Original subtitles

این زیرنویس برای کم/ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

با تشکر از مهدی عزیز برای فراهم کردن زیرنویس

گفتارنویس: آزاده کاوسی

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای چِک‌ چِک آب) (صدای زنگِ تلفن)

‎(صدای زنگِ تلفن) (صدای دستگاه‌ها)

‎(صدای زنگِ تلفن)

‎(‌صدای دستگاه‌ها)

!سَر کارگر: بیا دیگه! یه ذره تند بیا

(صدای دستگاه‌ها)

!سَر کارگر: برو یه ذره داخل !برو آقا! برو جلوتر وایسا

تا دستت از رفیقات بیرون نباشه !برو جلوتر وایسا

(صدای تَق و توقِ بالابَر)

!سَر کارگر: بزن بِره

(صدای بالا رفتنِ بالا‌بَر)

داوود: خیلی بالا شلوغه؟ جواد: نمی‌دونم، نرفتم

کارگر: آره آقا، خیلی شلوغه

کارگر: بالا کیپ تا کیپ آدم واستاده

!داوود: به خدا راهش این نیست جواد: پس راهش چیه داداش؟

جواد: وقتی بی‌ناموس ...پولِ هیچ‌کی رو نمی‌ریزه

!حق دارن شاکی باشن دیگه

(صدای تَلَق و تولوقِ بالابَر)

!داوود: مهدی، فندکت رو بِده

(صدای تَلَق و تولوقِ بالابَر)

کارگر: آقا، یه سیگار بِده

(صدای تَلَق و تولوقِ بالابَر)

!سَر کارگر: این چراغ‌هاتون رو خاموش کنید دیگه

(صدای تَلَق و تولوقِ بالابَر)

(صدای بَحث و گفتگوی افراد از دور)

(صدای موسیقی) (صدای بَحث و گفتگوی افراد از دور)

(صدای موسیقی)

(صدای بَحث و گفتگوی افراد) (صدای موسیقی)

!سعید: آقا، مَسخره‌اش رو در آوردی

!نگهبان: آقا، نیا تو

سعید: آقا فَلاح، کدوم یک از دور و بَری‌هات این‌جوری از بوقِ سگ بدونِ پول کار می‌کنه؟ !نگهبان: آقا، آقا، نیا تو

!سعید: اونم نه یه شب! دو ماه

!بابا، به پیر، به پیغمبر ندارم به کی بگم؟

...یعنی من باید 12 ساعت مثلِ سگ کار کنم

سعید: شب از نَداری برم تو خیابون، گدایی؟ برای دو قِرون پول؟

!فلاح: می‌دونم آقا، حق با شماست !حق با شماست

فلاح: شما که تا الآن صبر کردید یک مقدار دیگه هم صبر کنید سعید: آقا، چی‌چی رو صبر کردیم؟

!سعید: گوه خوردیم تا الآن باهات راه اومدیم

!پسرِ فلاح: بابا، صدات‌ رو بیار پایین !درست حرف بزن دیگه تو هم

!پسرِ فلاح: هیچی ما بِهِتون نمی‌گیم سعید: سوارمون شدی دیگه، پیاده نمی‌شی، نه؟

!فلاح: احترام بذار. احترام هم وَردار !این حرف‌ها، حرفِ تو نیستش، سعید جان

!فلاح: حرفِ خودت رو بزن

چرا حرفِ من نیست؟ حرف قشنگ‌ها مالِ شماست؟

سعید: ما یه چی بگیم یعنی پُرِمون کردن؟ سوادمون نمی‌کِشه؟

!فلاح: آره! درست حرف بزن !سعید: حرفِ منه! حرفِ منم، حرفِ همه‌ست

!یه بار گفتم! نشنیدی، فلاح

!پول نگرفته بودی، شروع نمی‌کردی

!که گرفتی، خوبم گرفتی

!پیش ‌قِسط دادن بِهِت به چه کُلُفتی

پولِ ما رو می‌دادی‌ بعد ماشینت رو !عوض می‌کردی

فلاح: ببینم، پِروژه شروع شد مگه سوارِ قاطِر بودم؟

فلاح: کَرَمِ مولا همیشه ...وضعِ و اوضاع خوب بوده

غُلام: نوشِ جونت فلاح: وسیله زیرِ پام

غُلام: ما چیکار داریم؟ هر چی گرفتی، حَلالِت باشه

!فقط این حقوقِ ما رو بِده

فلاح: گفتم رو چشمم غُلام: به علی قسم، شَرمَم میاد برم خونه

سعید: آقا، چی‌چی و نوشِ جونت؟

نوشِ جون برای توئه تو این سِن که !باید بشینی خونه با نوه‌ات بازی کنی

!سعید: نه این زالو

!فلاح: زالو چیه؟ درست حرف بزن !پسرِ فلاح: عَمَله واسه ما دور برداشت

پسرِ فلاح: به جونِ بابام میام یه جوری می‌زنمت صدای غور غور بدی

!سعید: آخه مالِ این حرف‌ها نیستی !از پشتِ بابات بیا این‌ وَر، ببینم چی داری

فلاح: این رسمشه آقای سعید خان؟ دوره کردی مُفت‌بَری کنی؟

این‌ها ر‌و شوروندی بر علیهِ من؟ به کدومتون تا حالا بدهکار موندم؟

فلاح: هزار رَقَم بِهِتون حال دادم

یه جا هم شما دستِ من رو بگیرید !باهام راه بیایید

...کار دولتیه، شخصی که نیست

دست بکنم تو جیبم، باهاتون تَسویه کنم

!باید بِدَن که منم بتونم بِهِتون پولتون رو بِدم

غُلام: خب، کِی پول رو می‌دی؟ !فلاح: آقا، پول رو بِدَن، من که نگه نمی‌دارم

!می‌دم بِهِتون !رو چشمم می‌ذارم، بِهِتون می‌دم

!فلاح: بفرما آقا، آقا برید، آقا واینَسید

جواد: سعید، چیکار کنیم؟

فلاح: اصلاً همین راه، سوارِ ماشین می‌شم می‌رم دنبالِ پول

سعید: من بچه‌ی بابام نیستم !تَسویه نکنی، بذارم برات کار کنن

به جونِ یه دونه دخترم که سه شبه ...داره گُشنه می‌خوابه

پشتم رو خالی کنید !دهنتون رو سِرویس می‌کنم

!همکار: دَمِت گرم، سعید

فلاح: آقای سعید خان، با این کارها !به جایی نمی‌رسی

فلاح: پولت هم بگیری !شده کارِ اول و آخرِت ها

...ببین، دهن به دهن می‌چرخه

منم اگه به همکارهامَم نگم کسی باهات کار نکنه همین دور و بَری‌هات به گوششون می‌رسونن

