Original subtitles

Απόδοση Διαλόγων: ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ [ T 4 V T_e_a_m ]

Γερμανικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν σειρά επιδρομών

στη Βρετανία χθες το βράδυ.

Οι επιδρομές, που κράτησαν αρκετές ώρες,

ήταν διάσπαρτες σε πολλά μέρη της χώρας.

Εχθρικά αεροσκάφη αναφέρθηκαν πάνω από πόλεις

στη νότια ακτή, τη δυτική Αγγλία,

τα βόρεια Μίντλαντς και τα βορειοδυτικά,

καθώς και στην περιοχή του Λονδίνου.

Υπάρχουν αναφορές απ' τη Γερμανία

ότι τα βομβαρδιστικά μας έπληξαν εκεί βιομηχανικούς στόχους.

Άνοιξη, κύριε Μπάρτον. Νόμιζα πως δε θα 'ρχόταν ποτέ.

Ναι, κυρία μου. Ναι, όντως.

Γράφετε σήμερα το πρωί;

Βεβαίως, αυτό είναι το σχέδιο.

Τότε θα μιλάω χαμηλόφωνα.

Έχετε ό,τι χρειάζεστε, κύριε Μπάρτον;

Ναι... Ναι, ευχαριστώ, κυρία μου.

Εντάξει.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΠΑΡΤΟΝ

Αργά! Αργά...

Πλάσματα όμορφα που πετούν

Και πλάσματα μεγάλα που λαλούν

Πράγματα σοφά, πολύτιμα

Καλημέρα σας, κύριε Μπάρτον.

Καλημέρα σε όλους. Καθίστε, παρακαλώ.

Έχω τα αποτελέσματα των τελευταίων σας εργασιών.

Ντόλαν. Εξαιρετικά.

Μόργκαν. Τα γράμματά σου.

Μη με αναγκάσεις να σ' το ξαναπώ. Κατά τ' άλλα, εξαιρετικά.

Ντρίσκολ.

- Πού είναι ο κύριος Ντρίσκολ; - Άρρωστος, κύριε.

Άρρωστος; Ε, αυτό εξηγεί μερικά πράγματα.

Έβανς;

Πόσα "λ" έχει η "αμέλεια";

- Δύο, κύριε. - "Δύο, κύριε".

Σε παρακαλώ, προσπάθησε να τα χρησιμοποιείς.

Κατά τα άλλα, καλά.

Οι υπόλοιποι... καλούτσικα. Μοίρασέ τα.

Τίνος είναι αυτό;

Δικό μου, κύριε.

Τζένκινς, μπορεί να μην κρίνουμε ένα βιβλίο απ' το εξώφυλλο,

αλλά δε γίνεται να κρίνουμε βιβλίο χωρίς εξώφυλλο...

Αν μια εθνική κρίση χαρτιού

δε μπορεί να σε πείσει να τα προσέχεις,

θα πρέπει να σε πείσω εγώ.

Ερρίκος ο Ε', Πρόλογος. "Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη".

Απ' έξω, μέχρι αύριο στο τέλος του μαθήματος.

Μα, κύριε, αύριο είναι ο αγώνας με τη Νιθ.

Με έβαλαν φλάνκερ.

Σκάσε.

Αύριο, τέλος μαθήματος, στην ώρα σου. Θα με βρεις εδώ.

"Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη".

Τι είναι η μούσα;

- Κανείς; - Το γκομενάκι του ποιητή.

Σε έναν χρόνο και τρεις μήνες,

οι περισσότεροι από εσάς θα φοράτε στολή.

Σε μερικούς ίσως ζητηθεί να πάτε να σκοτώσετε,

και ίσως αντιμετωπίσετε οι ίδιοι τον θάνατο. Γιατί;

Λοιπόν, θα σας πω εγώ. Θα πολεμήσετε

γι' αυτό που είναι καλό, δίκαιο κι όμορφο,

και αυτό είναι η πεμπτουσία όλων αυτών των πραγμάτων.

Φανταστείτε τη σκηνή.

Αζενκούρ. Απ' τη μία, οι Άγγλοι και οι Ουαλοί.

Ο Βασιλιάς Ερρίκος κι ο Φλούελεν.

Κι απ' την άλλη, μια δύναμη πενταπλάσια από εμάς.

Οι Γάλλοι με τα λάβαρά τους και τα άλογα και τα δόρατα.

«Το χέρι του Θεού ας χτυπήσει μαζί μας!»

«Τι ελάχιστες οι ελπίδες».

Μα περιμένετε.

Περιμένετε.

Και τότε...

μια μονάχα σαΐτα πετά!

Είστε σίγουρος, κύριε Μπάρτον;

Σας παρακαλώ, μην έρχεστε για μένα.

Ελλείψει θεάτρου, κυρία μου,

δε θα ήθελα να είμαι πουθενά αλλού.

- Καλή δουλειά, Χιρθ. - Υπέροχα, Χερ Κομαντάντ.

Υπέροχα, Χερ Κομαντάντ.

Κι έτσι, η αυλαία πέφτει στον Καναδά.

Νέα βαριά πλήγματα

δέχτηκαν το ιταλικό ναυτικό και ο εμπορικός στόλος

στα χωρικά τους ύδατα,

καθώς και στην κεντρική Μεσόγειο

και στ' ανοιχτά της Βόρειας Αφρικής.

Τα εύσημα ανήκουν κυρίως στα υποβρύχιά μας.

«Τότε θα ονομάσουμε αυτό το μέρος πεδιάδα του Αζενκούρ,

όπου πολεμήσαμε την ημέρα του Κρίσπιν Κρισπιανού».

Αφού το λέτε εσείς, κύριε Μπάρτον.

Θα 'θελα δυο κουβέντες με τον φλάνκερ σας, κύριε Ντέιβιντ,

αν δεν σας πειράζει. Ένα λεπτό μόνο.

Πάμε, παιδιά!

Σπρώξε, σπρώξε, σπρώξε! Πάρ' την!

Ωραίο παιχνίδι.

- Τι έπαθες; - Κύριε Μπάρτον...

Σε περίμενα στις τρεισήμισι.

Σας περίμενα, κύριε, αλήθεια...

Υπονοείς ότι άργησα εγώ;

Ε, αυτή είναι η αλήθεια.

Τότε ξέρεις τον Πρόλογο, φυσικά.

«Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη, που θα πετούσε

στον πιο λαμπρό ουρανό της έμπνευσης».

«Για σκηνή ένα βασίλειο, για ηθοποιούς πριγκίππους

και μονάρχες να θωρούν τη μεγαλόπρεπη σκηνή».

«Τότε ο πολεμιστής Χάρι, όμοιος με τον εαυτό του,

θα 'παιρνε τη μορφή του Άρη, κι από πίσω του,»

- Καλά. - «με λουρί σαν κυνηγόσκυλα,

πείνα, σπαθί και φωτιά θα 'βγαιναν».

Ευχαριστώ, Τζένκινς.

Μπορώ να τον πω όλο, κύριε.

Όχι, όχι, αρκεί.

Μάλιστα, κύριε.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήταν και σπουδαία τιμωρία.

Το απόλαυσα.

Είμαι το φάντασμα του μέλλοντος απ' το Τάιμπαχ.

Έλα στην αγκαλιά μου, μικρέ.

- Τι κάνεις εδώ; - Μαθήματα.

Τα λέμε μετά.

Πού διάολο ήσουν πάλι;

Γιατί; Τι σε νοιάζει εσένα;

Το σχολείο τελείωσε στις τρεισήμισι σήμερα.

Αν νομίζεις ότι θα περάσω την υπόλοιπη ζωή μου

να λιώνω σαν σκλάβος σ' αυτή την καταραμένη τρύπα

για να μπορείς εσύ... - Εγώ τι;

Θα με διώξεις;

Να σου πω κάτι.

Αν ο πατέρας σου ήταν λιγότερο μπεκρής...

Μην τολμήσεις! Μην τολμήσεις, γαμώτο!

Ρίτσι!

Μαθήματα;

Σου έφερα λίγο κακάο.

Diolch.

Μην τον κρίνεις τόσο αυστηρά, Ρίτσι. Ανησυχεί, αυτό είναι όλο.

Το στήθος του.

Έπρεπε να χάσει δύο βάρδιες αυτή την εβδομάδα.

Θα γυρίσω στο Πόντι. Αυτό θα ήταν το καλύτερο.

Ο μπαμπάς θα με δεχόταν. Ένα στόμα λιγότερο για τον Έλφεντ.

Ρίτσι, μη λες βλακείες.

Στο Πόντι κοιμούνται ήδη δύο σε κάθε κρεβάτι.

Πώς θα πήγαινες στο σχολείο;

Απλά προσπάθησε να μη δίνεις στόχο.

Κάνε τα μαθήματά σου, παίξε το ράγκμπι σου.

Απλά κάνε κάτι στη ζωή σου.

Κάποιος δικός σας, κύριε Μπάρτον;

Όχι, κυρία μου, όχι δικός μου.

Το BBC μού έδωσε κι άλλα προς παραγωγή.

Λοιπόν, ίσως δεν είναι κακό, αυτή τη στιγμή.

Αναρωτιέμαι αν θα σας έκανε καλό

να κοιτάξετε προς τα έξω για λίγο.

Έχετε δίκιο, κυρία μου, όπως πάντα.

Άλλωστε, είναι άνοιξη.

Ωστόσο, το θέατρο είναι αυτό που μου λείπει.

- Τίποτα δεν το αντικαθιστά. - Όχι.

Ούτε το ραδιόφωνο, ούτε ο κινηματογράφος.

Όχι.

Ανεβάζαμε έργα όταν ήμουν κορίτσι, στη ΧΑΝ.

Πόσο το αγαπούσα. Είχαμε μια τόσο ωραία σκηνή.

Κυρία μου, πόσο καιρό μένω εδώ ως ενοικιαστής σας;

Δώδεκα χρόνια, ή δεκαπέντε;

Και ποτέ δε μου είπατε ότι ήσασταν ηθοποιός;

Όχι, εγώ...

Είμαι σίγουρη ότι ήμουν απαίσια.

Λοιπόν, πρέπει να μου πείτε, ποια είχατε παίξει;

Λοιπόν...

Λοιπόν, έπαιξα την Ιουλιέτα μια φορά.

Κυρία μου! Καταραμένη η μέρα που έχασα την Ιουλιέτα σας!

Κύριε Μπάρτον!

Ναι, τέλος πάντων, Λιμπρέτο λεγόταν το άλογο, μάγκες.

