Original subtitles

DIT GAAT OVER HET GROOTSTE BRITSE KRANTENSCHANDAAL OOIT.

SOMMIGE NAMEN, KARAKTERS EN SCENES ZIJN GECREËERD OMWILLE VAN DE DRAMTIEK.

Twee vragen houden een journalist voortdurend bezig…

'Hoe vertel je een verhaal?'…

maar misschien nog belangrijker: 'Waarom vertel je het?'

Stel je een land voor.

Mooi weer. Doe mooi weer.

Nou, mooi weer voor Engeland.

Stel je voor dat de mensen in dit land geloven dat ze in een democratie leven.

Geloven in hun eigen vrijheid.

Maar ze worden misbruikt…

door een macht die zo alledaags is, dat ze 'm niet zien.

Een verraderlijke combinatie van pers, politie en politici…

die zich in het volle zicht verbergen.

Stel je een land voor waar die verhulling…

Stel je een land voor waar de media…

Shit!

Stel je voor dat alles gewist wordt.

Klinkklare onzin.

Ik ben Nick Davies. Ik ben journalist…

en dit verhaal eindigt met zeven grote politie-onderzoeken…

bijna veertig veroordelingen…

en het op de knieën brengen van 'n paar van de machtigste mensen in dit land.

Te opschepperig.

Ik ben Nick Davies.

Ik ben journalist.

Goedemorgen. Ik meld me even.

Alles begon met Stuart Kuttner.

Hallo.

Nee.

Dit is mijn meest verontrustende verhaal ooit.

Een verhaal over machtsmisbruik en het verbergen van de waarheid.

Hoi. Nick Davies voor het programma Today.

Ik ben te laat.

De Britse journalistiek is slordig en moreel bankroet.

Dat beweert journalist Nick Davies, in zijn boek over…

hoe vaak kranten via illegale methodes hun verhalen rond krijgen.

Het heet 'Flat Earth News' en Nick Davies is nu bij ons.

Goedemorgen. -Hallo.

Je zegt 'slordig' omdat kranten liever persberichten gebruiken…

dan dat ze eigen verhalen maken…

en 'moreel failliet' omdat ze illegaal te werk gaan.

Het verbindend element tussen al die zaken…

is dat de journalistieke logica is vervangen door commerciële logica.

Journalisten hebben geen tijd en middelen meer voor goed werk.

Dus redigeren ze enkel ongecontroleerd tweedehands materiaal.

Maar je aantijging dat er sprake is van crimineel gedrag gaat veel verder.

En dat dat algemeen geaccepteerd is binnen de pers.

Dat wil zeggen dat je privé-detectives inhuurt.

Ze huren privédetectives in om je bankafschriften…

je creditcardafschriften, telefoonnota's belastinggegevens…

zelfs je gezondheidsgegevens te bemachtigen.

Dat is allemaal illegaal.

Hoofdredacteur John Mullin van The Independent on Sunday…

en hoofdredacteur Stuart Kuttner News of the World zijn hier ook.

John Mullin, herken je dit?

Ik heb het boek nog maar half gelezen…

de tweede helft nog niet…

en ja, de journalistiek is nu moeilijker dan 20, 30 jaar geleden.

Maar de stelling dat alle journalisten alleen maar persberichten redigeren…

lijkt me onjuist. -Stuart Kuttner?

Ik zal zeggen wat ik vind.

Toen ik naar Nick Davies luisterde…

dacht ik dat hij vanaf een redactie op een andere planeet sprak.

Ik herken er niets van.

Ik heb jarenlang voor kranten in Fleet Street gewerkt.

En nu bij de News of the World…

Maar wat klopte er dan niet van wat hij zei?

Hij praat over snel werk, PR-belangen, commercieel belang.

Geen van mijn journalisten bij News of The World herkent dat.

Maar de manier dan waarop die mensen aan verhalen komen…

en toegang hebben tot privé-gegevens?

Als dat gebeurt, zou dat niet moeten gebeuren.

Het is één keer gebeurd bij News of the World.

Die journalist is ontslagen en ging de gevangenis in.

De hoofdredacteur nam ontslag.

En Nick noemt dit wel…

maar zwijgt over The Guardians eigen misdrijf…

toen die krant de handtekening van een minister vervalste.

Op de details daarvan wil ik niet ingaan. Nick Davies aantijging…

Dat mag zo zijn, maar Nick valt ons beroep aan…

en ik geloof juist dat dat een eervol beroep is.

Heb je het gehoord? -Was dat maar niet zo.

Je bent te aardig.

Ik zei al dat de journalistiek aanvallen in Today niet verstandig was.

Ik wou je spreken voor ik naar huis ga.

