Original subtitles

Πάλι έβαλες παγίδες; Σου το έχω απαγορέψει.

Θα κάνω στιφάδο, κύριε, δε γίνεται χωρίς λαγό.

Δε σου έχω απαγορέψει ν'αγοράσεις.

Ναι, αλλά με τι χρήματα κύριε; Κοστίζουν ακριβά.

'Aσε με να σκεφτώ. Δε θέλω να τους σκοτώνω.

Ας κρατήσουμε τουλάχιστον αυτούς τους δύο, είναι νεκροί.

Δεν ωφελεί να τους χαρίσουμε στα κοράκια.

Όταν μαγειρευτούν, θα είναι πολύ νόστιμοι.

Α, μη με βάζεις σε πειρασμό, σε παρακαλώ, πεινάω πολύ. Έλα, έλα, πέταξέ τους!

Γύρνα σπίτι, θα έρθω σε μια ώρα.

Κάνετε λάθος, κύριε. Όταν μαγειρευτούν, δε θα τους αναγνωρίσετε.

Φίλοι μου, έχουμε χαθεί! Μετά τον βάλτο, θα συνεχίσουμε το κυνήγι.

Εμπρός!

- Μαντάμ! - Βοήθεια!

Βοηθείστε με!

Μαντάμ! Μαντάμ!

Βοήθεια!

Μαντάμ!

Βοήθεια!

Βοήθεια!

Βοηθείστε με!

Βοήθεια!

Θεέ μου! Πέθανα.

Συγγνώμη. Νόμιζα ότι ήταν ο άντρας μου.

- Είναι τιμή μου. - Ναι. Μπορεί να είναι.

Εντουάρ, δώσε του λίγα χρήματα, του αξίζουν.

Νομίζω, κυρία μου, ότι ο κύριος θα αρνηθεί οποιαδήποτε αμοιβή.

- Γιατί; - Γιατί ο σωτήρας σου δεν είναι άλλος από...

...τον βαρόνο Σιγκονιάκ. Η σύζυγός μου, μαρκησία ντε Μπρουγιέρ.

Ο βαρόνος...Συγχωρέστε την αγένειά μου, αλλά είστε ντυμένος έτσι, που...

...πίστεψα ότι κυνηγούσατε λαθραία.

Μπορείτε να πείτε ότι είμαι ένας λαθροκυνηγός, κυρία...

...που τώρα όμως με πιάσατε.

Αλλά, θα έχω τιμωρηθεί αρκετά αν θελήσετε να μου χαμογελάσετε.

Ευχαριστώ κυρία μου, εγώ σας είμαι υπόχρεος.

- Αντίο, μαρκήσιε. - Αντίο, βαρόνε...

...και καλή λαθροθηρία!

Νεαρέ, υπάρχει κανένα πανδοχείο εδώ κοντά;

Α, όχι σε λιγότερες από 12 λεύγες.

Α, παιδιά μου...

- ...θα κοιμηθούμε απόψε κάτω απ'τα όμορφα αστέρια! / - Μα κάνει κρύο!

- Θα ζεσταθούμε μελετώντας τους ρόλους μας. - Είστε ηθοποιοί;

Ναι, φίλε μου, οι πιο διάσημοι στην Προβηγκία.

Το όνομά μου θα σε διαφωτίσει.

Ονομάζομαι Ηρώδης και είμαι ο θιασάρχης.

- Συγγνώμη, μου φάνηκες λίγο αγροίκος. - Ώστε έτσι;

- Εσύ τι κάνεις, αγόρι μου; - Εγώ; Τίποτα. Είμαι ο βαρόνος Σιγκονιάκ.

Κι εγώ είμαι ο Βασιλιάς της Ουγγαρίας ή της Δανίας, διάλεξε εσύ.

Μπορεί κάποιος να είναι βαρόνος χωρίς πλούτη, κύριε...

...όπως μπορεί να είναι σπουδαίος ηθοποιός χωρίς δουλειά.

Αλλά, δεν έχει σημασία. Δε μπορώ να σας αφήσω έξω με τέτοιον καιρό.

Επιτρέψτε μου να σας προσφέρω τη φιλοξενία μου.

- Δεν ξέρω αν μπορούμε να δεχθούμε. - Βέβαια μπορείτε, κι εγώ είμαι ένας από εσάς...

- ...έχω γράψει και μια τραγωδία. - Τότε ας μη διστάζουμε άλλο.

- Προς τα πού θα πάμε; - Εκεί.

Ζητώ συγνώμη, δεν πολυτελής. Στα χωριό το λένε "ο πύργος της δυστυχίας".

- Φαίνεται ετοιμόρροπος. - Για την ώρα θα έχετε κατάλυμα.

Είστε τυχεροί. Απόψε έχω να σας προσφέρω δείπνο.

Δεν σας αρέσει το κυνήγι;

- Το λατρεύω, κύριε. - Τότε, γιατί δεν τρώτε;

- Γιατί αν φάω θα παχύνω, κι αν είμαι παχύς δε θα παίζω καλά τον ρόλο μου.

- Και πότε τρώτε, λοιπόν; - Τη Σαρακοστή, κύριε.

Πραγματικοί ηθοποιοί είναι αυτοί που βάζουν τον χαρακτήρα τους στον ρόλο.

Μπορείτε να μαντέψετε τον ρόλο τους στη σκηνή, αν τους δείτε πως ζουν.

Αφήστε με να μαντέψω.

- Η δεσποινίς παίζει την κοκέτα, έτσι; - Ναι.

Μπράβο! Και τον παίζει τον ρόλο εξ ίσου καλά και στην ζωή.

- Γιατί όχι; - Ακριβώς, γιατί όχι;

- Εσείς καλύτερα να μην μιλάτε. - Εσείς παίζετε τον δανδή.

Όχι, κύριε, τον ερωτευμένο, τον εραστή, τον πλανευτή.

Φίλος των όμορφων γυναικών και τρόμος των συζύγων.

- Κι αν κατάλαβα καλά, όχι μόνο στη σκηνή. - Α, φίλε μου, συμβαίνουν αυτά.

- Κι εγώ, ποιος είναι ο ρόλος μου, κύριε; - Την σουμπρέτα, χαρούμενη πάντα!

- Τίποτα το ιδιαίτερο, έτσι δεν είναι; - Κάθε άλλο...

...είστε πολύ χαριτωμένη για να το λέτε αυτό.

- Και τι γίνεται με μένα; - Ιδού η γκουβερνάντα.

Πέσατε διάνα. Η γκουβερνάντα μας πράγματι, η κυρία Λεονάρντ...

...που προστατεύει και το βίτσιο και την αρετή.

Ένα-ένα ή όλα μαζί.

- Ήταν ο υπηρέτης που μίλησε! - Το μάτι και το αυτί σας κόβει.

Ναι, κύριε, είμαι ο Σκαπίνος, στην υπηρεσία σας.

Δραπέτευσε από την φυλακή. Λίγο μπάτλερ, λίγο κλέφτης.

Αλλά δεν είμαι βλάκας! Βάλτε κρασί στον Μπλάσιους...

...ποτέ δεν έχει αρκετό. - "Αυτός πάντα διψάει!"

Θέλω να ξαναγεμίσω τις πηγές της σοφίας μου.

- Κι εγώ, κύριε, ποια είμαι; - Δεν είναι δύσκολο, είστε η ενζενί...

...η αθώα κόρη ενός πρίγκιπα.

Έκλεισε λοιπόν ο κύκλος. Γνωρίσατε όλο τον θίασο.

Ευχαριστώ την τύχη φίλοι μου, που σας έφερε στον δρόμο μου.

Είναι η πρώτη φορά εδώ και καιρό, που ακούω γέλιο μέσα σ'αυτούς τους τοίχους.

- Γιατί μένετε εδώ, κύριε; - Ναι, έχει δίκιο!

Αν ήμουνα βαρόνος στην ηλικία σας και με τα προσόντα σας...

...δεν θα έμενα ούτε λεπτό σε αυτόν τον πύργο. Θα πήγαινα στο Παρίσι.

- Τι μπορώ να κάνω εκεί; - Πρώτα χρέη και γνωριμίες...

...και μετά περιουσία, κύριε.

Ποιος θυμάται τους Σιγκονιάκ στην Αυλή!

Και για ένα τέτοιο ταξίδι δεν έχω ούτε λεφτά ούτε τον εξοπλισμό.

Ελάτε μαζί μας!

Έξοχη ιδέα, ο ποιητής μας, μας εγκατέλειψε. Μπορείτε να έλθετε στη θέση του.

Θα γίνετε ο ποιητής του θιάσου. Μην αρνηθείτε!

Μα πως θα παρουσιαστώ στο Παρίσι με αυτά τα κουρέλια;

Ένας ποιητής ντυμένος σεμνά, δεν δείχνει καθόλου αστείος.

Λοιπόν, έχετε αποφασίσει; Είναι "Ναι";

Ίσως. Δεν ξέρω ακόμα.

Σταμάτα, Ηρώδη!

Το σκέφθηκα όλη τη νύχτα. Η ποίηση με ενδιαφέρει.

Μπορεί όμως οι στίχοι μου να μην είναι ωραίοι.

Αυτό δεν έχει σημασία. Στο θέατρο δεν ακολουθούμε ποτέ το κείμενο!

Αντίο γερο-πύργε των Σιγκονιάκ. Μείνε όρθιος μέχρι να γυρίσω.

