Original subtitles

این زیرنویس برای کم/ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

گفتارنویس: آزاده کاوسی (صدای موسیقی سُنَتی)

ویرایش نهایی: نازنین کاوسی (صدای موسیقی سُنَتی)

(صدای موسیقی سُنَتی)

دایی: بر جَمالِ محمد صَلَوات همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد

!عمه: یا الله

مادرِ لیلا: تَه نگیره! آها

!نازگل: خب آتیشش رو کم کنین مادرِ لیلا: آتیشش کم کردیم

!دایی: آروم

!نازگل: آخ... ببینم

!دایی: صبر کن، صبر کن! بَه بَه !لیلا: بِدِه دایی، من

!دایی: صبر کن، صبر کن، صبر کن

!دایی: آها عمه: نازگل جون، گُلاب رو بیار

لیلا: بدین من مادر جون !عزیز جون: بَسه دیگه، بَسه، بَسه

!عزیز جون: نه، نریز، نریز دیگه !بَسِشه، بَسِشه

لیلا: مامان، می‌گن اون‌وقت رنگ نداشت شُلِه‌زردِشون !عزیز جون: نه! چرا، چرا، چرا

!عزیز جون: بِده به من

...عزیز جون: داداش جون، نریز لیلا: دایی جون بذارین

دایی: بیا، لیلا به هم بزنه

عزیز جون: نه دیگه، زَعفِرونش اندازه‌‌ست دایی: گلناز برو، گلناز برو

عمه: بِدین من عزیز جون

دایی: گلاب بریز لیلا: تَه نگیره نازگل: این رو بگیرین، عمه جون

دایی: به تَرتیب هر کی نَذر داره، بِره نازگل: بریزم؟ بریزم عزیز جون؟

!عزیز جون: بریز، بریز، بریز مادر

عزیز جون: صَلَوات هم بفرست‌

همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد

دایی: بریز عزیز جون: بَه بَه! بریز، بریز

!عزیز جون: صَلَوات بفرستین و بریزین

...همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی نازگل: عزیز جون، بازم بریزم گلاب؟

!دایی: آماده زن: نیّت کنین !عزیز جون: یا امام حسن

زن: هر چی می‌خواین نیّت کنین همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد

!عزیز جون: نَقش رو ببین! یا امام حسن

زن: این مالِ روش هست

همه: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد دایی: مادر، بریز یه ذَرّه بِچِشیم ببینیم تَهش (طعمش) چی می‌شه

نازگل: دایی هم به هوای هی امتحان کردن !دایی هی بخورین ها ...دایی: بِالاَخَرِه باید

دایی: این‌ها باید تِست بشه همین‌جوری که نمی‌شه عزیز جون: صَلَوات بفرستین، صَلَوات بفرستین

همگی: اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد عزیز جون: دیگه داره جا می‌افته پسر: بنویس

زن: ببین شِکَرِش کَمِه؟ !دایی: زیاد تَکون نخوره اینا نازگل: عزیز جون، بِده منم بریزم

!دایی: کَمِه !مرد: بسه

!دایی: بَسِه، بَسِه، بَسِه! بریز، هم بزن پسر: بذار اینجا عزیز جون: بیا، مادر

دایی: تموم! دَم‌کُنی رو بذار

!زن: یادت نره‌ ها

دایی: کثیفه، تمیزش کنین دستمال کاغذی بردارین

پسر: من بَسَمه، من بَسَمه

مرد: خب، بچه‌ها ببرید عزیز جون: حالا این رو ببر اینجا

مرد: بدید همسایه دستِ چَپیه عزیز جون: زود باشین

عزیز جون: برو حسین جون برو قُربونت برم

عزیز جون: بِبَر... این هم بگیر، اینم بگیر !اِی داد

پسر: مادر جون، منم کمک کنم !عزیز جون: بچه‌ها؟ ای داد! ای داد پسر: خوبه، این‌ها رو هم بدیم؟

عزیز جون: بیا، این‌ هم بِبَر اینجا !به همه بدید ها پسر: اون یکی کاسه‌هه رو هم بِده

امیر: سلام حسین جون حسین: سلام امیر جون، خوب هستین؟ امیر: خسته نباشید

رضا: سلام حسین: قُربانِ تو

...امیر: دوستِ من رضا حسین: مخلصم

امیر: خونه‌شون شُله زرد درست کرده بود آوردیم واسه شما حسین: قُربانتون

حسین: به موقِع اومدید، بفرمایید دایی جون، بچه‌ها اومدن امیر: قربانتون

!حسین: دایی جون دایی: بله؟

دایی: سلام، سلام امیر: سلام، قَبول باشه !دایی: یا الله

امیر: دوستِ من رضاست دایی: سلام آقا رضا، حال شما چطوره؟ امیر: شُله‌زرد آوردن

حسین: لُطف کردن شُله‌زرد برامون آوردن، بیا

امیر: سلام حالِ شما؟ دوستِ من رضا حسین: لیلا جون، رضا هم زَحمَت کشیده لیلا: سلام

حسین: دوستِ امیرن، شُله‌زرد آوردن

حسین: بفرمایید پسر: بسه دیگه دایی: بچه‌ها تَکونش ندید

!پسر: فعلاً نگه دار پسر دوم: بذار یه خُرده درستش کنم

لیلا: عمه جون، این رو برای نرگس خانم پُر کنین عمه: باشه

نازگل: اینم بِده من، بعد می‌برم

امیر: آقا رضا یکی از دوست‌های خیلی خوبِ منه

حسین: خوش اومدین، دستتون درد نکنه رضا: مرسی

حسین: ما خودمون هم مَشغول بودیم ...خُلاصه

صدای لیلا: اولین بار که رضا رو دیدم تو مَراسمِ‌ پختنِ شُله‌زردِ نَذری بود

رضا واسه برادرم حسین یه کاسه شُله‌زردِ نَذری آورده بود

دایی: به عنوانِ تَعزیرات‌ یه اِمتیاز بدین به این کاسه با این کاسه

!رضا: کاسه رو با کاسه مُقایِسه کنین

دایی: ما می‌خوایم تَکلیفِمون روشن شه ما این‌کاره‌ایم یا رفیقِ شما آقا رضا؟

!علیرضا: خدایی این باحال‌تره

دایی: آقا، یه قاشُق از این، یه قاشُق از این !امیر: ببین چه مَزه‌ای می‌ده

!دایی: بزن آقا این رو اول

دایی: من این قِسمتِ آقا رضا رو بزنم !ببینم چیکار کرده

رضا: امیر اینجا بی‌طرفه اِنصافاً کدوم یکی بهتره؟

!امیر: نه، واقعاً... مالِ رضا بهتره !دایی: اوه! اوه! اوه! آقا این مَزه نداره که

...حسین: نه، بَدَم نیست ولی علیرضا: دایی جون، این‌ها چی‌ان؟ این‌ها؟

علیرضا: مالِ ما خوشمَزه‌تره دایی: بیا این یکی رو نِگاه کن پسر: شیرینیش بیشتر شده

هم شیرینیش فِعلاً ما یکیم ...هم تَزئینات، هم رَنگِش

...دایی: هم باقالی و بادومِش امیر: نه مالِ رضا خیلی بهتره

علیرضا: باقالی چیه، دایی جون؟ این پِسته‌ی فَردِ ‌اَعلاست !رضا: کاسه‌ی این که بهتره حَدِاقَل

صدای لیلا: آذَر ماهِ همون سال با رضا ازدواج کردم

...چند ماه بَعدش درست روزِ تولدم

مُتِوَجِه شدم که حامِلِه نمی‌شم

(صدای موسیقی سُنَتی)

(صدای زنگِ در)

(صدای موسیقی سُنَتی)

(صدای موسیقی سُنَتی) !لیلا با خنده: اَه

(رضا با صدای بچگانه تصنیف ایرجِ بَسطامی را می‌خواند) ذَلیل و بیچاره‌تر از من نیست در کوی تو

لیلا: این چیه دیگه؟

رضا: خَمیده شد پُشتِ من از !لیلا: چقدر خوشگله

(صدای موسیقی سُنَتی) رضا: غَم چون اَبروی تو

!لیلا: بِدِه ببینم از کجا گیرش آوردی این رو؟ (رضا زیرِ لب ریتمِ آهَنگ را زِمزِمِه می‌کند)

رضا: بهش می‌گن خرسِ گُندِه !لیلا: وای رضا

(رضا زیرِ لب ریتمِ آهَنگ را زِمزِمِه می‌کند) !لیلا: خیلی نازه

!لیلا: هم‌قَدِ منه اصلاً رضا: شَبیهِت هم هست

لیلا: آخی! آخه تو این رو !از کجا گیر آوردی؟ وای

(صدای موسیقی سُنَتی) !لیلا: آخی! موهاش رو نگاه کن

رضا: رَوا نشد کامِ دلم لیلا: نازی

رضا: وای، وای از دلِ من لیلا با جیغ: آی! این‌ها مالِ منه؟

!خیلی خوشگله !بِدِش، بِدِش ببینم

!رضا: صبر کن! صبر کن! کَندیش !لیلا: بِدِش! بِدِش! بِدِش رضا: بیا

!رضا: اِ

...رضا: پُشتِ من از

غَم چون اَبروی تو

لالا لالای لای لای لای لای

(صدای موسیقی سُنَتی)

رضا: هی‌هی‌هی! به چی می‌خندی؟

لیلا: تو به چی می‌خندی؟

رضا: من دارم خَفه می‌شم

رضا: بگم به چی می‌خندی؟

!لیلا: بگو رضا: بگم؟ بگم؟ !لیلا: بگو

!لیلا: اگه نگی، من می‌گم‌ ها رضا: بگم؟

!رضا: بگو لیلا: بگم؟ !رضا: بگو! بگو

لیلا: بگم؟ !رضا: بگو! بگو

!لیلا: می‌گم ها رضا: بگو

(صدای پخشِ آهنگِ اِی نامَت از دل و جان) (خوانَنده: علیرضا افتخاری)

♪ اِی نامَت ♪

♪ از دل و جان ♪ - صدای لیلا: اون شب شام خونه‌ی مادرم این‌ها دَعوَت بودیم

♪ در همه جا به هر زَبان جاری است ♪ - صدای لیلا: خانواده‌ی شوهَرَم هم فَهمیدن که تَوَلُدَمه

صدای لیلا: قَرار شد اول یه سَر بریم اونجا بعد خونه‌ی مادرم

♪ عَطرِ پاکِ نَفَسِت ♪

♪ سبز و رَها از آسِمان جاری است ♪

(صدای پرنده‌ها)

آقا جون: اِ... وا! سلام، سلام رضا: سلام، حالتون چطوره؟ لیلا: سلام

آقا جون: بفرمایید لیلا: خوبین؟

آقا جون: خودت گُلی لیلا: بفرمایید آقا جون: تَوَلُدِت مُبارَک

رضا: آقا جون شما چرا در رو باز کردین مگه گُل‌محمد نبود؟

گُل‌محمد: آقا می‌خواستن !خودشون در رو باز کنن

!آقا جون: شما چقدر دیر اومدید من همه‌ش مُنتَظِرِتون بودم

لیلا: آقا... رضا! یعنی ماشاالله ...چهار ساعته داره آماده می‌شه

آقا جون: بفرمایید، بفرمایید بفرمایید، بسم‌الله رضا: بفرمایید

!آقا جون: خانم، ببین چه گُلی برات آوردن !مادرِ رضا: ممنون! ممنون لیلا جون لیلا: سلام

مادرِ رضا: قربونِ تو، تَوَلُدِت مُبارَک رضا: سلام

مادرِ رضا: رضا جون، سلام عزیزم رضا: چطوری؟ خوبی؟ خواهرِ رضا: سلام داداشی

آقا جون: بفرمایید، خواهش می‌کنم رضا: سلام لیلا: سلام

خواهرِ رضا: سلام عزیزم، حالت چطوره؟ تَوَلُدِت مُبارَک لیلا: حالِ شما؟

لیلا: سلام خواهرِ رضا: سلام عزیزم تَوَلُدِت مُبارَک آقا جون: لیلا جون... بفرمایید

آقا جون: بیا پهلو خودم بشین، لیلا جون لیلا: چشم، چشم آقا جون: بیا عزیزم

رضا: مرسی آقا جون: بیا عزیز جون

!مادرِ رضا: خوش اومدین بچه‌ها، خوش اومدین رضا: والله خیابون‌ها خیلی شلوغ بود

...لیلا: رانندگی آقا رضا و خواهرِ رضا: تِرافیک هم هست

مادرِ رضا: خب چند سالت شد حالا؟

پدرِ رضا: این چه سؤالی‌ست می‌کنی، خانم؟

رضا: یه چیزی تو مایه‌های سِن و سال خودتونه

(صدای خنده)

پدر: لیلا جون، من یه چیزِ کوچیکی واست آوردم مادرِ رضا: خیلی بامزه بود

پدر: امیدوارم که خوشت بیاد

بدونِ بسته‌بندی واسه انگشت کوچیکه‌ی شما

!لیلا: وای آقا جون! دستتون درد نکنه! چقدر قشنگه !آقا جون: نازی

*آقا جون: روش هم‌ نوشته المُلک لِلّه (سَلطَنَت برای خداست)

مادرِ رضا: لیلا جون یه هدیه‌ی کوچیک !هم من برای تو دارم

اُمیدوارم بِپَسَندی

لیلا: شَرمنده‌ام کردین، مادر جون

مادرِ رضا: قابلِ تو رو نداره

انشاالله سالِ دیگه همین موقع ...با پسرِ کوچولو و خوشگلت

...یه مهمونی بزرگ همین‌جا می‌گیریم

مادرِ رضا: عزیز جون و برادرهات ...و همه را می‌گیم

دورِ همدیگه جمع می‌شیم

!اِنقَدر دلم می‌خواد پسرِ رضا رو ببینم

حُمِیرا: سلام داداش، سلام لیلا جون، تولدت مبارک لیلا: سلام حُمِیرا جون، خوبین؟ رضا: کجایی تو؟

