Original subtitles

Onze beste cognac, uwe majesteit.

Denk je dat ik kom drinken?

Een paar dagen geleden werden mijn mannen aangevallen...

en voor dood achtergelaten.

Ze waren gestopt bij de rivier voor water.

Gedood? Door wie? Bandieten?

Een van mijn mannen kon vluchten.

Gisteravond verdween hij met twee anderen.

Drie mannen? - Verdwenen. Terwijl we vierden.

We starten een zoekactie, mijn vorst.

Dat is al gebeurd. Ik heb ze de hele nacht laten zoeken.

Goed. Dan zullen ze zeker gevonden worden.

Mijn vraag is:

Wat voor soort stad is Solaz del Mar?

Een man schreeuwde naar ons toen we aankwamen.

Mensen trekken openlijk de alliantie in twijfel.

Als je de Amerikaanse dame bedoelt, ze is op doorreis.

Gasten mogen niet zo openhartig zijn.

Ik heb haar dat laten inzien. - In ieder geval...

Ik voel hier wantrouwen, aarzeling.

En het doet me afvragen...

Is uw stad onze voortdurende liefdadigheid waard?

We waarderen onze plaats in de alliantie, mijnheer.

We waarderen de beveiliging en de geschenken die El Alcazar geeft.

Bewijs het dan. - Goed.

Of anders vertrekken we hier onmiddellijk.

En ik weet niet wanneer, en als we zullen terugkeren.

Er zijn andere steden, weet je...

Met andere meisjes.

Wat een bocht.

Zijn mannen werden gedood aan de rivier... - Ja.

Waar de Amerikanen Justina en Roberto gered hebben.

Denk je dat ze met elkaar te maken hebben? - Zoek uit wat er is gebeurd.

Zijn er voertuigen meegenomen? Paarden weg?

We moeten tonen dat we deze kwestie serieus nemen.

En de Amerikanen?

Hoe eerder ze vertrekken, hoe beter. - Ja, baas.

Goedemorgen. - Goeiemorgen.

Het leek erop dat je gisteravond wat voorbarig was.

Naar wat ik kon zien.

Ik wilde niemand van streek maken of je in een lastige positie brengen.

Nee hoor. Ik vond het zelfs leuk.

Fede zag er verontrust uit. Guillermo ook.

Ze zijn niet gewend dat er iemand moed heeft om hun mening te geven.

Nou, ik ben een gast.

Ik wist altijd wanneer ik moest zwijgen.

Misschien, omdat je een gast bent, hoeft u dat niet te doen.

We nemen alsnog wat we nodig hebben en vertrekken, toch?

Ik maak me zorgen. - Niet doen.

Je weet dat ik dat moest doen.

Nee, dat snap het, maar... - Maar niets.

Kom op. Denk aan de buit. Nietwaar?

Daryl. - Onthoud gewoon, hotdogs.

Daryl. - Nee, daar staan we nu...

Hotdogs eten. - En bonen.

Luister, we gaan naar huis, oké?

Laten we ons niet bemoeien met andermans zaken.

Goed?

Ik kreeg een slecht gevoel.

Nou, die lui komen niet terug. Geen zorgen.

Wat? Dat is niet waar ik het over heb.

Ik ga naar de boot. Jouw taak is om dat van de muur te krijgen.

Ga je hun zonnepaneel stelen?

Ja, en al het andere dat we nodig hebben.

Daryl.

Ik zat te denken vannacht.

Het is geweldig dat Justina niet is gekozen.

Maar wat met Alba?

Alba? Wie is Alba nou weer?

Hotdogs, onthou dat.

Hoe konden we Alba zomaar laten gaan?

We kunnen niets voor haar doen. Maar er is tenminste tijd voor ons.

Wat ben je van plan?

Laat het maar aan mij over. Ik los het wel op.

Je bent gek.

Weet je dat? - Ja. Voor jou.