Σε μια ώρα φθάνουμε στο Ριμπεράκ.

Αλτ! Σταματήστε την άμαξα! Τα λεφτά σας ή τη ζωή σας!

Μην φέρετε αντίσταση γιατί οι άνδρες μου θα σας σκοτώσουν σαν κουνέλια.

- Παλιοτόμαρα! - Πυρ! Πυρ, σας διατάζω!

Προσέξτε!

Σου χρειάζεται κρεμάλα που τρόμαξες τις κυρίες.

Ζήτησε συγγνώμη!

Ευγενικοί ταξιδιώτες, συγχωρείστε με, μα και κάντε μια ελεημοσύνη!

Είσαι θρασύς. Αλλά η μασκαράτα σου ήταν αστεία. Είσαι καλός ηθοποιός.

Έλα, πάρε!

Υπάρχει δικαιοσύνη, αφού χάρη στο θάρρος σας έχασα μια καλή ευκαιρία.

Και για την Τσικίτα;

Κυρίες μου, δεν υπάρχει τίποτα; Της είχα τάξει ένα σάλι.

- Θέλω το άσπρο κολιέ που φοράτε. - Αν αυτό σ'ευχαριστεί.

Είστε πολύ καλή. Δεν θα σας βλάψω ποτέ!

Θαυμάζω το θάρρος σας. Φερθήκατε σαν ήρωας από ρομάντζο.

- Ναι, ένα κωμικό ρομάντζο. - Πως;

Ω, όχι, τίποτα. Θυμήθηκα την μάχη του Δον Κιχώτη με τους ανεμόμυλους...

...ή ακόμα καλύτερα, τις μάχες του καπιτέν Φρακάς με τα σκιάχτρα.

Έχει δίκιο, ήταν μια αστεία περιπέτεια, ο κίνδυνος ήταν ασήμαντος.

Ίσως, αλλά δεν το γνωρίζατε.

Δεν αισθάνεστε καλά;

Τρώτε πολύ, φίλε μου. Αλλά σας έχω ήδη πει...

...δίαιτα, δίαιτα, είναι πολύ σημαντική για εσάς.

- Ιζαμπέλ, σας αγαπώ. - Λέανδρε, αγάπη μου...

...θα είμαι δική σας για πάντα.

Λοιπόν, πώς με βρήκατε;

- Πολύ ρεαλιστική με τον Λέανδρο. - Το απαιτεί ο ρόλος.

Λοιπόν. Μην ζηλεύετε και σαν ιππότης, συνοδέψτε με ως το πανδοχείο.

Α! Σας περιμέναμε για να αρχίσει η γιορτή. Δεν φαίνεστε καθόλου κουρασμένη.

- Η κόπωση δεν πηγαίνει στο πρόσωπό σας. - Φοβάμαι ότι θα σας απογοητεύσω, κύριε...

...αλλά οι φίλοι μου θα σας πουν ότι η υγεία μου δεν μου επιτρέπει...

- ...να συμμετέχω σε γιορτές... - Μα...

...κι αν αυτό σας στενοχωρεί, λυπάμαι! Με συγχωρείτε!

Θα ήθελα να παίξω έναν ρόλο γραμμένο από σάς.

Νομίζω ότι έχω στο μυαλό μου έναν τέτοιο ρόλο.

Έναν ρόλο, που θα είναι λίγο... σαν εικόνα της ζωής σας.

- Τότε θα γράψετε μια τραγωδία. - Γιατί;

Γιατί όλα άρχισαν άσχημα από τότε που γεννήθηκα.

Η μητέρα μου ήταν σε ένα περιοδεύοντα θίασο, όπως εγώ σήμερα.

Μια μέρα εμφανίστηκε μπροστά στον Βασιλιά, στην Αυλή.

Ένας άρχοντας την χειροκρότησε περισσότερο από όλους...

...κι από αυτό το χειροκρότημα, γεννήθηκα εγώ.

- Ο πατέρας σας, ζει ακόμα; - Όχι, δεν νομίζω.

Έφυγε με τον στρατό της Φλάνδρας, και δε γύρισε ποτέ.

Η μητέρα μου πέθανε από την θλίψη της. Τον αγαπούσε πολύ. Της είχε υποσχεθεί γάμο.

Ποτέ δεν μου αποκάλυψε το όνομά του.

Δεν σας άφησε τίποτα που θα μπορούσε να σας βοηθήσει να το μάθετε;

Ίσως.

Είναι ένα δαχτυλίδι με αμέθυστο.

Είναι το μόνο που έχω απ'αυτόν.

Έχετε υποφέρει πολύ, Ιζαμπέλ. Θα ήθελα τόσο να σας δω ευτυχισμένη.

Αφήστε με τώρα.

- Καληνύχτα, Ιζαμπέλ. - Καληνύχτα, ποιητή μου.

- Ω, Θεέ μου! Ζαλίζομαι! - Ελάτε να καθίσετε εδώ.

Εκεί.

- Ω, Θεέ μου, καθίστε. - Νομίζω ότι στραμπούλιξα το πόδι μου.

Αφήστε με να το δω.

Εκεί, τώρα είναι καλύτερα. Είναι παράξενο, έχετε κάτι μαγικό μαζί σας;

Με κολακεύετε.

Την άλλη φορά θα στραμπουλίξω πρώτη το πόδι μου!

Όχι κύριε, όχι εδώ. Μας βλέπουν όλοι.

Τότε στο σπίτι μου, στον πύργο Μπρουγιέρ.

- Δεν μπορώ να εγκαταλείψω τον θίασο. - Θα το κανονίσω με τον θιασάρχη σου.

Κύριε! Κάθε ευγενής οφείλει να προωθεί τις τέχνες. Θέλετε να δώσετε μια παράσταση στον πύργο μου;

- Κύριε, είμαστε καλεσμένοι σε πολλά μέρη... - Η αμοιβή σας δεν είναι θέμα.

Τι παράσταση προτιμάτε, κωμωδία, τραγωδία;

- Τις σουμπρέτες. - Έχετε καλό γούστο.

Τότε θα ανεβάσουμε τους άθλους του καπιτέν Ματαμόρ.

Τον μεγαλύτερο, τον σπουδαιότερο καλλιτέχνη του αιώνα.

Και η Ζερμπίν θα είναι υπέροχη. Θα έχει τον καλύτερο ρόλο.

- Υπέροχα! - Θα έλθουμε σε οκτώ ημέρες.

Κακόμοιρε Ματαμόρ...

...συγχώρεσέ μας που σε θάβουμε μακριά από το νεκροταφείο...

...χωρίς ήχους από καμπάνες, αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς...

...αυτός είναι ο νόμος, ξέρεις. Οι ηθοποιοί είναι αφορισμένοι.

Εμείς όμως, το τελευταίο σου κοινό...

...σε ευχαριστούμε που ήσουν ένας καλός ηθοποιός...

...και σε χειροκροτούμε για τελευταία φορά.

Το αληθινό όνομά του ήταν Ρομπέρ Μπουά. Κανείς δεν το γνώριζε...

...και κανείς δεν θα το θυμάται.

Όπως πάντα, αξιολύπητοι είναι αυτοί που μένουν πίσω.

Ο θάνατος του Ματαμόρ βάζει σε κίνδυνο το ρεπερτόριό μας.

Και η παράστασή μας για τον μαρκήσιο; Ξεχάστε την.

Ω, δυστυχία μας!

Φίλοι μου, αν μου επιτρέπετε να κάνω μια πρόταση...

...δε θέλω να φανώ...υπερόπτης...

- ...είναι...είναι δύσκολο... - Μιλήστε, λοιπόν.

Καλά. Από τότε που είμαι μαζί σας, η περιοδεία είχε επιτυχία...

...τώρα που ήλθαν τα δύσκολα, θα ήθελα να φανώ χρήσιμος.

Φυσικά, δεν έχω το ταλέντο του Ματαμόρ, μα...

...με την βοήθειά σας ίσως... μπορέσω να τον αντικαταστήσω.

Εσείς, ένας βαρόνος Σιγκονιάκ;

Αρκετά με αυτήν την βαρονία. Γίνεται όλο και πιο γελοία.

Ο Λέανδρος μου είπε προχθές ότι του θύμισα τον καπιτέν Φρακάς.

Αν θέλετε μπορώ να πάρω αυτό το όνομα...

...για σας και για τους θεατές σας.

Δώστε μου το χέρι σας, κύριε. Καλώς ήρθατε, καπιτέν Φρακάς!

Τι συμβαίνει; Γιατί η όμορφη δε βγαίνει στο μπαλκόνι;

Ξέρετε, κύριε, κάποιος άλλος, κάποιος Λέανδρος, της έκλεψε την καρδιά.

Ω, μα τον διάβολο! Ποιος είναι αυτός ο Λέανδρος;

Πήγαινε βρες τον και φέρ'τον εδώ...

...να τον κάψω και να σκορπίσω τη στάχτη του.

Θα τρομοκρατηθεί μόλις με δει!

Μα, κύριε, νομίζω ότι είναι ο σενιόρ Λέανδρος που έρχεται.

Θα τον φωνάξω. Να είστε έτοιμος να του επιτεθείτε!

Περίμενε...περίμενε...περίμενε...

...αυτός...αυτός...είναι αυτός ο άντρας με το σπαθί, που έρχεται;

Ναι, κύριε, επιτέλους, ένας αντίπαλος αντάξιός σας.