جواهر: سلام آقا رضا رضا: سلام جواهر خانم

جواهر: حال شما؟ !لیلا: وای جواهر خانم، نُچ جواهر: سلام لیلا خانم، حال شما خوبه؟

لیلا: وای جواهر خانم دستت درد نکنه جواهر: این تَبَرُکِ مشهده رضا: سلام گل‌محمد

رضا: حالِ شما؟ گل‌محمد: قربانِ شما، سایه‌ی شما کم نشه

جواهر: قابلِ شما رو نداره لیلا: قربونتون برم

گل‌محمد: بفرمایید خانم، قابلِ شما رو نداره لیلا: ممنون، گُل‌محمد خان

گل‌محمد: بُلبُل به باغ، روزِ اَزَل چون كه پا نهاد

گل‌محمد: گل دید عاشِق است بَنا بر جَفا نهاد لیلا: قربونتون برم

خواهرِ رضا: خب اینم کادوی ما

که هم از همه بزرگ‌تره

!هم از همه گرون‌تره

خواهرِ رضا: هم مَصرَفِش بیشتره به خُصوص برای رضا

لیلا: شَرمَنده کردین واقعاً خواهرِ رضا: قابِلی نداره عزیزم

لیلا: دستتون درد نکنه خواهرِ رضا: رضا عاشقِ چاییه

خواهرِ رضا: صبح تا شب چایی می‌خوره !لیلا: به به! وای

خواهرِ رضا: اینم مالِ تو !لیلا: به به

خواهرِ رضا: ولی به شَرطی که توش غذاهای خوشمَزه !درست نکنی که داداشَم چاق بشه‌ ها

!لیلا: نترس، حالا حالاها جا داره

!خواهرِ رضا: اگه دامادِ بَدیه، بگو کتکش بزنیما

لیلا: آخی، نه! حِیوونی هست

حُمِیرا: لیلا جون، فَریده پای تلفنه

حُمِیرا: با شما کار داره لیلا: مرسی

لیلا: بله؟

فَریده پشتِ تلفن: سلام لیلا جون لیلا: سلام فریده جون

فَریده: تولدت مبارک !لیلا: قربونت برم

لیلا: انشاالله تولدِ تو

فَریده: یه چیزی ناقابِل برات گرفتم بعداً بهت می‌دم لیلا: چرا زَحمَت کشیدی؟

!فَریده: قابلِت رو نداره

لیلا: ممنون، ممنون

فَریده: ببینم! راستی آقا جون چی بهت داد؟

لیلا: یه انگشترِ عَقیقِ سبز

فَریده: پس مَعلوم می‌شه !خیلی دوسِت داره‌ ها

لیلا: آره؟ فَریده: انگُشتَره مالِ مادرش بوده، خانم ‌بزرگ

فَریده: بعداً بهم نشون بده لیلا: باشه، باشه

فَریده: خداحافظ لیلا: قربونت برم، خداحافظ

!صدای لیلا: خدایا، چه حالِ خوبی دارم

مثلِ اینکه تو آسمون‌هام

تو اَبرهام

خدایا، ممنون

ممنون

لیلا: رضا؟ رضا: هوم؟

لیلا: دوست داری چند تا بچه داشته باشی؟

رضا: سالی دو تا

!لیلا: نه، جِدی

!رضا: چه می‌دونم چه سُؤال‌هایی می‌کنی؟

رضا: صد تا، دویست تا

!رضا: هر چی بیشتر، بهتر

لیلا: اگه بچه‌دار نشم چی؟ !رضا: دیگه چه بهتر

لیلا: اگه بچه‌دار نشم، طَلاقَم نمی‌دی؟

:رضا با لَحنِ گوینده‌ی مُستَندِ حَیاتِ وَحش بِدان و آگاه باش که من تو را برای خودت می‌خواهم

!نه برای بچه یا چیزِ دیگر

(صدای خنده‌ی لیلا)

رضا با خنده: جانِوَری که می‌بینید لیلا نام دارد

این جانِوَر دلش بچه ‌می‌خواهد

...آن هم نه یکی و دو تا

بَلکه صد تا و دویست تا

(صدای خنده‌های رضا و لیلا)

(صدای جوی آب‌)

(صدای در زدن)

(صدای ساز زدن)

!عزیز جون: سلام !لیلا: سلام

!عزیز جون: تولدت مبارک دایی: به به به به

رضا: سلام مادر جون عزیز جون: سلام حالِ شما چطوره؟

دایی: حالا نمی‌شد به جای سرما این بَرنامه رو تو اُتاق اِجرا می‌کردید؟ لیلا: سلام، سلام، حالِ شما؟

!دایی: اون‌وقت بگین دایی‌مون پیر شده

ببین 50 کیلو مَنقل رو چه‌جوری براتون یک ساعته دارم می‌بَرم

!دایی: بریم! بزن حسین جون !حسین جون، بزن

:همه با هم با صدای سازِ حسین ...ذَلیل و بیچاره‌تر از

من نیست در روی تو

خَمیده شد پشتِ من

از غم چون ابروی تو

...همه با هم: ذَلیل و بیچاره‌تر !دایی: بفرمایید، بفرمایید

همه با هم: از من نیست در بَرِ تو

:همه با هم با صدای سازِ حسین ای نامَت از دل و جان، از دل و جان

همه با هم: به هر زبان جاریست رضا: یی

همه با هم: عطرِ پاکِ نفست، سبز و رها از آسمان جاری‌ست لیلا: وای خدا

...همه با هم: نورِ یادت همه شب نازگل: مرسی، بِده من عزیزم، مرسی مِهری: بده من

همه با هم: در دلِ ما چو کَهکِشان جاری‌ست لیلا: مِهری جون اینم بذار

همه با هم: تو نَسیمِ خوش نَفَسی مِهری: به به

همه با هم: من کَویرِ خار و خَسَم عزیز جون: دوغ این‌ها رو آوردی؟ لیلا: اِ! ما هم امروز فِسِنجون داشتیم

همه با هم: گر به‌ فَریادم نرسی لیلا: عزیز جون؟ بیا، مادر

...همه با هم: همچو مُرغی !مِهری: بله! دستِ شما درد نکنه

همه با هم: در قَفَسَم عزیز جون: قربونِ دستت !مِهری: به به

همه با هم: تو با منی اما !لیلا: بخوریم دیگه! به به

همه با هم: من از خودم دورم !مِهری: اجازه بدین! اجازه بدین خواهش می‌کنم

مِهری: خانم‌ها، آقایون، قبل از شام من می‌خوام کادوم رو اول بدم به لیلا !همسر مِهری: به به

!مِهری: صبر کنین دایی: خب

مِهری: لیلا جون، این کادو از طرفِ منه یکیش

مِهری: یکیش هم از طرفِ همسرِ گرامی

مِهری: اصلاً قابلت رو نداره !لیلا: خیلی ممنون !همسر مِهری: تقصیرِ من نیست‌ ها

همسر مِهری: انتخابِ خودشه

دایی: آقا، انتخابِ خودشه لیلا: برای همین قشنگ شده

همگی با هم: تو با منی اما من از خودم دورم

!لیلا: وای عزیز جون قربونت برم

!دایی: آقا، کادو بعدی !کادوی بعدی رو ببینیم

عزیز جون: اولِ اسمِ تو و رضا هم رویش حَک شده

نازگل: لیلا جون !همگی: وای

دایی با ریتم: دستِ شما درد نکنه !مِهری: به به

همگی: چرا زحمت کشیدین؟

!همگی: چقدر کم کِشیدین !نازگل: بابا کادوی من

دایی: کادوی نازگُل !لیلا: به به به

نازگل: پاریسیه پاریسیه !دایی: پاریسیه پاریسی، اوه

...همگی با هم: تو با منی اما

لیلا: خب دیگه کی کادو داره؟

نازگل: بده من دایی: خب، کادوی دایی جونِ عزیزت گلِ گلاب

دایی: یک جفت قناری آکبَندِ واقعی !لیلا: به به به

نازگل: دستِ شما درد نکنه

دایی: خب... کا‌دوی حسین

حسین: این هم از طرف همه‌ی قناری‌ها و کبوترها

!لیلا: آخی !همگی: آخی

همگی با هم: تو با منی اما من از خودم دورم

(صدای سه‌تار)

صدای لیلا: روزِ بعدش به اتفاقِ رضا رفتیم دکتر

بهش گفتم که الآن چند وقته که از عروسی ما می‌گذره

و من هنوز حامله نیستم

:گفت

!پیش میاد! جای نگرانی نیست

گاهی اوقات ممکنه ذاتی باشه

که هیچ‌کاریش هم نمی‌شه کرد

البته اگه از طرفِ مرد باشه که صد در صد نمی‌شه کاریش کرد

ولی خب اگه از طرفِ زن باشه گاهی می‌شه با دوا و درمون

و حتی عمل هم بچه‌دار شد

به هر حال می‌نویسم برید آزمایش بشید

جوابش رو بیارید تا بهتون بگم

دکتر: یکشنبه‌ی دیگه همین ساعت

...اگه مشکل از طرفِ تو باشه

برام اصلاً مهم نیست

!از همین هم که هست خیلی راضیم

اما اگه از طرفِ من باشه؟

رضا: منم همین‌طور !از همین که هست خیلی راضیم

صدای لیلا: این حرفش خیلی به دلم نشست

حس کردم تنها نیستم

رضا: فقط قول بده به هیچکی حرفی نزنی تا روزِ یکشنبه

!رضا: به هیچ‌کس ها

قول

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

لیلا: بله؟

مادرِ رضا: سلام لیلا جون لیلا: سلام، خوب هستید؟

مادرِ رضا: حالت خوبه؟ لیلا: مچکر، به لطفتون

مادرِ رضا: خب، کجا بودین؟ دکتر بودین؟

لیلا: دکتر، بله مادرِ رضا: خب، چی شد؟

مادرِ رضا: چی گفت مادر جون؟

لیلا: والله قراره آزمایِش بشه

مادرِ رضا: اِ؟ پس قراره آزمایش بشه؟ رضا: کیه؟

مادرِ رضا: کدوم آزمایشگاه آخه؟ رضا: مادر جونه؟ لیلا: بله، بله

مادرِ رضا: باید مطمئن باشه برای اینکه !هر آزمایشگاهی که نمی‌شه رفت، لیلا جون

شوخی‌بَردار نیست یه وقت دیدی جوابِ عوضی دادن

(صدای خنده‌ی مادرِ رضا)

مادرِ رضا: به هر حال، لیلا جون شما مطمئن باشید که

از طرفِ رضا هیچ اشکالی نیست

اصلاً ما تا به حال تو فامیلمون هیچ‌وقت از این حرف‌ها نداشتیم

(صدای خنده‌ی مادرِ رضا)

...خدا رو شکر که جد اندر جدِ رضا

بچه‌های جور واجور داشتن

مادرِ رضا: حالا هم که می‌بینی، رضا هست و چهار تا خواهر !رضا: گوشی رو بده به من

مادرِ رضا: انشاالله که همه‌شون خوب و سلامت باشن

رضا: مادر جون؟ سلام، حالتون خوبه؟ مادرِ رضا: سلام رضا جون

رضا: مادر جون، حالا چه وقتِ این حرف‌هاست؟

مادرِ رضا: خب مادر، من می‌دونم که !عیب از تو نیست

!رضا: فرقی نمی‌کنه مادرِ رضا: چی‌چی فرق نمی‌کنه؟

!مادرِ رضا: خیلی فرق می‌کنه

رضا: دِ آخه هنوز معلوم نیست !اصلاً چی به چی هست

!مادرِ رضا: حالا شما شام بیاین منزلِ ما

رضا: ممنون ولی فکر نکنم مادرِ رضا: خداحافظ

(صدای زنگِ تلفن)

رضا: الو؟ پروین: الو؟

رضا: سلام پروین: چطوری؟

رضا: خوبی؟ پروین: با لیلا می‌خوام حرف بزنم

رضا: پروین جونه، می‌خواد باهات حرف بزنه

...لیلا: بگو سرش درد می‌کنه

نمی‌تونه

رضا: لیلا حالش خوش نیست

منم همچین حالی ندارم

پروین: خب، دکتر چی گفت؟

رضا: باید آزمایش‌های مختلف بکنیم

رضا: ببین! از مادر جون بپرس برات تعریف می‌کنه

پروین: وا! خودت نمی‌تونی بگی، نُنُر خان؟ رضا: باشه

!پروین: باشه چیه دیگه؟ نگاه کن توروخدا رضا: خداحافظ

(صدای زنگِ تلفن)

!رضا: اَه

رضا: الو؟

فیروزه: سلام رضا، جون رضا: سلام فیروزه، تویی؟

فیروزه: خب چی شد؟ !تعریف کن، ببینم

رضا: بابا، چی شده؟ چرا انقدر نگرانین؟

فیروزه: نگران نیستم ولی ...می‌خوام بدونم آخه

رضا: خب باید صبر کنیم جوابِ آزمایش‌ها بیاد

!فیروزه: خب ان‌شاالله خیره

ولی رضا جان، تو خیالت راحت باشه

!عیب از طرفِ ما نیست

رضا: برامون هیچ فرقی نمی‌کنه

رضا: بود و نبودش یکیه. خداحافظ فیروزه: خداحافظ

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن) ...رضا: ببین، لیلا

(صدای زنگِ تلفن) !رضا: اَ... که هِی

!رضا: ولش کن لابد یا مادره یا اون یکی خواهر

!رضا: تو رو خدا به دلت نگیر !لیلا: نه

!رضا: حرفی که بهت زدم، باور کن

بی‌خود لیلا، تحتِ تأثیرِ حرفِ این و اون !قرار نگیر

!لیلا: نه، می‌فهمم

!بالاخره تو تنها پسرِ فامیلی

!طبیعیه که باید پسر داشته باشی

!رضا: ان‌شاالله درست می‌شه

فعلاً اصلاً در موردِش صحبت نکنیم، خب؟

رضا: چیکار کنیم امشب، لیلا؟

!نمی‌دونم

!لیلا: هر چی تو می‌گی

...رضا: من می‌گم

...خونه بمونیم، یه چیزی درست کنیم

...بخوریم، قربون صدقه‌ی هم بریم

بعدش هم فیلمِ سینِمایی نگاه کنیم

خوبه؟

لیلا؟

لیلا؟

!رضا: اُی

!اُوی

!خب دیگه! عالیه

(صدای زنگِ تلفن)

رضا: اینم عمه جانِ عزیز

(صدای دوبله‌ی فارسی فیلمِ دکتر ژیواگو) دکتر ژیواگو: قطار معطل نمی‌شود اشخاصِ مهمی سوارِشن

دکتر ژیواگو: شما برید، من بهتون می‌رسم

!کالسکه‌چی: بریم رفقا

!کالسکه‌چی: هی! هی! عجله کن

!کالسکه‌چی در فیلم: عجله کن

!کالسکه‌چی در فیلم: هی

!کالسکه‌چی در فیلم: عجله کن !هِی

(*صدای موسیقی فیلم دکتر ژیواگو) (فیلمی به کارگردانی دیوید لین)

(صدای موسیقی فیلم)

شما ایرادی ندارین

ایراد از خانمه

...این‌طور که آزمایشات نشون می‌ده

متأسفانه هورمون‌هاتون خیلی پایینه

می‌دونی برای اینکه بتونی ...نُطفه رو نگه داری

باید هورمون‌های اِستِروژِن یا پِروژِستِرون ترشح کنی

رضا: اون‌وقت راهِ عَلاجی نداره؟

والله نمی‌دونم! حالا من دَوا می‌نویسم

دکتر: ممکنه یه راه‌هایی هم بهتون پیشنهاد کنن که بشه بچه‌دار شد ولی

!دکتر: با این حدِ پایینِ هورمون‌ها بعیده

‫به هر حال یه راهش Poly-Pulsatile* هست که (تزریق هورمون در فاصله زمانی منظم و کوتاه)

