Original subtitles

Mijn vader zei dat het een geschenk van God was.

Hoe ik muziek kon zien.

Hoe ik het briefje kon noemen dat mijn moeder elke ochtend hoestte.

Wat de hond aan de overkant van het veld blafte,

de sleutel van de lentekikkers.

Vorm,

kleur.

Ik dacht dat iedereen geluid kon zien.

Geel voor D.

Smaakt ook.

Mijn vader zou een B mineur spelen, en mijn mond werd bitter.

Het is nooit bij me opgekomen dat muziek alleen geluid was.

Over de rotsachtige berg

Ik heb mijlen en mijlen gelopen

♪ Zeg, ik zal nooit vergeten de blikken van mijn moeder

God zegene haar lieve glimlach

Er was een oude, rijke boer

♪ Die in de buurt woonden bij ♪

Hij had Een eenzame dochter

♪ Op haar richt ik mijn blik... ♪

De muziekleraar van de stad merkte mijn zingen op.

Ze schreef haar vriendin in Boston, een professor...

Zo heb ik de boerderij verlaten.

Een beurs voor het New England Conservatorium.

Over de rotsachtige berg

Ik heb mijlen en mijlen gelopen

Lionel?

Ik heb mijlen en mijlen gelopen

Het spijt me,

Ik ken dat liedje van thuis. Neem me niet kwalijk.

♪ Er was een oude, rijke boer ♪

Wie woonde er in de buurt door

Hij had een eenzame dochter

Op haar richt ik mijn blik

Ze was het langst en knapst

Blauwe ogen en krullend haar

Er is geen meisje

In de wijde wereld Met haar kan ik vergelijken

Waar heb je dat geleerd?

Een bos in Engeland.

Mijn vader zong het altijd in Kentucky.

Deed hij dat?

David White.

Lionel Worthing.

- Welke afdeling? - Stem.

Nou, fa-la-la.

Samenstelling.

- Kennen de mensen hier zulke liedjes? - Nee.

Dit is...

een hobby in de zomer.

Het verzamelen van deuntjes, ballades, liedjes.

Doet me denken aan thuis.

Wat weet je nog meer?

Meer dan jij, waarschijnlijk.

Mooie Saro?

Natuurlijk.

Eerlijke winter ?

"De ene ging naar het oosten, de andere naar het westen."

Wat dacht je van...

Zilveren Dolk ?

Nee, ik denk het niet.

Oh.

- Zou ik dat moeten doen? - Nou, het is zo'n mooi liedje.

Nou, kom op. Laat maar horen.

Welke sleutel?

Kom op, welke sleutel?

Normaal zing ik niet zo, met...

- Met wat? - Met iedereen die praat.

Oh.

Neem me niet kwalijk!

Stilte, alsjeblieft!

Het spijt me. Dat meende ik niet.

Nu moet je zingen.

Ben je verlegen?

Zing geen liefdesliedjes

Je maakt mijn moeder wakker

Ze slaapt hier Aan mijn zijde

In haar rechterhand, een zilveren dolk

Ze zegt dat ik je bruid niet kan zijn.

Alle mensen zijn vals

Dat zegt mijn moeder

Ze vertellen je slechte dingen, liefdevolle leugens

De volgende avond Ze zullen een ander het hof maken

Laat je alleen om te treuren en te zuchten

Mijn papa is een knappe duivel

Hij heeft een ketting van vijf mijl lang

En op elke schakel bungelt een hart

Van een andere meid Hij heeft liefgehad en onrecht aangedaan

Zing geen liefdesliedjes

Je maakt mijn moeder wakker

Ze slaapt hier Aan mijn zijde

In haar rechterhand, een zilveren dolk

Ze zegt dat ik je bruid niet kan zijn

Oké.

Ga hier zitten.

Zing alle liedjes die je kent.

David had duizend liedjes in zijn hoofd.

Een fotografisch geheugen, zou je het vandaag de dag kunnen noemen.

Hij kon een lied noot-voor-noot spelen nadat hij het één keer gehoord had.

Oh, I like to rise Als de zon opkomt

Vroeg in de ochtend

Ik hoor graag die kleine vogeltjes zingen

Vrolijk in hun slaap

Hoera voor het leven van een plattelandsjongen

♪ Om te wandelen in het pas gemaaide hooi ♪

Nog een drankje?

Ik ben moe.

Bed. Loop met me mee naar huis.

Kom binnen. Neem wat water.

Sorry. Ik heb maar één schoon glas.

Kom hier.

Kom op.

De wind waait

Vandaag, mijn liefde

Met een paar kleine regendruppels

Ik heb nooit

Maar één ware liefde

En zij in het koude graf werd gelegd

- Laat maar zitten. Het is te lang. - Blijf zingen, alsjeblieft.

- De rest leer ik je later. - Waar gaat het over?

Een man,

zittend op een grafsteen, zijn dode geliefde niet laten rusten.

Ze raakt geïrriteerd door al zijn gehuil, vertelt hem om gewoon

laat haar met rust, laat haar dood zijn.

Wie is dit?

Dat op mijn graf zit

♪ En laat me niet slapen? ♪

Ze zegt hem van het leven te genieten zolang hij het heeft, om weg te gaan.

Het is een goede les.

Waar heb je dat geleerd?

Mijn oom en ik leerden het op een van onze liedjesverzamelingen in Engeland.

En waarom was je daar ook alweer?

Je stelt veel vragen zo vroeg in de ochtend.