...آها، یعنی من بیام مُفتی برات جون بِکَنَم

پولم رو ندی، تَهِش هم تَهدیدم کنی نمی‌ذاری کار کنم؟

چی می‌گی تو؟

سعید: با خیارِ سرِ جالیز این‌جوری حرف بزنی !میاد بالا سرت

!داوود: سعید، ول کن... بسه

!سعید: بابا، امروز تولدِ بچمه !داوود: بسه

کارگر: نُچ، نُچ... راست می‌گه‌، بابا

سعید: آخه من با این هِیکَل، نتونم یه کادو بدم دستِ یه بچه هفت ساله که

!به دردِ لای جِرزِ دیوار می‌خورم

بابا، شما دیگه کی هستین؟

!داوود: خوبه دیگه! بسه

...سعید: آخه بی‌همه چیز !فلاح: درست حرف بزن

...پولِ بنزینِ اون تانکی که داری سوار می‌شی

!می‌شه یه هفته حُقوقِ من

بعد به ما می‌رسی همه‌چی برامون می‌خوای؟

سعید: از بی‌غِیرَتی تا بی‌شَرَفی؟

خب، الآن من برم خونه، زنم نمی‌گه کِیکِت کو؟

شَمعت کو؟ کادوت کو؟

!داوود: سعید، بسه

من می‌تونم گشنه سر کنم دخترم چیکار کنه؟ زنم چیکار کنه؟

!نادر: خوبه

سعید: از شما [مهمان] یکی سَرزده ...براتون میاد

!سفره‌ی هفت ‌رنگ می‌چینین براش چه‌طوری به ما گشنگی می‌بینین؟

سعید: بابا، مگه ما آدم نیستیم؟

!داوود: خوبه دیگه

فلاح: خیله‌خُب آقا، کار نمی‌کنین؟

!تعطیل، آقا

!برید رَدِ کارتون تا تَکلیفتون مُشَخَص بشه

نادر: یعنی چی؟ فلاح: مگه همین رو نمی‌خواستی؟

!تعطیله دیگه !آقا، خوش اومدی. برید، آقا

!تعطیل که نمی‌ذارم کنی ...اول پولِ ما رو می‌دی

!بعد اگه خواستی کار رو بخوابونی، بخوابون

فلاح: آقا، برید وِزارَت شکایَت کنید !بگید پولمون رو خورده

منم می‌رم کَلانتَری !قانونی پِی‌اش رو می‌گیرم

!سعید: هُشِه، بابا !حروم‌زاده

(صدای درگیری) (صدای شکستنِ شیشه)

سعید با فریاد: یعنی چی؟ !آی

!داوود: آقا، هُل ندید، می‌خوریم زمین! هل ندید !عبدالله: هُل نده !داوود: هُل نده

!داوود: نادر، برو سمتِ ماشینِ من

عبدالله: میریم بیمارستان، خوب می‌شی !هیچی نیست به قرآن

(صدای موسیقی)

!مرد: داره خون می‌ره، عبدالله !فشار بده دستت رو

!فشار بده دستت رو روی زخمش

!مرد: آقا، دستمال نمی‌بینم من اینجا دیگه چقدر بگردم؟

!عبدالله: بگرد! چشمِ کورت‌ رو وا کن

مرد: آقا، مگه چقدر جاییه یه دستمالِ سفید نبینم من؟ غلام: ببین نفس می‌کِشه؟

داوود: دستمالِ سفید من کِی گفتم؟ !بابا، یه تیکه لُنگِه! همون زیرِ زاپاس، نگاه کن

!نادر: بگرد دیگه !چرا انقدر غُر می‌زنی؟ بگرد

غلام: دست بزن، نفس می‌کشه؟

مرد: داداش، این رو می‌گی؟ !این پُرِ کثافته، داداش

!مرد: بکُنی تو زخمش، می‌میره به قرآن عبدالله: نفس می‌کشه، نفس می‌کشه !خوب می‌شه، نگران نباش

داوود: بابا، اون تمیزه، من با وایتِکِس شُستمشون، رنگش این‌جوریه

!نادر: بِده من! بِده من بشورمش، اینجا آب هست !مرد: بابا، نذار! جواد، نذار !داوود: اصلاً رنگش این‌جوریه

غلام: یعنی جَراحی می‌کنن؟ عبدالله: نمی‌دونم. بذار برسیم

!مرد: پُرِ میکروبه اون، داداش !نادر: اووف! بوی روغنِ سوخته می‌ده

(صدای موسیقی)

(صدای هَمهَمه‌ی افراد)

(صدای باز شدنِ در)

پرستار: همراهِ مُحِبی؟

داوود: ما هستیم

پرستار: کی این آقا رو زده؟

داوود: کسی نزده پرستار: خود به خود این‌جوری شده؟

داوود: نه، این افتاده. از اِرِتفاع افتاده عبدالله: خانم، حالش چطوره؟ خوبه؟

بهتره ولی باید دکتر ببینه ...بقیه تَشریف ببرید بیرون

پرستار: اینجا رو شلوغ نکنید یه نفر وایسه کارهاش رو بکنه داوود: بله، من هستم

پرستار: شما برید پَذیرِش داوود: پَذیرِش کجاست؟ پرستار: طبقه‌ی پایین

داوود: شما برید دیگه، من می‌مونم بالا سَرِش نادر: داوود، چرا به این دروغ گفتی؟

داوود: خب این‌جوری نمی‌گفتم زنگ می‌زد کَلانتَری

نادر: زنگ می‌زد‌‌. مگه می‌ترسیم؟

...نادر: زنگ می‌زد مَأمور می‌اومد

شِکایَت‌‌نامه‌هامون رو پُر می‌کردیم شِکایَت می‌کردیم

داوود: نادر جان، ما همین‌جوریش هم پولمون رو نمی‌تونیم‌ از فلاح بگیریم

داوود: شِکایَت می‌کردیم دستمون به جایی بَند بود مگه؟

نادر: این بدبخت الآن چه‌جوری می خواد ثابِت کنه اون فلاح زده؟

داوود: من می‌گم شِکایَت نکنیم !تو می‌گی ثابِت کنیم؟ شلوغش نکنین دیگه

دکتر: خب، مادر جان شما فقط شب‌ها نَفَس‌تَنگی داری؟ بیمار: بله

(صدای بلندگوی بیمارستان)

