Original subtitles

این زیرنویس برای کم/ناشنوایان منتشر شده است حق پخش و نشر این زیرنویس بدون اجازه‌ی مترجم، ممنوع است t.me/YisFilm

گفتارنویس: آزاده کاوسی (صدای موسیقی)

ویرایش نهایی: نازنین کاوسی (صدای موسیقی)

(صدای موسیقی)

(صدای پخشِ نوحِه اَلا یا اَیُها الساقی از کویتی‌پور) ♪ چه دُشوار است پِیمودَن ♪

♪ به هِجرانِ تو مَنزِل‌‌ها ♪

♪ به هِجرانِ تو مَنزِل‌‌ها ♪

♪ به یادَت آن‌چِنان گِریَم ♪

♪ که مانَد ناقِه در گِل‌‌ها ♪

♪ که ماند ناقِه در گِل‌‌ها ♪

♪ زِ خونِ دل کُنم رَنگین ♪

♪ زِ خونِ دل کُنم رَنگین ♪

♪ به راهِ عشق، مَحمِل‌‌ها ♪ - !رضا: آی

کمالی: وای! این رو نگه دار جانباز: هُل بِدِه

!کمالی: وای! وای جانباز: بِبَر

کمالی: مواظِب باشی ها! من می‌ترسَم ها جانباز: آره، آره

!کمالی: نگاه کن! محکم بگیر

جانباز: مراقِبَم کمالی: مراقِبی؟ جانباز: بله، بله

رضا: خانمِ کمالی؟ کمالی: بله؟ بله؟

رضا: بیاین پایین کمالی: نه! نه! اِجازِه بدین رضا: نه، بیاین پایین

رضا: من می‌رم بالا

کمالی: آخه من خودم کارهام رو اَنجام می‌دم رضا: اِ! من اینجا باشم شما برین بالا؟ کمالی: بله، ببخشید

!کمالی: وای، چقدر مهربونید رضا: خواهِش می‌کنم

کمالی: ای وای! صورَتِت چی شده؟ ...رضا: چیزی نیست. حواسَم نبود خورد به این

این رو شما بگیرین

کمالی: خورد به؟ رضا: خورد به کُمُد

کُمُدِ؟

کُمُدِ خونه‌مون، خونه‌ی خودمون

مواظِب باشین

!وای! مواظِب باش

رضا: آها، شما فکر کردین خونه‌ی یکی دیگه؟

رضا: نه، کُمُدِ خودمون

ببخشید

رضا: اصلاً شما نباید دست به لامپ و مَهتابی بزنین. خَطَرناکِه

امید: بفرما! تیترِ به این گُندِگی رو ببین

رفتم مَجَلِه رو خریدم تا خودت ببینی مُطمَئِن شی

این قضیه بو داره، الهام

!بگو کی این ویلچِرها رو آورده

!قضیه‌ی اون روز بدجوری سَرِ دلت مونده ها

ببین، من اگه بمیرَم به تو نمی‌گم اون آدمِ شَریف کی بوده

تو هم بهتره این ماجَرا رو تمومِش کنی

امید: آره، باشه. تموم می‌کنم زنگ می‌زنم به پلیس

الهام: اِ؟

تو پای پلیس رو تو این آسایشگاه باز کن دیگه من رو نمی‌بینی

الهام

(جانباز مُبهَم صحبت می‌کند)

جانباز: بَرق، بَرق، بَرق

!ای بابا! ترسیدم. اِ

جانباز: بَرق، بَرق، بَ... بَرق

رضا: ای بابا! این رو یکی ساکِتش کنه !کمالی: بابا ساکِت باش دیگه! اِ

!کمالی: اِ! باشه، می‌دونم ...جانباز: خیلی... خطر

رضا: اینم از این، تموم شد کمالی: نِگَرانِ شماست. دستِ شما درد نکنه

کمالی: خسته نباشین رضا: خواهش می‌کنم

کمالی: ببین، من هر وقت لامپ و مَهتابی می‌بینم یادِ شما می‌افتم از این به بعد

رضا: خوب شد دیگه؟ کمالی: آره، خیلی

کمالی: خب نمی‌خوای بیای پایین؟ رضا: نه دیگه، شما برین. ممنون

کمالی: یعنی چی؟ نمی‌خوای بیای پایین؟ رضا: نه، خانمِ عباسی بیاد نَظَر بِدِه، بعد

کمالی: ای بابا! خانمِ عباسی برای چی؟ !یه مَهتابی وَصل کردی دیگه

رو نور حَساسِه، بیاد ببینه نَظَر داد خوب بود میام پایین. چشم

آقا، مَسئولیتِش با من، بیا پایین

کریم: سیم‌کِشی ساختمون که عَوَض نکردی !بیا پایین ببینم

!برو آقا جان، برو

!اِ، میام ها

!نُچ، برو می‌گم. اِ

!میام ها

!اِ! خِجالَت بکِشین

اِ... خانمِ عباسی

این مَهتابی‌ها رو عَوَض کردم شما ببینین خوب شده یا نه؟

بله، خیلی ممنون

برای چی وایسادین اینجا مَعرِکِه گرفتین؟

الهام: برین دُنبالِ کارِتون

...رضا: این تیکه‌ای که !آی! آی! آی

الهام: آقا رضا

!کمالی: وای! وای! آقا رضا! آقا رضا !رضا: آی

الهام: آقا رضا؟ آقا رضا، حالِتون خوبه؟

!رضا: آی

الهام: چی شده؟

کریم: خانم، این چرا داره بال‌بال می‌زنه؟ الهام: آقا رضا؟

کمالی: رضا، رضا نِگام کن من رو نگاه کن! خوبی؟

رضا: خوبم... آره

کمالی: درد داری؟ رضا: برو

الهام: بیاین کمک... بیاین کمک کنید ببریمِش بِهداری

آقا، دو تا دست و پا دارِتون برین بگیرینِش سر تهش رو

!الهام: آروم! آروم رضا: چیزی نیست

!خانم، این فیلمِمون کرده ها دو تا پِلِه تَشَنُج نداره آخه

!کمالی: بگیرِش بالا! بگیرِش بالا

!کریم: نِکبَت رو نگاه کن! خاک بر سَر

خودشیرین

کمالی: رضا جون، همه‌ی این‌ها از چشم هست ها رضا: بله

کاش این بَلا سرِ من می‌اومد تو هیچیت نمی‌شد

!رضا: نه بابا، خدا نکنه

کمالی: بذار یه آمپولِ کُزاز بِهِت بزنم

رضا: بله؟

!رضا: دِ کمالی: وای! چیه؟

رضا: این چرا انقدریه؟

!کمالی: ای بابا این اولین آمپولِ مُشتَرَکِمونه دیگه

چرا خودت رو لوس می‌کنی؟ برگَرد

خیله‌خُب، خیله‌خُب پس آروم بزن، همه‌ش هم فُرو نکن

!کمالی: اِ... شُل کن

رضا: این دیگه چیه؟ آمپولِ چیه؟

چه غَلَطی کردیم روزِ اول !ما خوردیم به شما

!وِلِمون کن دیگه

!رضا: آخ! این رو نمی‌گم دیوانِه !خودت رو میگم

تو لیاقَتِ من رو نداری

چه‌جوری کِشید

!اینم که در نیومد! اَه

(صدای موسیقی)

رضا: چرا کَندِه نمی‌شد؟

(صدای موسیقی)

رضا: گره کور خورده

(صدای موسیقی)

!رضا: ای بابا

(صدای موسیقی)

!آخ! اوه

صدای الهام: خانم کمالی !رضا: آخ! آخ

آقا رضا، بهتر شدین؟

بله، خیلی ممنون

الهام: خیلی بی‌اِحتیاطی کردین

رضا: خیلی بی‌اِحتیاطی کردم باید بیشتر مُراقِب باشم

این بوی سوختگی از چیه؟

بو؟

بو نمیاد

حالا من یه سَر می‌رم ببینم آقا کریم خرابکاری نکرده باشه. مَواد می‌زنه؟

!رضا: اِ... اِ... اِ

...الهام: اِی! آقا رضا پات

حمید: چی شد، خانم؟ !رضا: آی! آخ! آی

حمید: آقا رضا

مجید: اِ... آقا رضا جان

رضا: خوبم، خوبم، خوبم حمید: [پای] مَصنوعیه؟ مجید: آقا رضا

رضا: خوبم الهام: آقا رضا؟

این بود نِقرِسِتون؟

الهام: چرا نگفتین شما خودتون جانبازین؟

حمید: بیا، بیا بلندش کن بلندش کن برادر، بلندش کن

...بیا بلند

رضا: در حُضورِ این برادرها اسمِ خودم رو نمی‌ذارم جانباز

هرگز، هرگز

(صدای موسیقی)

مجید: برای سلامتی جانبازها... صَلَوات

(صدای صَلَواتِ دسته‌جمعی)

کریم: چی شده؟ مجید: جانبازه، جانباز کمالی: رضا؟ رضا؟

کریم: پاش کو؟ کمالی: رضا؟ حمید: پیشِ فرشته‌هاست، بریم

...کریم: اَللهمَ !کمالی: وای! وای

کمالی: این اَلآن کار نمی‌تونه بکنه که ...پس‌فردا

...کریم: بابا تو هم !کمالی: بابا

...کریم: اَللهمَ صَلِ علی محمَد کمالی: دیونه

...امید: الهام، این اَنگُشتَر !الهام: هیچی نگو امید! هیچی نگو

چطوری تونستی به این آدم شَک کنی؟

قربونِ همه‌تون برم قربونِ همه‌ی شما

رضا: آقا، این چه کاریه؟ !عزیزِ منی، قربونِت بِرَم

کرامت: تواَم که مثلِ خودمون کم و کَسر داری رضا: نه، من غَلَط می‌کنم، این چه حرفیه؟

رضا: شما بزرگِ مایی، شما آرزوهای من هستین حمید: نه بابا

حمید: آقا رضا رضا: من سگِ کی باشم؟ !سعید: نه آقا، نگو آقا رضا

سعید: یه وقت پا خواستی !مَدیونی غیر از من، هر کسی بگی ها

رضا: چشم، چشم

سعید: من در خِدمتت هستم رضا: من خِدمتِ شما هستم

مجید: رضا جان، چند دَرصَدی؟ رضا: چی؟

حمید: دَرصَد سعید: می‌گه شما جانبازیت چند دَرصَدِه؟

...رضا: آهان، این چیزه، اینکه

این رو اون موقِع به من حدودِ 64 دَرصَد به ما دادن

شصت دَرصَدش برای پاته اون خُرده‌اش برای چیه؟

رضا: بله، آره

‫60 دَرصَدش برای همون بود که ‫اون چیزه که خورد کَنده شد

اون چی بهش می‌گن اون گُندِه‌ها؟ بُمب

خُمپارِه

خُمپارِه که خورد... اِ... پا کَندِه شد برای اون 60 دَرصَد دادن

رضا: بعد اون 4 دَرصَد بقیه‌اش هم

یه چیزهایی داره خُمپارِه، این‌جوری اَزَش تیکه‌تیکه می‌ریزِه

تَرکِش؟

...رضا: تَرکِش‌هاش که خورد، اون‌ها رو براش

برای اون پاره‌ها 4 دَرصَدِ پامون حساب کردن

رضا: پام مقداری اذیته

حمید: حالا وِلِش کن، وِلِش کن رضا: این یه چیزی گفت؟

حمید: ها، هیچی، هیچی، وِلِش کن اذیتش نکنیم

حمید: می‌گم برادر، تو کدوم عَملیات مَجروح شدی؟ !رضا: اوه

...توی... هِمم

رضا: این‌جوری شد دیگه؟ حمید: آره، همین بُمبِه و این‌ها

...توی این چیز بود

اَصلاً به نظرِ من جاش مُهِم نیست می‌دونین؟

...به نظرِ من این دست و پا و بَدَن و گَردَن

این بارِ اضافیه برای پرواز هر چه سَبُک‌تر، راحَت‌تر

مجید: خانم کمالی؟ حمید ادای کمالی را در می‌آورد: بله؟

مجید: بی‌ زَحمَت این جمله‌ای که آقا رضا گفت ها

بنویسید بزنید تو تابلوی اِعلانات همه بخونَن

حمید: بابا، چرا انقدر سختش می‌کنی؟ راحت صُحبَت کن ببینیم چی می‌گی؟

رضا: آقا، من بینِ شما افتادم دیگه قربونِ شما برم حمید: قربونت برم

رضا: اِحساساتی شدم، افتادم وسطِ شما

!حمید: اِ... یَواش! یَواش! یَواش! لِه شد! لِه شد

رضا: چی شد؟ حمید: لِه شد

حمید: لِه شد !کرامت: اِی بابا

رضا: ها، ببخشید، ببخشید ...حمید: ببین سَرِش

(صدای حرف زدنِ مُبهَمِ جانباز)

رضا: چی؟ ناصر: می‌گه این از جَواب دادن فَرار می‌کنه جانباز: اِی بابا

ناصر: آخَرِش نفهمیدیم این پاش رو کجا از دست داده

جانباز: آره، راست می‌گه! نگفتی

مجید: کجا بود؟ کرامت: آره برادر، خِجالَت نکش بگو

رضا: می‌گم، من می‌خوام خودنَمایی نشه سعید: نه آقا، بگو کجا بود؟

رضا: شما هم اِصرار می‌کنین

رضا: واقِعیتِش شما به نَظَرم پیش‌کِسوَت هستید

اول اگه شماها شُروع کنین، خیلی بهتره

آقا، باشه بذارین راحَت باشه !آقا، هر جور راحَتی

رضا: بله، آقا سعید. اَوَل شما اگه لُطف کنین بگین کدوم عَمَلیات‌‌ها بودین؟

!من واقِعیتِش ریا نشه ها ...آشپَزخانه بودم

خُمپارِه خورد، آشپَزخانه ترکید من مَجروح شدم

رضا: زِرت؟

...جانباز: من کَربَلای 5

رضا: ببخشید فقط هیچ عَمَلیاتی رو از قَلَم نندازین، ممنون می‌شم

رضا: بفرمایید جانباز: منم کَربَلای 5 بودم، بِیت‌المُقَدَسِ هفتِ فَتحِ سه

جانباز: فجرِ هَشت هم بودم

رضا: بله و شما؟

جانباز دوم: عَرضَم به حُضورِت، برادر رضا ...من بِیت‌المُقَدَسِ یک و دو و سه

ثامِنُ‌الاَئِمِه، فتحِ 4، نَصرِ 6 و همه‌ی وَالفَجرها

رضا: همه‌ی وَالفَجرها جانباز: همه‌ش

خوش به سعادتِتون ...پس وَالفَجرها هیچی

قاطی کردم

اِ... شما چی آقا مجید؟

رَمِضون، مُحَرَم، کَربَلای 3 و عاشورا

...رضا: اوهوم... رَمِضون و مُحَرَم و شما وَالفَجر داشتین

حمید: خیلِه‌خُب بابا، خیلِه‌خُب بقیه‌ رو بَعداً می‌پرسی

رضا: شما دیگه وَالفَجرها نبودین، نه؟ مجید: نه، نه رضا: آها

حمید: آقا، بَقیه رو بعداً می‌پُرسی

آقا کریم، پاشو برو اون دوربینت رو بردار بیار

با این جانبازِ جدید یک عَکس بگیریم

کریم: آقا، می‌بینی چقدر کار ریخته سَرَم دیگه

کریم: ولش کن بابا! چیکارش دارین؟ رضا: نه، عَکس هم نمی‌خواد

حمید: آقا، یه دقیقه برو بردار بیار

!کریم: یه مُشت جانباز ندیده‌این ها

!حمید: برو دیگه! اِ

(صدای حرف زدنِ مُبهَمِ جانباز)