Ik heb je alles over mezelf verteld. Ik weet niet eens waar je bent opgegroeid.

Niet?

Newport.

Na de dood van mijn ouders,

Ik woonde bij mijn oom Silas buiten Londen voor een paar jaar.

Ik was elf. Twaalf misschien.

Was je een wees?

Dat is een dramatische manier om het te zeggen.

Ik was even zonder ouders.

Silas was verrast door zijn nieuwe vaderschap.

Hij was vastbesloten om me gelukkig te maken,

plicht en alles.

De Engelsen houden van plicht.

Het viel hem op dat ik de hele dag de liedjes zong die zijn dienstmeisje me leerde.

Ze moet iets tegen hem gezegd hebben over dat ik haar om liedjes vroeg.

Ik was een obsessieve jongen,

Heel vervelend, dat weet ik zeker.

Ik ging het dorp rond en vroeg mensen om liedjes voor me te zingen

en ik zou ze in een boek schrijven.

Beschamend.

Van daaruit is alles gegroeid.

Silas nam me mee op het platteland, eerst rond Surrey,

in de zomer naar het Lake District. Ierland één zomer.

Hij begon meer geïnteresseerd te zijn in het verzamelen van liedjes dan ik.

En waar is hij nu?

Dood. Ja.

Een soort koorts. Daarom ben ik hier weer.

Erfenis van het huis van mijn ouders Newport huis,

een hekel aan Engels weer, enz. enz.

Het spijt me.

Waarvoor?

Je oom

en je ouders.

Heb je geen andere familie?

Iedereen die je kent gaat dood, dat weet je.

Ik moet gaan.

Ik heb het druk vanavond.

Volgende week?

- Hou het laag! - Sorry.

- Welterusten! - Shh!

Toen de dienstplicht later dat jaar, werden de klassen opgeheven.

Misschien was dat het, dacht ik.

Een handvol nachten in één seizoen.

Je gaat.

Dat is mij verteld.

Stel dat je je nooit zorgen hoeft te maken over de dienstplicht,

dankzij deze.

Ik vertrek deze week

ten strijde trekken.

Schrijven.

Chocolade sturen.

Ga niet dood.

Oh, de sneeuw smelt het snelst

Wanneer de winden beginnen te zingen

♪ En de maïs, die rijpt het snelst...♪

En dus ging ik terug naar de boerderij

lente van 1917,

plotseling,

helaas.

Voordat we uit elkaar gaan

Ik verwed er een kroon om Hij zou geneigd zijn om het nog te volgen ♪

Oh De sneeuw smelt het snelst

Als de wind begint te zingen

En de zwaluw scheert Zonder een gedachte

Zolang het lente is

Maar als de lente waait En de winter gaat

♪ Me lad, en je zult graag

Met al je trots voor om mij te volgen

♪ Was het 'cross the stormy main ♪

Sta op!

Wat is er mis?

Wat?

Je bent ongelukkig.

Nee, dat doe ik niet.

Je bent al zo sinds je terug bent.

Je wilde niet terugkomen.

Ik begrijp het.

Je had niet moeten gaan.

Als je niet was gegaan,

zou het je niet hebben kunnen schelen om terug te komen.

Je bent ziek.

Zing gewoon iets.

Goed.

Over de rotsachtige berg

Ik loop kilometers ver

Over de rotsachtige berg

Ik loop kilometers ver

Over de rotsachtige berg

Ik loop kilometers ver

Zeggen, Ik zal nooit de blikken van mijn moeder vergeten

God zegene haar lieve glimlach

Er was een oude, rijke boer

Wie woonde er in de buurt door

Hij had een eenzame dochter

Op haar richt ik mijn blik

Ze was het langst en knapst

Blauwe ogen en krullend haar

♪ Oh, er is geen ander meisje In deze wijde wereld

Met haar kon ik vergelijken

Heb je dit ooit gezien?

Ik zal het proberen.

- Zoals dit, toch? - Ja.

Papa?

Papa?

Kom alle mooie en tedere dames

Waarschuwing hoe je jonge mannen het hof maakt

Ze zijn als een heldere ster

Van een zomermorgen

Ze verschijnen eerst En dan zijn ze weg

Ze vertellen je een leuk verhaal

Verklaren dat ze echt van je houden

Ik ontmoette ooit een eerlijke, ware minnaar

- Een echte ook, ♪ Ik nam aan dat hij ♪

Toen ging hij weg En vond hem een andere...

Je kijkt een beetje opzij.

Je kwam niet naar de begrafenis.

Dood is dood.

Is de oorlog in Europa al voorbij?

Nee.

Heb ik je verteld over die aanval in Antietam?

Billy Higgins werd neergeschoten op zijn paard moet tien keer geweest zijn en bleef rijden?

Ja, dat heb je me verteld.

Waar was dat allemaal goed voor?

Je oma Daar had je gelijk in.

Zei dat we allemaal dwazen waren.

- Dat moet je haar niet geven. - Wat?

Koffie.

Het is slecht voor haar hart.

"Slecht voor haar hart." Wie heeft je dat verdomme verteld?

Will Hall.

Zijn hond stierf door het eten van een zak koffiebonen.

Ik laat het je weten wanneer ik haar een zak koffiebonen.

Mijn lieve silver-throated confederate,

Ik hoop dat dit briefje zijn weg naar jou vindt.

Hoe is het leven op de boerderij?

Zoals het er nu voor staat, kom ik terug van mijn wandeltocht, zou je kunnen zeggen, in Europa.

