Original subtitles

มีคนอยู่สองประเภท ที่เป็นตำนานกีฬา

หนึ่งก็คือผู้พลิกเกม

ผู้เล่นที่เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ และความสามารถ

และยังมีทักษะเฉพาะตัว ที่โดดเด่นไม่เหมือนใคร

อีกประเภทก็คือผู้นำ

กัปตันที่ไม่กลัวใคร

นักสู้ผู้กล้า

ที่นำทีมด้วยการทำเป็นตัวอย่าง

กัดฟันสู้ไม่ถอย

และเป็นแรงบันดาลใจ ให้ทีมก้าวไปอีกขึ้น

แต่ที่หายากที่สุด

ก็คือวีรบุรุษ ที่สามารถทำได้ทั้งสองอย่าง

เป็นทั้งผู้พลิกเกมและผู้นำ

นักสู้ กัปตันทีม

ตำนาน

อย่างไบรอัน ร็อบสัน

ร็อบโบ

ต้องเข้า! แล้วก็เข้าจริงๆ!

ร็อบสัน!

เขาเป็นฮีโร่ของผม และผมก็เคารพเขามาก

มาแล้ว! ไบรอัน ร็อบสัน!

เขาเป็นดาวเด่น

เด่นมากเลยล่ะ

เอาแล้ว ร็อบสัน...เข้าไปแล้ว!

ทูตระดับนานาชาติของแมนยู เท่านี้ก็บอกได้แล้ว

เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่น ที่ผมเอาเป็นแบบอย่าง

ร็อบสัน

ถ้าคุณจะต้องลงแข่งกับ ใครสักคนหนึ่ง

ทุกคนจะต้องเลือก ไบรอัน ร็อบสัน

ไบรอัน เขาเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยม

ของแมนยูนานหลายปี

ร็อบสันใจร้อนแล้วครับ

เข้าไปแบบสวยๆ เลย!

ไบรอัน ร็อบสัน เกิดเมื่อ 11 มกราคม 1957

ในดินแดนของคนรักฟุตบอล ตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ

และที่นี่เอง เซนต์เจมส์พาร์ก

บ้านของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด

ที่ไบรอันได้มาชม ฟุตบอลสดๆ นัดแรกในชีวิต

มีสุดสัปดาห์หนึ่ง พ่อของผมอยู่บ้าน

ตอนนั้นผมอายุได้สัก เจ็ดหรือแปดขวบ

แล้วพ่อก็เลยคิดว่า น่าจะพาผมไป

ดูนิวคาสเซิลเล่น

เขาชอบไปก่อนบอลเริ่ม ประมาณหนึ่งชั่วโมง

พ่อจะให้ผมขึ้นไปนั่ง บนรั้วกั้น

พร้อมโบฟริลกระปุกหนึ่ง แล้วก็ให้เงินหกเพนนี

เพื่อให้ผมไปซื้อถั่วมากิน

แล้วพ่อก็จะเดินข้ามไปอีกฝั่ง อยู่สักชั่วโมงหนึ่ง

แล้วพอกำลังจะเริ่มเตะ

พ่อก็จะกลับมาแล้วตะโกนเรียกผม

เพื่อให้แน่ใจว่าผมยังอยู่ดี

ผมชอบมากเลยล่ะครับ

สมัยนั้นมีคนไปดูนิวคาสเซิล ประมาณ 60,000 ได้

ผมชอบจริงๆ ในช่วงเวลานั้น

ที่ได้ไปดูบอลกับพ่อ

แต่หลังจากนั้นพ่อก็ เริ่มอนุญาตให้ผม

ไปที่ลีเซสเอนด์กับเพื่อน

ซึ่งมันต่างจากวิงแพดด็อกมาก

ที่ลีเซสเอนด์นั้นเต็มไปด้วย ชีวิตชีวาและ

นั่นแหละครับ ทั้งร้องเพลงและต่างๆ

เมื่อพ่อพาผมกลับไปอีก

ผมก็จะไปวิงแพดด็อกกับเขา

แล้วผมก็ต้องนิ่งเหมือนเดิม

ช่วงปี 69 เราชนะ แฟร์คัพ

ผมกับพ่อได้ไปดูแข่ง นัดนั้นด้วย

บ๊อบบี้ มอนเคอร์มีบทบาท สำคัญมากกับทีม

ส่วนวิน เดวีส์ก็ทำให้ คู่แข่งยุโรปตื่นตกใจ

เพราะเขาเก่งมาก กับการเล่นกลางอากาศ

ค่ำวันนั้นเป็นค่ำที่ยอดเยี่ยม ที่สุดในชีวิตผมเลยก็ว่าได้

ที่เซนต์เจมส์พาร์ก

เมื่อเราชนะนัดนั้น 3 ต่อ 0

แล้วเราก็ก้าวไปคว้าถ้วย ได้สำเร็จ

ผมก็วาดฝันไว้ว่าอยากจะ เป็นนักฟุตบอลอาชีพ

ผมเคยไปลงคัดตัวหลายครั้งอยู่

ตอนนั้นผมเล่นให้ทีมโรงเรียน ตอนอายุ 12

มันตลกมากเพราะสุดสัปดาห์นั้น พ่อผมก็อยู่ที่บ้านด้วย

พ่อก็เลยมาดูผมแข่งพร้อมกับแม่

เรากลับไปบ้าน แล้วก็มีคนมากดกริ่ง

ผมก็เลยไปเปิดประตู

แล้วก็ปรากฏว่าเป็น แมวมองจากเบิร์นลี

เขาคุยกับพ่อแม่ผม

แล้วบอกว่าอยากให้ผม ลองไปเล่นสักหนึ่งอาทิตย์

ที่เบิร์นลีย์

พอผมได้ไปลองเล่น ตอนอายุ 13

ผมก็รู้สึกว่า "ผมก้าวขา เข้ามาได้แล้วข้างหนึ่ง

ถ้าผมพยายามอย่างเต็มที่

บางทีผมก็อาจจะมีโอกาส ได้เป็นนักฟุตบอลจริงๆ"

ตอนที่ผมไปเวสต์บรอม

พวกเขาดูแลผมอย่างดีมาก

ช่วงสัปดาห์ที่ผมอยู่ที่สโมสร

ผมประทับใจมากครับ

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็เถอะ แต่มันก็รู้สึกดีกว่าหน่อยๆ

ดังนั้นถึงแม้ว่า

ผมอยากจะเล่นให้นิวคาสเซิล

ในสักวันหนึ่ง

แต่เวสต์บรอมก็ถูกใจผมจริงๆ

ผมก็เลยเลือกไปที่นั่น

ดังนั้นในฤดูร้อนปี 1972

ไบรอัน ร็อบสันในวัย 15 ปี

จึงเดินทางไปยังเวสต์มิดแลนส์ เพื่อเริ่มต้นชีวิตนักฟุตบอลฝึกหัด

กับเวสต์บรอมมิชอัลเบียน

ครั้งแรกที่ไปถึงเบอร์มิงแฮม

พ่อของเขาบอกผมว่า "นายจะ ช่วยดูเขาได้ไหม"

ผมก็ตอบว่า "ได้สิ ไม่มีปัญหาเลย"

ผมต้องดูแลเขาเป็นอย่างดีอยู่แล้ว

ฟุตบอลเป็นวงการ ที่ไร้ความปราณี

ไม่ใช่ทุกคนที่จะเริ่มจาก 15 แล้ว ก้าวไปเป็นกัปตันทีมชาติอังกฤษได้

ด้วยอายุแค่ 15 แต่ต้องไปอยู่ไกลบ้าน

มันเป็นเรื่องใหญ่เอาการ

ฉันไม่ได้กังวลเท่าไหร่หรอกค่ะ แค่คิดถึงเขามากกว่า

เรามักจะไปที่เวสต์บรอม ด้วยกันเสมอ

เรามักจะไปเยี่ยมเขาด้วยกัน ช่วงสุดสัปดาห์

ทั้งผม แม่ แล้วก็พ่อ

ใช่ค่ะ ฉันเคยรอเขากลับบ้าน ช่วงสุดสัปดาห์

ถอดกางเกงยีนส์เขาออก แล้วก็จะเอามาใส่แทน

เพราะว่ามันแพงกว่า กางเกงของฉัน

ผมตื่นเต้นมาก ที่จะได้ไปอยู่ไกลบ้าน

ผมเคยไปที่นั่นหกอาทิตย์

ช่วงฤดูร้อนก่อนหน้านั้น

แล้วพวกเขาก็ปฏิบัติกับผม เหมือนเป็นนักบอลฝึกหัด

และผมคิดว่านั้นทำให้ผม รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

และเขาก็เล่นให้กับอัลเบียน

ที่สนามฝึกหัดของสโมสร

ที่อยู่ไม่ไกลจากเวสต์บรอมมิช

ผมไปดูเกือบทุกนัดที่เขาเล่น เพราะผมคิดว่า

เขาต้องการกำลังใจ เพราะเพิ่งย้ายมาที่นี่

คนที่นั่นดีมากเลยครับ

พวกเขาดูแลเขา เป็นอย่างดีมากจริงๆ

ทำให้เขาบึกบึนขึ้นด้วย เพราะก่อนหน้านี้

เขาผอมมากๆ ตอนที่ยังเด็กกว่านี้

พวกนั้นคิดว่าร่างกายของเขา ยังไม่ใหญ่พอ

เพราะว่ายิ่งตัวใหญ่ก็จะ เอาชนะพวกตัวเล็กได้เสมอ

ทางสโมสรให้เขากินแต่

เนื้อสเต็กและเบียร์กินเนส

ผมคิดว่าเขาเลิกกินสเต็ก

แต่ยังชอบดื่มกินเนสอยู่นะ

ผมจำได้เลยว่าตอนนั้น ทางเวสต์บรอมตื่นเต้นกันใหญ่

กับผู้เล่นอายุน้อยคนนี้ ที่ชื่อไบรอัน ร็อบสัน

และการที่ดอน ฮาว เปิดโอกาส

ให้เขาเข้าร่วมทีมครั้งแรก และได้เซ็นสัญญาอาชีพครั้งแรก

ก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาคิดไม่ผิด

ผมได้ข้อเสนอ 75 ปอนด์ต่อสัปดาห์

ในฐานะผู้เล่นอาชีพ

ดังนั้นสิ่งแรกที่ผมทำ หลังเดินออกมาจากสำนักงาน

ก็คือไปที่ธนาคาร แล้วเปิดบัญชี

จากนั้นก็โทรไปบอกแม่

ตื่นเต้นยกใหญ่แล้วบอกแม่ว่า

"ดูเหมือนว่าผมจะไม่ต้อง ยืมเงินจากพ่อกับแม่

อีกต่อไปแล้วครับ"

แน่นอนผมจำได้ดีว่า ไบรอันขาหัก

สามครั้งในช่วงเจ็ดหรือแปดเดือน ได้เลยล่ะครับ

ผมขาหักครั้งแรกตอน 19

หลังจากนั้นก็แค่

อีก 15 หรือ 20 สัปดาห์ ช่วงก่อนที่ผมจะกลับมา

ผมก็ขาหักอีก ตอนนั้นก็ยังอายุ 19

แต่ที่หักแล้วแย่ที่สุด คือที่ข้อเท้า

เพราะมันกลายเป็นปัญหากวนใจ

ไปตลอดอาชีพการเล่นของผม

ตอนนั้นเป็นช่วงที่ยากลำบาก สำหรับผมมาก

ผมไม่ได้เล่นฟุตบอลเลย ประมาณสองปีได้

อย่างไรก็ดี มันได้แสดง ให้เห็นถึงความมุ่งมั่น

ของผู้ชายคนนี้ว่า เขาจะไม่ยอม

ให้การที่ขาหักสามครั้ง ในฤดูกาลเดียว

มาหยุดยั้งการก้าวไปเป็น นักฟุตบอลระดับโลกได้

คนที่มาจากตะวันออกเฉียงเหนือ ของอังกฤษนั้น

เป็นคนที่มีความอดทนอดกลั้น มากเป็นพิเศษ

และมีจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้

และเขาเองก็มีสิ่งนั้น

อยู่ในตัวด้วยเช่นกัน

นั่นถือเป็นช่วงเวลา ที่เงียบเหงาที่สุดของเขาเลย

และทุกคืนวันเสาร์ สมัยนั้นเบอร์มิงแฮมครึกครึ้นมาก

มีคลับเต็มไปหมด

มีที่เล่นดนตรีสดให้เลือกมากมาย

เราก็เลยพาเขาไปเปิดหูเปิดตา

คืนหนึ่งในเบอร์มิงแฮมนี้เอง

หญิงสาวชาวเมืองนี้คนหนึ่ง ที่มาฉลองวันเกิดครบ 21 ปี

ก็เตะตาไบรอันเข้าอย่างจัง

ตอนที่ผมเดินเข้าไปในผับ

ผมเห็นสาวๆ กลุ่มนี้ อยู่แถวๆ บาร์

วันนั้นเป็นงานฉลองวันเกิด 21 ปี ของเดนีส

ซึ่งผมได้รู้ ตอนที่เดินไปที่บาร์

เขาพูดกับเพื่อนของฉัน

ชื่อพีทที่อยู่ตรงนั้นว่า

"โอ้โห ฉลองอะไรกันครับ"

แล้วพีทก็ตอบว่า "อ๋อ ครั้งที่ 21 ของเดนีสน่ะ"

แล้วเขาก็ตอบว่า "แย่จัง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม"

ผมคิดว่าผมบอกเธอว่า "คุณตัวหอมจังเลย

ขอผมเลี้ยงเครื่องดื่มคุณได้ไหม"

ผมแปลกใจเหมือนกัน ที่เธอไม่ตอบว่า "ไม่ล่ะ"

ฉันคิดว่าเขาก็ดูน่ารักหน่อยๆ

แต่ตอนนั้นฉันไม่รู้หรอกค่ะ ว่าเขาเป็นนักฟุตบอล

แต่ฉันว่าตอนนั้นเขายังไม่ได้ เล่นให้ทีมหลักตอนที่เราเจอกัน

ที่จริงแล้วฉันว่า

เขามีลงแข่งหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น หรืออะไรนี่แหละ

แล้วเราก็เลยได้คุยกัน นั่นคือครั้งแรกที่เราพบกัน

ค่ะ พ่อแม่ฉันชอบเขามากทันที

แม่ฉันหันมาแล้วบอกว่า

"เขาก็ดูดีนะลูก แต่ถ้าเขามีงานดีๆ ทำละก็..."

ถึงแม้ไบรอันจะได้ ลงแข่งกับทีมหลักเป็นครั้งแรก

ในเดือนเมษา ปี 75

แต่ก็ต้องรอจนกระทั่ง รอน แอตกินสัน

มาคุมเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ในเดือนมกราคม ปี 1978

โชคชะตาในสนามของเขา จึงเริ่มพลิกผัน

ครั้งแรกที่ผมได้ยินเกี่ยวกับ ไบรอัน ร็อบสัน

ตอนนั้นผมชอบไปเล่นสคอวช

กับผู้ชายคนหนึ่งในเคตเตอริง ชื่อเคน เบอร์ตัน

ที่จริงเคน เบอร์ตันเป็นโค้ช ของสมาคมฟุตบอล

ทีมชาติอังกฤษอายุต่ำกว่า 18

เขามักจะเล่าให้ผมฟัง เกี่ยวกับเด็กๆ ที่มีแววดี

อย่างเรย์ วิลกินส์ที่เชลซี

เขาพูดถึงเกลนน์ ฮอดเดิล

แล้วเขาก็บอกว่า "แต่มีหนุ่มคนหนึ่ง ชื่อไบรอัน ร็อบสัน

เขาจะต้องเป็นผู้เล่น ที่ดีมากคนหนึ่งแน่ๆ"

ครับ และในปี 1975

ผมได้ไปมินิเวิลด์คัพ ที่สวิตเซอร์แลนด์

ซึ่งพวกเราก็เอาชนะมาได้

ผมได้เล่นกับนักบอลเก่งๆ มากมาย

เรย์ วิลกินส์,​ เกลนน์ ฮอดเดิล อลัน เคอร์บิชลีย์,​ ปีเตอร์ บาร์นส์

การได้รับใช้ชาติ

ไม่ว่าจะไหนระดับไหนก็ตาม

มันทำให้ความมั่นใจของผม เพิ่มขึ้นมากทีเดียว

และการเปลี่ยนแแปลงครั้งสำคัญ ของทีมตัวจริง

โดยแอตกินสันก็ทำให้ไบรอัน และเพื่อนร่วมทีมอีกสองคน

กลายเป็นตัวจริงแบบขาประจำ

ก่อนหน้านี้ลอรี คันนิงแฮม ที่ได้แต่นั่งขอบสนาม

ได้กลับมาลงเล่น

แบรนดอน แบตสันที่ผมเพิ่ง พามาร่วมสโมสรก็ได้ลง

ครับ ผมเป็นคนแรก ที่เซ็นสัญญากับรอน

ผมจากแคมบริดจ์ ยูไนเต็ด เซ็นสัญญาวันพฤหัสบดี

แล้วก็ได้เจอกับผู้เล่นคนสองคน

ผมถามคนหนึ่งว่า "นั่นใครครับ"

เขาตอบว่า "ไบรอัน ร็อบสัน"

ผมจำได้ว่าผมไม่ได้ พููดอะไรกับเขาเท่าไหร่

นั่นคือสิ่งแรกที่ ผมจำได้เกี่ยวกับเขา

เขาเป็นคนเงียบมากเลย

อยู่กับอลิสแตร์ บราวน์

แล้วก็ร็อบสัน

เข้าไปแล้ว!

ไบรอัน ร็อบสันยิงเข้าไปแล้ว!

ผมต้องพิสูจน์ตัวเองอย่างมาก

ตอนที่มาถึงเวสต์บรอม

เพราะอย่างที่คุณรู้ ผมต้องลงเล่น

กับนักฟุตบอลชื่อดัง

นักฟุตบอลรุ่นใหม่ที่กำลัง สร้างชื่ออย่างป็อบ

ชื่อเล่นของเขาคือ "ป็อบ"

ไบรอัน ร็อบสัน "ป็อบ"

ที่นิวคาสเซิล

มีผู้เล่นคนหนึ่ง ชื่อไบรอัน ร็อบสัน

ที่มาจากตะวันออกเฉียงเหนือ

และเขามีชื่อเล่นว่า "ป็อบ"

เมื่อผมย้ายไปอยู่เวสต์บรอม

ทุกคนเลยพากันเรียกผมว่า "ป็อบ"

เพราะผมชื่อไบรอัน ร็อบสัน

ผมชอบให้เรียก "ร็อบ" หรือ "แร็บ" มากกว่า "ป็อป" นะครับ

ฟังแล้วเหมือนผมแก่มาก

ทุกครั้งที่คนอื่นเรียกผมแบบนั้น

แต่สำหรับป็อบแล้ว

คุณเห็นได้เลยว่าเขาเป็นคนที่

จะเก่งขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งขึ้นไปอีก

ครับ ผมคิดว่ามันเห็นได้ชัดเจน ตั้งแต่แรกๆ เลย

ว่าเขาฝีมือดีแค่ไหน

เขาทำได้ทุกอย่าง

เขามีทักษะทางกีฬาที่ยอดเยี่ยมมาก

เล่นแบบบ็อกซ์ทูบ็อกซ์ก็ดี ผ่านบอลก็เยี่ยม

เขาเล่นแบบดุดันมาก ทำประตููก็เก่ง

เขามีพลังเหลือล้นเลยล่ะ

ผมว่าในฐานะกองกลางบ็อกซ์ทูบ็อกซ์

เขาเก่งไม่แพ้ใครเท่าที่ผมเคยเห็นมา

พอดูไปสักพักก็จะรู้สึกว่า "เจ้าหมอนี่แววดีจริงๆ"

คุณเห็นได้เลย

เมื่อคุณได้เห็นไบรอัน ร็อบสัน อยู่มิดฟิลด์จริงๆ

คุณจะรู้สึกได้เลยว่า "ไม่มีอะไรเหมาะไปกว่านี้แล้ว"

ตวัดได้สวย

เข้าไปแล้วครับ!

