Original subtitles

Eerder: -Evelyn was er kapot van...

toen hij jou koos.

Heb je geen familie die Casey heet? -Nee. Casey is wel een familienaam.

Max noemde je trouwmateriaal. -Ik woon tijdelijk bij Elliot.

Dit is m'n ex-vrouw. -Dit lied is geschreven in 1816.

Het jaar zonder zomer. -Heksen kregen de schuld.

Susanna is in gevaar.

Cole, Rick. Ik moet naar huis. -Blijf nog even, Evie. Het is leuk.

Tag, jij bent de heks.

Kom op, Colton, we gaan ons verstoppen.

Feeën? Ik ben het, Evelyn. Jullie kunnen er nu uitkomen.

Waar is Evelyn? -Misschien is ze...

bij de vijver met haar feeënvriendjes. -Maar ze kan niet zwemmen.

Evelyn.

Oh, nee. -Help.

Evelyn. Ik kom eraan. -Help.

Sorry dat ik zo binnenval. Ik moest steeds aan gisteravond denken.

Je hebt niemand beledigd op het feest, Emma.

Zeg tegen Kat dat het me spijt.

Stop. Oké?

Ik ben zo blij dat jij en Kat elkaar gevonden hebben.

Laat haar niet gaan. -Kat mag er ook wat over zeggen.

Ik hoop dat het niet tijdelijk is.

Het ziet eruit alsof het voor altijd is. Oké, nu ga ik.

Leuk je te zien, Elliot. -Vond ik ook.

Niet doen. -Dit is mijn schuld.

Als we hier gezien worden, zijn we zo goed als dood.

Vader. -Jake.

Jacob.

Nee. Nee, nee. Kom, nu. Allebei. Alsjeblieft.

Kat? Jacob? Is er iemand thuis?

Ik zie je kijken, Colton Landry.

Natuurlijk doe ik dat. -Het is een verrassing.

M'n droom was kunstenaar worden. Dat werkt niet voor mijn familie.

Papa noemt kunst een leuke hobby, meer niet.

Mijn ouders hebben hoge verwachtingen van mij.

Maar mijn werkelijke dromen staan niet zo hoog op hun lijstje.

Oké. Je mag nu kijken.

Wauw, Delly. Ik vind het geweldig.

Maar je haat water en boten.

Waarom een vis? -Daarom.

Hier ben ik de vis uit het water. En je hebt me gevangen, Cole.

Dit is hoe je me zult herinneren als ik er niet meer ben.

Je bent nog niet weg.

Je favoriete visburger en friet met mosterd.

Ik kan wel wennen aan een lunchpauze en een vriendje.

Hoe gaat het, jongens? -Het ging goed, Max. En met jou?

De gebruikelijke verveling.

Maar nu ziet het er beter uit.

Wally's frietjes. Dank je. Zal ik doen.

Ik dacht dat Alice de enige was die van die combinatie hield.

Jullie zijn zielsverwanten.

Ik moet gaan praten met Mr. Augustine, dus bedankt. Tot straks?

Je luncht met Max Goodwin. Geweldig. -Hoezo?

Hij is je lab-partner en helpt je voor betere cijfers.

Fijn dat jullie vrienden zijn.

Je weet iets over toekomst voorspellen. Ooit geprobeerd het lot te bestrijden?

Of kijk je hoe iemand waar je bij wilde zijn...

vertrekt? -Waarom vraag je dat?

Je wilt al jaren het lot bestrijden.

Je bent met Emma getrouwd. -Dat is mijn zaak, niet de jouwe.

En je moeders en mijn liefdesleven ook niet.

Het is juni 1816 maar het voelt als winter, het jaar zonder zomer.

Harde tijden. -Waar zijn William en kleine Jacob?

In Saint John voor proviand.

Als er al proviand is. De situatie hier is nijpend.

De laatste oogst raakt op.

Gewassen groeien niet. Gelukkig hadden we aardappelen en rogge geplant.

Ze lijken niet aangetast door de kou.

Dat was een goed advies. -Daar ben ik het mee eens.

Gewassen terzijde, hoe gaat het met je? -Maak je geen zorgen om mij.

We vonden onszelf aan de andere kant van de spiegel.

Waar omhoog omlaag is. Fout is goed.

Waarom trouwde Susanna met Cyrus?

Susanna zegt niets. Cyrus' eerste vrouw is overleden.

Z'n zonen zijn verhuisd. Cyrus is vrij om te doen wat hij wil.

Hij wilde altijd al trouwen met Susanna.