God helpe me.

Maar de dag wordt lichter.

Ik heb een baan bij Bowdoin College hier in de evergreens van Maine.

Het afdelingshoofd vond het een goed idee als ik volksliedjes zou opnemen

voor de regionalistische neigingen van het departement in de boreale wildernis.

Komende winter heb ik vrij.

Ik kan deze pratende naaimachine niet alleen slepen.

Wat dacht je van een lange boswandeling?

De reis wijst naar het noorden.

Brullende vuren, houthakkerskampen,

berkenbier,

oude liedjes.

Ontmoet me op 1 januari op het treinstation van Augusta.

Neem warme kleren mee.

Niet treuzelen, gewoon komen.

De jouwe, David.

Ik vertrek.

Wat?

Waar?

Naar Maine, voor een muziekproject.

Een muziekproject?

Ik ben ongeveer een maand weg.

Misschien langer.

Misschien ook de lente.

Is dat wat je denkt?

En wie gaat deze boerderij houden?

Het komt wel goed met de boerderij.

Het komt wel goed.

Pardon?

Red ik het wel? Tot de lente?

Kom je binnen met aardappelen om me dit te vertellen?

Ik ga nu niet weg.

Ik kan hier niet alleen blijven.

Grootvader is hier.

En er is eten voor weken in de kelder.

Opa?

Wat heb je aan hem?

Sommige, misschien.

Ik ga gewoon een tijdje weg.

Dat heb je al gezegd.

Sorry, neem me niet kwalijk.

Hartelijk dank.

Welkom terug.

Ja, nou...

Welkom in Maine.

- Is dat alles wat je hebt meegenomen? - Mm-hmm.

Ik heb niet veel.

En een kussen.

Het was een lange reis.

Ik heb de tent.

We hebben een paar kookpotten nodig. Ik hoop dat je van haver houdt.

- Slapen we buiten? - Het komt wel goed.

We hebben meer dekens nodig. Ik zei dat je warme kleren moest meebrengen.

Je ziet er hetzelfde uit.

Je ziet er iets minder dun uit.

Je bent niet neergeschoten.

Ja, nou, nog niet.

Je hebt nooit chocolade gestuurd.

Mijn excuses, Ik was een beetje afgeleid.

Wat nu?

We hebben 36 cilinders,

de oude machine de afdeling stuurde me mee.

Eerst gaan we naar het noorden,

dan naar het oosten,

dan zuidwaarts naar de zee, langs de kust naar Augusta.

Ongeveer honderd mijl in totaal.

En je loopt gewoon naar iemand toe en hem om een liedje vragen?

Ik zal je leren hoe je dit moet gebruiken.

Ik zal de tekst overschrijven.

Wat we zoeken is niet in steden.

Je vindt het daar.

Eerst moeten we een trein halen.

- Pak dat. - Nu?

Nu! Je trein was te laat.

Waar gaan we heen?

In het noorden, buiten de stad.

Nou, ik dacht dat je zei dat we eten moesten kopen.

We hebben genoeg voor een paar dagen, dan zoeken we het wel uit.

Ik heb vandaag niet gegeten.

Zie je dit?

Het is gemaakt van was,

een beetje zoals je kaarsen daar.

En dit gaat hier verder

en hij draait rond.

Geluid komt uit deze grote hoorn hier

en het schudt deze naald die een lijn in de was snijdt.

Hoe klinkt dat?

Nou...

Het geluid is onzichtbaar, toch?

Maar het kan fysiek zijn.

Het kan iets raken, het kan indruk maken.

Als je een vergrootglas had, zou je ribbels in de was zien zoals...

als kleine heuvels.

Heuvels maken geen geluid.

Eh...

Leg je hand op je keel,

nu zoemen.

Kun je iets voelen?

Zoals een trilling?

- Een beetje kietelen. - Rechts.

Dat is geluid.

Iets schudde de lucht, schudde iets anders.

- De lucht schudden? - Uh-huh.

Wanneer je het geluid wilt afspelen,

heb hier gewoon een andere naald,

springt over de randen van het geluid en versterkt door deze buis.

Zal ik iets voelen?

Je voelt er niets van.

- Staat het aan? - Ja.

Kom, mijn ziel, en laat ons proberen

Voor een klein seizoen

Every burden to lay by

Kom, en laat ons redeneren

Wat is dit dat u neerwerpt?

Wie zijn het die u verdriet doen?

Spreek en laat het ergste weten

Spreken kan u verlichten

Wat is dit dat u neerwerpt?

Wie zijn het die u verdriet doen?

Spreek en laat het ergste weten

Spreken kan u verlichten

Wat doe je?

In april open ik mijn rekening

In mei zing ik dag en nacht

In juni verander ik van toon

In juli, ver, ver vlieg ik

In augustus

Weg

Ik moet

Mijn grootvader zei ooit dat geluk geen verhaal is.

Er valt dus niet veel te zeggen over die eerste weken.

We redden het wel Als de wind in onze zeilen was

We redden het wel Als de wind in onze zeilen was

♪ En we hangen allemaal achter ♪

♪ We rollen de oude wagen mee ♪

Ga slapen.

Ik hoop dat je van klimmen houdt.

Mag ik je iets vragen?

Waarom heb je niets gezegd over de oorlog?

Ik heb een lange tijd in de loopgraaf doorgebracht, het was saai.

Voelde me slechter voor de paarden.

Sint Franciscus was nergens te bekennen. gevonden.

