Original subtitles

De vorige keer inThe Way Home: -Iemand heeft het door.

Ik kom bij jou wonen.

Hoe kun je je dochter nu in de steek laten. -En Jacob dan?

Je weet niet hoe slecht Cyrus Goodwin was.

Mijn god. -Ben jij een expert?

Ik heb het meegemaakt. -Heb je gevoelens voor Colton?

Ik heb altijd van hem gehouden. -Evelyn las zijn boodschap niet.

Ze wisten van de vijver. -Geen discofan?

Dat is geen muziek, tenzij je toondoof bent.

Perfecte timing. -Zeg je dat Casey uit de toekomst komt?

Ik ga te ver.

In '65, sterven ze. In '65 leven ze nog.

Wat dacht je van een jaar 1965?

Heeft dit iets te maken met wat Fern zei?

Oké, daar gaan we dan. Knus als een mus.

Weet je zeker dat we veilig zijn, pap?

Niets van kan ons pakken, toch? -Echt niet, jochie.

Hier onder de sterren slapen is pure magie.

Je zult het wel zien.

Niets kan je hier pijn doen, Jakey.

Dat beloof ik je. Oké?

Oké. -Welterusten.

Trusten.

Ik hou van je. -Ik hou ook van jou.

Vader?

Je familie is weg.

Je liet ze bij mij achter.

Aan zo'n soort wekker kan ik wel wennen.

Wacht. Wat ga je doen? Kom terug.

Opstaan. Je zou bij je moeder ontbijten.

En ik moet mijn lokaal inrichten.

Hoe kan de zomer zo snel voorbij gaan?

De afgelopen dagen waren niet genoeg.

Kunnen we het echte leven waarin we saai worden overslaan...

en hier blijven? -Dat kan, maar dan krijgen we honger.

En trouwens, jij en ik saai?

Dat nooit.

Oké. -Wacht. Zal ik ontbijt maken?

Ik moest toch blijven?

Prima. Maar je moet weten dat ik protesteer.

Doe ik.

Misschien kunnen we voordat we gaan wat kleren ophalen die we kwijt zijn.

Vraag je me nu op een sexy uit te pakken?

Werkt dat dan?

Vertaling: Red Bee Media

Goedemorgen. -Hoi, Del.

Kijk wie we daar hebben. -Ik moest even op adem komen.

Zo fijn als mijn vriendin en haar moeder over mijn liefdesleven praten.

Je hebt de post niet bijgehouden. -Ik had het druk.

Als je mijn levenskeuzes niet afkeurt krijg je wat meer tijd.

Hoe was je avond, schat? -Prima.

Hé jij, ik heb een knuffel nodig. Kom hier.

Je bent zo raar. -Hé, voorzichtig.

Deze mafkees wil samen winkelen.

Wacht. Echt? -Nu ben ik niet meer zo raar, hè?

Wil ik winkelen of de waarheid?

Ik moet gaan. Bedankt voor de koffie.

Zie ik je vanavond? -Natuurlijk.

Ik zie je vanavond.

Ja, hoor. Momentje.

Lewis Goodwin wil je spreken.

Is goed. Dag.

Nou, wat wilde hij?

Hij wil met me afspreken om iets belangrijks te bespreken.

Hij wil dat ik naar Lingermore kom.

Is dat wel een goed idee, na alles wat je hebt meegemaakt?

Nee, maar ik ga, Kat.

Hoe is het nu ik er niet vaak ben?

Gaat het goed? -Ja, prima.

Eerlijk gezegd is het niet zo anders. Totaal niet.

O, oké. Dan is het goed.

Maar je mist me een beetje, toch?

Tuurlijk. Maar je zit aan de overkant.

Wat is er? -Gaan we niet naar de vijver?

Wat? Nee, ik bedoel...

We kunnen ook dingen samen doen zonder tijdreizen.

Ik dacht dat je net als ik geobsedeerd was door die flyer.

Ik moet er steeds aan denken. -Laat dat winkelen dan.

In de vijver springen is ons ding. -Ben je daar echt klaar voor?

Na je ervaring met Rick en alles?

Het laat me niet los tot ik ga.

En het is beter als ik het samen met jou doe.