คนข้างหลังที่มาได้จังหวะ

ฝีมือร็อบสัน

ผมลงเล่นสี่หรือห้านัดสุดท้าย

เราได้ไปยุโรป

ในทริปจบฤดูกาล เราไปสเปน พากันไปตีกอล์ฟ

ดื่มเฮฮากับเพื่อนๆ จากนั้นก็เตรียมรับพรีซีซัน

ปกติเราจะได้ไปสักแห่ง ที่มีแดดดีๆ

อย่างอาลิกันเต หรือโปรตุเกส

มายอร์กา มาร์เบลลา หรืออะไรทำนองนั้น

จีนไงคะ

อ้อ

เวสต์บรอมปิดซีซันปี 1978

ด้วยการไปทัวร์เมืองจีนห้านัด

ทีมฟุตบอลอาชีพทีมแรก จากอังกฤษที่ได้มาเล่นที่นี่

มันเป็นทริปที่เน้นไปที่ การสร้างความสัมพันธ์ทางการทูต

ซึ่งไม่เหมือนทริปส่งท้ายซีซันอื่นๆ

เราได้ทานอาหารร่วมกับ

ทีมจีนที่เราจะลงแข่งด้วยทุกครั้ง

การได้เห็นหนุ่มๆ พยายามใช้ตะเกียบ

มันตลกมากเลยครับ

พวกเขามีคติพจน์ที่บอกว่า

"มิตรภาพต้องมาก่อน

การแข่งขัน"

เราลงแข่งในสนามที่ มีผู้ชม 80,000 คน

และทันทีที่มีเสียงดังพึมพำ ใดๆ ก็ตาม

ลำโพงก็จะประกาศ

บอกให้ทุกคนเงียบ

พวกเขาไม่ได้รับอนุญาต ให้ส่งเสียงเชียร์หรือใดๆ

ผมจำได้ว่าพวกเขาเข้ามา ตอนพักครึ่ง

เอาไอศกรีมมาให้

มีบางช่วงเวลาที่ตลก

และน่าจดจำด้วย

พวกเขาถามว่า "ทำไมพวกคุณไม่ไปชม

กำแพงเมืองจีนล่ะ"

แล้วจอห์น เทรวิกก็พูดว่ายังไงนะ

ถ้าคุณเห็นแค่กำแพงเดียว ก็เท่ากับเห็นครบเลยใช่ไหม

ซึ่งก็จริงอยู่นะครับ

ผมว่าวันหนึ่งป็อบคงเซ็งเต็มที่

เพราะว่าเขาเบื่อสุดๆ

ไม่มีอะไรให้ทำสักเท่าไหร่

เขาเอาแต่พูดกับผมว่า

"ที่จริงวันนี้ฉันควรจะอยู่ ที่อาลิกันเตนะ"

ผมก็บอกว่า "แต่ที่นี่ ดีกว่าอาลิกันเตไม่ใช่เหรอ"

เมื่อกลับไปที่อังกฤษ

อัลเบียนเปิดฤดูกาลปี 79-79 ด้วยฟอร์มการเล่นที่ย่ำแย่

ผมคิดว่าในเวลานั้น

เราคงเป็นทีมโปรดอันดับสอง ของทุกคน

เราเล่นได้น่าประทับใจ

เยี่ยมมาก คานเทลโล, บราวน์

ใช่แล้ว

ใช่เลยครับ

ปี 78 และ 79 เรากำลังจะ

กลายเป็นทีมที่โดดเด่น

ครับ ผมจำได้ว่าเขาเล่นในทีมนั้น

เพราะเวสต์บรอมเป็นทีมที่เก่งมาก

เก่งมากจริงๆ

รู้ไหมว่าทีมที่เขาเล่นด้วย ตอนอยู่เวสต์บรอมนั้น

ฝีมือดีกว่าทีมที่เขามาร่วมด้วย ที่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดอีก

และแน่นอนว่าไบรอัน มีส่วนสำคัญอย่างยิ่ง

ในทีมนั้น

เรจิสแอ่นอกรับ

แล้วลองยิง

โอ๊ะ

ร็อบสันคว้าแต้มไปครอง

และทีมนั้น ใครๆ ก็ยังจำได้

เพราะเป็นนัดที่น่าประทับใจมาก ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

ครับ นั่นเป็นหนึ่งในนัดที่สุดยอด ที่ผมเคยได้ลงเล่น

ผมว่ามันยอดเยี่ยมมากจริงๆ

ไบรอัน กรีนฮอฟ!

โทนี บราวน์ วิ่งไปที่เขตลูกโทษ

แล้วก็เตะเต็มเหนี่ยว

เขาเห็นลูก แย่งมาได้ แล้วแปลูกต่ำไปให้

ตอกส้นไปให้คานเชลโล

เป็นประตูที่ยอดเยี่ยม!

แล้วก็ผ่านไปยังแม็คควีน!

แม็คอิลลอย...

สับเท้าดีมาก!

เข้าไปอย่างสวยงาม!

อีกประตูที่ยอดเยี่ยม!

ที่ตลกก็คือคะแนน

ยูไนเต็ดนำ 1 ต่อ 0

เรานำ 2 ต่อ 1

ยูไนเต็ดนำ 3 ต่อ 2

ตอนครึ่งเวลาพอดี ก็เหมือนกับผู้จัดการหลายๆ คน

พวกเขาจะไปที่ห้องแต่งตัว

รอให้นักบอลเข้ามา

รอน แอตกินสันอยู่ในห้องแต่งตัวแล้ว

ตอนที่เราเดินเข้าไป ส่งเสียงกันใหญ่

เพราะโทนี บราวน์ยิงแต้ม ได้ตอนครึ่งเกมพอดีเป๊ะ

เราก็เลยเดินกลับเข้ามา คุยกันเสียงดัง

ดีใจกันตอนพักครึ่ง

รอนอยู่ตรงนั้นพร้อมกระดาษ หนึ่งแผ่นในมือแล้วพูดว่า

"พวกนายจะต้องเล่นอย่างที่ เล่นอยู่ตอนนี้ต่อให้ได้

ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวก็ตีเสมอได้"

แล้วนักเตะทุกคนก็มองหน้ากัน

"นี่เขากำลังเล่นมุกกับเราหรือไง"

โทนี บราวน์มองหน้าผมแล้วพูดว่า

"เดี๋ยวก่อนนะครับ ผมเพิ่งทำแต้มเสมอไปเอง"

ผมก็เลยพูดว่า

"อ๋อ งั้นมันก็คงไม่ยากเท่าไหร่แล้วมั้ง

สำหรับครึ่งหลัง

เพราะเราตีเสมอแล้ว"

เราก็เลยลงสนามพร้อมความรู้สึก ฮึกเหิมเต็มที่

พร้อมจะตะลุยกับพวกเขา

...เรจิสส่งให้คันนิงแฮม

ถ้าเขายังรักษาฟอร์มได้ดี ต้องได้ประตูแน่นอน

มันเป็นครึ่งหลังที่เยี่ยมมากของเรา

เพราะทั้งลอรี คันนิงแฮม

ไซริลล์ เรจิสต่างก็

ทำสองประตูที่ยอดเยี่ยม

...อยู่กับไบรอัน กรีนฮอฟ

ต่อไปให้เรจิส!

โอ้! สวยมาก!

มีผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมมากมายในทีมนั้น

แต่ไบรอันคือเรี่ยวแรงสำคัญ ของทีมเวสต์บรอม

กับฟอร์มการเล่นแบบนั้น

เป็นโชคดีจริงๆ สำหรับแอตกินสัน

ที่ได้ผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ทางเทคนิค มากขนาดนั้น

แต่กลับถ่อมตัวอย่างไม่น่าเชื่อ

แบบชนชั้นแรงงาน จากเชสเตอร์ลีสตรีท

แบบชนชั้นแรงงานจริงๆ

"ผมทำได้ครับ แต่ว่า

อย่าหลงระเริงจะดีกว่า"

ยิ่งอัลเบียนโชว์ฟอร์มในสนามได้ดีเท่าไหร่

ก็ยิ่งนำไปสู่เสียงสบประมาท ที่ดังมาจากข้างสนาม

และมีผู้เล่นสามรายที่ตกเป็นเป้าใหญ่

เหมือนกับมีการแอบกระซิบกระซาบ

ถึงผู้เล่นผิวสีว่าไม่ดีพอ

ใจไม่กล้าพอ ไม่ชอบอากาศเย็น

พวกเขาไม่ได้เรื่องหรอก อะไรทำนองนั้น

ผมคิดว่าความคิดของผม

และน่าจะผู้เล่นอีกหลายๆ คน ในยุคเดียวกันก็คือ

"อยากจะปากล้วยใส่ผมเท่าไหร่ก็เชิญ

เราจะแสดงให้คุณเห็นเอง"

โอ้โห! ประตูนี้เยี่ยมมาก!

เข้าประตูไปอย่างสวยงาม! โดยแบตสัน!

ผมโชคดีเพราะได้เจอคนอย่าง

เบรนดัน ลอรี และไซริลล์

เป็นไปได้อย่างยิ่งเลยว่า ถ้าไม่มีพวกเขาเหล่านี้

ผมคงไม่ได้มานั่งคุย อยู่ต่อหน้าคุณตอนนี้

ผมต้องขอพูดตรงๆ เลยว่า มันเป็นช่วงเวลาที่ท้าทาย

สำหรับแต่ละคน

และไบรอันน่าจะอธิบายรายละเอียด ได้ดีกว่าผม

ตอนนั้นเรื่องเหยียดเชื้อชาติ

ค่อนข้างเป็นปัญหา

พวกเขาเป็นคนดี เป็นผู้เล่นมืออาชีพที่ยอดเยี่ยม

มันน่าละอายมากที่ พวกเขาได้รับการปฏิบัติแบบนั้น

มีช่องว่างแล้วตรงนี้ เรจิสอาจจะทำได้!

ยิงสวยมาก!

อัลเบียนขึ้นเป็นจ่าฝูงคนใหม่ ของดิวิชันหนึ่ง

ซึ่งพวกเขาไม่เคยชนะเลย ตั้งแต่ปี 1920

เราคว้าตำแหน่งสูงสุดของลีก หลังคริสต์มาสพอดี

ผมเชื่อเลยว่าในตอนนั้น

เราสามารถเอาชนะทุกทีม ในยุโรปได้เลย

เราโชว์ฟอร์มการเล่นฟุตบอล ได้อย่างยอดเยี่ยม

จนกระทั่งเจออากาศหนาวจนเล่นไม่ได้ เป็นเวลาหกสัปดาห์

ผมคิดว่านี่จะเป็นข่าวร้าย

สำหรับผู้จัดการทีมฟุดบอล ทางตอนเหนือ

เพราะตลอดทั้งเดือนกุมภาพันธ์

อากาศจะหนาวมากเป็นพิเศษ

รวมถึงหิมะพอสมควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางใต้

และลีกเกมนัดแรกของเรา คือกับลิเวอร์พูลที่แอนฟิลด์

พวกเขาเอาชนะเราไป 2 ต่อ 1

และเราก็ดูเหมือนจะไม่สามารถกู้ฟอร์ม กลับคืนมาได้อย่างต่อเนื่อง

ผมจำได้ว่าเราต้องเล่น 11 นัด หรือไงนี่แหละ

ใน 25 วัน หลังปิดฤดูกาล

แล้วมันก็หนักเกินไปสำหรับพวกเรา

ผมมักจะมองย้อนกลับไป แล้วคิดว่า

ถ้ามีผู้เล่นฝีมือดีๆ อีกสักสองสามคน

เราก็น่าจะขึ้นไปอยู่ด้านบนของตาราง

เพื่อชิงตำแหน่งได้ไม่ยากเลย

แบตสันอยู่ที่อีกฝั่ง

โอกาสเป็นของร็อบสัน ที่วิ่งมาจากข้างหลัง

เขาต้องทำให้ได้! แล้วก็ทำสำเร็จ!

แต่ผมคิดว่าในฤดูกาลถัดมา

เขาก็กลายเป็นผู้เล่นที่โดดเด่นสำหรับลีก

เขาพัฒนาได้เร็วมาก

อีกไม่นานแน่นอน

ที่สโมสรใหญ่ๆ จะต้องมาคว้าตัวเขาไป

ดีแฮนลากลูกหลบตัวประกบสำเร็จ

จังหวะดีมาก

ร็อบสันเล็งไปยังเสาไกล

แล้วตอกส้นเข้าประตูไป!

เป็นลูกที่ประหลาดจริงๆ!

ตอนนี้เขากลายเป็นผู้เล่นที่เก่ง ที่สุดของลีกไปแล้ว

ตอนนี้เสียงเรียกร้องให้ ร็อบสันไปร่วมทีมชาติอังกฤษ

ก็ดังกระหึ่ม

จากคำร้องที่ส่งไปถึงหนังสือพิมพ์ เบอร์มิงแฮมอีฟนิงเมล

เพื่อนผมคนหนึ่ง เรย์​ แมตต์

เขาเป็นคนเริ่มเรื่องเบอร์มิงแฮมเมล

"ให้ร็อบโบเล่นให้อังกฤษ"

มี 25,000 คน ลงชื่อในคำร้องนี้

ผมคิดว่ารอน กรีนวูด

คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะ

ใส่ชื่อผมลงไปแล้วก็ลองพิจารณาผม

คำร้องนั้นประสบผลสำเร็จ

ไบรอันคว้าชัยชนะ ในฐานะทีมชาติอังกฤษนัดแรก

ในการแข่งขันกับ สาธารณรัฐไอร์แลนด์

ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1980

ฉันกับแม่พากันไปเวมบลีย์

การได้เห็นเขาเดินลงสนาม และเล่นให้กับประเทศ

เป็นช่วงเวลาที่น่าภาคภูมิใจที่สุด

การเดินลงสนามพร้อมสวมเสื้อทีมชาติอังกฤษ

มันเป็นช่วงเวลาที่ผมภูมิใจมาก

และกลายเป็นว่านั่นเป็น

ปีที่ยอดเยี่ยมมาก

เดนีสตั้งท้องแคลร์

ฉันอายุ 26 ตอนที่คลอดแคลร์

เขาคอยช่วยอยู่ตลอดค่ะ

เขาไม่ค่อยชอบตื่นกลางดึกเท่าไหร่

แต่ว่านอกเหนือจากนั้น

เขาก็ช่วยเสมอค่ะ

ทั้งเปลี่ยนผ้าอ้อม แล้วก็ทุกอย่างเลย

ในฐานะนักฟุตบอล

มันทำให้คุณนิ่งขึ้นด้วย เพราะตอนนี้

คุณมีครอบครัวที่ต้องดูแลแล้ว

ในท้ายที่สุด ตอนที่เขาได้เป็นตัวจริง

ผมคิดว่าถ้าผมเซ็นสัญญา เข้าเวสต์บรอม

เขาน่าจะชี้แนะแนวทางอาชีพให้ผมได้

มาดูเราเล่นให้ทีมเยาวชนตอนเช้า

แต่แล้วก็กลายเป็นว่า

ผมเซ็นสัญญาแล้วสามเดือนหลังจากนั้น

เขาก็ย้ายไปพร้อมรอน แอตกินสัน ไปอยู่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

แล้วก็อย่างที่เห็น ที่เหลือก็กลายเป็นตำนาน

เขากลายเป็นประวัติศาสตร์ หลังจากนั้น

สมเด็จพระราชินีนาถได้มีพระราชประสงค์ ให้ดิฉันจัดตั้ง

รัฐบาลชุดใหม่ โดยที่ดิฉันได้น้อมรับ

เมื่อรัฐบาลของแธตเชอร์ ปกครองประเทศ

ศักราชใหม่ก็ได้เริ่มขึ้น

จากนั้นมาก็กลายเป็นยุครุ่งเรืองของแฟชั่น

วัฒธรรมป็อบและความคิดสร้างสรรค์

แต่อังกฤษในช่วง 1980 นั้นกลายเป็น ประเทศที่ถูกแบ่งแยก

มันเป็นช่วงเวลาที่ลำบากมากๆ

ความยากจน การว่างงาน

มันเลวร้ายมากจริงๆ

เซนต์พอลที่บริสตอลเกิดเรื่องวุ่นวาย

ชาวเหมืองพากันประท้วง

มีแต่ความโกลาหล

ทางตอนเหนือของอังกฤษ ก็เผชิญปัญหาเช่นเดียวกัน

แต่กลับถูกเมินเฉย

แน่นอนว่าเพราะนายกแทตเชอร์

เธอวุ่นวายกับการแบ่งแยก

ส่วนต่างๆ ในชุมชนของเรา

มันเป็นเวลาที่แย่มาก ช่วงเวลาที่หดหู่สำหรับฟุตบอล

จริงๆ เลยล่ะครับ

ปัญหาเหยียดเชื้อชาติในสนาม

พวกฮูลิแกน

ไหนจะโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้น

อย่างที่แบรดฟอร์ด

ที่ไฮเซลและฮิลส์โบโร

มันโหดร้ายมาก ในสนามก็รุนแรงไม่แพ้กัน

มันเป็นช่วงที่ตะวันตก เต็มไปด้วยความวุ่นวาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันเสาร์ จะยิ่งวุ่นมากเป็นพิเศษ

แค่พูดผิดหูคำเดียว คุณก็อาจจะเกิดเรื่องได้

การเห็นคนทะเลาะวิวาทกัน กลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา

คุณอาจจะกำลังเตะบอล แล้วจู่ๆ

คุณก็ได้ยินเสียงฝูงชน ทุกคนก็จะหยุดแล้วหันไปดูทางนั้นแทน

มันน่าเศร้ามาก มันเป็นแบบนี้แหละ

ในยุคช่วงปี 80 นั้น

มันผิดพลาดไปหมด

แต่มันไม่ใช่แค่ปัญหาของฟุตบอล

มันเป็นปัญหาของสังคม

แต่อย่างที่แทตเชอร์กล่าวว่า "สังคมไม่มีอยู่จริงหรอก"

แต่ผมคิดว่าสังคมนั้น ได้เรียนรู้มากเลย

จากสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น

และผมคิดว่าสนามบอล ฟุตบอลสเตเดียม

และคนที่มาดูฟุตบอลในตอนนี้

แตกต่างจากที่เห็นในตอนนั้นมาก และด้วยเหตุนี้เอง

ในเดือนกันยายน ปี 1981

ไบรอันก็ได้สร้างผลงานระดับนานาชาติ ที่น่าภูมิใจของเขา

ด้วยการทำประตูแรก จาก 26 ครั้งของเขาให้อังกฤษ

ในการแข่งคัดเลือกบอลโลก กับนอร์เวย์

ตอนที่ร็อบโบติดทีมชาติครั้งแรก

ผมเคยจับเขามานั่งคุย "ไหนว่ามาสิ

มีใครพูดอะไรเข้าหูนายบ้าง"

แล้วเขาก็บอกว่า "แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

บอกมาเป็นเชิงว่า พวกเขาอยากได้ตัวผม"

ผมเลยบอกว่า "ทางเดียว ที่นายจะได้ไปแมนยู

ก็คือฉันไปที่นั่น เอาล่ะ ลืมมันไปได้แล้ว"

แล้วผมก็ปิดประเด็นนั้นไปเลย

รอนย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ในตอนนั้นทั้งลิเวอร์พูล และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ต่างก็พยายามจะเซ็นสัญญากับผม

ตอนที่ผมบอกว่าอยากไปอยู่แมนยู

ผมต้องชักจูงเดนีสยกใหญ่

ฉันกังวลอยู่บ้าง

เพราะฉันไม่เคยอาศัยอยู่ ที่ไหนนอกจากเวสต์บรอมเลย

แต่การไปอยู่แมนเชสเตอร์

มันน่าตื่นเต้นมากจริงๆ

ถ้าผมจำไม่ผิด ผมได้คุยกับป็อบ

ตอนนั้นผมยังไม่รู้เรื่องแมนยู

แต่ผมรู้ว่ามีคนเสนอซื้อตัวเขา

จะบอกให้ว่าอะไรที่ จูงใจผมมากขึ้นไปอีก

ตอนนั้นเราลงเล่นกับสวอนซี

แล้วบิล แชงคลีย์ก็มาดูนัดนั้น

ระหว่างที่คุยกัน ผมถามว่า

"บิล คุณจะยอมจ่ายให้ ไบรอัน ร็อบสันเท่าไหร่"

เขาตอบว่า "เท่าไหร่ก็สู้"