Gelukkig sprak je er niet namens The Guardian.

Je had het over je boek.

Mijn boek.

Maar Kuttner wilde ons wel besmeuren via jou.

Ik wil eruit.

Weet je iets van bakwedstrijden? -Nee.

Ik wil weten hoeveel mensen vals spelen bij bakwedstrijden.

Een rond getal.

Echt een onderzoek voor The Guardian.

Niet helemaal weg. Ik wil naar Brussel.

Iets nieuws onderzoeken, iets goed betaald.

Tuurlijk. -Dan kan ik pendelen.

De kinderen zijn nu oud genoeg om… -Ik heb je hier nodig.

Sadiq Khan. Afgeluisterd.

Een 40 jaar oude conventie geschonden. Om de Amerikanen tevreden te stemmen.

Dat roept om een goede journalist.

Alan, ik ben doodop. Niemand mag me.

Toe. Ik mag je.

Soms.

Er zijn vast ook enkele anderen… -Toe.

Zelfmedelijden verlost je niet. We praten morgen verder.

Ik ben freelance. Ik hoef dus morgen niet met je te praten.

Je bent freelancer met zo goed als één werkgever.

Ik zeg dat je morgen met me zou moeten praten.

Stuart Kuttner heeft ons allemaal wel eens afgebrand.

Tot kijk.

Ik zal 't uitleggen. Alan is…

Nou, we zijn samen opgegroeid. In de journalistiek dan.

En hij heeft altijd begrepen… Sorry.

Ja. -Nick Davies?

Met wie spreek ik? -Ik ben…

Gecensureerd, sorry. We noemen hem Mr Apollo, omdat…

Nou, eigenlijk, omdat hij…

Laat maar.

Hoe komt u aan dit nummer?

Kuttner vergist zich. -Nou, ik ook zo vaak.

Vooral vandaag met meedoen aan Today.

Hij zei dat het één keer gebeurd was.

Het is één keer gebeurd bij News of the World.

De journalist is ontslagen en ging de cel in.

De hoofdredacteur nam ontslag.

U hebt het over telefoon hacken.

Nick, je boek is nog maar het begin.

We moeten elkaar persoonlijk ontmoeten, ergens absoluut discreet.

Wat ik heb, zal je bevallen.

Waar en wanneer?

Eerst was het zo goed als niks.

Twee mannen waren in 2006 gearresteerd wegens het hacken van telefoons.

De privé-detective Glenn Mulcaire…

En royalty-redacteur Clive Goodman van News of the World.

Ze kregen korte straffen.

Ze kregen weinig aandacht. Maar de misdaad was ongewoon.

Ze hadden ontdekt dat ze voicemails van anderen konden afluisteren…

en hadden maandenlang drie medewerkers van Prins William afgeluisterd.

Hoe? Dat zeiden ze niet.

Waarom? Om privé-informatie te ontdekken.

Daarmee begonnen de volgende zes jaar van mijn leven.

Ik heb niemand verteld wie Mr Apollo is.

Al zijn er gissingen gedaan.

Slechte gissing.

Nee.

Nee, het spijt me. U bent het niet.

Oh, kom op, zeg.

Hoi.

Kom je binnen of…? -Graag.

Dit is mooi.

U hebt een mooie kamer gekozen.

Betaalt The Guardian dit?

Zo ja, dan smeek ik u die minibar met rust te laten.

Mulcaire zei in het proces dat hij… -Vijf niet-royals had gehackt.

Dat weet ik nog. Elle MacPherson, Sky Andrew, Max Clifford…

Hij liegt.

Kuttner liegt ook. En één van die vijf spant een proces tegen hen aan.

Wie?

Nou, die vijf zijn slechts het topje van de ijsberg.

Het hacken van telefoons is karakteristiek voor News of the World.

Karakteristiek?

Ze beginnen met het afluisteren van voicemails.

Pas daarna verzamelen ze foto's en citaten om een vals spoor te maken.

Om te doen alsof ze het verhaal legaal hebben ontdekt.

Ze hebben duizenden mensen gehackt.

Hier. Bel iemands nummer.

Iemand die waarschijnlijk niet opneemt.

Dit is Alan Rusbridger. Laat…

Is dat je telefoonvriend?

De hoofdredacteur van The Guardian?

Druk op negen.

Voer uw 4-cijferige PIN in.

Toets nu één, twee, drie, vier in. Dat is de fabrieksinstelling.

Welkom op uw voicemail.

U hebt één nieuw bericht.

Alan, met mama.

Ik bel over Jill Wyatt.

Ze won de bakwedstrijd weer. Ze speelt vals.

Dit wil ik niet horen.