دکتر: از پله‌ها هم بالا، پایین می‌ری نَفَس‌تَنگی داری؟ بیمار: بله

!دکتر: خب باشه، خیله‌خُب، بشینید

ببخشید... دیدمش بهتر بود

دکتر: فقط یه چند روزی باید تَحتِ نَظَر باشن

داوود: می‌تونیم ببریمش، خانم دکتر؟

دکتر: گفتم که باید تَحتِ نَظَر باشه

بیمار: خانم دکتر، من اینجا بشینم یا بیرون بشینم؟

دکتر: مادر جان، بشین. الآن من میام

داوود: بهتره خانم دکتر؟ دکتر: این بنده خدا رو کی زده این‌جوری؟

کسی نزده، از اِرتِفاع افتاده پایین

!دکتر: از اِرتِفاع که نیفتاده معلومه که ضَربه خورده

داوود: توی یه دعوای خونوادگی بوده دیگه می‌خواسته کسی نفهمه

برای همینم شِکایَتی نداره خطرناک که نیست خانم دکتر؟

دکتر: خطرناک که می‌تونه باشه چون اِمکان داره ضَربه مَغزی شده باشه

شما وقتی آوردیش از گوشش خونریزی نمی‌کرد یا مایِعی بیرون نمی‌اومد؟

داوود: نه، من چیزی ندیدم دکتر: خب، اِن‌شاالله که طوری نیست

دکتر: این نُسخه‌اش هم لطفاً تَهیه کنین

فقط خانم دکتر، دیگه خودتون ...وَضع و اوضاعِ ما رو می‌دونید دیگه، بچه‌ها

دکتر: ویزیتِ من رو نمی‌خواد بِدین فقط پولِ دَرمونگاه رو بِدین

داوود: دستِ شما درد نکنه، خیلی ممنون دکتر: خواهش می‌کنم

آخه من عقل نداشتم ننه، بابای ما هم عقل نداشتن؟

سعید: نزدن تو دهنم !نگفتن بچه بشین سرِ جات

زن گرفتنت چیه الآن؟ کار داری مگه؟

سَقف داری مگه تو؟ !ما هم که بی‌‌عقل

خدا هم زد تو سرمون یه زن بی‌عقل‌تر از خودمون داد بهمون

!بچه‌دار شیم بچه‌دار شیم که چی بشه؟

داداش، همین نونی که درمیاری از بچه‌ست !ناشُکری نکن

داوود، دَمِت گرم ...برو درِ خونه‌ی ما به عاطفه بگو

من رو فرستادن مَأموریتی، چیزی شب نمیام

مَأموریتِ چی؟ کارِ ما مگه مَأموریت داره؟

!یه چیزی بگو دیگه ...بگو فلاح این رو بَرداشت بُرد تهران

سعید: شب می‌مونن، صبح میان

پرستار: آقا، می‌شه بلند شین؟ داوود: معذرت می‌خوام، ببخشید

!اومدیم و فردا صبح مُرَخَصَت نکردن

سعید: چرا مُرَخَص نکنن؟ چه خبره مگه؟ داوود: ببخشید

!سعید: خوبم دیگه

داوود: اصلاً راستش‌ رو به خانومت بگو سعید: داداش، راستِ چی رو بگم؟

!شبِ تولدِ بچه که نتونستم هیچ غلطی بکنم !دیگه خرابش نکنم لااَقَل

(صدای بوقِ تَجهیزاتِ پزشکی)

سعید: فلاحِ بی‌ناموسِ حَروم‌زاده !داوود: هیس

نکرد یه چیزی بذاره کَفِ دستمون یه کادو بگیریم براش

یه جوری من از این شِکایَت کنم !دیه‌ا‌م رو بگیرم

داوود: نه، شِکایَت که نمی‌شه کرد سعید: یعنی چی؟

!داوود: یعنی فکرشم نکن

نه زورش رو داریم، نه قَرارداد داریم باهاش

داوود: لَج می‌کنه، همین پولمون هم نمی‌دن سعید: می‌کُشَمِشون! مگه می‌تونن نَدَن؟

آره، می‌تونن نَدَن

!می‌گن اصلاً ما نزدیم. کاری نداره که

!این همه آدم دیده مگه می‌تونن بزنن زیرش؟

این همه آدمم مثلِ من و تو !بدبخت‌تر از من و تو

گوشه‌ی پول رو بهشون نشون بِدَن می‌گن ما اصلاً چیزی ندیدیم

سعید: آقا، همین شماها بگین دیدین کافیه من با بقیه کاری ندارم

من حرفی ندارم، سعید !ولی بچه‌ها هم مثلِ اون‌ها

!آقا، تو و نادر بگین

داوود: باشه

...سعید: ببین، این‌ [فلاح] رو دیدی بگو

!سعید: سعید بیاد بیرون، شِکایَت می‌کنه

!سعید: برین رِضایَت بگیرین ازش داوود: باشه

!سعید: می‌گی ‌ها داوود: می‌گم داداش، اینجا داد و بیداد نکن

...جوری شِکایَت می‌کنم دیه‌ام هم می‌گیرم ازش

(صدای موسیقی)

(صدای عُبورِ ماشین‌ها)

نادر: همین رو داری؟

!مرد: می‌بینی ندارم دیگه !اینم بمونه برای خودم دیگه

نادر: غُلام؟

!غُلام: کُلِ پولم همینه

نادر: دستت درد نکنه... عبدالله؟ !عبدالله: من ندارم

به خدا خالی‌ام! کسی داره جای من بده !فلاح حُقوق داد، برمی‌گردونم

نادر: فدای سرت

نادر: جواد جان؟ جواد: ندارم

نادر: این زن و بچه داره، نداره تو یه نفر آدمی، نداری؟ !جواد: ندارم دیگه، داداش

نادر: مَواد-پَواد می‌زنی؟ جواد: نُچ، چرا چِرت و پِرت می‌گی بابا؟

!داوود: بابا، نداره دیگه چیکارش داری؟

ما خودمون با نادر می‌ریم، یه چیزی می‌گیریم

داوود: دستت درد نکنه جواد: فدات شم داوود: قربونت برم

داوود: فدات شم

♪ حَبیبی یا نورِالعَین یا ساکِن خَیالی ♪ عزیزم ای روشنی چشمانِ من) (ای کسی که فکرِ مرا مَشغول کرده‌ای

♪ عاشِع بِعالِی سنِیْن وَ لا غِیرَک فی بالی♪ سال‌هاست که من عاشقِ تو هستم) (و کسی نتوانسته جای تو را بگیرد

♪ حَبیبی یا نورِالعَین یا ساکِن خَیالی ♪ عزیزم ای روشنی چشمانِ من) (ای کسی که فکرِ مرا مَشغول کرده‌ای

♪ عاشِع بِعالِی سنِیْن وَ لا غِیرَک فی بالی ♪ سال‌هاست که من عاشقِ تو هستم) (و کسی نتوانسته جای تو را بگیرد

♪ حَبیبی، حَبیبی، حَبیبی یا نورِالعَین ♪ (عزیزم، عزیزم، عزیزم، ای روشنی چشمان من)

... ♪ حَبیبی ♪ (عزیزم)

نادر: نظرِت روی کدومه بیشتر؟ داوود: پانْدائِه رو می‌گی؟

نادر: من اون رو می‌گم، آره خانم، من معذرت می‌خوام، این... این چند؟

فروشنده: کدوم؟ نادر: همین پانْدائِه رو می‌گم

فروشنده: نو‌د تومن

نادر: خوبه همین؟ !داوود: نه بابا! کوچیکه، زشته

نادر: بیشتر خب نداریم داوود: خانم، اون خرسه چنده؟

فروشنده: کدوم؟ داوود: این صورتیه

فروشنده: ها، این؟ داوود: بله

فروشنده: صد و هشتاد

!نادر با صدای آهسته: صد و هشتاد

داوود: تَخفیف نداره؟

!فروشنده: قابِلِ شما رو نداره داوود: سلامَت باشین

فروشنده: دَهِش [ده تومانش] هم شما ندین !نادر: نداریم بیشتر

داوود: بریز بیرون، ببینم نادر: می‌گم نداریم

!داوود: بریز بیرون، ببینم چقدر داریم !نادر: بیا

فروشنده: من همین‌جا پیاده می‌شم داوود: بذار بریم داخلِ کوچه ببرمتون

فروشنده: نه، تا همین جاش هم خیلی لُطف کردین

داوود: هر جور راحتین فروشنده: خیلی ممنون

داوود: زنده باشید، خداحافظِ شما فروشنده: خداحافظ داوود: خداحافظ

فروشنده: آقا، خداحافظ نادر: خداحافظ

نادر: دَرِه چرا وا نمی‌شه؟ داوود: خرابه، باز نمی‌شه

!نادر: وایسا، می‌خوام بیام جلو بشینم

!داوود: دو دقیقه دیگه می‌رسیم دیگه !نادر: این عَقَب اصلاً داره حالم به هم می‌خوره