ناصر: می‌گه مُخ خرابه

کریم: اینم واسه ما جانباز در اومد دیگه

کریم: بزنم تو سرش

...جانباز

بزنم تو سرش به فِیضِ شَهادَت نائِل بشه

عکس بگیر

(صدای موسیقی)

!سعید: آقا رضا

!سعید: آقا رضا رضا: وَالفَجرها

سعید: کُجایی؟ نوبَتِ شماست !بگو دیگه

رضا: ببخشید مگه همه عَمَلیات‌ها رو گفتین؟ !سعید: بله

اِی وای

خب، نه! این آقا نگفتن شما توی کدوم عَمَلیات بودین؟

!سعید: حاج حسن نمی‌تونه حرف بزنه

رضا: اِ... واقعاً؟ سعید با لهجه‌ی ترکی: واقعاً

!آخه خیلی چِهرَه‌شون آشناس وای این کی بود؟

حاج حسن تو همه عَمَلیات‌ها بوده

ولی تو تَنگِه‌ی چهار زِبَر بود که ترکِش خورد

...رضا: چهار زِبَر، حاج حسن

شما هیچ کدوم توی این عَمَلیات چهار زَبَر نبودین؟

(صدای حرف زدنِ مُبهَمِ جانباز)

رضا: آخ! همه بودن؟ ها؟

ناصر: می‌گه هیچ‌کی نبوده، نمی‌فهمی؟ جانباز: بله

رضا: اِ... هیچ کدوم نبودین؟ جانباز: بله

خدا رو شُکر

داره یه چیزهایی میاد

آره، آره !چهار زِبَر! چهار زَبَر

جانباز: چهار زِبَر

رضا: چهار زِبَر

جانباز: چهار زِبَر

حاج حسن

جانباز: حاج حسن رضا: آقا، قربونِت برم

...تازه دوستمون رو پیدا کردیم

یه لحظِه ساکِت شو دیگه

!رضا: آره، خودشه

حاج حسن، خودتی؟

چرا حرف نمی‌زنی، حاج حسن؟

!قربونت برم. خودشه! خودشه

!رضا: این چشم‌هات !این چشم‌هات

تو حاج حسن رو می‌شناسی؟

رضا: می شناسم؟ !ما فکر می‌کردیم شَهید شده

!حاج حسن

حمید: ببینم، پس اون شبی که زدن فَرماندِه‌ی اون‌ها رو

سَقَط کردن... تواَم بودی؟

!رضا: من خودم به دَرَک واصِلِش کردم

(صدای موسیقی)

یعنی نفرِ پنجم تو عکس تویی؟

رضا: چی؟ مجید: نفرِ پنجمِ عکس

دی... باز... ای بابا... عکس چیه؟ کدوم عکس؟

اوناها

ناصر: عکس به این گندِگی رو نمی‌بینی؟

...ببخشید

این کدومش منم؟

...مجید: ببین، یکیش که حاج حسنه

رضا: بله، بله مجید: سه‌ تاشون هم شهید شدن

!رضا: آخی مجید: اون نِصفِه‌هه تویی؟

رضا: نِصفِه‌هه؟

بله، بله، منم

رضا: ببینین از اینجا به پایین قشنگ منم

سعید: حاج حسن داره می‌خنده !حاج حسن خندید

حاج حسن مثلِ اینکه آقا رضا رو شناخت

آقا، صَلَوات بفرستید

(صدای صَلَواتِ دَستِه‌جَمعی)

رضا: قربونِت برم من، حاج حسن

طوسی جان، یه دونه عکسِ دیگه بگیر

حمید: بذار بچه‌ها هم جَمع شن

رضا: خدایا شکرت

حمید: طوسی جان یه دونه هم صبر کن ما ژست بگیریم

رضا: بله، این لَحظِه رو باید عکس گرفت حمید: بچه‌ها بیاین

حمید: بیایید بچه‌ها

(صدای صَلَواتِ دسته‌جَمعی)

رُفَقا، یه خبرِ خوش براتون دارم

...بِالاَخَرِه کَمینِ ما برای پیدا کردنِ قاتلِ فَرماندِه

و هَم‌رَزم‌هامون جواب داد

...منیژه: ما با کُمَکِ رابِطِمون در آسایِشگاه

تونستیم اون جَلادِ خَطَرناک رو پیدا کنیم

...اون آدم کسی نیست جُز

!رضا نیازی

!منیژه: اَحمَق‌ها

!ما فَقَط همین یه عکس رو ازش داشتیم

مَنیژِه: 100 بار بهتون گفتم که خشمِتون رو کُنتُرُل کنید

(صدای موسیقی)

تا پِیدا شدن یه وَقتِ مناسب ...برای کُشتَنِ این مُزدور

!هیچ‌کس هیچ‌کارِ اَحمَقانِه‌ای نمی‌کنه

مَنیژِه: مَفهوم؟ همگی با هم: مفهومه

منیژه: به محضِ آماده شدن نقشه‌ی عملیات خبرتون می‌کنم

فعلاً همه‌تون مُرخَصید

مشکلی پیش اومده، آقای شَربَتی؟

شَربَتی خرِ کیه؟

راحت بگو کامبیز دیگه ناسلامتی ما زن و شوهریم

ما اینجا فقط دو تا مبارزیم

ببین مَنیژِه، من فقط به عشقِ خودت !اومدم اینجا، نه چیزِ دیگه

کامبیز: تو همون اول به من قول دادی که ما با هم ازدواج می‌کنیم

مگه دروغ گفتم؟

مگه ما با هم ازدواجِ سازمانی نکردیم؟

آخه چه فایده؟

ما نباید یه ماهِ عسلِ سازمانی بریم؟

نباید یه بچه‌ی سازمانی داشته باشیم؟

این سازمان آینده نداره؟ پشتوانه نمی‌خواد؟

!کامبیز: مَنیژِه، تو انقدر سنگدل نبودی ها

من سنگدل نیستم، کامبیز

منم مثلِ تو احساس دارم

می‌دونی چند وقته دارم این رو بالشتی رو برای خودمون گلدوزی می‌کنم؟

!آخی

!پس تو هم عاشقِ زندگی مشترکمونی آره؟

مَنیژِه

...اگه من بهت بگم بیا دو تایی با همدیگه

همین الان از این سازمان فرار کنیم بریم ماه عسل

چی می‌گی؟

!تمومش کن، آقای شربتی

مَنیژِه: این عملیات برای گروه خیلی حیاتیه

...باشه، تو باید همه‌ی تلاشت رو بکنی

تا تو این عملیات پیروز بشی

...اگه شکست بخوری

دیگه تا آخر عمرت تو هیچ !عملیاتی شرکت داده نمی‌شی

باشه

من به خاطرِ تو حاضرم هر خطری رو به جون بخرم. باشه

!به خاطِرِ من نه

!*به خاطِرِ ایدئولوژیمون (باور)

...حالا... وقتِ اون رسیده

که سرِ اون مارِ خوش خط و خال رو بکوبیم به طاق

(ترانه‌ی عروسی - حسن شَماعی‌زاده) ♪ هنگامِ شنا مثلِ یه دست و پا چلفتی ♪

♪ بپا به مسیرِ دهنِ کوسه نیُفتی ♪

♪ به هنگام شنا مثل یه دست و پا چلفتی ♪ - !منصور: ها! ها

♪ بپا به مسیرِ دهنِ کوسه نیُفتی ♪

♪ گفتم به تو حرفای دلِ عاشقمو ♪

♪ نگی که نگفتی ♪

♪ عروسی که می‌شه بساطمون جوره ♪

منصور: اجازه بده، اجازه بده رضا: اِ... خوب بود که

منصور: اجازه بده

!رضا: تو سرازیریم ها! کار تمومه ها !منصور: بَه بَه! بَه بَه

منصور: قربونت برم رضا: سرد شدیم دیگه

منصور: این رو ببین

(ترانه‌ی بابا کَرَم - جلال هِمَتی) ♪ هر قَدَر ناز کنی، ناز کنی ♪ - !رضا: آه

♪ باز تو دلدارِ منی ♪ - رضا با ریتمِ موزیک: باز تو الهامِ منی

♪ هر قدر عشوه کنی غمزه بیای ♪

♪ باز گُلِ بی‌خارِ منی ♪ رضا با ریتمِ موزیک: باز تو الهامِ منی

!شیرین: وای چه چایی‌ای براتون آوردم منصور: سلام مامان رضا: سلام

منصور: دستت درد نکنه

الهی دیلینگ-دِلونگ عروسیتون رو توی این خونه ببینیم

منصور: ایشاالله رضا: ایشاالله

شیرین: ایشاالله هر کی هر آرزویی داره تو هر سنی برآورده بشه

منصور: ایشاالله رضا: ایشاالله

شیرین: الهی هیچ خونه‌ای بی‌مَرد نَمونِه

منصور: خیله‌خُب، بسه دیگه، خیله‌خُب رضا: ایشاالله

ممنونم، مامان جون دستت درد نکنه

شیرین: صبح بی‌ناشتایی نری، مادر منصور: نیستی مگه خودت؟

شیرین: نه دیگه، دوشنبه‌ست صبح علی‌الطُلوع می‌رم

منصور: ها! آره، آره، باشه، باشه نون داریم؟

شیرین: آره دیگه منصور: خیله‌خُب

شیرین: تو جا نونیه منصور: خیله‌خُب

شیرین: استکان‌ها رو هم بذارید همون جا منصور: باشه دیگه، دستت درد نکنه

شیرین: من می‌رم رضا: ممنون، دستتون درد نکنه

شیرین: خداحافظ منصور: دستت درد نکنه

رضا: مامان داغه ها منصور: آره

دوشنبه‌ها چه خبره؟

...اووه... بابا، دخترِ صاحِب‌کارِش

دوشنبه‌ها صبح می‌ره سرِ قبرِ برادرش

♪ حالا دیگه مالِ منی ♪ - ...منصور: حالا دیگه

!هان

آهان، دخترِ صاحِب‌کارِش می‌شه همین الهام خانوم؟

مگه صاحِب‌کارِ دیگه هم داره؟

!منصور: نه دیگه رضا: بعد تو این رو الان باید به من بگی؟

رضا: پوف منصور: نُچ

نه، اصلاً زودترش یادم نبود

کامران: آخ! آخ !اِسی: بیا بیرون بینم

کامران: سلام، خسته نباشین

اِسی: خوب گوش‌هات رو وا کن !ببین چی دارم بهت می گم کامران: جان؟

...اسی: اگه تا یه ساعت دیگه بار و بندیل رو

!اسی: جمع کردی رفتی ولایت که هیچ کامران: هیچ

اسی: و گرنه دوباره عینِ سیب‌زمینی می‌کُنمت تو گونی

...نه، نه، نه دایی جان، ما اصلاً آب و هوای

تهران بِهِم سازگاری نداره، دایی جان

بعدش هم تا نیم‌ساعت دیگه خودم گورم رو گم می‌کنم، می‌رم

خیالت تختِ خوابِ فَنَری

!بادیگارد: به نفعته که این‌جوری باشه !اسی: ولش کن، نخورش بابا

!اسی: ببین، این بار فقط کتک-مُتَک نیست ها کامران: جداً؟

اسی: یه ساعتت هم از همین الان شروع شد

اسی: یک... دو ... سه کامران: این که نامردیه، دایی جان

کامران: حداقل صبر کن در رو باز کنم خب اسی: بدو باریکلا

کامران: صبر کن، دایی جان صبر کن

کامران: وقت رو نگه دار !اسی: بدو کامران: وقت رو نگه دار، دایی جان

کامران: از الان بگیر وقت رو !اسی: بدو

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

رضا: اَعوذِ بِالله مِنَ الشَیطانِ الرَجیم

رضا: بِسْمِ الله اَلْرَحْمنِ الْرَحیم

رضا: وَالضُّحَى‌ وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى الهام: بفرمایید

رضا: مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ و َمَا قَلَ

وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى

رضا: اِ الهام: آقا رضا

صَدَقَ اَلله الْعَلی الْعَظیم

رضا: سلام علیکم الهام: سلام

ببخشید، شما اینجا چیکار می کنین؟ !چقدر می‌خوری؟ برو دیگه

الهام: مَزارِ برادرمه رضا: کجا؟

الهام: اینجا رضا: اِ؟ اینجا مَزارِ برادرتونه؟

شما اینجا چیکار می‌کنید؟

رضا: خب... اینجا مزارِ همه‌ی برادر‌های منم هست

!الهام: آخی

الهام: من خیلی میام اینجا تا حالا شما رو ندیده بودم

...ماها که از قافله عقب موندیم

همیشه سرمون پایینه، خیلی پایین

بعد هم ما که قبلاً همدیگه رو نمی شناختیم

رضا: شاید همدیگه رو دیدیم

بله

بِسْم الله اَلْرَحْمن الْرَحیم

(صدای موسیقی)

الان خوبه‌ها، من می‌کُشمش !عملیات خلاص

...ببین

منم مثلِ تو واسه حذفِ این مهره‌ی رژیم خیلی بی‌قرارم

ولی نباید واکنشِ هیجانی و عجله داشته باشیم

بچه‌ها، حواستون باشه

ماحَصَلِ این کار رو !باید به بالا گزارش کنیم ها

کریم می‌گفت این‌ها یه جیک‌جیکی با هم دارن

بی‌خود نیست اینجا قرار می‌ذارن

می‌خوان کسی بهشون شک نکنه

رضا: از شما بزرگ‌تر بودن؟ الهام: بله

!آخی

رضا: چه‌جوری شهید شدن؟ الهام: دو سه ماهی بود رفته بود جبهه

بهمون خبر دادن زخمی شده

تا رسیدیم اهواز

الهام: قَدِ یه خداحافظی فُرصَت بود

فرصتی که شد همه‌ی دلخوشی زندگی ما

الهام: ببخشید رضا: خواهش می‌کنم

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

صدای افراد: لا اِله اِلا الله

رضا: ایشونم آشنا هستن؟ الهام: بله

رضا: اِ؟ کی‌اَند؟ الهام: از همرزم‌های برادرم !رضا: آخی

...الهام: با اینکه پاش تَرکِش خورده بود

برادرم رو یک کیلومتر تا عقب کول کرده بود

رضا: نچ، نچ، نچ !وای! وای

الهام: دکترها می‌گفتن اگه انقدر ...به پاش فشار نیاورده بود

الهام: سیاه نمی‌شد، جونِش رو از دست نمی‌داد رضا: آخ، آخ

الهام: اون شهید شد برای اینکه به ما یک فرصت بده !رضا: چقدر می‌خوری؟ چاق می‌شی، برو