Ben je er klaar voor? -Ja.

Een, twee...

drie. -Sorry, dat ben ik. Momentje.

Stom dat ik je een nieuwe gaf...

nadat je erin was geduwd. -Het is Noah.

Ja, daar ben ik nog steeds voor in.

Ik weet het, ik ook.

Ik moet gaan, want mijn moeder en ik krijgen een band.

Maar... Ja.

Oké. Tot vanavond.

Waar gaan jullie naartoe? Je lijkt zo enthousiast.

Ik wou dat ik een foto van die lach kon maken.

Mam, kunnen we gewoon springen? -Natuurlijk.

Ben je er klaar voor?

Een, twee, drie.

Je overgrootmoeder is zo lief.

Ze is een beetje links, maar ze is heel erg...

Wie is dat? -Evelyn. Ik moet even naar haar toe.

We weten niet hoe lang geleden Rick is gestorven. Ze had zoveel verdriet.

Zullen we samen gaan en een band opbouwen, weet je nog?

Ik weet het. Sorry, maar twee weten meer dan een.

Jij zoekt uit wat Fern weet over 1965 en ik over de verborgen boodschappen.

Oké. Is goed. Ik zie je thuis.

Ik weet het van je familie.

Binnenkort gaan ze allemaal.

Zeg het tegen Kat en Jake, Deli. -Dat kan ik niet.

Waarom? -Ze hebben al zoveel meegemaakt.

Ik wil ze die angst besparen.

Wat als ik onze kinderen niet kan beschermen, Cole?

Ik ga, naar Lingermore. -Ik kom met je mee.

Ze keek omlaag naar Lancelot.

Het web zweefde wijd uit.

Haar spiegel sprong, gebroken ruit.

Er rust een vloek op mij, riep de Vrouwe van Shalott uit.

Leuke voorstelling? -Ik wilde niet storen.

Geen probleem, Alice.

Ik probeer je al weken tevoorschijn te toveren. Waar was je?

Tof kostuum, hè? Heb je 'The Lady of Shalott' ooit gelezen?

Een bloedend hart op papier.

Een maagd in een toren kan haar geliefde alleen in een spiegel zien.

Ze is vervloekt. -Alles oké met je?

Waarom zou ik niet oké zijn als er zulke poëzie bestaat?

Kom mee terug. Het is crimineel dat je nog niet in Lingermore bent geweest.

Mijn oude kasteel vol geheimen.

En Colton komt. Hij wil je graag zien. -Ja, ik ga mee.

Wacht, kom jij uit de vijver?

Ik bedoel... -Je hoeft niets uit te leggen.

Ik weet wat jij weet. De vijver is een heel speciale plek.

Jij voelt het ook, toch? -Ja, zeker.

Kom mee.

Kijk wat de kat heeft gevangen. Nog een Kat.

Ik gaf net oude tijdschriften uit rommelwinkels af.

Fern is gek op die uit de jaren 20.

Ben je close met de Landry's? -Ik ken Fern van vroeger.

Ze was mijn eerste kennis in '65.

Ze gaf me die baan bij de gemeenteraad. -Was jij in 1965 hier?

Dan weet je alles over die tijd. -De vraag is wat ik niet weet.

Oost west, thuis best. Beetje griezelig, hè?

Deze plek zit echt vol met geesten.

Waarom tijd verspillen? We gaan kijken hoe dit zit.

Ms Landry. Jacob.

Blij dat jullie konden komen. Welkom in Lingermore.

Ma en pa wilden de originele sfeer van het huis behouden.

Dit is mijn favoriete deel.

De muurschilderingen. -Waarom heb ik die nooit eerder gezien?

Of zoiets als dit. Ik bedoel, ze zijn prachtig.

Ik weet het. Ze zijn echt zo te gek. Het is vast 100 jaar geleden geschilderd.

Wie is die vrouw in het wit?

Wist ik dat maar. Misschien een geest.

Of de beruchte Witte Heks van de stad.

Kijk, de kinderen zijn niet bang van haar.

Ik denk niet dat ze hen achtervolgt, maar hen beschermt.

Hierom heb ik jullie uitgenodigd. Proef maar, alsjeblieft.