Maar ze heeft Cyrus eerder afgewezen.

Cyrus heeft geprobeerd iets goeds te doen voor de stad...

met zijn bruiloftsfeest voor de dorpelingen.

Hij lijkt de koning van het koninkrijk.

Waarom wilde Susanna koningin worden?

Susanna. Ik kwam alleen maar hier om te zien of m'n ogen me bedrogen.

Jullie zijn hier. Onuitgenodigd.

Susanna, ik wilde voorkomen dat je met Cyrus trouwt.

Ik weet wat ik doe, Jacob Landry.

Ga terug naar waar jullie thuishoren.

Susanna.

Dit had niet moeten gebeuren. -Wat had er dan moeten gebeuren?

Jij ging weg. -Je smeekte me om te gaan.

Ik heb alles onder controle.

Heeft Cyrus je pijn gedaan?

Nee. Hij mag dan veel dingen zijn, maar hij is aardig tegen me.

We trouwen niet altijd met wie we willen.

Maar we kunnen trouwen met degene die ons kan geven wat we willen.

Susanna.

Ga alsjeblieft niet weg. -Tot ziens, Katherine.

Ik ga naar die huwelijksreceptie.

Hoe was je eerste dag? Ik had je niet moeten straffen op het feest.

Dus je hebt geen spijt van wat je zei.

Je zei dingen die ik niet wil weten en waarvan ik niet wil dat jij ze weet.

De vijver bracht me naar 1974.

Dus ja, misschien zag ik dingen die jij niet zag, maar ik was er wel.

Als ik terugga, is het vanuit mijn standpunt.

Ga dan niet. -Ik heb geen keus.

Het raakt ons allemaal en we moeten erover praten.

Maar jij wilt duidelijk niet luisteren.

Je wilt per se gaan en je moet je erop kleden, vooral als je je wilt mengen.

Dit was van Rebecca.

Ik ga ook. -Cyrus' mannen zouden je herkennen.

Dat zou het einde zijn. -Mee eens, Jake.

Cyrus heeft me één keer gezien en hij was gedrogeerd.

Nee, Jacob.

Hé, maatje. Je hebt niet ingebroken.

Dat is een verbetering. -Ik heb het wel geprobeerd.

Dus, Emma, hier. En je stond met je mond vol tanden.

Ik kom je redden. -Bedankt.

Maar Emma is weg en het was niet te pijnlijk.

Gaat het goed met je?

Het was goed. Het gaf me veel om over na te denken.

Daar was ik al bang voor, dus ben ik er. Tijd voor een klassieke Nick peptalk.

Emma wacht met haar vader om naar het altaar te lopen.

Denk je dat ik dat niet weet? -Vertel wat er is.

Ik zag Kat. -Gaat het om Kat?

Ik zag haar de avond dat ik Emma vroeg.

Ze was in hetzelfde restaurant met Brady.

Ze lachte, maakte grapjes. Ze was gelukkig.

Dat is geen reden om Emma ten huwelijk te vragen.

Luister, man. Je moet beginnen met je leven te leiden.

En dat begint vandaag met Emma. Ze is het beste wat je ooit is overkomen.

Kom op, laten we erheen gaan.

Wil je dansen?

Heb je me gemist?

Ik worstel echt met Alice. We hebben nooit ruzie.

Ik kan er niet mee omgaan.

Dat oude gezegde, tijd heelt alle wonden, is echt waar.

Dat hoef je me niet te vertellen.

Ik moet al naar huis. Ik wil niet weg. -Ga dan niet.

Cole, de cotillon mag ik echt niet missen.

Wat is een cotillon? -Het is een soort coming-out bal.

Waar kom je uit? -De kindertijd.

Je komt in de maatschappij en wordt beoordeeld op je waardigheid.

Het gaat om je gedrag en gratie.

En je moet die dans leren. -Moet je een dans leren?

Ja, iedereen moet dat. Het is nogal gechoreografeerd.

Dus niemand gaat gewoon los en swingt een beetje.

Nee, dat zou gewoon niet kunnen, lieverd.

Het klinkt gek. Dat komt omdat het gek is.

Wil je dat ik je de dans leer? -Echt niet.

Kom op. Ben je bang dat je het niet kunt?

Oké. Stap, stap.

Stap opzij. Laat mij leiden.

Oké.

Zie je?

Dat was niet zo slecht, toch? -Helemaal niet slecht.

Waarom ben jij hier?

Om Susanna te redden. Waarom ben jij hier?

Ik ben hier om Susanna te redden. -Beschouw het als gedaan.

Ze is mijn vriendin.