الهام: فرصتی که با چند صَد میلیونِ پولِ بابامم جبران نمی‌شه !رضا: برو دیگه نیای ها

!رضا: برو گم‌‌شو

الهام: متوجه‌این که؟

بله، بله. با چند صَد میلیون ...پولِ پدرتون هم چی بود

!رضا: آخ! آخ الهام: نفهمیدین من چی گفتم

رضا: ببخشید یه سوالی؟

شما که اینقدر جانبازها رو بهشون علاقه‌مندید دوستشون دارید

چرا اینقدر بهشون سخت می‌گیرین؟

به خاطرِ سلامتی خودشونه

الهام: من یه بار داغِ برادر دیدم رضا: آ... حق دارید

خیلی بهش گفتم نرو خیلی اِصرار کردم، قبول نکرد

نمی‌خوام با سهل‌انگاری جونِ اون‌ها رو به خطر بندازم

الهام با بغض: ببخشید با اجازه‌تون

الهام: من باید برم رضا: کجا؟

الهام: باید برم مسجد

باید برگه‌های اعزامِ جمکران رو تحویل بدم

رضا: چرا شما؟ کارهای خُرده‌ریز رو بسپارین به ما

شما برید آسایشگاه اون‌جا بیشتر بِهِتون اِحتیاجه

الهام: خیلی ممنون ...رضا: این‌ها رو

رضا: از این بچه‌هه گرفتم الهام: نمی‌گرفتین ازش

رضا: می‌خواین یکیش رو شما بخورین الهام: نه، خیلی ممنون

الهام: من دست‌هام کثیفه، چیزی نمی‌خورم

رضا: پس من یکی بخورم؟ الهام: نوشِ جونتون

(صدای موسیقی)

جبار: جایی تشریف می‌بری؟ کامران: جان؟

جبار: می‌گم جایی تشریف می‌بری؟

صاحب تشریف باشین با اجازه شما دارم می‌رم شهرمون

جبار: حالا چرا با این عجله؟ کامران: اوه

کامران: هِه هِه! نه، نه عجله‌ای نیستش جبار: کیف کجاست؟

کامران: کدوم کیف، دایی؟

کامران: اتفاقاً چند تا از همکارها پیش پای شما اینجا بودن

گفتن اگه تا 20 دقیقه دیگه شهر رو تَرْک نکنم، جونم به خطر می‌افته

!جبار: خر خودتی !کامران: آخ

جبار: وقتی می‌گم با رفیق‌هامون معامله نمی‌کردی کامران: کدوم معامله، دایی؟

جبار: باید فکرِ همین جاهاشم می‌کردی کامران: کدوم رفیق، دایی‌ جان

کامران: از چی داری صحبت می‌کنی؟ !من اصلاً نمی‌فهمم

!آهای دایی! خر خودشه

مرتیکه، من دیگه بوی اُدکلنِ خودم رو ...می‌شناسم که، من 100 تا

مرد: مثلِ تو رو رنگ می‌کنم !کامران: اِ... دروغ می‌گه به قرآن اُدکلنِ خودمه

(صدای در زدن)

!منصور: یا الله! آقا کامران

در چرا بازه؟

!یا الله

یا الله

!اِ

(صدای موسیقی)

...بابا، من فقط گفتم

گوش مالیش بدین

(صدای موسیقی)

آقا کریم

آقا کریم

کجان این‌ها؟

برادرها، یه لحظه آروم باشین

آقا رضا، بفرمایید داخل

رضا: نه، خیلی ممنون الهام: بفرمایین

مزاحم نمی‌شم. چه خبره؟

...برادرها اینجا جمع شدن بابتِ زحمت‌هایی

که برای آسایشگاه کشیدید، ازتون تشکر کنن

!بفرمایید داخل

رضا: واقعاً؟ الهام: بله

نه، خواهش می‌کنم. چه زحمتی

ممنونم

رضا: ممنونم. خیلی لطف دارید

رضا: من واقعاً عضو کوچکی از این مجموعه هستم الهام: آقا رضا، آقا رضا، بفرمایین

رضا: نه، نه، خواهش می‌کنم الهام: بفرمایین

رضا: دستتون درد نکنه

بِسم الله الرَحمن الرَحیم

رضا: اِ... من به عنوانِ عضوِ کوچکی ...از این مجموعه

...می‌خواستم تشکر کنم از مدیریتِ مجموعه

خانمِ دکتر عباسی از پِرسِنِلِ پرستاران

مخصوصاً خانمِ کمالی

و بقیه‌ی دوستانی که اینجا حضور دارن

...شما، طبقه‌ی بالا پرستاران عزیزی که طبقه‌ی بالا هستن

از بقیه‌ی دوستانی که اینجا حضور دارن

...از همه‌ی شما که به من کمک کردید

همت کردید، من رو یاری کردید

...از پِرسِنِلِ نگهبانی و همه و همه

رضا: انقدر زر نزن! همه یعنی تواَم هستی دیگه کریم: نه، خب یه اسم بیار

رضا: وقتی می‌گم الاغ همه یعنی همه، تواَم هستی کریم: زر نزن، از من اسم نبردی

کریم: همه رو داری اسم می‌بری از من چرا اسم نمی‌بری؟ رضا: تشویق! خب دارم می‌گم همه

رضا: وقتی گفتم همه یعنی همه دیگه

کریم: بهت می‌گم حالا رضا: این شُلِه... شُلِه ها

کریم: حالا بهت می‌گم

با ریتم، با ریتم بریم، با ریتم

!الهام با فریاد: برادرها... بسه !رضا: حالا حالا

!الهام: آقا رضا

الهام: آقا رضا

رضا: ببخشید، این چیه؟ الهام: این برای شماست

!رضا: ای وای

الهام: ما دیدیم این پای شما فرسوده شده ...داره اذیتتون می‌کنه

...الهام: با اجازه‌تون برادر‌ها زحمت کشیدن

اندازه گرفتن پاتون رو

!این دیگه تقدیمِ شما

رضا: متشکرم

واقعاً متشکرم

الهام بی‌صدا: دست

(صدای تشویق افراد)

رضا: خیلی محبت دارید

همین‌طور شما، خانم

رضا: تا به حال هیچ‌کَس این‌جوری بهم پا نداده بود

کامبیز: پس این مزدور کِی میاد؟

کریم گفت نیم‌ساعت پیش راه افتاده

!ای بابا! صبور باش، کامبیز

(صدای موسیقی)

کامران: دایی جان، باز دارم می‌گم !خدا شاهده اشتباه گرفتین ها

!جبار: هیس! خفه شو کامران: چشم، چشم

کامران: کجا می‌رین؟ هان؟

کامران: کجا رفتن این‌ها؟ !جبار: هیس

مرد: بیا، بیا

!کامران: اوه! اوه !جبار: خفه شو! خفه شو

کامران: هول رفتم، هول رفتم چشم، چشم، چشم

جبار: منتظر می‌شیم تا سر و کله‌اش پیدا شه

!کامبیز: نه، نمی‌شه آقا، من باید برم دستشویی

مرد: آخه الان؟ وَسطِ عملیات؟

کامبیز: چیکار کنم عزیزم؟ استرس دارم

...آقا شما که نمی‌دونید من واسه این عملیات

چه فشاری رو دارم تحمل می‌کنم

!من همین جوری‌ام

من وقتی پای عملیات میاد وسط !دیگه خودم نیستم

...کامبیز: حالِ خودم رو نمی فهمم

!استرس من رو می‌گیره! وِلَم... آخ! آی

مرد: چی شد کامبیز؟

!کامبیز: آخ! آی مرد: چی شد؟

!کامبیز: پام شکست، چی شد؟ آخ

جبار: دیدی که چراغ روشن شد؟ مرد: خاموش کن آقا

جبار: دوباره خاموش شد مرد: ولی بچه‌ها چیزی گزارش نکردن

کامران: جداً؟ مرد: گزارشِ چی؟

الان که تو خونه‌ان، باید بریم کیف رو ازشون پس بگیریم

کامران: ببخشید دایی جان کدوم کیف رو می‌گین؟

!مرد: اِ! بشین کامران: چشم

!جبار: معطلش نکنید! بریم

(صدای موسیقی)

!کامران: اوه! ماشین رو

کامران: چیکار می‌کنی بابا؟ اِ... چیکار می‌کنی؟

...الهام: من از شما خواهِش کردم

...رأسِ ساعت هشت و نیم بیاین

که در موردِ یک موضوعِ کاملاً خصوصی باهاتون صحبت کنم

!الهام: نیم‌ساعت دیر کردین که هیچ

برداشتین آقا امید هم با خودتون آوردین

پدرِ الهام: امید که غریبه نیست، عزیزم

پسرعموته

...من می‌خواستم با پدر جان در مورد یک

موضوعِ کاملاً خصوصی صحبت کنم

!معنی خصوصی‌ هم مشخصه دیگه

دستِ شما درد نکنه، الهام خانم

می‌بینی، عمو جون؟ ما دیگه غریبه شدیم

حالا چرا انقدر چسبیدی به پدر جان؟

!الهام: بشین این‌وَر

!آها

!اون ظرف هم بِدِه وسط‍‌‌‌‌تر

امید: چیکار کنم؟ الهام: ظرف رو بده این‌وَر

امید: ها، این؟

یه کم، نه، نه! خیلی شد آ! خوبه

پدرِ الهام: هیچی

وسواسِ تَقارُن به وسواسِ نظافت اضافه شد

!پدرِ الهام: دختر جان، من نگرانتم

!پدر جان

ببین، وقتی من نگرانم قندِ خونَم می‌اُفته

خیله‌خُب عزیزم، حالا بگو ببینیم چی اصلاً می‌خوای بگی

!الهام: نمی‌خواستم جلوی آقا امید بگم

!اما شتر سَواری که دولا دولا نمی‌شه

امید: نُچ

خجالت نکش، عزیزم بگو

من می‌خوام با آقا رضا ازدواج کنم

!خجالت بکش، دختر

امید: همین پسر خدماتیه؟ پدرِ الهام: با این پسره؟

!تو اصلاً این رو نمی‌شناسی !عمو، اصلاً تحقیق نکردین شما

:صدای پدر از داخل تحقیق سِر قاعِدِه رو بخوره

این فقط چند بار اومده !گفته پسره چِنین و چِنانه

!صدای پدرِ الهام: من اصلاً یک نظر هم پسره رو ندیدم رضا: یعنی چیکار داره؟

رضا: چیکار؟

صدای پدرِ الهام: همین رو می‌خواستی؟

!بفرما، تحویل بگیر

یه‌کم صبر کنین میان، می‌بینین

بفرما

عینِ ساعت، دقیق

بفرمایید تو، آقا رضا

رضا: ببخشید با اجازه! یاالله، یاالله

رضا: سلام علیکم، خانم سلام

رضا: خوب هستین؟ الهام: سلام

رضا: اِ... سلام علیکم. ببخشید

الهام: آقا رضا، من ازتون خواستم ...بیاین اینجا برای یه کار مهم رضا: بله

اما ظاهراً باید بذاریم برای یه موقِعی که فضای مناسب‌تری باشه

رضا: بله، خواهش می‌کنم، ببخشید

اِ... یادم رفت معرفی کنم

الهام: پدرم هستن رضا: خیلی خوشبختم

...رضا: من خانم با اینکه خودم پدر ندارم

ولی عطر و بوی حضورِ پدرها رو خیلی حس می‌کنم

خب اگه اجازه بدید من دیگه مُرخَص می‌شم

یکی از دوستان شله‌زردِ نذری می‌دن من باید برم پای دیگ

امید: آقا رضا، ریا نمی‌شه نذر رو می‌گی؟

الهام: اِهِم، اِهِم

بله، درست می‌فرمایین

آدم وقتی در دریای عشق شنا می‌کنه

باید مراقِبِ کوسه‌های ریا هم باشه

به قول بزرگان هنگامِ شنا مثلِ یه دست و پا چلفتی

رضا: بِپا به مسیرِ دهنِ کوسه نیُفتی

رضا: ببخشید، با اجازه‌تون الهام: بفرمایید

به نظرِ شما این آدم واقعاً احتیاج به تحقیق داره؟

مُخلِص... تمیز... وقت‌شناس

!اَه! کاش با ماشینِ من اومده بودیم

تو این ماشین، آدم هزار تا !درد و مرض می‌گیره

!چه بویی هم میاد

این جور محله رو باید با ماشین‌های همین مدلی اومد

بعد هم اگه با ماشین تو می‌اومدیم که

این از همون دَمِ آسایشگاه می‌فهمید داریم تعقیبش می‌کنیم

(صدای گفتگو)

پدرِ الهام: آقا، اینجا چه خبره؟

این لات و لوت‌ها دارن می‌رن !همون‌جا که اون پسره رفت

!امید: بله، دیگه

من اصلاً الهام خانوم رو آوردم اینجا که این حقایق رو با چشمشون ببینن

بفرمایین خانم، تحویل بگیرین

(صدای موسیقی)