(صدای دکتر محو و دور می‌شود) باعث می‌شه بیشتر از یک تخمک به وجود بیاد

شش، هفت تا، تا اینکه بالاخره یکیش بگیره

بعد باید... آزمایشاتی انجام بشه تخمک رو بررسی کنن

دکتر با صدایی محو: راهِ دیگه‌اش لِقاحِ مصنوعیه که

البته این راه هم خیلی خرج داره و هم طول می‌کِشه

از یک سالِ قبل هم باید برید تو نوبَت

حالا اساساً که اصلاً زن نتونه بچه رو نگه داره

در این صورت باید 9 ماه بخوابه

تکون نخوره و آمپولِ هورمون بزنه ...تا اینکه بچه

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

بله؟ سلام

خواهش می‌کنم بله، می‌تونین تشریف بیارین

دکتر پای تلفن: هفته‌ی آینده؟ بله

از اون بابَت نگران نباشین

دکتر پای تلفن: من آزمایشات رو نگاه کردم مسأله‌ای ندارین

فقط حتماً بیاید که داروهاتون رو عوض کنم

!نه، اصلاً موردی نداره

خواهش می‌کنم، خداحافظ

!رضا: لیلا

!خواهش می‌کنم تو خیابون گریه نکن

!لیلا، تو رو خدا

!بیا بریم

(صدای گریه‌ی لیلا)

رضا: کجا بریم؟

لیلا: خونه

لیلا: فقط... فقط خواهش می‌کنم اگر ...مادر جون تلفن زد که حتماً می‌زنه

لیلا: خودت جوابش رو بده رضا: باشه

(صدای گریه‌ی لیلا)

رضا: تو هم به من قول بده که !اصلاً فراموشش کنی

!آقا جون، من بچه نمی‌خوام! تموم

(صدای گریه‌ی لیلا)

!رضا: خواهش می‌کنم، لیلا

!زندگی رو جهنمش نکن

!به خدا بچه برای من مهم نیست !تو مهمی

(صدای گریه‌ی لیلا)

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

!رضا: لیلا

(صدای زنگِ تلفن)

!تو رو خدا گریه نکن دیگه

(صدای زنگِ تلفن) (صدای گریه‌ی لیلا)

رضا: آخه هنوز که هیچ چیز !قطعی نشده که

مگه ندیدی؟ خودِ دکتر گفتش که

یه عالمه دوا و آزمایش و این چیزها مونده

(صدای زنگِ تلفن) !رضا: بعدشم ما فقط یه دکتر رفتیم

صدای لیلا: مُدَت‌ها سَرگَرمِ اجرای راه‌های پیشنهادی خانم دکتر بودم

اول مُفَصَل قرص‌های هورمون می‌خوردم که

فایِده‌ای نداشت

‫بعد رفتم دُنبالِ مَرحَله‌ی «پلی-پالسی» (poly-pulsatile)

که اونم بعد از برو و بیای زیاد و

سونوگرافی‌های هر روزه به جایی نرسید

دیگه با لقاحِ مصنوعی رضا موافق نبود

و منم زیاد از آندوسکوپی دلِ خوشی نداشتم

به خصوص اینکه از یک سالِ قبل باید می‌رفتم تو نوبت

!که حالا درست بشه یا نشه

*تو این فاصله مرتب از این دکترِ علفی به اون دکترِ علفی (طبِ سنتی)

طِبِ مدرن، طِبِ سنتی، همه جور

یه روز هم با رضا رفتیم پرورشگاه بچه برداریم

مدیر پرورشگاه: زن و شوهری که جهتِ فرزندخواندگی مراجعه می‌کنه

باید دارای یه شرایطِ خاصی باشه

مسلمون باشه، با سواد باشه

...حتماً باید که شرایط و امکاناتِ خاص

...و مناسبی از نظرِ اقتصادی، اجتماعی

فرهنگی و مذهبی داشته باشن

و صاحبِ اولاد هم نشن

مسئولِ پرورشگاه: جهتِ اینکه بخوان پرونده تشکیل بدن

باید به دادگستری تهران مراجعه کنن

و مدارکی رو اونجا ارائه می‌دن

و بعد معرفی می‌شن به شیرخوارگاهِ آمنه

(صدای بازی بچه‌ها) بعد از انجامِ بازدیدِ منزل

خانواده اگر که از همه نظر ...موردِ تأیید قرار بگیره

(صدای بازی بچه‌ها) مجبور هستید تو نوبت بمونید

(صدای بازی بچه‌ها) به علتِ اینکه ما فرزند خیلی کم داریم

و خانواده‌های بسیاری تو پشتِ نوبت هستن

اکثراً خواهانِ نوزادِ دختر هستن

و بچه‌های کوچیک که بتونن مَحرَم کنن

ولی مشخص نمی‌شه، احتمال داره که بین یک تا دو سال این قضیه طول بکشه

(صدای بازی بچه‌ها)

لیلا: یه لحظه، دست نزنید، بچه‌ها دختربچه: خرگوشه گفت آقا، آب‌میوه دارید؟

همگی با هم: بعد روز آینده اومد دوباره گفت آقا، آبمیوه دارید؟

بچه: آقاهه به خرگوشه می‌گه

این دفعه بیای دندون‌هات رو می‌کِشم‌

دوباره میاد و... اون دندون‌هاش رو می‌کِشه

لیلا: آخی، بعد فرداش میاد می‌گه آب هویج دارید؟

...دختر دیگر: نه، نه

...یه روز یه آقاهه

...رفته بود بازار

(صدای بازی بچه‌ها)

رضا: خب، چی می‌گی؟

لیلا: نمی‌دونم! سخته

انگار همه‌شون یه جوری غریبه‌ان

البته بعضی‌هاشون هم مثلِ فرشته‌ها می‌‌مونن

صدای لیلا: چرا حرفِ اصلی رو بهش نمی‌گی؟

چرا بهش نمی‌گی تو که می‌تونی بچه‌دار شی

واسه چی باید بچه‌ی غریبه رو بزرگ کنی؟

...لیلا: می‌دونی رضا

فکر می‌کنم یه جور خودخواهی منه

تو که می‌تونی بچه‌دار شی

چرا باید بچه‌ی یه غریبه رو بزرگ کنی؟

(صدای موسیقی سنتی)

مرد: کی کباب می‌خواد؟ کباب کی می‌خواد؟ بیاد

من گوجه می‌خوام

(صدای موسیقی سنتی)

عمه: از این گوجه بردارم بخورم

مادرِ رضا: به بهانه‌ی گوجه، کباب رو داری می‌خوری خواهرِ رضا: نمک نداره

!مادرِ رضا: رضا جون! رضا

مادرِ رضا: مواظب باش بچه از !ر‌وی دوشت نیفته ها

رضا: بله! مواظبم، مواظبم

عمه: تمرین نداره، بیچاره

چیکار بکنه؟

مادرِ رضا: حیف، بیچاره بچه‌ام !چقدر بچه دوست داره

!من می‌دونم تهِ دلش چی می‌گذره

می‌سوزه و می‌سازه

ولی از اون جایی که زنش بچه‌دار نمی‌شه صداش در نمیاد

عمه‌: زنه کلاً زبونش رو بسته

حسابی روش سواره

مادرِ رضا: ای وای لیلا جون تو اینجایی مادر؟

نمی‌ری بازی بکنی؟

حالت خوبه؟

لیلا: یه کم سرم درد می‌کنه

عمه: چرا نمی‌ری عزیزم رو اون پتو دراز بکشی؟

عمه: پهلو بقیه مادرِ رضا: آره

لیلا: شما فکر می‌کنید رضا داره می‌سوزه و می‌سازه؟

حرف‌هاتون رو شنیدم !از تعجب خشکم زد

رضا بارها گفته که بچه نمی‌خواد

مادرِ رضا: ببین، لیلا جون من رضا رو بزرگ کردم، می‌شناسمش

اون به خاطرِ تو حرفی نمی‌زنه

ولی تهِ دلش عاشقِ بچه‌ست

لیلا: مگه من نیستم؟ کیه که دلش بچه نخواد؟

خب چیکار کنم؟

مادرِ رضا: خیلی کارها می‌شه کرد

لیلا: کردم! خودتون که دیدید

!هیچ کدومش جواب نداد

!مادرِ رضا: خب، قسمته دیگه

!تو گناهی نکردی ولی می‌تونی ثواب بکنی

لیلا: چیکار کنم؟

!تو خودت باید یه کاری بکنی

لیلا: چیکار؟

...بیا، خانمی بکن

اجازه بده رضا زن بگیره، لیلا

لیلا: اگه رضا هم بچه‌دار نمی‌شد بازم همین‌ رو می‌خواستین؟

!اِ... نه! نمی‌دونم

مادرِ رضا: خب لابد خدا نمی‌خواد

اِ... ولی اگه تو رضا رو دوست داری یه کاری بکن

داره دیر می‌شه

صدای لیلا: بیچاره مادره! شاید حق با اونه

!صدای لیلا: من که بچه ندارم بفهمم چی به چیه مادرِ رضا: هان؟

!لیلا: چی بگم؟ چه می‌دونم

!مادرِ رضا: فقط بگو باشه همین

لیلا: بگم باشه؟ مادرِ رضا: آره

لیلا: باشه؟ باشه

!مادرِ رضا: الهی خوشبخت بشی، دخترم

!خوشبخت بشی

!مادرِ رضا: الهی عاقبت بخیر بشی پدرِ رضا: چه خبره ماچ و بوسه راه انداختین؟

!مادرِ رضا با خنده: امرِ خیره

!لیلا: مبارکه

امیدوارم خانمِ دومِ شما مثلِ من نازا از آب در نیاد

لیلا: چون اصلاً معلوم نیست

من اگه می‌دونستم بچه‌دار نمی‌شم هیچ‌وقت زنت نمی‌شدم

رضا: چی‌چی می‌گی؟ این‌ها رو می‌گی که من رو امتحان کنی؟

لیلا: چه امتحانی؟

!رضا: چه می‌دونم که ببینی چقدر دوستت دارم

لیلا: امتحان نیست

...لیلا: می‌خوام که تو... مادر جون

!تو باید بالاخره بچه‌دار بشی

!تنها راهش هم اینه که ازدواج کنی

ندیدی مادر جون چقدر خوشحال شد؟

!رضا: بی‌خود کرد خوشحال شد

اصلاً به اون چه مربوطه؟

!رضا: خوشحال شد

(صدای خنده‌ی هیستریکِ زن از دور)

صدای لیلا: این حرف‌ها چیه می‌زنی؟

این کارها چیه؟

...یعنی تو واقعاً می‌تونی تحمل کنی

که یه زنِ دیگه تو این خونه باشه؟

(صدای خنده‌ی هیستریکِ زن از دور) نکنه عقلت رو از دست دادی؟

(صدای خنده‌ی هیستریکِ زن از دور)

(صدای پایین آمدنِ رضا از پله‌ها)

!امیدوارم وضعِ روحی من رو بفهمی

رضا: ببین، من خیلی خوب !وضعِ روحی تو رو می‌فهمم

!وضعِ روحی مادرم رو می‌فهمم

!وضعِ روحی همه رو می‌فهمم

اما نمی‌دونم چطور هیچ‌کس وضعِ روحی من رو نمی‌فهمه؟

رضا: آخه چطور تو و مادرم می‌شینید با هم تصمیم می‌گیرین من چیکار کنم؟

مگه من آدم نیستم؟

اصلاً تو چرا باید اجازه بدی توی زندگی ما دخالت کنن؟

به اون‌ها چه مربوطه !من بچه می‌خوام یا نمی‌خوام؟ اِ

رضا: میان می‌شینن زیرِ پات !هی می‌گن اجاقت کوره! اجاقت کوره

تو چرا ناراحت می‌شی؟

!لیلا: من ناراحت نمی‌شم

!جشن می‌گیرم

ولی تو که اجاقت کور نیست چرا باید به پای من بسوزی؟ هان؟

!نترس! نمی‌سوزم خودم بلدم تصمیم بگیرم

ببین، صد بار بهت گفتم !یه بارِ دیگه هم می‌گم

!بچه نداریم، نداریم! بهتر

!رضا: خیالمون راحت !لیلا: نمی‌تونیم راحت باشیم

رضا: نمی‌تونیم؟ پس بریم از اون بالا !خودمون رو بندازیم پایین، خلاص شیم... اِ

!رضا: بابا، این‌طوری که نمی‌شه

تو الآن... می‌دونی چند وقته پدرِ من رو در آوردی؟

!هی دوا، هی دکتر، هی آزمایش

!آقا، من بچه نمی‌خوام !نمی‌خوام! نمی‌خوام

!رضا: تو رو هم این‌طوری نمی‌خوام

توی قبلی‌ت کجا رفت؟

!اَه

لیلا: کجا؟ رضا: می‌رم خونه‌ی شما پیشِ حسین

رضا: اون‌ حالِ آدم رو می‌فهمه !لیلا با صدای بلند: نه

خونه‌ی ما هیچ‌کس نمی‌دونه که !من بچه‌دار نمی‌شم

!اگه بفهمن خیلی بد می‌شه

!لیلا: رضا

نرو

من‌ می‌شم لیلای قبلی

لیلا: ها؟ خوب شد؟

!نگاه کن

!لیلا: این‌جوری

...صدای نیایشِ مرد: علی هست مِهرِ جهان

علی هست‌ ماهه منم پیمان

...علی قدر و علی

...علی نجم و علی

...صدای لیلا: این همه بچه تو دنیاست

نمی‌شد یکیش مالِ من بود؟

داری ازم انتقام می‌گیری؟

مگه من چه گناهی کردم؟ ها؟

!بگو دیگه !بگو

!خدایا، منِ احمق و نادون رو ببخش

(صدای‌ نیایشِ مرد راجع به علی)

(صدای پخشِ موسیقی)

(آهنگِ ای نامت از دل و جان) (خواننده: علیرضا افتخاری)

♪ تو نسیمِ خوش نفسی ♪ ♪ من کویرِ خار و خسم ♪

♪ گر به فریادم نرسی ♪ ♪ همچو مرغی در قفسم ♪

♪ ...تو با منی ♪

(صدای پخشِ موسیقی) لیلا پای تلفن: آره دیگه، برگشت جلوی مامانش این‌ها وایساد حسابی

نازگل پشت تلفن: خب؟ لیلا با لحن مردانه: و گفت به شما چه ربطی داره !که تو زندگی من دخالت می‌کنین