Και να με πάρει ο διάολος αν δε νίκησε κιόλας.

Μπορείτε να λέτε ό,τι θέλετε για τον τζόγο, παιδιά,

αλλά δεν έχω δει περισσότερα λεφτά μαζεμένα μέχρι σήμερα.

Ούτε λόγος για κέρασμα. Ο πατέρας μου πρέπει να κέρασε

κάθε άνθρωπο στο Ποντριφαίντεν.

Οπότε, φυσικά, όταν έκλεισε το μπαρ,

έπεσε σε μένα ο κλήρος να σπρώξω τον κακομοίρη σπίτι, στην ανηφόρα.

Και ήταν ηρωική ανάβαση, σας λέω.

Μέχρι να φτάσω στην πύλη του,

λαχάνιαζα σαν μηχανή ορυχείου.

«Ποτέ μην ξεχνάτε τα φρένα σε αναπηρικό καροτσάκι, παιδιά».

Σωστά;

Ο Ρίτσι μας.

Τζίνι, φέρε μια μπίρα για το αγόρι.

Κι άλλη μία για μένα.

Λοιπόν, bachan, bachan.

Αυτή κι αν είναι διακοπή που μ' αρέσει.

Πού είχα μείνει, λοιπόν; Α, ναι.

Ποτέ μην ξεχνάτε τα φρένα σε αναπηρικό καροτσάκι.

Αυτό είναι ένα μάθημα για εσάς.

Σταμάτησα ένα λεπτό να πάρω ανάσα.

Και ξαφνικά,

ο γέρος κατρακυλούσε τον λόφο,

φωνάζοντας και ουρλιάζοντας

και χτυπώντας το πλάι της καρέκλας,

«Έλα, Λιμπρέτο! Έλα!»

«Έλα».

Με την ταχύτητα που πήγαινε... Σας λέω, δε θα το ξεχάσω ποτέ.

«Έλα, Λιμπρέτο».

Στην οδό Στέισον, πέρα απ' το Νταν-Υ-Μποντ,

και τον άκουσα μια τελευταία φορά: «Λιμπρέτο!»

Και... κρακ!

Ο γέρο-Τόμας έπεσε πάνω στον πυλώνα του υδραγωγείου.

Τον σκότωσε ακαριαία.

Μα το Θεό, αλήθεια, παιδιά, μα το Θεό!

Κύριε Μπάρτον! Παίζει στο ραδιόφωνο.

Έλγκαρ.

Του Τζορτζ δεν του άρεσε ποτέ. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί.

Ο Τζορτζ είχε άδικο, κυρία μου.

Έτσι απλά.

Το πανδοχείο είναι γεμάτο.

Είναι ακόμα μαζί μας, ε;

Το περίμενα.

Σου έχω νέα.

Σου βρήκα δουλειά.

Έλφεντ, τι λες;

Μία λίρα κι οχτώ σελίνια την εβδομάδα. Καλή θέση. Για μια ζωή.

Πηγαίνει σχολείο. Ξέρεις ότι δε μπορεί να δουλέψει.

Όταν ήμουν στην ηλικία του, δούλευα ήδη τρία χρόνια,

έξι μέρες την εβδομάδα.

Μα, Έλφεντ...

Δε γίνεται. Του χρόνου έχω τις απολυτήριες εξετάσεις.

Δε θα αφήσω αυτή την οικογένεια να στερείται άλλο.

Στο ορυχείο δε θα πάει.

Όχι... Όχι, δε θα πάει.

Άνοιξε μια θέση στον Συνεταιρισμό.

Στο τμήμα ψιλικών.

Τα ναυτικά μας αεροσκάφη πραγματοποίησαν άλλη μια επιτυχή επίθεση

σε μια νηοπομπή στη Μεσόγειο.

Και αυτά και η RAF βομβάρδισαν πολλούς στόχους

στη Σικελία και τη Βόρεια Αφρική.

Ένα γερμανικό υποβρύχιο υπέστη ζημιές και αιχμαλωτίστηκε

από αεροσκάφη της Παράκτιας Διοίκησης και πλοία του ναυτικού.

Καλημέρα σας, κύριε Μπάρτον.

«Και του καλοκαιριού η μίσθωση πολύ μικρή ημερομηνία έχει».

Κανείς;

- Σονέτο 18, κύριε. - Σονέτο 18. Ευχαριστώ, Ντόλαν.

Καθίστε, παρακαλώ.

Χάσαμε τον κύριο Τζένκινς;

Έφυγε, κύριε.

Αλήθεια; Δεν ενημερώθηκα.

Λοιπόν, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε χωρίς αυτόν.

Ξεκίνησε νέο εξάμηνο

και πρέπει να ασχοληθούμε με τη γοτθική λογοτεχνία.

Με τη μορφή του Κάστρου του Οτράντο.

Στοιχειωμένοι διάδρομοι, φρίκη, ανεξήγητα γεγονότα.

Όχι... Όχι έτσι.

Θεέ μου, πόσες φορές πρέπει να σ' το δείξω;

Πιάσε και τους δύο ώμους.

Τώρα σήκωσε τον γιακά κι ίσιωσε το πέτο.

Το πέτο... Ξέρεις έστω τι είναι το πέτο;

Για...

Παραδόθηκε το τεύχος μου του Radio Times;

Μόλις τώρα, κύριε Μπάρτον.

Συγγνώμη για την αναμονή. Ξέρετε πώς είναι.

Ευχαριστώ.

- Θεέ μου, κοίτα αυτή τη λάμπα! - Γρήγορα! Σβήστε αυτά τα φώτα!

Γρήγορα! Σβήστε αυτά τα φώτα! Βγείτε έξω όλοι!

Κλείσε την πόρτα! Γρήγορα!

Αυτό το μέρος δεν είναι ούτε για σκύλο.

Καλύτερα εδώ παρά απ' την άλλη πλευρά της σήραγγας.

Αυτό το ξέρω σίγουρα.

Το θέμα είναι, πέντε άνθρωποι ή 50,

σας λέω, είμαστε στα πρόθυρα μιας έκρηξης

που μπορεί να μας στείλει όλους στην κόλαση!

Η παραγωγή έγινε από τον Π.Χ. Μπάρτον.

Ο κύριος Ουέιλς, ο αρχιεπιθεωρητής...

- Καλημέρα, κύριε Μπάρτον. - Καλημέρα.

Λοιπόν...

Τζένκινς... Άρα...

εδώ ήσουν.

Μάλιστα, κύριε. Μπορώ να βοηθήσω, κύριε;

Ναι. Αυτό το... σακάκι.

Μια ραφή θέλει προσοχή.

Μάλιστα, κύριε. Βεβαίως, κύριε.

Λοιπόν, γιατί σταμάτησες να έρχεσαι στο σχολείο;

Εγώ...

Λοιπόν... οι συνθήκες, κύριε.

Στο σπίτι, βλέπετε.

Καταλαβαίνω.

Πρέπει να πω, είναι κρίμα, κύριε.

Γιατί πάντα μ' άρεσαν τα μαθήματά σας, ειδικά...

Ακόμα διαβάζω τα βιβλία σας. Αυτά που δώσατε.

Ποια;

Λοιπόν... Τον Σαίξπηρ, κύριε.

Λοιπόν, χαίρομαι που το ακούω, τουλάχιστον.

Πρέπει να συνεχίσεις να διαβάζεις, Τζένκινς. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό.

Ευχαριστώ.

Και καλή τύχη.

Εγώ...

Άκουσα το έργο σας προχθές το βράδυ, στο ραδιόφωνο.

Ήταν εξαιρετική δουλειά, αλήθεια.

Λοιπόν, ευχαριστώ, Τζένκινς.

Τζένκινς.

Αν σε ενδιαφέρει το θέατρο,

δημιούργησα πρόσφατα έναν θεατρικό θίασο στη ΧΑΝ,

όπου θα ήσουν πολύ ευπρόσδεκτος.

Ανεβάζετε έργα δηλαδή, κύριε, σωστά; Όπως στο σχολείο;

Ναι.

Θα ήσουν πολύ ευπρόσδεκτος. Δοκίμασέ το.

Ναι, καλό είναι, αδερφή, να το σκέφτεσαι.

Αλλά, δε θέλω να τα πουλήσω.

Βλέπετε, η μητέρα μου μού τα έδωσε στο νεκροκρέβατό της.

Τζένκινς.

Πέρνα μέσα. Πέρνα μέσα.

Έλα στην παρέα μας.

Μπορούμε να φέρουμε μια καρέκλα στον Τζένκινς;

Καλώς ήρθες.

Ήρθες για οντισιόν, σωστά;

Σκέφτηκα να δοκιμάσω, να δω.

Λοιπόν, Τζένκινς, διαβάζουμε αποσπάσματα από το έργο μας,

Τα Κηροπήγια του Επισκόπου.

Και, λοιπόν... γιατί δεν μπαίνεις κατευθείαν στα βαθιά;

Χρειαζόμαστε κάποιον να παίξει τον Κατάδικο.

Ο Κατάδικος ξεκινά στη σελίδα εννέα, σωστά, Μπέιναμ;

Ναι, στην κορυφή της σελίδας εννέα, κύριε.

Τώρα, Τζένκινς, ο Κατάδικος είναι δραπέτης.

Και πεινάει.

Και είναι οπλισμένος με μαχαίρι

όταν μπαίνει στο σπίτι του Επισκόπου.

Μάλιστα, κύριε.

Μην ανησυχείς. Απλά... απλά δοκίμασε.

Ωραία. Το ρολόι χτυπά 12.

Μπένετ, γίνε εσύ το ρολόι μας.

Ντονγκ.

- Ας έχουμε και λίγο αέρα. - Ντονγκ.

Δώσ' του.

Ντονγκ.

Ντονγκ. Ντονγκ.

Αν βγάλεις κιχ, είσαι νεκρός!

Μα, φίλε μου, όπως βλέπεις, διαβάζω.

Γιατί να φωνάξω; Μπορώ να σε βοηθήσω;

Θέλω φαΐ. Πεθαίνω της πείνας.

Έχω να φάω τρεις μέρες.

Δώσε μου φαΐ γρήγορα! Γρήγορα, καταραμένε!

Καλά. Πολύ πιστευτό. Για πρώτη προσπάθεια.

Αναρωτιέμαι...

Αν είναι απελπισμένος,

δε θέλει να τον ανακαλύψουν.

Ίσως θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε...

Πιο σιγά;

Πιο σιγά. Καλή ιδέα.

