Original subtitles

ที่นี่เขาเรียกว่าโซเฮดวาลี่นะฮะ

เปิดให้ไกด์ดูถ้าใครจะมากินตามนะฮะ

อร่อยมากผมแนะนำเลย

ราคาไม่แพงด้วย

โอเคนั่นแหละชื่อที่เขาบอกอะ

อันนั้นแจกอินทผาลัมเหรอ

ให้หรอครับ

ขอบคุณครับ

เขาให้ผมทำไม

โว้ดูดิ

โซนขายหนังสือนะฮะ

บุ๊คสโตร์

นี่คือร้านหนังสือในอัฟกานิสถานนะ

เจ๋งดี

ร้านขายหนังสือในอัฟกานิสถาน

อะไรคืออะไร อธิบายหน่อย

เขาอยากให้เราถ่ายเขา

พูดอังกฤษเก่งด้วยนะ

เก่งเลยแหละ

เก่งกว่าหลายคนเลยแหละ

นี่ดูมีแจ็คหม่าด้วย

มีนี่พ่อพ่อรวยสอนลูกด้วย

อันเนี่ยขายดีมากที่บ้านเรา

อะโตมิกแฮบิด แจ็คหม่า

ยีถามดิ้มีวุ้นเส้นไหม

โอเค

อัฟกานิสถาน

ว้าว ดูดิ

ร้านหนังสือหมดเลย

อัสลามูอาลัยกุม

ไปทุกคนเดินกันต่อ

เขาจะพาเราไปไหนนะฮะ

ระหว่างรอตาลีบัน

โอ้โห อาหารเมื่อกี้

จริงๆ อาหารแบบที่ผมกินเมื่อกี้อะ

มันก็มีทั่วไปนะแต่ว่าร้านที่ผมไปเมื่อกี้ร้านดัง

สามารถหากินได้แหละมันมีขายเยอะ

ขอลองนะครับน้ำตาลอัฟกัน

น้ำตาลโตนดอร่อยว่ะยี / หรออร่อยหรอ

น้ำตาลบ้านเราที่ว่าเป็นวงกลมอะ

เขาเรียกว่าอะไรนะ

เดี๋ยวผมขึ้นรูปให้ / อ๋อ น้ำตาลแว่น

น้ำตาลแว่นน่ะ

อย่างงั้นเลย

เขาจะให้ผมเป็นคนอัฟกันให้ได้นะ

อันนี้สวยผ้าดี

นี่นะฮะเตรียมตัวเจอตาลีบันนะ

ผมซื้อไปแล้วนะหนึ่งผืน

เนี่ยแบบค่อนข้างดีสองร้อย

สองร้อยอัฟกานี่หรือประมาณเท่าไหร่ยี

ร้อย... / ร้อยยี่สิบบาท

ประมาณร้อยยี่สิบบาท

โอเคทุกคน

อันเนี้ยหนึ่งร้อย

อันนี้ประมาณหกสิบบาท

สวยทุกคนดู

เขาใช้กันจริงจังนะฮะแทบทุกคนจะมี

ดูดิแม้กระทั่งเพื่อนเราก็มี

ดูมีหมดเลย

เห็นป้ะ

เหมือนที่ผมใช้

นี่เจ้าหน้าที่

มาชาอัลลอฮ์

อัสลามูอาลัยกุม

เขาเรียกมาคุยเมื่อกี้ผมไม่ได้ถ่าย

ถ่ายไม่ได้นะ

ถ่ายอะไรอะไรเงี้ย

แต่สุดท้ายเขาก็อนุญาตให้ถ่าย

จับมือกันด้วย

ยิ้มด้วย

น่าจะรักษาความปลอดภัยแหละมั้ง

ตาลีบันคือใคร

ชื่อนี้นะครับเชื่อว่าโลกได้ยินมานาน

มากกว่าสามสิบปีแน่นอนครับ

ย้อนกลับในปีหนึ่งเก้าเจ็ดเก้านะครับ

เมื่อสหภาพโวเวียต

ส่งกองทัพข้ามพรมแดน

เข้าสู่อัฟกานิสถานครับ

เพื่อหนุนรัฐบาลคอมมิวนิสต์ที่ตนสนับสนุน

สงครามครั้งนั้นนะครับกินเวลามานานกว่าสิบปีฮะ

และถูกขนานนามว่าเวียดนามของโซเวียตนั่นเองครับ

ในเวลานั้นนะครับชาวมุสลิมจำนวนมาก