Έ...ε...ε...ε...ένας αντίπαλος αντάξιός μου;

- Κρυώνετε κύριε; Εσείς τρέμετε. - Όχι! Τρέμω από την οργή μου!

Κρατήστε το πέρασμα. Εγώ φεύγω.

- Εκ μέρους μιας κυρίας. - Πού είναι;

Στην πρώτη σειρά, με τα μαύρα.

Σταθείτε, κύριε! Γνωρίζετε ότι είμαι ο καπιτέν Ματαμόρ;

Από την διάσημη οικογένειά Εσκομπάρ Ντον λε Πατιμοντάρ...

...και η καταγωγή μας φτάνει μέχρι τον Ηρακλή;

Κι από το φεγγάρι να κατέβηκες, δεν με νοιάζει καθόλου.

Πώς τολμάτε, κύριε; Σε λίγο θα σας νοιάξει!

Έλα, εξαφανίσου για να σωθείς. Με συγκίνησαν τα νιάτα σου.

Κοιτάξτε με καλά...

...είμαι ο τρόμος του σύμπαντος, σπέρνω τον φόβο...

...και σκορπάω πτώματα από όπου περνάω.

Πάγωσες απ'τον φόβο σου, και είσαι ακόμα εδώ.

- Κανείς δεν τολμά να μου επιτεθεί. - Τότε, άρπαξε μια στα μούτρα σου.

Σκάβεις τον τάφο σου, άθλιε!

Και τώρα, ξύπνα από τον ύπνο σπαθί μου και άστραψε μπροστά σ'αυτόν τον αχρείο!

Α, αλήθεια;

Α, με πρόδωσε, γιατί τελευταία δε σκότωσε αρκετούς.

Από δω κι εμπρός, θα του δίνω τη δόση του από πτώματα! Βαθυστόχαστο μάθημα!

Θα σκοτώνω δυο-τρεις για κολατσιό, για να μη σκουριάζει...

Φτάνει πια!

- Κι εσύ; - Κι εγώ!

- Τι ώρα; - Τα μεσάνυχτα, στο κιόσκι της 'Aρτεμης, κι εσύ;

Τα μεσάνυχτα, στο κιόσκι της Αφροδίτης.

Ματαμόρ! Ματαμόρ! Μπράβο! Ματαμόρ!

Είναι μεγάλη τιμή να παίζω μαζί σας, με έναν καλλιτέχνη σαν εσάς!

Αυτό για τον βαρόνο Σιγκονιάκ...

...και για τον συνάδελφο καπιτέν Φρακάς, αυτό.

Δεν περίμενα κάτι τόσο γλυκό, Ιζαμπέλ.

Καλύτερα να το άξιζα για κάποιον άλλο λόγο.

Ω, σας παρακαλώ μαρκήσιε, σταματήστε, τα φιλιά σας με καίνε...

...θα με τρελάνετε.

Ω, σας παρακαλώ Λέανδρε, τα φιλιά σας με καίνε...

...θα με τρελάνετε.

Κύριε Ηρώδη, είχαμε καιρό να σας δούμε στο Πουατιέ.

Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε πάντα στο ίδιο μέρος.

Δώστε μας τα καλύτερα δωμάτια και μια ντουζίνα καλό κρασί.

Το καλύτερο. Το κυνήγι έχει τελειώσει και η αριστοκρατία πλήττει θανάσιμα.

Αγαπητέ μου, προβλέπω πολύ βαρύ χειμώνα.

- Λόγω του χιονιού; - Όχι, λόγω των γυναικών.

Αστειεύεσαι! Η Κοριζάν εκστασιάζεται όταν σε βλέπει.

- Ακριβώς, μου φέρνει ναυτία. - Ναι, αλλά η Αρτεμισία...

Μόλις σφυρίξω έρχεται στα πόδια μου. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό, αγαπητέ μου.

Όχι, θέλω κάτι δύσκολο, κάτι απρόσιτο, δυστυχώς όμως οι γυναίκες...

Κοίτα! Η αυγή αυτοπροσώπως ξεπροβάλλει στο μπαλκόνι της.

- Α! Η αυγή εξαφανίστηκε στον ορίζοντα. - Αυτό είναι υπέροχο...

...αν ενοχλήθηκε, είναι ευάλωτη.

Έλα, αισθάνομαι ότι με άγγιξε η αγάπη.

- Το μπάνιο είναι έτοιμο, δεσποινίς. - Ευχαριστώ, πήγαινε τώρα.

- Πανδοχέα! - Παρών.

- Κύριε; - Υπάρχει μια σουμπρέτα (υπηρέτρια) εδώ;

Όχι, κύριε, αλλά υπάρχουν τέσσερις υπηρέτες, στις διαταγές σας.

- Σουμπρέτα του θεάτρου! - Μάλιστα, κύριε.

- Θέλω ένα δωμάτιο δίπλα της, κατάλαβες; - Η δουλειά μου, κύριε, είναι να καταλαβαίνω.

Το καλύτερο δωμάτιο για τον κύριο.

- Κυρ-Μιλού! - Κύριε Δούκα;

Έλα, πιες στην υγεία μου. Πες μου, ποια είναι η γυναίκα που μένει εδώ;

- Υπάρχουν πολλές. - Είναι μόνο μια. Τρίτο παράθυρο, 1ος όροφος.

Απάντησέ μου και θα σου δώσω ένα χρυσό νόμισμα για κάθε συλλαβή.

Τότε τρία χρυσά νομίσματα: Ι-ΖΑ-ΜΠΕΛ.

- Ωραίο όνομα. - Είναι ενζενί (αφελής).

- Θα την ξυπνήσουμε εμείς. - Είναι ενζενί στο θέατρο.

- Α...μια ψεύτικη αφελής, κρίμα. - Όχι, ο κύριε δούκα, είναι αληθινή.

- Δεν έχει εραστές. Έναν αγαπά. - Έναν;

- Όνομα, τίτλος... - Δεν έχει όνομα. Είναι ηθοποιός.

Αυτός δεν μετράει καθόλου.

- Πώς μπορούμε να την δούμε; - Απόψε έχουν γενική πρόβα.

Οι ευγενείς είναι ευπρόσδεκτοι.

Κυρία Λεονάρντ, θα σταθείς εδώ και θα πεις: Κύριε, χάθηκε κόρη σας.

- Κύριε, χάθηκε κόρη σας. - Χάθηκε;

Είναι ερωτευμένη.

Την πούδρα μου, παρακαλώ. Μου βάζετε το σάλι στους ώμους; Τις ελιές μου...

Αν ήμουν ο Βασιλιάς της Αγγλίας, δεσποινίς, θα σας διόριζα στο Τάγμα της Περικνημίδας.

- Ποιος μπορεί να διαφωνήσει; - Εγώ!

Πώς; Να και ο μαρκήσιος. Δεν σας περιμέναμε πια.

Παρηγορούσα την μαρκησία γιατί θα φύγω με τους στρατιώτες μου.

- Μη μου πείτε ότι ήδη με αντικαταστήσατε; - Σε κάθε περίπτωση, φθάσατε εγκαίρως.

Όχι, όχι, ευχαριστώ!

Είμαι γελοίος.

Είστε όμορφος.

Δεσποινίς, εσείς υποδύεστε την Σιλβί στο νούμερο του κυρίου Σκουντερί;

Έχω αυτή την τιμή, κύριε.

Ζηλεύω τους ποιητές που εμπιστεύονται τους στίχους τους σε τόσο όμορφα χείλη.

Τέτοια ομορφιά θα προκαλέσει πολλά θύματα απόψε.

Εμπρός, εμπρός! Γρήγορα, δεσποινίδες μου!

Με συγχωρείτε δεσποινίς μου, ξεχάσατε να βάλετε μια ελιά...

...μπορώ να την τοποθετήσω εγώ;

Όχι, κύριε. Η δεσποινίς βάζει τις ελιές μόνη της. Δεν χρειάζεται τη βοήθεια κανενός!

- Περιμένω τους μάρτυρές σας, κύριε. - Αστειεύεσαι!

Ένα ευγενής δεν διασταυρώνει το ξίφος του με ένα σαλτιμπάγκο!

- Θα φας το ξύλο που σου αξίζει. - Προσέξτε, κύριε! Ξύλο τρώω στο πάλκο...

- ...αλλού το δίνω εγώ! - Μιλάτε στον δούκα του Βαλομπρέζ!

Σταμάτα. Δε θα του κάνω την τιμή να ασχοληθώ εγώ ο ίδιος...

...δε θα πιάσω το μπαστούνι που θα του βουλώσει το στόμα.

Θα τον ξυλοφορτώσουν οι λακέδες μου.

Ανοίγει η αυλαία!

- Ο κύριος δεν ανταποδίδει ο ίδιος; - Δε σας επιτρέπω...

Πάμε, δεν απαντάω σε μια μάσκα.

Θα σας δείξω το πρόσωπό μου, κύριε δούκα, όταν έρθει η στιγμή...

...αλλά τώρα με φωνάζουν, και δε θέλω να χάσω την είσοδό μου.

Αζολόν, Λαμπρίς, Βάσκε, Μερανόλ, ελπίζω να καταλάβατε...

...δε θα τον σκοτώσετε, απλά δώστε του μόνο να καταλάβει.

Θέλω να τον δω να περπατάει με πατερίτσες.