Is het zo makkelijk?

Meestal kan 't zonder een Glenn Mulcaire.

En dit is wijdverspreid?

Glenns belangrijkste taak was om, als het lastig werd…

anders dan bij jouw Alan…

providers over te halen om de pincodes van beroemdheden…

terug te zetten naar de fabrieksinstellingen.

Een, twee, drie, vier.

Dat is Alan. -Ga je gang.

Met wie spreek ik? -Met Nick.

Verander je voicemail-instelling. -Hoe?

Vraag een jongere dat. Ik moet ophangen.

Wie spant dat proces tegen hen aan?

Diegene vraagt nu aan Scotland Yard om het bewijs dat ze verzamelden…

maar waarmee ze niks deden toen ze Mulcaire arresteerden.

Dat bewijs kan alles verbranden, verneuken en vernietigen.

Twee keer.

U gaat me toch niet vertellen wie van die vijf het is, hè?

Ik zal het je wel vertellen, maar je hebt twee namen nog niet.

Gordon Taylor en Simon Hughes.

Wilt u dat officieel zeggen?

Als je graaft, komt het van jou.

Ik kan dingen bevestigen, maar…

Het is weer een verhaal over journalisten die zich slecht gedragen.

Ben je niet geïnteresseerd? -Het is interessant, maar…

Praat met een ander.

Met dit gesprek riskeer ik mijn baan al.

Dit gesprek is nooit gevoerd. -Nee…

Dat is niet mijn punt, Nick. Denk na.

Wie was de hoofdredacteur van die krant?

Denk erover na waar hij nu zit.

U hebt het over Andy Coulson.

Hou hem tegen.

Andy Coulson, een snel opgeklommen journalist.

Van lokale reporter naar showbiz bij The Sun…

en in 2003 benoemd tot hoofdredacteur van News of the World.

Toen hij in 2007 ontslag nam vanwege die eerste hacking-zaak…

vond men het eervol, dat hij de schuld op zich nam…

voor die ene malafide reporter.

Ik was 't niet echt, baas.

Maar als hij…

Als dit karakteristiek is…

Hij is nu directeur communicatie van David Cameron.

Als hij betrokken is bij wijdverspreide criminaliteit…

Nee. Slecht idee.

Ik ben niet te laat.

Een beetje te laat kon nog. Dan hoefde je niet zo bezorgd te zijn.

Zijn ze klaar? -Zijn ze dat ooit?

Jongens?!

Gaat het wel met je?

Jongens!

Jij wilt graag weg.

Sorry. Hoe gaat het met jou en zo? -Goed en zo. Met jou ook?

Beter dan ooit. -Echt?

Ik hoorde je op de radio.

Stijgt daardoor de verkoop? -Dat betwijfel ik.

Ik maak me zorgen over…

Ik onthul de naam van mijn kind niet.

Laten we 'm Beans noemen.

Hij komt thuis, sluit zichzelf op in zijn kamer.

Ik probeerde met hem te praten, maar… -Hij ontwijkt alle vragen.

Halen we de school er dus bij?

Laten we eerst uitvissen of hij hulp wil.

Oh, je klinkt als een journalist.

Laat mij het proberen.

Laat mij het proberen.

Ik heb een nieuw recept. -Oké, pap.

Met gevulde tomaten.

Klinkt goed. -Ik roep als 't klaar is.

Het is Turks, dus…

Ik heb vandaag iemand ontmoet.

Een bron.

Hij was kwaad over wat Kuttner op de radio zei.

Hacken was karakteristiek voor News of the World, zei hij.

En iemand wil nu dat Scotland Yard onthult wat er gehackt is.

Diegene is Elle MacPherson, Simon Hughes, Gordon Taylor, Sky Andrew of Max Clifford.

Maar ik weet niet wie.

Wat vind jij?

Moet ik gaan graven?

Zoeken wie 't is? Als dat lukt…

kunnen we misschien bewijzen…

dat er op grotere schaal gesjoemeld is.

Dat zou wat zijn voor Andy Coulson.

Die krijgt straks de sleutels van Downing Street 10.

Heeft Cameron hem wel gecheckt?

Heeft hij Coulsons verleden bekeken?

Het is een goede invalshoek, maar…

weer 'n verhaal dat tabloids zich misdragen?

Dat zei ik ook.

En wie wil er tegen een bijennest trappen?

Murdoch, hè?

Zit die bron je onder de huid?

Nee. Ik wilde het gewoon met iemand bepraten. Met jou.

Altijd dankbaar om je klankbord te zijn.

Ga naar huis, Alan.

Wie zegt dat ik op kantoor ben?

We hebben altijd Brussel nog. Dag.