!نازگل پشت تلفن: آفرین به رضا !پس حسابی جلوش وایساد

(صدای پخشِ موسیقی) !لیلا: آره، باید قیافه‌ی مادره رو فقط می‌دیدی

!نازگل: حتماً حسابی تُرْش کرده بود

!لیلا: ولی گلناز، نمی‌دونی چقدر حالم خوب شده

(صدای پخشِ موسیقی) !نازگل: چه خوب لیلا: اصلاً سبک شدم

لیلا: یه حالِ خوبی دارم انگار که می‌خوام پرواز کنم از خونه

نازگل: پس زندگیت شیرین شد؟ !لیلا: آره

لیلا: شام هم دارم براش خورشِ چینی درست می‌کنم

!نازگل: خوش به حالِ رضا !لیلا: بیاد بخوره، حال کنه

(صدای پخشِ موسیقی) !نازگل: زیادی چاق و چِله‌اش نکنی‌ ها

♪ سبز و رها از آسمان جاریست ♪

(صدای زنگِ در)

♪ نورِ یادت همه شب ♪ ♪ در دلِ ما چو کهکشان جاری است ♪

لیلا: کیه؟

(صدای کلاغ)

لیلا: سلام، مادر جون !مادرِ رضا: سلام

لیلا: چه کارِ خوبی کردین اومدین

!حیف که رضا نیست

مادرِ رضا: می‌دونم! به شِرکَت زنگ زدم

!لیلا: بفرمایید! چه عجب واقعاً

!شما که هیچ‌وقت از این کارها نمی‌کردید

لیلا: بفرمایید مادرِ رضا: گفتم یک هفته‌ای می‌شه که !از لیلا جون هیچ خبری نیست

!دیگه حسابی دلم تنگ شده

بهتره برم به دخترم یه سَری بزنم

!لیلا: خیلی کارِ خوبی کردین تشریف آوردین !مادرِ رضا: آخ

!لیلا: بفرمایید، مادر جون مادرِ رضا: آخ! خسته شدم

لیلا: حق دارین! بذارین چادرتون رو بردارم

مادرِ رضا: ممنون !لیلا: بفرمایید

لیلا: من الآن میام خدمتتون

خب چیکار می‌کردی، دختر جون؟

لیلا: داشتم غذای چینی درست می‌کردم

رضا خیلی دوست داره

تو هم با این علاقه‌ای که به رضا داری !به کلی خودت رو فراموش کردی

!اصلاً به فکرِ خودت نیستی

!مادرِ رضا: لیلا، تو رو خدا زحمت نکِش

من همه چی خوردم

خواستم یه چند دقیقه‌ای تو رو ببینم و برم خونه

امشب مهمون داریم

لیلا: آقا جون خوب هستن؟ بچه‌ها؟

مادرِ رضا: همه خوبن

مادرِ رضا: می‌خوای تو و رضا هم شب بیاین اونجا؟

مادرِ رضا: خاله جون این‌ها هستن‌ لیلا: مچکر از لطفتون

لیلا: ما باید امشب بریم خونه‌ی مادرم این‌ها

خیلی وقته ندیدیمشون

مادرِ رضا: ببینم، می‌خوای ترشی بندازی؟

!بله

مادرِ رضا: من امسال یه عالمه ترشی درست کردم

برات بیارم؟ !تو به فکرِ هیچی نباش

مچکر از لطفتون، مادر جون !بفرمایید

مادرِ رضا: ممنون، دخترم

مادرِ رضا: خیلی وقته که می‌خوام این رو بهت بدم

فرصت پیش نمی‌اومد

امروز رفتم سرِ کشوم ...ساعتم رو بردارم

یادم افتاد که این رو برای تو گذاشتم کنار

سرِ عقدم، مادرِ آقا جون این رو‌ بهم داد

گفتم خب اینم قسمتِ لیلاست

همه چی به پسر می‌رسه

پسر امیدِ مادر و‌ پدره

پسر گلِ سر سبدِ همه‌ی بچه‌هاست

!مخصوصاً من که فقط یه پسر دارم

خدا به من چهار تا دختر داده !و یه پسر

ان‌شاالله همه‌شون سالم و زنده باشن

!مادرِ رضا: سرنوشتِ هر کسی یه جوره

بله

ممنون

!لیلا: وای! چقدر قشنگه، مادر جون

!نُچ... چرا این‌قدر زحمت کشیدید؟

!من که واقعاً توقع نداشتم

!مادرِ رضا: تو از هیچکی توقع نداری

!تو از مالِ دنیا هیچی نمی‌خوای، لیلا

خب، چرا به گردنت نمی‌اندازی؟

!مادرِ رضا: چقدر بهت میاد

رضا بهم گفته بود که تو مروارید رو خیلی دوست داری

!قدیمی‌ها می‌گن مروارید اومد و نیومد داره

!به یکی میاد! به یکی نمیاد

!به ما که همیشه اومده

!لیلا: برای همین هم واسه من آوردین

تو خیال می‌کنی که من بدِ تو رو می‌خوام؟

!تو نمی‌دونی که من چقدر برای تو دعا کردم

نذر کردم که تو بچه‌دار بشی

!مادرِ رضا: چه شب‌ها که تا صبح نخوابیدم

گریه کردم

برای تو دعا خوندم

چه فرقی می‌کنه؟

تو هم درست مثلِ دخترِ من می‌مونی

!من که با تو پدرکُشتگی ندارم، لیلا

!ولی تو داری اشتباه می‌کنی

!مادرِ رضا: تو حالا جوونی

پس‌فردا که مثلِ من پیر شدی می‌خوای چیکار کنی؟

بالاخره که رضا زن می‌گیره

!رضا خیلی بچه دوست داره

...ده بار تا حالا بهم گفته

...مادر جون، وقتی که رفتی مشهد (صدا اکو و تکرار می‌شود)

یه نذری بکن مادر بلکه خدا دلش به حالِ ما بسوزه و بهمون یه بچه بده

(صدا اکو و تکرار می‌شود) این‌ها رو که به تو نمی‌گه

(صدا اکو و تکرار می‌شود) می‌دونه که تو ناراحت می‌شی

(صدا اکو و تکرار می‌شود) این‌ها رو که به تو نمی‌گه می‌دونه که تو ناراحت می‌شی

!پارسال که خاله شمسی می‌رفت سوریه... اِ

مادرِ رضا با صدای بلند: پارسال که خاله شمسی رفته بود سوریه

رضا بهش گفته بود که برای منم نذر کنید

که من بچه‌دار بشم

اون‌وقت خودم میام زیارتِ حضرتِ زینب

مادرِ رضا: خب، بچه‌ام چه‌جوری بگه؟

تو روزنامه اِعلام کنه که ...دلش بچه می‌خواد

که تو قبول داشته باشی؟

!لیلا، بیا به حرف‌های من گوش کن

من خوبی تو رو می‌خوام

...بیا خودت خانمی بکن

اجازه بده که ما برای رضا زن پیدا بکنیم

...چند روزِ دیگه که سن و سالت بالا رفت

...یه دفعه می‌شنوی که ای دلِ غافل

رضا رفته یواشکی زن گرفته

اون‌وقت هم پیر شدی !هم آبِروت رفته

اون‌وقت جلوی فامیل و در و همسایه‌ها !باید خودت رو قایم بکنی

!تو مردها رو نمی‌شناسی

اون‌ها برای چیزی که دلشون بخواد

پِی همه چیز رو به تنشون می‌مالن

!مخصوصاً بچه

این شوخی نیست

اونم تو خانواده‌ی ما که فقط یه پسر داریم

...لیلا، من اگر یه پسرِ دیگه داشتم

!این‌طور که به تو التماس نمی‌کردم

(صدای گریه‌ی مادرِ رضا)

لیلا: تو رو خدا گریه نکنید، مادر جون

...شما، رضا رو راضی کنین

من حرفی ندارم

آخه چه فایده که من رضا رو راضی کنم؟

تو از اون طرف به جونش نق بزنی؟

!لیلا: من که چیزی نگفتم

ولی خب مردها هم ...وقتی یکی رو دوست دارن

...حتی اگه بچه‌دار هم نشه

باز هم دوستش دارن

!مادرِ رضا: خب معلومه

!معلومه که رضا عاشقِ توئه

این رو کیه که ندونه؟

باشه، مادر جون

هر کاری که صلاح می‌دونین

من حرفی ندارم

!مادرِ رضا: اوه... خدا عمرت بده

!خدا هر چی که دلت می‌خواد بهت بده

!ان‌شاالله به آرزوهات برسی، دخترم

!خوشبخت باشی، لیلا

(صدای گریه‌ی مادرِ رضا)

رضا: هو هو! این چیه گردنته؟

لیلا: مادر جون بهم داد

رضا: اومده بود اینجا؟

چیه؟ باز اومد شستشوی مغزیت داد؟

می‌گه تو دلت خیلی بچه می‌خواد ولی رویت نمی‌شه بگی

لیلا: می‌گه چند بار هم به اون و خاله شمسی گفتی

که واست نذر و نیاز کنن که بچه‌دار بشی

رضا: خب بابا، اون موقع که تو هزار جور ...دوا و درمون می‌کردی، منم گفتم

!امان از دستِ این مادرِ من

ببین چه‌جوری از یه حرفِ من !گُل گرفته ها

لیلا: رضا، با سرنوشت نمی‌شه جنگید

!دِ بابا، تو هم بگو که دلت بچه می‌خواد !بگو دیگه!... اَه

(صدای قدم‌های لیلا)

(صدای بستنِ در)

(صدای گریه‌های لیلا)

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی)

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی) (صدای کلاغ)

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی)

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی) (صدای کلاغ)

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی)

لیلا: تویی، رضا؟

رضا: خوابیده بودی؟ بیدارت کردم، ها؟

لیلا: نه، چراغ رو روشن کن

!رضا: می‌ترسم بدخواب شی حالت خوبه؟

لیلا: پیشِ مادر جون بودی؟

رضا: نه بابا! مگه می‌شه با مادر جون صحبت کرد؟

رفته بودم خونه‌ی داداشت این‌ها

لیلا: مِهری چطور بود؟ رضا: بد نبود

رضا: اما مگه این دو تا بچه گذاشتن !ما دو کلمه حرف بزنیم

!همه‌ش یا گریه یا دعوا یا شکم‌درد

هی هم مادره رو صدا می‌کردن !مامان! مامان

...رضا: یعنی هیچی دیگه! هیچکی حرف نزنه

هیچ‌ کاری نکنه !همه بشینن ما رو نگاه کنن

لیلا: خواهش می‌کنم رضا دیگه حرفِ بچه نزن

رضا: به خدا این‌جوری که !مادر جون می‌گه نیست

...تو اون دوره‌ی برو و بیای سونوگرافی

و دوا و دکتر و آزمایش

...و نمی‌دونم هزار جور از این حرف‌ها

!ما یه کلمه از دهنمون پرید

گفتم یه نذری بکنه

!اونم به خاطرِ تو

!که تو راحت بشی

آخه تو چرا نمی‌فهمی؟

برای چی هی به من باید بگی که زن بگیر؟

رضا: من زن می‌خوام چیکار کنم؟

!خودِ تو رو هم به زور گرفتم

از بس که مادرم هی اصرار می‌کرد !بپا نسلت منقرض نشه

!خب بشه

مگه ما چه گُلی به سرِ این مردم زدیم؟

!این همه آدم ریخته، یکی کمتر

چه فرقی می‌کنه؟

لیلا، حس می‌کنم سرد شدی

ازم دور شدی

دیگه دوستم نداری

رضا: مگه من چیکارت کردم؟

!لیلا: تو کاری نکردی

!لیلا: منم، من دیگه نمی‌تونم

الآن چند وقته که همه‌ی مسئله‌ی ما !شده بچه، بچه، بچه

!همه‌ش دوا، درمون و فکر و غصه

خسته شدم رضا دیگه !به خدا رَمَق ندارم

لیلا: خب اینم یه جور !دوا، درمون و آزمایشه دیگه

رضا: آزمایش یعنی چی؟

...لیلا: تهِ دلم به خودم می‌گم

...اگه رضا دوستم داشته باشه

یه زنِ دیگه براش مهم‌ نیست

...فقط بهش یه بچه می‌ده

...فرقی نکرده

!عشقمون سرِ جاشه

رضا: همه‌ی مسئولیتش رو می‌اندازی روی دوشِ من؟

پس تو چی؟

لیلا: من؟ من هستم

!مواظبتم

باهات می‌مونم

خودم دارم رضایت می‌دم

!پاش وایسادم

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

لیلا: الو؟ مادرِ رضا: الو؟ لیلا جون؟

لیلا: سلام مادر جون !مادرِ رضا: سلام

لیلا: حالِ شما؟ خوب هستین؟

مادرِ رضا: تو حالت چطوره؟ لیلا: ممنون، به لطفتون

لیلا: آقا جون خوب هستن؟ مادرِ رضا: اونم حالش بد نیست، خوبه

مادرِ رضا: خب، مادر جون با رضا صحبت کردی؟

مادرِ رضا: الو؟

!مادرِ رضا: لیلا؟ لیلا: بله

مادرِ رضا: لیلا، صحبت کردی؟ لیلا: بله، بله

مادرِ رضا: راضیه؟

لیلا: راضی می‌شه

مادرِ رضا: پس به فکرِ یه دختر باشم، ها؟

لیلا: باشید

مادرِ رضا: اتفاقاً یکی سراغ دارم

تو همین هفته، قرارش رو می‌ذارم

خواهرم دختر زیاد سراغ داره

تو همسایگی اون‌ها، یه سرهنگیه

دختر خوبی داره که دیپلمه‌ست

خانواده‌ی خوبی‌ان

!خیلی خوشگل نیست

اما خب دخترک، بد هم نیست

من با خواهرم صحبت می‌کنم قرارش رو می‌ذارم

مادرِ رضا: باشه، مادر؟ لیلا: باشه

مادرِ رضا: اگه کاری نداری من دیگه برم به کارهام برسم

خداحافظ، مادر

خداحافظ

لیلا: مادر جون امروز تلفن کرد

لیلا: گفت که خاله شمسی برات یه دخترِ خوب پیدا کرده

که بری خواستگاریش

دخترِ یه سرهنگه

دختره، سرهنگه؟

نه بابا! باباش سرهنگه

گفتش که خیلی هم بد نیست قیافه‌اش

...خوشگل این‌ها نیست ولی خب

نکنه ترشیده باشه؟

حتماً دندون‌هاش هم مصنوعیه

لابد چشم‌هاش هم لاستیکیه

موهاش هم ریخته

دندون‌هاش هم طلاست چهار تا این‌وَر، چهار تا این‌وَر

دست و پاش هم آهنیه شب‌ها پیچ‌هاش رو سفت می‌کنه

صدای لیلا: دو روز بعد مادر جون تلفن زد

قرارِ روزِ پنج‌شنبه عصر رو گذاشت

نزدیکِ خونه‌ی خاله جون شمسی

تو میرداماد، حوالی میدونِ محسنی

کوچه‌ی آصِف، شماره‌ی 15

صدای لیلا: پنج‌شنبه عصر رضا رو خودم آماده کردم

انگار بچه‌ رو می‌خوام بفرستمش مدرسه

خودم لباس‌هاش رو انتخاب کردم

کفشش رو، پیرهنش رو

حسابی تر و تمیز و خوشگل شد

ازم پرسید چطورم؟

!گفتم مثلِ یه تیکه ماه شدی

!حتماً دختره عاشقت می‌شه

(صدای پخش آهنگ علیرضا افتخاری) ♪ اگر زمین ویرانه شود ♪

♪ جهان همه بیگانه شود ♪ - رضا: چیه؟ به چی می‌خندی؟

لیلا: به اینکه ماشاالله شوهرم چه پاک و معصوم شده

...درست مثلِ بچه‌ی نازنازی سر به زیر

داره می‌ره خواستگاری

!رضا: بدجنس

♪ ای نامت از دل و جان ♪ - رضا: خیلی احمقانه‌ست، نه؟

♪ در همه جا ♪ - !رضا: ببین، من رو به چه کاری وا می‌داری ها

♪ به هر زبان جاریست ♪

♪ ...عطرِ ♪ - لیلا: اینجاست؟

♪ پاکِ نفست ♪ - رضا: هوم... یه خیابون بالاتره

♪ ...سبز و رها ♪ - ...لیلا: من یه ساعتی واسه خودم اینجاها می‌پِلِکَم

خرید-مَرید می‌کنم تا بیای

لیلا: میای دیگه؟ !رضا: پوف

♪ نورِ یادت همه شب ♪ ♪ در دلِ ما چو کهکشان جاریست ♪

صدای لیلا: همه به دنبالِ کار و زندگی خودشونن

ولی هیچ‌کس نمی‌تونه حدس بزنه !کارِ من اینجا چیه

...کی باور می‌کنه که من اینجا منتظرم

شوهرم از خواستگاریش برگرده؟

(صدای کلاغ)