!داوود: الآن می‌رسیم، نادر جان

نادر: زنه یه قِرون تَخفیف نداد ...اومده جلو هم نشسته

!نادر: تا جلوی درِ خونه‌شون هم رسوندیمش !آدمِشیم دیگه

!داوود: گناه داره !این بیچاره هم کسی رو نداره

نادر: من گناه ندارم؟ داوود: اون یه خونواده رو نون می‌ده

نادر: منم دارم نون می‌دم !داوود: به خدا که بدبخت‌تر از من و تو، اینه

این همونیه که شوهرش را اِعدام کردن؟

!داوود: آره دیگه

نادر: دلم سوخت

نادر: می‌گن آخه پسرشم داره !شبیهِ باباش می‌شه

داوود: چه‌‌جوری می‌شه یعنی؟ !نادر: آشغال بازی، دُنبالِ ناموسِ مردم

!داوود: اشتباه می‌کنی ها این شوهرش قاچاقْچی بود

نادر: نه بابا، یارو تَجاوُز کرده، اِعدامِش کردن !شوهرِ همینه دیگه

داوود: داری حرف در میاری؟

!نادر: من نگفتم، مردم می‌گن

!داوود: بابا، همه حرف زیاد می‌زنن، نادر جان

تو چرا می‌گی؟

نادر: [عاطفه] بپرسه می‌خوای چی بهش بگی؟

!داوود: راستش رو می‌گم دیگه

نادر: سعید مگه نگفت نگو؟ !داوود: سعید حرف زیاد می‌زنه

!داوود: دروغ نمی‌تونم بگم که

بعدشم زنشه، اصلاً تو بیمارستان بالای سرش باشه بهترم هست، خوشحال‌تر می‌شه

!نادر: خبری هم نیست که داوود: چه خبری باید باشه؟

نادر: آخه یه جوری می‌گفت تولد ...نه آهنگی، نه دستی

داوود: بیا، این رو داشته باش !نادر: کُلاً سوت و کوره

دختربچه: بله، کیه؟ داوود: عمو داوود

(صدای جیغِ خوشحالی دختر) داوود با ریتم: تولد، تولد، تولدت مبارک

!داوود: نگاهش کن !تو چقدر خوشگل‌تر شدی

قدت هم بلندتر شده، چون تولدته این‌طوریه؟ !دختر: نه

!داوود: آره، موهات هم بلندتر شده !جایزه‌اش رو بیار

!داوود: موهات هم درازتر شده

(صدای جیغِ خوشحالی دختر) نادر با ریتم: تولد، تولد، تولدت مبارک

!داوود: چه عروسکِ خوشگلی. بابات برات فرستاده ...نادر با ریتم: مبارک، مبارک، تولدت

(صدای موسیقی) (صدای پارسِ سگ)

(صدای پارسِ سگ)

(صدای پخشِ ترانه‌ی قوزَکِ پا از فریدونِ فر‌وغی) ♪ طَعمِ بی‌ تو بودن رو از لبِ سردت بِچِشَم ♪

♪ نُطفه‌ی باز دیدنت رو توی سینه‌ام بِکُشم ♪

♪ مثلِ سایه، پا به پا♪

(صدای فَنَرهای تخت)

(صدای نفسِ عَمیقِ داوود)

(صدای پخشِ تَرانه‌ی حَبیبی یا نورالعَین) (خواننده: عَمرو دیاب)

صدای مَسئول از بلندگو: گفتم که تا آخرِ ماه پولتون رو می‌دن شاید بخوان با شما تَسویه بکنن

(داوود بوق می‌زند) داوود: نادر؟

مَسئول: می دونم دعوا هم پیش اومده !اتفاق‌ها زیاد بوده ولی همینه آقا، کار تمومه

نادر: گوشی‌ات رو چرا جواب نمی‌دی تو؟

داوود: سلام نادر: سلام مرد: سلام

داوود: خوبین؟ چه خبره؟ !این‌ها که گفته بودن تعطیله، نیاید سرِ کار

صبحی زنگ زدن گفتن میایم اِتمامِ حُجَت کنیم

مَسئول: اگر کسی هستش پاش امضا بکنه !اولَویت با کساییه که امضا می‌کنن ها

!نادر: من که نمی‌رم

...مَسئول: کسایی که امضا نمی‌کنن !نادر: ببین چه‌ تَهدیدی می‌کنه

داوود: یعنی چی نمی‌رم؟ نریم که پولمون رو بکِشَن بالا؟

!نادر: بالا که نمی‌تونن بکِشَن !مرد: بخوان، می‌کُشَن دیگه

!مرد: ولی داره می‌گه ‌می‌دم دیگه

!نادر: ببین، این‌ها پول بِده نیستن !تو هم فقط داری حرفِ خودت‌ رو می‌زنی هِی

!مرد: داداش، ترسیدن دیروز دیگه !نمیاد جلوی هزار نفر بگه می‌دم، بعد نده که

نادر: تو می‌خوای برگردی سرِ کار؟ مَسئول: آقا، بفرمایید، بفرمایید

!تو از جات تکون بخور، ببین تکونت می‌دَم یا نه

!نادر: به بقیه هم بگو اگه رفتن با من طرفن داوود: دیوونه شدی نادر؟

اگه نَرَن، تو خرجشون رو می‌دی؟ !مِلَت زن و بچه دارن

سعید زن و بچه‌دار نبود؟

!داوود: باشه! می‌خواست دعوا نکنه !نادر: اون بدبخت به خاطرِ این‌ها کتک خورد

داوود: مگه زندگی این‌جوریه؟ مگه بچه‌ای تو نادر؟

این‌ها همه‌شون می‌دونن اگه نرن !فلاح پولشون رو می‌کِشه بالا

!مَسئول: حالا دیگه خودتون می‌دونید !داوود: سعید هم باید برگرده سرِ کار

!نادر: سعید باید شِکایَت کنه، دیه بگیره

!این... دهنِ این‌ها رو سِرویس کنه !داوود: برو آقا، برو

داوود: برو به بقیه هم بگو برن بابا سرِ کارشون مَسئول: لباس کارهاتون رو بپوشید، برید سرِ کارِتون

!نادر: بی‌ مَعرفتیه !داوود: باشه

!نادر: داوود، نامَردیه !داوود: باشه

پیرمرد: من چیکار کنم؟ مَسئول: آقا من چیکار کنم؟

حِراسَت: کجا؟ داوود: اسمم رو اِعلام کردن

پیرمرد: خب بگو کجاست، من برم امضا بگیرم؟

مَسئول: آقا مگه الکیه شما بِری دنبالش خودت ازش امضا بگیری؟

!پیرمرد: بابا، پول لازِمَم، زنم مریضه

!پیرمرد: گِرِفتارم، بچه مدرسه‌ای دارم، عَیالوارم مَسئول: می‌دونم همه‌مون گِرِفتاریم، آقا !می‌گم خودم بهت زنگ می‌زنم