Het is eng als je dat doet. Me zo aanstaren.

Hoe gaat het met je?

Waarom vraag je dat?

Als je ooit iets wilt bespreken…

Ja pap, dat weet ik.

Ik vond school nooit leuk.

Ik word niet gepest.

Ik zag school als een noodzaak…

Waarom denkt iedereen dat ik gepest word?

geen deugd. Er was iemand die ons sloeg.

Een ander kind?

Een leraar.

Hij…

God, hij maakte me echt bang. Ik kon er niet mee omgaan.

Nou, ik kon niet omgaan met angst, maar ik herinner me duidelijk dat ik…

vooral woede voelde.

Ik hoorde je op de radio.

Luister jij naar Today?

Van mama moeten we alles wat jij doet beluisteren of lezen.

Ze zegt: "Je vader is indrukwekkend"…

op 'n toon alsof ze zegt…

"Hij is een lul, maar wel indrukwekkend."

Ken je het verhaal van de mestkever?

God. Echt, alweer?

Als je vrij wilt vliegen… -Moet je eerst veel stront eten.

Soms moet je pesters negeren. -Ik word niet gepest.

Soms moet je ze slaan. -Dat doe ik niet.

Er is altijd kans op een moment dat die rukkers kwetsbaar blijken.

Als ze dat zijn…

moet je je nijptang zo hard mogelijk inknijpen. Laat ze niet gaan.

De tomaten staan in de oven. Klaar over tien minuten. Ze zijn Turks.

Ik hou heel veel van je.

Stom kind.

Je bent zo'n teleurstelling.

DE MOOT EN HAAR NIEUWE MAAT.

CHELSY WOEST ALS HARRY NAAR THE STRIP GAAT.

Het zal je niet verbazen, dat we hun logo niet mogen gebruiken.

En dit logo ook niet.

Hallo, met Nick Davies.

Heb je dat contact bij Scotland Yard nog?

Nee, sorry. Ik wil daar niet in betrokken raken.

Je weet hoe het is.

Maar Andy Coulson zit straks in Downing Street.

Ja, en Murdoch zit al op Downing Street.

Ja, dat snap ik. Ik begrijp 't.

Als ik hier wat bewijs van kan krijgen. -Nee.

Nee. -Nee.

Goed. Bedankt. Dag.

Bedankt dat je terugbelt. Heb jij 't nummer van…?

Naam gecensureerd.

Tot straks. -Ja.

Oké, geweldig.

07700900954.

Heb ik, Dank je wel.

Kan ik de advocaat van Elle MacPherson spreken?

Nee, ik ben geen fan.

Nee, ik vraag me af of ze News of the World aanklaagt.

Spreek ik met Max?

Hoi, met Nick Davies.

We hebben elkaar ontmoet bij de Orwell Prijs.

Ik zoek eigenlijk wat verduidelijking.

Nou, nee. Geef me een kans.

Detective Buzz Aldrin?

Niet zijn echte naam.

Ik ben Nick Davies van The Guardian.

U zat toch op de zaak Clive Goodman? -Ik heb 't erg druk.

Ik volg uw werk en weet hoe integer u bent.

U weet dat openbaarheid belangrijk is bij wat hier gebeurt.

Beslotenheid doet niemand goed.

Ik kan niet met journalisten praten. -Dat hoeft u ook niet.

Ik wil enkel weten wie van de vijf een zaak aanspant tegen de krant.

Kuch. Meer niet. Kuch als ik de juiste naam zeg.

U bent erg volhardend.

Want ik begrijp dat die vijf namen staan voor duizenden mensen…

van wie de krant hun privacy stal.

Alstublieft.

Dank u wel.

U hebt juist gehandeld.

Pardon. Charlotte Harris? Nick Davies van The Guardian.

U bent Gordon Taylors advocaat. -Ik moet de rechtszaal in.

Hij klaagt toch News of the World aan om schending van de privacy?

Of Mr. Taylor wel of niet mijn cliënt is, ik praat niet met de pers.

Deze zogenaamde journalisten brengen onze hele bedrijfstak in diskrediet.

U bent erg volhardend.

Nou, kunt u me dan iets vertellen over John Hewison?

Hij is toch ook een eiser?

En het publiek kent waarschijnlijk Taylor, maar Hewison niet, want hij is advocaat.

Net als u.

De geheimen van anderen, in zijn geval sportsterren…

worden hem toevertrouwd.

Dat maakt hem interessant voor News of the World.

Die organisatie probeert de vertrouwelijkheid te schenden…

die cruciaal is voor uw beroep.

Als u dat wilt bestrijden…

Nou, u bent een tijger, maar zij zijn leeuwen.