Αν βγάλεις κιχ, είσαι νεκρός.

Καλύτερα.

Ευχαριστώ, αγάπη μου.

Γρήγορα, πρόσεχε.

Πάω στο θέατρο, ξέρεις.

Το αγόρι μου παίζει σε ένα έργο εκεί.

Παίζει θέατρο;

Έχω ένα παιδί στα εκατομμύρια.

Καλή επιτυχία και στους δύο.

Σημαίνει καλή τύχη.

- Ορίστε, κυρία μου. - Ευχαριστώ, κύριε Μπάρτον.

Και τα λέμε μετά την παράσταση.

Ωραία. Και καλή επιτυχία.

Δεν έπρεπε να το πω αυτό, σωστά;

Πλήρωσα μόνο για θέσεις ορθίων.

Ο πατέρας μου έρχεται απόψε.

Μη λες τίποτα άλλο. Φίλα με και δώσε μου την ευχή σου.

Πάω για ύπνο.

Αν βγάλεις κιχ, είσαι νεκρός!

- Τα λόγια; - Φίλε μου...

Φίλε μου, όπως βλέπεις, διαβάζω.

Γιατί να φωνάξω; Μπορώ να σε βοηθήσω;

Θέλω φαΐ. Πεθαίνω της πείνας.

Έχω να φάω τρεις μέρες.

Δώσε μου φαΐ! Γρήγορα, καταραμένε!

Μα, βεβαίως, γιε μου, θα πάρεις φαγητό.

Θα ζητήσω απ' την αδερφή μου να μου δώσει τα κλειδιά του ντουλαπιού.

Κάθισε.

Έχω έναν λύκο μέσα μου

που μου ξεσκίζει τα σωθικά.

Με ξεσκίζει.

Νόμιζα ότι ήσουν υπέροχος, Ρίτσι, υπέροχος!

Δεν ήταν άσχημα, ε;

- Πού είναι ο μπαμπάς; - Μάλλον κάτι τον κράτησε.

Ωραία.

Κυρία Τζένκινς;

Κυρία Τζέιμς, κύριε Μπάρτον.

Αυτός είναι ο σύζυγός μου, ο κύριος Έλφεντ Τζέιμς.

Είμαι η αδερφή του Ρίτσι. Μένει μαζί μας, βλέπετε.

Χαίρω πολύ.

Χαίρω πολύ. Λοιπόν, θα έπρεπε να είστε πολύ περήφανοι.

Ο Ρίτσαρντ ξεπέρασε τον εαυτό του απόψε.

Λυπάμαι μόνο που δε συνεχίζει το σχολείο.

Του άρεσαν πολύ τα μαθήματά σας, κύριε Μπάρτον.

Πάντα μιλούσε γι' αυτά.

Λοιπόν, αν μπορώ να κάνω κάτι...

Ο Ρίτσαρντ είναι έξυπνο αγόρι.

Θα μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα από το να δουλεύει σ' εκείνο το μαγαζί.

Εγώ... εγώ... εγώ καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολες εποχές για όλους,

αλλά ίσως είναι εφικτό να ξαναγραφτεί στο σχολείο.

Άκουσα τα χειροκροτήματα. Γαμώτο, ήταν υπέροχα!

Καταπληκτικά.

Με συγχωρείτε, κύριε Μπάρτον, και σας ευχαριστώ και πάλι.

Βροντούσαν, έτσι ήταν. Δυνατός βόμβος.

Μπορούσα να τον ακούσω από εδώ!

Έλα.

«Είναι δύσκολες εποχές για όλους».

Ήξερα τι εννοούσε.

Λες και δεν έχω μεγαλώσει και στηρίξει αυτό το αγόρι

από τότε που ήταν δύο χρονών.

Είναι διατεθειμένος να δώσει στον Ρίτσι άλλη μια ευκαιρία.

Το παλικάρι είχε ευκαιρίες με το τσουβάλι, γυναίκα.

Δηλαδή, εμείς τι;

Τι γίνεται μ' αυτούς που πρέπει να τον κουβαλήσουν;

Είναι σημαντικός άνθρωπος.

Αποκαλείς αυτό το είδος ανθρώπου, άνθρωπο;

Έλφεντ.

Εντάξει. Δώσε μου έναν καλό λόγο γιατί να τον βοηθήσω.

Πότε με βοήθησε εμένα; Ή εσένα;

Γιατί κανείς σ' αυτή την οικογένεια δεν τελείωσε ποτέ το σχολείο.

Κανένας μας, ποτέ.

Έλφεντ.

Είναι ένας χρόνος ακόμα. Ούτε καν, δέκα μήνες.

Μετά θα καταταγεί στον στρατό, είτε του αρέσει είτε όχι.

Δε θα χρειαστεί να τον ξανασυντηρήσεις ποτέ.

Το αγόρι πρέπει να βγάζει το ψωμί του.

Κι αν έβγαζα το ψωμί μου και πήγαινα σχολείο;

Θα το πίστευα αν το έβλεπα.

Θα μπορούσα να το κάνω, αλήθεια.

Δεν αντέχω άλλο τον Συνεταιρισμό, ξέρεις; Εγώ...

Θα έκανα τα πάντα, θα το κάνω. Το υπόσχομαι.

Τότε απόδειξέ το.

Γεια, τότε.

Μπράβο, αγόρι μου.

Τα λέμε αύριο.

Νομίζω ότι ο Τζένκινς έχει ισχυρά επιχειρήματα για επανεξέταση.

Πιστεύω ότι δείχνει σημαντικές πνευματικές δυνατότητες.

Είναι πολύ ασυνήθιστο να εγκρίνεται μια επανένταξη.

Αλλά είναι καθήκον μας να αξιολογούμε τις δυνατότητες ενός παιδιού,

όχι να το κρίνουμε απ' το παρελθόν του.

Έχετε καθόλου παλιές εφημερίδες για μας;

Για να δω, τώρα.

Ορίστε.

Εξήντα τρεις εφημερίδες σου έχω, Ίντιθ. Δύο παραπάνω απ' την προηγούμενη βδομάδα.

Πόσο τις θέλεις, λοιπόν;

Ένα σελίνι;

Ο Τζένκινς μού είπε ότι είναι φιλοδοξία του, από παλιά,

να γίνει κι ο ίδιος δάσκαλος.

Να προσφέρει πίσω στην κοινότητα που τον στήριξε.

Πιστεύω ότι αυτό που θα κερδίσει ο Τζένκινς

ολοκληρώνοντας την εκπαίδευσή του θα ανταποδοθεί πολλαπλάσια,

προς όφελος αυτής της πόλης για τις επόμενες γενιές.

Αν θέλετε να περιμένετε έξω, μπορούμε να πάρουμε μια απόφαση.

Ευχαριστώ.

Καλημέρα, κύριε Μπάρτον.

Καλημέρα σε όλους.

Και καλώς όρισες πίσω, Τζένκινς.

Κύριε.

Κοίτα, κοίτα, ο Τζένκινς στην πυρασφάλεια.

Πολύ καλά.

Τι διαβάζεις;

Τζέιμς Τζόις, κύριε. - Αλήθεια;

Όχι και η καλύτερη διαφήμιση για το ιρλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Ήθελα να έχω την ευκαιρία να...

λοιπόν, να σας ευχαριστήσω σωστά, που με φέρατε πίσω στο σχολείο.

Απλά πέρασε τις εξετάσεις σου. Αυτή είναι όλη η ευχαριστώ που ζητώ.

Αν υπάρχει ένα καλό στη συσκότιση,

είναι η διαύγεια του ουρανού.

Κοίτα. Βλέπεις τον Άρη που δύει;

- Εκείνη την κόκκινη λάμψη; - Ναι.

Ξέρεις...

Κάποτε πέρασα μια νύχτα κάτω απ' τ' αστέρια στην έρημο Μοχάβε.

Στην έρημο Μοχάβε; Στην Καλιφόρνια;

Πήγατε στο Λος Άντζελες;

Συναντήσατε κανέναν διάσημο;

Λοιπόν, για να πω την αλήθεια, ναι.

Τον Έντι Κάντορ.

Την Ντόροθι Λαμούρ. - Την Ντόροθι Λαμούρ;

Για την ακρίβεια, γίναμε αρκετά καλοί φίλοι.

Ήμουν σε μια θεατρική ανταλλαγή. Έξι μήνες εκπαιδευτική άδεια.

Κύριε Μπάρτον;

Ναι, Τζένκινς;

Υπάρχει κάτι που ήθελα να σας ρωτήσω.

Ή... ή, ξέρετε, να σας πω, για την ακρίβεια, υποθέτω.

- Ναι; - Σκεφτόμουν, βλέπετε...

ότι ίσως θα...

ήθελα να γίνω ηθοποιός.

Θα ήθελες να γίνεις ηθοποιός;

Ξέρω ότι δεν είναι συνηθισμένο, αλλά αναρωτιόμουν αν, ξέρετε,

αν πιστεύατε ότι θα μπορούσα.

Θα μπορούσα να το κάνω, κύριε. Ξέρω ότι θα μπορούσα.

- Αν με βοηθούσατε. - Αν εγώ βοηθούσα.

Ναι. Ναι, ναι, κύριε. Ξέρετε;

Αν... αν με βοηθούσατε.

Δε θέλω να γίνω κακός, Τζένκινς, αλλά...

ήταν μια μεγάλη μέρα.

Και το μόνο που θέλω τώρα είναι να θαυμάσω τ' αστέρια

και να μη μας ρίξει κανείς καμιά εμπρηστική βόμβα.

- Ευχαριστώ, κύριε. - Ευχαριστώ, κύριε Μπάρτον.

- Ευχαριστώ, κύριε. - Ευχαριστώ, κύριε.

Τζένκινς, έχεις ένα λεπτό;

Είσαι ελεύθερος σήμερα το απόγευμα;

Μπορώ να είμαι, κύριε.

Ωραία, λοιπόν, Τζένκινς. Ακολούθησέ με.

Πού πάμε, λοιπόν, κύριε;

«Πάμε», όχι «παμ'».

«Πάμε». Πάμε. Πάμε. - Εκεί πάνω.

Μην πετάς πέτρες

σε μοναχικές τρύπες χωρίς να ξέρεις πού οδηγούν.

Διάβασέ μου εκείνη την πινακίδα.

«Παρακαλώ κλείστε την πύλη».

«Πύλη», όχι «πύληηη».

Πύλη.

«Παρακαλώ κλείστε την πύλη».

«Παρακαλώ κλείστε την πύλη».