!لیلا: خب، مبارکه

رضا با خنده: جات خالی بود، لیلا !کلی می‌خندیدی

!دختره دو متر قد

!بداخلاق، ترشیده

اون وسط‌ها هم گاهی وقت‌ها ناخن‌هاش رو می‌جوید بیچاره

لیلا: هول کرده بود؟ رضا: نمی‌دونم

رضا: بعد اون‌وقت یه تیکِ خفیفِ اینجوری هم داشت !ببین

!لیلا با خنده: مسخره !رضا: به خدا جدی می‌گم

هیچی دیگه، بعد بابائه شروع کرد به صحبت

و از کار و بار پرسید

و چقدر زندگی گرونیه و از این حرف‌ها

...اون‌وقت دختره... گفتش که اِ

:رضا با لحنِ مسخره ادا در می‌آورد آقا، شما تا حالا خارج هم بودین؟

رضا: گفتم بله

گفت کجا بودید؟ ...گفتم ایتالیا و فرانسه و آمریکا و

گفت کجا رو پسندید؟ گفتم که

رضا: برای زندگی، ایران خوبه لیلا: ها

اخم کرد بعد یه دفعه

!ولی معلوم بود که پولدارن ها

...یه کیلو طلا توی گردن و روی دست و

رضا: اگه خاله شمسی رو می‌دیدی‌ چیکار می‌کردی؟

!لیلا با خنده: بسه دیگه

رضا: ببین، من می‌گم واسه این جوجه‌‌کبابِ امشبمون

سُسِ بی‌مزه‌ی همیشگیت رو درست کنی

!این‌ها که قاطی-پاطی هم می‌کنی ...ماست و کشک و

...رضا: انار و !لیلا: بله، بله، بگو! بگو! بگو

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

رضا: الو؟ مادرِ رضا: سلام، حالت چطوره؟

رضا: سلام مادر جون

مادرِ رضا: ببین، قضایا را خاله شمسی برام تعریف کرده

!تو بچه می‌خوای

چیکار داری به چاق و لاغریش؟

تازه شکرِ خدا کن که زنِ دومت یک کیلو طلا داره

برای آینده‌ی بچه‌ات خیلی خوبه

رضا: یعنی چی مادر جون؟ !آخه با طلا و جواهر بچه به دنیا نمیاد !لیلا: آی! رضا: لیلا

!رضا: اِ مادرِ رضا: وا! مادر، این حرف‌ها چیه؟

مادرِ رضا: باشه، نگران نباش

مادرِ رضا: یکی دیگه واست پیدا می‌کنم رضا: خب، خب، حالا شما خیلی به خودت سخت نگیر، باشه

رضا: من باید برم الان، خداحافظ

(صدای موسیقی) (صدای گفتگو و خنده‌ی لیلا و رضا)

صدای لیلا: اون شب و فردا و پس‌فرداش رضا خیلی مهربون و گرم شده بود

بیش از حد می‌خواست بهم محبت کنه

تا یادم نره که خیلی دوستم داره

بعدش هم هی برام کادو می‌خرید

(صدای موسیقی)

مادرِ رضا پشتِ تلفن: لیلا جون خاله شمسی یه دختر پیدا کرده لیلا: بله

مادرِ رضا: دخترِ مدیرکُلِ بازنشسته‌ی‌ وزارتِ کشاورزیه

سی و دو سالشه

...یه بارم ازدواج کرده

ولی بعد از یک سال جدا شده

چون بچه می‌خواسته شوهرش هم بچه‌دار نمی‌شده

لیلا: چشم !مادرِ رضا: لیلا جون

مادرِ رضا: من مطمئنم که دیگه !این یکی واسه رضا کاملاً مناسبه

!مادرِ رضا: آره، مادر جون لیلا: چشم

مادرِ رضا: حالا تو هفته‌ی دیگه لیلا: بله ...مادرِ رضا: یک روز رو قرار می‌ذاریم

صدای لیلا: طبقِ معمول عصرِ فرداش راه افتادیم

مثلِ دفعه‌ی پیش رضا دلش می‌خواست منم باهاش باشم

انگار می‌رفت سرِ جلسه‌ی امتحان

نمی‌خواست من تنها تو خونه بمونم

و خودخوری کنم

(صدای بازی بچه‌ها)

(صدای عبور و مرورِ ماشین‌ها)

صدای لیلا: انگار دیگه برام عادت شده بود

ولی عجیبه که نمی‌ترسم

حتی می‌تونم تو خیالم اون‌ها رو ببینم که دورِ هم نشستن

دختره چه ریختیه؟

!نه

!نه، این‌جوری دیوونه می‌شم

بهتره این‌ها رو نگاه کنم

صدای لیلا: داره میا‌د

چقدر دلم براش تنگ شده بود

چی شد؟

!رضا: ببین! عالی بود

!رضا: یعنی محشر ها لیلا: جدی؟

رضا: دختره یه قدِ متوسطی داشت

و خیلی ساکت و از این‌ها که همه‌ش تو خودشونن

بعد اون‌وقت جریانِ ازدواجش رو برام تعریف کرد

!رضا: عاشقِ شوهرش بوده ها

منتها چون مَرده بچه‌دار نمی‌شده ازش طلاق گرفته

مَرده هم دیگه هر چی التماس کرده ...و این‌ها

اصلاً فایده نداشته

رضا: اون‌وقت خاله شمسی شروع کرد به شیرین زبونی

آره مادر، خوب کردی طلاق گرفتی

و زندگی بدون بچه جهنمه

و از این جور چرت و پرت‌ها که دیگه حوصله‌ام رو سر بُرد

رضا: آقا جان! من یه زن دارم !عاشقشم

هر روز هم بیشتر می‌خوامش

دیگه زن می‌خوام چیکار؟

لیلا: سلام !دایی: سلام

رضا: سلام !دایی: سلام

دایی: به به به! خورشید از کدوم طرف در اومده که

دایی: آقا رضا و لیلا خانم این‌طرف‌ها پیداشون شده؟ لیلا: به خدا همه‌ش کار داشتیم

!دایی: بله، می‌دونم

دایی: می‌دونم اخیراً نَخُست‌وَزیرِ موزامبیک شدین

اینه که کار و بارِتون زیاد شده

دایی: بفرمایید! اینم دخترتون

...لیلا: سلام، وای دلم برای همه‌تون !عزیز جون: چه عجب

!عزیز جون: قربونِ شکلِ ماهت برم

لیلا: یه ذره شده بود رضا: سلام مادر، حالتون خوبه؟ عزیز جون: سلام، قربانتون

علیرضا: سلام لیلا: سلام

نازگل: حالت چطوره؟ خوش اومدی حسین: خوش اومدین رضا: سلام

!دایی: بفرمایید، بفرمایید تو علیرضا: سلام حال شما؟

نازگل: تعریف کن ببینم، چی شد؟

لیلا: نشد نازگل: چرا؟

دختره از شوهرش واسه اینکه بچه‌دار نمی‌شده، طلاق گرفته

بیچاره پسره هر چقدر میاد اصرار و التماس می‌کنه، فایده نداره

دختره از قرار از اون سنگدل‌های بی‌رحمه

نازگل: خب؟ لیلا: هیچی دیگه، رضا هم قبول نکرد

!ولی نازگل، نمی‌دونی! خیلی دردناکه

لیلا: دلم مدام مثلِ سیر و سرکه می‌جوشه

...نمی‌دونم، یه زخمی، یه دردی

یه چیزی اون تهِ قلبم باز شده

که داره می‌سوزونتم

خب، چرا یه کاری نمی‌کنی؟

لیلا: چه می‌شه کرد؟

چی رو چه می‌شه کرد؟

!هزار کار می‌شه کرد

!می‌تونی محکم وایسی، بگی نه

!نازگل: من نمی‌ذارم

تازه! اون رضا هم که گفتی !خودش که نمی‌خواد زن بگیره

مامانش مجبورش کرد... خب؟

دایی: چیه شما دو تا انقدر با هم وِز وِز می‌کنین؟

!خب، واسه ما هم تعریف کنین

نکنه عشق و عاشقی تو کاره؟

بازم یه خواستگارِ دیگه؟

!لیلا: وای! باز خان‌دایی شروع کرد

!نه دایی جون، نازگل حواسش جمعه

دایی: آخه دایی جون، وقتی ...عشق به سراغت میاد

!هر کی هم که باشی به زانو در میای

!نازگل: امان از دستِ این خان‌دایی

!به همه چیز کار داره !واقعاً که

عزیز جون: نازگل جون، لیلا کجاست؟

عزیز جون: کجا بودی مادر؟

!دیگه خیلی دلم برات تنگ شده بود حالت خوبه؟

عزیز جون: رضا خوبه؟ لیلا: آره، ممنون

عزیز جون: این حسین، چند دفعه بهش گفتم که یه نوکِ پا بریم‌ خونه‌ی شما

!عزیز جون: تکون نخورد !لیلا: خب، خودتون می‌اومدین

عزیز جون: پدرِ رضا چطوره؟ لیلا: اونم خوبه

عزیز جون: مادرش، خواهرهاش همه خوبن؟ لیلا: همه خوبن

عزیز جون: واسه‌ی خواهر کوچیکه‌ی رضا خواستگار نیومده؟ !لیلا: نُچ

!لیلا: من چه می‌دونم لابد میاد

نازگل: عزیز جون یه لحظه بیاین

!عزیز جون: چیه مادر؟ اومدم

نازگل: عزیز جون بیاین این خورشت رو ببینین

مِهری: لیلا جون، چرا وایسادی؟ !بیا بشین

مِهری: چطوری؟ لیلا: خوبی؟ مِهری: قربونت

لیلا: این چیه؟ مِهری: مالِ این توله‌هاست

!مِهری: تو مهمونی هم باید بهشون سرویس بدی

مِهری: بابا، کجا می‌رین آخه؟

!علیرضا، پاشو بگیرشون دیگه !من باید برم؟ اَه

!وایسا ببینم

...دایی: آقا، من یه بار خر شدم

!برای بارِ دوم دیگه خر نمی‌شم

اصلاً تو این کار، از همه‌تون هم جلوترم

آقا، بد می‌گم؟

کلی از دخترها علاقه‌مندن که با من ازدواج کنن

دایی: اما من که به این سادگی !تن به ازدواج نمی‌دم که !عزیز جون: نه بابا

!دایی: شرط داره

...باید خونه داشته باشه، ماشین داشته باشه

هر ماه یه پولِ قلمبه‌ی حسابی بیاره بذاره تو جیبم

!بدون اینکه من بفهمم

!تازه! جوون و خوشگل و باسواد هم باشه

زیاد هم حرف نزنه! مخِ من رو هم نخوره

اینه

نازگل: دایی‌ جون، همچین زنی باید عقلِ گنجیشکی داشته باشه که بیاد زنِ شما بشه

دایی: چه اشکالی داره عقلِ گنجیشکی؟

!بهتر از عقلِ کلاغی شماست که نازگل خانم

!دایی: تو هم با اون نامزدت

(صدای هم‌خوانی با آهنگِ عروسی)

!نازگل: خیلی لوسین !بدجنس

(صدای هم‌خوانی با آهنگِ عروسی)

دایی: نازگل خانم، دفعه‌ی دیگه !من رو مسخره نکنی

!دایی: دیگه تمومه !عزیز جون: کجا می‌ری مادر؟ بیا تو

(صدای هم‌خوانی با آهنگِ عروسی)

حسین: کجا لیلی جون؟ !سرِ حال نیستی

لیلا: یه کم خسته‌ام

حسین: چی دلت می‌خواد واست بزنم؟

لیلا: همین خوبه

نواختن ملودی شمع و چراغ‌ها رو) (روشن کنید، امشب عروسی داریم

(صدای جوی آب)

!صدای لیلا: ولی مادر جون وِل‌کُن نبود

سه هفته بعد، یه دخترِ دیگه پیدا کرد

دختره 30 سالشه

(صدای کلاغ) پدر و مادرش هر دو فرهنگی‌ان که

در آموزش و پرورش تدریس می‌کنن

...رضا: پدر و مادره والله اِی... آدم‌های بدی نبودن بیچاره‌ها

...اما دختره، لیلا

از اون دخترهای هاپارتی* پُر رو (زبان دراز، سلیطه)

!یه چیزی ها! باید می‌دیدیش

بعد پدره شروع کرد صحبت

و گفت آقا شما کار و بارت چیه

گفتم بله با پدرم یه شرکتِ مهندسی داریم

و درآمدمون بد نیست

رضا: بعد دختره گفتش که

آقا، شما چطور خانمتون راضی شده که زنِ دوم بگیرید؟

لیلا: واه واه واه! خب؟

رضا: منم مثلِ مُنگُل‌ها همین‌طور بِر بِر نگاهش کردم

بیچاره خودش مجبور شد جوابِ خودش رو بده

چی گفت؟

رضا: گفت آهان! چون حتماً بچه‌شون نمی‌شد‌

بعد گفتش که البته بچه‌دار شدن هم بدونِ عشق معنایی نداره

و خلاصه چطور ممکنه آدم در آنِ واحد عاشقِ دو نفر باشه

و شما اون رو طلاق بده، بیا من رو بگیر

لیلا: همین طوری؟ ...رضا: دیگه

لیلا: خب؟

!رضا: گفتم زنِ من باید شما رو بپسنده، اولاً

بعدش هم اگه اون موافقت نکنه !اصلاً امکان نداره

آقا، این رو که گفتم رفت تو خودش

!بعد ننه‌هه برگشت گفت وا

پس اونم باید بپسنده؟

بعد چی گفتن؟

رضا: گفتم ببین خانم جون، من عاشقِ زنمم

خیلی هم زنِ با کَمالاتیه

!فقط بچه‌ش نمی‌شه، همین

بعد دختره گفتش که

پس برو، هر وقت اون رو طلاق دادی بیا سراغِ من

!گفتم حتماً! باش تا بیام

(صدای موسیقی سنتی)