The Guardian is ook een leeuw.

Wat als ik leeuw noch tijger ben?

Wat als ik een walrus ben?

Walrussen kunnen destructief zijn.

En wat als u een… Ik probeer een vervelend dier te bedenken.

Heeft Mr Taylor geschikt? Welk bewijs hebt u?

Zijn er andere eisers?

U wilt vast meer cliënten aantrekken.

Privacyzaken als deze kunnen soms…

Wat kreeg Max Mosley?

Zestigduizend pond en kosten.

Met veel eisers hebt u een rechtszaak, die goud waard is.

U deed het redelijk goed, totdat u over geld begon.

Ik kan geen specifieke zaken met u bespreken…

maar kan u wel zeggen…

dat er nog zoveel meer aankomt.

Je hebt de naam.

Mr Apollo, u bent terug. Houdt u me in de gaten?

Ik neem aan dat je dus nog steeds geïnteresseerd bent in deze zaak?

Het hert zit in de open haard. De leeuw brandt.

Waar ben je nu mee bezig?

Sorry, Ik heb de neiging om grapjes te maken.

Ik probeerde een Russische spion te zijn.

We kunnen gezien worden. Ken je de risico's?

Ja. Sorry.

Je hebt dus de advocaat gevonden.

Is dit een test? Krijg ik aan 't eind 'n prijs?

Weet je voor hoeveel ze willen schikken? -Nee.

£400.000 als schadevergoeding…

dan nog £300.000 voor juridische kosten…

en z'n collega's £140.000 plus hun juridische kosten.

Het hele pakket komt op iets meer dan een miljoen pond.

Dat is veel, zelfs voor News International.

Maar…

Max Mosley werd ervan beschuldigd dat hij een Nazi was tijdens een orgie…

en hij kreeg maar… -£60.000, ja.

Nu begin je het te snappen.

Ik heb papieren nodig of een geluidsopname.

Iets van hard bewijs.

Niet eens om te publiceren…

alleen om 't aan The Guardian te tonen.

De inleidende hoorzittingen in 2007 zijn openbaar.

Dat is niet genoeg.

Wat is het? -Daar kom je wel achter.

Mag ik het gebruiken? -Nee.

Ik moet 't kunnen gebruiken.

Samenvatten, ja. Aan je hoofdredacteur laten zien, ja. Eruit citeren, nee.

Mag ik uw nummer?

Wees voorzichtig, Nick.

Dit kan naar worden.

Wil jij een artikel over onkosten van parlementsleden bekijken?

Wil je speculaas? Van mijn moeder. Het is niet zo goed.

Ik heb bewijs.

Hoeveel tijd heeft dat je gekost?

Misschien twee maanden, -En je hebt het er nooit over gehad?

Ze betalen miljoenen om dit te verhullen. Dit is een verhaal.

Kranten die over kranten schrijven…

Maar de hoofdredacteur van die krant komt straks in de regering.

Als Andy Coulson als hoofdredacteur telefoons liet hacken…

wat doet hij dan straks met tegenstanders van de regering?

Laat me zien wat je hebt.

De afdruk van een e-mail.

Ross.hindley@nieuws-van-de-wereld naar shadowmen@yahoo.co.uk

Die is van Glenn Mulcaire.

Was z'n e-mail-adres 'shadowman'?

Er staat "transcript voor Neville".

"Woensdag 29 juni 2005."

Ik kan lezen.

En Neville is…?

Neville Thurlbeck, chef verslaggeving bij News of the World.

Het zijn 35 uitgeschreven voicemails…

die stonden op de telefoons van Gordon Taylor en een collega.

Het bleef niet bij Clive Goodman. En dan is er nog dit.

Greg Miskiw, adjunct-hoofdredacteur…

die een betaling van £7.000 aan Mulcaire goedkeurde…

voor een verhaal over Gordon Taylor.

En de politie heeft toegang tot dit alles en meer.

Kunnen we deze gebruiken? -Nee.

Kunnen we jouw Mr Apollo vragen om dit officieel te verklaren?

Hoe lang kennen we elkaar? -Geen idee.

Ik reken dat liever niet uit. Dan voel ik me oud.

Bijna dertig jaar.

Dit is het, Alan.

Bedrijven maken enorme winsten…

door privacy van mensen te schenden…

en Rupert Murdochs intimiderende tabloids moedigen dat aan en kopen het.

Dit doet ertoe.

Helmen op.

Goed.

Ik laat het je weten als ik iets heb.

Bedankt, Alan.

Je denkt dat je een privéleven hebt…

maar The Guardian heeft bewijs dat op iets anders wijst.