Maken we echt ruzie over wie de held mag spelen?

Je bent al bijna twee jaar weg.

Kunnen we alsjeblieft samen van deze dans genieten?

M'n bruidegom is een onstuimige.

Mag ik deze dans met mijn bruid?

Zullen we een rustigere plek zoeken?

We zijn hier om de stad te ontvangen. Daar hoort toch ook dansen met hen bij?

We hebben de rest van ons leven om samen te zijn.

Naar buiten, nu.

Wat doe je? -Herstellen wat er kapot is.

Ik hou dat schuldgevoel.

Ik laat je jezelf niet op de brandstapel gooien.

Ik had niet moeten weggaan. -Je had geen keus.

Kom. Kom maar.

Echtgenoot.

Jij.

De lucht. Het sneeuwt bloed.

Leugenaar. Je hebt ons voorgelogen.

Je zei dat ze geen heks was. -Luister, allemaal.

Hoe kun je zo bevooroordeeld zijn? Zo wreed?

Als je op zoek bent naar een heks... -Hou op.

Je had gelijk. Ik ben een heks.

Ik heb de zon gestolen. Geef mij maar de schuld.

Is dat niet wat je wilde?

Nee. Ze heeft het mis. Doe haar geen kwaad.

Het spijt me dat ik dit verhaal moet vertellen.

Toen heksen werden opgehangen voor het stelen van de zon.

Opgehangen bij het licht van de maan.

Het leek of de wereld verging. -Het waren maansverduisteringen.

Thomas, het gaat over de maan.

Wat bedoel je? -Cyrus heeft gelijk.

Het is niet de schuld van Susanna, omdat ik de witte heks ben.

Door mij is er dit jaar geen zomer. -Geef haar niet de schuld.

Nee. Je bent een dode man.

Dit is een dode man.

En toch ben ik hier.

Niet zo dood als je zou willen. Tot leven gewekt door de witte heks.

En haar magie. En waar zij gaat, ga ik ook.

Ook al is het de hel in. -Bewakers.

Kijk of de heks zichzelf uit een cel kan toveren.

Ik zei toch dat de muur weg moest.

Het ziet er geweldig uit. Laten we wat gaan drinken. Raad eens?

Zeg het gewoon.

Claire en ik hebben besloten om terug te gaan naar Port Haven.

Hoe zit het met het jacht? -Ik ben gestopt.

Het charterleven is niks. Claire en ik worden serieus.

Ik ga op huizenjacht.

Dus je blijft hier?

Ja, de hele tijd. -Het spijt me.

Het is Alice. -Neem op. Doe haar de groeten.

Ik ben het. Ik ben naar Saint John gereden...

en toen ben ik omgedraaid omdat ik een vraag wilde stellen.

Waarom gaf je me je familiering niet toen je een aanzoek deed?

Emma Baker. Kijk nou eens. -Nick.

Geweldig. -Ik zei net dat we eruit moeten.

En nu ben jij hier. Zullen we een hapje eten en bijpraten?

Kom op. -Wat heb ik gedaan?

Ik heb hier niet goed over nagedacht.

Kat, praat tegen me.

Wat heb je gedaan? En waarom heb je het gedaan?

Er is een liedje uit die tijd over een heks die de zon stal.

Ik dacht dat het over Susanna ging. We weten daarvan. Ik heb een plan...

gebaseerd op dat liedje. De tekst klinkt krankzinnig.

God, ik ben zo'n idioot.

Je bent veel dingen, maar geen idioot.

Hoe eindigt het liedje?

Aan het einde van een touw. -Charmant.

Ik hoop dat het artistieke versiering is of omdat de woorden rijmen.

Misschien, misschien ook niet. -Kat.

Alles komt goed.

Perfecte timing.

Dank u, meneer.

Wat gebeurt er? -Vrijheid.

Dankzij deze fijne kerel hier kom ik er weer uit.

Waarom heb je niks gezegd? -Ik had het naar m'n zin.

Jij niet?

Je wist dat we niet zouden sterven. Dit is net als je executie.

Je moet snel vertrekken. -Je bent ongelooflijk.

Je denkt alleen aan jezelf, hè?

Dat heet empathie, Thomas. Zoek maar op.

Godzijdank.

Hoe komen we bij Susanna? Hoe lossen we dit op?

Nou, dit is teleurstellend.

Mag ik mijn lieve vrouw voorstellen, Mrs Goodwin?

Waar zijn Thomas en Jacob? Wat heb je met ze gedaan? Wat is er?

Een onderhandeling, hoop ik.