Και μην ξεχάσετε να του φωνάξετε: "Εκ μέρους του δούκα του Βαλομπρέζ!"

Πηγαίνετε!

Δεν ανέχομαι να με προκαλούν!

- Ήταν οργισμένος. - Κι εγώ!

- Παρακαλώ, φανείτε λογικός. - Ο Φρακάς θα ήταν.

- Και ο Σιγκονιάκ; - Θα δούμε!

Αφήστε με να σας συνοδεύσω.

Όχι, Ηρώδη. Συνηθίζω να κανονίζω τις υποθέσεις μου μόνος μου.

Πρέπει τουλάχιστον να είστε οπλισμένος. Πάρτε το ξίφος του Ματαμόρ.

Μπορεί να είναι του θεάτρου, αλλά ίσως αποδειχθεί πολύ χρήσιμο.

- Ευχαριστώ. - Σίγουρα δεν θέλετε να...

Όχι, Ηρώδη, ευχαριστώ.

Επάνω του!

Τσακίστε τον!

'Aρπαξ'την εκ μέρους...

Λοιπόν; Εκ μέρους τίνος;

Ε; Ποιος είναι; Ποιος είναι λοιπόν;

Εκ μέρους του...

- Εκ μέρους του... - Εκ μέρους τίνος; Ποιος είναι!

Ο Βαλομπρέζ!

- Τι έγινε; - Μας τσάκισε. Περίμενέ τον στο πανδοχείο.

Συγγνώμη, με αυτό το ρόπαλο του Ηρακλή, ίσως χτύπησα πολύ δυνατά.

Πάντως, σ'ευχαριστώ.

- Σας περίμενα...Χτυπήσατε; - Όχι.

- Μη μου λέτε ψέματα. Το δείχνουν τα ρούχα σας. - Ναι, ναι, αλλά όλα πήγαν καλά.

Ο καλός Ματαμόρ μας βοήθησε με τον τρόπο του από τους ουρανούς.

Όσο για τον δούκα, λίγοι ξυλοδαρμένοι υπηρέτες.

Και τώρα θα σας μαλώσω. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ανυπόφοροι το ξέρω...

...αλλά πρέπει να υπομένουμε. Δεν είμαστε παρά ηθοποιοί.

Ίσως, αλλά δε θα επιτρέψω σε κανέναν να σας προσβάλλει μπροστά μου.

Δώστε μου λίγο κρασί, παρακαλώ.

Λατρεύω να υπηρετώ τις σουμπρέτες του θεάτρου.

Έχω την αίσθηση ότι κι εγώ παίζω σε μια κωμωδία.

Περάστε! Α! Καθίστε, βαρόνε, να δειπνήσετε μαζί μας.

Να πιούμε στον δούκα του Βαλομπρέζ και στους ξυλοδαρμένους υπηρέτες του.

Τα είδαμε όλα από το παράθυρο.

Ναι, ο ηθοποιός εκδικήθηκε, όχι όμως και ο ευγενής.

- Δηλαδή; - Ήρθα να σας ζητήσω μια χάρη.

Αύριο το πρωί να δείτε τον δούκα εκ μέρους μου, και να ζητήσετε ικανοποίηση.

Θα χτυπηθείτε με έναν δούκα;

Οι Σιγκονιάκ είναι εδώ και 12 γενιές ευγενείς. Δικαιούνται να μπαίνουν έφιπποι στην εκκλησία.

- Μπορώ να βασιστώ σε εσάς. - Ναι βαρόνε, χίλιες φορές ναι.

Και ως μάρτυράς, τίθεμαι στην υπηρεσία σας. Αύριο το απόγευμα στο πεδίο της μονομαχίας.

Γιατί στο διάβολο, δεν εφαρμόζει το ιταλικό χτύπημα; Ο Γασκώνος δε θα το γνωρίζει.

- Ίσως να ξαναβρεθούμε, κύριε. - Όπως θέλετε.

Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα γλιτώσετε.

Ορκισθείτε μου ότι δεν θα χτυπηθείτε ξανά για εμένα.

- Ποτέ ξανά, με ακούτε; - Όχι, αρνούμαι να το υποσχεθώ, Ιζαμπέλ.

Σας έχω πει ότι θα τιμωρήσω όποιον σας προσβάλλει.

Αν σκοτωνόσαστε, νομίζω ότι θα πέθαινα.

Ιζαμπέλ!

Ιζαμπέλ, πήρα μια απόφαση.

Θα είμαι ευτυχής ή δυστυχής. Όλα θα εξαρτηθούν από την απάντησή σας.

- Τι θέλετε να με ρωτήσετε; - Θα γίνετε γυναίκα μου;

- Γυναίκα σας; - Ναι, ενώπιον Θεού και ανθρώπων.

Θα δεχθείτε;

Αφήστε με να αναπνεύσω.

Αφήστε με να νοιώσω την ευτυχία.

Η καρδιά μου πάει να σπάσει! Που θα παντρευτούμε;

Στο παρεκκλήσι του φτωχού πύργου μου.

Η στέγη του καταρρέει, αλλά δεν πειράζει, θα παντρευτούμε μια μέρα που δεν θα βρέχει.

Και τώρα που έζησα χάρη σε εσάς την ευτυχία, θα σας απαντήσω:

- Όχι, Φιλίπ. Δεν θα σας παντρευτώ ποτέ. - Μα γιατί;

Για σας αγαπώ! Γιατί έχω μια αποστολή για σας!

Γιατί πρέπει να διαλέξετε μια γυναίκα που θα σας βοηθήσει να ανακτήσετε την περιουσία σας.

Και εγώ είμαι μια ηθοποιός που οι φίλοι σας θα περιφρονήσουν.

- Ας τολμήσουν, θα έχουν να κάνουν μαζί μου. - Αυτό ακριβώς φοβάμαι.

- Ιζαμπέλ! - Μου έχετε υποσχεθεί ότι θα είμαι δικιά σας...

...και τώρα, εγώ σας δίνω μια υπόσχεση: Ποτέ δεν πρόκειται να ανήκω άλλον άντρα.

Θα είμαι η γυναίκα σας μόνο στα όνειρά μου.

Θα προσπαθήσω να είμαι ευτυχισμένη όλη μου την ζωή με αυτή την ανάμνηση.

Θα σε δω αύριο, αγάπη μου.

Φτωχέ μου Σιγκονιάκ!

Αν δεν αγαπιόσαστε, θα ήταν δική σου...

...και τώρα θα την είχες στην αγκαλιά σου.

Όλα είναι τόσο εύκολα στον έρωτα...αρκεί να μην αγαπάς.

Σσσσς...Μη φωνάξεις!

- Ήμουν σίγουρη ότι θα σ'εύρισκα εδώ. - Ήλθες να κλέψεις, ε;

Όχι. Να σε προειδοποιήσω.

Με έστειλαν να μπω στο δωμάτιό σου και ν'ανοίξω την πόρτα σου, όταν θα κοιμάσαι.

- Θα σε απαγάγουν! - Μα ποιοι;

Τους ξέρεις, ζουν στο αρχοντικό.

Πλήρωσαν τον Αυγουστίνο. Με περιμένει απ'έξω με άλλους τρεις.

Φτωχέ Αυγουστίνε. Πρώτη φορά τον προδίδω.

Και τι θα τους πεις;

Ότι δεν κοιμάσαι, ότι δε σε βρήκα στο δωμάτιό σου. Έτσι θα φύγουν.

Πρόσεχε, αυτός ο άντρας είναι τρελός για σένα! Μας έδωσε μια περιουσία.

Κοίτα πόσα χρυσά νομίσματα. Γέμισαν οι τσέπες μας χρυσάφι.

Αλλά εσύ, εσύ μου έδωσες αυτό το κολιέ. Κι αυτό, δε θα το ξεχάσω ποτέ.

Θέλω να σου δώσω και εγώ ένα δώρο. Αυτό το μαχαίρι!

Κοίτάξε, πατάς το κουμπί και χτυπάς. Έτσι! Προς τα πάνω!

Θα σου φανεί χρήσιμο, αν βρεθείς σε κίνδυνο.

Αντίο!

Και να θυμάσαι την Τσικίτα.

- Ποιος είναι; - Η Ιζαμπέλ.

Έλα μέσα!

- Υπάρχουν τίποτε άνδρες στο δρόμο; - Στο δρόμο;

Για κοίταξε!

- Ναι. - Ήρθαν για να με απαγάγουν.

- Είναι άνθρωποι του δούκα του Βαλομπρέζ! - Οι παλιάνθρωποι. 'Aνοιξε, άνοιξε!

Τον κουβά!

Μην πείτε τίποτα στον Φρακάς. Θα θελήσει να τους κυνηγήσει.

Πρέπει να τα μαζέψουμε και να φύγουμε, πριν μας συμβεί κανένα κακό.

Έχει δίκιο. 'Aντε να κοιμηθείς Ιζαμπέλ. Αύριο θα φύγουμε για το Παρίσι.

'Aνοιξε η τύχη μας. Από αύριο θα τρώμε φασιανούς σε χρυσά σερβίτσια.

- Και ποιος θα μας θα μας τα προμηθεύσει; - Ο πρίγκιπας ντε Μουσί.

Μη γυρίσεις. Κάποιος με παρακολουθεί. Τον έχω ξαναδεί, αλλά που;

Κάποιος λωποδύτης φαντάζομαι.