مردِ لات: سام (سلام) علیکم، داش رضا

!حسن: چه اَلَم‌شَنگه‌ای راه انداختن، بی‌معرفت‌ها

!حسن: آقایون

!آقا جون‌ها

!دَمِ همه‌تون گرم

واقعاً ممنونتونَم

اینه رِفاقَتِتون؟

اینه لوتی‌گَریتون؟

چی شده، داش حسن؟ کسی بهت بی‌ادبی کرده؟

حسن: مگه من پیغام نداده بودم محل حساس شده؟

اگه این بساطِ شله زرد نبود !تا الان 10 بارِه گیر افتاده بودیم

...(بینَم (ببینم

مگه دعوا شده که لشکَرکِشی کردین؟

!حسن: اونم با این سر و وضع

!مرد لات: داش حسن، شرمنده

مجبور شدیم یه خُرده رسمی خدمتتون برسیم

مرد: حالا دست‌خالی بریم؟

!حسن: لا اِله اِلا الله

نه داشِ (داداش) من

!اما خواهشاً... مُراعات کنید

رضا جون

رضا: بله، بله

حسن: واسه بچه‌ها پُر کن رضا: چشم

رضا: آقا، جاسازهاتون رو بدین

مرد: داداش، پُرِش کن قربونِ دستِت

رضا: بِدِه من مرد: بفرما، آقا رضا

رضا: بیاین، بیاین اونجا

!الهام: وای! دارم خفه می‌شم

آقا، ما تا کِی باید اینجا وایسیم؟

!شاید این‌ها تا صبح نیان بیرون

!شک نکنین که نمیان بیرون

این‌ها الان دورِ هم نشستن دارن دَست‌جمعی یه خَلافی می‌کنن

من می‌گم می‌خواین زنگ بزنیم کُمیتِه بیاد ببرتشون؟

!الهام: امید

ما اومدیم اینجا تحقیق کنیم یا گروهِ تَجَسُسیم؟

بعدش هم به ما چه مردم !تو خونه‌شون چیکار می‌کنن

!اَه

!حسن: دارم می‌گم‌ها

حسن: تو کوچه که دارین برمی‌گردین، تابلو نکنین رضا: بیاین بالا

...حسن: خَر بازی، شوخی دستی

حسن: عَربده کِشی ممنوع رضا: آقا، خَلاص. مبارک

حسن: معقول و سر به زیر !مثلِ یه بچه‌ی آدم

!که چی؟ که هیچ‌کی بِهِتون شَک نکنه

مرد: خوبه، داش حسن؟ حسن: حَلِه، داشم

حسن: ببین، تا این مَحَل دوباره اَمن بشه، تیریپ مؤدب

جاساز کار دُرُست

ادب مُمتاز

رفت و آمَد کنید تا من شَرمَنده‌ی هیچ‌کدومتون نشم

افتاد؟

افتاد

حسن: با تو نبودم جونم ...رضا: اون

!منصور: نه، افتاد واقعاً یه چیزی اینجا افتاد

حسن: اِ! داشَم، خب از این صبحونه معلومه که ناهار چی داریم

این بود جاسازِ کار درستت؟

!مرد: عذرخواهی می‌کنم، داش حسن !دَمِت گرم

حسن: خیله‌خُب، بِرین

بِرین شله زردهاتون رو بردارید تک‌تک از اینجا برید

حسن: رضا جون، تو هم این غذا رو بِبَر برای چنگیزْ پاره‌پوره رضا: بله

حسن: طفلکی شبانه‌روز آمارِ این بسیجی‌ها رو می‌گیره

!رضا: بله، منصور بدو

!پدرِ الهام: اِ

آقا، این‌ها همون‌هایی هستن که رفتن تو اون خونه؟

چقدر مؤدب شدن

مُطمَئِنَم یه کاسه‌ای زیرِ نیم‌کاسه‌ست

و اِلّا با یه کاسه شله زرد که آدم انقدر تغییر نمی‌کنه

...مهم یه کاسه شله زرد نیست

مهم انرژی پشتشه

الهام: بعدش هم من از آقا رضا عجیب‌تر از این حرف‌ها دیدم

پدرِ الهام: خب پس عجالتاً من برم یه کاسه بگیرم

در ضمن ببینم ماجرا چیه

!الهام: پدر جان! بشین شما

!دو دقیقه اون شکمت رو نگه دار

!وسطِ تحقیقیم ها

بعدش هم کُلاً یادتون رفته قند دارین

بریم! من هر چی باید می‌فهمیدم رو فهمیدم

!بابا شما... شما چرا انقدر ساده‌این

امید: اصلاً شاید همه‌ی این‌ها یه بازی باشه

رضا: من این غذا رو بِدَم

آقا چنگیز، این رو حسن آقا داد

نوشِ جونت

چنگیز: غذا چیه، آقا؟

!الهام: نگاه کن رضا: بو قورمه‌سبزی می‌ده فکر کنم !پدرِ الهام: اَه! بابا

!الهام: خجالت بکش رضا: خبری نبود؟

چنگیز: نه، خبری نبود

الهام: از صبح بلند می‌شه میاد تو آسایشگاه به جانباز‌ها خدمت می‌کنه

اینم کمک‌های مَردمی آخرِ شَبِش

الهام: پا می‌شه میاد اینجا می‌ره بالا سرِ دیگِ نذری

خدا می‌دونه تا صبح چند تا کارِ خوب دیگه !انجام می‌ده

پدرِ الهام: اِ... چیکار می‌کنی؟

الهام: می‌خوام تو این شبِ بی‌نظیر سهیم باشم

شما کُت زیاد داری، این بنده‌ی خدا همه‌ی لباس‌هاش پاره‌پوره هست

امید: بله !پدرِ الهام: بفرما، تحویل بگیر همین رو می‌خواستی؟

!منصور: وای! چه بویی راه انداختی

!الهی قربون مامانِ خوشگلم برم

!شیرین: نمی خواد قربونِ من بری منصور: وای! بادِمجونِ داغ؟

...چند روزه عینِ مرغِ کُرْچ* نشستی تو خونه (مرغِ خوابیده روی تُخم)

نه خودت می‌ری شرکت نه می‌ذاری من برم بیرون یه بادی به سرم بخوره

منصور: نه دیگه، شرکت رو که ...رضا رو گذاشتم جای خودم

خرید هم که خودم نوکرتم !هستم دیگه

!منصور: آی! وای

!وای

این‌جوری می‌شینی خونه، کار نمی‌کنی !حَلال نیست پولت

!بابا، من تو این خونه نماز می‌خونم

منصور: نه مادر، نیکی به پدر و مادر مهم‌تره !من تازه این رو فهمیدم

من بعد از اون بابای خدا بیامرزم باید می‌اومدم غلامی شما رو می‌کردم

(صدای زنگِ در) باید نوکری شما رو می‌کردم !اشتباه کردم

نمی‌ری سرکار که وایسی پوستِ این‌ها رو بکَنی؟

بِدِه به من! دو تا بادمجونه دیگه

(صدای زنگ در) !شیرین: برو ببین کی در می‌زنه

!منصور: آی! های !شیرین: برو دیگه

(صدای زنگ تلفن) امید: خانم کمالی، سلام کمالی: بله، یه لحظه... یه لحظه اجازه بدین

(صدای زنگ تلفن)

کمالی: بله، بفرمایید؟

کامبیز: اِ... آسایشگاه جانبازان؟ کمالی: سلام

[سلامٌ علیکُم، بنده از طرف بُنیاد [جانبازان تماس می‌گیرم خدمتتون

ها، بله، بله خوب هستید؟

اتفاقاً می‌خواستم بِهِتون زنگ بزنم ...برای وامِ ازدواج

وامِ اِضطِراری ازدواج

منیژه بی‌صدا: بگو مالیه

کامبیز: خواهرم اون که مربوط می‌شه ...به بخش مالی. اینجا

کمالی: اینجا؟ منیژه بی‌صدا: انباره کامبیز: اینجا انباره، بله

من الان تماس گرفتم خدمتتون که بگم که

کامبیز پشت تلفن: یه سری جنس و دارو برای آسایشگاهِ شما ما آماده کردیم

این آقای نیازی رو بفرستید بیاد این‌ها رو بِبَرِه

اِ... خواهرم عنایت داشته باشید که !خودِ آقای نیازی شخصاً باید بیان ها

چون به کسِ دیگه‌ای این‌ها تحویل داده نمی‌شه

بله. آقای رضا نیازی اگر اشتباه نکرده باشم

کمالی: بله، بله آقا رضا

...ان‌شاالله یه بار بهشون زنگ بزنین

بگین وامِ ازدواجشون آماده شده

!اِ... این آدرس رو یادداشت بفرمایید شما

کمالی: بله، یه لحظه اجازه بدین

!بله، بفرمایید

...جاده‌ی هَویج، کیلومترِ 40، بعد از این

جاده‌ی وَردیج، کیلومتر 40 بعد از پیچ، بعد از اولین قهوه‌خانه

(صدای آواز خواندن جانبازها) کمالی: بله

بله، بله، چشم

کمالی: خداحافظِ شما

بله؟ بله؟

...امید: اِ... خانُمِ کمالی می‌خواستم !کمالی: شما چرا انقدر حرف می‌زنین

...شما این رو ببرین بدین نگهبانی

بگین آقا رضا اومد این رو بهش تحویل بِدِه

(صدای آواز از طبقه‌ی بالا) بِرِه یه سری جنسه با ماشین تحویل بگیره

(صدای آواز از طبقه‌ی بالا) !ای بابا! چرا انقدر شلوغ می‌کنید

!کمالی: دارم میام

(صدای موسیقی)

امید: اِ... خب

کدومه؟

نبود این

کدومه پس؟

آه

آقا رضا، خدا بیامُرزَتِت

(صدای ماشین)

نِگَهبان: سلام آقا رضا رضا: سلام علیکم

نِگَهبان: نیستی؟ رضا: بله، کار داشتم

رضا: خانمِ عباسی هست؟ !نِگَهبان: نه، نیستن

!رضا: ای بابا کریم: آدرس، آدرس، آدرس

...نِگَهبان: آقا رضا، راستی رضا: بله

از بنیاد زنگ زدن

...گفتن یه سری جنس و دارو هست

باید حتماً خودت بری از انبار تَحویل بگیری، بیای

اینم آدرسش

رضا: بابا، من حوصله ندارم

رضا: آقا کریم، شما به جای من می‌رین؟ کریم: من برم؟

اولاً گفتن فقط به خودت تَحویل می‌دن

بعد هم من اینجا انقدر کار ریخته سَرَم !وقتِ سر خاروندن ندارم که

کریم: من وقتِ سر خاروندن دارم؟

رضا، وقتِ سر خاروندن ندارم !برو جمعش کن قضیه رو

رضا: چشم

(صدای موسیقی)

!ای بابا

امید: آقا رضا، به سلامت رضا زیر لب: وِلِش کن بابا

امید: چی شد پس؟ !رضا: این باتری تموم کرده، روشن نمی‌شه

امید: خب، یه جوری روشنش کن برو دیگه !رضا: نه بابا، اصلاً انگار قسمت نیست، ولش کن

نه بابا، قسمت نیست چیه؟ ...شما آدم دست به خیری هستی

ببین این کار رو بکنی !الهام خانوم هم خیلی خوشحال می‌شه ها

بشین، اینجا هم سَرازیری هست منم یه دقیقه هُلِش می‌دم، بره دیگه

رضا: شما؟ !امید: آره

رضا: زحمت می‌شه براتون امید: نه بابا، بشین، بشین

رضا: ببخشید ها امید: خواهش می‌کنم رضا: تو رو خدا، معذرت می‌خوام

...رضا: لطف کنین پس

رضا: بفرمایین

امید: بیا دیگه

!رضا: بیشتر

رضا: آ... نه! نه! زور نزن، دنده‌ست تو دنده‌ست

!رضا: برو

(صدای تقلای امید)

(صدای نفس‌نفسِ امید) رضا: ممنون

(صدای نفس‌نفسِ امید)

ای بابا! زخمِ بستر گرفتی !انقدر نشستی اینجا

!برو تو ببین چه غوغاییه

خانم کمالی دست‌تنهاست پاشو برو کمکش کن، پاشو، پاشو

چرا خودت کمک نکردی آخه؟

خب من که دیدی چقدر دست‌تنهام اینجا

کریم: همه‌ی کار‌های این پسره ریخته رو دستِ من

پدرم دَر اومَدِه

!بدنم خالی کرده اصلاً

شما برو اونجا صحبت کن جمع و جور کن، آرومِشون بکن

من میام در حَدِ نصیحت و جمع‌بندی اونجا هستم دیگه

برو بابا جون

!نگهبان: وُجداناً یه سؤال می‌کنم راستش رو بگو کریم: الو، گوشی

تو مگه کوه می‌کَنی اینجا؟

یه نصفِ کارهات رو که اون انجام می‌ده نصفِ کارهات هم که من انجام می‌دم

برو دیگه! چرا قیژ قیژ می‌کنی؟

الو، سلام

مزدور سرسپرده‌ی رژیم همین الان از آسایشگاه خارج شد

تا 40 دقیقه‌ی دیگه فکر می‌کنم توی کَمین باشه گفتم در جریان باشید

ممنون، تمام

(صدای موسیقی)

رضا: خدایا! هر چی هم ازت می‌خوایم بعداً پشیمون می‌شیم

اون از داییمون گفتیم... سر و سامون بگیره

اُفتاد دنبالِ ننه‌ی بهترین رفیقمون

این از ازدواجِ خودمون

خدا سومیش رو به خیر کنه

!رضا: اِ ♪ ای لشگرِ صاحب زمان ♪ -

♪ آماده باش ♪ - رضا: این چیه؟

♪ آماده باش ♪

!ای بابا

♪ آماده باش، آماده باش ♪

♪ ای لشگرِ صاحب زمان ♪ - رضا: اِ... چیکار کنم حالا؟

♪ آماده باش، آماده باش ♪ - رضا: لُخت شَم، سینه بزنم؟

♪ ای لشگرِ صاحب زمان ♪

♪ آماده باش، آماده باش ♪

!منیژه: سوژه داره میاد

!رضا: چرا... نمی‌شه؟ ترمز

♪ ای لشگرِ صاحب زمان ♪

♪ آماده باش، آماده باش ♪

!رضا: نمی‌شه! اِ... اِ

!رضا: یا خدا

!رضا فریادکُنان: یا ابوالفضل

!یا ابوالفضل

!بِرین کنار

!رضا: وای! آی

!کامبیز: بزنینِش

!رضا: یا ابوالفضل

!یا ابوالفضل

بابا، این‌ها دیگه کی‌اَند؟

!کلاً ترمز ندارن ها

!بریم دنبالش

...کامبیز: یارو داره می‌میره ها

ولی یه لحظه این یا ابوالفضل !و اِستغْفار گفتنش رو ول نمی‌کنه

!گفتم سوار شین! بریم دنبالش

کامبیز: اِ... اجازه بدین

خانم‌ها مُقَدَمَن، بفرمایید

منیژه: حالا نمی‌خواد وسطِ عملیات به من احترام بذاری

...کامبیز: عزیزم، نمی‌خواد بگی عملیات

سوار می‌شی یا یه گلوله بِچِکونَم تو مُخِت؟

منیژه: بِجُنب

!سوار شین همه‌تون

منیژه: بُدویین

(صدای موسیقی)