Mijn grootvader praat over de oorlog alsof het de mooiste tijd van zijn leven was.

Dat zou ik niet zeggen.

Wat zou je zeggen?

Het maakte alles zwakker,

koud.

Waar lopen we nu?

Richting de zee.

Wat is er?

Eiland Málaga.

Het heeft in de kranten gestaan.

Ik heb erover gelezen voordat je kwam.

Gevestigd door slaven generaties terug.

Dan Iers.

De gouverneur zet ze eruit.

Hoezo?

De staat wil het land.

Waarom gaan we?

Arme immigranten en voormalige slaven zorgen voor vreemde oude muziek, niet?

Dat geeft je geen ongemakkelijk voelt?

Waarom?

Waar ik vandaan kom, loop je niet op zo'n plek.

Je hoeft niets te doen.

Ik zal praten.

Word je niet nerveus?

Ik maak mezelf gewoon in wat iemand wil dat ik ben.

Dat is wat Silas deed.

Je ziet een Bijbel op de schoot van een vrouw en je wilt dat ze een lied voor je zingt,

je verzamelt nu liedjes in Gods naam.

Je ziet een halflege fles op de tafel en een man die zich niet geschoren heeft in een week niet heeft geschoren,

hem over zijn problemen laten praten.

Ik zag Silas ooit een paardenstal uitvinden

omdat een boer verdrietig was om zijn dode zeurpiet.

Dus het is net als liegen?

Het gemakkelijker maken voor iemand om vrijgevig te zijn.

Een uitnodiging.

Werkt op alle manieren, niet alleen bij liedjes.

Liegen, als je het zo wilt noemen.

Oh, dank je wel.

- David White. - Will Swain.

En hij, Lionel Worthing.

Muzikanten die liedjes verzamelen.

Dank je, Will.

Wie ben jij?

David White.

Dit is Lionel Worthing.

Academici op een missie om liedjes te verzamelen.

Dit is niet het moment.

We waren gewoon op zoek om een paar liedjes op te nemen,

nageslacht.

We hebben geen liedjes voor je.

Wat doe je hier?

Een leraar.

Wij hebben geluk! We publiceren de liedjes in een boekje voor schoolkinderen.

Behoud het erfgoed van Amerika allemaal samen.

Een boekje?

We kunnen je klas erbij betrekken.

Ik wed dat je mooie jonge zangers hebt.

Hier in de wijngaard

Van mijn Heer

Ik hoop te leven en te werken

En gehoorzaam zijn aan mijn God

Tot mijn stervensuur

Ik zie de lelies graag groeien

En bekijk ze allemaal staande

Op de juiste plaats terwijl hier beneden

Zoals de Heer gebood

Kan ik wat informatie krijgen?

Volledige naam?

Dankbare Mary Swain.

Geboren?

1891.

En de titel van het liedje?

Hier in de wijngaard.

Kom Kom met me mee naar het oude kerkhof

Ik ken deze paden zo goed Onder de zachte groene graszode

Vrienden sluimeren daar Die we ooit beschouwden

We zullen hun namen achterhalen

Op het oude kerkhof

Rouw niet om hen

Want hun beproevingen zijn voorbij

Waarom huilen voor hen Die niet meer zullen wenen?

Want zoet is hun slaap...

Goedemorgen.

De grond is bevroren.

Sorry?

Ik heb twee kinderen,

drie kleinkinderen

daar begraven

op dat kerkhof.

En mijn vrouw.

Ik dacht dat het allemaal wel weg zou gaan,

zou de gouverneur een ander project zou vinden.

Ik word elke ochtend wakker, en kijk naar de overkant,

en ik zie niets.

Dezelfde bomen,

dezelfde rotsen,

er komt niets aan.

Maar als ze komen,

komen ze daar vandaan.

Dank je, Will.

We hadden niet weg moeten gaan. Dat was niet goed.

Wat zou jij hebben gedaan?

Voel je je niet slecht?

We hebben niets gezegd, we liepen gewoon weg.

De wet is groter dan wij.

- Maar het is verkeerd. - Ik weet dit.

Misschien begrijp je het niet.

- Begrijp ik het niet? - Jij bent niet opgegroeid waar ik opgegroeid ben.

Stap voor de politie, ze doen je pijn, vermoorden je.

Wat maakt het uit waar je bent opgegroeid?

Misschien weet je niet altijd hoe dingen werken, dat is alles wat ik zeg.

Je hebt geen idee wat ik weet,

wat ik heb gezien,

over hoe dingen werken.

Heb je dat gedaan?

Dat heb ik gedaan.

Waarom?

Bedankt.

Ga je naar huis als we klaar zijn?

Ik zou ergens anders heen gaan, maar ik heb geen geld.

Je zou terug kunnen gaan naar het conservatorium.

Leren, dat weet ik zeker.

Lessen.

Er is een oceaan van ouders in Boston die te veel te besteden hebben.

Zijn er banen op jouw universiteit?

Je zou het daar haten. Kleine stad.

Nou, ik kan helpen de cilinders catalogiseren.

Ik neem gewoon een student om het voor mij te doen.

Je hebt nog een heel leven voor je.

Een groter leven.

Waarom wil je hier eigenlijk blijven?

Als ik had wat jij had, zou ik weggaan. Ik zou ergens gaan zingen...

New York.

Europa, Parijs, Rome.

Ik zou ver weg gaan, vluchten.

Geld verdienen.

Geld is goed.

Deze zomer?