!پیرمرد: تو دَه بار گفتی زنگ می‌زنم، زنگ نزدی !مَسئول: آقا، زنگ می‌زنم! به خدا زنگ می‌زنم

!پیرمرد: نزدی، دوباره میام ها !مسئول: پول بِدَن، زنگ می‌زنم

داوود: رضا جان چطوری؟ مَسئول: سلام

!فلاح: داوود، یه لَحظه بیا !بیا، کارِت دارم

فلاح: سلام داوود: سلام، آقا فلاح: چطوری؟

داوود: ممنونم، مرسی فلاح: شنیدم بهتره

داوود: کی آقا؟ سعید؟ بله، خدا رو شُکر

فلاح: دیشب بچه‌ها رو فرستادم گفتم یه سَری بهش بزنن

فلاح: گفتم خرجِ بیمارستانش رو بِدَن داوود: دستِ شما درد نکنه

فلاح: گفته می‌خواد شکایت کنه، خبر داری؟ !داوود: دیگه ناراحته دیگه

فلاح: حَقَم داره، طوری نیست مُنتِها می‌دونی که ...مَسئولِ یه پِروژِه شکایتی بشه

فلاح: کارها عقب می‌مونه. کار رو زمین بمونه ...وِزارَت هم می‌خواد پول نده داوود: بله

...فلاح: پول نده دوباره همین بَساطه داوود: البته جِسارَت نباشه ...اگه بخواد شکایت کنه

داوود: از آقازاده شکایت می‌کنه دیگه چون با شما که دَرگیر نشده، با آقازاده بوده

فلاح: خودت داری می‌گی آقازاده !اسم و فامیلِ من روشه

!به اسمِ منم تموم می‌شه دیگه

فلاح: وگرنه بُزغاله رو کی می‌شناسه آخه؟ داوود: من چیکار می‌تونم بکنم؟

فلاح: گفتم بیا اینجا دو کَلام باهات حرف بزنم !تو رفیقِشی، قِلِقِش رو می‌دونی

فلاح: حرفتم می‌خونه، غِیرِ اینه؟ داوود: حرفِ من رو نمی‌خونه تو این مورِد

چون خودش زن و بچه داره نگرانِ اون‌هاست

فلاح: آقا، من از صبح وِزارَت بودم قول دادن تا آخرِ هفته تَسویه کنن داوود: بله

!فلاح: منم بیکار ننشستم به خدا

فلاح: صَدَم رو گذاشتم، این موضوع رو جمع کنم داوود: بله

فلاح: تو هم یه کاری بکن ...این آقا از خرِ شیطون بیاد پایین

داوود: من چیکار می‌تونم بکنم؟ !من کاری از دستم برنمیاد !فلاح: مَسئله رو جمعش کن، راضیش کن

من نمی‌دونم چه‌جوری، هرکاری که فکر می‌کنی !درسته رو بکُن، این مَسئله رو جمع کن

فلاح: منم حَواسَم بهت هست

داوود: چشم

داوود: آقا، فیزیوتِراپی کجاست؟ کادرِ دَرمان: همین پایین، سمتِ چپ

داوود: می‌تونی پِله‌ رو بیای؟

داوود: بیا، بیا، من کولِت می‌کنم

!پدرِ داوود: نه، بابا داوود: بیا چهار تا پله‌ست، من کولِت می‌کنم

!پدرِ داوود: نمیام !داوود: بیا بابا، بیا

...پدرِ داوود: شما برید !داوود: بیا، بیا، بابا، بیا

!مادرِ داوود: بذار خودش میاد !داوود: به اینجا دست نزن، بابا بیا

مادرِ داوود: می‌تونه بیاد داوود: بیا... بیمارستانه

!مادرِ داوود: الآن زانوهات هم درد می‌گیره

داوود پای تلفن: آقا مهدی، من می‌شناسمش؟

نه، می‌گم این همه راه نیام اونجا بخواد تَخفیف بگیره، چون من قِیمَتَم همونه

!یه لحظه گوشی

وقتِ فیزیوتِراپی داشتیم

مَسئولِ پَذیرِش: اسمِ بیمارتون؟

داوود: عِین‌الله اَشرَف مَسئولِ پَذیرِش: بشینید، صداتون می‌کنم

الو؟

آقا مهدی، من دو ساعت، سه ساعتِ دیگه اونجام

من الآن تهرانم، اونجا نیستم

!داوود: دستت درد نکنه، [مشتری رو] نگهش دار

مادرِ داوود: چی‌چی گفتن؟ داوود خَطاب به مادر: بعد صدا می‌زنن داوود خَطاب به مهدی: خداحافظ

مهدی فلاحی بود مُشتری آورده برای زمین

!پدرِ داوود: بِدِش تا بِره. مُعَطَلِش هم نکن !داوود: مُفت نمی‌خوام بدم بِره، بابا

پدرِ داوود: مُفت نمی‌خوام بدم کدومه؟ زن: آقا، بفرمایید بشینید اینجا، بفرمایید داوود: دستتون درد نکنه

زن: خواهش می‌کنم پدرِ داوود: من راضی‌ام

پدرِ داوود: این پولم امروز به دردِ تو می‌خوره داوود: بشین، بشین

پدرِ داوود: فردا که شد پَنجاه سالِت به چه دردت می خوره؟ !داوود: تو نگرانِ این چیزها نباش، بابا

!مادرِ داوود: راست می‌گه، ننه جون !داوود: بِده من

!مادرِ داوود: بفروش، برو یه سَر و سامانی بگیر

!مادرِ داوود: شکوفه بِلاتَکلیفه

داوود: مگه من بِلاتَکلیفِش گذاشتم؟ !بِره پِی زندگیش

داوود: مگه من گفتم پای من بشینه؟ مَسئولِ پَذیرِش: آقای اَشرَف؟

داوود: بله مَسئولِ پَذیرِش: تَشریف بیارید

داوود: بله، خانم

مَسئولِ پَذیرِش: این مَلافه رو بگیرین اتاقِ دو تَشریف ببرین، سمتِ راست

!پدرِ داوود: شهر که نیست! هَردَمْبیله

...فقط یه مُشت آهن پاره دارن

پدرِ داوود: توی همدیگه می‌لولَن !داوود: دیوونه خونه هست، بابا، خراب شده

پدر: من یه روزم نمی‌تونم اینجا دَوام بیارم

!پدرِ داوود: نمی‌رسی

بعدِ یه عُمری یه مُشتری پیدا شده !اینم داره می‌پَره

مادر: ننه، داوود ما رو یه راست بِبَر !سرِ زمین، دیرت می‌شه

!داوود: نه بابا، اذیت می‌شین

!پدر: راست داره می‌گه !این‌جور حَدِاَقَل نیم‌ ساعت جلویی

مادر: یه زنگ بزن، بگو داریم میایم !یه وقت نره

!داوود: به کی زنگ بزنم؟ اصلاً یابو بَرِش می‌داره*، می‌فهمه ما مُحتاجِشیم (خودش رو گُم می‌کنه)