صدای لیلا: اون شب باز دو تایی رفتیم رستوران ژاپنی سیب

انگار دورانِ نامزدیمون خیلی خوش گذشت

سرِ پختن غذا انقدر ادا در آوردیم و خندیدیم

انگار که تازه با هم آشنا شدیم

(صدای موسیقی سنتی) (رضا تظاهر به چینی صحبت کردن می‌کند)

(صدای موسیقی سنتی)

...صدای لیلا: خونه‌مون، زندگی‌مون

یه رنگِ دیگه پیدا کرده بود

...تهِ دلم می‌گفتم

انگار این مسئله‌ی بچه !زیاد هم بد نیست

تازه می‌بینم آدم چقدر‌ می‌تونه یکی رو دوست داشته باشه

حالا می‌فهمم که عشق هم ...می‌تونه مثلِ یه موجودِ زنده

!رشد کنه، بزرگ بشه

(صدای موسیقی سنتی)

مادرِ رضا پشتِ تلفن: کجا بودین؟ !صد دفعه تلفن کردم

...لیلا: بله، دیشب رفته بودیم شام بیرون

دیروقت رسیدیم

مادرِ رضا: رضا کجاست؟

چرا نرفته شرکت؟

لیلا: رضا خسته بود یه خُرده موند خونه، بخوابه

مادرِ رضا: باید هم خسته باشه !با این کارهایی که می‌کنین

چرا انقدر ما رو اذیت می‌کنه؟

!بیچاره خاله شمسی چقدر زحمت می‌کِشه

...می‌ره آدم پیدا می‌کنه

برو، بیا، بیا، برو

!آخرش آقا میاد می‌گه نه

مادرِ رضا: تو چیزی بهش گفتی؟ !لیلا: نخیر، مادر جون

مادرِ رضا: این دخترهای من هم انگار از دِه اومدن

می‌گم کسی رو سراغ ندارین؟

می‌گن نه، ما هیچ‌کس رو نمی‌شناسیم که دختر داشته باشه

خب معلومه که !با زن گرفتنِ برادرشون مخالفن

حتی یک زنگ نمی‌زنن که بپرسن خب چی شده؟

...من خودم باید بهشون زنگ بزنم

وضعِ رضا رو براشون تعریف کنم

الو؟ الو لیلا؟

مادرِ رضا: اونجایی؟ لیلا: بله، بله

...تو رو به روحِ پدرت

تو چیزی نگفتی که رضا منصرف بشه؟

لیلا: نه، به خدا! نه رضا منصرف نشده

شما یه دخترِ خوب پیدا کنید، چشم

مادرِ رضا: مگه این‌هایی که تا حالا پیدا کردیم، بد بودن؟

باشه، خبرتون می‌کنم

مادرِ رضا: خداحافظ لیلا: خداحافظ

رضا: کی بود؟ مادرم بود؟ لیلا: آره

رضا: دلم می‌خواست اصلاً !از خواب بیدار نمی‌شدم

!واسه خاطرِ همین چِرت و پِرت‌ها

هِی! خواب چقدر خوبه

اگه خواب هم نبود که !اصلاً دیوونه می‌شدم

می‌گم‌ بیا بزنیم فرار کنیم

بریم یه جایی که هیچکی ما رو نشناسه

راحت زندگی‌مون رو بکنیم

همه‌ش تقصیرِ منه

رضا با لحن تند: یعنی چی تقصیرِ منه؟ چی‌چی‌اش تقصیرِ توئه؟

رضا: دلم می‌خواست به جای این کارها ...محکم جلوم وامیستادی

!می‌گفتی نمی‌خوام زن بگیری

آخه چرا هیچکی نمی‌فهمه؟ !من اصلاً احتیاجی به بچه ندارم

زندگیم همین‌طوری که هست !خیلی هم خوبه

حالا چون مادرم می‌خواد که ...نسلِ خانوادگیش منقرض نشه

چرا من باید یه کاری بکنم که !اصلاً دوست ندارم

رضا: از وقتی خاله شمسی راه افتاده ...دختر پیدا کنه

آقا جون خیلی باهام سرسنگین شده

چند بار رفتم باهاش صحبت کنم اصلاً راه نداد

چند روز پیش تو ماشین بود بهش گفتم که

آقا جون، شما چرا خودت با مادر جون صحبت نمی‌کنی؟

من روزِ اول حرف‌هام رو به مادرت زدم

اون می‌خواست تو دخترِ خاله شمسی رو ...بگیری، نگرفتی

!آقا جون: حالا داره تلافی در می‌کُنه

!خیلی‌ها بچه‌شون نشده

!اما با هم زندگی کردن

تو خودت می‌گی که زنت رو خیلی دوست داری

و از زندگیت هم راضی هستی

اون‌وقت راه می‌افتی !خونه‌ی این و اون خواستگاری

خجالت نمی‌کِشی؟

آقا جون: این دخترِ بدبخت چه گناهی کرده؟

یادته روزِ اول، لیلا به مادرت چی گفت؟

گفتش حالا اگر رضا بچه‌ش نمی‌شد

شما همین‌جور رفتار می‌کردی؟

آقا جون: تو خودت بگو ...اگه که بچه‌ت نمی‌شد

و لیلا می‌خواست طلاق بگیره و بره یه شوهرِ دیگه بکنه

تو چیکار می‌کردی؟

حالا کی می‌خواد طلاقش بده؟

!این خودش یه نوع طلاقه

!تو هیچ نمی‌فهمی‌ اون چی می‌کِشه

!شنیدم که تو هم ناراحتی !تو هم غصه داری

...مادرت که راه می‌ره و هی مرتب می‌گه

!آقا جون: حیوونی پسرم می‌سوزه و می‌سازه

اگه نمی‌خوای !وایسا جلوی همه بگو نمی‌خوام

این کارها چیه دیگه؟

!رضا: آخه بدبختی اینه که لیلا خودش راضیه

!آقا جون: نه، تنها کسی که راضیه، تویی !نه لیلا

مادر و خاله‌ات هم هی می‌گن !امسال نگیره، سالِ دیگه می‌ده

!امسال طلاقش نده، سالِ دیگه می‌ده !اَه! ایش

رضا: حالا کی می‌خواد طلاقش بده آقا جون؟

رضا: خداحافظ

(صدای رعد و برق)

(صدای باران)

صدای لیلا: دیدم چقدر دلم برای پدرجون تنگ شده رضا: یعنی اصلاً تنها چیزی که بهش فکر نکردم طلاق بود

صدای لیلا: گریه‌ام گرفته بود رضا: مگه می‌شه تمامِ این زندگیم هم خراب بکنم

صدای لیلا: سعی می‌کردم جلوی خودم رو بگیرم رضا: به خاطر موضوعی که اصلاً نیست

(صدای رضا محو می‌شود) ...صدای لیلا: وقتی رضا صحبت می‌کرد

حس می‌کردم یه جوری نسبت به این صبر و تحملِ من حسودی می‌کنه

و این بیشتر ناراحتش کرد

اما نمی‌خواد به روی خودش بیاره

...اگه رفتارِ من یه جورِ دیگه بود

شاید رضا اصلاً حسودی نمی‌کرد

می‌دونم که تهِ دلش من رو خیلی دوست داره

!هیچ زنی حاضر نمی‌شه این‌طور تحمل کنه

خدا به من بچه نداده

اما عوضش صبر و تحمل داده

(صدای زنگِ تلفن اول)

(صدای زنگِ تلفن دوم) (صدای کلاغ)

(صدای کلاغ)

(صدای زنگِ تلفن اول)

(صدای زنگِ تلفن اول و دوم)

(صدای زنگِ تلفن اول و دوم)

(صدای زنگِ تلفن اول و دوم)

(صدای زنگِ تلفن اول)

(صدای زنگِ تلفن دوم)

(صدای زنگِ تلفن اول)

(صدای زنگِ تلفن دوم)

مادرِ رضا: مادره راضیه

مادرِ رضا: دختره هم حاضر شده رضا رو ببینه صدای لیلا: چند روز بعدش دوباره مادر جون پیداش شد

مادرِ رضا: اِ... اِ... برای پس‌فردا عصر قرار گذاشتن

!تو یه‌جوری رضا رو راضی کن

چشم

شما هم همراهِ رضا برید که خودتون ببینید

من نیومده، همه تو خونه دشمنِ منن

وای به حالِ روزی که بخوام با رضا برم خواستگاری

مادرِ رضا: مادر جون، تو رو به خدا ...یه کاری بکن

رضا این یکی رو قبول کنه

!هم تو راحت می‌شی، هم من

خب... پاشم دیگه

راستی، حال عزیز جون و دیگران چطورن؟ خوبن؟

بله، ممنون

از این قضیه چیزی نمی‌دونن، شما !یه موقع حرفی نزنین

!نه، من حرفی نمی‌زنم

...حالا تازه اگه بدونن هم

خب می‌فهمن که رضا واسه خاطرِ بچه این کار رو می‌کنه

نمی‌دونن که من بچه‌دار نمی‌شم

ها! پس فکر می‌کنن که رضا بچه‌اش نمی‌شه؟

!مادرِ رضا: وای چه نَنگی

نخیر مادر جون، فکر می‌کنن که ما بچه دلمون نمی‌خواد الآن

دوست نداریم

خیله‌خُب

خداحافظ، من باید برم

مادرِ رضا: آژانس منتظره لیلا: خداحافظ

رضا: یکیه دور و برت بدجوری عاشقته

...اون‌وقت یه چیزی می‌خواد بهت بگه

!نمی‌دونه بگه، نگه

لیلا: چی؟

رضا: می‌خواد بگه بیا فرار کنیم بزنیم به کوه و دره

از شرِ همه خلاص شیم

رضا: ببین! ببین، این کوهه

این درّه، اینم جاده‌ی فرار

رضا: دیدی؟

!لیلا: ببینیم مالِ تو چی می‌گه

لیلا: یه زنی تو زندگیته که خیلی دوستت داره

همه چیزهای خوبِ دنیا رو واسه تو می‌خواد

یه زنِ دیگه‌ای هم هست که منتظرته

جوونه

تو رو خوشحال می‌کنه

رضا: چی شده؟ مادر جون تلفن کرده؟

لیلا: اومد اینجا

یه دخترِ دیگه پیدا کرده

بیست و چهار سالشه

می‌دونه زنت رو طلاق نمی‌دی

می‌دونه من بچه‌دار نمی‌شم

پس فردا ساعت 4

!رضا: نه! نمی‌خوام

!نمی‌خوام! نمی‌خوام

رضا: کسی که فرزندی به این دنیا می‌آورد

بر فَریبکاری زندگی مِحنت‌بارَش صِحه می‌گذارد

او باید دیوانه باشد و دیوانه‌وار عاشقِ خویش

که بخواهد کسِ دیگری را در این مصیبت سهیم کند

چرا اجازه می‌دی دیگران تو زندگیت دخالت کنن؟

هیچ می‌دونی چیکار می‌کنی؟

به خدا اصلاً خودش هم نمی‌دونه !پَرته پَرته

روزی که رفتیم پرورشگاه ...به رضا گفتم

ترجیج می‌دم بچه‌ی خودت رو بزرگ کنم

...اونم که گفته هر کی قراره زنش بشه

باید اول من رو قبول کنه

قبول کنه یعنی چی؟

خب ممکنه لفظاً بگه قبول

عملاً مگه می‌شه؟

یه زنِ دیگه تو خونه‌ی تو؟

که قراره بهش بچه بده؟

اگر عاشقش شد، چی؟ تو چیکاره‌ای؟

خب همینه دیگه، همه‌ش یه امتحانه

...اگه رضا واقعاً من رو دوست داشته باشه

رضا کیه؟ خودِ تو چی می‌شی؟

شنیدم گفتی همین که بچه‌دار بشه بچه‌اش رو خودت بزرگ می‌کنی

مگه مادرِ بچه چلاقه؟

اگه اجازه نداد، چی؟

!تو یه هووی مهربون به من نشون بده

!تو زن بابایی! زن بابا

نمی‌فهمی؟

عصمت خانم زنِ جلیل خان یادت رفته؟

...به محضِ اینکه آقا زنِ دیگه‌ای گرفت

!مجبور شد با دو تا بچه بذاره بره

!نه، فرق می‌کنه

...لیلا: اون زنی رو که رضا انتخاب کنه خواهرِ رضا: رضا؟

خواهرِ رضا: مگه رضا کیه؟

اونم یه مَرده مثلِ بقیه‌ی مردها

کدوم مردیه که از زن گرفتن بدش بیاد؟

به‌ خصوص وقتی بچه بیاد

که دیگه مهرِ شوهر به زن صد برابر می‌شه

!نمی‌دونم! دیگه خسته شدم

حالا بگم نه، فردا چی؟ دو سالِ دیگه چی؟

مگه مادر جون دست بر‌می‌داره؟

...مگه خودتون نبودید که می‌گفتین

که مادر جون به هر چی بند کنه و بخواد هیچکی جلودارِش نیست؟

که اِراده‌اش از فولاده؟

حقیقتش دیگه نمی‌تونم نگاهِ مادر جون رو تحمل کنم

و دائم از ترس و دلهره بلرزم

هر چی اون بخواد

تسلیمِ تسلیمم

(صدای بوق ماشین‌ها)

صدای لیلا: حس می‌کنم این دفعه دیگه فرق می‌کنه

این دفعه همه چی روشن می‌شه

منم از این بِلاتَکلیفی در میام

خب چی می‌شه؟

خیال می‌کنی همه چی خوب و آروم برگزار می‌شه؟

!احمق! خودت رو حاضِر کن

!صدای لیلا: محکم باش

نترس

نَلَرز

لیلا: خب... چطور بود؟

!مثلِ اینکه این یکی بد نبوده

رضا: چطور مگه؟

!لیلا: خیلی جدی شدی

رضا: والله چی بگم؟

خجالت می‌کِشَم

!آخی! بچه‌م چقدر خجالتی شده

از اینکه پسندیدی، خجالت می‌کِشی؟

لیلا: پسندیدی؟

رضا: نمی‌دونم

نمی‌دونم

لیلا: مبارکه

!لیلا: تعریف کن

رضا: هیچی! شوهرش مرده

وضعِ مالی معمولی

خیلی خجالَتی

گفتم می‌دونید که من زن دارم اونم باید بپسنده

...مادرش گفت البته

!اگه اون راضی نباشه، محاله من بذارم

راستش از این حرفِ مادره خیلی خوشم اومد

لیلا: پس فقط مونده من ببینمش و بپسندم؟

!رضا: چه می‌دونم

!گرفتاری شدیم

!گرفتار شدیم

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

(صدای زنگِ تلفن)