Dit vreemde verhaal begon in 2006 met de arrestatie van twee mannen…

royalty-reporter Clive Goodman en privédetective Glenn Mulcaire.

Zij bekenden schuldig te zijn aan telefoonhacking…

en kregen celstraffen.

Na onderzoek zei de krant dat het hacken het werk was van één malafide reporter.

Daar had het verhaal moeten eindigen.

Maar dat was niet zo.

Vanaf het begin floreren kranten wegens één reden…

ze geven lezers het nieuws dat ze willen.

Hou het simpel.

Rupert Murdochs News Group Newspapers betaalde ruim een miljoen pond…

om te schikken in gedingen die zouden onthullen…

dat redacteuren meermalen meewerkten…

aan illegale methoden om artikelen te krijgen.

De betalingen zorgden voor geheimhouding in drie zaken…

die dreigden te bewijzen dat Murdochs journalisten…

via privé-detectives illegaal voicemails hackten van talloze bekende Britten.

Ministers, parlementsleden, acteurs en sportsterren…

waren het doelwit van privé-detectives.

Kunnen we al die groepen veilig noemen?

Er is bewijs van actrice Elle MacPherson, sportster Sky Andrew…

Kamerleden dan? -Ik heb een factuur…

van een privé-detective die John Prescott als doel had.

Waarschijnlijk hacken.

Dit artikel heeft anonieme bronnen en geen bewijzen.

Alan en ik denken dat 't voldoet.

En er is geen wederhoor. -Het is een oorlogsverklaring.

Murdoch en Brooks hebben kernwapens. -Nu nog wel.

Maar hiermee maken we die onschadelijk.

Fleet Street zal ons volgen en de politie daarna.

En die heeft… als ze de informatie vinden die ze al heeft.

Is die zoek? -De politie weet niet dat ze die heeft.

Als wij publiceren, dwingen we hen te handelen.

Kunnen we Coulson noemen?

Vind je dat ik niet ver genoeg ben gegaan?

Het algemeen belang is duidelijker als we hem kunnen noemen.

Ik heb zijn hoofdkantoor om een reactie gevraagd.

Ik noemde de schikking met Taylor. Dat zei hen niets, zeiden ze.

We kunnen geen verband met hem bewijzen. -Eens.

Maar we kunnen wel zeggen…

dat hij de hoofdredacteur was toen journalisten…

onder zijn verantwoording et cetera. -Dat is goed.

Dat is goed.

Ja?

Ik voel me ongemakkelijk, maar als jij er zeker van bent…

Dat ben ik.

Het leest goed.

PUBLICEREN

MURDOCHS KRANTEN BETALEN 1 MILJOEN ZWIJGGELD AAN HACK-SLACHTOFFERS

Woensdag 8 juli 2009 om 17:30 uur publiceerden we mijn artikel…

op de website van The Guardian.

Meteen belde verslaggever Caroline Davies van The Guardian…

voormailig vice-premier John Prescott voor een reactie.

Ik vertelde hem de strekking van het artikel en hij zei: "Godverdomme!"

Je zou verwachten dat de politie na zo'n strafbaar feit…

tegen iedereen en zeker tegen een lid van de regering…

me ervan zou vertellen. Ik zou vragen: "Wat gaat u eraan doen?"

Prescott brulde.

Maar het Lagerhuis viel stil.

Iemand?

Iemand?

En Fleet Street? Nou…

Fleet Street deed z'n best om het verhaal te negeren.

Vraag elke journalist maar waarvan een goed verhaal afhangt.

Ze zullen hetzelfde zeggen.

Een nieuwe invalshoek…

waar journalisten achter kunnen staan.

We zijn afhankelijk van collega's.

Pas als die een artikel overnemen krijgt het impact.

Met meerdere media wordt het nieuwswaardig.

Maar in dit geval bleven ze stil.

Mijn bedrijf kan niet geschikt hebben, zoals The Guardian zegt…

want dan had ik het geweten.

Ik probeerde het uit te dragen.

Ik was in radio- en tv-programma's.

Agenten van bekende Britten belden constant met de vraag…

"Sta ik op die lijst?" Ik sliep zo'n vier uur.

En om 17 uur hoorde ik tot mijn verbazing dat John Yates…

adjunct-commissaris van Scotland Yard een verklaring zou afleggen.

Goedemiddag.

Ik was niet betrokken bij de eerste zaak…

en bekijk dit duidelijk onafhankelijk.

Ik vind dat toen zeer zorgvuldig onderzoek is gedaan door zeer ervaren rechercheurs…

Daarna sloopt hij ons werk vriendelijk.

Volgens ons waren er duizenden slachtoffers.

Honderden mensen waren mogelijk doelwit.