Αυτός ο πρίγκιπας ντε Μουσί, είναι κανένας φιλάνθρωπος;

Μας κάλεσε εξ ονόματος του Μεγαλειότατου.

Θα παίξουμε με τους Ιταλούς κωμικούς του Βασιλιά στο ξενοδοχείο "Βουργουνδία".

Σε ένα μήνα μας βλέπω στην Αυλή...

- ...σε δύο μήνες θα πάμε περιοδεία, σε τρεις... - Πρόσεχε!

- Τι απρόσεχτος. - Αυτή τη φορά δεν τα κατάφερε!

- Τι θέλετε να πείτε; - Ήθελε να σας πατήσει.

- Είδατε το οικόσημο; - Όχι.

Κρίμα. Νομίζω ότι ανήκε στον Βαλομπρέζ.

- Ένας ευγενής δεν φέρεται έτσι. - Δυστυχώς, δεν είναι όλοι οι ευγενείς σαν εσάς.

- Αφού τον αφήσαμε τραυματισμένο στο Πουατιέ. - Ένα μικρό τραύμα...

...είχε όλο τον χρόνο να αναρρώσει όσο καιρό εμφανιζόμαστε στην Ορλεάνη.

Έχετε τον νου σας, φίλε μου, μην ψάχνετε για φασαρίες...

...σας χρειαζόμαστε για να προστατεύετε την Ιζαμπέλ.

Απέτυχε, ο ηλίθιος!

Σε εσένα ανέθεσα τη δουλειά, κανάγια, όχι σε άλλον.

Αν ως αύριο βράδυ, δεν ξεφορτωθείς τον Σιγκονιάκ...

...θα σε στείλω πίσω στη φυλακή απ'όπου σε έβγαλα!

Μπορούμε να πούμε, παιδιά μου, ότι...

...έχουμε στον θίασο ένα νέο αστέρι, που ονομάζεται “τύχη”.

- Χτύπα ξύλο. - Πιάνω χρυσάφι...

...η τύχη το προτιμάει.

Στο τέλος της κακοτυχίας!

Μπορώ να κοιμηθώ εδώ απόψε;

Γιατί είστε τόσο λυπημένος, όταν οι άλλοι είναι τόσο χαρούμενοι;

Γνωρίζετε, Ιζαμπέλ, ότι η ευτυχία μου δεν εξαρτάται από την επιτυχία του θιάσου...

...αλλά μόνο από εσάς!

Απόψε να κλείσετε καλά την πόρτα σας, Ιζαμπέλ, και να μην ανοίξετε σε κανέναν.

Γιατί αυτές οι προφυλάξεις;

Νομίζω ότι το Παρίσι το βράδυ είναι πολύ πιο επικίνδυνο από το Πουατιέ.

- Μην ανησυχείτε, θα οχυρωθώ! - Καληνύχτα, Ιζαμπέλ.

Βρομόσκυλο!

Καταραμένε!

Το όνομά σου!

- Μεραντόλ. - Το αφεντικό σου;

Μίλα, κάθαρμα!

- Είναι ο Βαλομπρέζ, ε; - Ναι.

'Aκουσέ με καλά, βρομιάρη. Πες στο αφεντικό σου ότι βαρέθηκα...

...κι ότι αν δεν ικανοποιήθηκε την πρώτη φορά, θα την επαναλάβω, αλλά αυτήν τη φορά μέχρι θανάτου!

Όσο για σένα, αν ξαναδώ τη φάτσα σου στο Παρίσι, θα σε στείλω κατ'ευθείαν στην Κόλαση.

- Ε, Λαμπούρντ. - 'Aντε στο διάβολο...

...δεν ακούω κανέναν όταν παίζω.

Υπομονή, χαριτωμένε μου, σε λίγο θα είμαι ταπί.

Να, τι σου είπα; Μόνο ήταν πιο γρήγορο.

Να τα χαίρεσαι τα λεφτά σου! Έλα, παιδί μου!

Έχω μια δουλειά για σένα.

Σύμφωνοι. Ελπίζω να μην με ενοχλείς για κάτι ασήμαντο.

- Ασχολούμαι μόνο με φόνους, είναι πιο ευγενές. - Ακριβώς.

Και πάλι, δεν μου αρέσει να σκοτώνω αν δεν βρω κάποια αντίσταση.

Μείνε ήσυχος, αυτός είναι σκληρό καρύδι.

- Ακόμα καλύτερα. Ποιος είναι; - Κάποιος Φρακάς. Είναι ηθοποιός...

...τον είχα αναλάβει εγώ, αλλά τώρα με γνωρίζει και προσέχει.

- Έτσι, σκέφθηκα εσένα. - Προσοχή!

Ωραία δουλειά!

Ναι. Ένα τέτοιο χτύπημα από απόσταση είναι πιο αθόρυβο από ένα πιστόλι.

- Το κορίτσι έχει θάρρος. - Ναι, μου αρέσει η μικρή...

...θα την ήθελα στα κόλπα.

Το αφεντικό μου πληρώνει προκαταβολικά. Ορίστε τα χρήματά σου.

Ο άνθρωπός μας μένει στο ξενοδοχείο "Βουργουνδία", έτσι αύριο βράδυ...

Αρκετά, αρκετά. Φώναξε από τώρα τον παπά.

Να πιούμε ομορφούλα! Φέρνε συνέχεια κρασί!

- Δύο μπουκάλια; - Είκοσι! Οι δουλείες πάνε καλά.

Ελάτε όλοι, κερνάει ο Ζακομέ Λαμπούρντ!

- Μένει εδώ κάποια δεσποινίς Ιζαμπέλ, θέλω να τη δω. - Μάλιστα, κύριε.

Δε χρειάζεται να την ειδοποιήσεις. Στείλε έναν υπηρέτη να με συνοδεύσει.

Κάντε μου την τιμή να σας συνοδεύσω εγώ ο ίδιος, κύριε.

Περάστε.

- Εσείς; / - Συγχωρέστε αυτή την απρόσμενη επίσκεψη, δεσποινίς...

...έπρεπε να ζητήσω ακρόαση όπως από μια Βασίλισσα, αλλά φοβήθηκα την άρνησή σας.

Ω! Αφήστε τα μεγάλα λόγια των σαλονιών, κύριε δούκα...

...πιάνουν στους ομοίους σας, όχι σε μένα.

Είμαι μια ηθοποιός και χάνετε τον χρόνο σας λέγοντάς τα σε εμένα!

Παρ'όλα αυτά, εγώ θέλω να σας τα πω. Γεμίσατε την ζωή μου, Ιζαμπέλ...

...και τώρα είμαι σκλάβος σας. Ένας σκλάβος πεισματάρης.

Διάλεξα την σκλαβιά μου και δεν την αλλάζω.

Κύριε, για μια τέτοια σκλαβιά χρειάζονται δύο που να την θέλουν.

Ο σκλάβος και ο αφέντης.

- Ή η ερωμένη. - Ακριβώς!

Δεν είμαι ερωμένη σας και δε θα γίνω ποτέ! Τι άλλο να κάνω για να με καταλάβετε;

Έχετε τόσο μικρή πείρα με τις γυναίκες, που δεν καταλαβαίνετε κάποια πράγματα;

Η αυθάδειά σας με διασκεδάζει, αλλά γνωρίζω την αιτία.

- Τότε γιατί συνεχίζετε να με κυνηγάτε; - Γιατί αυτή η αιτία μπορεί να είναι εφήμερη.

Και αν τώρα ζηλεύω τον Σιγκονιάκ, τον λυπάμαι κιόλας.

Τι θέλετε να πείτε;

- Απόψε είδα ένα παράξενο όνειρο. - Τι όνειρο;

Ονειρεύτηκα ότι αυτός ο αγαπητός, ο φτωχός Σιγκονιάκ...

...έπεσε θύμα ενός θανάσιμου δυστυχήματος, από τα χειρότερα που συμβαίνουν.

- Οι δρόμοι του Παρισιού είναι επικίνδυνοι τη νύχτα. - Είστε ένα τέρας!

Με κολακεύετε.

Κι όμως πιστέψτε με, απεχθάνομαι να χύνεται αίμα, εκτός αν είναι απαραίτητο...

...κι αυτή την φορά μπορεί να μην είναι απαραίτητο.

Εσείς μπορείτε να κάνετε κάτι για να τον σώσετε.

Μόνο μια μικρή λέξη: "Ναι"!

- Δηλαδή ο κύριος Σιγκονιάκ κινδυνεύει; - Έτσι φαίνεται.

- Απόψε; - Ίσως.

Αλλά έχετε τη δύναμη να εμποδίσετε το κακό.

Σας προτείνω μια ανταλλαγή: Τη ζωή του Σιγκονιάκ...

- ...για λίγες ώρες της δικής σας. - Κύριε!

Δεν θα είμαι απαιτητικός. Μια νύχτα μόνο.

Απόψε.

Τα μεσάνυχτα θα στείλω μια άμαξα να σας πάρει...

...και την αυγή οι επιθυμίες σας θα εισακουστούν.

Και δεν θα τρέμετε πια για την ζωή αυτού που νομίζετε ότι αγαπάτε.

- Φύγετε! - Προσέξτε...

...αν με διώξετε θα πείτε αντίο στον Σιγκονιάκ!

Και εσείς, κύριε, θα πείτε αντίο στην Ιζαμπέλ!

Αν πάθει κάτι εξ αιτίας μου, δε θα ζήσω ούτε μια μέρα παραπάνω, ούτε μια ώρα!