شما دِخالَت نکن، خانم !بذار کارش رو بکنه

مادر: کارِ چیش رو بکنه؟

!این قُپی*‌ها مالِ کساییه که به اندازه‌ی کافی دارن (لاف)

!مادر: نه من و تو پدر: ما هم به اندازه‌ی خو‌دمون داریم

!مادر: آره، ارواحِ شِکَمِت داوود: آقا، ولش کن. می‌ذارمتون خونه

پدر: ما که چیزی نگفتیم داوود: من مغزم نمی‌کِشه، بابا

داوود: حوصِله‌ی بَحث ندارم

مادر: آره، ننه بذارمون خونه. من وقتی !با این بابات یه جا باشم، نفسم می‌گیره

چیه؟ وقتِ لات‌بازی‌هات !خوب ماهیچه‌هات کار می‌کنه

مادر: برای من گردن‌ کِش می‌دی؟ !برگرد، برگرد پدر: لا اِله اِلا الله، لا اِله اِلا الله

!الآن همه جات می‌گیره، می‌مونی رو دستمون

!از این دکتر به اون دکترمون نکن

پدر: حالا ببین پنجاه سالِ آزِگاره !من از دستِ این چی می‌کِشم

!مادر: به سَرَتَم زیادم

داوود: به خدا راه داشت، یه جا می‌زدم بغل دَربَست می‌گرفتم براتون

!بابا، به خدا من اعصابَم نمی‌کِشه !بَس کنین

!پدر: برو بابا! مُستَقیم برو سرِ زمین !راهِت هم کج نکن

ما هم دلمون باز می‌شه !قولِتون هم می‌دم تا اونجا یه کلام حرف نزنم

!تو به اندازه‌ی کافی دلت باز هست

!برو بِرِس به قُرص‌هات، قُرص‌هات رو بخور !نَمونی رو دستم

!حالا برای من دَدَرِش* گرفته (بیرون از خانه)

!زن، تو خودت همین حالا گفتی بریم اونجا

!من برای بچه‌ام گفتم، دیرش نشه !نه برای تو

!داوود: می‌ذارمتون خونه! تمام

(صدای پارسِ سگ)

(صدای ضبط که خود به خود روشن می شود)

(صدای فوتبال بازی کردنِ پسرها)

!یعقوب: نه، من اصلاً حرف نمی‌زنم، داداش

(صدای فوتبال بازی کردنِ پسرها)

!یعقوب: باشه، باشه، آقا، برو دیگه مهدی: بِسپار به من... شَر به پا نکنی! خب؟

مهدی: چاکرِ آقا داوود. کجایی داوود؟ !بیا دیگه، بابا

داوود: سلام

داوود: اینه مُشتریت؟ !مهدی: داوود، خیلی وقته گذاشته کنار

مهدی: ببین اون آدمی که من و تو می‌شناختیم نیست ها! سرش خورده به سنگ

مهدی: می‌خواد اینجا رو گلخونه کنه داوود: نه، من با این مُعامِلِه نمی‌کنم

!مهدی: داداش، پولش نَقده ها

داوود: اِ؟ پس دفعه‌ی پیشی هم که ...با پولِ نقد اومده بود

همین زُباله فرستاده بودتش؟

!مهدی: جانِ من با دست نشون نده، داوود !ضایِع هست

!داوود: ضایِع، کارِ توئه برای چی این رو آوردی اینجا؟

...مهدی: آقا !داوود: من به این نمی‌فروشم

!مهدی: باشه، یه لحظه صبر کن ...می‌ریم دو کلمه با همدیگه صحبت می‌کنیم

!نخواستی نمی‌فروشی! دعوا که نداریم

مهدی: یه بامبول در بیار، بگو نمی‌فروشم داوود: مهدی، چرا من رو تو این وَضعیت می‌ذاری، مهدی؟

مهدی: مرگِ من... ببین، فهمید، داره میاد !مرگِ من بَحث نکن، داوود

خب؟ آقا چیکار داری؟ !تو بِسپار به من

یعقوب: آقا داوود، عَرضِ ادب داوود: قربونِ شما، آقا یعقوب یعقوب: مُخلِصیم

یعقوب: دیدم شما تَشریف نمیارین گفتم خودم برسم خدمتتون

داوود: اِن‌شاالله که سلامت باشید یعقوب: چیزی شده نمیاین؟

مهدی: نه، داشتم شرایط رو توضیح می‌دادم خدمتِ آقا داوود، گفت چرا نگفتی آقا یعقوبه؟

داوود: بله، ذِکرِ خِیرِتون بود

یعقوب: من نوکَرِتَم داداش، خودم گفتم نگو ...گفتم راحت قیمتتون رو بدید

یعقوب: تو رودَرواسی گیر نکنین

داوود: شما بزرگوارین !یعقوب: من در خدمتم. دستور بِده

!داوود: من چی بگم

مهدی: آقا یعقوب هم زمین رو پَسَند کرده هم با قیمت مشکل نداره هم پولش نَقده یعقوب: بله

داوود: من داشتم گِلِه‌گی می‌کردم به آقا مهدی چرا نگفتی آقا یعقوبه؟

وگرنه من همون پشت تلفن می‌گفتم ما پَشیمون شدیم

(صدای بوقِ قطار)

یعقوب: یعنی چی؟ ...داوود: جِسارَت به شما نباشه ها

!من بابام کلاً پَشیمون شده

(صدای بوقِ قطار)

داوود: من اگه اومدم، فکر کردم ...دو تا مشتری غَریبه از تهران اومده

یعقوب: تو با من هنوز مَسئَله داری؟ داوود: نه؟ چه مَسئَله‌ای؟

یعقوب: با بچه حرف می‌زنی؟ داوود: یعنی چی؟

یعقوب: می‌‌گم اگه مشکل داری !به من بگو من با تو مشکل دارم

یعقوب: واسه چی عُقده‌ای بازی در میاری؟ داوود: عُقده‌ای بازی چی؟

!یعقوب: هنوز تو بیست سال پیشی دیگه !داوود: اووه! من اصلاً یادم نبود

!یعقوب: ببین داوود، خوبه آدم وُجود داشته باشه !اینقدر پشت این و اون قایِم نشو

!یعقوب: بعدم فکر نکن من نمی‌فهمم زِر زِرت رو !داوود: احترامِ همدیگه رو که نگه داریم

یعقوب: نگه ندارم چی می‌شه؟

!قشنگ نیست به من می‌گی عُقده‌ای من کجا عُقدِه دارم از تو؟

!یعقوب: کینه کردی دیگه !عینِ این پیره سگ‌ها کینه کردی، وا هم نمی‌دی

آشتی‌‌کُنونِت چی بود پس؟

!داوود: من اصلاً با تو قهر نبودم! الآن تو رو دیدم یعقوب: با خر طرفی؟ دبیرستانی‌ای؟