ตอนนั้นเองผมก็บอกว่า "คุณพูดถูก"

ในที่สุดดาวรุ่งของเราก็มาถึง

รถลีมูซีนของเขาแล่นฝ่าแอ่งน้ำ ในแมนเชสเตอร์

เคียงข้างมาพร้อมกับภรรยา ทนาย

ผู้จัดการส่วนตัว

หลังจากเก้าปีที่เวสต์บรอมมิชอัลเบียน

ไบรอันเซ็นสัญญากับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ในเดือนตุลาคม ปี 1981

และกลายเป็นนักฟุตบอล ค่าตัวสูงที่สุดของอังกฤษ

เราซื้อร็อบโบมาในราคาล้านครึ่ง

ให้ย้ายจากเวสต์บรอมมาแมนยู

เป็นประวัติศาสตร์สโมสร ประวัติศาสตร์อังกฤษ ทุกอย่างเลย

แล้วผมก็คิดว่า "ว้าว

เขาจะมาแล้วก็ทำได้ทุกอย่างเลย"

เพราะว่ารอน แอตกินสัน ชื่นชมเขาเอาไว้เสียมากมาย

มันไม่ใช่การเสี่ยงดวงเลยแม้แต่น้อย

กับการซื้อผู้เล่นแบบเขา

เพราะว่าเขานี่แหละทองแท้ทั้งแท่ง

มันเป็นเงินจำนวนมากเลยในตอนนั้น

แต่ผมจำได้ว่าเขาเรียกไบรอันว่า "ทอง"

และเขาก็พูดไม่ผิดเลย

มันเป็นอะไรที่เยี่ยมมากเมื่อเห็นว่า

พี่ชายของคุณถูกซื้อตัวไปด้วย ราคาแพงที่สุด

และการที่ผมเองก็เล่นฟุตบอลเหมือนกัน

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี และเป็นสิ่งที่เขาต้องการ

แต่ผมกลับต้องเผชิญกับ ผลที่ตามมาอยู่ที่เวสต์บรอม

ไบรอันโดนแฟนๆ ต่อว่าอยู่บ้าง

ว่าเขาย้ายทีมเพราะเงิน

แล้วก็โน่นนี่

แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่แบบนั้น

แล้วมันก็ยิ่งแย่ลงไปอีก

เพราะรอนยังไปซื้อเรมี โมเซสมาด้วย

มันก็เลยเหมือนโชคร้ายสองต่อ

ถ้าทำได้ผมก็อยากจะ พามาทั้งแปดคนเลย

ผมคิดว่า "ถ้าผมกลับไปที่นั่นอีก

พวกนั้นจะต้องเอาปืนส่องหัวผมแน่"

สิ่งที่ผมบอกกับแฟนของ เวสต์บรอมมิชอัลเบียนก็คือ

คุณได้อัฒจันทร์ใหม่เอี่ยม ราคา 2 ล้านปอนด์

จากการที่ขายผมกับเรมี โมเซส

ดังนั้นทางสโมสรไม่เป็นไรหรอก

ดังนั้นในเดือนตุลาคม ปี 1981

ไบรอัน ร็อบสันก็ได้เปิดตัว ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด

ต่อหน้าแฟนคลับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ที่พร้อมต้อนรับเขากว่า 47,000 คน

ผมยังจำนัดแรกที่เขามาได้อยู่เลย

เขาเซ็นสัญญากลางสนาม เราเล่นกับวูลฟ์ในบ้าน

ผมจำได้ว่าไปดูนัดนั้น

ผมจำได้ว่ามีคนเอาโต๊ะออกมา

กับสูทเชยๆ ที่เขาสวมอยู่

แอนดี้ เกรย์ก็ได้ยกตำแหน่ง ให้ไบรอัน ร็อบสัน

ในฐานะผู้เล่นที่ค่าตัวแพงที่สุด

สำหรับการเล่นในระดับประเทศ

ตอนนั้นผมคิดว่า

"มันเกินไปหน่อยนะ" โต๊ะเนี่ยนะ

โต๊ะนั้นมันแย่มากเลยนะ

ตอนนั้นผมหยิกกำลังฮิตใช่ไหม

ที่โต๊ะนั่น

เขาดัดผมหยิกจนน่าขำ

ผมดีใจที่คุณพูดเรื่องนี้นะ เพราะผมไม่เคยดัดผมเลย

ผมสาบานกับชีวิตของลูกเลยก็ได้

มันเป็นเรื่องจริง

แล้วปอยผมสีทองนั่น เป็นของธรรมชาติด้วยหรือเปล่า

เคนนี่ ดัลกลิชบอกว่า

"ถ้าแกรมเป็นช็อกโกแลตนะ ผมจะกินเขาเอง"

แต่คุณมีร็อบโบและซูเนสส์ ที่เป็นยอดฝีมือ

แถมยังมีผมสวยด้วย

แต่ตอนนี้ผมของเขาก็ดีนะ

แต่ไม่ดีเท่าตอนนั้น

ใช่ค่ะ เขาไปร้านเสริมสวย

เขาไปนั่งให้ช่างม้วนผม

ก็ตอนนั้นมันออกจะฮิต

ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผมจะ ยอมไปนั่งม้วนผม

อยู่ในร้านเสริมสวย

ครับ

ขอบคุณพระเจ้าที่ตอนนี้ มันเลิกฮิตไปแล้วนะเพื่อน

ตอนอยู่ที่นั่นวันนั้น

คุณไม่รู้เลยว่าจะได้เจออะไร เมื่อลงสนาม

เพราะเขามาเซ็นสัญญา แล้วก็สวมสูทมา

แต่เมื่อคุณได้เห็นเขาเล่น

มันแบบ "เก่งอะไรขนาดนี้"

สำหรับผมแล้วการเซ็นสัญญาซื้อเขา

อาจจะเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด

ที่แมนยูเคยทำมาเลย

เตะโด่งเข้าไปแล้ว

แม็คควีนพยายามหาช่องโหม่ง

และร็อบสัน!

ผมอยู่ที่นั่นตั้งแต่ปี 79

และคุณก็คิดกับตัวเองว่า

มันจะต้องทำให้ทุกคนฮึกเหิมขึ้นมา

เอริก แฮริสันซึ่งมีส่วนในหลายๆ ด้าน

ที่ทำให้นักฟุตบอลรุ่นคลาสออฟ 92 ทั้งหมดมารวมตัวกัน

ผมจำได้ว่าเขาพูดกับผม

หลังจากที่ไบรอันเข้ามาอยู่แมนยู ได้หนึ่งเดือน

เขาบอกว่า "ตอนแรกผมไม่รู้เลย ว่าเขาจะเก่งขนาดนี้"

ตอนมาที่แมนยู

สิ่งแรกที่ผมบอกสตีวี คอปเปลล์

ว่าอยากได้เสื้อเบอร์เจ็ด

มันเป็นหมายเลขนำโชค และเสื้อนำโชค

สำหรับผมเลย

แล้วสตีวีก็ตอบว่า "ได้สิ

ถ้าฉันได้เสื้อเบอร์ 11 นะ ไบรอัน"

เขาบอกว่า "หัวหน้าไม่มีปัญหา

นายเอาเสื้อเบอร์เจ็ดไปได้เลย"

สำหรับบางสโมสร

ก็มีบางเลขที่มีความพิเศษ

และสำหรับแมนยู

เสื้อหมายเลขเจ็ดนั้น มีความพิเศษมาตลอด

ตั้งแต่จอร์จ เบสต์

มาถึงร็อบโบ ไปจนถึงเอริก

ผมคิดว่าหมายเลขเจ็ดในอังกฤษ

คือหมายเลขที่มีความหมายเท่ากับ เลขสิบ

ในประเทศอื่นทั่วโลก

หมายเลขเจ็ดนั้นก็เหมือน

ผู้นำ คนที่จัดการทุกอย่าง

คุณต้องส่งบอลให้หมายเลขเจ็ด

คนที่เป็นเหมือนมันสมองของทีม

ผมจำได้ว่าอยากจะฉลองให้กับมัน

และการที่คนคนหนึ่งได้ กลายเป็นตำนาน

คนที่มีส่วนผลักดัน และการได้เป็นผู้นำ

ผมก็เลยไปสักหมายเลขเจ็ดที่ขา

เพราะชื่นชอบไบรอัน ร็อบสันมาก ตั้งแต่ยังเด็ก

แต่มันก็เริ่มจางๆ แล้วก็เก่าๆ ไปหน่อย

เหมือนเลขเจ็ดสีชมพูมากกว่า

ซึ่งดูแล้วไม่ค่อย "ร็อบโบ" เท่าไหร่

การได้สวมเสื้อเลขเดียวกัน กับฮีโร่ของผม

สำหรับผมแล้วเป็นช่วงเวลาที่พิเศษที่สุด

เพราะพ่อกับแม่ของผมมักจะซื้อ

ของขวัญวันคริสต์มาสให้ผมเป็น

สนับแข้งไบรอัน ร็อบสัน

รองเท้านิวบาลานซ์ไบรอัน ร็อบสัน

เพราะว่ามันเป็นรองเท้านิวบาลานซ์ ของไบรอัน ร็อบสัน

ผมอยากจะเลียนแบบให้เหมือนทุกอย่าง

เมื่อแมนยูจบฤดูกาลนั้น

ด้วยตำแหน่งอันดับสามที่น่าพอใจ

ไบรอันก็หันไปให้ความสำคัญ กับทีมชาติต่อในทันที

และเรื่องเล็กๆ อย่าง

การแข่งฟุตบอลโลก ปี 1982 รอบสุดท้ายที่สเปน

ครั้งแรกที่อังกฤษได้ลงแข่ง

ฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย ตั้งแต่มิถุนายน ปี 1970

อังกฤษลงเล่นในเสื้อสีแดงกางเกงขาว

ส่วนฝรั่งเศสสวมเสื้อขาวกางเกงน้ำเงิน

ตอนนั้นผมอายุราว 21

ช่วงที่มีแข่งฟุตบอลโลก ปี 1982

ผมก็นั่งดูบอลอยู่ที่บ้านเหมือนคนอื่นๆ

ตอนนั้นเขาก็เป็นหนึ่งในนักบอล ที่ดีที่สุดของเราอยู่แล้ว

กับอาชีพการเล่นขณะนั้น

การที่ไบรอัน ร็อบสันทำประตูได้

ภายในไม่กี่วินาทีก็มีส่วนอยู่มากทีเดียว

ทางฝรั่งเศสประกบไม่ห่าง

แบบตัวต่อตัว มาริเนอร์อยู่ที่เสาใกล้

บุตเชอร์ยิงยาวมาด้านหน้า

มีคนรอจังหวะอยู่ตรงนั้น

จังหวะที่ดีสำหรับประตูแรก และมาแล้วครับ!

ไบรอัน ร็อบสัน!

ไบรอัน ร็อบสันจู่โจมได้สำเร็จ ตั้งแต่นาทีแรก!

เริ่มต้นได้สวยมากสำหรับอังกฤษ!

การได้เห็นวีรบุรุษของคุณ ยิงประตูได้

ในการแข่งขันที่สำคัญ ในเวลา 27 วินาที

มันพิเศษสำหรับผมมาก

ไม่มีใครคิดว่าจะมีคนทำประตูได้ ในเวลา 27 วินาที

ในการเล่นนัดธรรมดา เช้าวันอาทิตย์

ยิ่งเป็นบอลโลกที่แข่งกับฝรั่งเศส ยิ่งแล้วใหญ่

ผมจำได้ดีตอนที่เขาทำแต้มได้ ในนัดที่อังกฤษแข่งกับฝรั่งเศส

ในบอลโลก ปี 1982

โดยการใช้หัวโหม่ง

รอก่อน นั่นฟรานซิส

และร็อบสัน! โอ๊ะ! เข้าไปแล้ว!

ร็อบสันยิงประตูที่สอง ในนัดนั้นได้สำเร็จ!

เขามีความสามารถในการ

มาถึงได้ในจังหวะที่เหมาะเจาะ

เขาถึงทำประตูได้มากขนาดนั้น

ด้วยการเข้ามายังเขตลูกโทษในตอนหลัง

แต่มันเป็นอะไรที่สอนกันไม่ได้หรอก

กับจังหวะที่ไบรอันมี

มันเป็นพรสวรรค์

ครับ มันเป็นวันที่ยอดเยี่ยมของเรา

ชนะเกม 3 ต่อ 1 ทำได้สองประตู

แล้วตอนตีสองของวันต่อมา

ผมก็ได้รับสายจากพ่อของเดนีส

บอกว่าชาร์ลอตคลอดแล้ว

สำหรับผมแล้วมันเหมือนกับการได้แฮตทริกเลย

ชาร์ลอตต์ ลูกสาวคนที่สองของเขาคลอดออกมา

ตอนนั้นยังไม่มีโทรศัพท์มือถือ

ไม่มีเฟสไทม์

ไม่มีอะไรทั้งนั้น

แล้วผมก็อยากจะ

อวดรูปตอนแรกเกิดให้เขาดู

ตอนนั้นชาร์ลอตต์เพิ่งคลอด ได้ราวสามชั่วโมง

จิม โรเซนทาลติดต่อมา

แล้วบอกว่า "เราถ่ายทอดสดได้ไหม"

พวกเขามาที่โรงพยาบาล

ฉันโทรหาพ่อแล้วบอกว่า "เอาโรลม้วนผม กับเครื่องสำอางมาให้หน่อยค่ะ"

สิ่งที่ผมไม่รู้ก็คือ จิม โรเซนทาลกับไอทีวี

ไปที่โรงพยาบาลแล้วถ่ายวิดีโอ เดนีสกับชาร์ลอตต์

บินเครื่องส่วนตัวมาสเปน

เพื่อให้ผมได้ดูเป็นครั้งแรก

เราพาเขาเข้ามาในห้อง แล้วผมก็พูดว่า

"เอาล่ะครับ

ผมอยากให้คุณชมสิ่งที่อยู่ในโทรทัศน์

ตรงหน้านี้

ยินดีด้วยครับ เดนีส

เป็นสัปดาห์ที่เต็มไปด้วยเรื่องราว สำหรับครอบครัวร็อบสัน

ใช่ค่ะ มันยอดเยี่ยมมากเลย

คุณได้ชมการแข่งขันกับฝรั่งเศสเมื่อวาน

หรือว่านั่นจะทำให้คุุณคลอดวันนี้

เพราะความตื่นเต้นหรือเปล่า

ฉันคิดว่าก็อาจจะมีส่วนอยู่บ้างค่ะ

คุณอยากได้ลูกสาวหรือลูกชายครับ

ฉันอยากได้ลูกชาย แต่ไบรอันอยากได้ลูกสาวค่ะ

ผมรู้ว่าคุณยังไม่ได้คุยกับเขาเลย

อยากจะบอกอะไรกับไบรอันที่สเปนไหมครับ

ขอให้โชคดีสำหรับการแข่งที่เหลือค่ะ

ทางนี้พวกเราสบายดี

ใช่ค่ะ

ขอแสดงความยินดีอีกครั้งครับ

ขอบคุณค่ะ

ผมไม่รู้จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดยังไง มันวิเศษมาก

เป็นช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม

ผมว่าเขาน้ำตาซึมอยู่นะ

และผมก็ดีใจกับเรื่องนี้มากเลยนะ

ใช่ครับ เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก

ที่ได้เห็นว่าลูกสาว

และเดนีสสบายดีทั้งสองคน

เดนีสไม่ชอบวิดีโอนั้นเลย

เธอเกลียดมันน่าดู

แต่มันก็จะอยู่กับครอบครัวเราไปตลอดชีวิต

เขาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญทางนั้น

เขาทำได้ดีในการแข่งฟุตบอลโลก

แต่โชคร้ายไปหน่อยในตอนท้าย

มีโอกาสสองสามรอบที่จะ ไปได้ไกลกว่านั้น

และในตอนนั้นผมไม่เคยฝันเลย

ว่าผมจะได้เล่นกับเขา

ในทีมเดียวกัน

เขาเป็นเหมือนฮีโร่คนหนึ่ง ของผมเหมือนกันนะ

ถ้าจะให้พูดตามตรง

เขาเป็นหนึ่งในนักบอลที่ผม เคารพมากจริงๆ

นับว่าเป็นเครื่องหมายบ่งบอกถึง

สมรรถนะ เป้าหมาย

และเหนือสิ่งอื่นใดก็คือ ลักษณะนิสัยของคนคนหนึ่ง

เมื่อไบรอันได้รับเลือกให้เป็น กัปตันทีมของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

และทีมชาติอังกฤษของบ๊อบบี้ ร็อบสัน

ภายในเวลาเพียงหนึ่งปีหลังย้ายมาแมนยู

เขาเป็นเหมือนตัวแทน

ของผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม

เขาเป็นตัวแทนของ ผู้นำทีมที่ยอดเยี่ยม

ดูเหมือนจะไม่มีใคร

เป็นตัวแทนเสื้อตัวนั้น ได้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว

ผมคิดว่าร็อบโบเกิดมา เพื่อเป็นผู้นำอย่างแท้จริง

และผมคิดว่าร็อบโบได้แสดงให้เห็น ถึงความแข็งแกร่งของร่างกาย

พลังและความทรหดอดทน

และอย่าลืมว่าเขายังมาพร้อม ทักษะอีกมากมายด้วย

ร็อบสันใจร้อน

เป็นประตูที่เยี่ยมมาก!

ทุกคนในสนามต่างยกย่อง ให้ร็อบสันเป็น

ผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม

การเลือกให้เขาเป็นกัปตันนั้น เป็นอะไรที่ชัดเจนอยู่แล้ว

มันไม่ได้ง่ายอย่างที่ใครๆ คิด

คุณจะต้องเป็นตัวแทนของทั้งทีม

บางครั้งก็จะต้องตัดสินใจ

ในฐานะตัวแทนของทีม

แล้วก็หลายๆ ครั้ง ที่คุณไปเล่นในฐานะทีมชาติ

คุณจะต้องจัดการเรื่องโบนัสของนักบอล

เงินค่าไปโชว์ตัวของนักบอล

คุณจะต้องรับมือกับนักบอล ที่มาจากสโมสรต่างๆ

แต่ผมก็คิดว่าเขาเหมาะสมจริงๆ

กับการเป็นกัปตันทีม

ผมคิดว่าเขาเก่งที่สุดแล้ว

สโมสรที่ดีที่สุดในโลกและอังกฤษ

ทีมที่มีฝีมือพอตัว

การได้เป็นกัปตันนั้นก็เป็นเรื่องดี

แต่ก็จะต้องเป็นคนที่มีความพิเศษ

ถึงจะสมกับตำแหน่งของกัปตัน

และยังมีหน้าที่รับผิดชอบตามมาอีกด้วย

และไบรอันก็มีครบทั้งหมดนี้

จึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา

เพราะเขาเกิดมาเพื่อสิ่งนี้

ตั้งแต่ผมยังเด็ก

เวลาเล่นในทีมโรงเรียน ผมก็ได้เป็นกัปตันเสมอ

แล้วก็มักจะตะโกน และพยายามจัดระเบียบคนอื่น

ที่อยู่ในสนามบอล

มันก็เลยกลายเป็นธรรมชาติของผมไปเลย

ดังนั้นเมื่อผมได้ปลอกแขนกัปตัน

แฟนทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดจึงได้เห็น ไบรอัน ร็อบสันตัวจริงลงเล่น

ในรอบสุดท้ายของเอฟเอคัพ ปี 1983

ที่ลงแข่งกับไบรท์ตันและโฮฟอัลเบียน

เวทีก็พร้อมให้ไบรอันนำทีมแมนยู

ไปคว้าถ้วยแรกภายใต้การคุมทีม ของรอน แอตกินสัน

ในตอนนั้น

เอฟเอคัพเป็นเหมือนความฝันของทุกคน

มันเป็นวันที่สดใสมากๆ แฟนๆ ก็ถูกใจ

ผู้เล่นก็ชอบ ผู้จัดการก็เป็นปลื้ม

ผมขนลุกไปหมดเลยเมื่อคิดว่า

"พระเจ้า นั่นพี่ชายผมเอง

ที่พาแมนยูลงแข่งชิงเอฟเอคัพรอบสุดท้าย

ไบรอันคุมเกมได้อย่างอยู่หมัด

แล้วก็จัดการทั้งหมดแทบจะคนเดียว เขายิงไปตั้งสองประตู"

เปิดไปให้เดวีส์ ซึ่งอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะพอดี

ร็อบสัน!