!کامبیز: فرار کرده

!بابا، این عجب جونوریه

مرد: حیف شد این آخرین تیرِ تَرکِشِمون بود

منیژه: نباید به این زودی ناامید بشید

زنگ می‌زنیم به کریم

!باید بفهمیم دختره کجاست

!منیژه: در کامبیز: بله، بفرمایید

رضا: بیا، بیا

!رضا: بدو بیا

منصور: وای رضا! چی شد، چی شد؟ !بگو، بگو

رضا: ببین، مامانت هیچی نباید بفهمه ها منصور: نه بابا، اصلاً تحملش رو نداره

رضا: نمی دونی چه جهنمی بود !منصور: وای رضا: تمام موهای تَنَم ریخت

!از ترس! ببین اینجا

رضا: کجا بود؟ منصور: می‌دونم

منصور: می‌دونم دیگه، می‌دونم می‌دونم، می‌دونم کجا می‌ریزه، می‌دونم

رضا: فکر کنم [موهام] در اومد دوباره رضا: می‌دونم

فقط تو مطمئنی مأمورها نبودن؟

رضا: آره، مأمور نبودن

!مأمور که الکی تیراندازی نمی‌کنه !مأمور که الکی جلوی آدم رو نمی‌گیره

!مأمور برای هر کارِش دلیل داره

!وای رضا

!این‌ها اصلاً مأمورها نبودن

!آره، مأمور نبودن دیگه

منصور: همه‌ش سرِ همون کیفه هست

مأمور که نمی‌ریزه !قهوه‌خونه رو بریزه به هم که

!وای رضا !این‌ها اصلاً مأمور نبودن

!وای

!چقدر تو نفهمی، رضا

!منصور: چه خری هستی

!تو خودت هم اول دو به شک بودی ها

منصور: حالا می‌خوای چیکار کنی؟

چه می‌دونم! اومدم اینجا ببینم چیکار بکنیم

منصور: بکنیم؟ رضا: هوم منصور: به من چه ربطی داره؟

!خب تو هم بودی با هم بودیم

کیفِ طرف رو رفتی زدی می‌خوای بندازی گردنِ من؟

رضا: ما با هم نبودیم اونجا؟ ...منصور: بابا کیف رو تو رفتی

!رضا : برو بابا

!منصور: نه، منظورم رو نفهمیدی، رضا رضا: ولم کن خواهِشاً

منصور: بشین، چرا منظورم رو نمی‌فهمی؟ رضا: یعنی چی؟ مگه من تنها رفتم دزدی؟

...منصور: منظورم اینه که من جلو نشسته بودم !رضا: هیس منصور: تو عقب نشسته بودی

رضا: خب، چه ربطی داره؟ منصور: مَنظورم این نبود

!درست داری می‌گی

یه بخشی‌اش مال منه یه بخشی‌اش مال توئه

!رضا: دو تایی بودیم، آقا! دو تایی بودیم منصور: بله، بله

...منصور: من از یه بخش دیگه آقا، من می‌گم چیکار الان باید کرد؟

خب چیکار باید بکنیم؟

به نظرم تهران نباید بمونی

منصور: یعنی اصلاً خونه نمی‌تونی بری رضا: خب کجا برم؟ منصور: خونه رو می‌شناسن

منصور: خونه‌ی ما هم احتمالاً اومدن دنبالت می‌شناسنت رضا: خب

...می‌مونه‌ کرج و قم و اراک و این‌ها

...که به نظرم اون‌هام خیلی

رضا: چرا این‌طوری می گی حالا؟ منصور: دستشویی دارم

رضا: خب، بگو

...می‌تونی بری چیز نیشابور، باغ داییت‌این‌ها

ببین، من بدونِ خداحافظی از الهام هیچ‌جا نمی‌رم! باید خداحافظی کنم

اوه! حالا چقدر مهم شد الان الهام خانم واسَت

رضا: بله، مهم شده بله، خیلی مهمه

...برای اینکه

این قضیه دیر یا زود تموم می‌شه

ولی پول بابای الهام، چی؟ !تموم نمی‌شه

!منصور: وای رضا: پول هست

!وای

!وای عجب مغزی داری، رضا! باریکَلا

...یه نامه براش می‌نویسم

می‌گم می‌خوام برم مأموریت

!منصور: نامه بنویسی رضا: الکی

باریک... وای رضا! چه مغزی داری من حسودیم شد

بعد هم بر می‌گردم و قضیه رو ادامه می‌دیم

نقشه رو پیش می‌بریم

!از پوله نمی‌گذریم

وای! عالیه رضا

!می‌خوای یه کاری بکن

...نامه رو که می‌خوای مثلاً منم یه نامه بنویسم، ضمیمه‌اش کنم؟

رضا: اوهوم منصور: بدی اونجا که ‌داری می‌دی خانوم کمالی بخونه؟

!نه

منصور: می‌خوای آها... آره تو نامه‌ات رو بنویس، من نامه ننویسم

می خوای تهش یه دفعه بگی آها یادم افتاد یه اشاره‌ای به منم بکنی؟

!رضا: ول کن تو این هاگیر-واگیر !ول کن تو رو خدا، بیا دیگه

!منصور: به نظرم ایرادی تو کارش نمیاد ها ...اگر اشاره‌ای

!منصور: اوه رضا: بیا دیگه

!بعد هم ساکت

رضا: یا الله

یا الله

جانباز: سلام

سلام

پدرِ الهام: کجایی آقا رضا؟ کجایی؟ رضا: بله، چی شده؟ پدرِ الهام: کجایی؟

پدرِ الهام: اینجا که نمی‌شه! از صبح تا حالا منتظرتم رضا: چه خبره؟

!پدرِ الهام: بیا ببین، بدبخت شدم آقا، بدبخت شدم

رضا: چی شده آخه؟ پدرِ الهام: دخترم رو گروگان گرفتن

رضا: وای! الهام خانم؟

!بمیرم الهی

!نترس! نترس

(صدای موسیقی)

پدرِ الهام: گفتن اگه می‌خوای دخترت رو ببینی به رضا بگو بیاد اونجایی که ما می‌گیم

رضا: من؟ چرا من؟

پدرِ الهام: نمی دونم، نگفتن چیکار دارن

گفتن تماس می‌گیرن دوباره با خودت صحبت می‌کنن‎

با اون فرشته چیکار دارن؟

پدرِ الهام: من نمی‌دونم

!وای! وای! وای! وای

!آقا ولم کن دیگه! اِ

اینها قاعدتاً پولِ آزادی الهام خانم رو !از شما می‌خوان دیگه

!با من چیکار دارن؟ ازم پول نخوان

پدرِ الهام: والله حرفی از پول نزدن گفتن فقط می‌خوان با شما مذاکره کنن

با شما کاری ندارن

رضا: چرا دیگه پدرِ الهام: ببینی، من عصبی که می‌شم قندِ خونم می‌افته

رضا: آها

پدرِ الهام: گفتم که! گفتن فقط می‌خوان با شما مذاکره کنن

رضا: عَجَب

پدرِ الهام: چیزی از پول و این‌ها نگفتن

پدرِ الهام: ببخشید من احتیاج دارم !رضا: اِه

پدرِ الهام: بشین با شما کاری ندارم !جاسازه، ایناها

رضا: آها پدرِ الهام: همین

(صدای زنگِ تلفن)

رضا: بسم الله

الو؟

صدای مرد: به به! آقا رضا سلام علیکم

سلام، شما؟

مرد: یه دوست که خیلی دوست داره ببینَتِت

رضا: الهام کجاست؟ مرد: عجله نکن، الهام جونِت هم می‌بینی

رضا: اِ... چیز... الهام خانم

مرد: آدرس رو یادداشت کن ...بدونِ اینکه به کسی خبر بدی

!خودت تنها پا می‌شی میای

!دیگه سفارش نمی‌کنم ها !تنها نیای جونِ الهام رو به خطر انداختی

ببین من اسمت هم نمی‌دونم !یه لحظه وایسا

یک مو اگه از سرِ الهام خانم کم بشه !با من طرفی

صدای مرد: با کی طرفم؟

!البته پدرِ بزرگوارشون، با هر دومون طرفی

صدای مرد: پس عجله کن و هر چی می‌گم گوش کن

رضا: ببین آقا صدای مرد: هان؟

من می‌خوام مطمئن شم که الهام خانم اونجاست

رضا: می‌خواستم با خودشون صحبت کنم مرد: باشه، اینم واسه اینکه مطمئن شی

رضا: خب گوشی رو بدین بهشون صدای مرد: گوشی دستت باشه

صدای مرد: بیا، بگیر باهاش حرف بزن رضا: الو

صدای الهام: نیارش جلو ها رضا: الهام... خانم؟

صدای الهام: ببین، اگه گوشی رو با اون گَند !و کِثافت نزدیکِ من بیاری، خودِت می‌دونی

!الهام: گفتم ببرش عقب

!آقا حله، حله! خودشونن! بله این آدرس رو یادداشت کن

بله، جیغ و دادهای خودشونه

رضا: منصور

رضا: منصور منصور: بله

رضا: بدو باید بریم دنبال کیف منصور: سلام... دادی نامه رو؟

رضا: بهت می‌گم حالا برو سریع یه چیزی بپوش منصور: خب چی شد؟

رضا: برو سوییچِ موتور هم بیار ...منصور: نامه رو دادی چی

منصور: موتور پوکید بابا... اِ رضا: این چرا این‌جوریه؟

منصور: عرق‌سوز شده بود دیگه! ما هم !از این بنزین کوپنی‌ها زدیم. پوکید، ترکید

رضا: تو این وضعیت؟ منصور: کدوم وضعیت؟

رضا: تو این وضعیت آخه؟ منصور: این رو چیکار داری، بابا؟ چته تو؟

باید کیف رو پیدا کنیم بدیم بهشون

الهام رو دزدیدن تا کیف رو بهشون ندیم، ولش نمی‌کنن

منصور: خودِ الهام خانم رو دزدیدن؟ رضا: بله، دزدیدن

!وای رضا

!رضا

این‌جوری که تا دیر نشده ما هم باید دُمِمون رو بذاریم رو کولِمون بریم

الان فکر می‌کنی دیر نشده؟

!وای رضا

با چی بریم؟

با چی؟ آها، با ماشینِ داییت بریم؟

رضا: کجاست؟ منصور: ایناها ماشین داییت اینجاست

رضا: اِ؟ منصور: ایناها، پارکه دیگه

رضا: اِ... اینجا چیکار می‌کنه؟ منصور: حالا بهت می‌گم

خب، کجاست؟

اِ... خب کجاست که دایی جان فقط باید قبلش یه قولی به ما بدین

اکه این پسره رو گرفتین تا هر جایی که می‌خوره کتکش بزنین

ولی با مامانش کاری نداشته باشین

!جبار: خفه بابا کامران: چشم

جبار: از کجا بریم؟

همین میلان رو سمتِ راست که برین، دایی وسطِ میلانه

فقط یک چیز دیگه هم بگم خواهشاً نَگین من آدرس رو لو دادم

...بالاخره یه عمر چشم تو چشمی و این‌ها

اِ

کامران: این که ماشین مایه، اونم رضا جبار: برو دنبالش

...کامران: نگاه کن پدرسگ چه‌جوری نگاه چه‌جوری پیچید، سگ دستِ ماشین

(صدای موسیقی)

منصور: من می‌گم یه بار دیگه هم بپرس رضا: آره

رضا: یه بار آروم بگو شاید فهمیدیم منصور: یه بار آروم بگه شاید فهمیدیم

(صحبتِ مرد به زبانِ افغانی) منصور: اوهوم

منصور: «من رو نزنین» رو من می‌فهمم !رضا: اون جهت رو می‌گه ها برو ببین همون‌جاست

رضا: تو وایسا همین‌جا

!آقا، اینجاست

منصور: بابا، خب بگو رو کمده

بگو تو اتاقه! این همه کلمه

یکیش رو بگو

!خالیه

منصور: خالیه، هیچی توش نیست !رضا: اِ

منصور: توش کو؟ رضا: این چیزاش کو؟

مرد: چی؟ رضا: این تو چیز بود منصور: توش، توش

...منصور: کاغذ، ورق رضا: کاغذ

منصور: ورق، کاغذ

کاغذ، دفتر، دفتر، مدرسه، مدرسه، مکتب

...منصور: کاغذهای لاش رضا: بابا این کَر و لال که نیست

رضا: زبونمون رو نمی‌فهمه

ورق‌هاش کجاست؟

paper, ok? (کاغذ، فهمیدی؟)

ورق بابا! مثلِ اینا

ایناش، کجاست؟

!مرد: خب کاغذ !منصور: آها

(صحبتِ مرد به زبانِ افغانی)

منصور: شیش تیغ؟

می‌گه همین‌هاست، روش نشستید

منصور: این‌هاست؟

رضا: چرا آخه؟

موشَک درست کردی؟

(صحبتِ مرد به زبانِ افغانی)

آقا، به نظرم شما الهام این‌ها رو بی‌خیال شو

!عمرش به دنیا نیست دیگه !قسمته دیگه

!رضا: جمع کن بابا !جمع کن بریم، جمع کن

رضا: خب آقا، ما رو حلال کن ما رفتیم

منصور: نه، ان‌شاالله به سلامتی خیری و خوشی می‌ری برمی‌گردی دیگه

رضا: مگه دارم می‌رم سفرِ زیارتی؟

!دارم می‌رم وسطِ آدمکُش‌ها

!منصور: آقا، خب داییت رو بفرست بره

بالاخره سِنی هم ازش گذشته اگه اتفاقی افتاد، دیگه سنش گذشته دیگه

منصور: دو تا پیرهن بیشتر پاره کرده رضا: من تو رو اذیت کردم

رضا: می‌دونم. قربونت برم منصور: می‌گم داییت رو جای خودت بفرست، ها؟

منصور: فکر خوبی نکردم؟ ها؟ ها؟ فکر خوبی نکردم؟

!منصور: به نظرم فکر خیلی خوبی کردم ها رضا: آره، خب

...منصور: اگه دایی !رضا: یه دقیقه آروم باش تو بغلمی! آروم باش

منصور: وایسا عزیزم، قربونت برم من دارم می‌رم

بمیرم، خیلی اذیتت کردم

من رو ببخش

ها؟ فکرِ خوبی نکردم دایی رو بفرستی بره؟

اگه مشکلی پیش اومد اینو بِدِه به پلیس، آدرسمونه

رضا: مراقبِ مامان و دایی هم باش

من مادر رو گردن می‌گیرم !ولی دایی رو گردن نمی‌گیرم ها

!این... سوییچ بابا

فکر خوبی نکردم دایی رو؟ بفرستی بره؟

(صدای موسیقی)

پس چرا نمی‌ری کیف رو ازشون پس بگیریم؟

داداش، قربونِ قد و بالای ورزشکاریت برم

داری می‌ری کیفت رو پس بگیری این سوییچِ ماشینِ ما رو هم پس بگیر، بیار

خدایی این ماشین بی‌رنگه این‌هام ناشی، می‌مالَن در و دیوار

!*داداش با تواَم! اوی یَلِه (پهلوان)

جبار: باید صبر کنیم ببینیم کی این‌ها رو اَجیر کرده بودن

!برو دنبالش

(صدای موسیقی)

(صدای پارسِ سگ)

(صدای موسیقی)

(صدای پارسِ سگ)

(صدای موسیقی)

(صدای پارسِ سگ)

(صدای پارسِ سگ)

(صدای پارسِ سگ)

مرد: کجا؟ بیا تو ماشین بینم کامران: ماشینم، ماشین

کجایین؟

آقا، آوردمش

الهام کجاست؟

(صدای موسیقی)

!مرد: دست‌هات رو بذار روی سرت، بیا جلو

!رضا: بله، بله. شلیک نکنین

شلیک نکنین، دارم میام

!کامبیز: اون کیف چیه دستت؟ بندازش

این؟

بد نباشه بندازم؟

آقا؟

...رضا: بندازمش، بعد !کامبیز با فریاد: جلو نیا رضا: ها؟

!کامبیز: گفتم کیفت رو بنداز

رضا: خب این نمی‌رسه، تا اونجا نمی‌رسه !کامبیز: بندازِش

چشم، چشم، می‌اندازم

ببخشید پیشِ آدم !یا علی

!چشم! بیا

!کامبیز: بخوابید زمین! بُمبِه

مردها: بُمبه

بُمب؟

(صدای موسیقی)