Ik heb liever een heks aan mijn kant dan een complot tegen mij.

Vertel, heb je de macht om deze vloek te stoppen, deze winter zonder einde?

Dat heb ik niet.

Ik weet dingen die je helpen om Port Haven erdoor te leiden.

En je een held laten lijken. Want ik weet dat je daarvan houdt.

Niet goed genoeg, ben ik bang.

Deze stad wil bloed zien en ik wil niet dat ze zich weer tegen mijn vrouw keren.

Dus heks, omdat je de vloek niet kunt stoppen, word jij ons doelwit.

Ik moet doorgaan met jouw executie en die van Thomas.

En van Jacob Landry. Z'n terugkeer naar de stad...

was een ongelukkige keuze. Bewaker.

Alsjeblieft, Cyrus, doe dit niet. Cyrus, alsjeblieft. Nee.

We moeten vrede sluiten.

Je hebt gelijk. We hebben alleen elkaar nog.

Het spijt me. Het is veel voor me geweest om te verwerken.

Vergeef me als ik er niet gemakkelijk over ben geweest.

Het spijt mij ook, maar... -Je hoeft je niet te verontschuldigen.

Ik weet dat het voor jou ook emotioneel was.

Zullen we de gebakjesplank plunderen en thee zetten?

Is dat Kat's stagiaire met Sam? Ik wist niet dat ze elkaar kenden.

Alice. Alice, wacht.

Toen haar strop strakker werd, keek de heks niet bang, want de nacht...

werd zo zwart als een graf. En toen het maanlicht terugkwam...

was haar touw slap geworden.

Ze was verdwenen bij het licht van de maan.

Als je ons vanavond ophangt, heb ik niet alleen je zon gestolen.

Ik neem ook de maan mee.

En ik laat je voor altijd in duisternis en kou achter.

Dit zijn loze dreigementen van een heks die aan het eind van haar Latijn is.

Ze heeft zelf verteld dat ze geen controle heeft over de zon.

Daarom heeft ze ook geen controle over de maan.

Toe nou, toe nou. Alsjeblieft.

Ik eis nu vrijgelaten te worden. Alleen als m'n vrienden en ik vrij zijn...

zal ik toestaan dat de maan terugkeert.

Laat de heks vrij om ons allemaal te redden.

Laat de heks vrij. Laat de heks vrij.

Laat de heks vrij.

Nee. Ga door met ophangen.

Laat de heks vrij. Laat de heks vrij.

Je hebt het klaargespeeld. -Ongelooflijk goed.

Deze heks wil de belofte van Cyrus Goodman dat hij Susanna...

of Elijah niet zal aanraken.

En dat Thomas en Jacob vrije mannen zullen zijn.

Anders zal ik de maan weer stelen.

Mensen zijn bang voor wat ze niet kennen. En jij...

kent me nog niet.

Dat was een leuke avond.

Ik ga naar bed. Emma, fijn je te zien. -Vond ik ook. Altijd.

Vind je het erg als ik nog even blijf?

Waarom werkte het niet, Elliot? Tussen ons?

Ik ben hier niet alleen om je te zien.

Ik kwam omdat ik nog steeds vragen heb.

Ik ben erover heen.

Ook over de scheiding. Ik moet alleen begrijpen waarom het gebeurde.

Je gaf me niet eens je familiering. Dacht je dat we gedoemd waren?

Ik wou dat ik het kon uitleggen.

Ik ook. Dus wat houdt je tegen?

Luister, mijn vader ging echt te ver door je naar die ring te vragen.

Dit gaat niet over Victor. Dit gaat over ons.

Ik dacht altijd dat je op zoek was naar bewijs dat ik de ware was

Maar je had het gewoon moeten geloven.

Ik heb ons waarschijnlijk niet genoeg kans gegeven.

In een andere wereld...

een andere tijd...

had het misschien gewerkt.

Want ik hield van je. Het spijt me dat ik je pijn heb gedaan.

Ik weet niet wat je van me moet denken.

Het spijt me dat je je ongemakkelijk voelt omdat ik over het verleden begin.

Wat gebeurd is, is gebeurd. Maar Elliot...

ik moet het gewoon weten. De liefde was toch echt?

Tenminste voor een tijdje?

Het was echt voor mij.

Zeg dat het echt was voor jou.

Oh, mijn god, ik... Het spijt me zo.

Het is goed, het is goed.

Had ik Casey maar gesproken. Nu zijn ze weg.

Ik wou dat ik wist wat Sam met ze deed. -Het is zo frustrerend.