นี่แหละประตูที่

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอยากได้จาก กัปตันทีมของเขา!

ส่งต่อไปให้ไวท์ไซด์

แล้วลูกโหม่งของร็อบสัน

ก็ไปยังสเตเปิลตัน แม็คควีนแตะ

แล้วก็เข้าประตู!

ประตูที่สองของไบรอัน ร็อบสัน!

และประตูที่สามของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด!

ตอนนั้นเรานำอยู่ 3 ต่อ 0

แล้วไบรอันก็เข้าไปในเขตลูกโทษ

แล้วมีคนดึงเขาออกมา

ไลน์แมนเลยยกธงให้ลูกโทษ

เขาจะยิงเอง

เพื่อทำแฮตทริกก็ได้

แต่เขาก็บอกอาร์โนลด์ มูห์เรนว่า

"นายเป็นคนเตะลูกโทษนะ"

แต่เขาก็ยิงเข้าด้วยเท้าซ้าย

ทำให้กลายเป็น 4 ต่อ 0

ผมคิดว่าไม่มีใครในโลกจะกล่าวโทษเขา

ถ้าเขาเลือกยิงลูกโทษนั้นด้วยตัวเอง

แต่ท้ายสุดแล้วเขาก็ยังคง เป็นไบรอัน ร็อบสัน

และเขาก็ทำไปได้สองแต้มแล้ว

เขาจะเป็นคนแรกที่บอกคุณว่า

สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการทำให้

ทีมได้คะแนนเป็น 4 ต่อ 0

ทั้งหมดดูจะเป็นเหมือน

การทำเพื่อทีมและเป็นเหตุเป็นผลเสมอ

ไม่ได้เป็นการทำเพื่อตัวเขาคนเดียว

เขาไม่เคยเห็นแก่ตัวเลย

และนั่นก็คือสิ่งที่บ่งบอกถึงความเป็นเขา

เขาเป็นคนที่ไม่มีทิฐิเลย

ถึงแม้จะไม่แปลกเลย ถ้าเขาจะเป็นคนที่มีทิฐิสูงมาก

แต่ผมคิดว่าเขาแค่แสดงให้เห็นว่า ผู้นำควรทำอย่างไร

และสิ่งที่กัปตันควรทำ

คืนนี้เป็นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

และไบรอัน ร็อบสัน

มันวิเศษสุดเลยเพราะว่า

นั่นเป็นถ้วยสำคัญครั้งแรกที่ผมชนะ

และนั่นก็คือเหตุผลที่ผมย้ายมา อยู่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เพราะผมอยากชนะรางวัลในการเล่นอาชีพ

ฤดูกาลใหม่

และอีกโอกาสที่แมนยูจะคว้าถ้วยมาครอง

ในนัดเปิดสนามของฟุตบอลอังกฤษ

เอฟเอชาริตี้ชีล

อุปสรรคที่ไบรอันต้องเจอ

ก็คือแชมป์ของลีกอย่างลิเวอร์พูล และแกรม ซูเนสส์

ผมคิดว่าทุกครั้งที่ผมลงแข่งกับเขา

ผมรู้เลยล่ะว่าจะต้องเจออะไร

ผมว่าจะลองพยายาม ใช้ร่างกายข่มเขา

แต่คงไม่ได้ผลหรอก

เขาไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ

และต้องบอกเลยจากนักบอลทั้งหมด ที่ผมเคยแข่งด้วย

มีใครหินเท่านี้อีกไหม

ไม่มีครับ

สเตเปิลตันผ่านลูกไป

วิลกินส์ช่วยให้ไบรอัน ร็อบสัน หลุดมาได้!

และกัปตันแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ก็ทำประตูแรกสำเร็จ

ลูกเตะมุมของแมนยู

แม็คควีนพยายามโหม่ง!

ถูกสกัดออก! ร็อบสันมาซ้ำเข้าไป!

เขาประชันฝีมือ

กับซูอี้อยู่เสมอ

ที่จริงมีครั้งหนึ่งที่ผมคุยกับ

เพื่อนของผม แกรมก็พูดว่า

"ถ้าไบรอัน ร็อบสันกับผม ได้เล่นด้วยกัน

เราคงคว้าได้หลายถ้วยแน่"

ผมก็บอกว่าถ้านายกับร็อบสัน เล่นด้วยกัน

เราก็คงไม่ต้องมีคนอื่นอีกแล้ว"

ผมยังจำได้ตอนที่สก็อตแลนด์ เล่นกับอังกฤษที่แฮมป์เดนพาร์ก

ไบรอันในทีมอังกฤษ ในฐานะกัปตันทีม

และแกรม ซูเนสส์ กัปตันทีมสก็อตแลนด์

บอกตามตรงว่าวันนั้นทั้งสองคน บี้กันเละเทะมาก

แต่พอจบเกม

ทั้งสองคนก็กอดกันกลม

แลกเสื้อกัน มันไม่น่าเชื่อเลย

จ็อก สตีนพูดกับผมว่า

"นี่แหละผู้เล่นของจริง"

ไบรอัน ร็อบสันแย่งลูกมาได้สวย

ดูสิครับ! โอ้ย! เอาแล้ว!

แกรม ซูเนสส์

ตั้งใจทำฟาวล์

กรรมการจะทำอย่างไร

ไบรอัน ร็อบสันบอกว่า "อย่าไล่เขาออกเลย"

ผมเห็นครับ

ไบรอัน ร็อบสันขอร้องกรรมการ

ไม่ให้ไล่กัปตันทีมคู่แข่งออก

เราไม่เคยปะทะกัน

เพราะเขาไม่พอใจกับสิ่งที่ผมท้าทายเลย

และก็ไม่เคยมีสักครั้ง

ที่เขาจะท้าทายผมแล้ว ทำให้ผมไม่พอใจ

ผมคิดว่าเราต่างก็เคารพ กันและกัน

ครับ ทั้งผมและแกรม

ต่างก็เคารพในกันและกัน

ตอนนั้นเรานำ 2 ต่อ 0 แล้วก็เหลืออีกไม่กี่นาที

ผมก็เลยบอกกรรมการว่า

"อย่าไล่แกรมออกเลย"

ผมคิดว่ามันไม่ยุติธรรมกับเขา

ร็อบสัน ส่งเร็วไป

อีกครั้ง

แล้วก็อัดเต็มเหนี่ยว!

ความคงเส้นคงว่าเป็น

จุดเด่นของไบรอัน

เขาไม่ใช่ผู้เล่นแบบที่ เล่นดีอาทิตย์หนึ่ง

จากนั้นก็ฟอร์มตกไป สองอาทิตย์

แล้วก็กลับมาฟอร์มดี อีกสามอาทิตย์์

เขาไม่ได้ถูกผลกระทบจากฟอร์มการเล่น เหมือนคนส่วนใหญ่

เขาเล่นได้คงเส้นคงวาอยู่เสมอ

แต่แน่นอนว่าหลายคนก็มักจะ

จดจำฟอร์มการเล่นในบางครั้งได้

สำหรับคนส่วนใหญ่ เมื่อบอกว่า

"เลือกเกมของร็อบโบมาหนึ่งนัด" ทุกคนก็จะเลือก...

บาร์เซโลนา - บาร์เซโลนา

บาร์เซโลนา - บาร์เซโลนา

บาร์เซโลนา - บาร์เซโลนา

บาร์เซโลนา - บาร์เซโลนา

บาร์เซโลนา - บาร์เซโลนา

บาร์เซโลนา - มาราโดนา บาร์เซโลนา

นัดเหย้าที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

เป็นหนึ่งในคืนการแข่งระดับยุโรป

ที่ทำให้ทุกคนขนลุกซู่

ตามอยู่ 2 ต่อ 0 หลังจาก นัดเยือนที่สเปน

ความท้าทายที่แมนยูต้องเผชิญนั้น ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

สาหัสมากจริงๆ

มีเพียงผู้นำทีมเท่านั้นที่จะต้อง ก้าวออกมาลงเล่น

เกมครั้งสำคัญของชีวิต

จุดที่น่าตื่นเต้นที่สุด ในฐานะนักกีฬา

หากคุณอยากจะเป็น นักกีฬาชั้นนำตัวจริง

ก็คือการไปยืนอยู่ในจุดที่ ยากลำบากที่สุด

และนั่นแหละที่คุณจะได้ แสดงสมรรถนะอย่างแท้จริง

การลงเล่นเกมโดยตามอยู่ 2 ต่อ 0

ปะทะกับนักบอลที่เก่งที่สุด ในโลกตอนนั้น

หนึ่งในผู้เล่นฟุตบอลที่เก่งที่สุด เท่าที่เคยมีมา

โอกาสชนะของเรานั้น ริบหรี่เหลือเกิน

เราตามอยู่สองประตู และแฟนๆ ก็รู้

ว่าจะต้องทำอย่างไร

บรรยากาศและ ทุกอย่างในคืนนั้น

เหลือเชื่อจริงๆ

ผมคิดว่าไม่มีใครเคยได้ยิน

อะไรแบบนั้นมาก่อนหรือนับจากนั้นมา

มันเหลือเชื่อมาก และเขาคือคนคนนั้น

เห็นได้เลยว่าเขามีสมาธิมาก

เขาดูมุ่งมั่นและพร้อมลงสนาม

มันเป็นเวทีการแข่งที่ยอดเยี่ยม

เพราะมันคือการปะทะกันระหว่าง มาราโดนาและร็อบสัน

ผู้ชายสองคนในสนามฟุตบอล

และถ้ามีสองคนในสนามฟุตบอล

ผมก็เชียร์ฝั่งไบรอัน ร็อบสันแน่นอน

- ประตู!

ไบรอันอยู่ตรงเส้นพอดี!

วิลกินส์

เออรุติแย่แล้ว! ร็อบสัน!

- และผู้รักษาประตู!

หายนะมาเยือนแล้ว!

ผมอึ้งไปเลย

กัปตันมาร์เวล นี่อาจจะเป็นคืนที่ เขาถือกำเนิดขึ้นก็ได้

แม้แต่มาราโดนาผู้ยิ่งใหญ่ ก็ยังสู้ไม่ไหวในคืนนั้น

เราทำให้พวกนั้นเห็นแล้วใช่ไหมล่ะ

ไวท์ไซด์...สเตเปิลตัน!

สองประตูในสองนาที!

ค่ำคืนอันเกรียงไกร ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด!

สิ่งที่ได้เห็นในตอนท้ายของแมตช์นั้น

คุณไม่ค่อยได้เห็นอะไรแบบนี้ในฟุตบอล

แต่คืนนั้นก็ได้เห็น

ผมไม่เคยเห็นบรรยากาศที่ไหน เหมือนที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

และผมก็ได้ไปดูอีกหลายนัดหลังจากนั้น

แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหน เหมือนครั้งนั้นเลย

ครับ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า

เหล่าแฟนๆ คือผู้เล่นคนที่ 12 ในคืนวันนั้น

พวกเขาคอยสร้างกำลังใจ

พวกเขาส่งพลังให้เรา เล่นจนเสมอได้

เราทุกคนจำได้ว่า เขาถูกยกลอยขึ้น

เพราะในตอนนั้น

ใครๆ ก็พากันคาดเดาว่า

ไบรอันอาจจะย้ายไปอิตาลี

และไบรอัน ร็อบสัน

ก็เป็นวีรบุรุษอีกครั้ง

เขาไม่ได้เป็นแค่ผู้นำ

เขาเป็นผู้เล่น พอๆ กับที่เป็นผู้นำ

ดังนั้นเมื่อคุณถูกยกลอย ขึ้นจากสนามโอลด์แทรฟฟอร์ด

นั่นก็บอกทุกอย่างให้คุณรู้แล้ว

ฉันได้ไปดูเกมที่เตะกับ บาร์เซโลนาด้วยค่ะ

ฉันก็ภาวนาว่าพวกเขาจะไม่ ทำเขาหล่นลงมา

เหตุผลที่แฟนๆ ทุกคนในสนามนั้น

รักเขามาก

ก็เพราะคุณสัมผัสตัวตนของเขาได้เลย

เขาเดินออกจากสนามพร้อมเหงื่อท่วม ผมเผ้ายุ่งเหยิง

บางครั้งก็มีโคลนเลอะหน้า

เหมือนว่าเขาเพิ่งไปลงสนามรบ เพื่อสโมสรมาเลยทีเดียว

การถูกยกขึ้น หลังจากโชว์ฟอร์มดีขนาดนั้น

เขาไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น นอกจากโอลด์แทรฟฟอร์ด

และผู้สนับสนุนก็ได้บอกให้รู้แล้ว

ผมบอกเลยว่าตั้งแต่ปี 83

ผมทำให้เขาเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุด ของยุโรปได้เลยล่ะ

กับเส้นทางอาชีพของเขา

ไบรอันได้หยุดทุกข้อสงสัย

เกี่ยวกับการย้ายไปอิตาลีของเขา

ด้วยการเซ็นสัญญาเจ็ดปีฉบับใหม่

กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

และกลายเป็นนักฟุตบอลอังกฤษคนแรก ที่กลายเป็นมหาเศรษฐีด้วยตัวเอง

ในเวลานั้นเขามีสัญญาที่น่าพอใจ

ซึ่งมาจากน้ำพักน้ำแรงของเขา

คือถ้าเราพูดถึง

ตัวเลขที่เอามาลือกันในทุกวันนี้

เรียกว่าเป็นเงินเบี้ยเลี้ยง ยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

โลกทุกวันนี้ต่างไปจากเดิมมากแล้ว

เขาได้เงินสูงสุดเท่าที่จะได้ สำหรับในเวลานั้นแล้ว

และจริงๆ แล้ว ถ้าพูดกันตรงๆ

ผมรู้มาว่าเขาซื้อบ้านในเฮล

เขาลงทุนได้ดี

ครับ เพื่อนผมคนหนึ่งชื่อรอน

เขามีธุรกิจทำการ์ดอวยพร

เขาชวนผมไปทำธุรกิจนั้น

ด้วยการลงทุนนิดหน่อย

แล้วมันก็ประสบความสำเร็จมาก

สถานะคนดังของไบรอัน

ทำให้เขาได้ออกโฆษณามากมาย

รวมถึงรายการทีวีต่างๆ

ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วทุกบ้าน

เขาเป็นดารา ดาราดังเลยล่ะ

ตอนที่เจอเขาครั้งแรก ฉันแบบ...

ฉันแบบอึ้งไปเลย

เพราะนี่ไงไบรอัน ร็อบสัน ผู้ยิ่งใหญ่

สำหรับซูเปอร์สตาร์แล้ว

เขาไม่ได้เย่อหยิ่งอะไรเลย

เขามีเสน่ห์มาก

แล้วก็ อย่าบอกเขาว่าฉันพูดนะคะ

เขาหล่อมากเลยล่ะ

ผมคิดว่าแม่ของผม

อาจจะเคยชอบไบรอัน ร็อบสันก็ได้

แต่บอกเลยนะ ไบรอัน แม่ผมสวยมากเลยนะ

คืนนี้ผมมีความยินดี ที่จะได้ต้อนรับ

ชายหนุ่มที่คนทั่วโลกรู้จักกันดี

เพราะว่าเขาชื่อ ไบรอัน ร็อบสัน

ไบรอันเป็นเหมือนร็อกสตาร์

ที่ชอบฟุตบอล ชอบใช้ชีวิต

ฟุตบอลและชีวิต ด้วยความหลงใหลแบบเดียวกัน

กัปตันอังกฤษ

และแน่นอน ตำนานแห่งเมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ไบรอัน ร็อบสัน คืนนี้ นี่แหละชีวิตของคุณ

ครับ รายการพวกนั้น

เป็นที่นิยมมากสำหรับคนดังตอนนั้น

ผมชอบไปออกรายการนะ

ที่ผมจำไม่ลืมเลยก็คือแคร็กเกอร์แจ็ก

ที่เขาเทน้ำเหนียวๆ ใส่ผมทั้งตัว

แล้วก็ไม่มีใครบอกผมก่อนด้วย ว่าจะทำแบบนั้น

กลับมายังสนาม ไบรอันนำทีม

ลงปะทะแข้งกับลิเวอร์พูล ในเอฟเอคัพ ปี 1985 รอบรองสุดท้าย

ตอนล่าสุดของคู่ปรับตัวฉกาจ ที่ดุดันที่สุด

ในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษ

มันเป็นเรื่องใหญ่มากในการ ดวลแข้งกับลิเวอร์พูล

มันคือรายการแข่งแรก ที่ผมรอคอยเลย

สโมสรฟุตบอลยักษ์ใหญ่สองแห่ง

สองทีมที่ประสบความสำเร็จ มากที่สุดในอังกฤษ

เมื่อคุณเห็นว่า

ลิเวอร์พูลมีเตะเมื่อไหร่ คุณก็จะคิดว่า

"อ้อ นัดนี้พลาดไม่ได้เลย

แล้วก็เป็นนัดที่รู้สึกกลัวๆ ด้วย ในขณะเดียวกัน"

แต่ทั้งสองเมืองนั้นมีการแข่งขันกัน อย่างมากตลอดมา

และตอนนั้นเองที่ฉันค่อนข้างจะ

ห่างเหินจากความเป็นเพื่อน กับไบรอันอยู่สักหน่อย

และนั่นก็เป็นเพราะประวัติศาสตร์

เป็นเพราะทีมที่เคยมีมาในอดีต

ความสำเร็จของพวกเขา

แล้วก็หายนะที่ทั้งสองทีม ต้องประสบด้วย

มันเป็นเกมแบบที่ว่า ถ้าคุณชนะ

ก็จะรู้สึกดีมาก แต่ถ้าแพ้ ก็จะแย่สุดๆ

มันเหมือนคุณไม่อยากออกจากบ้าน

ไม่อยากจะรับสายจากใคร

ครับในช่วงปี 80

ลิเวอร์พูลคือทีมที่ต้องเอาชนะ

เพราะพวกเขาคว้าแชมป์มากมาย

คว้าถ้วยต่างๆ

การแข่งขันนั้นรุนแรงมาก

ถึงคราวนิโคล

ต้องสับขาแล้ว!

วาร์กอยู่ตรงนั้น!

และพวกเขาก็ได้ประตู!

ลิเวอร์พูลได้ประตูครับ!

ดัลกลิช

ร็อบสัน

ร็อบสันอีกที รับคืนมาจากสเตเปิลตัน

เขาวิ่งไปแล้ว

จะหาจังหวะยิงได้ไหม

- ประตูนี้สวยมาก!

ไบรอัน ร็อบสันทำแต้มเสมอ ได้อย่างสวยงาม!

ทักษะจริงๆ ครับ

ลูกไปนั่นแล้ว ผ่านไปแล้ว เขาอยู่ข้างๆ

ฮิวจ์!

เข้าไปแล้ว!