آقا، بیست سال پیش !ما با این‌ها دعوا کردیم، ول نمی‌کنه

!مهدی: بچه‌ها، نَگین ها

!دَه تا شما زدین، دَه تا ما زدیم، تموم شد، رفت !فُحش و کتک بادِ هواست

داوود: برای شما بادِ هواست !من داداشم رفت

یعقوب: خدا بیامُرزَدِش. من کُشتَم داداشت رو؟

!داوود: نه یعقوب: پس داستان چیه؟

آقا، من می‌خوام اینجا رو بخرم کار و کاسِبی راه بندازم توش !زشته! نکُن! بچه مَحَلیم

مهدی: آره، داوود یعقوب: یا بفروش یا عینِ مرد وایسا جلوم !بگو به تو نمی‌فروشم

!بابا، اصلاً شما و غَریبه نداره !من اصلاً قَصدِ فروش ندارم

دفعه‌ی پیش هم مشتری اومد اینجا، ندادی !بعد دَر به دَر دنبالِ مشتری جدید بودی

یعقوب: فهمیدی از طرفِ منه، زدی زیرش !داوود: من اصلاً نمی‌دونستم از طرفِ توئه

داوود: ما مشکلِ مالی خوردیم، مهدی می‌دونه مهدی: خدایی مَسئله‌اش با من بود

یعقوب: آقا، ول کن! زوریه مگه؟ !چیزی که زیاده زمین، منم سرم بالاست

مُفتی هم نمی‌خواستم زمینت رو ازت بگیرم

شما هم بمون پاش، ببینم کسی وُجود می‌کنه !بیاد این زمین رو ازت بخره یا نه

...مهدی: یعقوب

!کجا می‌ری؟ یه لحظه وایسا

!یعقوب: برو عقب وایسا بابا، شُل مَغز گفتی قَصدِ فروش نداری دیگه؟

!یعنی نه به من می‌فروشی، نه به هیچ کسِ دیگه

!چه عالی

(صدای بازی بچه‌ها) (صدای موتور)

!پَروندیش دیگه حالا دیگه مگه می‌شه اینجا رو فروخت؟

!مَعلومه که نمی‌شه فروخت

تا لاشخورهایی‌ مثلِ تو هستن !نمی‌شه فروخت

!مهدی: درست حرف بزن من دارم کارم رو می‌کنم، چرا فحش می‌دی؟

داوود: اِ؟ کار تو اینه که قاچاقچی بیاری سرِ زمینِ من؟

!مهدی: ولمون کن تو رو قرآن

من تا الآن فکر می‌کردم نگرانِ سلامتِ !بچه‌های مردمی، اینجا رو بهش نمی‌فروشی

داوود: مگه غیرِ اینه؟

!مهدی: همین الآن تو روت گفت ازش کینه داری داوود: بابا، این کجای زندگی من هست؟

!این خودش، خودش رو جِدی می‌گیره !بفروش به یکی دیگه

مهدی: مشتری نیست! تازه اگرم باشه مگه این می‌ذاره بفروشم به کسِ دیگه؟

داوود: یه زمینِ دیگه براش پیدا کن !از سرش می‌افته

مهدی: کی اینجا زمینش رو می‌فروشه؟

مرگِ من از خرِ شِیطون بیا پایین !بذار اینجا رو بفروشیم بِهِش، بِره

می‌اندازمش همین‌جا بچه‌های مردم توش مُفتی فوتبال بازی کنن ولی نمی‌فروشم به این به‌دردنخور

داوود: سلام، مرتضی مرتضی: چاکِریم

داوود: مرتضی، یه دونه [سیگار] بهمن به من می‌دی؟ مرتضی: چشم، داداش

!داوود: اووف

!داوود: یه نوشابه هم برام وا کن مرتضی: بله، اقا

داوود: دستت درد نکنه مرتضی: بفرما، داداش

!دختر: زود باش دیگه مرتضی: سیگار هم الآن برات میارم

(صدای راه رفتن)

مرتضی: بفرمایید داوود: دَمِت گرم

(صدای قطار)

داوود: مرتضی دستت درد نکنه

!مرتضی: داداش، پَنچَری ها

(صدای بوقِ قطار) !لاستیک] عقب، عقب]

داوود: کم باده فقط، دَمِت گرم مرتضی: قربانت، به سلامت

(صدای قطار)

داوود: دخترم کجا می‌ری؟

دختر: سلام داوود: سلام، عمو

داوود: خونه‌تون کجاست؟ دختر: بعدِ پُل

!داوود: بعدِ پُل تا اونجا پیاده می‌رین؟

!دختر: همیشه نه ...امروز مدرسه زود تعطیل شد

دختر: بابام نمی‌دونست باید بیاد دُنبالمون داوود: چیه اسمِ بابات؟

دختر: اسماعیلِ فُتوحی

فُتوحی؟ آها... همون که نونواییش آتیش گرفت؟

دختر: بله

داوود: هنوزم زود عَصَبی می‌شه یا دیگه آروم شده؟

داوود: البته الآن باید سِنِش هم رفته باشه بالا

داوود: اسمِ شما چیه؟ دختر: زینب

داوود: شما چی؟ پسر: مسعود داوود: آقا مسعود

!برید، برید، اینجا واینَسید، خطرناکه !برید به سلامت

داوود: سلام هم برسونید به بابا زینب: چَشم

داوود: نمی‌شد زنگ بزنین یکی زودتر بیاد دنبالتون؟

زینب: نه، مدرسه‌مون زنگ زده به بابام !جواب نداده. حَواسِش کلاً به گوشیش نیست

!داوود: خیله‌خُب بیاید بالا، بیاید بالا !من می‌رسونمتون. اینجا خطرناکه

!بیاید بالا

!بیا بالا، عمو

!بیا قربونت برم، در رو مُحکَم ببند

داوود: بابا موتور داره؟ زینب: نه، ماشین

داوود: خب، چشمتون به جاده باشه یه وقت نیاد، رد شه

(صدای ضبط که خود به خود روشن می‌شود) !داوود: اَه

(صدای کوبیدنِ مُشتِ داوود روی ضَبط)