Άκου τους ήχους των φωνηέντων.

Ένας ηθοποιός πρέπει να ξέρει πώς να τους δίνει την πλήρη τους αξία.

«Παρακαλώ κλείστε την πύλη».

«Παρακαλώ κλείστε την πύλη».

Τώρα.

Παρακαλώ κλείστε την πύλη.

Έτσι;

Τονισμός. Άρθρωση. Προφορά.

Αυτές είναι οι δεξιότητες που πρέπει να μάθεις να χρησιμοποιείς.

Θα μιλήσουμε εδώ, κύριε, ε;

Θα. Θα-α.

Και, σε παρακαλώ, Τζένκινς, η λέξη είναι «εδώ»,

όχι «εδώ πέρα».

«Εδώ». - Κοντό φωνήεν. «Εδώ».

Εδώ.

Με εκπνοή.

Ένας ήρωας, ο Ηλίας, ήρεμα ήπιε

ημίγλυκο ήλιο εδώ.

Εδώ.

Και απαντώντας στην ερώτησή σου, ναι, εδώ.

Δε νομίζω ότι η κυρία Σμιθ θα εκτιμούσε την παρέα μας

υπό αυτές τις συνθήκες.

Τώρα. Ερρίκος ο Ε'.

Ας ξεκινήσουμε με τον λόγο του Χορού,

με τον οποίο, βέβαια, είσαι εξοικειωμένος.

Ο Χορός είναι ένα ξόρκι, τρόπον τινά.

Η δουλειά σου είναι απλά να μεταδώσεις το νόημα

αυτού που είναι, τελικά,

μια ασυνήθιστη μορφή λόγου, ο ελισαβετιανός κενός στίχος.

Ας τον ακούσουμε.

Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη,

που θα πετούσε στον πιο λαμπρό ουρανό της έμπνευσης.

Στοπ.

Είναι ως επί το πλείστον φρικτό.

Ωραία. Στάσου όρθιος. Πάτα γερά.

Ώμοι πίσω. Κεφάλι ψηλά.

Καλό.

Ας ξαναπροσπαθήσουμε.

Με ακούς;

Ναι.

Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη

που θα πετούσε στον πιο λαμπρό ουρανό της έμπνευσης.

Το ακούς αυτό;

Ναι.

Καλό. Τώρα δοκίμασε εσύ.

Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη που θα πετούσε...

Στοπ.

Ούρλιαξα;

Όχι.

Η ένταση, Τζένκινς, είναι δευτερεύουσας σημασίας.

Η καθαρότητα, αυτό πρέπει να μάθεις.

Τώρα, θέλω να ουρλιάξεις, όσο πιο δυνατά μπορείς.

Να ουρλιάξω;

Ούρλιαξε.

Και πάλι.

Το ουρλιαχτό, όπως και η κραυγή,

σημαίνει απλώς να βγάλεις όσο περισσότερο αέρα μπορείς απ' τους πνεύμονες,

και να πιέσεις τις φωνητικές σου χορδές να παράγουν έναν ήχο.

Η προβολή, από την άλλη, το να γεμίζεις ένα θέατρο,

αυτό σημαίνει να χρησιμοποιείς τον μυ του διαφράγματος,

εδώ, και τους πνεύμονες, εδώ,

ώστε να ελέγχεις τη ροή του αέρα, να διατηρείς την καθαρότητα,

και να πετυχαίνεις σημαντική αύξηση της έντασης.

Η δουλειά σου, λοιπόν, είναι να διακρίνεις

ανάμεσα σ' αυτά τα δύο πράγματα.

Οπότε, μείνε εδώ μέχρι να νυχτώσει αν χρειαστεί,

και τα λέμε το πρωί.

Πρώτο μάθημα, υποθέτω.

Με αφήνετε εδώ;

Ούρλιαζε και ούρλιαζε

μέχρι να βρεις έναν τρόπο να μη σε πονάει.

Ξέρω ότι ακούγεται πρωτόγονο, αλλά θα είναι αποτελεσματικό.

Ούρλιαξε.

Πιο δυνατά.

Είναι όλα καλά εκεί πάνω;

Ναι, ευχαριστώ.

Τζένκινς... η κυρία Σμιθ, η σπιτονοικοκυρά μου.

Χαίρω πολύ.

Ο Τζένκινς νιώθει ότι θα ήθελε να γίνει ηθοποιός.

Έτσι είναι τα πράγματα;

Η φωνή σου είναι βραχνή, ανεξέλεγκτη

και εντελώς άχρωμη.

Πραγματικά, μπορεί να χάνουμε τον χρόνο μας.

Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη

που θα πετούσε στον πιο λαμπρό ουρανό της έμπνευσης.

Για σκηνή ένα βασίλειο, για ηθοποιούς πριγκίππους,

και μονάρχες να θωρούν τη μεγαλόπρεπη σκηνή.

- Θεέ μου, αυτή η φωνή. - Μια φωνή μπορεί να δουλευτεί.

Μια φωνή μπορεί να δουλευτεί. Έχει καλό πρόσωπο.

Καλό πρόσωπο, και μάτια γάτας.

Αν θέλεις να γίνεις επαγγελματίας ηθοποιός,

πρέπει να γίνει όχι λόγω ενθάρρυνσης,

αλλά παρά την αποθάρρυνση.

Έχεις δυνατότητες.

Αλλά χωρίς πειθαρχία, οι δυνατότητες θα μείνουν ανεκπλήρωτες.

Ένας γέρος ηθοποιός μού είπε κάποτε ότι κανείς δε μπορεί να παίξει Σαίξπηρ

αν δε μπορεί ν' απαγγείλει και τους έξι στίχους του Πρώτου Ψαλμού

με μία μόνο ανάσα.

«Μακάριος ο ανήρ ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών,

και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη,

και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν,

αλλ' ή εν τω νόμω Κυρίου το θέλημα αυτού,

και εν τω νόμω αυτού μελετήσει ημέρας και νυκτός,

και έσται ως το ξύλον το πεφυτευμένον παρά τας διεξόδους των υδάτων,

ο τον καρπόν αυτού δώσει εν καιρώ αυτού·

το φύλλον αυτού ουκ απορρυήσεται·

και πάντα, όσα αν ποιή, κατευοδωθήσεται».

Το ήξερες ήδη αυτό;

Όχι στα αγγλικά.

Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη, που...

«Η βροχή στάζει απαλά,

πλιτς-πλιτς, πλιτς-πλιτς-πλοπ».

«Ο αγρότης οδηγεί τ' άλογό του στην πόλη,

- τροπα-τροπα-τροπ». - Ρίτσαρντ!

«Η βροχή στάζει, τ' άλογο τρέχει,

- τροπα-τροπα-τροπ». - Ρίτσαρντ! Για όνομα του Θεού, αγόρι μου!

Δε βλέπεις τι κάνει αυτός ο δάσκαλος;

Ε, δε θα καταλάβαινες, έτσι δεν είναι;

Είσαι ένας διανοούμενος αγροίκος.

Ρίτσι.

Εσύ...

μιλώντας έτσι, εσύ...

δε μιλάς μόνο σε μένα, ξέρεις.

Μιλάς έτσι σε όλους μας.

Στην αδερφή σου, στον πατέρα σου, στη μητέρα σου.

Σε όλους αυτούς από τους οποίους προέρχεσαι.

Κοίτα, εγώ...

Δεν είμαι τόσο καλός στα ουαλικά, το ξέρω.

Αλλά ξέρω ποιος είμαι.

Τώρα, η φωνή σου, είναι εκ γενετής δικαίωμά σου.

Η δική σου φωνή.

Νιώθω τόσο παράξενα.

Έβαλες κάτι περίεργο στη σαμπάνια;

Ναι. Τις φουσκάλες.

Μου πήρε ώρες. Κάθε φουσκαλίτσα τοποθετημένη με το χέρι,

αρκετά απαλά.

Δε νομίζεις ότι αξίζω μια μικρή ανταμοιβή γι' αυτό;

Όχι!

Δε σκοπεύω να κουνηθώ από εδώ μέχρι να πάρω αυτό το φιλί,

και κάθομαι πολύ άνετα.

- Κέρδισες το στοίχημά μου; Εσύ; - Αναιδές έντομο!

Αναιδές έντομο! Εγώ το κέρδισα!

Γιατί μου πέταξες αυτές τις παντόφλες;

Γιατί ήθελα να σου σπάσω τη μούρη.

Θα 'θελα να σε σκοτώσω, εγωιστή αγροίκε.

Το πλάσμα είναι νευρικό, τελικά.

Το 'κανες στ' αλήθεια; Μάζεψε τα νύχια σου, γατούλα.

Πώς τολμάς να μου δείχνεις τον θυμό σου;

Τι θα απογίνω εγώ;

Κεφάλι πίσω.

Πόνεσε;

Όχι.

Όχι, δε με πονάει.

«Πονάει». Με «ο».

Τι διάολο πάει στραβά, Ρίτσαρντ;

Η παράσταση πήγε καλά.

Ναι, καλά, τώρα γυρίζω στην οδό Κάραντοκ.

Και; Τι κακό έχει αυτό;

Δεν είμαι και πολύ επιθυμητός εκεί.

Δύσκολα το πιστεύω αυτό.

Η αδερφή σου σε λατρεύει.

Ο Έλφεντ είναι το πρόβλημα.

Με μισεί. Με συνθλίβει.

Ειλικρινά, κύριε Μπάρτον, δεν αντέχω άλλο.

Δεν ξέρω τι θα κάνω.

Δεν υπάρχει χώρος στο σπίτι του πατέρα μου.

Τέλος.

Θα έπρεπε να είναι καλά για αύριο το βράδυ.

Θα νοίκιαζα ένα δωμάτιο, αν μπορούσα να βρω.

Λοιπόν, φυσικά, η κυρία Σμιθ έχει ένα ελεύθερο δωμάτιο.

Μπορώ να μετακομίσω σε σας!

Είμαι σίγουρος ότι ο Έλφεντ και ειδικά η αδερφή σου

- δε θα ήθελαν να το κάνεις αυτό. - Μπορείτε να τη ρωτήσετε, κύριε Μπάρτον;

Για μένα; Μπορείτε; Απλά ρωτήστε την.

Θεέ μου, όχι. Εγώ... Δεν έπρεπε να το αναφέρω.

Βλέπετε;

Όταν έρχεται η κρίσιμη στιγμή,

κανείς δε με θέλει.

Συγγνώμη, Ρίτσαρντ.

Δε μπορώ να προσποιηθώ ότι δεν έχω τις επιφυλάξεις μου.