Τι ωραία λόγια! Ίσως τα πιστεύετε αυτά στο θέατρο, Ιζαμπέλ...

...μα στην ζωή τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Το ότι ο γενναίος Σιγκονιάκ θα εξαφανισθεί, είναι περιττό να το επαναλάβω.

Αλλά εσείς αποφασίζετε αν θα εξαφανισθεί από τον κόσμο ή μόνο από την καρδιά σας!

Του εύχομαι μακροημέρευση.

Μα είμαι υπομονετικός και θα περιμένω την απάντησή σας ακόμα...

...για μια ώρα, ή δυο.

Φύγετε! Αυτή είναι η τελευταία μου λέξη!

Τόσο το χειρότερο για σας, Ιζαμπέλ. Εσείς το θελήσατε!

- Καλή απόκρουση, κύριε. Έχετε γνώσεις! - Και τις χρησιμοποιώ!

Το βλέπω!

Αποφύγετε αυτό!

Τέλεια...Θα διασκεδάσουμε.

- A, κύριε, έχετε υπέροχη μέθοδο! - Στις διαταγές σας.

Θαυμάσια, σας παραδέχομαι!

Συγγνώμη για την αδιακρισία μου, κύριε, το όνομα του δάσκάλου σας;

- Τζιρολάμο; - Όχι.

- Παρακουέντες; - Ούτε αυτός.

- Τότε ο ντε Μπασί. - Καμία σχέση.

- Μα ποιος είναι; - Ένας παλιός στρατιώτης του πατέρα μου.

Πάρτε αυτό για παράδειγμα, ήταν το αγαπημένο του χτύπημα.

Διάβολε! Παραλίγο να με σουβλίσετε.

Τώρα είναι η σειρά μου! Είστε πολύ καλός, κι ανταποδίδετε τα χτυπήματά ένα προς ένα.

Αλλά το δικό μου είναι το επιστέγασμα της ευγενικής τέχνης των όπλων. Το κόσμημά μου, η κορωνίδα μου.

Μου πήρε δέκα χρόνια για να το τελειοποιήσω, και κανείς δεν επέζησε από αυτό.

Αλλά πριν πεθάνετε, ξεκουραστείτε λίγο. Ας περπατήσουμε.

Αν αποκρούσετε αυτό το χτύπημα, θα σας το μάθω.

Είναι το μόνο δώρο που μπορώ να σας κάνω, μα το αξίζετε. Αυτά ήθελα να σας πω.

Και τώρα, κύριε, εμπιστευτείτε την ψυχή σας εκεί που πρέπει...

...και φυλαχτείτε!

Κύριε, αν δεν έχετε το υπόλοιπο σπαθί στο σώμα σας, είστε Θεός.

Τότε θα πρέπει να είμαι και μεγάθυμος.

Μπορώ να σας σκοτώσω επιτόπου, αλλά δε θα το κάνω, γιατί με διασκεδάζετε.

Καπιτέν, θεωρήστε με σκλάβο σας.

Με πλήρωσαν να σας σκοτώσω, αλλά έχω ξοδέψει τα χρήματα.

Αλλά δεν πειράζει. Θα κλέψω για να τα επιστρέψω.

Μα τι είπα; Σκλάβος σας; Σκύλος σας!

Σκύλος να φυλάει ή να κυνηγάει, σύμφωνα με τις διαταγές σας.

Σφυρίξτε και θα είμαι εκεί.

Λοιπόν, ζώο, που βρισκόμαστε; Ο ξιφομάχος σου τον σκότωσε;

Μην ανησυχείτε, είναι η καλύτερη λάμα της πόλης.

- Κύριε Δούκα, ένας άντρας... - Είναι ο Λαμπούρντ!

- Είναι η ώρα του. - Να περάσει!

- Τι φάρσα είναι αυτή; - Πρώτη φορά δεν τήρησα συμβόλαιό μου.

Και επειδή είμαι αξιοπρεπής επαγγελματίας...

...σας επιστρέφω τα χρήματα, αφού δεν τα κέρδισα.

- Είναι όλα εδώ. - Αυτός είναι ο παλικαράς σου;

- Ο ηλίθιος, ο ανίκανος! - Κύριε...

...έχω σκοτώσει 37 άτομα και κανείς δεν μπόρεσε ούτε να με γρατσουνίσει.

- Χτύπησα τον Φρακάς με το καλύτερο σπαθί μου. - Και λοιπόν;

Κοιτάξτε πως το κατάντησε. Να σκοτώσω αυτόν τον άντρα, είναι πάνω απ'τις δυνάμεις μου.

Γι'αυτό ήρθα να σας ειδοποιήσω, κύριε δούκα, ότι δεν μπορείτε πια να βασίζεστε σε εμένα.

Θα μπορούσα να κρατήσω τα χρήματα για τον κίνδυνο που πέρασα, αλλά είμαι φιλότιμος.

Κράτησε τα χρήματα να πιεις στην υγεία μου, ανόητε!

Ευχαριστώ, πρίγκιπα μου.

Και τώρα, εγώ αποσύρομαι από την υπόθεση που αφορά τον Φρακάς, αλλά...

...μπορεί να την αναλάβει, αν θέλετε, το έτερό μου ήμισυ, ο ιππότης Μαλαρτίκ.

Αξίζει όλη σας την εμπιστοσύνη. Επιτρέψτε μου.

Στις διαταγές σας, κύριε!

Είναι καλά ενημερωμένος για την εναλλακτική λύση σας...

...κι έχει ένα υπέροχο σχέδιο για για να απαγάγει την ηθοποιό σας.

Μα δε θέλω να καταχραστώ την υπομονή της εξοχότητάς σας.

- Ποιο είναι αυτό το σχέδιο; - Λοιπόν, αύριο βράδυ οι Ιταλοί ηθοποιοί...

...μαζί με τον θίασο του Ηρώδη, θα παίξουν μπροστά στον Βασιλιά...

- 'Aθλιε! Ατιμάσατε αυτή την γυναίκα. - Πρέπει να επανορθώσετε.

Θα κάνω ό,τι θέλετε, κύριοι.

Θα την παντρευτείτε;

Ή θα αρνηθείτε και θα σας στείλουμε στους προγόνους σας;

- Θα την παντρευτώ! - Έλα στην αγκαλιά μου!

- Όχι, όχι αυτήν, όχι! - Ναι!

Μουσί!

- Μεγαλειότατε; - Αυτοί οι άνθρωποι με διασκεδάζουν.

- Θέλω να τους συγχαρώ. - Μάλιστα, Μεγαλειότατε!

Συναγερμός! Κλέβουν τον πρίγκιπα! Συναγερμός! Συναγερμός!

Συναγερμός! Συναγερμός! Φρουρά...στα όπλα...

Γρήγορα! Γρήγορα!

Συναγερμός! Στα όπλα... Φρουρά...στα όπλα...Δολοφόνοι...

Φύγε!

- Σε πιάσαμε, άθλιε! - Κύριε, κύριε, σκότωσε τον γέρο-Πικάρ.

Ειδοποιήστε αμέσως τον πατέρα μου!

Σας ευχαριστώ που ήλθατε στο Παρίσι, κύριε Σκαραμούς.

Χάρη σε εσάς και τους συναδέλφους σας, ξεχάσαμε για λίγο τις στενοχώριες μας.

Θα βρω τρόπο να σας το ανταποδώσω.

"Φίλοι μου, μου άρεσε ο τρόπος που..."

Συγχωρείστε την αδιακρισία μου, δεσποινίς...

...αλλά το χαριτωμένο σας πρόσωπό, μου θυμίζει ένα άλλο...

...που γνώριζα πολύ καλά.

- Μπορώ να ρωτήσω το όνομά σας; - Ονομάζομαι Ιζαμπέλ, κύριέ μου.

- Το ξέρω, αλλά το υπόλοιπο; - Δυστυχώς δεν έχω άλλο όνομα, κύριε.

Όσο για εσάς, κύριε καπιτέν Φρακάς, διαθέτετε σπουδαία αίσθηση της φάρσας.

Υπήρχε αλήθεια στο παίξιμό σας. Σας συγχαίρω.

Ζητώ από τη Μεγαλειότητά σας την άδεια να αποσυρθώ.

Με ειδοποίησε ο γιος μου για μια πολύ σοβαρή υπόθεση.

Πηγαίνετε. Θα γυρίσουμε στο Λούβρο με τον κύριο ντε Κρεκί.

Έχω μεγάλη θλίψη, πατέρα. Τον αγαπούσα πολύ.

Θρηνώ μαζί σας. Ήταν ο πιο αφοσιωμένος υπηρέτης.

Αισθάνομαι ότι τα παιδικά μου χρόνια έφυγαν μαζί του.

Παίζαμε μαζί όλα τα παιχνίδια.

- Σ'αυτόν εμπιστευόμουνα τα μυστικά μου. - Το ξέρω.

Αισθανόμουνα ακόμη και μια μικρή ζήλια για τον σύνδεσμο που είχατε.

Ήσασταν πιο κοντά σε εκείνον από εμένα.

Μαζί σας ένοιωθα αμήχανα, πατέρα. Ακόμα και τώρα νοιώθω αμήχανα.

Λυπάμαι. Συχνά υπέφερα γιατί νόμιζα ότι είστε σκληρόκαρδος.