لیلا: بله؟

خاله شمسی: سلام لیلا جون، خوبی؟ لیلا: سلام، خاله جون

لیلا: به لطفتون، متشکر

خاله شمسی: خب چی شد، عزیزم؟

دیده؟ پسندیده؟

لیلا: بله، پسندیده

خاله شمسی: خب خدا رو شکر

خاله شمسی: پس گوشی رو بده به رضا لیلا: باشه، باشه

رضا: سلام خاله‌جون خاله شمسی: سلام عزیزم

خاله شمسی: پسندیدی؟ رضا: بله

خاله شمسی: قرارش رو می‌ذارم پس برای فردا ساعت شیش رضا: باشه

!خاله شمسی: مادرش هم میاد ها می‌دونی که رسمه؟

رضا: باشه، خداحافظ

فردا ساعت شیش دختره میاد ببینیش

مادرش هم همراهش میاد

...ببین، لیلا! اگه خوشت نیومد

!باید حتماً به من بگی ها

...چون اگه تو خوشت نیاد

!رضا: امکان نداره من قبول کنم

رضا: چته؟

عینِ مجسمه شدی

ببین، لیلا! تو من رو وادار !به این کار می‌کنی ها

...اگه بعداً جا بزنی، بخوای ادامه ندی

...بذاری بری

!من بیچاره می‌شم ها

(صدای قورت دادنِ آبِ دهانِ رضا)

!رضا: خوب فکرهات رو بکن هنوز خیلی وقت داریم

!دیگه از این حرف‌ها گذشته

!بریم بیرون، دارم خفه می‌شم

عزیز جون: سلام لیلا: سلام

دایی: به به به به! لیلا خانم لیلا: سلام دایی جون عزیز جون: حالت خوبه؟

عزیز جون: سلام حالت خوبه؟ رضا: سلام دایی جون، حالت چطوره؟

رضا: خوبین؟ سلام علیکم حاج آقا دایی: سلام

!عزیز جون: خیلی خوش اومدی دایی: احوالت چطوره؟ خوبی؟

!چه عجب از این‌وَرها

!چه خوب شد اومدی تو هم ببینیش، بهتره

لیلا: کی رو می‌گین؟ عزیز جون: امیر، دوست رضا و حسین

لیلا: امیر کیه دیگه؟

عزیز جون: همون که !باعثِ آشنایی تو و رضا شد

امشب میاد اینجا

لیلا: ها! میاد اینجا چیکار؟

!عزیز جون: خواستگارِ نازگله

!لیلا: آهان! مبارکه

مهری: لیلا جون، سلام، چطوری؟ لیلا: سلام، چطوری؟

مهری: قربونت برم، خوبی؟ لیلا: خوبی مهری جون؟

لیلا: سلام عمه جون عمه: سلام

!خوش اومدی !بفرمایین

الآن میام پیشت

نازگل: من خودم درست می‌کنم

عزیز جون: قربونت برم، خودت درست کن مادر

(صدای عُق زدنِ لیلا)

عزیز جون: چی شده، مادر؟

(صدای عُق زدنِ لیلا)

عزیز جون: ها؟ نکنه خبرهاییه؟

لیلا: چیزی نیست، عزیز جون

فشارم افتاده، خوب می‌شم

عزیز جون: آخه چرا؟ چیزی شده؟

لیلا: نه، خوب می‌شم

دایی: به! سلام علیکم، شاه‌دوماد‌ احوالِ شما چطوره؟ امیر: سلام، خوب هستید؟

امیر: قربانِ شما دایی: حالِ شما چطوره؟ امیر: سلام خانم

دایی: بفرمایید، بفرمایید عزیز جون: اِ... وا! امیر اومد

دایی: دوماد با پای خودش داره می‌افته تو دام امیر: سلام، خوبین؟ عمه: سلام حال شما؟ خوش اومدین

عزیز جون: سلام علیکم، حالِ شما چطوره؟

امیر: سلام خانم، حالِ شما؟ !عزیز جون: خیلی خوش اومدین

!عمه: بفرمایید، بفرمایید خواهش می‌کنم !دایی: بفرمایید تو، بفرمایید

عزیز جون: خیلی لطف کردین

(صدای خنده‌ی افراد)

!دایی: آخه چقدر بهت بگم خر نشو

تو تازه اولِ زندگیته

واسه چی خودت رو می‌خوای بندازی تو هَچَل؟

امیر: چیکار کنم دایی؟ !دایی: این دختره پدرِ ما رو در آورده

دایی: پوست از کله‌ات می‌کَنه نازگل خانم

!حالا ببین کِی بهت گفتم

حسین: دایی جون داره می‌زنه ‌ !توی سرِ مال ها

...علیرضا: نه، این روزها خرج و مخارج زیاده

دایی داره قیمت‌ها رو می‌بَره بالا

!دایی: البته این حرف‌ها فایده‌ای نداره ها

!دایی: تو بالاخره خر می‌شی !امیر: بله نازگل: آقایون بفرمایید شام خواهش می‌کنم

!مهری: یخ می‌کنه ها دایی: فقط می‌خوام از این دوستِ عزیزت یاد بگیری

...پانزده سالِ آزِگار از ترشیدگی‌اش گذشته

هنوز دُم به تَله نداده

...دایی: بعد از شام تازه

عزیز جون: بفرمایید دایی: بفرمایید

(صدای تعارف کردن و بفرمایید گفتن)

(صدای عُق زدنِ لیلا)

(صدای عُق زدنِ لیلا) عزیز جون: پس لیلا کو؟

(صدای عُق زدنِ لیلا) عزیز جون: لیلا؟

!رضا: لیلا

!لیلا

لیلا! مادر، باز حالت به هم خورد؟

نازگل: چی شده؟ مهری: اِ... عزیز جون، ممکنه مالِ حامله شدن باشه !عزیز جون: ها

عزیز جون: نمی‌دونم

مهری: نکنه حامله‌ست؟

لیلا: فشارم افتاده، چیزی نیست. بریم دایی: آقا، چی شده باز؟

لیلا: خوبم مهری: فشارش افتاده، دایی جان

دایی: فشارش افتاده؟ فشارش کجا افتاده؟

عمه: نکنه سردیت کرده

دایی: پس چرا فشارِ ما هیچ‌وقت نمی‌افته؟

(صدای خنده)

دایی: بفرمایید، بفرمایید اقلاً شامه رو بخوریم

(صدای کلاغ)

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی)

حالت خوبه؟

(صدای نیایشِ مرد در موردِ علی)

رضا: دیگه استفراغ نکردی؟

لیلا: نه

رضا: سردردت خوب شد؟

لیلا: بهتره

رضا: تخم‌مرغ عسلیه؟

لیلا: برای تو درست کردم

رضا: خودت بخور، من اِشتها ندارم

رضا: تا 5 دقیقه‌ی دیگه میام رد می‌شم

فقط خدا کنه ازش خوشت نیاد

!اگه خوشت نیاد، محاله قبول کنم

به خاله شمسی بگو من رو دید به روی خودش نیاره

صدای لیلا: من واسه چی اینجا وایسادم؟

که ببینم زنِ جدید شوهرم رو می‌پسندم یا نه؟

کی باور می‌کنه؟

مگه اعصابِ آدم از فولاده؟

نکنه از غصه بترکم؟

!خدایا

(صدای عبور و مرورِ ماشین‌ها)

(همه چیز بی‌صدا می‌شود)

صدای لیلا: با دیدنِش آرامشِ عجیبی پیدا کردم

از دختره بدم نیومد

قیافه‌ی آروم و پاکی داشت

انگار دیگه رقیبم نبود

!نمی‌دونم چرا

دیگه خودمم آدمِ قبلی نبودم

قوی شده بودم

دیگه از اینکه رضا رو ازم بگیرن، نمی‌ترسیدم

لیلا: این سبزه فروشنده: چشم

فروشنده: همین رو می‌خواید؟ لیلا: بله، لطفاً

فروشنده: بفرمایید

خب لیلا جون، پسندیدی؟

خاله شمسی: ها؟ لیلا جون؟

خاله شمسی: پسندیدی؟ لیلا: بله

لیلا: خیلی دختر خوب و پاکی به نظر می‌رسید

لیلا: امیدوارم قدمش برای رضا خوب باشه

!خب، الحمدالله

مادرِ رضا: خب چی شد؟ !تعریف کن ببینم

خاله شمسی: این هفته قراره خانواده‌ی عروس و داماد دورِ هم جمع شن مادرِ رضا: خب

خاله شمسی: که همدیگر رو عروس و داماد بهتر بشناسن مادرِ رضا: خب

خلاصه، الحمدالله همه چی داره عالی تموم می‌شه

(صدای خنده‌های مادرِ رضا)

...رضا: ببین، لیلا لیلا: شاه‌ مقصوده

لیلا: برای تو گرفتم

رضا: ممنونم

من از کارِ زن‌ها هیچ سر در نمیارم

!هر کاری دلشون بخواد، می‌کنن

!آقا جون: نمی‌دونم والله !نمی‌دونم چیکار کنم

آقا جون: بیا، بیا آقاجان !یه خُرده این گلدون‌ها رو آب بده، ببینم

خاله شمسی: آماده باشید واسه هفته آتی دیگه کامل بشه این کار

خاله شمسی: باز پشیمون نشه، پس من خداحافظی می‌کنم مادرِ رضا: خداحافظ عزیزم، به سلامت

خاله شمسی: لیلا جونم، خداحافظ لیلا: خداحافظ خاله شمسی: خواهش می‌کنم

مادرِ رضا: خب لیلا جون، دیدیش؟

مادرِ رضا: پسندیدی؟ لیلا: بله

!جواهر: الله اکبر

مامان رضا: حالا چرا وایسادی؟ بشین عزیزم

!بشین

(صدای کلاغ)

لیلا: ناراحت نباش

رو پیشونی من این‌طوری نوشته شده

مادرِ رضا با لحنِ تند: حمیرا؟ چیه؟

چه خبره؟

این بازی‌ها چیه در میاری از خودت؟

!پاشو برو از اتاق بیرون !بیرون

لیلا: این و این لطفاً

صدای لیلا: از روزِ بعد به اتفاقِ رضا رفتیم برای خریدِ حلقه و انگشترِ عروس

چون هیچ‌کدوم از خواهرها حاضر نشدن با رضا برن

طلافروش: وزنِ سبکی داره

این زمرده اما وزنِ طلایی بالایی داره

لیلا: چطوره این؟ رضا: خوبه دیگه

!رضا: این رو دستت کن لیلا: برای چی؟

رضا: می‌خوام بخرم برات

لیلا: من نمی‌خوام

ممنون، آقا

رضا: مطمئنی؟ لیلا: آره، بابا

رضا: چقدر می‌شه آقا این؟

پروین: ما که هیچ‌کدوم قبول نکردیم

!ولی مادر جون خیلی ناراحته

فیروزه می‌گه بالاخره چی؟

چند روز دیگه عقد و عروسیه

بریم؟ نریم؟

گفتیم با تو مشورت کنیم

لیلا: آره حتماً پروین جون... آخه

چرا که نه؟

هم تو، هم فیروزه، همه برین

اون دختر که گناهی نکرده

لیلا: مراسمِ عقدش هم برین

همه چی آبِرومندانه باشه

(صدای تیک تاکِ ساعت)

(صدای باز و بسته شدن در)

رضا: چطوری؟

!لیلا: چقدر زود اومدی

رضا: دلم برات تنگ شد، ناهار هم نخوردم

گفتم زودتر بیام، شام بخوریم

رضا: بیا، این رو واسه تو گرفتم

گوش کن، ببین خوشت میاد؟

(صدای پخشِ ترانه‌ی ای نامت از دل و جان) (خواننده: علیرضا افتخاری)

♪ با یادت ای بهشتِ من ♪ ♪ آتشِ دوزَخ کجاست؟ ♪

♪ عشقِ تو در سرشتِ من ♪ ♪ با دل و جان آشناست ♪

لیلا: چته؟

رضا: نمی‌دونم، حالم خوش نیست

♪ با یادت ای بهشتِ من ♪ - رضا: حوصله‌ی این عروسی زورکی کوفتی هم ندارم

♪ آتشِ دوزَخ کجاست؟ ♪

♪ عشقِ تو در سرشتِ من ♪

♪ با دل و جان آشناست ♪ - لیلا: رفتی خونه‌ی گیتی؟

رضا: با مادر جون و خاله شمسی رفتیم

یک ساعت موندیم

...بعد حلقه رو نشونشون دادم

♪ چرا دم از یادت نزنم ♪ - رضا: گفتم تو انتخاب کردی

لیلا: می‌خواستی نگی رضا: چرا؟

♪ در اوجِ تنهایی ♪ - رضا: خیلی تعریف کردن

بعد حمیرا و فیروزه اومدن رفتن همه لباسِ عروس بخرن

♪ اگر زمین ویرانه شود ♪ - رضا: همون جا که تو گفتی

♪ جهان همه بیگانه شود ♪ - رضا: مادرِ گیتی هم همه رو برای فردا شب دعوت کرد خونه‌شون

آقا جون زنگ زده بود حالت رو بپرسه

♪ تویی که با مایی ♪ - رضا: گفت نذارید فردا شب تنها خونه بمونه

بیارش اینجا

♪ ای نامت از دل و جان در همه جا ♪

مادرِ رضا: اِ... رضا؟

بچه‌ها، رضا اومد. حاضر شید

رضا، چرا انقدر دیر اومدی عزیزِ من؟

رضا: خیابون‌ها شلوغ بود

مادرِ رضا: خب شلوغ بود، یه ذره زودتر حرکت می‌کردی !رضا: حالا که اومدم

مادرِ رضا: ما آبرومون برای مردم از بین می‌ره

پروین: خوبه؟ مادرِ رضا: آره، خیلی عالیه فیروزه: من چی؟

مادرِ رضا: خیلی خوبه، خیلی، همه چیز خیلی عالیه فیروزه: پیدا کردی؟ !مادرِ رضا: فقط زود باشین! زود! زود! زود

مادرِ رضا: بریم ...آقا جون: اِ

مادرِ رضا: هما؟ آقا جون: لیلا جون، تو اینجا چیکار می‌کنی؟ لیلا: سلام، آقا جون

فیروزه: هما چرا دیر کرد؟ !آقا جون: بیا بریم، هوای بیرون بهتره

آقا جون: بیا بریم راه بریم اینجا چیکار می‌کنی؟

فیروزه: کیفِ من رو ندیدید؟

!مادرِ رضا: ای بابا! معطل نکنید

مادرِ رضا: حمیرا، این خیلی سنگینه حمیرا: بله

مادرِ رضا: قربونت، چادر رو عوض کن !پروین: خوبه مادر، خوبه، دیره

مادرِ رضا: نه، نه! این سنگینی می‌کنه

فیروزه: بابا برو عیب نداره !پروین: دیر شد رضا! بدو

!فیروزه: دیر شد !مادرِ رضا: خیلی بد می‌شه که نمی‌یایی

!آقا جون: همون که گفتم

آقا جون: برو بگو کسالت داشت، نتونست بیاد فیروزه و پروین: خداحافظ

!مادرِ رضا: امیدوارم بهشون برنخوره خواهرانِ دیگر: خداحافظ

!بهشون برنمی‌خوره! به سلامت

(صدای پای زنان)