Ποτέ δεν είχα ενοικιαστή τόσο νεαρής ηλικίας,

και πώς μπορεί να πληρώνει πέντε σελίνια την εβδομάδα;

Αλλά, ε-ε-εγώ έχω κι άλλες ανησυχίες.

Όπως ξέρετε, το να διδάσκεις έναν νέο εδώ, είναι ένα πράγμα.

Αλλά να τον έχουμε να μένει στο σπίτι;

Σίγουρα θα τροφοδοτήσει

τις φήμες.

Λοιπόν, δε χρειάζεται να ανησυχείτε για μένα, κυρία μου.

Ναι, αλλά εγώ πάλι ανησυχώ, κύριε Μπάρτον.

Εξάλλου, μπορεί να είναι απλά ακαδημαϊκή συζήτηση.

Η αδερφή και ο κουνιάδος του μπορεί να μη συμφωνήσουν.

Ευχαριστώ, κύριε Τζέιμς.

Παρακαλώ.

- Γεια σας, κυρία Τζέιμς. - Γεια σας, κύριε Μπάρτον.

- Να πάρω το παλτό σας; - Το παλτό.

Όπως ξέρετε, ο Ρίτσαρντ με ρώτησε

αν θα μπορούσε να μετακομίσει λίγους δρόμους παρακάτω,

στο σπίτι της κυρίας Σμιθ, όπου μένω αυτή τη στιγμή.

Αλλά...

πρέπει να πω εξαρχής, ωστόσο,

ότι υπάρχουν αρκετοί λόγοι

για τους οποίους αυτό μπορεί να μην είναι καλή ιδέα.

Μα ήταν δική σας ιδέα, μου είπε το αγόρι.

Είναι αλήθεια ότι,

χωρίς να το σκεφτώ, ανέφερα ένα άδειο δωμάτιο.

Δηλαδή δε θα τον πάρετε;

Δε θέλω να υπονοήσω καμία έλλειψη αφοσίωσης στον Ρίτσαρντ.

Όπως ξέρετε, του έχω αφιερώσει πολύ χρόνο.

Γράφοντάς τον στο Σώμα Δοκίμων της RAF,

και βοηθώντας τον με τα μαθήματά του

και με την τέχνη της υποκριτικής.

Και, πράγματι, έχει κάνει αξιοσημείωτη πρόοδο

σε όλους αυτούς τους τομείς.

Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ακόμη και το πανεπιστήμιο.

Πανεπιστήμιο;

Αλλά το να φύγει απ' το οικογενειακό σπίτι είναι...

Λοιπόν, είναι ένα σημαντικό βήμα.

Είναι αρκετά μεγάλος;

Είναι αρκετά υπεύθυνος;

Θα του πληρώνατε το ενοίκιο, δηλαδή;

Μετά από πολλή σκέψη, θα ήμουν διατεθειμένος να καλύψω...

Τότε νομίζω ότι πρέπει να τον πάρετε, κύριε Μπάρτον.

Σας παρακαλώ.

Πάρτε τον.

Πού είναι ο Ρίτσαρντ;

Είναι πάνω.

Ίσως θα έπρεπε να το συζητήσουμε αυτό μαζί στο ίδιο δωμάτιο.

Λοιπόν, θα πάω να τον φέρω, τότε.

Κυρία Τζέιμς...

Ο Ρίτσαρντ είναι περισσότερο γιος σας παρά αδερφός σας.

Ξέρω πόσο πολύ αγαπιέστε.

Σας παρακαλώ, πείτε μου, τι θέλετε να κάνω;

Αν τον πάρετε, κύριε Μπάρτον,

θα ήταν η απάντηση στις προσευχές μου.

Αλό;

Οχτώ η ώρα, Ρίτσαρντ. Της κυρίας αρέσει να είμαστε στην ώρα μας.

Εντάξει.

Ίσως θα μπορούσες να συμμαζέψεις το δωμάτιό σου μετά το πρωινό, Ρίτσαρντ.

Ίσως.

Ί-σως.

Αρκετά;

- Καλημέρα. - Καλημέρα, κυρία μου.

- Πώς κοιμήθηκες; - Σαν μωρό.

Ωραία. Όχι, όχι, συγγνώμη, Ρίτσι,

αλλά αυτό απλά δεν το κάνουμε εδώ.

Ωραία. Όχι.

Χρησιμοποίησε την άκρη προς εσένα. Εντάξει;

Όχι, όχι, όχι. Όχι, όχι, όχι.

Φέρ' το... Φέρ' το στο στόμα σου.

Εντάξει; Θεέ μου.

Λοιπόν!

- Ωραία. - Έτσι καλύτερα.

Και ό,τι κι αν κάνεις, μη μιλάς με γεμάτο στόμα.

Για όνομα του Θεού!

Έλεγα κι εγώ τι μου μυρίζει!

Λοιπόν, έχω μόνο δύο ζευγάρια, κυρία μου.

Ωραία. Λοιπόν, ειλικρινά, είναι περισσότερο τρύπα παρά κάλτσα.

Η μητέρα σου ποτέ δεν σκέφτηκε...

Εντάξει είναι, κυρία μου.

Ήμουν μόνο δύο χρονών. Δε θυμάμαι τίποτα γι' αυτήν.

Λοιπόν, καλό είναι που είμαστε εδώ. Εγώ κι ο κύριος Μπάρτον.

Ωραία. Λοιπόν, τελείωνε το πρωινό σου,

και μετά βγάλε τες,

και θα δω αν μπορώ να βρω καινούριες.

Τι είναι αυτό;

Τίποτα.

Ναι;

Δε νιώθετε ποτέ μοναξιά, ζώντας μόνος;

Ένας καλλιεργημένος άνθρωπος δεν είναι ποτέ μόνος.

«Τα χείλη του χρόνου κολλάνε στην πηγή».

«Η αγάπη στάζει και μαζεύεται,

αλλά το πεσμένο αίμα θα της γιατρέψει τις πληγές».

«Και είμαι άφωνος για να πω στον άνεμο του καιρού

πώς ο χρόνος χτύπησε έναν ουρανό γύρω απ' τ' αστέρια».

- Είναι υπέροχο. - Δεν είναι;

Ο Θεός ξέρει τι σημαίνει.

Πού το βρήκες;

Λοιπόν, έχω τη βιβλιοθήκη του Φ.Μ., έτσι δεν είναι;

Έχω ακόμα και τις κάλτσες του.

Ξέρεις, Ρίτσι,

δεν είσαι καθόλου όπως νόμιζα ότι θα ήσουν.

Τι εννοείς;

Νόμιζα ότι θα ήσουν πιο... λοιπόν...

τολμηρός.

Ξέρεις τι εννοώ.

Και ποτέ δεν ήσουν... μαζί μου.

Ναι, λοιπόν, αυτό είναι επειδή είμαι τζέντλεμαν.

Αλλά θέλεις, έτσι δεν είναι;

Φυσικά και θέλω, γαμώτο.

Ωραία.

Γιατί διάολο να νόμιζες ότι δε θέλω;

Δεν ξέρω... Δεν πειράζει.

Ρίτσαρντ;

Θέλω να ξανακάνεις την εργασία σου στα μαθηματικά.

Τα μαθηματικά μου;

Μα, Φ.Μ., είπες ότι ήταν καλή.

Καλή, ναι, αλλά,

το καλό δεν είναι αρκετά καλό.

Αλλά θέλω να γίνω ηθοποιός, όχι δάσκαλος.

Ρίτσαρντ.

Για να γίνεις ηθοποιός, θα πρέπει να κινείσαι σε συγκεκριμένους κοινωνικούς κύκλους,

και, τυχαίνει η RAF να έχει μια νέα εξάμηνη υποτροφία

για αρκετούς δόκιμους να σπουδάσουν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Και ο φίλος μου, ο Σερ Σίριλ Κουκ, είναι υπεύθυνος.

Οξφόρδη;

Οξφόρδη, ναι.

Αλλά οι βαθμοί σου θα πρέπει να είναι εξαιρετικοί. Οπότε...

Έχεις μία ώρα από τώρα.

Κι αν δεν καλυτερεύσεις τον βαθμό σου,

θα σου βάλω άλλη.

Ναι, Φ.Μ.

Και Ρίτσαρντ;

Αν συνεχίσεις να αργείς στις συναντήσεις μας,

ίσως αναγκαστώ να επανεξετάσω τη συμφωνία μας.

Γίνομαι κατανοητός;

Συγγνώμη.

Εγώ...

Δεν ήξερα ότι γράφετε για το θέατρο, Φ.Μ.

Ναι.

Αν και, όπως μπορείς να δεις,

όχι του γούστου της HM Tennent Limited.

Λοιπόν, η δουλειά σας είναι αρκετά καλή για το BBC.

Μια περιφερειακή υπηρεσία του BBC.

Είχα μια δουλειά στο Λονδίνο. Εμείς...

Μια προσφορά εργασίας, τουλάχιστον.

Αλλά μετά ξέσπασε ο πόλεμος.

Δηλαδή, δε θέλετε να είστε δάσκαλος;

Όχι. Μη με παρεξηγείς.

Πιστεύω ότι η διδασκαλία είναι ευγενές επάγγελμα.

Υποθέτω ότι δε φαντάστηκα

ότι θα περνούσα τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μου κάνοντάς το.

Αλλά το Υπουργείο Εργασίας

θεωρεί τα ταλέντα μου, όποια κι αν είναι,

πιο κατάλληλα για την τάξη παρά για το Μπρόντκαστινγκ Χάουζ.

Και έτσι...

έχασα την επαφή με τη σκηνή του Λονδίνου.

Έχετε γράψει κι άλλα έργα, δηλαδή;

Πάρα πολλά, ίσως.

Άρα, και το γράψιμο πρέπει να το ακολουθείς

παρά τις αποθαρρύνσεις.

Υποθέτω πως ναι.

Φ.Μ., κανείς δεν καταλαβαίνει τη σκηνή όπως εσείς.

Αυτό το ξέρω σίγουρα.

Εννοώ, η δουλειά σας ως σκηνοθέτης.

Την κοιτάζω με δέος. Αλήθεια.

Κι αν δεν ήσασταν εδώ...

Εδώ.

Λοιπόν, δεν ξέρω.

Ποτέ δε θα είχαμε γνωριστεί.

Πρέπει να σου δείξω κάτι.

Τώρα, είναι μόνο μικροί ρόλοι,

και ο ανταγωνισμός θα είναι σκληρός.