Zeker.

Echt waar?

Zeker.

Voor het geval je iets nodig hebt.

Dat was een mooie manier om het uit te leggen.

Wat?

Geluid.

Ik stuurde David elke maand een brief sinds het einde van onze reis.

Ze bleven allemaal onbeantwoord.

Ik stopte met schrijven ergens in het voorjaar van 1921.

Ciao.

Ciao.

Dat is het.

Het zijn niet de juiste liedjes.

Ik weet niet waarom.

Zing de liedjes gewoon.

Kom je dit weekend naar Venetië? Ik moet het Luisa vertellen.

Ik denk het niet. Nee.

Waarom niet?

Ik zal je het Venetië laten zien dat ik ken. Kom.

Ik weet het niet.

Misschien.

Wat is er mis?

Je lijkt afgeleid.

Ik verveel me.

- Verveel ik je? - Nee, jij niet.

Ik verveel me gewoon met dit werk. Dit koor.

Je zit in het meest prestigieuze koor in de mooiste stad.

- Dus? - Wat bedoel je met "dus"?

Ik heb een een baan aangeboden in Engeland.

Engeland?

Mm-hmm.

Ik denk dat ik het misschien neem. I... Ik ben hier al te lang.

Denk je dat je het zou kunnen nemen?

Ja, ik heb ja gezegd.

De zomers zijn hier te heet en...

en het is een goed aanbod.

Zijn de zomers te heet?

Mm-hmm.

Waar ga je heen?

Vertel je me dat je weg wilt?

Ja.

Veel succes.

Pas op voor de Amerikaan.

- Prachtig werk. Geweldig. - Dank je wel.

Dat was prachtig, Mr. Worthing.

- Je hebt nogal wat bewonderaars. - Dank je, schat.

Ben je jaloers?

Uiteraard.

- Hoe dan ook, ik heb een lunch voor ons gemaakt. - Oh, ja?

- Wat is de gelegenheid? - Geen gelegenheid. Een picknick lunch.

Klinkt leuk.

Oh!

Je bent een varken!

Ik ben een boerenjongen.

Het is een deel van mijn charme.

Ik wil op een dag naar Amerika, om deze boerderij te zien.

Nee, dat doe je niet.

Zie,

elke Europeaan denkt dat ze naar naar Amerika willen, maar...

geloof me, het is hier beter.

Misschien zijn ze gewoon beter voor je.

Ik zat te denken...

Mm-hmm?

...wat dacht je ervan om bij mijn familie thuis? Volgend weekend.

Mijn ouders willen je dolgraag ontmoeten.

Het is een mooi klein plaatsje op het platteland.

Mm-hmm.

Ik stel me een krot voor

met klimop en spinnenwebben.

Afschuwelijk.

Oud, tochtig, maar

het is thuis.

En ik vind het geweldig.

Je ouders ontmoeten?

Mm.

Nou, ik denk dat het tijd is, ja?

Oké, natuurlijk.

Heel graag.

Op deze manier.

Ik dacht dat je zei dat je ouders Bojaren waren?

Dat zijn ze, in de geest.

Hallo?

- Mama? - Schat, ze zijn er!

Zo leuk om je eindelijk te ontmoeten.

- De Amerikaanse liedjesschrijver. - Het is een genoegen.

Nee, nee. We zijn informeel hier.

Clarissa heeft zoveel lieve dingen over je.

Ja, jij ook.

- Hallo. - Zo ondeugend. Hallo.

Kom hier.

- Kom binnen, alstublieft. - Dank u.

Ik heb mijn enige kind achtergelaten om jou te begroeten. Echt verschrikkelijk, nietwaar?

Daar hou ik van.

Het is Orpheus.

Uh-huh.

Je beschermheilige.

Zou je zingen je weg naar de hel zingen voor mij?

Natuurlijk.

Zou je me vergeven dat ik achterom kijk?

Natuurlijk niet!

Dat is typisch mannelijk, wantrouwend,

dingen verpesten voor de vrouw.

Is dat het verhaal?

Dat is zo.

- Wacht, is het? - Uh-uh.

Nee?

Ik dacht dat hij zich omdraaide om haar een hand te geven...

haar uit de grot helpen.

Het was een eerlijke vergissing, die werd bestraft.

Nee.

Nee, hij vertrouwt Hades niet om zich aan de belofte te houden.

Oh.

Ik denk dat ze je leuk vinden.

Wie?

Mijn ouders.

Ik vind ze ook leuk.

Goed.

Mag ik je iets vragen?

Mm-hmm.

Denk je wel eens na over...

hoe je wilt dat je leven eruitziet?

Kijken? Zoals met muziek?

Nee, zoals, zoals...

vrouw, kinderen, familie.

Ik hou van kinderen.

Het lijkt erop dat mensen dat doen.

Is dat wat je wilt? Familie?

Denk ik. Ik weet het niet.

Maak je je zorgen over wat we doen?

Wat doen we?

Je weet wel, dit.

Nee.

Ik maak me geen zorgen.

Ik denk dat ik je bewonder.

Kan ik u even spreken?

Je bent zo knap als je buiten adem bent.

Mijn moeder is ziek.

Ziek? Hoe bedoel je?

Ze is stervende.

Mijn grootvader schreef.

Ik moet naar huis om haar te zien.

Ik vertrek.

Wanneer?

Ik ga vanavond, of de volgende dag.

Het spijt me,

Ik kan haar niet weer alleen laten.