Voor mij?

Zodat je me altijd kunt vinden.

Het is een kompas.

Dank je.

We moeten gaan.

Ik zie je straks.

Ga de heuvel op.

We kijken aan de andere kant van de stad.

We moeten de oude kerk controleren en alles aan de andere kant.

Waar ging dat over?

Drie Alcazar-mannen zijn verdwenen.

Verdwenen?

Ze verdwenen gisteravond, ergens tijdens het feest.

Dus nu proberen ze ze te vinden.

Ze zijn vast dronken, ergens in een steegje.

Wat maakt het eigenlijk uit? Ik haat ze allemaal.

Kan je me helpen die boot te repareren?

Ik ken iemand die denk ik, kan helpen.

Mooi. Hoe ver is het?

Aan de kust. Niet ver van het strand.

Top. Hoe sneller de boot klaar is, hoe sneller we kunnen vertrekken.

Dit is een godvergeten gat.

Het gat van de wereld.

Woont daar een oude schipper of zo? - Ja. De kapitein van een schip.

Is er iemand thuis?

Ik heb olijven mee.

Zeker van dat hij ons gaat helpen? - Ja, heus.

Hallo.

Roberto.

Wie is je vriend?

Pittig, niet?

El Alcazar bracht paprika's mee uit La Vera.

Paprika's. In ruil voor iemands dochter.

Wat een koopje.

Ze haat ook El Alcazar.

Is deze dame uw kapitein?

"Deze dame" was 30 jaar gezagvoerder van cruiseschepen over de hele wereld.

Weet je wie altijd de onbeschoftste passagiers waren?

Amerikanen.

Ik wist niet dat ze Engels sprak.

Wat wil je voor je pittige olijven?

Helpen een boot repareren.

Dat zal wel. Jij en je metgezel.

Ik heb een telescoop.

De meeste mensen varen hun boten niet recht het strand op.

We kwamen in een storm terecht. Dat was niet ons plan.

Duidelijk. Wat is het plan dan? - Naar huis gaan.

Naar Amerika?

Ga je me helpen of wat?

Ik heb bijna geen buskruit meer.

Hoeveel? - Vijf kilo.

Hij zal het wel verkrijgen.

Ik?

Hij draait weer.

Voorlopig althans.

Zulke hoffelijke prinsen.

Bedankt.

Oké, de vrachtwagen is hersteld.

Gaan we even kijken naar uw doodskist?

Kan ik je ergens mee helpen? - O, nee.

Dat hoeft niet. Ik haal gewoon even een frisse neus.

Bloed. Je verband moet ververst worden.

Kom mee.

Dus Fede en jij...

Geen liefdesverhaal, hè?

Het is een heel oude... Wat is het woord?

Ruzie.

Van toen we nog jong waren. Voordat ik naar Barcelona ging.

Barcelona?

Ik heb een vriend wiens broer daar vroeger woonde.

Het was een magische plek.

Maar na La Caida, kwam ik naar huis. Naar Solaz.

Om mijn zoon op te voeden.

Roberto's moeder...

We verloren haar bij een ongeluk.

Laat me even kijken.

Beter.

Is dat hoe je gewond bent geraakt?

Hoe bedoel je?

Bij het ongeval?

Je vertrekt binnenkort.

We kennen elkaar goed genoeg.

Ze liep op de klippen. Je hebt gaten.

Onder de waterlijn. - Ik lap hem wel op.

Geen wonder dat hij verdwaald is.

Je kunt hem niet zomaar oplappen.

Het roer is beschadigd.

Ik zal het repareren. - Dat gaat niet zomaar.

Het is naar de vaantjes.

Ik vind vast wel een andere.

Dat kan. Als u een soortgelijke boot kan vinden.

Vertel me waar ik moet zoeken.

Deze geeft nooit op, nietwaar?

Ik denk dat ik een plek ken.