«Ο Έμλιν θέλει Ουαλούς ηθοποιούς».

«Ο κ. Έμλιν Ουίλιαμς αναζητά

αρκετούς Ουαλούς ηθοποιούς και ηθοποιούς

για μικρούς ρόλους στο νέο του έργο».

«Οι τύποι που ζητούνται κυμαίνονται από νέους έως ηθοποιούς χαρακτήρων».

Θα μπορούσα να τον ενημερώσω για το ενδιαφέρον μας.

Για το ενδιαφέρον σου.

Έμλιν Ουίλιαμς...

Τον γνωρίζω λίγο τον Ουίλιαμς.

Ευχαριστώ.

Θα έπρεπε να κοιμηθείς λίγο.

Αχ, να 'χα Μούσα πύρινη

που θα πετούσε

στον πιο λαμπρό ουρανό της έμπνευσης.

Για σκηνή ένα βασίλειο, για ηθοποιούς πριγκίππους

και μονάρχες να θωρούν τη μεγαλόπρεπη σκηνή.

Τότε ο πολεμιστής Χάρι, όμοιος με τον εαυτό του,

θα 'παιρνε τη μορφή του Άρη,

κι από πίσω του, με λουρί σαν κυνηγόσκυλα,

πείνα, σπαθί και φωτιά θα 'βγαιναν, έτοιμα για υπηρεσία.

Είναι πραγματικά ένα αλλαγμένο παιδί αυτές τις μέρες, Σίριλ.

Στο ATC, στη βάρδια της πυρασφάλειας,

και οι βαθμοί του έχουν βελτιωθεί πέρα από κάθε προσδοκία.

Λοιπόν, ξέρεις ότι σέβομαι την κρίση σου, Φ.Μ.

Θα σε στηρίξω, φυσικά.

Αν και, για να είμαι ειλικρινής, προβλέπω ορισμένα προβλήματα.

Η καταγωγή του, για παράδειγμα. Είναι γιος ανθρακωρύχου, έτσι δεν είναι;

Όχι ότι έχω κάτι με τους γιους ανθρακωρύχων, φυσικά,

αλλά, δύσκολα είναι ο τύπος που αρέσει στο Όξμπριτζ.

Και μετά...

υπάρχει και το ζήτημα του επιθέτου.

Πώς... Τι εννοείς;

Το όνομα του αγοριού είναι Τζένκινς. Το δικό σου είναι Μπάρτον.

Μένει μαζί σου

και αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε ερωτήσεις.

Και με τόσο σκληρό ανταγωνισμό για την υποτροφία της RAF...

Τέλος πάντων, καλύτερα να πηγαίνουμε. Αυτός ο πόλεμος δε θα κερδηθεί μόνος του.

Ναι... Ναι, βέβαια. Ευχαριστώ, Σερ Σίριλ.

Κοίτα, Φ.Μ., ξέρω ότι το όνομα ενός ανθρώπου δε θα έπρεπε να τον τραβάει πίσω

στην εποχή μας, αλλά ξέρεις πώς λειτουργούν αυτά τα πράγματα.

Στάζουν οι σταγόνες...

Αυτός είναι ο γιος του Ντικ Τζένκινς.

Δε γίνεται, ε;

Μένει με εκείνον τον δάσκαλο.

- Μάντεψε τι κυνηγάει. - Ναι...

Άλλο τσάι, Φ.Μ.;

Ναι. Ευχαριστώ, Ρίτσαρντ.

Ρίτσαρντ.

Πρέπει να συζητήσουμε την αίτησή σου για υποτροφία

στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Ωραία.

Όπως ξέρεις, αυτή είναι μια τεράστια ευκαιρία.

Και, ευτυχώς,

ο Σερ Σίριλ συμφώνησε να υποστηρίξει την αίτηση.

Υπέροχα.

Αλλά υπάρχει ένας... ένας όρος.

Πιστεύει ότι το να σε προτείνω εγώ

ως ένας ανήσυχος δάσκαλος

θα εγείρει άβολες ερωτήσεις για τις συνθήκες διαβίωσής σου.

Καταλαβαίνω.

Για να σε προτείνω εγώ,

και για να γίνει αυτό αποδεκτό χωρίς ερωτήσεις,

θα έπρεπε εγώ να...

να αναλάβω τη νόμιμη ευθύνη σου.

Τι εννοείτε, νόμιμη;

Να με υιοθετήσετε;

Σκέψου το ως έναν σκοπό που αγιάζει τα μέσα, μια τυπικότητα, αλλά...

αναπόφευκτα, αυτό θα απαιτούσε από σένα να...

Να αλλάξω το όνομά μου;

Εντάξει.

Αλλάξτε το.

Ωραία.

Για να το κάνουμε αυτό,

θα χρειαζόμασταν την άδεια του σημερινού σου νόμιμου κηδεμόνα.

Ποιος είναι αυτός; Η Σις;

Όχι... Φοβάμαι πως όχι.

Ποιος διάολο είναι αυτός;

Θα μου επέτρεπε να πάω στο πανεπιστήμιο.

Ίσως και στην Οξφόρδη.

Πρέπει να υπογράψεις.

«Ο ανήλικος, Ρίτσαρντ Γουόλτερ Τζένκινς,

θα αποποιηθεί, από την ημερομηνία αυτή,

απολύτως και θα εγκαταλείψει το επώνυμο του γονέα,

Ρίτσαρντ Γουόλτερ Τζένκινς,

και θα φέρει το επώνυμο του υιοθετούντος,

Φίλιπ Χένρι Μπάρτον,

και θα παρουσιάζεται στον κόσμο

και θα αντιμετωπίζεται από κάθε άποψη

σαν να ήταν, στην πραγματικότητα, παιδί του υιοθετούντος».

Λοιπόν, αγόρι μου,

πρέπει να ξέρεις.

Αυτό δε θα είναι τζάμπα.

Πενήντα λίρες;

Και πώς θα θέλατε τα χαρτονομίσματα;

Τα πεντόλιρα θα είναι μια χαρά.

Είναι απ' τη Σκωτία, σωστά;

Μείνε εδώ.

- Φ.Μ. - Είναι για το καλό σου.

Γεια.

Θέλεις κι άλλο;

Έχω άλλα δέκα.

Λοιπόν, παλικάρι.

Φαίνεται ότι τα παιδιά έχουν δίκιο.

Είπαν ότι το 'χεις γυρίσει στο πούστικο.

Θα το ταχυδρομήσουμε αυτό στον δρόμο για το σπίτι.

Εγώ... Νομίζω ότι πρέπει να κάνω μια βόλτα.

Βεβαίως.

Τα λέμε στο δείπνο.

Ίσως ανοίξουμε ένα μπουκάλι.

Ρίτσι;

Να 'σαι.

Νόμιζες ότι θα με μεθύσεις, ε;

Φυσικά και όχι.

Σκέφτηκα, λοιπόν, έχουμε πράγματα να γιορτάσουμε.

Έτσι δεν είναι; Ή να τιμήσουμε, τέλος πάντων.

Τα αποτελέσματα των εξετάσεών σου, και...

όλα όσα πετύχαμε μαζί.

Ρίτσι... Θα ξυπνήσεις την κυρία.

Θα κλείσω αυτή την πόρτα.

Κύριε Μπάρτον;

Πραγματικά νομίζεις ότι είμαι τόσο ηλίθιος;

Νομίζεις ότι δεν ξέρω τι σκοπεύεις;

Τι... Για τι πράγμα μιλάς;

Ξέρεις πολύ καλά για τι πράγμα μιλάω.

- Ρίτσαρντ... - Ο καλός, γέρο-Φ.Μ., ε;

Πώς αυτός,

με έντυσε.

Με τάισε.

Όλα από την καλοσύνη της καρδιάς του.

Ρίτσαρντ, άσε με να σου φτιάξω ένα τσάι.

Είναι το χειρότερα φυλαγμένο μυστικό σ' όλο το γαμημένο Πορτ Τάλμποτ.

Ρίτσαρντ.

Ήταν μια κουραστική μέρα. Μια μεγάλη μέρα.

Και εσύ... είμαι σίγουρος ότι χρειάζεσαι ύπνο.

Νομίζεις ότι δεν ξέρω τι ακριβώς θέλεις;

Ρίτσαρντ...

Έκανα τα πάντα για σένα, ό,τι ζήτησες,

και δεν ζήτησα τίποτα σε αντάλλαγμα.

Τίποτα, εκτός από το να σε δω να ανθίζεις ως ηθοποιός.

Ναι, ίσως λίγη ευγνωμοσύνη, αλλά, Θεέ μου...

Σε λίγες εβδομάδες,

θα κάνεις οντισιόν για την Ντάφνι Ράι.

Την Ντάφνι Ράι.

Ίσως η πιο επιδραστική διευθύντρια κάστινγκ στη χώρα.

Και θα σου δώσει ιδιαίτερη προσοχή.

Νομίζεις ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν τυχαία;

Ή... ή... ή μήπως είσαι κατά κάποιον τρόπο ξεχωριστός; Αυτό είναι;

Ρίτσαρντ;

Ρίτσι! Τι διάολο κάνεις;

Κατέβα κάτω, σε παρακαλώ. Πρέπει να σου μιλήσω.

Συγγνώμη αν σας ενόχλησα χθες το βράδυ, κυρία μου.

Λοιπόν, όχι... δε με ενοχλήσατε.

Άσε με να σου φτιάξω λίγο τσάι.

Φοβάμαι ότι ίσως πρέπει να βρείτε νέο ενοικιαστή.

Κύριε Μπάρτον.

Δε θέλω να πω ότι φοβόμουν ότι αυτό θα συνέβαινε,

γιατί... - Το ξέρω.

Δε θέλω να μιλήσω άσχημα για τον Ρίτσι,

όσο φρικτά κι αν φέρθηκε,

γιατί έχω δεθεί τόσο πολύ με το αγόρι.

Θυμάστε το πρώτο έργο στη ΧΑΝ;

Εμείς...

Έτσι ήταν για μένα, απ' την αρχή.

Φοβισμένος και κυνηγημένος, θα λέγατε.

Θα μπορούσαμε να του είχαμε δώσει όλη την καλοσύνη του κόσμου,

και τίποτα δε θα το άλλαζε αυτό ποτέ.

Αλλά να μου τα πετάξει όλα πίσω;

Το ξέρω.

Αλλά σε ποιον άλλον, κύριε Μπάρτον;

Πρέπει να το ξέρετε αυτό.