Hij is toch niet vergiftigd, hè? -Natuurlijk niet. Proost.

Hij is lekker.

Prima, denk ik. -Hij komt uit New Brunswick.

En de mijne wordt nog beter.

Ik heb een zakelijk voorstel.

Je hebt een goede reputatie om het verbeteren van de oogst...

met je nieuwe landbouwtechnieken. -Die zijn niet nieuw.

Ik doe alleen wat onze familie al generaties doet.

Ik wil je als adviseur inhuren en jouw kennis op mijn wijngaard inzetten.

Je man en mijn moeder waren ooit goede vrienden.

Dat wil ik ook met deze generatie.

Dat leek niet zo bij de boekpresentatie.

Ik ging te ver. Mijn excuses.

Vorig jaar trok je de aankoop van ons land in.

Dus je wilt ons land niet, maar wel mijn zoon.

Als zakenman zet ik het verleden opzij en ga voor de toekomst.

Dat is geen antwoord op mijn vraag.

Is het niet mooi? Op zolder gevonden.

Het is Cyrus Goodwin zelf. De stamvader van mijn familie.

Ja, dat weet ik.

Jacob...

O, sorry. Wat?

Ik vroeg of we een deal hebben.

Onze stamvader sloot hier al zijn deals. Ik kan het voelen. Jij ook?

Zo'n gevoel dat in deze kamer belangrijke dingen gebeurden.

Hou op. Stop.

Mam.

Ze is de hele dag in haar eentje.

Maar beter dat ze daar zit en zich niet met mijn leven bemoeit.

Kan ik je helpen? -Sorry, ik zoek Evelyn.

Kom op, Landry. Pluk de dag.

Je kan me toch wel helpen. We zijn verkeerd begonnen bij de baai.

Toen je zei dat ik geen muzieksmaak heb? -Ja, nu je het zegt.

Heb je deze jongens gehoord? ABBA?

Zeker. Delilah... -Van het songfestival.

Weet je, dit liedje... Ik kan er naar blijven luisteren.

Het heeft echt iets, vind ik. Wat vind jij ervan, Colton?

Ik...

Luister, ik deed idioot. Ik wil het goedmaken.

Ik kan je een rondleiding door heel Port Haven geven.

Wat denk je? -Ik denk...

dat dat mijn vraag niet beantwoordt.

Ga je de mijne beantwoorden?

Evelyn. Hé, Alice. Raad eens? Ik heb een date met Delilah Watson.

Weten we. -Dus ik kan niet.

Dat snap je wel, toch? -Tuurlijk.

Je bent de beste. -Wil je iets anders doen?

Net als wat Colton doet, en wat Rick zou doen.

'Leef je uit, neem risico's.' -Hoe bedoel je?

We gaan bij die date spioneren. Kom mee.

Laat me los.

Laat me nu gaan, dat is een bevel.

Dacht je echt dat de Britten je kwamen halen?

Jouw lot zal veel erger zijn.

Welkom op Lingermore.

Alles oké? -Ik kan hier niet zijn. Dit kan niet.

Niet met die man en die familie.

Haal diep adem. Ik snap je. -Dat doe je niet.

Help me dan. -Daar zijn jullie.

Als je erover na moet denken... -Het is ook nogal wat.

Maar ik waardeer het zeer. We komen erop terug. Dank je.

Hier zijn ze.

Wat zijn dat? -Transcripties van raadsvergaderingen.

Zoek je iets specifieks? -Een vergadering, of een stemming.

September 1965. Het dempen van Landry Pond.

Waarom zou je je daar druk om maken?

Nou, ik heb hem gezien. De vijver, bedoel ik.

Ik snap niet waarom mensen zo'n speciale plek willen verpesten.

De geschiedenis leeft, net als bij mij. -Dat kun je wel zeggen, ja.

Gevonden. September 1965.

Klaar om terug te gaan in de tijd? -Altijd.

We moeten die vijver dempen. -Daar is deze vergadering voor.

Het is niet veilig. Die kinderen verdronken bijna.

Verdronken... Wie? -Luister.

Kalm. Dit is belachelijk.

Dat is Fern. -Kalmeer, Goodwin's.

De vijver is van mijn familie. Want hij ligt op mijn grond.