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ไปเวมบลีย์

เอาชนะลิเวอร์พูลได้สำเร็จ สองประตูต่อหนึ่ง

ไบรอัน ร็อบสัน กับประตูที่สวยมาก

ตอนต้นของครึ่งหลัง

ทำให้ความซวยของลิเวอร์พูล เมื่อเจอแมนยูยังคงมีต่อไป

และเขาเป็นกองกลางที่น่าทึ่ง

เขาเป็นนักบอลผู้ยิ่งใหญ่

และฉันอยากให้ไบรอัน ร็อบสัน มาอยู่ลิเวอร์พูลจริงๆ

แมนยูในฐานะสโมสรฟุตบอล

พวกเขามีผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม ไม่ว่าจะในยุคไหน

และกัปตันทีมก็คือ ผู้เล่นที่เก่งกาจที่สุด

เขาเป็นทั้งผู้นำ และผู้เล่นที่ดีที่สุด

เขาจะไปอยู่ที่ไหนก็ได้

ที่ไหนก็ได้ในโลก ไบรอัน ร็อบสัน

เพราะเขาเล่นที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น

เขายิงประตูได้ ป้องกันปีกขวาได้

ซ้ายก็ได้ ได้หมด

โหม่งก็เก่ง

เท้าซ้ายก็เทพมาก

ครับ นั่นเป็นประตูที่ผม ประทับใจที่สุดแล้ว

ผมโดนประกบสองต่อหนึ่ง จากเส้นแบ่งสนาม

วิ่งทะลวงเข้าไปแล้วยิง จากระยะ 30 หลา

แล้วลูกก็เข้าไปตุงตะข่าย ที่มุมด้านบน

เป็นคืนที่ผมโชคดีมาก

ในคืนแบบนั้นแหละ กับฟอร์มการเล่นแบบนั้น

ประตูแบบนั้น บนเวทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

นั่นหมายความว่าเมื่อคุณจัดอันดับ ผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมของแมนยู

ไบรอัน ร็อบสันต้องอยู่ด้านบนแน่นอน

แต่กับไบรอัน คุณจะรู้สึกว่า

ถ้าเป็นเราก็จะเล่นแบบนั้นแหละ ถ้าเรามีพรสวรรค์แบบนั้น

แล้วเขาก็ทำได้เสมอ เวลาแข่งกับลิเวอร์พูล

คุณจะขออะไรมากกว่าอีกล่ะ

แชมป์ของลีก เอเวอร์ตัน

พยายามคว้าสามถ้วยในประเทศ

คือคู่แข่งของแมนยูใน เอฟเอคัพรอบตัดเชือกวันนี้

ไวท์ไซด์ยิง! เข้าแล้ว!

และถึงแม้จะเหลือกันแค่สิบคน

นอร์แมน ไวตท์ไซด์ก็ทำแต้มชนะ ในช่วงต่อเวลาได้สำเร็จ

ทำให้ไบรอันได้ยกถ้วยเอฟเอคัพ

เป็นสมัยที่สองในระยะเวลา สามฤดูกาล

และกัปตันของอังกฤษ

หนึ่งในผู้ชายที่มีความสุขที่สุด ในสนามวันนี้

ชัยชนะสิบนัด จากเกมเปิดลีกสิบเกม

นับว่าแมนยูเปิดฤดูกาลใหม่ ได้อย่างสมศักดิ์ศรี

เอาชนะทุกคน ตั้งแต่แมนเชสเตอร์ซิตี้

ไปจนถึงแกรี น้องชายของไบรอัน จากเวสต์บรอมมิชอัลเบียน

ช่วงเวลาที่แม่กับพ่อของผม ภูมิใจที่สุด

ในชีวิตการเล่นของผม

ก็คือตอนที่เราเล่นกับเวสต์บรอม

นั่นเป็นครั้งเดียวที่ผมได้ลงเตะ แข่งกับแกรี

ในเกมพรีเมียร์ชิพ

ในตอนนี้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ทำฟอร์มได้ดีมาก

ผมว่าเราเดินเกมพลาด เพราะเราขึ้นนำไปก่อน

ประมาณหนึ่งนาทีหลังเกมเริ่ม

ท้ายที่สุดเราแพ้ไป 5 ต่อ 1

แม่ผมหันมาหาผมในห้องพักผู้เล่น แล้วต่อว่าผม

"ไบรอัน น่าอายที่สุด

ทำไมลูกไม่หยุดแค่สองลูก

ลูกก็ชนะไปแล้วไง"

ผมก็ได้แต่ตอบว่า "ครับ แม่"

ไบรอันยังคงโชว์ฟอร์มใน

ทีมระดับชาติได้ไม่ต่างจากที่สโมสร

ทำคะแนนชนะตุรกีไป 5 ต่อ 0

ซึ่งทำให้อังกฤษผ่านเข้ารอบ

ไปฟุตบอลโลก ปี 1986 ที่เม็กซิโก

ผมได้ดูนัดนั้น

จู่ๆ บอลก็ลอยสูงมา

แล้วเขาก็พุ่งตามมันไป

เขาบาดเจ็บ

เขาหยุดพักไปประมาณสามเดือน

มันมีโอกาสอยู่แล้วที่

ผู้เล่นแบบไบรอัน ร็อบสัน

จะบาดเจ็บเข้าสักวัน

เพราะรูปแบบการเล่นของเรา

รูปแบบการเล่นของเขาคือ หนึ่งในเหตุผล

ที่ผมชื่นชอบเขามาก

เขาจะพุ่งเข้าไปหาทุกอย่าง

เขาพร้อมรับทุกความท้าทาย

เหมือนว่านั้นเป็นครั้งสุดท้าย

เขาทุ่มสุดตัวเสมอ

เขาไม่สนว่าอันตรายเลย

เขาไม่เห็นว่าอันตราย

เวลาเขาสกัดลูก คุณอดไม่ได้เลยที่จะ

สะดุ้งเฮือก

เพราะคุณเห็นแล้วว่าเขาไม่ควร จะเข้าไปสกัดบอลแบบนั้น

เขาชอบให้คนอื่นรู้ ว่าเขาเป็นยังไง

เขาก็ยังคงพยายามทำแบบนั้นอยู่ เวลาแข่งนัดกระชับมิตร

และมันบ้ามากเลยล่ะ

มันเป็นสไตล์ของเขา

เวลาที่คุณเล่น คุณต้องทุ่มทั้งกายและใจ

เมื่อสวมเสื้อแมนยู

คุณจะต้องทำให้สุดแรง

คุณต้องการคนที่มุ่งมั่น

ดึงสลักระเบิดของตัวเอง เพื่อช่วยเพื่อนพลทหาร

มีบางอย่างที่คุณควรทำ

และบางอย่างที่ไม่ควร

ผมว่าเขาไม่เคยเรียนรู้สักที

นั่นก็เป็นทั้งข้อดี และข้อเสียของเขา

เพราะเขาต้องเจออาการบาดเจ็บ ที่ย่ำแย่เอาการ

แต่ผมคิดว่า ถ้าเราเอาสิ่งนั้นมาจากเขา

มันก็เหมือนว่าเราเอา บางอย่างไปจาก

วิธีที่เขาเล่น และลักษณะนิสัยของเขา

การที่เขาผลักดันทีมให้ไปต่อ

คุณต้องพิจารณาถึงจำนวนนัด

ที่เขาลงเตะ และระยะเวลาการเล่นของเรา

จึงจะบอกได้ว่าถึงแม้ การบาดเจ็บจะทำให้อาชีพเขาชะงัก

แต่มันก็ไม่ได้หายไป

ไม่ว่าจะในแง่ไหนก็ตาม

เขาชอบเข้าไปสกัดมาก

แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ ตลอดอาชีพการเล่นของร็อบโบ

เขาเคยได้ใบแดงครั้งเดียว

คุณรู้ไหมว่า ผมไม่แปลกใจเลย

เพราะผมว่าแม้แต่กรรมการ

ก็ยังเคารพเขามากเลย

และมันก็

เป็นตัวช่วยที่ทรงพลังมากเลย

เขาได้รับความเคารพอย่างมาก

ทั้งเคารพแล้วก็รัก

โดยทุกคน

แม้แต่กรรมการด้วย

ใช่ครับ

แค่ไม่กี่สัปดาห์หลังกลับมาลงเล่น

ไบรอันก็เจ็บอีกครั้ง

คราวนี้เขาไหล่หลุดซ้ำอีกครั้ง

ในรอบตัดเชือกเอฟเอคัพ กับเวสต์แฮม

ไบรอันจะต้องรีบฟื้นตัว

แข่งกับเวลาเพื่อจะไปเม็กซิโก

ผมคิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นอย่างไร

กับการที่ต้องบาดเจ็บ กลับมาใหม่

แล้วก็บาดเจ็บอีก

มันเป็นฝันร้าย

เพราะต้องใช้เวลานานมาก ที่จะกลับมาเหมือนเดิม

ตอนนั้นใกล้จะปิดฤดูกาลแล้ว

ผมก็คุยกับเซอร์บ็อบบี้ ร็อบสัน

และตกลงกันว่าผมน่าจะโอเค ที่จะไปแข่งบอลโลก

เขาก็เลยเอาผมไปด้วย

พวกเขาออกแบบ

อุปกรณ์พยุงเหมือนบังเหียน ให้เขาใส่

แล้วเขาก็ผ่านฤดูกาลนั้นไปได้

มันอยู่ในดีเอ็นเอของเขาล่ะมั้ง

กับความแข็งแกร่งที่แสดงให้เห็น เวลาที่เขาบาดเจ็บ

ไม่ว่าจะเผชิญกับอะไร เขาก็เอาชนะได้

และในแง่ของฟอร์มการเล่น

เมื่อกลับมาหลังจากบาดเจ็บ

เขาก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม

คนเดิมที่เล่นได้ดีแบบเดิม

หลังจากเข้ารับโปรแกรม การบริหารแบบพิเศษ

เพื่อเสริมสร้างหัวไหล่ของเขา

ไบรอันก็กลับมาฟิต พร้อมลุยอีกครั้ง

คว้าประตูยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล ของบีบีซีไปครอง

จากนัดอังกฤษแข่งกับอิสราเอล ที่ชนะไป 2 ต่อ 1

อาการบาดเจ็บหายสนิท

ก็ได้เวลาจัดกระเป๋า

ไบรอันและเพื่อนร่วมทีมชาติอังกฤษ มุ่งหน้าไปยังเม็กซิโก

สำหรับรอบชิงชนะเลิศเวิลด์คัพ ปี 1986

หลังจากที่พ่ายแพ่อย่างหมดท่า ในเกมเปิดสนามของสาย

ที่เตะกับโปรตุเกส

อังกฤษก็ได้เจอกับโมร็อกโก

ในนัดสำคัญของวันที่สอง

วัดเดิล

เฮตลีย์

และร็อบสันที่วิ่งมาสุดฝีเท้า

แต่ผมแน่ใจว่าทางบ้าน ทุกคนคงกลั้นหายใจอยู่

จุดที่เศร้าที่สุดในอาชีพของเขา สำหรับผมแล้ว

คือการที่ได้เห็นเขา ต้องออกจากสนามในเม็กซิโก

คุณพยายามอย่างหนัก และมันก็มีแค่ครั้งเดียวทุกสี่ปี

มันไม่ใช่ว่าคุณจะมีโอกาส แก้ตัวในฤดูกาลหน้า

หรือฤดูกาลถัดไป แต่ต้องรออีกสี่ปี

ผมคิดว่าความฝันของคนอังกฤษ

ต้องมลายหายไปต่อหน้า

เมื่อรู้ว่าขาดผู้เล่นตัวสำคัญ ของเขาไป

ตอนนั้นผมรู้สึกสิ้นหวังแทนเขา

และสิ้นหวังสำหรับทีมด้วย

มันเหมือนว่าคุณได้เสีย

ผู้เล่นกองกลางที่ดีที่สุดไป

เขาคงต้องนั่งรออยู่ในห้องแต่งตัว หลังออกจากสนาม

และลึกๆ แล้ว เขาก็รู้ดีว่า

มันจบแล้ว

วันนั้นเราเล่นที่ระดับ 110

เหนือระดับน้ำทะเล ยังไงคุณก็หมดแรง

ก่อนจะบาดเจ็บแบบนั้น

แต่โชคไม่ดีที่มันเป็นผม ที่ต้องออกจากเวิลด์คัพ

ครับ มันเลวร้ายมาก

หลังจากที่ชนะติดต่อกันหลายครั้ง

จากนัดที่พบกับโปแลนด์และปารากวัย

อังกฤษก็เจอกับอาร์เจนตินา ในรอบสี่ทีมสุดท้าย

และก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับฝีมือ

และฝีเท้าของ ดิเอโก อาร์มานโด มาราโดนา

กับความสามารถในระดับ ของมาราโดนา

และเขาก็เล่นงานอังกฤษ อีกครั้งที่นี่

หลบหลีกได้เยี่ยม

หนึ่งในประตูที่ดีที่สุด ของเวิลด์คัพ!

ประตูนั้นที่เขายิงได้

เป็นประตูที่ดีที่สุด เท่าที่ผม

เคยลงสนามและได้เห็นมาเลย

อาจจะเป็นประตูที่ดีที่สุดตลอดกาล

เพราะความสำคัญและ ความโดดเด่นของเกมนั้น

แต่ถ้าหากไบรอันอยู่ตรงนั้น ผมก็ไม่แน่ใจว่า

เข้าจะหลบหลีกผ่านไบรอัน ไปได้ง่ายดายแบบนั้น

เขาคงรู้สึกได้เลยว่า ไบรอันไล่ตาม

เพราะไบรอันคงจะกระโดด ใส่หลังของเรา

ล็อกคอเขาไว้ หรืออะไรก็ตาม

เพื่อจะหยุดไม่ให้เขาผ่านไป และยิงใส่ชิลตัน

การหวนนึกถึงอดีต ก็เป็นเรื่องที่ดีนะครับ

แต่เมื่อผมคิดย้อนกลับไป ผมก็คิดว่า

ผมน่าจะหยุดเขาไว้ได้

สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ไล่ผู้จัดการทีม รอน แอตกินสันออกวันนี้

พร้อมกับผู้ช่วย ไมค์ บราวน์

ผมบอกไม่ถูกเลยว่ามันเจ็บแค่ไหน

กับทุกปีที่ผ่านไป

ที่พวกเขาไม่สามารถคว้าถ้วย ดิวิชันหนึ่งในตอนนั้น

และมันก็เป็นแบบนั้นกับ ผู้จัดการหลายๆ คน

ที่ทำไม่สำเร็จ

เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียว

ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ต้องการเหนือสิ่งอื่นใด

ช่วงเวลานั้น

สื่ออังกฤษด่าเราเละเทะ

เพราะเราคว้าแชมป์ลีกไม่สำเร็จ

ในขณะที่ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์ลีกได้

ปีแล้วปีเล่า

ใครๆ ก็พูดกันว่า

"อ๋อ ยูไนเต็ดน่ะเหรอ

พวกนั้นไม่ชนะแชมป์ลีก

และนั่นก็เพราะนิสัยชอบดื่มไง

วัฒนธรรมการดื่มนั้นมีกัน ทุกสโมสร

ไม่มีสโมสรไหนหรอกที่ ไม่มีกลุ่มนักบอล

ที่ออกไปดื่มกันหลังจบเกม

ทีมลิเวอร์พูล

ผมเคยไปอิสราเอล กับทีมลิเวอร์พูลหนหนึ่ง

เพื่อโปรโมตงานอะไรสักอย่าง

ผมแทบไม่อยากเชื่อเลย ว่าพวกเขาดื่มเก่งขนาดนี้

เราก็ชอบไปสนุกกันนะครับ

แต่ผมว่าพวกนักบอลแมนยูนั้น หนักกว่าเยอะ

และเหตุผลที่

เทอร์รี แม็คเดอร์มอตต์เคยสนิท กับร็อบโบมาก

และเทอร์รี แม็คก็เป็นผู้เล่น ที่ชอบสังสรรค์มากที่สุดของเรา

เขามาซ้อมทุกเช้าวันจันทร์ แล้วก็พูดว่า

"พอกันที ฉันเลิกคบเขาแล้ว

ฉันจะไม่ไปดื่มกับ หมอนี่อีกแล้ว"

เขาบอกว่า "ตามเขาไม่ทันจริงๆ

จะไม่ไปยุ่งกับหมอนี่อีกแล้ว"

เป็นแบบนี้ทุกเช้าวันจันทร์เลย

ไบรอัน ถึงแม้บางครั้งเขาจะชอบ

ไปผับแล้วดื่มเบียร์

แต่ไม่มีใครปฏิเสธได้ ว่าเมื่ออยู่ในสนาม

เขาคือนักสู้ แล้วเขาก็ ฟิตกว่าคนอื่นด้วยซ้ำ

เขาเป็นคนที่น่าทึ่งมาก

หลายๆ คนอาจจะบอกว่า เขาเป็นมนุษย์ประหลาด

เขาจะดื่มมากแค่ไหนก็ได้

แต่ไม่เคยเมา

เขาเป็นตัวอย่างที่ดี

ของคนที่สามารถออกไปสังสรรค์

แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบ กับการฝึกซ้อมใดๆ

หรือแม้แต่ฟอร์มการเล่น แม้แต่นิดเดียว

ผู้ชายคนนี้ดื่มเหล่าได้เป็นน้ำ

ผมยอมแพ้เลย

ผมยอมแพ้จริงๆ เพราะถ้าดื่มขนาดนั้น

ผมคงโงหัวจากหมอนไม่ขึ้น

และสามทหารเสือ

ที่ใครๆ พากันพูดถึงก็คือ

ร็อบสัน, ไวท์ไซด์ และแม็คกราธ

แต่ทุกวันอาทิตย์

พวกหนุ่มๆ มักจะไปเจอกัน

ที่ผับของแพดดี้ ครีแรนด์

และในช่วงเวลานี้เอง

ที่มีฉลองครบรอบ 825 ปี ของลีกฟุตบอลอังกฤษ

แล้วก็มีการวางแผนจัดการแข่งขัน ระหว่างทีมในลีกของอังกฤษ

กับทีมอื่นๆ ทั่วโลก ที่เวมบลีย์

แล้วเกิดอะไรขึ้นที่เวมบลีย์

ในการแข่งกับทีมจากทั่วโลกล่ะ

ร็อบสันทำได้สองประตู

ไวท์ไซด์หนึ่ง

และแม็คกราธได้รางวัล ผู้เล่นยอดเยี่ยมของแมตช์

เบียร์กินเนสของแพดดี คงมีอะไรดีเป็นพิเศษ

ผมว่าอย่างงั้นนะ

เพราะเมื่อหมดวัน

ใครอยากจะดื่มเกเตอเรดล่ะ ถ้ามีเบียร์ดีๆ รออยู่

หรือไวน์ดีๆ สักแก้ว

ถ้าคุณไปถามแฟนบอล

"เลือกนักบอลคนโปรดมาสามคน"

พวกเขาก็จะเอ่ยชื่อ แม็คกราธ, ไวท์ไซด์ และร็อบสัน

เข้าใจที่ผมบอกใช่ไหมครับ สามคนนี้แหละ

ที่เรียกว่าอยู่ในวัฒนธรรมการดื่ม

ถ้าคุณจะมองแบบนั้น

ไม่เลยครับ พวกสื่อชอบ พูดเกินจริงไปมาก

ตอนนั้นอีก 11 วัน ผมก็จะ 40 แล้ว

ตอนที่เราลงเตะกับอาร์เซนอล

ถ้าผมดื่มหนักอย่างที่สื่อลงข่าว

ผมคงลงเล่นนานขนาดนั้นไม่ไหว

โลกที่เปลี่ยนไปของแมนยูนั้น

เห็นได้ชัดเจน

ทั้งกล้องและไมโครโฟน

พากันมาจ่อตรงหน้าบอสคนใหม่

มันเป็นช่วงเวลาที่ยาก ที่ผมจะเข้ามา

เพราะผมอยากจะวางแนวทาง

ของตัวเองในหลายๆ ด้าน

ในแง่ระเบียบวินัย และอีกหลายๆ อย่าง

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ในประวัติศาสตร์ของแมนยู

เมื่อเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน มารับตำแหน่ง

แล้วก็เริ่มปลดผู้เล่นออกไป

คุณก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ร็อบโบจะโดนด้วยรึเปล่า

เขาปล่อยพอลไป

หรือแม้แต่นอร์แมนด้วย

ตอนนั้นผมก็ย้ายไปแล้ว

แต่สำหรับไบรอัน ผมคิดว่า เขารู้สึกว่า

"ไม่ ฉันยังได้อะไรอีกมาก จากหมอนี่

เขายังมีของดีอีกเยอะ"

แต่ไบรอันเป็นคนสำคัญที่สุด

ในฐานะกัปตัน

เขาคือคนที่มีอำนาจกับทีม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเป็น ผู้เล่นที่เก่งที่สุด

และตำแหน่งรวมถึงเกมการเล่นนั้น มั่นคงแน่นอนดีแล้ว

และนั่นก็เป็นประโยชน์ อย่างยิ่งสำหรับผม

กอร์ดอน สตราชานเล่าให้เราฟัง

เกี่ยวกับเซอร์อเล็ก สมัยที่อยู่อาเบอร์ดีน

แค่มองดูก็คิดได้เลยว่า

"นี่จะต้องเป็นช่วงเวลาที่ น่าสนใจสำหรับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด"

แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

แม้อเล็กซ์ เฟอร์กูสันจะเข้ามาคุมทีม

แต่แมนยูก็ยังทำได้ไม่ดีนัก

หนึ่งในจุดตกอับที่สุดก็คือ การแพ้ให้กับ

คู่แค้นอย่างแมนเชสเตอร์ซิตี้ไป 5 ต่อ 1

แต่นอกสนามแข่ง

ไบรอันได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ในรายชื่อวันปีใหม่

คือสำหรับงานการกุศล และฟุตบอลด้วยค่ะ

ที่ประกอบคุณประโยชน์ทั้งสอง

วันนั้นที่พระราชวังน่าประทับใจมาก

พ่อสวมชุดกะลาสีเรือตลกๆ

เหมือนเพิ่งจะมาเทียบท่า ที่ลอนดอน

ค่ะ ตอนนั้นเองที่เราเริ่ม รู้สึกว่า

"อ๋อ พ่อคงเป็นคนพิเศษอยู่นะ

เพราะว่าพ่อได้เข้าเฝ้าพระราชินี"

ใครๆ ก็ถามว่า

"พระราชินีตรัสอะไรกับคุณ"

แล้วเขาก็บอกว่า

อ๋อ พระองค์ตรัสถามว่าชอบ นักร้องวงไหน

"แล้วคุณตอบว่าไง" ผมก็บอกไปว่า

"ควีน"

เขาคิดว่ามันขำดี

และเกียรติประวัติก็ยังคง ไม่สิ้นสุด

เมื่อใกล้จะจบทศวรรษ

ชัยชนะเอฟเอคัพ ปี 1990

เป็นถ้วยรางวัลแรกภายใต้ การคุมทีมของอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน

ทำให้ไบรอันสร้างอีก หนึ่งสถิติได้สำเร็จ

ก็คือการเป็นกัปตันทีมคนแรก

ในประวัติศาสตร์เอฟเอคัพ

ที่คว้าถ้วยให้สโมสรเดียว ได้ถึงสามครั้ง

การชนะถ้วยเอฟเอคัพสามครั้ง ในฐานะกัปตัน

ไม่ได้เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับผม เท่ากับที่ว่า

ทีมนั้นมีแต่ผู้เล่นรุ่นใหม่

ที่เซอร์อเล็กพาเข้ามา

จึงเรียกว่าเป็นพัฒนาการ ที่ยอดเยี่ยมสำหรับทีม

ที่เราชนะเอฟเอคัพ

ไบรอันได้นำทีมไปร่วม ฟีฟ่า เวิลด์คัพ ปี 1990

ในอิตาลีด้วยร่างกายที่ฟิต

และพร้อมลงสนามแข่งขัน บอลโลกรอบที่สามของเขา

แต่ไบรอันก็ต้องโชคร้ายบาดเจ็บ

ในการแข่งขันกลุ่มที่สองอีกครั้ง

เอ็นร้อยหวายฉีกขาดระหว่างการแข่งกับ เนเธอร์แลนด์ซึ่งเสมอกัน 0 ต่อ 0

ไบรอัน ร็อบสันพยายามเต็มที่แล้ว

สำหรับไบรอัน ร็อบสัน

เวิลด์คัพ ปี 1990 ครั้งนี้จบลงแล้ว

และใครจะรู้ นี่อาจจะเป็น จุดจบของการรับใช้ทีมชาติของเขา

ใช่ครับ นั่นเป็นจังหวะที่ น่าผิดหวังที่สุดในอาชีพของผม

ทำเอ็นร้อยหวายฉีก

หมอบอกผมว่า

อาจจะสามสัปดาห์ หรืออาจจะสามปี

มันถูกใช้งานอย่างหนัก มานานหลายปี

ทำให้เอ็นร้อยหวายของผมขาด

การบาดเจ็บที่เอ็นร้อยหวายนั้น เป็นเรื่องร้ายแรงมาก

บางครั้งอาจจะแย่ยิ่งกว่า ขาหักเสียอีก

มักจะต้องใช้เวลาถึงหกเดือน

เราทุกคนต่างก็ผิดหวัง

ทั้งตัวพวกเราเอง และที่สำคัญก็คือตัวเขา

เรารู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เกิดเรื่องแบบนี้

มันเกิดขึ้นกับไหล่ของเขา เมื่อสี่ปีก่อนมาแล้ว

สำหรับทีมอังกฤษ

ถ้าปราศจากไบรอัน ร็อบสัน ในทีมและนำทีม

มันก็ไม่มีทางจะครบทีมได้เลย

พวกเขาเกือบทำสำเร็จ โดยไม่มีเขา

แต่เยอรมันก็เข้ามาขวาง อีกครั้งหนึ่ง

เราเกือบทำได้แล้ว ถ้าหากมีไบรอันอยู่ด้วย

มันก็คงออกมาอีกแบบเลย

ผมเชื่อหมดใจเลยว่า

ถ้าหากไบรอันยังฟิตดี

ในปี 86 และ 90 เราต้องได้สักถ้วยแน่

เพราะเขาเป็นผู้เล่นที่สำคัญ มากขนาดนั้นเลย

สบายดีนะ เคฟ

แมนเชสเตอร์ในยุค 90 นั้น

โด่งดังไปทั่วโลก

คุณรู้สึกได้ว่าอะไรก็เป็นไปได้

คุณคิดว่าไม่มีอะไรที่จะ ฉุดรั้งคุณไว้ได้เลย

เป็นที่ที่ยอดเยี่ยมมาก แมนเชสเตอร์

วงดนตรีก็มีแนวทางเฉพาะตัว

กับท่าทางโยกย้าย เหมือนกับทีมฟุตบอล

ที่มีสไตล์และท่าทางแบบนั้น

1991 คือฤดูกาลแรก

ที่สโมสรอังกฤษได้กลับมาเล่นในยุโรป

หลังถูกแบนไปหกปี

หลังจากหายนะที่ไฮย์เซล เมื่อปี 1985

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เข้าไปถึงรอบสุดท้าย

ของคัพวินเนอร์สคัพ

เจอกับโยฮัน ครอยฟ์ จากบาร์เซโลนา

เตะโด่งเข้าไป ถึงสตีฟ บรูซ!

เข้าไปแล้วครับ!

แมนยูขึ้นนำ

และตอนนี้ก็มีโอกาส อีกครั้งแล้ว

อาจจะยังไม่ใช่

ใช่แล้วครับ!

ประตูที่ยอดเยี่ยมโดยฮิวจ์!

คัพวินเนอร์สคัพ ปี 1991

เป็นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

มันเป็นคืนที่ยอดเยี่ยมมาก สำหรับผมเอง

เพราะผมได้เปิดลูกทำสองประตู

แล้วก็ยังชนะคัพวินเนอร์สคัพ ของยุโรปด้วย

ผมคิดว่ามันเป็นนัดที่ ดีที่สุดของผมเลย

ผมว่าเขาพูดถูก

เราต้องพิจารณาบาร์เซโลนาให้ดี

ในแง่เทคนิคการเล่น

เราต้องหยุดการเล่นบอล ของทางนั้นให้ได้

และไบรอันก็มีส่วนช่วยมาก

ในเดือนสิงหาคม ปี 1992

อเล็กซ์ เฟอร์กูสันซื้อตัว เอริก คันโตนา

จากทีมแชมป์ของลีกอย่างลีดส์

ด้วยราคาที่สุดคุ้มเพียง 1.2 ล้านปอนด์

มันคือความฝันของเราเลย

ตอนยังเด็กๆ ว่าจะได้เล่น กับนักเตะเก่งๆ

ในสโมสรอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

การที่ไบรอันอยู่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เป็นการดึงดูดนักบอลคนอื่นๆ

ทั้งๆ ที่พวกเขาอาจจะไปลิเวอร์พูล แทนก็ได้

หรือจะไปทีมไหนก็ได้

มีสโมสรอื่นๆ ที่คว้าแชมป์มากมาย

ตอนที่ผมย้ายมาแมนยู

ไบรอันให้ความช่วยเหลือดีมาก

ถึงแม้ตอนนั้นกำลังจะหมดยุค การเล่นอาชีพของเขาแล้ว

เขาอายุมากกว่า 35 แล้ว

เขาช่วยเหลือผม ช่วยคนอื่น

เขาเป็นผู้นำ แม้แต่ในขณะอยู่ข้างสนาม

เขาเป็นคนที่เราเรียกว่า ผู้นำที่แท้จริง

ใครๆ ก็พูดถึง คลาสออฟ 92

เราประสบความสำเร็จเพราะ เราทุ่มเทอย่างหนัก

เรามีโค้ชที่ยอดเยี่ยมอย่าง เอริก แฮริสัน

แต่เหตุผลที่เรา ประสบความสำเร็จ

นั่นเป็นเพราะไบรอัน ร็อบสัน

รอย คีน, สตีฟ บรูซ แกรี พาลิสเตอร์, เอริก คันโตนา

แล้วก็หัวหน้าทีมด้วย

เรามีผู้เล่นเหล่านี้ที่ ทำให้เราได้เรียนรู้

ชี้แนะแนวทางการเล่นให้

ซึ่งมันยิ่งใหญ่มาก

ร็อบโบทำอะไรมากมาย

ให้กับผมตอนที่ยังเด็ก

การเข้ามาร่วมทีมหลัก ตอนอายุ 17

เอเจนต์คนแรกของผม แฮรี่ สเวลส์ เป็นเอเจนต์ของร็อบโบ

เขาเลยแนะนำให้เรารู้จักกัน

สำหรับผู้เล่นรุ่นเล็กอย่างเรา

เรารู้สึกเกร็งมาก เราเกร็งเพราะนี่คือร็อบโบ

และทุกอย่างที่เขาทำ

นี่คือไบรอัน ร็อบสันเลยนะ

ผมอยู่ที่นั่นด้วย วันที่เราเซ็นเข้าสโมสร

เขาเป็นคนที่ผมชื่นชม เคารพยกย่อง

เป็นตัวแทนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ผมมีโปสเตอร์สองใบ ติดอยู่บนผนังห้องนอน

อันหนึ่งเป็นภาพทีมของแมนยู อีกอันก็คือร็อบโบ

ครั้งแรกที่ผมได้เจอหน้าเขา

คือตอนที่ผมไปขอคำแนะนำ เกี่ยวกับสัญญาตอนอายุ 17

และผมก็เกร็งไปหมด

อาจจะมากที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา ในชีวิตนี้เลย

แบบสั่นไปหมดเลย

พูดไม่ออกสักคำ ปากสั่นไปหมด

และนั่นก็เป็นเพราะว่า เขาคือวีรบุรุษของผม

ถ้าผมเห็นเขากำลังเดินมา

ผมก็จะหันไปทางอื่น เพราะอย่างที่รู้

เขาเป็นวีรบุรุษของผม แล้วผมก็

เกร็งมาก ผมไม่อยากจะพูดกับเขา

เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

ผมไม่เคยลืมตอนนั้นเลย บอกตามตรงนะครับ

ผมคิดว่าผมพูดอะไรไม่ออก จนท้ายที่สุดเขาบอกว่า

"งั้นฝากเรื่องไว้ที่ผมแล้วกัน เดี๋ยวผมจัดการให้เอง"

และเขาก็จัดการให้ผม เดวิด, สโคลส์, บัตต์

เราทุกคนได้สัญญาเดียวกัน ทั้งแปดคน

และความสำเร็จมากมาย ของพวกเขา

หลังจากนั้นและ ตลอดอาชีพของพวกเขา

ก็สร้างมาจากรากฐาน ของไบรอัน ร็อบสัน

สัญชาตญาณตามธรรมชาติของไบรอัน

เขาชอบดูแล

และเขาคอยดูแลผู้เล่น รุ่นเด็กๆ

และรู้ดีว่ามันจะส่งผลกระทบแค่ไหน

ถ้าหากพวกเขาไม่ได้รับ การดูแลอย่างเหมาะสม

เขาคอยดูแลผม

เขาแกล้งผมหลายครั้งด้วย มีอยู่ครั้งหนึ่ง

ผมไปหาร็อบโบแล้วบอกว่า

"ผมก็ลงเล่นมา 20 หรือ 25 เกม

ในฐานะตัวจริงแล้ว

คุณว่าผมควรจะขอรถ จากผู้จัดการดีไหม"

เขาตอบทันทีเลยว่า

"เอาสิ ดีเหมือนกันนะ

นายมีชื่อเสียงแล้ว นายควรจะได้รถ

ไปเคาะประตูถามเลย"

ไรอันก็เลยไปที่ห้องผู้จัดการ

แล้วผมก็ตะโกนบอกทุกคน

"มาฟังทางนี้สิ"

"เรื่องนี้สนุกแน่"

มีคนมาเคาะประตู แล้วไรอันก็เข้ามา

เขาบอกว่า เอ่อ...

"ขอคุยด้วยได้ไหมครับ บอส"

ผมตอบว่า "ได้สิ เข้ามาเลย"

เขานั่งลง

แล้วบอกว่า

"ผมก็ลงเล่นมา 20 หรือ 25 เกม

ผมคิดว่าสโมสรน่าจะให้รถผม"

ผมบอกว่า "อะไรนะ

นายยังไม่มีสิทธิ์ได้อะไรทั้งนั้น

เอาจักรยานไปก่อน ฉันจะซื้อจักรยานให้

ออกไปให้พ้นได้แล้ว"

แล้วเขาก็ทำท่าจะเล่นงานผม

แล้วจู่ๆ

ผมก็ได้ยินเสียงดัง นอกห้องทำงาน

และร็อบโบก็พานักเตะ ตัวจริงทุกคนมาแอบฟัง

เราทุกคนขำกันยกใหญ่

ตอนที่เขาเดินออกมา

แล้วเพิ่งรู้ตัวว่าโดนผมแกล้ง

ความเอาใจใส่ของไบรอัน

มีมากเกินกว่าหน้าที่รับผิดชอบ ในการดูแลนักเตะรุ่นน้อง

นอกสนาม เขาตั้งโครงการกองทุน ซื้อเครื่องสแกนของไบรอัน ร็อบสัน

ไบรอันมักจะออกไปข้างนอก

สองสามครั้งต่ออาทิตย์

แม้แต่รับเงินบริจาค

ที่ผับและอะไรทำนองนั้น

เพื่อจัดงานเต้นรำมื้อค่ำ งานกาล่า

วงเทคแดทจัดงานคอนเสิร์ต การกุศลให้แล้ว

แล้วยกรายได้ทั้งหมด ให้ไปซื้อเครื่องสแกน

มันก็เลยเป็นโบนัสครั้งใหญ่

เพื่อนร่วมทีมของผมให้การ สนับสนุนที่ยอดเยี่ยมมาก

แค่ได้ออกไป

รับเช็กจากที่ต่างๆ

แค่นั้นผมก็มีความสุขแล้ว

กับการได้เรี่ยไรเงิน

ไปซื้อเครื่องสแกนให้โรงพยาบาล

ปีนั้นแมนยูส่งท้ายปี

ด้วยการครองอันดับสูงสุดบนตาราง ด้วยคะแนน 23 แต้ม

จากที่มี 27 แต้ม

ปีนี้พวกเขาจะทำได้ในที่สุดไหม

เราเก่งขึ้นเรื่อยๆ

เอฟเอคัพ ปี 1990

คัพวินเนอร์สคัพ ปี 91

ลีกคัพ ปี 92

แต่สิ่งสำคัญที่สุด

ที่เราทุกคนต้องทำก็คือ คว้ารางวัลลีก

26 ปี

ที่แมนยูไม่เคยชนะลีกเลย

ก่อนจบฤดูกาลนั้น

เราแข่งกับเชฟฟิลด์เวนส์เดย์

ผมคิดว่านักเตะทุกคนเชื่อว่า

นี่เป็นปีที่เราจะคว้าตำแหน่ง

หลังจากเปิดตัวได้แบบอ่อนด้อย

ผู้ชนะจากการทดเวลาบาดเจ็บ

การเจอกับเชฟฟิลด์เวนส์เดย์ ในบ้านตัวเอง

ก็ทำให้ตำแหน่งแชมป์ อยู่ใกล้แมนยูแค่เอื้อม

บรูซ! เยี่ยม!

และประโยคที่ว่า "เวลาของเฟอร์กี้" ก็เกิดขึ้น

ไม่อยากเชื่อ!

ยังเหลืออีกหน่อย

แต่ไบรอัน คิดด์และ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน

ก็กำลังจะได้ฉลอง แชมเปี้ยนชิพแล้ว!

มันรู้สึกแปลกมากที่ ชนะรางวัลในแบบนั้น

เพราะเราไม่ได้เล่น

โอลด์แฮมเตะกับวิลล่า ที่วิลล่าพาร์ก

พวกเขาชนะไป 1 ต่อ 0

นั่นหมายความว่า เราได้แชมป์ไปเลย

แต่เราต้องลงแข่งวันถัดไป

กับแบล็กเบิร์นที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

มันก็เลยเป็นอะไรที่เยี่ยมมาก

ที่ได้เดินขึ้นบันได ไปรับถ้วยรางวัล

กับสตีฟ บรูซ

ผมแนะไปว่า

ทั้งสองคนควรจะชูถ้วย

เพราะไบรอัน

เขาเป็นผู้เล่นดีเด่นประจำปี ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

และผมคิดว่าทุกคนต่างก็ดีใจ ที่ได้เห็น

ทั้งสองคนชูถ้วยนั้น

ผมดีใจกับไบรอัน

มันสมควรแล้วที่เขา

ได้มีส่วนร่วมด้วย

เพราะเขามีฤดูกาลที่ยอดเยี่ยม

ตอนที่เขาเข้ามาร่วมทีม

เขาทำได้ยิ่งใหญ่มาก

และพวกเขาก็รอมานาน ถึง 26 ปี เพื่อสิ่งนี้

และไบรอันก็เป็นตัวแปรสำคัญมาก ในการคว้าแชมป์

พรีเมียร์ลีกครั้งแรก และนำแชมป์

กลับไปโอลด์แทรฟฟอร์ด

แต่อย่ามองข้ามเอฟเฟ็กต์ที่

ไบรอันมีต่อการคว้าชัยชนะ

ตำแหน่งที่ทรงเกียรตินั้น

นั่นคือกลุ่มผู้นำที่ไม่น่าเชื่อ

และเป็นผู้นำของผู้นำ

ผมคิดว่าไบรอันเป็น ผู้นำของผู้นำ

ตัวเขาเอง, ฮิวจ์, อินซ์

พาลิสเตอร์, บรูซ, ชไมเคิล

พวกเขาเป็นคนที่สุดยอดมาก

และถึงแม้เขาจะใกล้เลิกเล่นแล้ว

เขาก็ยังมีออร่า มีคุณสมบัตินั้นอยู่

ผมจำได้ว่าตอนนั้นผมคิดว่า

ทุกครั้งที่ร็อบโบเล่น

ผมจะต้องชนะ

หรือไม่เราก็จะไม่แพ้

แฟนบอลในสนามมักจะ อยากให้ร็อบสันอยู่ในทีม

เพราะถ้ามีร็อบสันอยู่

ไม่ว่าเขาจะอายุเท่าไหร่

คุณก็จะมีโอกาส

ผมอยากให้มีโอกาส ได้อยู่กับเขาอีกห้าปี

เขาคว้าชัยชนะแชมเปี้ยนลีก

เพราะไม่มีกัปตันคนไหนจะเก่งกว่า

เขารู้ว่าอาชีพการเล่นที่แมนยู ของเขากำลังจะปิดฉากแล้ว

ไบรอันจึงได้มอบเสื้อเลขเจ็ด อันเป็นตำนาน

ให้กับนักบอลที่คู่ควรคนต่อไป

ในสถานการณ์แบบนี้ คุณจะมีแนวคิดสองแบบ

เมื่อผู้เล่นเริ่มแก่ลง

และเห็นคนมาใหม่หรือ หรือนักเตะรุ่นน้อง

พวกเขาก็จะเริ่มอิจฉา

แต่ไบรอันไม่ใช่นักเตะแบบนั้น

และการได้เล่นด้วยหมายเลขนี้

หมายเลขที่เป็นของผู้เล่น ที่ยอดเยี่ยมนี้มันพิเศษมาก

ครับ มันพิเศษมากจริงๆ

แล้วคันโตน่ากับไบรอัน

ก็ได้ลงหน้าหนึ่งอีกครั้ง

เมื่อแมนยูไปอิสตันบูล

ในการชิงถ้วยแชมเปี้ยนส์ลีก

กับทางฝั่งตุรกี กาลาตาซาราย

กาลาตาซาราย มันคือ "ยินดีต้อนรับสู่นรก"