De universiteit eindigt over een maand.

Ik ga met je mee. Laten we samen gaan.

Het is nog maar een maand.

Ik blijf niet.

Ik begrijp het.

Ga je weg, weg?

Ja.

Nou...

vertel me waarom.

- Het spijt me, ik... - Nee, ik wil geen verontschuldiging.

Weet je wat mijn moeder schreef nadat we het huis hadden verlaten?

Wat?

Ze zei dat ik je moest verlaten...

voordat je me verliet.

Ik wil dat je gaat.

Moeder?

Ik had Een fles bordeaux wijn

Mijn ware liefde, ze wist het niet

Was ik daar vermoord Dat lieve kleine meisje

Beneden bij de banken

Ik trok mijn sabel door haar heen

Wat een bloederig gezicht was

Kan ik u helpen?

Gewoon een wandelingetje maken.

Het is Lionel.

Goh.

Lionel Worthing?

Het is tien jaar geleden.

Dit is Lionel van over de heuvel. We gingen samen naar school.

Ik dacht dat je in het noorden woonde. En Europa, heb ik gehoord?

Ja, allebei.

Isabelle, dit is een beroemde zangeres.

Wat doe je terug?

Mijn moeder stierf.

Ja, het spijt me.

Blijf alsjeblieft zingen.

Nee.

Nu schaam ik me.

Waarom zing je niet? Laat je horen.

Nee, ik wil alleen luisteren.

Ik hou van jullie stemmen.

Oké dan.

In de wilgentuin

Waar ik en mijn liefde elkaar ontmoetten

♪ There we set a-courtin'

Mijn liefde viel snel in slaap

Ik had een fles bourgondische wijn

Mijn ware liefde, ze wist niet...

Even voor de duidelijkheid, je verliet een leuke baan

waar je alleen maar je mond open hoefde te doen je mond te openen en een paar noten te kraken,

kom je terug naar Kentucky om appels te plukken?

Er klopt iets niet.

Ik denk het niet.

Wat je hek ook schildert, vriend, maar...

Ik zou de boerderij verlaten als ik kon doen wat jij doet.

Ik denk dat ik het gevoel heb ik aan het einde van iets ben.

- Het einde van iets? - Mm.

Wat was het begin?

Ik weet het niet.

Waarschijnlijk toen ik jonger was,

op de universiteit in Boston.

Ik denk niet dat ik zo gelukkig ben geweest in een lange tijd.

Mijn moeder zei altijd,

"Het leven kent alleen problemen.

"Je kunt verdrietig worden, of je kunt erover zingen."

Wat zei je moeder nog meer?

Hmm...

"Trouw niet met die klootzak, Nathan McCloud."

- Kan ik u helpen? - Ik ben op zoek naar de muziekafdeling?

Ben je een tutor?

Nee. Een vriend van me werkt daar.

Gewoon boven, tweede verdieping, door de hal.

Hartelijk dank.

Pardon.

Ik ben op zoek naar een vriend.

David White,

Hij is hier instructeur.

- En wie ben jij? - Lionel Worthing.

We waren samen in het conservatorium.

- Ken je David? - Ik heb hem gekend.

Wat?

Oh.

Nou.

Hij is overleden,

jaren geleden.

Zijn...

tweede jaar van lesgeven, denk ik.

Dat zou 1920 zijn geweest.

Wanneer heb je hem voor het laatst gezien?

Het was op een reis om liedjes te verzamelen die... de afdeling organiseerde.

- Liedjes verzamelen? - Mm-hmm, ja.

Volksliedjes. Opnames voor het college.

Het spijt me, ik weet niet zeker waar je naar verwijst.

De afdeling gaf David de opdracht een reis om liedjes te verzamelen.

Ik denk het niet.

Ik was jarenlang afdelingshoofd, Ik zou...

Hoe zit het met de cilinders?

- Cilinders? - Ja.

Misschien kan Belle je meer vertellen.

- Wie is Belle? - Zijn vrouw.

Ex-vrouw.

Of weduwe, bedoel ik.

Het spijt me dat ik degene ben om het nieuws te brengen.

Hartelijk dank.

Het spijt me, Ik denk dat ik het verkeerde huis heb.

Ik ben op zoek naar Belle White.

Wie ben jij?

Ben jij Belle?

Ja, ik ben Belle Sinclair.

Ik ben een vriend van David.

Wie is dat?

Het is een vriend van David.

Ja.

Ik heb zo dienst. Is het eten klaar?

Ja.

Dit is een slecht moment.

Kom binnen. Ik moet Henriette eten geven.

Nee, nee, dank je.

Ik was net op zoek naar een doos met wascilinders.

Belle, ik moet vertrekken over 20 minuten.

Kom binnen.

Waar ben je naar op zoek?

We maakten opnames van liedjes, op cilinders.

Ik probeer ze te vinden voor onderzoek.

Hij vertelde me niet veel over zijn werk.

- Neem contact op met de universiteit, zou ik zeggen. - Dat heb ik ook gedaan.

Wat is dat voor onderzoek?

Ik houd gewoon bij van de liedjes die mensen zingen.

Betaald om mensen door een buis te laten schreeuwen.

Bob.

Lijkt me een leuk leven.

Wat doe je voor werk, Bob?

Vuur.

Vuur.

Mijn familie bestrijdt al branden sinds de stad werd gesticht.

Nou.

- Het was leuk je te ontmoeten. - Ja, jou ook.

Gaat het goed hier alleen?

Natuurlijk.