Ik doe wat ik wil. -Onze dochter had kunnen sterven.

Ik wil iets zeggen. -Is dat Evelyn Goodwin?

Ze was zeven of acht.

De vijver is speciaal. Hij is magisch.

Je hebt het mis, want ik ben gered door...

Stop. -Waarom? Het is in orde, Cole.

Dat is... -Colton Landry.

Mijn kleinzoon Colton heeft Evelyn gered. Het liep goed af.

Stemmen is niet nodig.

Wacht, spoel terug. Ik hoorde iets.

Een beetje harder.

Jij zag het ook, Cole. Ik weet het best.

Wat betekent dat?

En? -Een bootje?

Nee, ik ben niet echt een botenmens.

Daar word ik nerveus van. -Komt best goed.

Je weet niet hoe leuk het is...

want je hebt nooit met mij gevaren.

Ik had op die boot moeten zitten. Alleen ik.

Waarom heb ik mijn gevoel niet gedeeld?

Dat wou ik die avond bij Coyle's doen.

Ja, dat weet ik nog.

Maar met Rick erbij was het...

Het voelde niet goed om alles door elkaar te halen. Het leek te vroeg.

En nu... Nu is het te laat.

En alles doet zoveel pijn.

Dat vind ik erg, maar ik weet dat alles weer goedkomt.

Denk je dat het niks wordt?

Ik denk dat Colton geluk met jou als vriendin zou hebben.

Ik blijf bij je tot ze terug zijn.

Bedankt. Het is fijn om iemand aan mijn kant te hebben.

Ja, ik sta aan jouw kant.

Ik heb nieuws. -Jullie zijn niet gaan winkelen.

Oog voor detail, maar nee. We gingen terug. En raad eens?

Pa redde Evelyn in de vijver toen ze klein waren.

Maar hij ging niet kopje onder. Daardoor denk ik...

Wat als hij niet kan tijdreizen? Wat doe je?

Je maakt vlekken met je schoenen.

Is de vloer belangrijker dan mijn grote nieuws?

Niets is belangrijker dan de vloer en je grote nieuws. Ik kan multitasken.

Ik ga Alice zoeken. -Wat? Oké, sorry.

Toe nou, de vloer kan me niets schelen.

Het is antiek eikenhout.

Is Alice hier?

Ik weet niet waar ze is.

Dan is ze vast nog daar. -Daar?

Je houdt haar beter in de gaten als jullie onder één dak wonen.

Moet dat? Ik vind het al erg genoeg.

Het is niet leuk om je te pesten als je het toelaat.

Wat is er aan de hand? -Ik weet het niet.

Dat weet je wel. En het komt door Alice.

Het is gewoon... Sinds ik bij Elliot woon...

denk ik dat Alice het moeilijk heeft zonder mij. Maar alles is in orde.

Het klinkt waarschijnlijk stom maar het doet pijn, weet je?

Ik wil haar dicht bij me hebben.

Moeder zijn is niet makkelijk, zelfs voor volwassenen.

Je wil ze beschermen, maar je wil ze ook de vrijheid geven om te kunnen groeien.

Luister schat, ik moet me verontschuldigen.

Ik reageerde overdreven toen je bij Elliot introk.

Dat kwam omdat ik je nog wat langer wilde vasthouden.

Want ik weet dat jullie al een tijdje klaar zijn voor de volgende stap.

Dank je. En ik hoop dat je gelijk hebt. -Hoe bedoel je?

Misschien was ik te impulsief.

Ja, ik weet het. Maar het is... Ik woon graag met Elliot samen.

Maar wat als de praktijk het verpest en het net als met Brady afloopt?

Dan zijn we veredelde huisgenoten. Dat wil ik niet voor Elliot en mij.

Vertrouw op je liefde voor Elliot.

Ik weet uit ervaring dat het echte leven zo mooi is.

Het zijn de kleine momenten die het belangrijkst zijn.

Het zit in de kleine gebaren, niet de grote. Daar zit de liefde in.

Hoe lang duurt zo'n dom boottochtje?

Daar zijn ze.

Waarom luisterde je niet? -Het spijt me.

Ik hou niet van boten. -Ik dacht dat je het leuk zou vinden.