کامبیز: کوش؟ در رفت؟

!مرد: ببینید کجا قایم شده

رضا: اینجام

!آقا

اینجا، اینجا

...اگه دنبال من می‌گردین اینجام

!رضا: اِی

!هو

!ترس نداره که به پلیس می‌خوای زنگ بزنی دیگه

رَدِت هم که اینجا نمی‌تونن بگیرن

بابا، منصور برای نجاتِ جونِ رفیقته

!خیلی خطره! خیلی خطره

!خیلی خطره

!خیلی خطره بابا

چرا انقدر من ترسیدم !منصور

جونِ رفیقت در خطره

هِه، هِه

هِه، نشون بده قهرمان این قصه کیه

(صدای موسیقی)

!خورد

!خورد

منصور: اَی بابا! اگه گذاشتن قهرمان شیم ...دوزاری حالا

منصور: سلام جناب سروان

افسر: به به! آقا منصور منصور: خسته نباشید، ببخشید

به کی می‌خواستی زنگ بزنی؟

اگه بگم به شما می‌خواستم زنگ بزنم دوزاری‌ام رو خورد، باور می‌کنید؟

چرا باور نکنم؟

منصور: نه، کاری ندارم ...حسن: اِ

حسن: ببخشید منصور جان ها شرمنده‌‌تم !منصور: اِ! اِ! اِ

حسن: آخه حکمم خیلی سنگینه

!عجب آدم فروشی هستی

منصور: آدرسِ خونه‌ی ما رو هم تو دادی بهشون؟

...آقا، منم یه چیزهایی در مورد ایشون دارم

!خدمتتون عرض بکنم ها، فقط ایشون نیست

!حسن: ای بابا

!عجب آدمِ بی‌جنبه‌ای هستی ها

!حالا من برای تو دارم

بفرمایید، ببخشید ...من یه آدرسی اینجا دارم

ببخشید جسارته، جسارته ببخشید

این دو نفر جونشون در خطره تو این آدرس هستن

و از دوستانِ من هستن خیلی هم اوضاعشون بَده

منصور: بله افسر: جونِ تو خیلی دلم سوخت

!حالا بیا بشین با هم نجاتشون بدیم

منصور: وجودِ من کمکی می‌کنه؟ افسر: آره

منصور: بله، در خدمتم

اِ... جناب سروان

حالا که تو منطقه هستیم می‌خواین آمارِ یکی دو نفر دیگه رو هم بدم؟

منصور: خب حرکت کنیم

مأمور: نه به اون موقع که می‌گفتی آدم‌فروشی ننگه

نه به اشتیاقِ الانت

...حسن: آخه جناب سروان

حسن: وقتی که آدم تو محیط قرار می‌گیره ها منصور: ببخشید

شما نمی‌دونی که چقدر شیرینه همکاری با پلیس

منصور: ببخشید می‌شه آدم فروشی رو بذاریم برای یه وقت دیگه؟

آقا جونِ رفیقِ من، جونِ رضا در خطره اون‌وقت شما دارین آدم می‌فروشین؟

رضا؟

رضا همدسته؟

من و رضا اصلا کوبلِ* همیم، رفیقمه (کاپِل، جفت، زوج ،Couple) (احتمالا منصور کاپِل را اشتباه تلفظ می‌کند)

سال‌هاست داریم با همدیگه کار می‌کنیم

!افسر: آقا حرکت کن، حرکت کن بریم منصور: خب آدرس رو نمی‌دین بهش؟

افسر: اتوبان رو مستقیم برو

منصور: آدرس رو بِدِش افسر: برو مستقیم

(صدای موسیقی)

!کمک

!کمک کنین

آقا، مگه نگفتید اگه من بیام الهام خانم رو آزاد می‌کنید؟

پس چی شد؟ آزاد کردین؟

رضا: الهام خانم کجاست؟

الهام: آقا رضا !رضا: آی

!رضا: آی الهام: اِ... آقا رضا، داد نزنید دیگه

الهام: من پشتِ سرتون... پشتِ سرتونم رضا: خدا بگم چیکارت کنه

رضا: ترسیدم! ببخشید پشتم به شماست !الهام: خواهش می‌کنم

رضا: شما نترسین ها !الهام: نه، من نمی‌ترسم

رضا: من مثلِ شیر پشتتون وایسادم الهام: نه، من نمی‌ترسم

رضا: باریکَلا

الهام: فوقِ فوقش می‌میریم می‌ریم پیش برادرم رامین رضا: خدا نکنه

رضا: نه! نه! از این حرف‌ها نزنین من اصلاً آمادگی‌اش رو ندارم، خواهش می‌کنم الهام: ها، باشه

...مرگ و این چیزها اصلاً

رضا: کی هستی؟

!رضا: آی

سلام خانم آقا سلام

رضا: چرا ما رو بستین؟

!شما زر نمی‌زنین! گوش می‌دین

فقط خانم! بفرمایید

!بَه بَه! چه صحنه‌ی قشنگ و عاشقانه‌ای

منیژه: لیلی و مجنون

شیرین و فرهاد

بیژن و منیژه

خانم، از این حرف‌ها نزنید ما فقط دوستِ معمولی هستیم

الهام جان سلام، الان که دارم ...این نامه را برایت می‌نویسم

می‌خوام از اینجا برم و تَرکِت کنم

ولی قبلش باید یه چیزِ خیلی مهم رو بهت بگم

رضا: ببخشید این نامه دستِ شما چیکار می‌کنه؟ الهام: شما نامه نوشتین برای من؟

رضا: بله

منیژه: آقا رضای نیازی خیلی هم احساسی تشریف دارن

وقتی نامه‌ات رو پیدا کردیم از اشکِ چشم‌هات خیس شده بود

!آخی

منیژه: دو تا از مژه‌هات هم بهش چسبیده بود

رضا: نه

آها، این جیبِ عقبم بوده، عرق کرده

...اون‌ها هم احتمالاً موهای

اون‌ها موهای نمی‌دونم چی بوده

من باید به یک مأموریتِ مهم برم

...منیژه: هر چند که شیرین‌ترین و مهم‌ترین

مأموریتِ زندگیم خدمتِ تو اون آسایشگاه بود

!نخون خانم! نخون

!کامبیز: بهش بگو دیگه

!بهش بگو کی هستی

بگو اطلاعاتی هستی! دِ... بگو !کار داریم لامَصَب

واقعاً؟

رضا: چی می‌گی تو؟ الهام: آقا رضا، شما همیشه من رو غافلگیر می‌کنید

یه لحظه خانم غافلگیر نشو بذار حرفم رو بزنم

چی می‌گی شما؟ اطلاعاتی چیه؟ من هیچ پُخی* نیستم (پُخ به تُرکی: گُه)

!من یه شَیادم

(صدای پارسِ سگ)

(صدای پارسِ سگ)

آقا رفته این تو

جبار: کیف هم باهاش بود

ما کاری نکردیم، فقط منتظر شدیم شما تشریف بیارید

کامران: کی؟ ما؟

با مایِه؟

ها؟ جان؟ جان، دایی جان

جان

امروز پوستِ اون خواهرزاده‌ی ...مارمولکت رو می‌کنم

تا بفهمه نباید اَسرارِ من رو به رقیبم بفروشه

آ... خیلیه دیگه خبرچینیه، آقا

!خودُمَم دلم از دستش خونه، خدا وکیلی

کامران: گرفتینش یک چُمبه*‌ی درست و حسابی بهش بزنین (در لهجه‌ی مشهدی به معنی کُتَک)

...نگاه کنید خاک تو سرِ گوساله

*ماشین رو کجا پارک کرده؟ دَمِ جِرِقِ آفتاب (در لهجه‌ی مشهدی به معنی آفتاب سوزان)

امروز بهترین فرصته که از شرِ رقیب خلاص بشیم

کامران: دستِ شما درد نکنه

!این بازی باید همین‌جا تموم بشه

پدرخوانده: موضِع بگیرین کامران: موضِع بگیریم؟

جبار: چشم آقا کامران: بچه‌ها موضِع بگیرین

کامران: موضِع بگیرین

شما هم که کیفتون رو گرفتین ...نامه‌ی ما رو هم بدونِ اجازه خوندین

بذارین بریم دیگه

!اِ

!خودش‌ رو زده به خریت

کامبیز: بزنمش؟ می‌شه بزنم؟ رضا: نکن، گوه خوردم

!منیژه: عجله نکن آقای شربتی

چیزی نمونده تا تَقاصِ خون‌هایی که از ما ریخته رو پس بده

خون؟

خونِ کی؟ کجا؟ !نگیرین، این‌ها رو بگیرین اون‌وَر

...اون‌وقتی که با حاج حسن

...خونِ هم‌رزم‌های ما رو می‌ریختی زمین

اون موقع قهرمان بودی چی شد؟ یادت رفت؟

منیژه: حالا خودت رو زدی به کوچه علی چپ؟

کوچه علی چپ چیه خانم؟ این‌ها همه‌ش دروغه

من این‌ها رو می‌خواستم تو نامه بنویسم که روم نشد

!رضا: همه‌ش دروغه، همه‌ش

رضا، نمی‌خواد به خاطرِ من از آرمان‌هات دست بکشی

آرمان چیه؟ رضا چیه؟

!اِ

!زود صمیمی می‌شه! آقا رضا

خانم، من این پام رو تو تصادف از دست دادم

بعد هم رفتم صحنه‌سازی کردم از بیمه چند بار دیه‌اش رو گرفتم

برین بپرسین

تو بیمه بِهِم می‌گن رضا هزارپا

منیژه: آخی، رضا هزارپا !رضا: بله

!خب، دیگه

...خب دیگه، همین دیگه ...بعد فهمیدم که

پدرِ این خانم که اصلاً اسمش ...هم نمی‌خوام بیارم، پولداره

رضا: و ایشون نذر کردن که با یه جانباز ازدواج کنن

...گفتیم بریم بگیم ما جانبازیم

شاید یه چیزی به ما... بماسِه

(صدای خنده‌ی منیژه)

...آقا رضا! من می‌دونم شما داری برای

...نجاتِ جونِ من این کار رو می‌کنی

!الهام: اما واقعاً دیگه داره بهم بَر می‌خوره رضا: این چی می‌گه؟

من دارم برای نجاتِ جونِ خودم تلاش می‌کنم

!رضا: شما خودت رو قاطی نکن منیژه: آقای نیازی

منیژه: این سیاه‌بازی‌ها رو تمومش کنید

!رضا: سیاه‌بازی نیست منیژه: اینجا آخرِ خطه

!این عملیات دیگه زیادی طول کشید ها

کامبیز: خانم بزنم؟ !رضا: اِ

!رضا: اول ببین خانم چی می‌گه

!منیژه: عجله نکن، کامبیز

منیژه: نباید به این زودی کَلَکِش کنده شه !رضا: بفرما

باید ترسی رو که ما تو تمامِ این سال‌ها ...تجربه کردیم

با پوست و گوشت و استخونِش حس کنه

منیژه: تایمِر رو بذار روی 10 دقیقه

رضا: چی؟ !کامبیز: اِی خدا رو شُکر

کامبیز: که بِالاَخَرِه کَلَکِ این‌ها داره کَنده می‌شه

...رضا: تایمر رو بذار تایمرِ چی رو؟

تایمرِ چی؟

منیژه: بُمب !کامبیز: اوم... آها

رضا: بُمب؟ الهام: اِ... بُمب؟

!الهام: آقا رضا رضا: دیدم، دیدم !الهام: آقا رضا! بُمب

!دیدم! آره... اِ

!الهام: اِ کامبیز: اتفاقاً گذاشتمش رو هشت دقیقه

رضا: خانم، گذاشت رو 8 دقیقه خانم، خانم، خانم! این گذاشته رو 8 دقیقه

!الهام: خانم رضا: بکنش 20

نه، نه نمی‌شه

خانم، کجا می‌ری؟

(صدای موسیقی)

!مرد: بچه‌ها آماده شین

!جبار: دست‌ها بالا

از جات تکون نخور

کیف رو رَد کن بیاد

مَأموران! محاصِرِه شدیم

!کامبیز: اَمونِشون ندین

(صدای موسیقی و شلیکِ گلوله)

!حالا

(صدای موسیقی و شلیکِ گلوله)

!کامران: اونجا رو نزن انقدر بگو نزنن، دایی جان

!ما اینجایم، بابا

(صدای موسیقی و شلیکِ گلوله)

!برو

(صدای موسیقی)

مأمورها رسیدن

منصور همیشه به موقع عمل می‌کنه

دیگه خانم، فقط باید منتظر شیم بیان نجاتِمون بدن

درین دادام، درین ددم

اگه بُمبه زودتر منفجر شد چی؟

!اوه! اوه! اوه

بُمب رو چیکار کنیم؟

رضا: خب ببین، من پام رو آزاد می‌کنم الهام: ها؟

رضا: پام که شُل شد شما دست و پاتون رو شُل کنید

رضا: بعد دیگه ببینیم بعدش چیکار کنم الهام: باشه

الهام: بریم ...رضا: بعد من این رو راحت درش میارم

الهام: باشه ...رضا: بعد شما

(صدای تیراندازی از بیرون) چیکار می‌کنین پس؟

وای این چرا این‌جوریه؟ این چه پاییه برای من گرفتین؟

من پای خودم بود !تا حالا 5 دفعه دَر اومدِه بود

(صدای تیراندازی از بیرون) !الهام: جنسش خوبه خب

!الهام: کلی گشتم اون رو پیدا کردم! وا

رضا: خب حالا که در نمیاد، چیکار کنیم؟ الهام: من چه می‌دونم چیکار کنیم؟

(صدای تیراندازی از بیرون) !رضا: اَه! جنسش خوبه

!آها

ببخشید باهاتون بَد حرف زدم

این یه فندک تو این جیبِ من هست می‌شه این رو در بیارین؟

الهام: آقا رضا، مگه شما سیگار می‌کشین؟

!رضا: حالا ول کن بعداً راجع بهش صحبت می‌کنیم

الهام: یعنی چی بعداً در موردش صحبت می‌کنیم

الهام: نکنه اون باکس سیگارهایی که ...رضا: حالا بعداً

تو آسایشگاهم بود مالِ خودتونه، ها؟

...رضا: دیگه دارین زر

خواهش می‌کنم بعداً راجع بهش صحبت می‌کنیم

!رضا: در بیارین فندک رو ...الهام: البته به من ربطی نداره ها

اما سیگار برای سلامتیتون ضرر داره

...رضا: بُمب خانم، برای سلامتی خیلی !الهام: ای وای! بُمب

رضا: ضَرَرِش بیشتره !الهام: باشه، باشه، باشه

رضا: در بیار فندک رو جونِ بابات الهام: باشه

!الهام: فقط یه شرط داره ها ...رضا: اِ

الهام: یه شرط داره !رضا: ساختمون می‌ره هوا ها

الهام: بعداً باید در موردش توضیح بدید ها رضا: چشم، چشم

!الهام: همینه، وایسا

رضا: بیا بیشتر الهام: یه کم صبر کنید

رضا: آها! برو ...الهام: اَی

الهام: ببخشید دیگه رضا: برو، برو

رضا: دستت رو بِدِه تو

الهام: خوبه این‌جوری؟ رضا: ای خدا

!آخی ببخشید ها

!ببخشید

!الهام: معذرت می‌خوام! آی! آی رضا: خواهش می‌کنم

الهام: اجازه بدید رضا: آره، همینه

الهام: ا... آها، پیداش کردم رضا: همونه الهام: پیداش کردم

...خب، آها خب

الهام: اینه؟ رضا: بله

الهام: خب چیکارش کنم؟ رضا: خب روشنش کن

الهام: روشنش کنم؟ رضا: اوهوم

الهام: آها... روشن شد رضا: خب

الهام: روشن شد رضا: ببرش پشت، ببر پشت الهام: باشه، باشه

...بِبَر دستِ من ...این چسبش رو

الهام: آقا رضا، نسوزین یه موقع رضا: آب بشه... نه، نه

رضا: فقط دست‌‌هامون به هم نخوره ها الهام: نه، دست‌هامون نباید به هم بخوره

رضا: آها الهام: اینجا؟ رضا: بله، بله

رضا: آها الهام: اینجا؟

رضا: آها الهام: اینجا درسته؟

!هر دو با هم: آی! آخ

رضا: حواست کجاست؟ الهام: ببخشید، ببخشید آقا رضا

!می‌سوزونه

الهام: خب من روزی 100 بار فندک دستم نمی‌گیرم که رضا: خب حواست رو جمع کن

!الهام: باشه

!رضا: بگیر پایین‌تر الهام: اینجا خوبه؟

رضا: پایین‌تر بگیر !الهام: نسوزیم

رضا: آ... الان داره می‌شه

رضا: خب بِدِش به من الهام: آها

بده، دست باز شد !بِدِش من! بِدِش من

!الهام: بگیرین، دست‌هامون نخوره به هم رضا: خب، دست

الهام: نخوره، بفرمایین، بفرمایین، بفرمایین رضا: آره، آره

(صدای تیراندازی از بیرون) رضا: اینجا رو حالا خودم می‌سوزونم

(صدای موسیقی)