Για ποιον άλλον νοιάζεται τόσο πολύ;

Φοβάμαι ότι ψάχνουμε αγόρι.

Αλλά θα μπορούσε να περάσει για αγόρι, δεσποινίς Ράι, έτσι δεν είναι;

Άλλωστε, είναι πόλεμος.

Ναι, κυρία Μπάρον, αλλά εμείς ψάχνουμε αγόρι.

Παρακαλώ, καθίστε αριστερά.

Ντόναλντ Μπράουν.

Ντόναλντ Μπράουν;

Όχι; Πολύ καλά.

Ρίτσαρντ Μπάρτον.

Στάσου όρθιος.

Μην ξεχάσεις να χαμογελάσεις.

Ναι. Είσαι το αγόρι του Φίλιπ Μπάρτον.

Ναι, δεσποινίς Ράι.

Εγώ...

Έχω απομνημονεύσει τα λόγια που στείλατε.

Συνέχισε, τότε.

Τι να τις κάνω τις ιστορίες

όταν έχω να μαζέψω το σανό;

Έχω να διαβάσω ιστορία, από τότε που ήμουν στο κρεβάτι

αφού με πέταξε ο επιβήτορας.

Πρέπει να σκέφτομαι άλλα πράγματα.

Όπως τα κορίτσια.

Και πώς θα είναι ο ουρανός αύριο,

και η γεύση μιας μπίρας.

Και τα κορίτσια.

Ευχαριστώ. Μπορώ να δω το προφίλ σου;

Μπορείτε να δείτε και την άλλη πλευρά, αν θέλετε.

Είναι ιδιαίτερα διαφορετική;

Πείτε μου εσείς.

Θεέ μου, είσαι θρασύς, έτσι δεν είναι;

Ούτε που φαντάζεστε.

Και η διαθεσιμότητά σου; Είσαι στη RAF;

Βλέπω ότι ο Φίλιπ αναφέρει μια υποτροφία.

Ναι. Τον Απρίλιο, η RAF με στέλνει στην Οξφόρδη.

Κολέγιο Έξετερ.

Μέχρι τότε, ο χρόνος μου σάς ανήκει.

Μείνε και κάθισε, αν θέλεις.

Ντέιβιντ Σέσιλ.

- Ντέιβιντ... Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. - Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.

Έλαβες το έργο;

Λοιπόν, τότε, αγαπητέ μου αλητάκο, όταν γίνεις βασιλιάς,

ας μη μας λένε πια εμάς, που είμαστε ιππότες της νύχτας,

κλέφτες της ομορφιάς της μέρας.

Καλά λες,

γιατί η μοίρα μας, εμάς των ανθρώπων του φεγγαριού,

έχει παλίρροια σαν τη θάλασσα,

καθώς κυβερνάται, σαν τη θάλασσα, απ' το φεγγάρι.

Όχι, Ρίτσαρντ. Αυτές είναι κωμικές σκηνές.

Δε μπορείς να το κάνεις λίγο πιο ανάλαφρο;

Ο Χαλ είναι ένας κοπανατζής, ένα αγόρι που ψάχνει τη διασκέδαση

παρά την ευυποληψία.

Όπως μου λες συνέχεια.

Λοιπόν, τι ακριβώς δε μπορείς να καταλάβεις;

Κι εσύ ο ίδιος τη διασκέδαση ψάχνεις, έτσι δεν είναι;

Μέρα και νύχτα, απ' ό,τι καταλαβαίνω.

Παντού, βασικά, εκτός από εδώ, όπου έχει σημασία.

- Είναι πέντε η ώρα. - Ευχαριστώ.

Ριτς.

Αυτό είναι το τελευταίο σου ποτήρι.

Καταλαβαίνεις; Πρέπει να συνέλθεις.

Είμαι απόλυτα συνειδητοποιημένος.

Είσαι τύφλα στο μεθύσι.

Και πάλι, Ρίτσαρντ, οποιοσδήποτε άλλος ηθοποιός θα έδινε...

Ηθοποιοί!

Ηθοποιοί!

Τους σιχαίνομαι μέχρι θανάτου τους ηθοποιούς.

Αυτούς και... το μακιγιάζ τους.

Ξέρεις, τι σόι άντρας φοράει μακιγιάζ; Αυτό σε ρωτάω.

Άσε με να σου πω ξανά ότι στη γέννησή μου

το πρόσωπο του ουρανού ήταν γεμάτο πύρινες μορφές.

Να 'τος.

Ο Άγγλος Γκλενντάουερ.

Και να, ο Ουαλός Πρίγκιπας Χαλ.

Τι ταπείνωση.

Μελ...

Ο αντικαταστάτης του γιου ενός γαμημένου μεθύστακα ανθρακωρύχου.

Τι;

Ήταν απλά ένα αστείο, Ριτς.

Αν και, για να είμαστε ειλικρινείς...

Για να είμαστε ειλικρινείς με τι;

Ριτς!

Χριστέ μου! Μου έσπασες τη μύτη!

- Είναι απλά μια γρατζουνιά. - Ρίτσαρντ, έλα μαζί μου.

Επιτέλους. Νόμιζα ότι δε θα παραδινόσουν ποτέ.

Σιγουρέψου ότι δε θα πάει στο πουκάμισο ή τη γραβάτα μου.

Τι διάολο πάει στραβά με σένα;

Τέσσερις μέρες μέχρι την πρεμιέρα!

Είπα στον Τόνι ότι είσαι ο μόνος ηθοποιός για τον ρόλο.

Και του υποσχέθηκα ότι θα σε φτιάξω.

Εσύ;

Να με φτιάξεις;

Κανείς δε μπορεί να με φτιάξει.

Ρίτσαρντ, έχω κι εγώ τα όριά μου.

399, η κυρία Σμιθ στο τηλέφωνο.

Ριτς... Ρίτσι...

Ρίτσι, Ρίτσι, τι έγινε;

Όχι, Ρίτσι, όχι. Ρίτσι, όχι, είναι πολύ αργά.

Έχει περάσει μία η ώρα. Δε θα μπορούσα με τίποτα.

Όχι, Ρίτσι... Σσσ, σσσ, σσσ, σσσ, σσσ.

Κυρία μου.

Δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι είναι καλή ιδέα.

Νομίζω ότι πρέπει να τον καλέσω.

Κύριε Μπάρτον, δεν υπάρχει περίπτωση να είναι ακόμα ξύπνιος.

Ήταν πολύ μεθυσμένος.

Αλλά είπε ξεκάθαρα ότι σας χρειάζεται, επειγόντως.

- Μα το να φύγω έτσι... - Θα περάσω απ' το σχολείο

και θα εξηγήσω την κατάσταση.

Τώρα, κύριε Μπάρτον, ο Ρίτσι είναι δική σας ευθύνη.

Ξέρω ότι δε χωρίσατε με τους καλύτερους όρους,

αλλά παραμένει το γεγονός ότι αυτό είναι το καθήκον σας.

Αν σας χρειάζεται, τότε πρέπει να πάτε.

Κύριε Μπάρτον.

Ρίτσαρντ.

Δε θυμάστε...

Μιλήσατε με την κυρία Σμιθ στο τηλέφωνο χθες το βράδυ.

Θεέ μου.

Πρέπει να ήμουν μεθυσμένος.

Η κυρία είναι καλά, τότε;

Είναι σε άριστη κατάσταση υγείας.

Ωραία.

Εντάξει, όλοι, προχωράμε.

Επιστρέφουμε στο Μέρος Ι, Πράξη Τρίτη, Σκηνή Δεύτερη.

Χάρι, αν μπορείς έλα εδώ, παρασκήνια αριστερά, και ο Ρίτσαρντ εδώ.

Και ο θρόνος θα είναι εδώ κάτω, μπροστά δεξιά,

με ένα υπέροχο λευκό φως από ψηλά.

Εντάξει. Εδώ είμαστε. Οι λόρδοι μόλις διασκορπίστηκαν.

Βασιλιάς, Πρίγκιπας. Ευχαριστώ, Χάρι.

Δεν ξέρω αν ο Θεός το θέλει έτσι

για κάποια δυσάρεστη υπηρεσία που έχω κάνει,

αλλά εσύ, με τις πράξεις της ζωής σου,

με κάνεις να πιστεύω ότι είσαι προορισμένος μόνο

για τη σφοδρή εκδίκηση

και το ραβδί του ουρανού για να τιμωρήσει τα λάθη μου.

Με το συμπάθιο, Μεγαλειότατε, μακάρι να μπορούσα

να εξιλεωθώ για όλα μου τα παραπτώματα, εγώ...

Να μπορώ...

- Με το ίδιο καθαρό... - Όχι... Το 'χω.

Εγώ... εγώ θα...

Θα...

Εγώ...

Θα είμαι από εδώ και πέρα, πολυαγαπημένε μου κύριε,

περισσότερο ο εαυτός μου.

Παρέλειψες μια ολόκληρη σελίδα εκεί, Ρίτσαρντ.

Απέχουμε λίγες μέρες, και ακόμα δεν έχεις μάθει τον ρόλο σου.

Ναι, το γνωρίζω αυτό.

Θα το ξανακάνουμε. Ντάφνι;

Ποιο είναι αυτό το άτομο στην αίθουσα πρόβας μου;

Είναι μαζί μου, Τόνι. Θα σου εξηγήσω αργότερα.

Εντάξει, ας συνεχίσουμε.

Ας το πάρουμε από την αρχή.

Χάρι, σε παρακαλώ, όποτε είσαι έτοιμος.

Ρίτσαρντ.

Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε που ήμουν τελευταία φορά στο Στράτφορντ.

Θα πάω στην Αγία Τριάδα, να αποτίσω φόρο τιμής.

Έχεις επισκεφθεί τον τάφο;

Όχι... Όχι ακόμα.

Λοιπόν.

Τι γνώμη έχεις;

Καλό.

Ναι... ενδιαφέρον.

- Θέλεις να... - Καλό.

Καλό.

Τότε τελειώσαμε για σήμερα.

Θέλεις ένα;

Όχι, όχι για μένα, ευχαριστώ.

Βλέπετε, είμαι γιος ανθρακωρύχου.

Στις πέντε η ώρα, ένας ανθρακωρύχος αρχίζει να πίνει.

Φυσικά.

Λοιπόν, εγώ...

σας εύχομαι ό,τι καλύτερο.

Πες μου, τότε.

Πες μου τις σκέψεις σου.

Εδώ.

Λοιπόν, ειλικρινά, Ρίτσαρντ, οι σκέψεις μου είναι οι εξής.