Gezien de aanwijzingen over Casey en Max ziet het er niet goed uit voor me.

Voor m'n toekomst. Ik ben doodsbang dat ik met Max Goodwin ga trouwen.

Ik verafschuw die man. -Ik weet dat je sterk...

slim en onafhankelijk bent. Je trouwt niet met iemand die je niet wil.

Als je de ware ontmoet, trouw je met hem uit liefde.

Laten we nooit meer ruzie maken. -Maar vertel me niet meer...

wat je ziet in 1974, want dat wil ik niet weten.

Ik dacht dat we 1974 konden delen.

Dat is niet zo, want het verpest mijn herinneringen.

Het verpest m'n eigen versie van wat er gebeurde.

En ik heb die herinneringen nodig. Ze zijn alles wat ik nog heb.

Je waagde je leven om mij te redden. -En het is gelukt.

Omdat je de menigte ophitste. -Het was het minste wat ik kon doen.

Ik weet dat ik weg moet en deze dierbare ruimte moet verlaten.

Je hoeft niet naar Lingermore en bij Cyrus te zijn.

Ik moet wel. Bij hem zal ik veilig zijn.

Wat is er?

Dat deed pijn toen je me omhelsde. -Ik was laatst op weg naar huis...

toen ik werd aangevallen door de dorpelingen.

Ze beschuldigden me ervan dat ik profiteerde van deze donkere tijden.

Cyrus vond me. Hij heeft me gered. En nu beschermt hij me.

Je moet vertrekken. -Dat kan ik niet.

Ze vinden wel een andere heks om te verbranden.

Ze zullen bijten in de hand die hen voedt.

Ik hou van je.

En ik hou van jou, Katherine.

En ik kom terug. Cyrus is bang voor me.

En dat moet ook. We komen hier doorheen.

Inderdaad. Omdat het moet.

Beloof dat je voor jezelf zorgt.

Ik weet nog steeds niet hoe je ons uit die puinhoop hebt gekregen.

We hadden een plan.

Bleek een goed plan te zijn. Je bent nu veilig.

Cyrus houdt meestal zijn woord.

Tenzij hij een manier vindt om dat te omzeilen.

Voor nu kon ik je tenminste wat vrijheid geven.

Je gaf me zoveel meer dan dat. Je gaf me de beste dans van m'n leven.

Ik moet nu naar huis. Dus we moeten afscheid nemen.

Tot de volgende keer.

Tot de volgende keer.

Wat is er?

Ik ben doodsbang...

dat Elijah weg is voordat ik de kans krijg om hem weer te zien.

Ik wil niet nog een vader verliezen en er niet zijn om afscheid te nemen.

Kat, luister naar me.

Ik moet je vertellen hoe dankbaar ik je ben...

voor je hulp en bescherming van Elijah.

Als je de kans had, zou je hetzelfde voor onze vader hebben gedaan.

Jake.

Luister naar me.

Papa stierf bij een ongeluk in zijn truck.

Ik was daar vanuit de toekomst.

Ik deed wat ik kon om het te voorkomen...

maar ik heb het veroorzaakt.

Het was mijn schuld. En het spijt me zo. Het spijt me zo.

Jouw schuld?

Ik heb geprobeerd om het je te vertellen.

Ik voelde me schuldig dat ik het geheim hield...

terwijl je het moest weten.

Jacob, het spijt me zo. Het spijt me zo.

Laten we gewoon naar huis gaan, oké? -Ik kan niet met je mee.

Je kan hier niet blijven.

Ik niet eens naar je kijken nu. Ik weet niet tegen wie ik praat.

Nee, Jacob. Het spijt me. Ga alsjeblieft met me mee naar huis.

Dan zal ik alles uitleggen als we daar zijn.

Jacob.

Heb je Evelyn gezien?

Misschien is ze bij de vijver met de feeën.

Maar ze kan niet zwemmen. Tag, jij bent de heks.

Kom.

Kom op.

Help. Help. Help. -Evelyn.

Evelyn.

Evelyn, ik kom eraan.

Colton, hij is nog steeds daaronder.

De witte heks heeft ons gered.

We komen nooit meer in de buurt van deze vijver.

Katherine.

Kom hier, schat.

Geef me je hand. Alsjeblieft. Kom hier.

Het spijt me. Het spijt me zo.

Het spijt me zo. -Wat is er?

Ik heb hem gered.

Ik heb hem gered. Ik heb hem gered.

Maar toen heb ik hem vermoord.

Wie heb je gered? Jacob.

Het was papa. Ik heb papa vermoord.