داوود: ضَبطه آبروی من رو می‌بره همیشه

چی شد زود تعطیل شدین؟

زینب: امروز تو مدرسه جشن بود سُرود داشتیم، زود تعطیل شدیم

داوود: اِ... شما سُرود می‌خوندی؟

زینب: نه، مسعود می‌خوند

داوود: آقا مسعود، شما سُرود می‌‌خونی؟ چی می‌خوندی؟

مسعود: دینگ و دَنگ و دَنگ می‌آید صدای زنگ

...کلاسِ ما شروع شد

...که... که

داوود: حِفظِش هم نیستی؟ مگه گُروهِ سُرود نبودی؟

مسعود: آخه از این آهَنگ‌ها خوشم نمیاد داوود: از چه آهَنگ‌هایی خوشِت میاد؟

مسعود: از آهَنگ‌های دیگه !داوود: چه آهَنگ‌هایی؟ بخون ببینم مثلاً

(ترانه‌ی از میانِ گُل‌ها، خواننده: مرضیه) مسعود: می‌گذرم تنها از میانِ گُل‌ها

!داوود: باریکَلا

...مسعود: گَه به گُلِستان‌ها

مسعود: گَه به کوه و صَحرا !داوود: آفرین

...مسعود: تازه گُلی ...داوود: تازه گُلی سَرِ راهَم

!داوود: آفرین، باریکَلا !ولی بچه‌ها، تنهایی نیاین دیگه تو این جادِه

کاش همون‌جا دَمِ مدرسه می‌موندین یکی بیاد دنبالتون

!آخه نمی‌دونستن زود تعطیل می‌شیم

!داوود: باشه، خب ...تو حیاطِ مدرسه مُنتَظِر می‌موندین

!یکی میاد بِالاَخَره دُنبالتون دیگه !جادِه خطرناکه

!داوود: هزار تا اِتِفاق مُمکنه واسه آدم بیفته

چه اِتِفاقی؟

!داوود: اِتِفاق دیگه! عمو... اِتِفاق !سگِ وِلگَرد مُمکنه بِهِتون حَمله کنه

شما تازه کوچولویین! آدم بزرگ‌هاش هم از بعضی !از این سگ‌ها جونِ سالم به دَر نمی‌بَرَن

مسعود: ما خودمون سگ داریم

داوود: هه هه، باشه عمو !بازم آدم باید مُراقِب باشه

صد تا آدم مُمکنه جلوی پای آدم، سبز بشن ...هزار تا بَلا سرِ آدم بیارن

...آره دیگه

مگه نه؟

شما که بزرگتری، چرا حَواسِت نبود؟ هوم؟

همین الآن ندیده و نشناخته !سوارِ ماشینِ من شدین

چرا بِهِم اِعتِماد کردین؟

نگفته پدر و مادرتون این‌ها رو بِهِتون؟

!زینب خانم، من مِثال زدم‌ ها !گفتم مثلاً

داوود: الآن که دیگه گذشت، می‌رسونمتون خونه زینب: ما پیاده می‌شیم

داوود: مَنظورِ من رو فهمیدین عمو؟

برای چی گریه داری می‌کنی؟

!زینب: وایسا داوود: برای چی داری گریه می‌کنی؟

!زینب: ما رو پیاده کن

!داوود: خب، باشه مگه نمی‌خواستید بعد از پُل برین؟

!داوود: اونجا پیاده‌تون می‌کنم، خودتون بِرین

زینب: ما از همین‌جا خودمون می‌ریم

!داوود: نه دیگه، الآن نمی‌شه که عمو

زینب: چرا نمی‌شه؟

(صدای گریه‌ی مسعود) !داوود: شما بچه‌‌این، یه چیزهایی رو نمی‌فهمین

داوود: مردم چی فکر می‌کنن؟

فکر می‌کنن من دو تا بچه رو !به زور سوارِ ماشینم کردم

زینب: ما به کسی نمی‌گیم

داوود: قیافه‌ی شما رو پدر، مادرتون ببینن چه فکری می‌کنن. ها؟

مسعود: به خدا به مامان، بابامون نمی‌گیم !بذارین بریم

داوود: تو اصلاً ریختت رو تو آیینه دیدی؟

...پسر جون، این‌جوری شما رو ببینن‌ پدر مادرتون

(صدای گریه‌ی مسعود) !فکر می‌کنن من یه بَلایی سرتون آوردم

!والله حق دارن اگه این‌جوری فکر کنن

(صدای گریه‌ی بلندِ مسعود)

!بابا، کاری‌تون ندارم که چرا این‌جوری می‌کنید؟

می‌رسونمتون خونه ...تَحویلِ پدر، مادرتون می‌دم

!بهشون توضیح می‌دَم چه خبره، می‌رم

(صدای گریه‌ی مسعود)

!بابا، اصلاً مِثالِ اِشتِباه زدم

!من مَنظورَم خودم نبودم که !خواستم آگاه بشین برای بعداً

!زینب: وایسا! تو رو خدا وایسا داوود: دختر چرا این‌جوری می‌کنی؟

!زینب: به کسی نمی‌گیم، قول می‌دیم !داوود: نکُن دختر، خطرناکه

!زینب: وایسا

!داوود: بابا، نکُن !بیا، بیا، وایسادَم، وایساد‌َم

(صدای گریه‌ی مسعود)

داوود: تو با دَر چیکار داری؟ چرا این‌جوری می‌کنی دختر؟

(صدای گریه‌ی مسعود) در‌ رو چرا قُفل کردی؟

!داوود: خُب در خرابه !زینب: الآن سوار شدیم ازش

!داوود: از تو خرابه، از بیرون باز می‌شه

...داوود: بابا، همین کار‌ها رو می‌کنید، ترس می‌اندازی !زینب: باز کن تو رو خدا

داوود: چرا دماغش داره خون میاد؟

(صدای گریه‌ی مسعود)

!داوود: سرت رو بالا‌ بگیر

!این رو سرش رو بالا بگیر

ببین می‌تونی یه کاری کنی من بدبخت شم؟

بابا، چه گوهی خوردیم !این‌ها رو سوار کردیم ها

داوود: رفتیم! الآن می‌رسونمتون خونه !از شَرِتون خَلاص می‌شم

(صدای گریه‌ی مسعود)

(صدای ضَبط که خود به خود روشن می‌شود) !داوود: اَه! خَفه شو! خَفه شو

(صدای گریه‌ی مسعود)

!خَفه شو! خَفه شو

(صدای گریه‌ی مسعود) (صدای پخشِ آهنگِ عَمرو دیاب)

!خَفه شو

(صدای پخشِ آهنگِ عربی از ضبطِ ماشین)

(صدای بوقِ قطار) (صدای پخشِ آهنگِ عَمرو دیاب)

!داوود: خَفه شو

(صدای بوقِ قطار)

داوود: الآن چه وقتشه آخه؟

(صدای قطار) (صدای پخشِ آهنگِ عربی از ضبطِ ماشین)

(صدای موسیقی)

!مسعود: آی

(صدای موسیقی)

!آه! آی! آی

(صدای موسیقی)

!مسعود: آخ! وای! آی

!آه

(صدای عُبورِ قطار)

برای چی این کار رو کردین؟

!داوود: وای

!اِی وای

!پسر، پسر، پسر

(صدای سیلی زدن داوود به صورتِ مسعود) !نگاه کن! لوس نشو !من رو نگاه کن! نگاه کن

!یا خدا

(صدای نفس‌های داوود)

(صدای موسیقی)

(سریال بعد از تیتراژ ادامه دارد)

صدای مسعود: می گذرم تنها از میانِ گُل‌ها

گَه به گُلِستان‌‌ها، گَه به کوه و صَحرا

تازه گُلی سَرِ راهَم

گیرَد و با من گوید

مَحرَمِ رازِ تو کو؟

خارِ رَهی به تَمَنا

دامَنِ من بِگِرفته

کان گُلِ نازِ تو کو؟

(صدای موسیقی) رازِ عشقِ مرا، گُل در گوشِ صَبا

گفت و غَمَم بِفُزود

صدای گروه سرود: آنگَه در همه‌ جا

رازِ دردِ من و قِصه‌ی عشقِ تو بود

قِصه‌ی عشقِ تو بود

(صدای موسیقی)