Doe niets met mijn vrouw.

- Ik ga Henriette naar bed brengen. - Ik moet gaan.

Nee, ga niet weg, alsjeblieft.

- Je hebt het druk. Ik moet gaan. - Blijf.

I...

Ik heb al maanden geen bezoek gehad.

Blijf nog even, oké?

Dat hoef je niet te doen.

Het spijt me dat ik nooit...

schreef je terug.

Wat?

Jaren geleden, al die...

brieven die je naar David hebt gestuurd

uit Italië.

Heb je ze gelezen?

Ik las al David's post na zijn dood.

Je bent een goede schrijver.

Heb je dat ooit eerder gehoord?

Ga je me vragen hoe we elkaar hebben ontmoet?

Je hebt me niets gevraagd over mij en David, heb ik gemerkt.

Dat begrijp ik, Ik dacht dat je nieuwsgieriger zou zijn.

Nou...

Het spijt me.

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

Het was voordat hij naar het conservatorium ging.

Dat was toen ik 13 was.

We hadden een huis in Newport naast het huis van Davids ouders

en hij werd vrienden met mijn broer Henry.

Natuurlijk was ik gewoon geobsedeerd door David.

Charmante vriendin die alleen woonde in een huis aan zee.

Maar je kent David, de wereld hield van hem.

En toen ging hij naar uw school in Boston.

En toen kwam hij terug voor Thanksgiving,

nadat... mijn broer was gestorven in Ieper.

Hij kwam terug om mijn ouders te troosten.

Hij zei dat hij een baan als leraar had in Maine.

En een paar dagen na aankomst,

vroeg hij me ten huwelijk.

Ik weet niet waarom hij dat deed.

Ik was 18, Ik was een kind vergeleken met hem.

Hij had zoveel gezien en ik had Newport nooit verlaten.

Hij was...

Ik zag niets anders dan hem.

Hij was alles, bedoel ik.

Toen verhuisden we hierheen,

maar...

dingen waren niet... fijn.

Shell shock, weet je.

Ik merkte het alleen te laat.

Hij sliep niet, hij...

soms dagenlang met me praten.

En dat is natuurlijk de winter dat je op reis ging.

En toen...

toen was hij gewoon weg.

Hij liet me hier achter.

Wat waren de omstandigheden van zijn dood?

Dat moet je weten.

Nee, dat doe ik niet.

Hij deed het daar in zijn kantoor.

Ik moet waarschijnlijk gaan.

Wacht hier even.

Je kunt deze terugkrijgen.

En ik zal je schrijven als ik die cilinders vind.

Schrijf hier je adres.

Als je overal zou kunnen wonen, waar zou dat zijn?

Klinkt leuk waar je was met je oom.

Op een dag neem ik je mee.

Het Lake District.

Ik denk dat je zou sterven, het is zo mooi.

De bergen...

De beste stem die ik ooit heb gehoord was daar.

Dat is inclusief die van jou, trouwens.

Deze jongen...

Stad genaamd Brackish, geloof ik.

De stem van deze jongen was geschikt voor de paus en alle engelen,

geschikt voor God.

Nee, schrap dat.

Het was God.

Waar zou je naartoe gaan?

Ik kan me niet voorstellen dat ik weer zal verhuizen.

Ik denk dat ik het leuk vind waar ik ben.

Hallo.

Het spijt me,

Ik denk dat ik verdwaald ben.

Verloren?

- Waar ga je heen? - Brak.

Dat is 20 mijl van hier.

Je loopt naar het noorden, weet je.

Het spijt me dat ik jullie stoor.

Ik weet niet hoe ik zo verdwaald ben geraakt.

Ik heb geen plan gemaakt.

Ik stapte net uit de trein en ik begon te lopen.

Ik dacht dat ik de in de goede richting ging.

Ik dacht dat ik buiten kon slapen, maar het is koud.

Heb je familie?

Zullen ze zich geen zorgen maken over waar je bent?

Nee.

Nee, ik ben...

Ik ben hier alleen.

Een vriend, lang geleden, zei dat ik het leuk zou vinden, dus...

Ik denk dat ik me schaam, je weet wel, verdwalen.

Meestal ben ik gewoon moe, en hongerig en koud.

Ah.

Waar gaat het over?

Een man die op een grafsteen zit, die zijn dode geliefde niet laat rusten.

Ze raakt geïrriteerd door al zijn gehuil, en zegt hem dat hij haar gewoon dood moet laten gaan.

Oh, wie is dit Die op mijn graf zit?

Ze zegt hem van het leven te genieten zolang hij het heeft, om weg te gaan.

Het is een goede les.

De stengel is verdord en droog Liefje

En de bloem zal nooit terugkeren

♪ En sinds ik mijn eigen ware liefde heb verloren

Wat kan ik anders doen dan rouwen?

Treur niet om mij, mijn eigen ware liefde

Rouw niet om mij, ik bid

Want ik moet je verlaten En de hele wereld

En ga mijn graf in

Zoveel van dit boek gaat niet alleen over muziek,

maar over de muzikanten,

hun levens, hun reizen.

Hoe ben je begonnen op die manier liedjes te verzamelen?

Ik heb gehoord dat je vader een grote invloed op je had.

Ik veronderstel dat...

Ja, dat is gedeeltelijk waar,

over mijn vader.

Het was een vriend, echt, om eerlijk te zijn.

- Een muzikant? - Ja.

Hij en ik studeerden samen op het conservatorium,

in 1917.