Maar uit ons onderzoek blijkt, dat de tactiek slechts is gebruikt…

tegen veel minder mensen.

Omdat er geen aanvullend bewijs aan het licht is gekomen…

zie ik geen reden om het onderzoek te heropenen.

Dank u. Dat is alles voor vandaag.

Heeft The Guardian het verhaal dus verzonnen?

Honderden mensen waren mogelijk doelwit.

Maar uit ons onderzoek blijkt, dat de tactiek slechts is gebruikt…

Omdat er geen aanvullend bewijs aan het licht is gekomen…

zie ik geen reden om het onderzoek te heropenen.

Dat was adjunct-commissaris John Yates die reageerde op…

Wat is er?

De politie heeft ons niet gesteund,

en Keir Starmer voert een onderzoek uit.

Hij was toen directeur van het OM.

Maar hij vindt dat er niets ongepast was in de behandeling van die rechtszaak.

We worden platgewalst.

We moeten je Mr Apollo spreken. Hij moet met naam en toenaam spreken.

Hij kan mij wel bellen, maar ik hem niet.

Onze collega's boven zijn zeer bezorgd.

Kun je erin geluisd zijn?

Nee, dit klopt. -We gebruikten enkel anonieme bronnen.

Geen citaten uit documenten. We hadden 't nooit moeten publiceren.

En Murdoch zegt via zijn pitbulls aan de parlementsleden…

dat we ons verhaal niet kunnen hard maken.

En nu moeten we verschijnen voor de Mediacommissie van het Lagerhuis.

Dat klinkt niet geweldig.

Ze willen je barbecueën, Nick…

en John Yates heeft ze daarvoor de toestemming gegeven.

Het spijt me.

Ik heb de runen verkeerd gelezen.

The Guardian stelt een verklaring op. -Wat voor een?

Dat weet ik pas als ik het zie.

't Voelt alsof ik een hartaanval krijg.

Waarom doet iedereen dit?

Mijn moeder was een sterk mens.

Intelligent, krachtig, fantasierijk…

gevangen, vond zij, in huiselijke sleur.

Ze had een opvliegend karakter.

Dit was niet het ideaal van de jaren '50: "Spaar de roede en verwen het kind."

Dit was krankzinnig slaan…

als ze achter ons aankwam met een bezeten woede…

gewapend met alles wat ze kon pakken…

een hondenriem, een pantoffel, een zweep, een touw.

Ben je bereid om te zeggen dat het je spijt?

Nee.

Ik werkte al tientallen jaren als journalist…

denkend dat ik me interesseerde voor strafrecht en sociale kwesties.

Toen zag ik dat telkens weer verhalen met eenzelfde thema me aantrokken.

'n Diepgewortelde drang om terug te slaan.

Op wie dan ook… -Meneer Davies!

die macht neemt en die misbruikt. -Stom kind!

ZE WILLEN DAT JE DIT ZEGT VOOR DE COMMISSIE.

WE ERKENNEN DAT HET ARTIKEL ANONIEME BRONNEN HEEFT…

EN GEEN RECHTSTREEKSE BEWIJZEN UIT DOCUMENTEN.

Ja, ik probeerde hem dus terug te slaan.

Waarom?

Razende woede.

Ik vond hem er kwetsbaar uitzien.

Het lukte niet.

Nee.

Jij ziet er vreselijk uit.

Dank je.

Wat is er met jou gebeurd?

Vraag je dat aan mij of aan hem?

Ik moet jullie vanavond naar je moeder brengen.

Zij vindt dat goed als jullie dat ook doen.

Ik vind het niet erg.

Het was een dag van verklaringen en tegenverklaringen…

in de telefoonhack-zaak en News International ontkende boos…

alle beschuldigingen van The Guardian.

Nu The Guardians hoofdredacteur en reporter…

voor de commissie moeten verschijnen…

spreken sommige publicaties van een linkse agenda van The Guardian…

tegen News of the World en zij roepen op tot juridische stappen…

als er geen bewijs is voor de ernstige aantijgingen tegen Murdochs krant.

Tot kijk, jongens. -Hoi, jongens.

Wacht 'ns even. -'t Gaat goed met me, mam.

Het is mijn schuld.

Het spijt me. Slecht advies.

Koffie?

Bedankt hiervoor. Tot maandag. Het spijt me.

Ja? -Heb je al gegeten?

Wanneer?

Afgelopen dag.

Ik ben gewoon een beetje moe. Ik ben niet echt op mijn best.

Ik moet nadenken.

De Mediacommissie van het Lagerhuis wil ons morgen spreken.

En het bericht van de PR-afdeling van The Guardian is…

dat is gewoon… -Goed.