Πρώτον, δεν είσαι ανθρακωρύχος,

είσαι ηθοποιός.

Είσαι ένας ηθοποιός με τρεις μέρες

για να σώσεις αυτό που θα μπορούσε να είναι η ευκαιρία της καριέρας σου.

Η ευκαιρία να καθιερωθείς ως κλασικός ηθοποιός

στο πιο διάσημο θέατρο του κόσμου.

Δεν καταλαβαίνεις το μέγεθος αυτού;

- Κάπως. - Ωραία.

Τότε προτείνω να βρούμε κάτι να φάμε και να πιάσουμε δουλειά.

«Σας ξέρω όλους, και θα ανεχτώ για λίγο

το αχαλίνωτο χιούμορ της τεμπελιάς σας».

«Κι όμως, εδώ θα μιμηθώ τον ήλιο».

Προσπάθησε ξανά.

«Σας ξέρω όλους,

και θα ανεχτώ για λίγο

το αχαλίνωτο χιούμορ της τεμπελιάς σας».

«Κι όμως, εδώ θα μιμηθώ τον ήλιο».

Τον καταλαβαίνεις αυτόν τον χαρακτήρα, Ρίτσαρντ.

Ξέρεις ότι δεν είναι ένας νεαρός που χτυπάει τους μηρούς του.

Ναι, ο Χαλ είναι νέος,

αλλά έχει πάντα επίγνωση του πεπρωμένου του.

Ότι, με τον θάνατο του πατέρα του,

θα πρέπει να απομακρυνθεί απ' την ασεβή συμπεριφορά του Φάλσταφ

και τη μεθυσμένη ζωή της ταβέρνας.

Θα μεταμορφωθεί σε βασιλιά,

και, ως βασιλιάς,

θα ηγηθεί της χώρας του όπως πρέπει ένας βασιλιάς, με το παράδειγμά του.

Πρέπει να εμπιστευτείς τα ένστικτά σου, Ρίτσαρντ.

Ωραία, σταμάτα! Σταμάτα!

Σου λέω να φωνάξεις, κι εσύ ψιθυρίζεις. Σου λέω να γελάσεις...

Δεν είμαι απλά το ταίρι σου για τις αστείες σου ατάκες.

Είναι κωμική σκηνή.

Είναι κωμική σκηνή.

Είμαστε στην ταβέρνα, ένας κόσμος χυδαιότητας.

Κοίτα, γιατί δεν προσπαθείς να το κάνεις σαν...

Δε θα το κάνω με κανέναν άλλο τρόπο.

Ρίτσαρντ, εγώ είμαι ο σκηνοθέτης σου!

Και θα έχετε την ερμηνεία μου. Κανενός άλλου.

Κανενός άλλου; Τότε τι ακριβώς κάνει αυτός εδώ;

Τόνι... Τόνι, ειλικρινά, νομίζω πως πρέπει να τον εμπιστευτείς.

Ξέρω ότι είναι διαφορετικό, αλλά νομίζω ότι λειτουργεί.

Γαμημένοι Ουαλοί.

Έρχεστε από τις Πορείες, απ' τα βουνά,

λεηλατώντας τα κοπάδια μας. Δεν έρχεστε να προσφέρετε.

Είστε απλά γαμημένοι επιδρομείς.

Ένα αγόρι από δημόσιο σχολείο.

Όχι πρίγκιπας. Όχι λόρδος.

Τριακόσια χρόνια...

και ακόμα μας ταξιδεύουν τα λόγια του.

Αύριο, Ρίτσι.

Να ηχήσουν οι σάλπιγγες.

Ας κυματίσουν τα ματωμένα μας λάβαρα.

Και είτε νίκη,

είτε τάφος.

Καλημέρα, Ριτς.

Τιμ.

Ο φίλος σου σε ψάχνει.

Ο δάσκαλός σου στην υποκριτική.

Δεν είναι ο δάσκαλός μου στην υποκριτική.

Ε, τότε,

ξέρεις, όποιος κι αν είναι.

Εγώ, σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να συζητήσουμε τη σκηνή της στέψης.

Έχω παράσταση σε έξι ώρες.

Βέβαια. Βέβαια, αλλά...

υπάρχει μια ατάκα προς το τέλος της σκηνής

που υπογραμμίζει το μέγεθος της μεταμόρφωσης

από την οποία πέρασε.

Χρειάζομαι αέρα.

Κύριε Μπάρτον;

Μου το υπογράφετε, παρακαλώ;

Θεέ μου, κοιτάξτε το αυτό.

Τι διάολο σκεφτόντουσαν;

Ευχαριστώ.

Ακόμα εδώ είσαι;

Ρίτσι;

- Ναι. Τι είναι; - Τι εννοείς;

Τι θες να πεις;

Σε περιμένω σχεδόν δύο ώρες.

Ναι. Και θα έρθω όταν θα είμαι έτοιμος.

Ρίτσι, σου θυμίζω, με κάλεσαν εδώ για να σε βοηθήσω.

Κι εγώ είμαι πολυάσχολος άνθρωπος.

Νομίζεις ότι μπορείς απλά να εμφανιστείς

μετά από οχτώ χρόνια;

Οχτώ γαμημένα χρόνια... Και... και να με κάνεις να εκτελώ τις διαταγές σου;

Λες κι είμαι πάλι ο μαθητούδης σου;

Ρίτσι... Δε μπορώ να μιλήσω εδώ. Ας πάμε κάπου αλλού.

Ποιος διάολο νομίζεις ότι είσαι;

Είμαι ένας από τους πιο υποσχόμενους νέους ηθοποιούς

σ' όλη αυτή τη γαμημένη χώρα.

Κι εσύ;

Θύμισέ μου.

Ποιος είσαι εσύ;

Ρίτσι.

- Ρίτσι... - Κυρία μου.

Είναι τόσο υπέροχο που σε βλέπω.

Το ξέρω.

Ο κύριος Μπάρτον τηλεφώνησε χθες

και του είπα ότι θα το κρατήσουμε έκπληξη.

Αλλά κατάφερε να μου βρει ένα εισιτήριο.

Ρίτσι, πρέπει να είσαι τόσο περήφανος.

Είπε ότι αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε, να βρει μόνο ένα,

δεδομένου ότι κι οι δυο δουλεύετε στο έργο, οπότε...

Ναι.

Δεν είναι υπέροχο μέρος;

Ο κύριος Μπάρτον μού είπε τόσα πολλά γι' αυτό.

Δε μπορώ να πιστέψω ότι είμαι πραγματικά εδώ.

Ρίτσι.

Αν όλος ο χρόνος ήταν γιορτινές αργίες,

η διασκέδαση θα ήταν τόσο ανιαρή όσο και η δουλειά.

Έτσι, όταν αποβάλω αυτή τη χαλαρή συμπεριφορά,

και πληρώσω το χρέος που ποτέ δεν υποσχέθηκα,

τόσο καλύτερος θα φανώ απ' τον λόγο μου.

Συγγνώμη.

Λυπάμαι τόσο πολύ.

Είναι ασυγχώρητο αυτό που είπα.

Ασυγχώρητο και εντελώς αναληθές.

Ήμουν μεθυσμένος.

Πάλι.

Δεν ήταν δικαιολογία.

Σας χρωστάω...

τα πάντα.

Ποτέ δε σας το είπα.

Ούτε καν...

ζήτησα συγγνώμη. Οπότε...

Λοιπόν, σας ευχαριστώ και ζητώ συγγνώμη τώρα.

Αληθινά, από τα βάθη της καρδιάς μου.

Φοβάμαι.

Είμαι... φοβάμαι.

Δεν είμαι σαν εσάς.

Είμαι απλά ένας γαμημένος ψεύτικος.

Είμαι μισός ηθοποιός.

Και είμαι ζηλιάρης και περήφανος και εγωιστής και μνησίκακος.

Κι εσείς είστε τα πάντα.

Είστε δυνατός. Αληθινά, είστε.

Και αυτό το έργο, Φ.Μ...

είναι το παν για το οποίο δούλεψα.

Και είμαι τρομοκρατημένος.

Είμαι τρομοκρατημένος.

Σας παρακαλώ.

Βοηθήστε με.

Γυρίστε πίσω.

Πρέπει να φύγω.

Λοιπόν, Χαλ, τι ώρα της ημέρας είναι, παλικάρι;

Εσύ...

είσαι τόσο βραδύνους από το πιοτό του παλιού κρασιού,

που ξέχασες να ρωτήσεις αυτό που πραγματικά

θα ήθελες να μάθεις.

Τι διάολο σχέση έχεις εσύ με την ώρα της ημέρας;

Εκτός αν οι ώρες ήταν κούπες κρασιού, και τα λεπτά, καπόνια,

και τα ρολόγια, οι γλώσσες των μαστροπών.

Με το συμπάθιο, Μεγαλειότατε, μακάρι να μπορούσα

να εξιλεωθώ για όλα μου τα παραπτώματα.

Γιατί ο Θεός ξέρει, κι έτσι θα το δει ο κόσμος,

πως έχω αποστραφεί τον παλιό μου εαυτό.

Γιατί κείτεται εκεί η κορόνα, στο μαξιλάρι του,

όντας τόσο ενοχλητικός σύντροφος κλίνης;

Γυαλισμένη αναταραχή!

Χρυσή έγνοια!

Που κρατάς τις πύλες του ύπνου ορθάνοιχτες

σε τόσες άγρυπνες νύχτες.

Βασιλιά μου, Δία μου, σου μιλώ, καρδιά μου.

Δε σε γνωρίζω, γέροντα.

Πήγαινε στις προσευχές σου.

Πόσο άσχημα ταιριάζουν τα άσπρα μαλλιά σ' έναν ανόητο και γελωτοποιό.

Ονειρευόμουν για πολύ καιρό έναν τέτοιο άνθρωπο.

Αλλά, ξυπνώντας,

περιφρονώ το όνειρό μου.

Μπράβο!

Υπέροχα, ευχαριστώ.

Βεβαίως.

Ρίτσι.

Πράξη Πέμπτη, Σκηνή Πέμπτη.

Η διακύμανση της φωνής σου... Ήταν...

Λοιπόν, η ηρεμία σου, ήταν πραγματικά...

Ήμουν πραγματικά...

Λοιπόν, εγώ, δεν έχω ξανα...

Τι;

Δε μπορεί ένας άνδρας ν' αγκαλιάσει τον ίδιο του τον πατέρα, γαμώτο;

Απόδοση Διαλόγων: ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ [ T 4 V T_e_a_m ]