(صدای تیراندازی)

افسر: چه خبره؟

(صدای تیراندازی)

!مأمور: آقا، فکر کنم خلافکارهان

!منصور: وای

افسر: این‌ها دارن به همدیگه شلیک می‌کنن؟

منصور: جناب سروان من برم؟ مأمور: قربان، فکر کنم بینشون اختلافی افتاده

منصور: جناب سروان من برم؟

...منصور: چون بحث تخصصیه دیگه !افسر: ساکت باش

!منصور: به من ربطی نداره

!افسر: وایسا

!منصور: وای! وای !افسر: وایسا، جلو نرو، همین‌جا وایسا

(صدای تیراندازی)

!اِ... اِ... اِ

!جناب سروان؟ جناب سروان

!شما مُحاصِره‌این

!شما مُحاصِره‌این !اَسلحه‌هاتون رو بندازین و تسلیم شین

!منصور: وای

(صدای موسیقی)

مأمور: قربان، قربان شما مطمئنید ما مُحاصِره‌ نیستیم؟

افسر: حتی اگه جفتمون هم شهید بشیم !تسلیم نمی‌شیم

!منصور: آی! وای

(صدای گریه کردنِ منصور)

کجا؟

منصور: من یه ذره اعصابم خورده از این سر و صداها می‌ریزم به هم

می‌رم یه ذره قدم بزنم، برمی‌گردم

!بیا بشین تو ماشین !این‌ها نکُشَنِت، من خودم می‌کُشمت

منصور: خوبه دیگه، من از این‌وَر می‌رم ..حواسشون رو پرت می‌کنم

شما... شما هم از همین‌وَر !قیچیشون بکنید دیگه

!منصور: فکر خوبی کردم دیگه

!منصور گریه‌کنان: وای !افسر: منصور برو دراز بکش عقب

! نه حرف بزن! نه سرت رو بیار بالا

(صدای شیوَنِ منصور)

شما مثلاً مأمورِ عدالتین؟ این چه عدالتیه؟

این چه عدالتیه؟

حتماً زکریا رو بردین تحویلِ کلانتری دادین

من رو می‌خواین تحویلِ عزراییل بدین

این چه عدالتیه، آخه؟

!خدا رو شکر ما که نجات پیدا کردیم، بریم

آقا رضا، دست و پای من بسته‌ست !بُمب داره منفجر می‌شه

(صدای تیراندازی از بیرون) الهام: چی نجات پیدا کردیم؟

!ای بابا! کثافتِ بُمب

رضا: باید ابتکارِ عمل رو به دست بگیریم

یعنی چیکار کنیم؟

رضا: شما به من اِطمینان دارین؟ الهام: بله

!رضا: سوال نپرس، هر جا من می‌رم بیا الهام: باشه

!رضا: ای بابا

!الهام: آی

(صدای تیراندازی از بیرون)

رضا: خب، چیکار کنیم؟

رضا: شما برو بالا الهام: نه دیگه، ابتکارِ عمل رو بگیرین دستتون

رضا: می‌ترسین، ها؟ الهام: نه، نه

رضا: خیله‌خُب

!الهام: آقا رضا، مواظب باشین رضا: نگران نباشین

رضا: مراقِبَم، تیراندازی زیاده

(صدای تیراندازی از بیرون)

!رضا: نَزَن! نَزَن! نَزَن

(صدای موسیقی و تیراندازی)

!الهام: وای

رضا: تیراندازی بود

!حیوون

الهام: وای! آقا رضا چی شد؟

!خَفِه! قرار شد سوال نپرسی

حاج آقا، وضعِ بچه‌ها چطوره؟ پیشرفت کردن تو تیراندازی؟

همگیشون که الحمدلله پیشرفت کردن

اِلّا این سه تا طفلکی‌ها که مُعظلی شدن

علی‌الخصوص این برادر صادق

یعنی چی؟ یعنی یه تیر هم به هدف نزدن؟

هدف کجا بوده، برادرِ من؟

امروز یک خطری از بغل گوشمون رد شد

آقا، من هر چی به این می‌گم که

این اسلحه رو کار نداری بذار رو ضامن

!انگار نه انگار! بیا... نگاه

راننده: ای دادِ بیداد

باس (باید) روشون کار کرد، حاج آقا

!طفلکی‌ها خیلی هم آدم‌های خوبی‌اَن ها

!خیلی هم دلشون می‌خواد کاری بکنن ها

!اما خب نمی‌دونم کارِ دفتری هم نمی‌تونم بهش بدم

!فکر کنم باید از خیرِ آموزشِ این‌ها بگذریم

!راننده: بله، باید یه فکری کرد

(صدای تیراندازی)

صدای چی بود؟

!صادق از پشت: وایسا، وایسا

!روحانی: ببین، حلال‌زاده هم هست !ببین صادق خان چی می‌گه

راننده: چی شده؟ چه خبره؟

صادق: صدای تیراندازی رو مگه نمی‌شنوی؟ !وایسا دیگه

(صدای تیراندازی)

!برو! برو! برو! برو! برو

حاج آقا، مگه غیر از نیروهای شما نیروی آموزشی هم دیگه‌ تو منطقه هست؟

نیروی آموزشی چی‌چیه؟ صدا از همین کارخونه میاید

!روحانی: برو ببین چه خبره! برو، برو، برو راننده: رفتم

(صدای موسیقی)

!روحانی: اوه! اوه! اوه !درگیری جدیه

(صدای موسیقی)

!روحانی: دور بزن، برگرد! این بچه‌ها امانتن

باید از این منطقه دورشان کنیم

(صدای موسیقی و تیراندازی)

مرد: الله اکبر

!کامران: نزنین! نامردها نزنین !ماشین رو داغون کردین که

!جبار: خفه! دهنت رو ببند

جبار: ما 10 بار به خاطرِ تو موضِع عوض کردیم کامران: چشم

!به نظرم سوار شین! مسئله جدیه

!روحانی: بچه‌ها نرین بالا! خطرناکه

!مرد: تعدادشون خیلی زیاد شده، آقا جبار

برم به آقا کَلاری بگم، عقب بکشیم

جبار: کلاری؟ کدوم کَلاری؟

کَلاری خودش فرار کرد، در رفت

!ما هم باید در بریم

!کامران: اوه! اوه! اوه! اوه

!کامران: خدایا! چیکار کنم! نگاه ماشین

!وای خدا

!الهام: دارین چیکار می‌کنین؟ ما وقت نداریم !رضا: اِ

رضا: دارم فکر می‌کنم چه‌جوری !خنثی‌اش کنیم

الهام: این‌جوری؟ رضا: خب من فکر کردنم این‌جوریه، چیکار کنم؟

...رضا: خانم، سه راه بیشتر نداریم

یا این که زمین رو بکَنیم، چالِش کنیم

یا اینکه سیم‌هاش رو قطع کنیم

یا من بپرم روش، موجش رو بگیرم مثلِ انتحاری

همین‌جوری فکر کردین !الان ما هنوز اینجا گیر کردیم دیگه

!رضا: همینی که هست

(صدای تایمرِ بُمب)

اصلاً چرا پرتش نمی‌کنیم بیرون؟

!رضا: آدم، نمی‌ذاری حرفش رو بزنه که اینم یه راهشه

رضا: بله، اینم راه چهارمه ...همین کار رو می‌کنیم

(صدای تیراندازی)

قربان، حجمِ آتیش خیلی سنگینه دستور چیه؟

این گروه جدیدی که اومدن با ما هستن یا با دشمن؟

!نمی‌دونم قربان نگاهشون نکردم ولی توپشون خیلی پره

قربان، برای محضِ اِحتیاط یه کوچولو عقب بِکِشیم؟

افسر: ببین نیک‌پور، من هفته‌ی دیگه ...بازنشسته می‌شم

...افسر: این عملیات شاید آخرین عملیاتِ من باشه منصور: قربان، قربان

افسر: امکان نداره یه قدمم به عقب برگردم

...منصور: قربان، قربان دارین وقت باور کنین دارین وقت تلف می‌کنین ها

من اینجا رو بررسی کردم اینجا سینه‌خیز خورِش حرف نداره، قربان

من می‌گم سینه‌خیز بریم ...به یه جای امن برسیم

یه ماشینه، اونم دَنگی-دونگی می‌دیم خودمون سه تایی دیگه، هان؟

!به جای دست باید دهنِ این رو ببندیم

!آقا صادق؟ آقا صادق

روحانی: آقا صادق صادق: بله، حاج آقا

اصلِ اول تو درگیری چی بود، آقا جون؟

حاج آقا، تیراندازی دیگه

!نه دیگه! برادرِ من

اصلِ اول شناسایی بود

گزینه‌ی دوم تیراندازی

حاج آقا، اوضاع خیلی خرابه عینِ عملیاتِ واقعی شده

...با این اوضاعِ تیراندازی آقا صادق

این آخرین عملیاتمون نباشه صلوات ختم کن

(صدای صلواتِ دسته‌جمعی)

منیژه: اینجا چه خبره؟

!بابا، این‌ها از ارتش کمک گرفتن

ما تو هیچ عملیاتی دیگه این‌جوری !زیرِ آتیش نبودیم. نگاه کن

!کامبیز: همه جا رو بستن، هیچ راهی نمونده

!یه راه مونده

به محضِ اینکه بُمب منفجر بشه می‌تونیم فرار کنیم

!به بچه‌ها بگو آماده باشن

منیژه: نباید تو آخرین عملیاتمون شکست بخوریم

!ای بابا

این یعنی چی می‌گی آخرین عملیاتمون؟

!افسر: چی شده؟ یهو این‌ها ساکت شدن

!مأمور: نمی‌دونم قربان

رضا: بیا، این رو بگیر

(صدای تایمرِ بُمب)

رضا: لا اِله اِلا الله

اِ! آقا رضا! بجنبین !این داره منفجر می‌شه

رضا: خیله‌خب حالا بذار ببینم اول بیرون چه خبره؟

!اِ

!رضا: آخ !الهام: آی

رضا: تیراندازیه

(صدای موسیقی)

تو چرا می‌خندی تو این موقعیت؟

یه لحظه برادرم رو دیدم

فکر کنم رامین اومده دنبالمون

!رضا: این رامین وِل‌کنِ ما نیست

آقا مگه کَشکِه؟ یه بُمبه دیگه، می‌اندازیم بِرِه دیگه

رضا: بیا، بده به من

وای بُمب! آقا رضا، بُمب! بِجُنبین !این رو بگیرین از من

!رضا: برو عقب وایسا! برو

!رضا: آی

!رضا: آی! آی !الهام: آی! آقا رضا

!رضا: آی الهام: اِ... آقا رضا، چی شدین؟

!رضا: آی! آی !الهام: اِ! اِ! چی شدی آقا رضا، آقا رضا، آی

!رضا: هوف! وای! آی

!ای وای! دستتون تیر خورده

رضا: آره

رضا: دستم، دستم تیر خورده

ای بابا این چی شد؟

!الهام: اوه! اوه! اوه رضا: اِه

رضا: این چرا الان گیر کرد؟ الهام: چیکار کنیم حالا؟

!رضا: وای! وای الهام: آقا رضا نرین بالا نرین بالا، ترکِش می‌خورین

رضا: چی‌چی رو ترکِش می خورین؟ اینجاست

الهام: اینجاست؟

!اِ... بُمب اینجاست که آقا رضا

حالا چیکار کنیم؟

!رضا: نمی‌تونم، نمی‌تونم

...حالا یه کاری کنین، یه‌جوری

اَزش... خلاص شیم

بسوزونمش؟

!رضا: خدایا، نجاتمون بِدِه

!الهام خطاب به خودش: الهام! تو می‌تونی رضا: چی؟

(صدای موسیقی)

!الهام: اَه !رضا: آی

صدای رضا بود

این صدای رضا بود

!رضا

!افسر: زهرمار! گروگان رو کُشتن! اَمونش نده !منصور فریادزنان: رضا

!منصور فریادزنان: رضا، رضا

!منصور فریادزنان: رضا، رضا

!آی

!نزن! می‌گم نزن بابا این پا رو داغون کردی

رضا: این پا الهام: ببخشید، معذرت می‌خوام

اشتباهی زدم تو اون پا

خب شما پاتون رو بدین این کنار الان می‌زنم تو این یکی

!وای! وای

!الهام: آی !رضا: وای! وای

!رضا: آخ! آخ درست شد، درست شد

!رضا: آی! آی

!رضا: آی! آی

(صدای تیراندازی و ناله‌های رضا)

(صدای تایمر بُمب)

!سرت رو بدزد

(صدای تایمرِ بُمب)

!دایی

!جبار: اِ

(صدای شلیکِ گلوله)