Je kent me niet, dus doe niet alsof. -Ik doe niet alsof.

Je hebt gelijk. Ik ken je niet, maar dat wil ik wel.

Zo gênant dat ik moest overgeven. -Ik heb niks en mijn schoenen zijn schoon.

Hoe kan ik helpen? -Dat kun je niet.

Tot ziens, Colton.

Delilah...

Het werkte niet. Het is voorbij.

Oké, stop. Ik snap het.

Dacht je dat je daarmee deze date kon redden?

Een Landry geeft nooit de hoop op.

Maar mijn adem. -Kan me niet schelen, Deli.

De rest kan me niets schelen.

Waarom ben ik hier?

O, ik ben hier voor jou. -Wat?

Ik zei dat ik er voor je ben.

Kom, we gaan.

Wie heeft dat met je rug gedaan? -Wat bedoel je?

Vertel het me, alsjeblieft.

Dat was Cyrus.

Hij heeft me...

niet alleen gevangen gezet.

Hij heeft me ook gemarteld. Ik was omgekomen als Kat...

Ze heeft me gered.

Ik hoorde dat Susanna me beter maakte.

Zo kom ik aan deze littekens. Daar zit ik nog steeds mee.

Jacob, wat erg.

Je wilt dat ik op eigen benen sta, maar dat valt niet mee.

Die littekens zijn misschien 200 jaar oud maar heb ik ze pas negen maanden.

Je hebt nachtmerries. Je vreemde gedrag op Lingermore.

Je wil niet voor Lewis werken.

Ik had het moeten weten.

Een ben gebroken, mam.

Ik weet niet of ik zal genezen.

Je bent niet gebroken, Jacob.

En je zal genezen. Ik zal er zijn om je te helpen. Goed?

Wacht. -Hoi, Colton. Sorry, ik was...

Bedankt dat je vandaag bij Evelyn was.

Rick zijn dood was zwaar voor Evelyn en voor ons allemaal.

Blij dat ze jou heeft. -Geen probleem.

Wat doe je hier eigenlijk?

Ging je nog een keer zwemmen? -Nou, ik hou er echt van.

Evelyn vertelde dat de vijver speciaal is. Magisch.

En ik denk dat ik haar geloof.

Vind je dat belachelijk?

Ik wil je iets vertellen.

Oma Fern vertelde vroeger allerlei verhalen over dat de vijver magisch was.

Je kon er zelfs mee terug in de tijd, maar ik nam haar nooit serieus.

Maar op de dag van Ricks begrafenis sprong ik erin om het te zien.

Ik dacht dat als ik terug in de tijd kon, ik hem kon redden.

Maar het werkte niet en ik was zo stom om het te geloven.

Als ik ooit zou willen dat magie bestond, was het die dag wel.

Ik snap wel dat je het wou geloven. -Dank je.

Sorry. Zwaar verhaal voor een vreemde.

Maar ik heb het gevoel dat ik je kan vertrouwen.

Alsof ik je al langer ken. -Ik heb hetzelfde.

Ik moet gaan. Plannen met Delilah. We gaan naar de film.

Twee afspraakjes op één dag. -Heel speciaal.

Maar goed je te zien. Geniet van de magie.

Ken je deze nog?

Mijn briefjes voor jou. -Mamapost.

Dat klopt. Ik weet het nog.

Je schoof ze altijd onder mijn deur door...

om te zeggen dat je er was en je van me hield. Ik heb alles bewaard.

Na je vermissing bleef ik denken dat de doos voller had kunnen zijn.

Dat ik meer mamapost had kunnen krijgen.

Zelfs toen je terug was, kon ik alleen denken aan wat ik kwijt was.

Ik wil me richten op wat ik wel heb. En wat ik heb...

is een halfvolle doos met mamapost.

En ik heb jou.

Maar over die baan bij Lewis Goodwin...

O, mam... -Hoor eens. Ik zeg het maar één keer.

Het is kiezen of delen.

Je kan heel goed worden in dit werk en je zou het geweldig vinden.

Want dit doe je graag. En je kan het daarbuiten doen...

in plaats van hier binnen.

Je bent niet gebroken, Jacob.