Gebruik mijn vrachtwagen maar.

Top. Laten we gaan. - Nee.

Je kwam in mijn huis, hielp je vriendin, en regelde een kapitein.

Als ik nog iets doe, wil ik mijn eisen duidelijk maken.

Uw eisen? Welke eisen?

Justina en ik. We gaan mee met de boot.

Of anders sta je er alleen voor.

Dan sta ik er alleen voor. - Wil je mijn ethanol?

Wil je mijn vrachtwagen?

Breng ze naar Amerika.

Het spijt me. Ik... - Het geeft niks. Zet u.

Je mag zelfs het zwaard meebrengen.

Ga zitten.

En Jersey? Ben je daar geweest?

Het is een Verenigde Staat. - Ja, ik ken Jersey.

Ik vertelde Justina alles over Amerika.

Wat weet je ervan?

Veel dingen. Van The Boss. Bruce... Springsteen.

Ja, ik hoorde al van hem. - Ik ken zijn liedjes.

Nou, ik ken Amerika heel goed...

En nu zal ik het zien. - Eerst dat roer zien te krijgen.

Ik maak me geen zorgen.

Ze laten dingen achter voor geliefden...

en schrijven berichten op de stenen om hen te eren en te bidden.

Waarom hier?

Nou, dit is de Camino de Santiago...

De route van Sint-Jacob.

Honderden jaren lang liepen pelgrims deze route af op zoek naar iets.

Zoals wat? - Naar vrede, denk ik. Of naar hoop.

De scheepswerf ligt net na de volgende bocht.

Ik weet zzeker dat je bij hem woont in een groot huis.

Hij heeft een naam.

Ik heb hetm nog niet gehoord.

Hij heeft me vast in de gaten.

Heeft hij dit gedaan?

Ik had een ongeluk. Op een paard.

Je bent hier nu...

Blijf.

Wat ben je mooi.

We hebben een paar dagen.

Ik kom je weer opzoeken.

Ik snap het.

Ik liep veel weg. - Waarom?

Voor verschillende redenen.

Hé. Daryl.

Kom terug, klootzak.

Het is ingewikkeld. - Niet voor mij.

Je zult wel zien. Het wordt moeilijker.

Het leven is niet zoals die liedjes die je kent.

Dat klinkt als wat mijn vader zou zeggen. - Misschien moet je naar hem luisteren.

Ik weet waarom ik vertrek.

Misschien probeer je nog steeds erachter te komen waarom jij dat deed.

Dat kun je wel stellen.

Ik heb wat gevonden. Kom hier.

Deze film wordt "De Vernietigende Engel" genoemd.

Het gaat over mensen die gevangen zitten in een huis...

en weten niet hoe ze eruit moeten komen.

Heb je deze plek opgebouwd?

Stukje bij beetje.

Hoe heb je al deze films verzameld?

Toen Roberto jong was deden we missies naar kunsthuizen.

Om oude films te verzamelen?

Lijkt me behoorlijk gevaarlijk.

Zou je geen Van Gogh willen redden...

Een Picasso...

De Mona Lisa?

Cinema is het vastleggen van de mensheid.

Wanneer deze hel eindigt...

moeten onze kinderen... hun kinderen weten wie we waren.

Je klinkt als Jerry.

Hij is een vriend van mij waar ik woon.

Laten we kijken voordat de zon ondergaat.

De projector is aangesloten aan een zonnepaneel.

Werkt het? - Ja.

Oké, bijna.

Nog eens.

Gelukt. - Mooi zo.

Wat was dat?

Er zit iets in het water.

Waarschijnlijk een vis. Kom op, laten we gaan.

Nee, dat was het niet. Het was geen vis.

Ga op het strand.

Het is niet veilig.

Kom op.

We vinden wel een andere.

We moeten teruggaan. - We gaan niet terug.

Laat zijn. - We hebben het nodig.

Mooi kompas.