روحانی: اِ! برادر صادق 100 بار گفتم این رو بذار رو ضامن

صادق: چشم روحانی: لا اِله اِلا الله

روحانی: ببخشید، این نیروهای ما یه کم نابلدن ...افسر: نه حاج آقا

اتفاقاً حضورِ شما باعث شد که ما بتونیم دورشون بزنیم

مأمور: قربان، این کیف تو صحنه‌ی جُرم پیدا شده

افسر: باید اطلاعاتِ مهمی تو این کیف باشه که این همه‌ براش جنگیدن

روحانی: انشالله هر چی خیره اتفاق بیُفته افسر: انشالله، بفرمایید

منصور: آقا، آقا این پا هم مالِ این آقاست ...این پا رو رضا: بِدِه، بِدِه

منصور: پا هم بِبَر آقا، این پا رو می‌تونم به شما بدم؟

بیا، خودت نگه می‌داری؟ بیا، خودت نگه دار

سوییچ [رو] هم می‌برم

...منصور: چقدر مادّی هستی، دایی جان

این با یه رنگ و پولیش* در میاد دیگه (مایعی برای جَلا دادن رنگ ماشین)

منصور: چرا غصه می‌خوری؟ می‌خوای چیز کنیم؟ !کامران: لا اِله اِلا الله

منصور: سرِ باتری‌ها‌ رو در بیاریم !باتری خالی نکنه یه وقت

خوب شد ها ولی کُروک* هم شد (ماشین با سقفِ جَمع‌شونده)

...باد هم می خوره فقط

منصور: یه کم داغه کامران: برو سرِ کارِت

کامران: برو، اعصاب ندارم !برو گم شو

منصور: سوییچ رو رضا داد بِدَم خدمتِ شما

پنکه هم دیگه احتیاج نیست چون باد می‌خوره دیگه

کامران: فقط یک چیزی، دایی جان منصور: جونَم

ما فقط نگرانِ مامان‌خانمی شما هستم می‌دونی؟

منصور: مادرِ من؟ کامران: آها

منصور: چه ربطی به این ماجرا داره؟

راستش اینکه از خدا پنهون نیستش از شما هم پنهون نباشه

ما و مامان‌خانمی شما یک چند وقتیه که

با همدیگه چیز رفتیم یعنی مَحْرم رفتیم

کامران: اینه که ما این ماشین رو پشتِ قَبالِه‌ی [ازدواج] ایشون انداختیم

خلاصه خیرش رو ببینی دیگه چهار چرخش برات بچرخه

نیست که کُروک هم رفته ...اِسپُرت هم هست

!بهت هم خیلی میاد بابا جان

!کامران: بیا

!پنکه‌اش هم مالِ خودت

با مادرِ مَن؟

منصور: سرکار، خیلی لطف کردی ها! دمت گرم

منصور: من این رفیقم رو باید حتماً می‌دیدمِش کمالی: مطمئنی همین‌جاست؟

ناصر: خیر، کاغذ زده منصور: چون ما رفاقتمون اینجوری هم نیست، می‌دونی؟

(صدای بحث کمالی و ناصر) مأمور: خیلی خب بابا

ناصر: شما نمی‌فهمین، می‌فهمیدی انقدر سوال نمی‌کردین کمالی: ای بابا، بیا این‌وَر

منصور: آقا، سلام علیکم، سلام، سلام ناصر: سلام کمالی: سلام، سلام

منصور: ببخشید ببخشید، معذرت می‌خوام

کمالی: چی شده؟ منصور: شما از آسایشگاهِ جانبازانِ شهید عباسی اومدین؟

کمالی: بله منصور: خب برای دیدنِ آقا رضا اومدین؟

کمالی: بله منصور: خب من دوستِ آقا رضام، منصورم

اِ! پس اگه دوستِ آقا رضا هستی چرا دستبند دستتونه؟

نه، این... چیزه... این یه سوءتفاهمه فُرمالیته‌ست یعنی حل می‌شه

سرکار در جریانَن

معذرت می‌خوام، ببخشید

شما خانمِ کمالی هستین؟

دختر: نه منصور: نیستین شما خانمِ کمالی؟

دختر: نه، من نیستم

!اِ، خب، حتماً خب شما خانمِ کمالی هستین

نه، من کمالی نیستم

شما هم نیستین؟

منصور: خدایا! یه چیزِ دیگه گفته بود به من

منصور: ببخشید نکنه شما خانمِ کمالی هستین؟ کمالی: بله

منصور: شما هستین؟

!بله، کمالی منم آقا رضا خیلی از من تعریف کرده؟

منصور: شما خانمِ کمالی هستین؟ کمالی: بله، چی شده؟

کمالی: چی شده؟ !منصور: سرکار، بریم

کمالی: چی شده؟ منصور: بریم آقا، نمی‌خوام قیافه‌اش رو ببینم افسر: مگه نمی‌خواستی رضا رو ببینی؟

منصور: نمی‌خوام این ریخت و قیافه‌اش ر‌‌و ببینم

منصور: خانم ببخشید، معذرت می‌خوام مزاحم شدم !کمالی: اِی بابا

کمالی: انقدر بَدَم میاد از این مردها! بیا بریم !منصور: آقا، منِ بازداشتی‌‌ام باید بازداشتگاه باشم دیگه

دو تا ماشین بودیم، با هم راه افتادیم

!پس این ناصر و خانم کمالی کجا موندن پس

یه بار هم که از شرِ اون خلاص شدیم اون‌وقت تو ناراحتی؟

!هر جا ناصر باشه، خرابکاریه دیگه

!بر اون سَقِ سیاهِت لعنت

سعید: ناصر حمید: ناصر، این‌وَر

حمید: این‌وَریم

ناصر: سلام

یه دونه شما، تو نرفتین؟

داداش، ما که بدونِ شما جایی نمی‌ریم

سعید: داداش، ما بدونِ شما جایی نمی‌ریم !حمید: بابا... چیکار می‌کنی! حمیدم دیگه

!من ممنونم، واقعاً شرمنده‌ام می‌کنین

سعید: حالا شما چرا انقدر دیر کردی؟

ناصر: من دیر نکردم، راننده یه تا خروجی بلد نبود، من راهنماییش کردم

حمید: خیله‌خُب بابا، خیله‌خُب !فهمیدیم تا تهش فهمیدیم چی شد

!ناصر: من حرفم خب تموم نشده مجید: باشه بابا، تهش رو فهمیدیم حمید: ولی ما فهمیدیم

حمید: این در رو چرا باز نمی‌کنه؟

...مجید: دکتر داره ویزیتش می‌کنه

وقتی بیاد بیرون، ما می‌ریم تو

دو تا دره، خانمِ عباسی داخله

ناصر: واقعاً؟

مجید: داره چی می‌گه؟ !ناصر: خدای من

جانباز: چی گفت؟ ...ناصر: می‌گه حالا دکترش که حرفی نیست

خانمِ عباسی تو اتاقه

جانبازها با هم: آخ، آخ ناصر: من نمی‌رم دیگه

مجید: برو، برو، بیا اینجا ناصر: نه، تو هم نمی‌رم من، خانمِ عباسی هست

مجید: اینجا بیرونه، اینجا بیرونه ناصر: نمی‌رم اصلاً

الهام: به نظرِ شما چقدر طول می‌کشه تا دستشون بهتر بشه؟

دکتر: اون چیزی نیست! 2-3 هفته

نگرانی اصلی ما پاشونه

که بر اثرِ ضرباتِ جسمِ سخت از پنج نقطه شکستگی داره

اون حداقل چهار ماه طول می‌کشه تا خوب بشه

البته با فیزیوتراپی‌های منظم

اِ... بِ... ببخشید

می‌شه ازتون خواهش کنم این نکته رو به خودشون نگین؟

چون روی پاشون یه کم حساسن

دکتر: باشه خانم، حرفی نیست. فعلاً

خیلی ممنون

رضا: همم... خدایا

!خدایا، من‌ رو ببخش

من به اون دختر دروغ گفتم

دروغ گفتم

رضا: منظورم الهام خانمه

بهش دروغ گفتم

تو کی هستی؟

!برو، برو، دور شو

!دور شو! دور شو

!دور شو

الهام: آقا رضا؟ رضا: سلام

الهام: سلام رضا: شما کِی اومدین؟

الهام: تازه رسیدم رضا: خدا رو شکر

الهام: دستتون بهتره؟

...دستم خوبه، ولی پام پام داره من رو می‌کشه

رضا: می‌شه بگین بهم مُسَکِن بزنن؟

رضا: ممنون الهام: بله

آقا رضا ببخشید، من قبلش می‌تونم یه سوالی از شما بپرسم؟

بفرمایین

اِ... شما که برای یه نیّتِ دیگه‌ای به من نزدیک شده بودین

چرا برای نجاتِ جونم اومدین؟

...خب خدا وکیلی اولش یه نیتِ دیگه بود

ولی بعد جدی شد

خیلی جدی شد

!خدایا

...کاش یه جانبازِ واقعی بودم

تا می‌تونستم شانسم رو امتحان کنم

!آخ! حیف، حیف

...خب به نظرم با این زخم‌هایی که شما خوردین

با ارفاق می‌شه شما رو جانباز حساب کرد

رضا: جانِ من؟ الهام: بله

...رضا: خب پس یه سوالی

...رضا: ببینین من چون باید اگه پا پیش بذارم

رضا: باید از پدر جان اجازه بگیرم الهام: اوهوم

به نظرت ایشون هم من رو به عنوانِ یه جانباز قبول دارن؟

ایشون به شدت تحتِ تأثیرِ شجاعتِ شمان

!رضا: آخ !الهام: گفت بهتون بگم همه چی رو با شما شریکه

رضا: همه چیز رو؟ !الهام: همه چی

همه‌ی اموال؟

نه، ثوابِ همه‌ی کارهایی که کردن

مگه ثواب هم می‌کنن؟

...بله، ببینین پدرِ من نذر کرده بود

...من اگه از این مَهلَکِه جونِ سالم به در ببرم

...الهام: همه‌ی اموال رضا: می‌دونم

الهام: دار و ندارش رو ...همه چیزشون رو

صرفِ امورِ خیریه می‌کنه

رضا: خیریه؟

الهام: بله، امروز توسطِ وکیلشون انجام شد

!رضا: خاک بر سرِ من

چرا؟

خاک بر سرِ من که نبودم اون لحظه‌ی باشکوه رو ببینم

واقعاً خاک تو سرِ من

!ای خاک بر سرم! خاک

آقا رضا، می‌دونین‌ من فکر می‌کنم شما خیلی آدمِ خوش‌شانسی هستین

رضا: چرا؟

...خب چون تو یه روز هم جانباز شدین

...هم توی ثواب‌های پدرم شریک شدین

هم به هر حال جوابِ من ...بابتِ این ماجرای ازدواج

!نه، نه، نه خواهش می‌کنم

!دیگه وارد این مقوله‌ها نشین !خواهش می‌کنم

چِـ... چِـ... چرا؟

...من اصلاً لیاقتِ جانبازی ندارم

لیاقتِ شما رو هم ندارم من باید برم

!رضا: آی! آقا

!رضا: پام! پام! پام !الهام: معذرت می‌خوام! معذرت می‌خوام

اما به نظرم اونی که باید راجع به این موضوع فکر کنه منم، نه شما. بخوابین

!شما جوگیر شدین !من به شما دروغ گفتم

اومدم محلِ کارِتون صحنه‌سازی کردم

با اموالِ دزدی سرتون کلاه گذاشتم

!کاری کردم شما رو گروگان بگیرن

بُمب نزدیکتون بستن، نزدیک بوده منفجر بشه این‌ها مسئله‌ای نیست؟

!رضا: اِ

خب همه‌ی آدم‌ها اوایلِ زندگیشون دچارِ مشکلاتِ این‌شِکلی می‌شن

می‌دونین به خاطرِ این کارها من رو می‌اندازن زندان؟

!حداقل 10 سال

الهام: می‌دونم !رضا: شاید هم بیشتر

الهام: تخفیف می‌خورین رضا: برای چی باید تخفیف بدن؟ من چیکار کردم؟

!برای این همه کارِ خوبی که کردین مثلِ یه چشم به هم زدن تموم می‌شه می‌ره

چی تموم می‌شه می‌ره؟

!و اما مسئله‌ی اصلی! بیا

!خانم، من هنوز اصلاح نشدم. کجه

الهام: چی؟ رضا: دستم، دستم کجه

یعنی چی؟

یعنی چی چیه؟

رضا: ببینید این رو من از دکتر کَف رفتم موقعی که بیهوش بودم

!این با من

این چی؟ این هم از جیبش زدم

الهام: خودم دُرُستت می‌کنم !رضا: وای

همه‌ش دنبالِ بهانه می‌گردی

!جوابِ من یه کلمه‌ست دیگه

بگو دیگه می‌خوای با من ازدواج کنی یا نه؟

!اوم... آره ولی... غافلگیر شدم به خدا خیلی غافلگیر شدم

یعنی باید بهش فکر کنم !خیلی فکر کنم

گفتم که

...اونی که در موردِ این مسئله فکر می‌کنه

!منم! نه تو

(صدای قورت دادن آبِ دهان)

بله

(فیلم ادامه دارد)

(صدای موسیقی)

!رضا: اوخ! اوخ اَه، چیزی نشد

منصور: اِ؟

!بسته‌س که

هوم... یه مقدار بمونیم

منصور: نگران نباشین

مأمور: واسه چی اینجا وایسادین؟ ...منصور: اِ

(صدای خنده‌ی منصور)

مأمور: نبر؟ نبر رو من گفتم؟

مأمور: برای چی می‌خندی؟

اوپ‌دیس، اوپ‌دیس، اوپ‌دیس

عین دیوونه‌ها می‌افتن به جونِ هم

حداقل برای همسایه‌ها صدا رو کم کنین

!می‌گم چسب بزن به اون دست

می‌گه با چه امیدی دست بزنم... دست... چسب بزنم به دستم

!من خودم ماشین دارم !این خدمت شما

!من خودم ماشین دارم !اینم خدمت شما

(صدای موسیقی)

...دست‌تنها که نمی‌شه... یه جا

شمایین؟

کامران: واقعاً مامانِ خوبی... ببخشید

!واقعاً مامانِ خوبی داری

خیلی مادرِ خوبی داری

!واقعاً قدرش رو بدون

!منصور: این نظر لطف شماست ها

قسمت نشد عروسی برین؟ ...عروس

مال منه

اینم مال منه ...اینا، هر چی افتاد از این به بعد

الهام: انقدر شرمنده‌‌شون کردین که ...حتی یه مورد

بوی سیگار... اَ... پَ... تِ، ببخشید رضا: هوم؟

رضا: واقعاً آقا جواد دیگه نمیان؟

خیر

رضا: آقا جواد واقعاً اینجا نمیان دیگه؟

خیر

رضا: دارین جواد؟

رضا: آقا جواد دیگه نمیان؟ نه؟

جواد نداریم آقا عذرخواهی می‌کنم

!اوه، آقا بس کن دیگه

...عین طوطی داره زِر زِر

هان؟

منصور: بیا این رو بزنم رضا: ول کن! نیاز به هماهنگی بود؟

رضا: چی شد؟ آخ، آخ، زدم؟

رضا: ببخشید منصور: به تو کاری نداشت، دستِ خودم خورد

...غلام: یه مشت مأمورِ لباسِ شخصی

مأمورِ لباسِ شخصی ریختن اینجا

منصور: نداریم رضا: نداریم، نمی‌شه

...با نظرِ آقا کریم

ببخشید

شما خانمِ کمالی نیستین؟

(صدای موسیقی)