتر باید بره، تو جاشو میگیری.

‫نه، نمیتونم. منظورم اینه...

‫- این مذاکره‌ها زندگی اونه. ‫- زندگی تو...

‫بله!

‫سه سال پیش بهت پیشنهاد ‫سفارت تهران رو دادن، نه؟

‫و تو ردش کردی، ‫هیچ‌وقت نفهمیدم چرا.

‫اگه این‌بارم رد کنی، ‫با کارت خداحافظی میکنی.

‫دوست داری مذاکره‌ها بره وین؟

‫- معلومه که نه! ‫- پس یعنی آره.

‫تو میشی رئیس هیئت.

‫ایرانی‌ها دارن میرن. ‫مهدوی رو راضی کن بمونه.

‫برو!

‫باشه.

‫- آه... ‫- جناب وزیر.

‫میتونم ازتون بخوام ‫تو ژنو بمونید، لطفاً؟

‫برای چی؟

‫تو چشم گاردای انقلاب ‫من ضعیف شدم.

‫اگه بمونم، تاوانش رو میدم.

‫متوجه هستم اگه برید، ‫مذاکره‌ها خاک میخورن.

‫این چیزیه که دشمنای شما ‫و دشمنای توافق میخوان.

‫من تو این موقعیت ‫یه فرصت برای تقویت قدرتتون می‌بینم.

‫من برای این نمی‌جنگم، ‫برای مردم ایران می‌جنگم.

‫- دقیقاً! ‫- لطفاً، بیا.

‫زود باش.

‫اگه ژنو رو ترک کنی، ‫تحریم‌ها برمیگردن.

‫خودتم خوب میدونی، ‫و کی تاوانش رو میده؟

‫نه تو، نه من. مردم ایران.

‫مردم تو.

‫ما یه فرصت بی‌نظیر پیش رومونه،

‫یه شانس برای رسیدن به توافق. ‫شاید آخرین شانس!

‫به جوونای ایرانی فکر کن.

‫به آینده‌شون فکر کن.

‫- به بچه‌هات فکر کن! ‫- سعی نکن با احساساتم بازی کنی.

‫لطفا

‫اگه بمونم...

‫فقط به دلایل سیاسیه.

‫معلومه!

‫میدونی ، اگه بمونم، ‫صراحتاً میخوام

‫با آمریکایی‌ها برابر برخورد بشه.

‫تاریخ مردم ایران ‫به هزاران سال پیش برمیگرده.

‫ما مردمی بافرهنگ و پیچیده‌ایم.

‫تو کشور ما،

‫حتی راننده تاکسی‌ها ‫ده‌ها شعر رو از حفظ میخونن.

‫و این کوکاکولا خورها

‫جرأت میکنن از بالا به ما نگاه کنن

‫و با لحن پدرانه باهامون حرف بزنن؟

‫بهت قول میدم...

‫منافع ایران محترم شمرده میشه.

‫خودم شخصاً ‫مسئولیتش رو به عهده میگیرم.

‫سوئیس به من قول ‫محرمانگی کامل داده بود.

‫سوئیس بره بدرک!

‫رئیس‌جمهور کفری شده!

‫باید جمع کنیم بریم ‫و همه‌چیزو بندازیم گردن ایرانی ها.

‫تحریما رو نگه میداریم، ‫برنامه‌شونو کُند میکنیم.

‫- برمیگردیم به همون کاری که خوب بلدیم. ‫- نه، نه

‫اشتباهه، گوش کنید! ‫اگه این فرصت رو از دست بدیم،

‫حداقل تا ده سال دیگه ‫هیچ توافقی در کار نیست!

‫و تو این ده سال ‫اونا بمب اتم درست میکنن.

‫بعدش خدا میدونه چی میشه… ‫ما مسئولش میشیم!

‫جین! نمیتونیم بریم!

‫باشه، می‌مونیم.

‫ولی سیندی، دیگه گند نزن.

‫یه اشتباه دیگه بکنی، ‫با اولین پرواز میری واشنگتن.

‫- خب، پس موفق باشی! ‫- اینطوری با من صحبت نکن

‫یادت بندازم داری ‫با رئیس هیئت حرف میزنی!

‫دیپلماسی یه بازی صبره. ‫من به تحریما اعتقاد دارم.

‫وقتی وزارت خزانه‌داری میگیره دستش، ‫همه‌چیز درست میشه.

‫تو این ده سال، ‫ما تارمونو تنیدیم،

‫کانالای پولشویی‌شونو پیدا کردیم،

‫حسابای مخفیشونو رو کردیم ‫و شیرشونو بستیم.

‫با تحریما، مردم زجر میکشن.

‫تا وقتی خسته بشن ‫و دولتمرداشونو بندازن پایین.

‫پورتر، داری چرت و پرت میگی!

‫اون رژیم اصلاً ‫نزدیک به فروپاشی نیست.

‫نذار رئیست بترسونتت.

‫واسه من افتخار بود ‫که باهاتون کار کردم.

‫برو پروفسور سنجابی رو ‫از فرودگاه بیار.

‫خانم ویس اصرار کرد خودش بره.

‫- اوه، واقعاً؟ منو تو جریان بذار. ‫- حتماً.

‫- والتر، میتونم باهات حرف بزنم؟ ‫- هنوز چیزی مونده که به هم بگیم؟

‫- خب، خداحافظ، داریو. ‫- خداحافظ، قربان.

‫خداحافظ، قربان.

‫گوشم باهاته.

‫من هیچ‌وقت نمیخواستم ‫جاتو بگیرم.

‫زیاد ازم دفاع نکردی.

‫- آره، من حتی کارو رد کردم. ‫- با کلی جدیت!

‫یا این بود یا انتقال به وین.

‫فارسی حرف زدن خوبه، ‫ولی این نقش بیشتر از اینا میخواد.

‫سیاست یهو نمیشه، ‫اعصاب پولادین میخواد.

‫تو تهران که این‌جوری نبودی.

‫خیلی تنها می‌مونی.

‫مامان، منم.

‫ببخشید که سرت داد زدم.

‫معذرت میخوام، ناراحتم.

‫کل روز بهش فکر کردم...

‫لطفاً بهم زنگ بزن، باشه.

‫دوستت دارم.

‫برگردان به پارسی ‫[ مرتضی راکی ]