พูดถึงความเป็นศัตรูเหรอ ไม่มีเลย

ไม่มีอะไรเหมือนคืนนั้น ที่กาลาตาซาราย

มันน่ากลัวมากเลย มีทั้งตำรวจ

ทั้งโล่กันฝูงชน และเราก็สวมชุดลงแข่ง

ทางฝั่งตุรกี ตำรวจเข้ามา พร้อมกับแฟนบอล

เพื่อทำร้ายคุณ

หลังจากเสมอ 0 ต่อ 0

แมนยูถูกคัดออก ด้วยการยิงประตูทีมเยือน

และความร้อนแรงในสนาม

ก็ปะทุขึ้นมา

มันเป็นการจบเกมที่บ้าคลั่งมาก

เพราะเอริกถูกไล่ออก

เพราะเอามือปัดบอล หรืออะไรสักอย่าง

ผู้เล่นทุกคนมาล้อมเขาไว้

ตำรวจคุมฝูงชนมาเต็มสนาม

พร้อมไม้กระบอง และโล่กันฝูงชน

แต่ร็อบโบก็เข้าไป ปกป้องเอริกทันที

ผมออกไปจากสนาม

แล้วเขาก็ช่วยผม

เดินไปกับผมเหมือนกับตำรวจ

เพื่อช่วยปกป้องผม

แต่ตอนนั้นผมเจอปัญหา

เพราะตำรวจมาเตะผมเข้าที่ด้านหลัง

ผมก็เลยเริ่มจะ

ผมหัวเสีย

เขาฉุนขาดมาก

เขาพร้อมจะเล่นงานทุกอย่าง ที่เคลื่อนไหวได้

ไม่ว่าคนนั้นจะมีกระบอง อยู่ในมือหรือไม่ก็ตาม

เขาพร้อมอัด

ผมคิดว่าเอริกอาจจะตายได้ในคืนนั้น

ถ้าเขาได้รับอนุญาตให้ออกมาข้างนอก

แต่ก็เป็นไบรอันที่ คว้าตัวเขาไว้

เขาเป็นคนที่หยุดเอริก

ครับ ผมว่าคืนนั้นผมทำได้ดี

เพราะเอริกไม่ได้ถูกส่ง เข้าคุกตุรกี

ซึ่งเป็นไปได้มากว่าเขาจะโดน

อาจจะ ทำไมล่ะ

ผมรู้สึกหลอนเพราะ มิดไนท์ เอ็กซ์เพรส

คุณจำมิดไนท์ เอ็กซ์เพรสได้ไหม

ไม่มีใครอยากติดคุกในตุรกีหรอก

แต่ผมอาจจะได้ติดคุกจริงๆ

ต้องขอบคุณไบรอัน

นี่เป็นแค่ตัวอย่างของ ความเป็นกัปตัน

และความเป็นผู้นำ และการปกป้องผู้เล่น

และการยืนหยัดเพื่อผู้เล่นของเขา

ทุกคนเคารพเขา

ทุกคนมองเขาเป็นต้นแบบ

สมญาของเอริกคือ "ราชา" แต่ราชาตัวจริง

ในห้องแต่งตัว คือไบรอัน ร็อบสัน

เขาเป็นคนที่เอริก เอาเป็นต้นแบบ

แม้แต่เอริกเอง ก็ยังพูดว่า

"ผมรู้ว่าผมอยู่ตรงไหน สำหรับคุณ"

หลังจากทำประตูสุดท้ายให้แมนยู

เพื่อช่วยให้ทีมเข้ารอบ เอฟเอคัพอีกครั้ง

ไบรอันก็หันไปสนใจ ด้านการคุมทีม

ผมรู้ว่าจะต้องไปจากแมนยู

และผมก็มีแนวโน้มที่จะ หันไปคุมทีม

และนั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ

เขาเหมาะกับการคุมทีม

ผมคิดว่าไม่ต้องสงสัยเลย

เมื่อเขาเลิกเล่นบอล

เพราะคุณสมบัติความเป็นผู้นำ ที่เขามีอยู่

เขาเป็นผู้เล่นคนเดียว

ที่มีคุณสมบัติในการคุมทีม

ในตอนที่ผมยังเล่นอยู่

เขารับรู้ได้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น

และบางครั้งเขาก็จะจัดการ ปรับเปลี่ยนกับนักเตะ

นั่นเป็นคุณลักษณะที่ดีมาก

ซึ่งทำให้ผมคิดว่า เขาจะต้องเป็นผู้จัดการแน่ๆ

ครับ นายเรียกผมไปหา

แล้วบอกว่ามีคนอยากพบ

ในห้องทำงานของเขา

สำหรับงานคุมทีม มิดเดิลสโบรห์แล้ว

ไบรอันเป็นนักฟุตบอล ที่ดีที่สุดในยุคของเขา

ดังนั้นเขาจึงเป็น ตัวเลือกที่โดดเด่น

ปัญหาสำหรับเราก็คือ

ถ้าผมคิดว่าเขาเป็น ตัวเลือกที่โดดเด่น

คนอื่นก็ต้องคิดเหมือนกัน

มันเป็นงานที่ยากมาก

เราจบที่อันดับ 16 ในฤดูกาลก่อน

ภายใต้การคุมของเลนนี ลอว์เรนซ์

ผมคุยกับเลนนีเมื่อจบฤดูกาล

เราเปิดอกคุยกัน

เลนนีออกจากสโมสร

และเขาบอกผมว่า "คุณคิดว่ายังไง"

ผมบอกว่า "ไบรอัน ร็อบสัน"

แล้วผมก็เห็นด้วยมากๆ

เขาคือคนที่เหมาะสำหรับงานนี้

เราเคยคุยกันเกี่ยวกับ การที่เขาจะย้ายไปคุมทีมแทน

และมันก็ดูจะเป็นเหมือนก้าวต่อไป ที่เห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว

เพราะฉันก็นึกไม่เลย ว่าไบรอันจะไปทำอะไร

ถ้าไม่ใช่ไปเป็นผู้จัดการทีม

มันก็ดูจะเป็นไปตามครรลองของมัน

ไบรอันกับผมตกลงกันได้

ประมาณมีนาคม เมษายน

แต่ตอนนั้นเขายังเป็น ผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เราก็เลยพยายามปิดปากเงียบไว้

จนกว่าจะสิ้นสุดฤดูกาล

เมื่อแน่นอนว่าจะได้เหรียญ พรีเมียร์ลีกอันที่สองแน่ๆ

ไบรอันก็กล่าวอำลา โอลด์แทรฟฟอร์ด

ด้วยการชูถ้วย

ซึ่งกลายเป็นนัดสุดท้ายของเขา

สำหรับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ครับ มันเป็นการส่งท้ายที่วิเศษมาก

อาชีพของผมที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

คว้าแชมป์ได้อีกครั้ง

กับแชมป์พรีเมียร์ลีก ที่รออยู่แน่ๆ แล้ว

มีแต่เชลซีที่เป็นอุปสรรคในการกว้า ทั้งถ้วยลีกและเอฟเอคัพ

ไบรอันจะอำลาแมนยูแบบไหน

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดกำลังจะ ออกจากโรงแรมวินด์เซอร์

ในอีกประมาณสิบนาที

แล้วไบรอัน ร็อบสันก็ต้องผิดหวัง

อเล็กซ์ เฟอร์กูสันตัดสินใจเมื่อคืน

ว่าไบรอัน แม็คแคลร์ น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า

ในฐานะตัวสำรองเอาท์ฟิลด์ คนที่สอง

มันเป็นการตัดสินใจที่น่าหัวเราะ ที่สุดในชีวิตของผมเลย

นับจากนั้นผมก็เสียใจมาตลอด

มันคือสิ่งที่แย่ที่สุดที่ผมเคยทำ

ทางผู้บริหารตัดสินใจอย่างโหดร้ายมาก

จริงๆ นะ คุณก็แค่ต้องบอกว่า

"เอาล่ะ ตอนท้ายมันแย่ไปหน่อย แต่ดูก่อนหน้านี้สิ"

สิ่งที่ทำให้ผมโล่งใจก็คือ

ไบรอันไม่เคยคิดแค้น เดนีสก็เหมือนกัน

แต่ผมเสียใจนะ

แม้แต่เคทีก็บอก

"คุณเอาไบรอัน ร็อบสันออก ได้ยังไง"

ครับ มัน

มันเป็นช่วงเวลาที่น่าผิดหวัง มากเลยสำหรับผม

ในการอำลาอาชีพ ที่แมนยู

และไม่ได้ลงเตะรอบสุดท้าย ของเอฟเอคัพ

แต่ผมกับนาย ก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

และผมก็เข้าใจ หลังจากได้มาคุมทีม

ว่าคุณต้องตัดสินใจอย่างโหดๆ เป็นบางครั้งคราว

และนายก็ได้ตัดสินใจไปแล้ว

แมนยูก้าวไปคว้าเอฟเอคัพ

เอาชนะเชลซีไป 4 ต่อ 0

พร้อมกับการรูดม่านปิดฉาก

อาชีพการเล่นของไบรอัน ร็อบสัน 13 ปีที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

น่าประทับใจจริงๆ

ครับ เมื่อผมย้อนกลับไปดู เส้นทางอาชีพ

กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

มันดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้แล้ว

ชนะทุกอย่าง

แต่หนึ่งในสิ่งที่ผมชอบที่สุด

ก็คือการมีสายสัมพันธ์อันดี กับแฟนบอล

และผมเป็นหนึ่งในนักเตะ ที่พวกเขาชื่นชอบ

แล้วผมก็มีสายสัมพันธ์ การทำงานที่ดี

กับสโมสรตั้งแต่นั้นมา

ฤดูร้อนปี 1994

ไบรอันไปคุมมิดเดิลสโบรห์

เพื่อเริ่มต้นอาชีพด้านบริหาร

เป้าหมายของเขาคือ

การเปลี่ยนทีมอันดับ 13 ในแชมเปี้ยนชิพ

ให้เป็นทีมที่ได้รับเลื่อนขั้น

มิดเดิลสโบรห์เป็นเมือง

ที่มักจะมีข่าวด้านลบ ในสื่ออยู่บ่อยๆ

มักจะได้อยู่ในตารางลีก

ในฐานะเมืองที่มีอะไรแย่ๆ มากที่สุด

เราเพิ่งถูกลดตำแหน่ง

ทีมที่เจ๋งก็คือนิวคาสเซิล

เพราะพวกเขามีเควิน คีแกน มาคุมทีม

มันก็เหมือนว่า "อ๋อ เหรอ นั่นแหละทีมที่เราควรเชียร์"

แต่แล้วจู่ๆ

ไบรอัน ร็อบสันก็โผล่มา

ผมได้รับการต้อนรับที่ดีมาก

ตอนไปที่มิดเดิลสโบรห์

สิ่งเดียวที่น่าขำที่ผมทำที่นั่น

ก็คือสิ่งที่พวกทีมการตลาด มักจะบอกให้คุณทำ

ผมสวมแจ็กเก็ต

กางเกงขาสั้น แล้วก็รองเท้าบอล

เพราะว่ามันเหมือนเป็น ตำแหน่งผู้เล่นและผู้จัดการ

คล้ายๆ กับตอนที่ผมเซ็นสัญญา ในสนามที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

พวกเขาอยากทำอะไร ที่แตกต่างไป

แต่มันก็ตลกดี เมื่อมองย้อนกลับไป

และในปีแรก

เขาต้องรวบรวมทีม

ไม่ใช่แค่ลงแข่ง แต่ต้องชนะลีกนั้นด้วย

เขาเอาคนมากมายเข้ามา

ทั้งกอร์ดอน แม็คควีน ที่เข้ามาคัดนักเตะ

เรามีวิฟ แอนเดอร์สัน ซึ่งก็เป็นอิทธิพลที่ดี

แล้วก็ไม้เด็ดที่สุด

ก็น่าจะเป็นการซื้อไนเจล เพียร์สัน

ให้มาเป็นกัปตันทีม

และโชคดีที่ทุกอย่างไปได้สวย

แต่ผมกับวิฟ

ขับรถผ่านบ้านเรือน ขณะเดินทางไปสนามซ้อม

ผมก็พูดกับวิฟว่า

"คุณสังเกตมั้ยว่าแถวนี้

เด็กทุกคนใส่แต่เสื้ออาร์เซนอล แมนยู ลิเวอร์พูล

ผมบอกว่า "เราต้องเปลี่ยนมัน

เราต้องให้เด็กๆ หันมาใส่ เสื้อโบโร"

การได้ไบรอันมาเป็นผู้จัดการ นั้นก็เยี่ยมแล้ว

แต่การให้เขาลงสนามด้วยนี่สิ

ในฤดูกาลนั้น

เราไม่เคยแพ้เกมไหน ที่ไบรอันลงเลย

จังหวะของร็อบสัน!

เข้าไปแล้ว!

ไบรอัน ร็อบสัน บอสของทีม ยิงประตูแรกเข้าไปแล้ว!

นำทีมจากแนวหน้าจริงๆ

ตอนที่เขาเลิกเล่น

เป็นกองกลางแล้ว

เขาสามารถย้ายไปเล่นกองกลาง หรือเซ็นเตอร์ฮาล์ฟได้

เพราะเขาสามารถเล่นได้ จนถึง 60 นั่นแหละ

ถ้าเล่นกองหลัง

เกมสุดท้ายของเขาคือที่อาร์เซนอล

ตอนนั้นเราขาดผู้เล่นมาก

แล้วไบรอันก็บอกว่า "ผมต้องเล่นแล้วล่ะ"

ผมว่าตอนนั้นเขาเพิ่งจะ 40 หรือกำลังจะ 40

แล้วเขาก็ได้ตำแหน่ง นักเตะดีเด่นประจำเกมด้วย

แต่ผมเดินไม่ไหวไปสามวัน แล้วผมก็คิดว่า

"เท่านี้แหละ พอก็คือพอ"

นั่นก็เลยเป็นนัดสุดท้ายของผม

หลังจากที่ผมเลิกเล่นฟุตบอล

มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก

ในการได้เป็นแฟนบอลมิดเดิลสโบรห์ ในตอนนั้นมันเยี่ยมมาก

คุณมีดาวดังอย่าง ไบรอัน ร็อบสันมาคุมทีม

เล่นฟุตบอลได้ อย่างน่าประทับใจ

รวมถึงความสำเร็จของไบรอัน ในตอนนั้นด้วย

ฤดูกาลแรกเราได้เลื่อนชั้น

ไปเล่นพรีเมียร์ลีก

แล้วอยู่ดีๆ

เราก็ได้สนามกีฬาใหม่เอี่ยม

อยู่ไม่ไกลจากเมือง

ซึ่งมันเยี่ยมมาก

แล้วจู่ๆ ก็ดูเป็นอะไรที่เท่มาก

กับการเป็นแฟนบอลมิดเดิลสโบรห์ เพราะเรากำลังไปได้สวย

ไบรอันเปลี่ยนมิดเดิลสโบรห์

ให้กลายเป็นทีมที่น่าดึงดูดใจ ให้เข้ามาเล่นด้วย

เราได้จูนินโญกับราวาเนลลี่

แล้วก็เอเมอร์สัน มันเหมือนกับ "ดูสิ

เราคือกองทัพของร็อบโบ"

ผู้เล่นบางคนที่ย้ายมามิดเดิลสโบรห์

เขาคงบอกพวกนั้นว่า ที่นี่มิลาน ไม่ใช่มิดเดิลสโบรห์

ตอนที่เซ็นสัญญา

ถ้าคุณถามแฟนบอล มิดเดิลสโบรห์ตอนนี้

เกี่ยวกับนักเตะเก่งๆ ที่เคยมี

พวกเขาจะต้องบอกชื่อทีมนั้นกับคุณ

นั่นคือชื่อเสียงของเขา

ในฐานะไบรอัน ร็อบสัน ในฐานะ ผู้ชายคนหนึ่ง ในฐานะนักบอล

ที่ทำให้เราสามารถดึงดูด นักเตะมากมาย

ที่โดยปกติแล้วเราไม่มีทาง เอาพวกเขามาอยู่ได้เลย

นั่นจึงช่วยผม

ในการสร้างทีมซึ่งจะสามารถ

อยู่ในพรีเมียร์ชิพได้ต่อไป อีกหลายปี

ฤดูกาลที่สามที่ไบรอัน เข้ามาคุมทีม

กลับหวานอมขมกลืน

ถึงแม้จะพาโบโรเข้าไปยัง รอบสุดท้ายของสองถ้วยในประเทศ

พวกเขาก็ตกชั้น จากพรีเมียร์ลีก

จากกรณีที่ขัดใจหลายๆ คน

คนลืมกันไปแล้วว่ามิดเดิลสโบรห์

ตกชั้นตามกฎไม่ใช่เพราะแต้ม

ถ้าหากพวกเขาได้ลงเตะ อย่างที่ควรจะเป็น

แล้วแพ้ไป 10 ต่อ 0

พวกเขาก็จะยังได้อยู่ต่อ

มันง่ายๆ แค่นั้นแหละ

มีนักเตะในสโมสรบาดเจ็บหลายคน

จากนั้นก็มีไวรัสระบาด

ก่อนคริสมาสต์ซึ่งแพร่ไปทั่วสโมสร

เราเลยบอกว่า "เราไม่มี ผู้เล่นมากพอ

ที่จะลงแข่งกับแบล็กเบิร์น"

ก็เลยถูกหักสามแต้ม

มันก็เลยทำให้เราตกชั้น

แต่ช่วงเวลาที่ไบรอันอยู่

เราได้เลื่อนชั้นสองรอบ

และได้ไปรอบสุดท้าย ที่เวมบลีย์สามครั้ง

ฤดูกาลแรกเราได้เลื่อนชั้น

ฤดูกาลที่สอง เราได้อยู่ ในพรีเมียร์ชิพ

ฤดูกาลที่สามถูกปัดตก

แต่ได้เข้ารอบสุดท้ายสองถ้วย

ฤดูกาลที่สี่ได้เลื่อน กลับเข้าไปอยู่ในพรีเมียร์ชิพ

รอบสุดท้าย

ฤดูกาลที่ห้า ฤดูกาลที่หก ฤดูกาลที่เจ็ด

ยังอยู่ในพรีเมียร์ชิพ

แต่ไม่เคยได้เข้าไปไกล

เกินว่ารอบสี่ทีมสุดท้าย ของลีกคัพเลย

เราไม่เคยเข้าไปได้ลึกกว่า รอบที่หกของเอฟเอคัพเลย

เราไม่เคยเข้ารอบสุดท้าย ในประวัติศาสตร์ของการแข่ง

แล้วจู่ๆ เราก็ได้เข้ารอบ สุดท้ายสามครั้ง

มันเป็นช่วงเวลาที่ เหลือเชื่อจริงๆ

ผมบอกกับหลายคนเลย

ที่บอกว่า "ก็นะ..." ผมว่า "เดี๋ยวนะ

มิดเดิลสโบรห์เข้ารอบสุดท้ายสามหน"

โชคไม่ดีที่เราไม่ได้ชนะเลย

แต่มันก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

เพราะมันคือความจริงที่ว่า เราไปถึงตรงนั้น

เราเคยอยู่ตรงนั้นกับ พวกเชลซีนะ

แต่ผมคิดว่ามันเป็นอะไร ที่เลี่ยงไม่ได้

ที่มิดเดิลสโบรห์ อยู่ยาวๆ ไม่ไหว

เพราะว่าไม่มีเงินมากพอ

นอกจากจะโชคดี หรือมีใครมาสนับสนุน

และทุกอย่างไปได้สวย

มันเริ่มผิดพลาดตรงไหนสักแห่ง

ในปีสุดท้ายของไบรอัน

เราคิดว่าเราลงทุนอย่างรอบคอบ

แต่นักเตะของเราเจ็บหลายคน

และผลการแข่งก็ไม่เข้าข้างเรา

ผมจำคะแนนรวมแน่นอนไม่ได้

แต่เราอยู่ในสภาพที่ร่อแร่มาก

เราพยายามทำคะแนน ไม่ให้ตกชั้น

แล้วแฟนบอลก็เคืองแค้น

ตอนที่พ่อเป็นผู้จัดการ ของมิดเดิลสโบรห์

ฉันถูกเอาหัวกระแทกหน้า

คิ้วหลุดออกมา

ต้องเย็บบนหัว 13 เข็ม

ต้องทำศัลยกรรมหกเดือน

บางครั้งบางคราว

คุณก็จะโดนคนหาเรื่องด่า

อย่างเรื่องผลบอล

วันหนึ่งผมเกิด

ยัวะขึ้นมาแล้วก็ตอบกลับ

พ่อก็บอกว่า "ไม่ต้องห่วง

ลูกจะไม่เจอปัญหา เพราะสู้เพื่อตัวเองแน่"