Van hem gekregen?

Zal je het niet verklappen?

Ik was ooit jong. Ja, zelfs ik.

Oom Fede zou me in een kooi houden, als hij kon.

Hij wil je alleen maar beschermen. Hij beloofde het je vader.

Laat me even zien.

Haal een schoon verband.

De sleutel is verborgen in een kleine doos op de tafel van uw oom.

Wie weet, misschien vind je zelfs chocolade van El Alcazar.

Je oom houdt het graag voor zichzelf.

Justina? - Ik moet met Roberto praten.

Hij is op pad met Daryl.

Sorry.

Justina, als je met iemand wil praten, dan kan dat bij ik.

Toch voor zover ik weet.

Kom hier. Ga zitten.

Waarom stoppen we?

Daryl.

Wat is dat?

Dat was van een kind.

Misschien heeft hij nu een nieuwe.

Het gaat over mijn vriendin Alba.

Degene die werd gekozen.

Je zag hoe hecht ze is met haar moeder.

Met haar weg...

Ze zullen nooit zonder elkaar overleven.

Wat jammer te horen.

Ik heb geen ouders.

Maar ik mag blijven.

Hoe is dat billijk?

Dat is het niet. Niets van dit alles is dat.

Ik moet iets doen.

Ik kan niet zomaar...

Ik kan dit niet laten gebeuren. Dat kan ik niet.

Het is echt frustrerend, ik weet het.

Je zo hulpeloos en boos voelen.

Zozeer zelfs dat je het gevoel krijgt dat het je eigen schuld is.

Alsof je iets zou willen veranderen, of het wil oplossen.

Maar soms kan dat niet.

Ja.

Je hebt gelijk.

Dank je.

Ik ga naar mijn kamer. - Waarom?

Je hebt gezelschap. Ik wil me niet opdringen. - Maar jij bent het gezelschap.

Ga zitten, alsjeblieft.

Is het lekker?

Mucho. - Bueno.

Als het helpt op uw boot, ik heb een extra zonnepaneel.

Dat is een goed idee. Nooit aan gedacht.

Graag.

En als je iets anders nodig hebt, aarzel dan niet om het te vragen.

Bedankt. - Eender wat.

Gereedschap, kaarsen...

Eten uit mijn opslagruimte.

Het spijt me.

Je bent echt gul geweest. - En je hebt het leven van mijn zoon gered.

Je hebt hem goed opgevoed.

Daar is hij het vast niet mee eens. - Nou, ja.

Hij is jong. Verliefd. Hoe kan je daar tegenop?

Inderdaad. Justina. Een aardige jonge vrouw.

Denkt altijd aan anderen.

Ik was behoorlijk ziek.

Geen idee wat er had gebeurd als ze Roberto niet had overhaald om me te helpen.

Ze heeft zes Ofrenda's overleefd. Ze had geluk.

Ze voelt zich schuldig.

Hoezeer ze ook van Roberto houdt...

Ik was bang dat ze zich misschien verantwoordelijk voelt...

dat ze...

Hoe zeg ik dit?

Dat ze zich misschien vrijwillig aanmeldt.

Heb je ooit van Ohio gehoord?

Wat is Ohio?

Daar probeer ik te komen.

Het is een staat.

Is het als Jersey?

Ja, zoals Jersey, maar plat.

Overal maïs.

Doña Marga?

Waar is Justina?

Weet je, je hebt gelijk.

Jullie vinden het vast leuk in Amerika.

El Alcazar heeft besloten onze stad vroeg te verlaten...

vanwege het verlies van hun mannen.

Ik heb al onze middelen gebruikt om dit mysterie op te lossen.

En tegen mijn bedenkingen in...

heeft mijn nichtje...

zichzelf aangeboden aan El Alcazar, in Alba's plaats.

Justina?

Justina.

Justina.

Moge god u bijstaan.

Vertaling: Jan Dejonghe