โดยเฉพาะกลุ่มที่เรียกตัวเองว่ามูจาฮีดีน

ได้ลุกขึ้นต่อสู้เพื่อขับไล่ผู้รุกราน

ภายใต้ธงชาติยีฮาดครับ

สงครามนั้นนะครับจบลงในปีหนึ่งเก้าแปดเก้า

เมื่อโซเวียตถอนทัพออกไปครับ

แต่ชัยชนะของพวกเขานะครับ

ไม่ได้นำมาซึ่งสันติภาพครับ

เมื่อศัตรูภายนอกเนี่ยหายไป

ศัตรูภายในกลับปรากฏขึ้นครับ

กลุ่มนักรบที่เคยร่วมมือกันนะครับ

กลับหันอาวุธเข้าหากันเอง

อัฟกานิสถานเนี่ยเข้าสู่สงครามกลางเมือง

เมืองหลวงคาบูลเนี่ยแตกเป็นเสี่ยงๆ

อำนาจกระจายไปอยู่ในมือของขุนศึก

แล้วก็ฝ่ายต่างๆ ครับ

ในช่วงนั้นนะครับบ้านเมืองเนี่ย

ไร้ซึ่งความสงบจริงจริงฮะ

เคยมีรายงานนะครับว่ามีการปล้นจี้ ข่มขืน

แล้วก็ปล้นสะดมเนี่ยเกิดขึ้นเยอะมากๆ

ผู้คนเนี่ยหวาดกลัว

รู้สึกว่าชาติตนเองเนี่ยไม่มีระเบียบเลย

และในความสิ้นหวังนั่นเองครับ

มีชายหนุ่มกลุ่มหนึ่ง

ผู้เคยเป็นนักเรียนศาสนาจากมัสยิด

หรือว่าโรงเรียนตามแนวชายแดนของปากีสถานนะฮะ

ลุกขึ้นมาแล้วเรียกตัวเองว่าตอลีบัน

ซึ่งคำว่าตอลิบันนะครับ

มาจากภาษาอาหรับครับ

แปลว่านักเรียนหรือผู้แสวงหาความรู้นั่นเองครับ

เขากำลังจะพาเราไปเจอตาลีบันนะ

ไม่ใช่ตาลีบันนะทาลีแบน

ด้านหน้าคือสถานีตำรวจของตาลีบันนะ

นี่เห็นนะ

คล้ายๆ กับกองทัพเลยอะ

เป็นกำแพงยาวเขาเรียกว่าอะไรฐานทัพบกสักอย่าง

ดูนี่นี่ของตาลีบันหมดเลยนะฮะ

เออค่ายทหารใช่พูดผิด

เดี๋ยวน้องเขาจะลงไปคุยกับตาลีบันนะ

แล้วก็ที่นัดกันไว้

คือเข้าไปถ่ายที่สถานีตำรวจไม่ได้นะ

ก็คือบ้านเราก็ไม่ได้มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

ตอนนี้นะครับเรากำลังรอจังหวะนะฮะ

เพื่อที่จะได้เข้าไปคุยกับตาลีบันจริงจริงนะ

คนก่อนหน้านี้เมื่อกี้ก็คืออยู่ดีดีก็ติดต่อไม่ได้

ติดต่อไม่ได้และโทรไปก็ไม่รับสายอะไรอย่างเงี้ย

อันนี้เราหาอีกคนนึง

เจอยากมาก

คือถ้าจะไปนอนบ้านคนอัฟกันอะไรต่างๆมันไม่ได้ยากนะ

เขาคนอัฟกันเขาดีอยู่แล้วไง

แต่ถ้าไปเจอกับเจ้าหน้าที่ตำรวจอะมันยาก

อยากรู้วิธีคิดเขาหรืออะไรอย่างเงี้ย

อยากทักทายอะกินข้าวสักมื้อนึง

นี่นะฮะ

ตาลีบันอยู่ข้างหลังเต็มเลย

เห็นป้ะด้านหลังผมอะ

ถือปืนคนละคนละอัน

คือถ้าเรามาที่อัฟกานิสถานน่ะ

เราจะเห็นแล้วนะความแตกต่างของคนธรรมดา

กับตาลีบันน่ะต่างเลย

เครายาวกว่าการแต่งตัวชัดเลยนะว่าเขาคือตาลีบัน

แล้วก็ที่สำคัญถือปืน