صدای لیلا: عجیبه که مادر جون !یک بار هم از من نپرسید حالت چطوره

یعنی نمی‌دونه چی می‌کِشم؟

نمی‌تونه یه لحظه خودش رو بذاره جای من؟

این‌قدر خودخواهه؟

جواهر: بفرمایین چایی‌تون رو بخورین، سرد نشه آقا جون: دستِ شما درد نکنه

آقا جون: لیلا جون، خیلی کارِ خوبی کردی اومدی اینجا

خونه تنها نموندی، عزیزم

به خدا توکل کن

!این جور وقت‌ها فقط به خدا توکل کن

(صدای اذان)

صدای لیلا: تا روزِ سه‌شنبه و شبِ عروسی

منم افتادم به جونِ خونه

وسواسِ تمیزی گرفته بودم

می‌خواستم همه جا برق بزنه

صدای لیلا: ظهر رضا سر رسید

هیجان‌زده و کلافه بود

بساطِ جوجه‌کبابش رو راه انداختم

صدای لیلا: خودم هیچ اشتهایی نداشتم رضا: ممنون، نمی‌خورم

صدای لیلا: رضا هم... ولی به اصرارِ من چند لقمه خورد

بعد از ناهار رفت یه خُرده بخوابه

تا بعدش بره سلمونی

و سونا، خودش رو برای عروسی آماده کنه

(صدای تیک‌تاکِ ساعت)

(صدای بالا اومدنِ رضا)

صدای لیلا: غروب رضا برگشت

سرخ و براق شده بود

لباسِ دامادیش رو روی تخت آماده گذاشته بودم

رضا: تو رو خدا، تو هم تنها نمون

برو خونه‌ی مادرت این‌ها

لیلا: نه

می‌مونم

منتظرت می‌مونم

(صدای پایین رفتنِ رضا)

(صدای باز و بسته شدن در)

صدای لیلا: روزِ آخر، اتاق مهمون رو برای خودم جور کردم

از فرطِ درد، کِرِخت شده بودم

!می‌گفتم خب همینه دیگه

خودت خواستی

(صدای جیرجیرک)

(صدای بوقِ عروس‌ کِشون)

زن: سلام مبارکه، مبارکه

رضا: مگه قرار نبود کسی نیاد؟ این‌ها کی‌ان اومدن؟

!خاله شمسی شمسی: رسمه بالاخره

رضا: یعنی چی رسمه؟ قرار بود هیچ‌کس نیاد خاله شمسی: خاله جون عیب نداره، ناراحت نباش

خاله شمسی: ده دقیقه هستیم برای اینکه !بالاخره گناه داره این عروس هم رضا: بریم، بریم

رضا: بریم تو

مهمان: مبارک باشه

زن: بفرمایید، بفرمایید

زن: خوش‌ قدم باشید

زن: به این خونه خوش اومدید چه خونه قشنگی، به به مبارک باشه

خاله شمسی: عروس رو بگو بگو چه عروس خوشگلی داریم

(صدای گفتگوی افراد)

خاله شمسی: بفرمایید، بفرمایید

(صدای دست و کِل زدن)

خاله شمسی: عروستون رو آوردم به به به! ماشاالله! ماشاالله

(صدای دست و کِل زدن)

!خاله شمسی: مبارکه! مبارکه

(صدای دست و کِل زدن)

ای وای! ببخشید

(صدای دست و کِل زدن)

خاله شمسی: رضا جون، امیدوارم امشب دیگه !با من قهر نباشی

رضا: یه خرده میوه و این چیزها در آوردم خاله شمسی: شکوه جون... مرسی، خیلی ممنون

خاله شمسی: شکوه جون، تو مسئولِ میوه باش خواهش می‌کنم

شکوه: اسفند رو کجا گذاشتی؟ خاله شمسی: اینم اسفند

خاله شمسی: آتیش هم اونجاست، روشن کن

گلی: من چیکار کنم؟ خاله شمسی: گلی جون، تو مسئولِ چایی باش

اوناها... از اونجا بیار استکان و چایی رو ...منم

(صدای در زدن)

!رضا: لیلا

(صدای در زدن)

رضا: لیلا؟

!رضا: لیلا! در رو باز کن

نتونستم جلوشون رو بگیرم

رضا: ببخش

!برو رضا! برو

(صدای قفل کردنِ در)

خاله شمسی: خیلی خوشحال شدم که به خونه‌ی ما خوش اومدین عروس: مرسی

عروس: خواهش می‌کنم لطف دارین

خاله شمسی: شما هم همین‌طور، خیلی خوش اومدین خواهش می‌کنم

خاله شمسی: انشاالله که خوشبخت باشن همه عروسی بچه‌هات رو ببینیم

زن: مرسی، خداحافظ خاله شمسی: خواهش می‌کنم، لطفِ شما زیاد

خاله شمسی: خواهش می‌کنم، خیلی خوش آمدید

لطفِ شما زیاد، خواهش می‌کنم، مرسی

خاله شمسی: گیتی جان، ان‌شاالله که خوشبخت بشی مرد: ایشالله خانم خوشبخت شید، خداحافظِ شما

خاله شمسی: خداحافظ عزیزم

خداحافظ عزیزم، ببخشید

مرحمت زیاد

(صدای خِش خِشِ لباسِ عروس)

(صدای خِش خِشِ لباسِ عروس) (صدای تق تقِ کفش‌های عروس)

(صدای خِش خِشِ لباسِ عروس) (صدای تق تقِ کفش‌های عروس)

(صدای بسته شدنِ در)

(صدای بسته شدنِ در)

(صدای قدم‌های لیلا)

(صدای قدم‌های لیلا)

(صدای بوقِ ماشین)

(صدای ترمزِ ماشین)

(صدای گریه‌ی لیلا)

(صدای گریه‌ی لیلا)

!لیلا: عزیز جون

آخه من چیکار کرده بودم که باید این‌طوری تقاص پس می‌دادم؟

چرا خدا بهم یه بچه نداد؟

عزیز جون: آخه چرا به ما نگفتی؟

چرا رضا این کار رو کرد؟

لیلا با گریه: رضا نمی‌خواست !من مجبورش کردم

عزیز جون: آخه چرا؟ چرا؟

نازگل: لیلا جون، مجبور شدم بگم

(صدای گریه‌ی لیلا و زن‌ها)

(صدای در زدن)

!دایی: اومدم

رضا: لیلا اینجاست؟

رضا: سلام سلام

سلام

انقدر از من بدت می‌اومد؟

رضا: نقشه کشیدی این‌طوری از شَرَّم خلاص شی، آره؟

!عزیز جون: الله اکبر

رضا: به خدا، به پیر، به پیغمبر !خودش اصرار داشت من این کار رو بکنم

می‌خواست دلِ مادرم رو به دست بیاره

!من براش مهم نبودم که

!رضا: به خدا خوشبخت بودیم

بچه می‌خواستیم چیکار کنیم؟

!چیزی کم نداشتیم !خودتون که می‌دیدید

بچه‌ی پرورشگاه رو !هم حاضر نشد قبول کنه

!گفت می‌خوام بچه‌ی خودت باشه

نازگل: مگه شما بچه نمی‌خواستید؟

!رضا: بچه می‌خواستم، نازگل جون

!منتها بچه‌ی اون رو! نه کسِ دیگه

مهری: ببینم، شما انتظار داشتی ...واقعاً لیلا بمونه تو خونه

که با همسرِ جدید زندگی کنه؟

!رضا: بابا! خودش این‌طور می‌گفت

می‌گفت می‌خوام‌ بچه‌ی خودت رو بزرگ کنم

علیرضا: خب مردِ حسابی! چرا نیومدی با ما مشورت کنی؟

(صدای ساز زدنِ حسین) ...رضا: ده بار اومدم با حسین صحبت کنم

!نمی‌ذاشت که

!می‌گفت اون‌ها نباید بفهمن

!اگه بفهمن ناراحت می‌شن !غصه می‌خورن

(صدای ساز زدنِ حسین)

!عزیز جون: حسین! انقدر سر و صدا راه ننداز

!سرمون رو بُردی

(صدای ساز زدنِ حسین)

عزیز جون: حالا شما چی می‌خوای؟

چی می‌گی؟

!رضا: لیلا باید پای قولش وایسه

با لباسِ سفید اومده با کفن بر می‌گرده

رضا: یه خونه می‌گیرم برای گیتی، بره

لیلا برگرده سرِ خونه زندگی‌اش

عمه: شما که بچه نمی‌خواستید برای چی این کار رو کردید؟

...رضا: خب منم همین رو دارم مهری: حالا چرا این زنِ جدید رو طلاق نمی‌دی؟

رضا: می‌دم! اگه لیلا بخواد ‌ !حتماً طلاقش می‌دم

!هنوزم اتفاقی نیفتاده که

لیلا که دیشب رفت، منم از خونه زدم بیرون

تا صبح راه می‌رفتم

رضا: تو رو خدا عزیز جون !شما یک کاری بکنید

!تو رو خدا

(صدای سازِ حسین)

!رضا: دایی جون

دایی: برو با خودش صحبت کن

!رضا: لیلا

انتقامِ کی رو داری از من می‌گیری، لیلا؟

مگه من چیکارت کردم؟

ها؟

جوابم نمی‌دی؟

!رضا: انقدر با من لج نکن، لیلا

خودت بهتر می‌دونی‌ همه‌ی این کارها رو به خاطرِ تو کردم

رضا: خودت خواستی، غیر از این بود؟

!پاشو، لیلا

پاشو بریم سرِ خونه زندگی‌ات

قول می‌دم یکی، دو روزِ دیگه این زنه رو بفرستم بره یه خونه‌ی دیگه

یا اصلاً اگه تو بخوای طلاقش می‌دم

پاشو، لیلا

!تو رو خدا، پاشو

رضا: خواهش می‌کنم صدای لیلا: هیچ‌وقت رضا رو انقدر عاجز و درمونده ندیده بودم

صدای لیلا: این‌جور که التماس می‌کرد رضا: بهت گفتم قول بده جا نزنی

رضا: گفتم اگه جا بزنی دیونه می‌شم صدای لیلا: اما من مثلِ سنگ شده بودم

صدای لیلا: با اینکه هنوز دوستش داشتم ولی

مثلِ عزیزِ از دست رفته و مرده شده بود

دیگه نمی‌تونستم پا تو اون خونه بذارم

صدای لیلا: دو، سه روز بعد دوباره رضا زنگ زد و همون حرف‌ها

بعد خواهرهاش اومدن دیدنِ من

!واقعاً تو رضا رو حسابی بدبخت کردی

!از صبح تا شب با مادر جون دعوا می‌کنه

می‌گه تمامِ خوشبختی من رو فدای خودخواهی خودتون کردین

!پدر هم دائم با مادر بگو نَگو داره

!می‌گه راست می‌گه! حق داره

!می‌گه راست می‌گه! حق داره

!تو پدرِ همه رو در آوردی

...عروس هم که مدام شِکوِه می‌کنه

!که چرا رضا به اون محل نمی‌ذاره

صدای لیلا: دیگه نمی‌تونستم حرف بزنم

حرفی نداشتم

همه چی تموم شده بود

صدای لیلا: یه هفته بعد رضا عروس رو برد خونه‌ی جدید

بعد از دو ماه، دختره حامله شد

مادر جون از خوشحالی پَر در آورد

دختره بعد از 9 ماه زایید

یه دختر به نامِ باران

صدای لیلا: آه از دلِ مادر جون برخاست و داغِ دلش تازه شد مادرِ رضا: آه

آه

گیتی: همیشه معلوم بود رضا من رو به خاطرِ لیلا می‌خواد صدای لیلا: برای رضا فرقی نکرده بود

صدای لیلا: دختره به پروین گفته بود

گیتی: اگه لیلا نیست منم نیستم صدای لیلا: رضا من رو به خاطرِ لیلا می‌خواست

صدای لیلا: حالا که لیلا نیست، ما هم نیستیم

گیتی: اول‌ها خیال می‌کردم ممکنه یه عشقی بینِ ما به وجود بیاد

که نیومد

بعد به خودم گفتم با آوردنِ بچه

شاید بتونم زندگی دو نفر رو نجات بدم

...حالا که بچه اومده

من حاضرم از رضا جدا شم

...گیتی: در عوضش شاید رضا خیال کنه

می‌تونه با سر و سامون دادن به زندگی من

وِجدانش رو راحت کنه

صدای لیلا: رضا هم می‌گه قبول

و با خوبی و خوشی طلاقش می‌ده

مهریه و آ‌پارتمان و همه چیزش هم تمام و کمال بهش می‌ده

...دختره که به مال و مَنالی رسیده

بعد از چند ماه با پسرخاله‌اش که

خواستگارِ قبلی‌اش بوده ازدواج می‌کنه

باران هم می‌مونه پهلو مادر جون

رضا: خسته‌ام

خیلی تنهام

صدای لیلا: تو این فاصله چند بار رضا اومد سر زد

حرف زد، التماس کرد

گفت که چقدر بدبخته، چقدر تنهاست

که همه‌ جای خونه هنوز بوی من رو می‌ده

که همه‌ی خرت و پرت‌هام سرِ جاشه

که چقدر سنگدلم

که چقدر خودخواهم

ولی فایده‌ای نداشت

نمی‌تونستم‌ روزه‌ی سکوتم رو بشکنم

(صدای تَصنیفِ ایرج بسطامی)

رضا: فرزندِ کمتر، زندگی بیشتر

فرزندِ بیشتر، زندگی کمتر

صدای لیلا: رضا مونده بود و اون خونه‌ی بزرگ

من رو طلاق نداد

زنِ دیگه‌ای هم نگرفت

...فقط تهِ دلش امیدوار بود

یعنی به خواهرِ بزرگش گفته بود که امسال

‫28 صَفَر که شله‌‌زردِ نذری می‌پزن

مثلِ چند سالِ پیش شله‌زرد بیاره خونه‌ی ما

تا بتونه من رو راضی کنه که برگردیم ...سرِ

(صدای گفتگوی افراد از بیرون)

صدای لیلا: شاید یه روزی وقتی این داستان ...رو برای باران، دخترِ رضا تعریف کنن

خنده‌اش بگیره

...که اگه اصرارِ مادر جون نبود

اون هیچ‌وقت پا به این دنیا نمی‌ذاشت

(صدای موسیقی سنتی)