De littekens zijn bewijs van jouw leed...

maar ze bewijzen ook dat je het hebt gered.

Ik ken die blik, maar je wil horen waar ik vandaan kom?

En waar is dat dan?

Je eerste afspraakje met Colton op de boot.

Heb je dat gezien? -Ik zag het met Evelyn.

Het was zo romantisch, oma. -Ik kan me niet herinneren dat zij er was.

Maar ik herinner me jou ook niet.

Maar ik was er wel, dus de vijver kan soms toch een geschenk zijn.

Want ik zag het moment dat jullie verliefd werden.

Tijdens zijn serenade op de kade waar iedereen bij was.

Ja, natuurlijk.

Je bent terug. Eindelijk. -Hoi, mam.

Ik wilde bellen, maar ik ben laat voor Noah.

Oké. Ja. Geen probleem, hoor.

Laten we bijpraten terwijl ik me opmaak. -Ja, heel graag.

Je weet toch dat we op dat moment niet verliefd werden?

Ik weet het.

Deli, gaat het? -Ik heb niks.

Nee, er is niet niks.

Hier. Kom eens hier.

Dit zijn drukpunten. Zie je? Door de druk word je minder misselijk.

Het maakt alles een beetje stabieler. Werkt het al?

Ja, het werkt.

Groovy.

Bedankt dat je me in balans hebt gebracht.

Colton, ik denk dat...

Dat was het moment dat we het wisten.

De kleine gebaren, niet de grote.

Ik zal het nooit vergeten. -Ik ook niet.

Die herinnering is alleen van ons.

Groovy.

Heb je voorkeur voor een tafeltje? -Hier?

Ik weet niet. Ik wil een heer zijn en niet ons eerste afspraakje verpesten.

Ik ben blij met dit eerste afspraakje. Geen domme spelletjes.

Als je iemand leuk vindt, moet je het gewoon zeggen.

Wil je zeggen dat je me leuk vindt?

Alles goed met je? -Ik word gek van die muggenbeet.

Mag ik even kijken?

Dit zou moeten helpen tegen de jeuk.

Werkt het al? -Ja, het werkt.

Wist je dat eierschalen nu dunner zijn?

Dat komt door de vogelgriep.

Boeren verliezen zoveel kippen dat hun oudere kippen langer leggen.

Vandaar de dunnere schalen. Best cool, toch?

Ik denk dat we moeten praten.

Oké. Weet je nog...

Serieus? Geweldig nummer. -Weet je dit nog?

O mijn god.

O nee, de vloer. -Laat maar.

Wat? -Het kan me allemaal niks schelen.

Het echte leven is zo slecht nog niet. -Dit moeten we vaker doen.

Wacht.

Waarom heb je dit?

Het lag bij de vijver nadat Alice was geduwd. Dat is toch van haar?

Nee, dit is van mijn vader uit 1999.

Dat slaat nergens op.

Hoe kan het hier in 2025 zijn? Kan hij naar de toekomst komen?

Wil hij naar ons toe? Is hij hier? -Je kan niet naar de toekomst reizen.

Ik moet naar ma toe.

Blij dat we hier zijn. Ik had niet gedacht dat je kunt tapdansen.

Ik ben een mand vol mysterie.

Noah? -Max.

Alice, dit is mijn beste klant Max Goodwin. Hij woont hier sinds kort met zijn vader.

Dus jij bent Lewis zijn zoon. En dus Caseys broer.

Weet je hoe ik ze kan bereiken?

Wie is Casey?

Jouw zus. Tenminste, dat is mij verteld.

Dat klinkt alsof iemand heeft lopen liegen.

Evelyn zei als kind op die band...

dat de vijver speciaal was en pap wist het.

Plus pa gaf heimelijk toe dat de vijver magisch is.

En nu duikt zijn trui op in 2025.

Alle tekenen wijzen erop dat pa van de vijver weet.

Weet je zeker dat hij het nooit over tijdreizen had?

Probeer het je alsjeblieft te herinneren.

Ik zei nee, Katherine.

Mam...

Als ze gelijk heeft en je het wist, waarom heb je het dan niet verteld?

Waarom heb je onze zoon niet beschermd?

Laat gaan wat verloren is en houd vast aan wat komen gaat.