Ik ging met hem op verzamelreis.

Dat was zijn passie,

het vinden van oude liedjes.

Er was een moment, decennia geleden, toen ik me realiseerde dat

Ik was waarschijnlijk nog nooit zo gelukkig geweest als toen...

liedjes verzamelen.

Heb je een favoriete passage in het boek?

Kun je iets met ons delen?

Eh... ja.

Ik denk dat de inleiding de moeite waard is om hier te lezen.

"Ik werd onlangs gevraagd door een van mijn studenten,

"Wat ik leuk vond aan folksongs,

"Vooral de ballades.

"En ik merkte dat ik zei dat ze

"de meest warmbloedige muziekstukken.

"En ik wist niet helemaal wat ik bedoelde toen ik het zei,

"Maar ik denk dat ik dat nu wel doe.

"Dit zijn liederen gevuld met de stemmen van duizenden

"Die hebben gezongen en veranderd,

"en van de mensen in onze gemeenschappen, in onze levens."

"Dit zijn geen liederen van goddelijkheid,

"engelen, geesten.

"Het zijn liedjes van mensen.

"Liedjes die mijn vader zong, liedjes die mijn grootvader kende.

"Het zijn liedjes uit ervaringen,

"verhalen met verdriet zo groot

"Dat ze tot liederen werden,

"Alsof melodie ontberingen lichter kan maken.

"Orkestmuziek scherpt de geest,

"soms de ziel.

"En koormuziek

"geeft je het gevoel dat je diep nadenkt en spiritualiteit.

"De ballades in dit boek zijn rommelig,

"menselijke ervaringen,

"gebeurtenissen die we misschien willen vermijden:

"Liefdesverdriet, dood, jaloezie.

"En zet een brok in je keel alleen al door de melodie.

"Emotie in zang,

"Niets bijzonders,

"En daarom hou ik van ze."

Dat is prachtig.

Mijn gast dit uur is etnomusicoloog, professor,

schrijver, artiest, Dr. Lionel Worthing.

Zijn nieuwe boek, Roots and Branches van Amerikaanse balladen,

verkent verhalen in zang.

In stilte

Draai je niet om

In stilte

Verwarring

Mijn illusie

Gedragen als een masker van zelfhaat

Confronteert en sterft

Loop niet weg

"Ik vond dit op zolder

"Jaren geleden, nadat we het huis hadden gekocht.

"Ik zag je vorige week op televisie.

"Wat een toeval."

Hier in de wijngaard

Van mijn Heer, ik

Hoop te leven en te werken

En gehoorzaam zijn aan mijn God

Tot mijn stervensuur

Negentien-twintig.

Hallo, Lionel.

Ik hoop dat dit zijn weg naar jou vindt.

Ik denk dat ik het moet uitleggen.

Ik heb het gevoel dat er...

alsof er iets in mij zit dat niet...

dat gaat niet weg,

als een valse noot...

Je bent erg goed voor me geweest, Lionel.

Bedankt voor je komst naar het noorden.

Sorry,

Ik weet niet meer wat ik moet zeggen.

Echt waar.

Zing geen liefdesliedjes

Je maakt mijn moeder wakker

Ze slaapt hier

Aan mijn zijde

In haar rechterhand, een zilveren dolk

Ze zegt dat ik je bruid niet kan zijn

Alle mensen zijn vals Dat zegt mijn moeder

Ze vertellen je slechte dingen, liefdevolle leugens

De volgende avond Ze zullen een ander het hof maken

Laat je alleen om te treuren en te zuchten

Mijn papa is een knappe duivel

Hij heeft een ketting van vijf mijl lang

En op elke schakel bungelt een hart

Van een andere meid Hij heeft liefgehad en onrecht aangedaan

Zing geen liefdesliedjes Je maakt mijn moeder wakker

Ze slaapt hier aan mijn zijde

In haar rechterhand, een zilveren dolk

Ze zegt dat ik je bruid niet kan zijn

Ik heb het gevoel dat ik iets heb gemist.

Hoe zeg je dit?

Het is geen nostalgie,

het is geen verdriet.

Het is de... hardheid van een feit

dat ik in Maine had moeten blijven.

Zou ik me anders voelen als we elkaar niet hadden ontmoet?

Zou ik nu het gevoel hebben, dat ik iets gemist had?

Maar we hebben elkaar ontmoet.

En wat wil ik nu?

Ik wil het geluid van mijn leven, denk ik.

Wat gebeurt er met alles? alle geluiden

vrijgelaten in de wereld, nooit gevangen?

Ik wil het allemaal.

De geschiedenis van geluid.

Lionel Worthing.

David White.

Hier in de wijngaard van mijn Heer

Ik hoop te leven en te werken

En gehoorzaam zijn aan mijn God

Tot mijn stervensuur

Ik zie de lelies graag groeien

En bekijk ze allemaal staande

Op de juiste plaats terwijl hier beneden

Zoals de Heer gebood

We ontmoeten elkaar vaak, zowel dag als nacht

Een trouwe groep pelgrims

We lezen, we zingen, we preken en bidden

En vind de Heer het meest kostbaar

Maar terwijl we ons lied van liefde zingen

Onze harten zijn diep gewond

Perhaps we all will meet no more

Hier in een gemeente

Maar als we elkaar op aarde niet meer ontmoeten

We hopen elkaar in de hemel te ontmoeten

Waar gemeenten nooit uiteenvallen

Maar verblijf in zoete gemeenschap