Je ziet er erger uit dan hij.

Ik heb niet gezegd dat hij terug moest slaan.

Ik zei dat hij z'n moment moest kiezen, niet dat hij iemand zou slaan.

Het is al goed.

Kom op.

Ga zitten.

Is soep goed?

Wat moet ik doen?

Hoe maak ik het beter?

Nou, wij twee gaan met de school praten.

Denk je dat zij het beter zullen doen?

Het is een goede school.

Dingen zijn veranderd.

Leraren, ouders, ze mogen dat niet doen.

Er zijn systemen, hè?

Ik dacht vandaag aan haar…

Eerder vandaag las ik…

die overdreven excuserende PR-nonsens.

Ik dacht aan alle keren dat ik me verontschuldigd had tegen haar…

en dan loopt mijn zoon zo'n gezicht op.

Ik ga de bank opmaken. Jij slaapt vannacht hier.

En ik zet de soep op.

BEN JE WAKKER?

NEE.

Ik kan die verklaring niet voorlezen.

Het is nu een herroeping.

Je wilt dat ik zeg, dat ik het fout had.

Als Mr Apollo officieel niks verklaren wil…

moeten we het herroepen.

Je weet dat het onmogelijk is om hem iets officieels te laten verklaren.

Dan moet je morgen helaas die verklaring afleggen voor de commissie.

Als je me verplicht die voor te lezen, kom ik niet.

Als je niet komt, zijn we de lul.

Carl Bernstein, de grote journalist die het Watergate-schandaal onthulde, zei…

"Ik denk dat alle goede verslaggeving hetzelfde is.

De meest haalbare versie van de waarheid."

De meest haalbare versie van de waarheid.

Het meest haalbare. Dus ongeacht wat je hebt…

Goedemorgen.

Dag. Werkt die printer-scanner nog steeds?

Ja, die doet het nog. Koffie?

En heb je zwart papier, lijm en 'n schaar?

Ga je een collage voor me maken?

Misschien komen de kinderen iets te laat op school.

Hoezo?

Dit zijn e-mails aan de journalist Neville…

met uitgeschreven voicemails op de telefoon van ene Gordon Taylor.

Maak alle tekst van die uitgeschreven berichten zwart.

Laat de rest zichtbaar.

Je ziet wel wat wat is, maar vraag bij twijfel.

Waarom doe je dit niet bij The Guardian met een soort professionaliteit?

Alan mag het niet weten.

Mag je hoofdredacteur dit niet weten?

Want hij mag het niet doorvertellen.

Ja, hij roddelt. -Fleet Street mag dit niet weten.

Voor hen loop ik naakt die commissiekamer in.

Ik bescherm mijn hoofdredacteur. En m'n krant.

En jij?

In welk gevaar manoeuvreer jij jezelf hiermee?

Hoe gaat het, Alan?

Goed. Een beetje moe.

Iets heeft vannacht mijn slaap verstoord.

Ik haat het als dat gebeurt.

Ik haat dit alles.

Het spijt me als ik je leven moeilijk heb gemaakt.

Mijn leven?

Dit is groter dan ik.

Je had hiermee de hele Guardian te gronde kunnen richten.

Maar wat een manier om ten onder te gaan.

Ik bedoel, denk aan de glorie.

Ik, Nick Davies, verwoestte, verwoestte totaal…

bijna 200 jaar journalistiek werk…

Je bent een grote…

Ik kan niet eens bedenken wat je bent.

Je bent vreselijk.

Weet je wat Peter Preston tegen me zei toen ik hoofdredacteur werd?

"Hoe hebben ze jou kunnen kiezen?"

"Word geen lid van de club."

Hij moest de krant aanpassen na de verhuizing vanuit Manchester…

en hij wou geen deel uitmaken van de media-kliek.

Hij stond liever aan de zijlijn van Fleet Street.

Hij zag het als een deel van ons DNA.

Gisteravond in bed realiseerde ik me iets.

Wat je hebt gedaan om ons hier te brengen…

past in de rij van grote Guardian coups.

Maar ik wil de krant, die mij is toevertrouwd, wel in leven houden.

Lees je de verklaring?

Nee.

Maar ik heb wel iets te zeggen.

Als je te ver gaat, knijp ik in je been en dan stop je.

Ik moet een krant beschermen.

En jij moet jezelf beschermen.

Helmen op.

Bedankt voor uw komst, heren.

We hebben veel vragen, dus houd uw beginverklaring alstublieft kort.

Ik wil deze hele ervaring graag kort houden.

Maar ik heb veel te vertellen.

Om te beginnen wil ik u kopieën van een e-mail laten zien.

Vertaling: Theresa van der Gruit