Είναι αλήθεια ότι μερικές φορές έτσι δείχνετε.

Ίσως η δική σας συγκαταβατικότητα έκανε την ζωή μου πολύ εύκολη.

Δεν έχει σημασία. Χαίρομαι που κάτω από αυτές τις θλιβερές συνθήκες...

...δείχνετε ότι είστε πιο ανθρώπινος.

- Είμαι ο διαχειριστής του κόμη Παμορέιγ. - Πώς μπορώ να σας φανώ χρήσιμος;

Ο αφέντης μου θέλει να δώσετε μια παράσταση στον πύργο του.

Με επιφόρτισε να σας ζητήσω, αν δεχτείτε να έλθετε στα κτήματά του, που απέχουν λίγες λεύγες.

Ο αφέντης μου δεν είναι άνθρωπος που κάνει παζάρια, και την αμοιβή σας θα την κανονίσετε εσείς.

Ευχαριστώ τον αφέντη σας, αλλά είναι δύσκολο να λείψουμε από το Παρίσι τώρα.

- Παίζουμε εδώ τέσσερις φορές την εβδομάδα. - Μια ημέρα είναι αρκετή.

Στην περίπτωση που θα συμφωνήσετε...

...με επιφόρτισε να σας δώσω αυτές τις εκατό πιστόλες ως προκαταβολή.

Αφού ο κόμης είναι προστάτης των τεχνών, δεν μπορώ να αρνηθώ.

Θα έλθουμε μεθαύριο. Πού είναι το κάστρο;

Στο δρόμο για το Σεβρέζ, αλλά μην σας απασχολεί.

Θα κανονίσω να σας περιμένουν στο σταυροδρόμι των τεσσάρων δρόμων.

Ή ήρθαμε πολύ νωρίς, ή ήρθαμε πολύ αργά.

Α, το αγαπώ το δάσος.

Σε δάσος πέρασα τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου.

Και εμείς, σε δάσος συναντηθήκαμε για πρώτη φορά.

- Είχατε φύλλα στα μαλλιά σας. - Φορούσατε ένα γαλάζιο φόρεμα.

Λυπηθείτε ένα φτωχό που έχασε το μάτι του στη μάχη του Κορμπί.

- Τον καημένο! - Ήσουν στρατιώτης;

- Στη υπηρεσία του κυρίου ντ'Αράν. - Πάρε.

Φιλίπ! Βοήθεια! Βοήθεια!

- Βοήθεια! - Ιζαμπέλ!

Βοηθείστε με, Φιλίπ!

Βοηθείστε με, Φιλίπ!

Βοήθεια, Φιλίπ!

Φιλίπ!

Φύγε!

Σίγουρα είναι άλλο ένα κόλπο του Βαλομπρέζ!

- Θα ψάξω το δάσος όλη τη νύχτα και θα τη βρω! - Περιμένετε!

- Ο πύργος του Παμορέιγ, παρακαλώ; - Ο πύργος του ποιου;

- Του Παμορέιγ! - Δεν είμαι κουφή, σας άκουσα...

...αλλά δεν υπάρχει Παμορέιγ πουθενά εδώ σε όλη την περιοχή.

Τι σας έλεγα; Ένας πύργος φάντασμα που ήταν παγίδα. Όλα είναι ξεκάθαρα τώρα.

Εμπρός, Ηρώδη, γρήγορα στο Παρίσι! Μόνο εκεί θα βρούμε τα ίχνη του Βαλομπρέζ.

- Έχεις ακόμα το μαχαίρι μου; - Ναι.

- Ακόνισέ το στο δέρμα του παπουτσιού σου! - Γιατί το λες αυτό;

Για τίποτα! Όποιος θέλει να αμυνθεί, προετοιμάζει τα όπλα του!

Πώς βρέθηκες εδώ;

Είμαι στην συμμορία τώρα. Τα σκυλιά του Βασιλιά έπιασαν τον Αυγουστίνο μου!

- Αλλά δεν θέλω εσύ να πάθεις κακό. - Γνωρίζεις πού βρισκόμαστε;

Ναι! Στου άρχοντα που ήθελε να σε απαγάγει στο Πουατιέ. Ο πύργος έχει το όνομά του.

- Βαλομπρέζ; - Ναι, αυτός είναι!

Τον απεχθάνεσαι, έτσι; Και θα ήθελες να δραπετεύσεις.

Κοίταξε! Δεν μπορώ να σε ελευθερώσω.

Αλλά μπορώ να πω στον αγαπημένο σου που είσαι.

Αλήθεια, θα το κάνεις αυτό;

- Για σένα, ναι! - Μα θα μπορέσεις να βγεις; Η γέφυρα είναι σηκωμένη.

Δεν ξέρεις την Τσικίτα.

Τότε, τρέξε στο λιμάνι και δείξε αυτό το δαχτυλίδι στον καπιτέν Φρακάς...

...για να καταλάβει ότι σε στέλνω εγώ.

Ως την αυγή, θα τον έχω ειδοποιήσει.

Θα γυρίσεις; Θα σου δώσω ό,τι θελήσεις.

Από εσένα δεν θέλω τίποτα!

Όμως, θα μου δώσεις ένα φιλί; Κανείς ποτέ δε με έχει φιλήσει.

- Μπορώ να έλθω μαζί σου; - Όχι, θα πέσεις!

Τώρα κόψε το σχοινί.

Αντίο.

Δεν μπορώ να καταλάβω.

Ο Βαλομπρέζ ήταν όλη τη μέρα με τον Βασιλιά και το βράδυ έπαιζε χαρτιά στο Σαιν Ζερμέν.

Αν είναι όπως τα λες, τώρα θα έχει φύγει.

- Τι κάνεις εσύ εδώ; - Σε ψάχνω.

- Αν θέλεις να την ελευθερώσεις, σε περιμένει! - Πού;

Στο Σαιντ α Πιέρ, στον πύργο του Βαλομπρέζ!

Μην την εμπιστεύεστε. Είναι μέλος της συμμορίας.

Το αναγνωρίζεις αυτό;

Μη χάνετε λεπτό. Πάμε, εσύ να μας οδηγήσεις.

Έρχομαι μαζί σας. Ο βαρόνος θα έχει πρόβλημα. Θα το διασκεδάσουμε!

Θάνατος!

Δολοφόνε! Δολοφόνε! Θάνατος!

Ό...Ό...Ανοίξτε δρόμο!

- Ο Αυγουστίνος! - Πού πας;

Φύγε! Αλλιώς θα σου σπάσω το κεφάλι!

Σ'αγαπώ!

Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτήν. Πάμε!

Αναγνωρίσαμε αμέσως την κλέφτρα.

Είχε μαζί της αυτό το κολιέ και αυτό το δαχτυλίδι. Πιστεύουμε ότι σας ανήκουν, κύριε.

- Όχι! - Το κολιέ δεν είναι δικό μου, πράγματι...

...αλλά το δαχτυλίδι είναι. Έχει τον θυρεό μου. Από πού το έκλεψες; Από εδώ;

Δεν το έκλεψα! Μου το έδωσε μια κυρία!

Ποια κυρία;

- Δεν ξέρω το όνομά της. - Φυσικά.

Σας ορκίζομαι ότι είναι αλήθεια! Μου το έδωσε χθες το βράδυ, στον πύργο του Βαλομπρέζ.

Λες ψέματα! Ο πύργος δεν κατοικείται τέτοια εποχή.

Κατοικείται! Ο άρχοντας που τη θέλει, την απήγαγε.

- Την κρατάει εκεί, αιχμάλωτη! - Συνέχισε.

- Δε με πιστεύετε! - Καθόλου.

Δεν με νοιάζει. Ο καπιτέν Φρακάς με πίστεψε...

...και μόλις του έδειξα το δαχτυλίδι, έφυγε τρέχοντας.

Επειδή ο καπιτέν Φρακάς, γνωρίζει αυτή την μυστηριώδη κυρία!

Βέβαια. Παίζουν στον ίδιο θίασο.

Η Ιζαμπέλ. Ώστε ο Βαλομπρέζ την απήγαγε!

Ιππότη, φέρτε την κοσμηματοθήκη μου. Θέλω να ελέγξω κάτι.

Πλησίασε. Τώρα ξέρω ότι δεν είπες ψέματα.

Έλα. Πάρε το κολιέ σου...

...όσο για το δαχτυλίδι, θα το δώσω εγώ προσωπικά στην ιδιοκτήτριά του.

Πάρτε την από εδώ!

Την άμαξά μου. Αμέσως!

- Κύριε, μπορώ να μάθω το μυστικό; - Αυτό το δαχτυλίδι, ιππότη...

...το είχα δώσει παλιά σε μια ηθοποιό που λεγόταν Κορνελιά. Ήταν η μεγάλη αγάπη της ζωής μου.

Έφτιαξα και εγώ ένα πανομοιότυπο, αυτό εδώ, και όταν μας χώρισαν...

...μας χρησίμευαν για να σφραγίζουμε την αλληλογραφία μας.

Αν είναι όπως υποθέτω, τότε η Ιζαμπέλ είναι κόρη της Κορνελιά.

Και κόρη σας, και αδελφή του Βαλομπρέζ!

Πάμε, ιππότη! Ας ευχηθούμε να μην είναι αργά!

Καθυστέρησα μια ημέρα την ευτυχία που σας υποσχέθηκα...

...μα ελπίζω αυτή η καθυστέρηση να αύξησε το μίσος σας για μένα, Ιζαμπέλ.

Το μίσος αυξάνει την επιθυμία μου.

Πείτε μου ότι με μισείτε! Ότι με περιφρονείτε!

Δε μιλάτε;

Τόσο το καλύτερο, η σιωπή σας είναι πιο εύγλωττη.

Μπράβο, αντισταθείτε. Η ήττα σας θα είναι πιο προκλητική.

- Είσθε αγενής! - Πρώτη νίκη. Μιλήσατε!

Ακόμα και να φύγεις από εδώ, κανείς, με ακούς; Κανείς δεν θα σε πιστέψει!

Η υπόληψή σου κηλιδώθηκε από εμένα...

...για πάντα!

Αφήστε με!

- Μείνετε μακριά, αλλιώς... - Μου αρέσεις.

Όσο πιο πολύ θυμώνεις, τόσο πιο όμορφη είσαι.

Φυλαχτείτε!

Χτύπα καρδιά μου!

Χτύπα ομορφιά μου!

Όσο και να αντισταθείς, θα γίνεις δική μου. Γιατί έτσι το θέλω εγώ!

Συναγερμός! Συναγερμός! Στα όπλα! Γρήγορα!

Φιλίπ!

Φιλίπ, βοήθησέ με!

Βοήθησέ με, Φιλίπ!

Επάνω! Γρήγορα!

Σε προειδοποίησα, κανάγια, ότι αν σε ξαναβρώ στον δρόμο μου, θα σε στείλω στην Κόλαση!

Και τηρώ πάντα τις υποσχέσεις μου!

Βοήθεια, Φιλίπ! Βοήθεια!

Εδώ! Είναι δύο που το σκάνε.

- Γαμώτο, αστόχησα! - Ατύχησες, φίλε μου, και είμαι και ογκώδης!

'Aρπαξ'την!

'Aσ'τον σε μένα!

Ηρώδη, γρήγορα, στη βάρκα!

- Κύριε ντε Λαμπούρντ! - Μάλιστα, κύριε ντε Μαλαρτίκ!

Αλλάξατε στρατόπεδο;

Πράγματι. Αλλά να μην σας εμποδίσω να βγάλετε το μεροκάματο!

Φιλίπ, βοήθεια! Αχ, Φιλίπ!

Αφήστε με, σας παρακαλώ! Φιλίπ!

Πάρτε την από δω. Θ'αναλάβω εγώ τον κύριο.

- Δε μου μένει παρά να κάνω τον σταυρό μου. - Αυτά έχει η δουλειά μας, σύντροφε.

Λοιπόν, τώρα που είμαι νεκρός τι θα κάνεις μ'εμένα;

Θα σου επιτρέψω να παρακολουθήσεις τις εξελίξεις, αλλά μόνον ως θεατής.

- Ωραίο αυτό! - Ναι, ο μικρός δεν τα πάει άσχημα.

- Δεν έχει πυγμή, μα... - Μα έχει μάτι!

Ναι, καλό για τις αίθουσες οπλασκίας, μα όχι για αληθινές μονομαχίες.

Εκατό πιστόλες στον δούκα.

- Τις έχεις; - Όχι, αλλά το υπόσχομαι.

Σύμφωνοι, αλλά θα χάσεις.

Ο αγώνας δεν είναι πια ευγενής, ας επέμβουμε.

'Aς΄τους. Δες πως μάχεται κάποιος όταν αγαπά!

Κάτω τα όπλα! Γρήγορα! Κάτω τα όπλα!

Κύριε, πολεμήστε σαν ευγενής.

Ιζαμπέλ!

Ιζαμπέλ, Ιζαμπέλ αγάπη μου!

- Είστε ασφαλής! - Φιλίπ!

Κύριε, γνωρίζω τις συνθήκες που σας ανάγκασαν να εισβάλετε στον πύργο μου...

...με τα όπλα στα χέρια. Δεν είμαι θυμωμένος μαζί σας.

Η βία προκαλεί δικαιολογημένη βία.

Όσο για εσάς, που υπηρετήσατε μια δολοπλοκία, εξαφανιστείτε!

Είστε τραυματισμένη, δεσποινίς;

Πείτε μου, παιδί μου, αυτό το δαχτυλίδι σας ανήκει;

- Ναι, κύριε. - Και ποιος σας το έδωσε;

Η μητέρα μου, Κορνελιά.

Η διαίσθησή μου δεν γελάστηκε, ιππότη. Γίνονται ακόμα θαύματα!

Ναι, θαύματα, Ιζαμπέλ!

Η μητέρα σας κι εγώ, κάποτε αγαπηθήκαμε πολύ.

Και δεν έχω πια καμία αμφιβολία ότι είστε παιδί μου.

Όλα αυτά τα χρόνια σας αναζητούσα, αλλά μάταια.

Και σας βρήκα απόψε, χάρις στο άλλο παιδί μου, τον γιο μου...

...έναν άνθρωπο ανάξιο για μένα και για το όνομα που φέρει.

Για σας μιλούσα, κύριε, και θα σας κρίνω όπως σας αξίζει!

Πάντοτε συγχωρούσα όλες σας τις ανοησίες...

...αλλά σήμερα δε βρίσκω καμία δικαιολογία για ένα τόσο προμελετημένο έγκλημα!

Ξέρετε ποια είναι αυτή η κοπέλα που της φερθήκατε τόσο άσχημα;

Είναι η κόρη της ηθοποιού που σας έχω μιλήσει και άρα κόρη μου.

Αν είναι έτσι, πατέρα, θα πάρει την θέση μου.

- Τι έχετε; - Τίποτα πατέρα. Τίποτα...Πεθαίνω...

Γρήγορα, καλέστε τον γιατρό! Και εσείς, πάρτε τον στο δωμάτιο του.

- Αντίο, Ιζαμπέλ! - Αντίο; Μα γιατί;

Γιατί σκότωσα τον αδελφό σας, Ιζαμπέλ. Δεν έκανα κάτι άτιμο...

...πολέμησα με αξιοπρέπεια...

...και αν δεν είχε πέσει επάνω στο σπαθί μου, ίσως του είχα σώσει και πάλι τη ζωή.

Αλλά η ευτυχία μας δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί στα μάτια του πατέρα σου...

- ...θα είμαι πάντα ο δολοφόνος του. - Φιλίπ, σας αγαπώ!

Δε θα αγαπήσω άλλον εκτός από εσάς. Δε θέλω να σας χάσω, Φιλίπ!

Είναι σοβαρό τραύμα, αλλά το ξίφος δεν τρύπησε τον πνεύμονα.

Θα τον σώσουμε, κύριε!

- Ναι. - Α! Τι σας έλεγα;

Εμείς οι άνθρωποι των όπλων, ξέρουμε περισσότερα...

- ...απ'όλους τους γιατρούς. - Τι θα γίνει τώρα;

- Θα τελειώσει με τον πιο ευτυχισμένο τρόπο. - Είναι σίγουρο;

Είναι ένα κείμενο που έγραψα εγώ και θα το παίξετε εσείς.

Οι ρόλοι διανέμονται. Εγώ είμαι ο πρίγκιπας ντε Μουσί!

- Και εγώ η Ιζαμπέλ. - Τέλεια! Η επιλογή είναι σωστή.

Εσείς ο Σιγκονιάκ και εσείς ο Βαλομπρέζ.

- Δεν θα έχω τι να πω, αφού είμαι σε κώμα. - Οι βουβοί ρόλοι είναι οι πιο δύσκολοι.

Έτοιμοι; Ανοίγει η αυλαία για την τελευταία πράξη.

Έλα στην αγκαλιά μου, παιδί μου.

Ο αδερφός σου σώθηκε, αγαπητό ξανθό κεφάλι.

Πρέπει να χωρίσουμε, αγαπητή Ιζαμπέλ.

Να χωρίσουμε; Ποτέ! Τι σκέπτεστε, Φιλίπ;

Αλίμονο! Ότι δεν με παντρευτήκατε όταν ήσαστε μια άσημη ηθοποιός.

Τώρα, τα ερείπια της οικογένειάς μου, δεν είναι τίποτα για σας!

Μα εγώ δεν λέω τίποτα.

- Πάψε! - Καλά, θα πάψω.

Μα...μα ο πλούτος δε φέρνει την ευτυχία, έτσι δεν είναι, πατέρα;

Ναι, αγαπητό ξανθό κεφάλι.

Γνωρίζω τους Σιγκονιάκ και είναι πιο παλιά οικογένεια από τους ντε Μουσί.

Θα σας παρουσιάσω εγώ ο ίδιος στον Μεγαλειότατο...

...και δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι ο Βασιλιάς θα σας αποκαταστήσει όπως σας αξίζει.

- Κύριέ μου! - Ω, δίκαιε πατέρα μου!

Να είστε ευτυχισμένοι, παιδιά μου!

Ω, αγαπητό, αγαπητό...ξανθό κεφάλι.

Λοιπόν...Εδώ επεμβαίνω εγώ, έτσι;

Στην σκηνή της μεταμέλειας θα είμαι πολύ συγκινητικός!

Πολύ αργά, παιδί μου, η σκηνή μόλις τελείωσε!

Υπήρχε κάποτε ένας πύργος γνωστός ως "ο πύργος της δυστυχίας".

Που θα γίνει "ο πύργος της ευτυχίας"!

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΧΑΡΗΣ Ι.