ตอนที่ทีมประสบปัญหา

และใครๆ ก็ด่าผม ในฐานะผู้จัดการ

เธอจะหันไปเถียงแทน

ชูกำปั้นใส่เลยล่ะ

ฉันเคยฟาดคนด้วยร่ม ที่ลีดส์ด้วยค่ะ

ในช่วงท้ายคุณเห็นได้เลย

ว่าเริ่มมีแรงกดดัน และคุณก็รู้

ว่ามันออกจะน่าเสียใจ

เพราะพ่อก็อยากจะทำให้ดี

แต่ก็ทำไม่ได้

ไม่สามารถทำได้อย่างที่หวัง

แต่ไบรอันก็ตรงไปตรงมามาก เขาบอกว่า

"ผมทำไม่ได้อย่างที่เคยแล้ว

ผมคิดว่าเราควรจะหาคนใหม่ มาช่วยคุม

และผมแนะนำเทอรี เวนาเบิลส์"

พวกเขาทำงานเข้าขากันได้ดี

แต่มันทำให้แฟนๆ เริ่มไม่ถูกใจไบรอัน

ผมว่าหลายๆ คนคิดว่า

เป็นผลงานของเทอรี ที่ทำให้เราอยู่ในพรีเมียร์ชิพ

ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งสำคัญ ที่สุดสำหรับผม

และโชคไม่ดี เหมือนพวกเราทุกคน

เราอาจจะเจออะไรแย่ๆ แล้วก็หาตัวช่วย

แต่พอไม่ได้ เราก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นแปลกแยก

แต่ผมแปลกใจมาก

ที่มันสิ้นสุดลง

ทั้งไบรอันและวิฟ

เราสองคนเห็นตรงกันว่า

ทั้งสองคนจะออกจากสโมสร

มันเป็นช่วงเวลาที่ น่าเศร้าสำหรับเราทุกคน

เพราะเรารู้ว่าเจ็ดปีที่ผ่านมา เราทำสำเร็จพอสมควร

เมื่อมองย้อนกลับไป

มันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ในเวลานั้น

สำหรับสโมสร

ผมรู้ว่าเขาเข้ากันได้ดี กับสตีฟ กิบสัน

แต่การที่จบกันแบบนั้น

มันคงทำให้เขาผิดหวังมาก

ผมคิดว่าสตีฟน่าจะบอกผม

ต่อหน้าก่อนที่จะ ลงหนังสือพิมพ์

ว่าเขาจะให้ผมออก

ก็ถึงเวลาสำหรับโบโร

แล้วสำหรับผมเอง ที่จะโยกย้ายไปจุดอื่น

มันเป็นเกมที่ยากมาก

มันคือสิ่งที่ผมหลีกเลี่ยงมาตลอด

เขาอยู่มานานเกินไปหรือเปล่า ก็อาจจะใช่

แต่คุณก็คงจะพูดแบบนั้น ถึงผู้จัดการ 99%

ที่ถูกไล่ออก

และเขาก็ทำผลงานได้ดี ที่มิดเดิลสโบรห์ เขาทำได้ดีมาก

เขาแสดงความสามารถ ของผู้จัดการชั้นยอด

สิ่งที่เขาทำให้มิดเดิลสโบรห์

เป็นสิ่งที่ไม่มีใครทำได้เลย

ผมคิดว่าคนคงลืมไปอย่างเงียบๆ

ว่าไบรอันเป็นวีรบุรุษ ที่มิดเดิลสโบรห์

เขาไม่เคยต้องจ่ายค่าเบียร์เองเลย

เวลาไปผับในมิดเดิลสโบรห์

แน่นอนว่าเรามีผู้จัดการอีกมากมาย หลังจากนั้นมา

บางคนก็ทำได้ดี บางคนก็ไม่ค่อยเท่าไหร่

แต่ไบรอัน ร็อบสันคือคนที่

แฟนบอลโบโรทุกคนอยากจะพบ

และคุยเรื่องฟุตบอลด้วย

เพราะเขามีความน่าเชื่อถือมาก

เขาทำให้เรามากมาย ในฐานะเมืองและทีม

เมื่อเขากลับมา พร้อมกับเวสต์บรอม

ผมคิดว่าเขาได้รับเสียงปรบมือ ที่ยาวนานที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น

และจนถึงทุกวันนี้ในสนาม

แฟนๆ ก็ยังเสียใจไม่หาย

กับการที่ไบรอันจากไปแบบนั้น

ตอนนี้ผมกับสตีฟ เราสนิทกันดี

เขาเชิญผมไปดูโบโรแข่งบ่อยๆ

แต่ผมต้องบอกว่าช่วงสองปีแรก

ผมก็ต้องใช้เวลาอยู่บ้าง

ในการก้าวข้ามเรื่องราวที่เกิดขึ้น

เราน่าจะอยู่ที่นั่น ได้อีกสองสามปี

เพราะเราชอบที่นั่นมาก

แต่อะไรๆ ก็ต้องสิ้นสุด ในสักวันใช่ไหมคะ

คุณก็จะต้องยึดอกรับ

แล้วเดินไปต่อ

นั่นคือธรรมชาติของการแข่งขัน

คุณไม่มีวันยอมแพ้

และผมก็ไม่คิดว่าไบรอัน จะยอมแพ้อะไรทั้งนั้น

ผมแน่ใจ

พฤศจิกายน ปี 2004

ไบรอันกลับมารับตำแหน่งบริหาร

ในสถานที่ที่ทุกอย่างเริ่มขึ้น เวสต์บรอมมิชอัลเบียน

23 ปี หลังจากที่เขาจากไป ในฐานะผู้เล่น

จู่ๆ เวสต์บรอมก็โผล่มา

พวกเขาเป็นสโมสรที่ดี ดีกับผมมาก

การได้กลับไปในฐานผู้จัดการทีม

มันเป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยม และผมรู้ว่าแฟนบอล

ก็หายโกรธแล้วที่ผม บอกว่าอยากจะออกจากสโมสร

พวกเขาดีกับผมมากตอนที่ผมกลับไป

ฉันก็ค่อนข้างตื่นเต้นนะคะ ที่ได้ย้ายกลับไปเวสต์บรอม

เพราะว่าฉันสนิทกับแม่

และฉันก็คิดว่ามันต้องเป็นแบบนั้นแน่ มันก็เลยน่าตื่นเต้น

เวสต์บรอมเป็นสโมสรฟุตบอลที่ดี

แรงดึงดูดใจที่เวสต์บรอมเคยมี

ทั้งเงินตอบแทนสูงๆ และความท้าทาย

แต่สิ่งต่างๆ ได้เปลี่ยนไปแล้ว

ในตอนนั้นที่เวสต์บรอม เสนองานให้ผม

และผมได้รับสาย

พวกเขาอยู่อันดับท้ายตาราง

พอถึงคริสต์มาส พวกเราก็ ยังคงอยู่ท้ายตาราง

พวกคอบอลชอบเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ใช่ไหมล่ะ

ในตอนนั้นไม่เคยมีทีมไหน ที่อยู่ท้ายตารางช่วงคริสต์มาส

และอยู่ค้างแบบนั้นเลย

เดือนกุมภาพันธ์ นักเตะตอบสนองได้ดี

พวกเขามั่นใจกันมาก

และเราก็ทำได้ดี

ในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล

หลังจากนัดเสมอกับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

อัลเบียนก็เดินหน้าลงแข่ง เกมสุดท้ายของฤดูกาล

โดยที่ยังคงอยู่ท้ายตาราง

แต่มีโอกาสที่จะรอดจากการตกชั้น

ผมคิดจริงๆ ว่า

"เราทำได้และเราจะรอดไปได้"

ผมรู้ว่าคุณรู้เกี่ยวกับ คะแนนดีอยู่แล้ว

สามจากสี่จะ หลุดจากตาราง

แต่หนึ่งในสี่

ที่มีผลลัพธ์ลำดับที่เหมาะเจาะ ก็จะได้อยู่ต่อไป

เวสต์บรอมของไบรอัน จะรอดไปได้ก็ต่อเมื่อ

พวกเขาเอาชนะพอร์ทสมัธ

และคู่แข่งอันดับท้ายตาราง ทั้งหมดแพ้

ในวันแข่งขัน

มันน่าตื่นเต้นมาก

น่าตื่นเต้นจริง

วันสุดท้ายนั้นสำคัญมาก

ที่เห็นแต่ละทีมโคลงเคลงไปมา

ผลลัพธ์ขึ้นลงแบบนี้เลย

เหมือนกับคนอื่น

ผมโฟกัสเฉพาะสิ่งที่เกิดขึ้น ตรงท้ายตาราง

และโอกาสเดียวที่เวสต์บรอม จะรอดไปได้

ซึ่งมันอาจจะเกิดขึ้น

สิ่งที่ผมบอกทีมก็คือ

"ตั้งใจเล่นให้เต็มที่พอ"

ง่ายๆ แค่นั้นเลย

ไม่มีประโยชน์ที่จะหันไปดูทีมอื่น

เจรา

เล็งจังหวะ

ฮอร์สฟิลด์!

เจฟ ฮอร์สฟิลด์ได้แตะบอลครั้งแรก!

เวสต์บรอมมิชอัลเบียนทำได้!

ริชาร์ดสัน

ฮอร์สฟิลด์

เคียราน ริชาร์ดสัน!

เวสต์บรอมมิชอัลเบียนสอง พอร์ทสมัธศูนย์

เมื่อกรรมการเป่าหมดเวลา ที่ฮอว์ธอร์นส

เซาแธมป์ตันแพ้

นอร์ริชก็พ่ายหมดรูป

ส่วนชาร์ลตันและคริสตัลพาเลซ ก็กำลังเล่นอยู่

และอยู่ที่ 2 ต่อ 2

มันเป็นเวลาที่ประหลาดมาก เพราะเมื่อเตะเสร็จ

ทุกคนต้องรอฟังวิทยุ

มีผู้ชายคนหนึ่งที่มาดู เอาวิทยุมาด้วย

แล้วทุกคนก็หันไปรอฟัง

รอลุ้นผลที่ชาร์ลตัน

พวกเรานั่งไม่ติดเลย

"พาเลซจะทำแต้มได้ในช่วง ไม่กี่วินาทีสุดท้ายไหม"

ผลออกมาว่าชาร์ลตันไม่ชนะ

ตอนนั้นเองที่ทุกคนพากันเฮ

เสียงร้องไชโยดังไปทั่วฮอว์ธอร์นส!

- ผลออกมาแล้วครับ!

แบ็กกี้ส์ของไบรอัน ร็อบสัน

จะได้อยู่บาร์เคลย์สพรีเมียร์ชิพต่อ

ความสำเร็จนั้น การได้กลับมา

จากแต้มที่ขาดอยู่เยอะขนาดนั้น

และทำให้แบ็กกี้ส์ได้อยู่ ในพรีเมียร์ลีกต่อ

มันเหลือเชื่อสุดๆ

มันดีจริงๆ ค่ะ

เมืองเวสต์บรอมครื้นเครงไปทั้งเมือง

แล้วก็มีงานฉลองหลังจากนั้นด้วย

สิ่งที่เขาทำตอนอยู่เวสต์บรอม

มักถูกนำไปเป็นตัวอย่างให้คนที่ อยู่ในตำแหน่งแย่ๆ

"ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นตอนนั้น เราทำได้"

เก้าครั้งในสิบ มันจะไม่เกิดขึ้น

นั่นคือเหตุผลที่มันน่าจดจำจริงๆ

ในแง่ของอาชีพนักฟุตบอลของเขา

ไม่เท่ากับความสำเร็จ

ที่คุณได้จากการช่วยไม่ให้สโมสร ฟุตบอลตกชั้น

ในพรีเมียร์ลีก มันเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่

มันเป็นอะไรที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน

เพราะผมมักจะอยู่ที่

ด้านบนสุด ได้แต่ชัยชนะ

แต่การที่รอดมาได้ในวันนั้น

มันอาจจะเป็นงานที่น่าพึงพอใจที่สุด

เท่าที่ผมเคยทำมาตลอดชีวิต

ผมมักจะคิดว่าจะเป็นยังไง ถ้าต้องอยู่ในสถานการณ์นั้น

การอยู่ในสถานะของไบรอัน ท่ามกลางสิ่งนั้น

แต่ผมคิดว่า

วันหนึ่งเมื่อเรามองย้อนกลับไป แล้วก็คิดว่า

"ฟุตบอลช่างยอดเยี่ยมจริงๆ"

ผมคิดว่าลึกๆ แล้ว จากมุมมองของเรา

มันแสดงให้เห็นว่าเขาทำได้

เขาดูแลทีมได้

ใครก็ตามที่บอกว่าเขาทำไม่ได้ ลืมไปได้เลย เขาทำได้จริงๆ

หลังจากหยุดพักจากการ คุมทีมไปนาน

โอกาสที่ไบรอันจะได้ กลับมาหาฟุตบอลก็เปิดขึ้นอีกครั้ง

จากอีกมุมหนึ่งของโลก

กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

ปีเตอร์ รีดเป็นผู้จัดการทีมไทย

แต่เขาบอกว่าอยากกลับมา คุมพรีเมียร์ชิพ

ดังนั้นประธานของเอฟเอ

เลยก็มาคุยกับผม

พวกเขาให้ผมกับเดนีสนั่งเฟิร์สคลาส ไปที่นั่น

เราอยู่เมืองไทยประมาณแปดชั่วโมง

จากนั้นก็ขึ้นเครื่องกลับมา

ขึ้นเครื่องกลับ มาที่อังกฤษอีกครั้ง

แล้วผมก็รับงานทีมไทย

ระหว่างกลับบ้านฉันก็เริ่มร้องไห้ ผมคิดว่า

"เราทำอะไรลงไป เราทำอะไรลงไป"

แต่เราหันหลังกลับไม่ได้แล้ว ใช่ไหมล่ะ

ฉันก็ดีใจด้วย มันคือสิ่งที่พ่อแม่เลือก

สิ่งที่พวกเขาอยากทำ

มันคือการผจญภัยสำหรับ พวกเขาทั้งคู่

ความท้าทายใหม่ของชีวิต

ตอนนั้นฉันอยู่ออสเตรเลีย ก็เลยดีสำหรับฉันค่ะ

เพราะบินไปหาได้ใกล้ กว่าเดิมมาก

ฉันก็เลยได้เจอพวกเขาบ่อยขึ้น ตอนที่อยู่เมืองไทย

เทียบกับตอนที่พวกเขาอยู่อังกฤษ

เพราะว่าเรามักจะไปหา พ่อแม่อยู่บ่อยๆ

ตอนที่เรามาถึงเมืองไทยครั้งแรก

ฉันก็ยังคงคิดว่า "เราทำอะไรลงไป"

แต่แล้วฉันก็รักที่นั่นมาก

รักมากเลยค่ะ

มันเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม สำหรับผมและเดนีส

แล้วงานก็ดีมาก

เราเตรียมตัวเพื่อจะไปเวิลด์คัพ

เป็นสองปีที่ยอดเยี่ยม ที่เราอยู่ที่นั่น

เราอาจจะยังอยู่ต่อ

แต่ว่าไบรอันเป็นมะเร็ง

เอ่อ

สักครู่นะคะ

มันนานมากแล้ว

เราไปเยี่ยมชาร์ลอตต์ ที่แอดิเลด

แล้วเราก็กลับมา

ฉันเป็นต่อมทอลซิลอักเสบ

แล้วไบรอันก็บอกว่า "อ๋อ ผมก็เจ็บคอเหมือนกัน"

เราคิดว่ามันก็คือ

ติดเชื้อไวรัส แต่เขาก็ไม่หายสักที

เขาเริ่มรู้สึกเหมือนมี ก้อนอะไรอยู่ในลำคอ

แล้วใกล้ๆ กับที่เราอยู่

มีโรงพยาบาลหูคอจมูก

ฉันก็เลยบอกไบรอันว่า

"ทำไมไม่ลองข้ามถนนไป

ขอให้หมอตรวจสักหน่อย"

ผมก็เลยเดินไปตรวจ

เขาทำแบบเดียวกันเลย ส่องดูคอผมแล้วบอกว่า

"คุณร็อบสัน...

ผมเสียใจด้วยนะครับ แต่ดูเหมือนมันจะเป็นก้อนมะเร็ง"

ซึ่งมันทำให้ผมช็อกไปเลย

แต่ผมบอกเดนีสว่า

ผมไม่อยากให้ลูกๆ รู้

จนกว่าผมจะรักษาแล้ว

และดูว่ามันจะเป็นอย่างไร

ฉันรู้ได้ทันทีหลังจาก คุยกับไบรอัน

ว่าเขาจะไม่ยอมบอกใคร

เขาจะพยายามจัดการทั้งหมด ในประเทศไทย

และไปรับการรักษา

เพราะที่นี่มีโรงพยาบาล ที่เก่งมากๆ

แต่แล้วฉันคิดว่าเขาคง กังวลว่าข่าวจะหลุดออกสื่อ

เขารู้มาว่ามีหนังสือพิมพ์ บางหัวรู้เรื่องแล้ว

เราก็เลยต้องบอกลูกๆ

ฉันรู้จากที่นักข่าวโทรมา

เพื่อถามฉันเกี่ยวกับ เรื่องที่พ่อเป็นมะเร็ง

ฉันจำได้ว่าพ่อแม่

โทรมาหาฉันในเวลาแปลกๆ

แล้วพ่อก็บอกว่า คืออย่างนี้

คือบอกให้ฟังทั้งหมด

อย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับ สถานการณ์ทั้งหมด

แต่...ค่ะ

มันเป็นช่วงเวลาที่ยากมาก สำหรับครอบครัว

และแน่นอนว่าในตอนนั้น

เมื่อคุณอยู่ไกลขนาดนั้น

มันก็ลำบาก

เวลาคุณได้ยินข่าว

ก็อดกังวลสารพัดไม่ได้

สำหรับผม การที่เป็นมะเร็ง

ผมบาดเจ็บหลายครั้ง

ต้องไปอยู่โรงพยาบาลนานๆ ในบางที

แต่ครั้งนี้มันรุนแรงกว่านั้นหน่อย

แต่ผมรู้ว่าถ้าผม เชื่อฟังสิ่งที่หมอบอก

ผมรู้ว่ามีโอกาสหายมากทีเดียว

เขาเข้าโรงพยาบาลสองวัน หลังจากนั้น

และผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออก

จากนั้นก็เริ่มฉายแสง

โชคดีของผมที่การรักษา เป็นไปได้ด้วยดี

ในประเทศไทย

ทุกอย่างเรียบร้อย ในเวลาที่เหมาะเจาะ

เครื่องฉายแสงที่ไบรอันใช้

ฉันคิดว่าตอนนั้นมีแค่สามเครื่อง

ทั่วโลก

และพวกเขามีหนึ่งเครื่องที่นั่น

เขาโชคดีมาก

ขอบคุณจริงๆ ที่ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

การรักษาก็ไม่มีปัญหา

ผมหายสนิท

หลังจากประมาณ 12 สัปดาห์

ค่ะ เป็นโชคดีของทุกคน ที่พ่อหายสนิท

แล้วก็แข็งแรงเหมือนเดิม

ใช่ค่ะ เมื่อคุณหายสนิท

ก็เรียบร้อย โล่งใจจริงๆ

เหลือเชื่อ

ตอนนี้เขาสบายดีค่ะ

มันเยี่ยมมาก เขาหายได้ 11 ปีแล้ว

เขาเป็นคนรักครอบครัวมากๆ

เขามีความสุขเวลาได้อยู่ พร้อมหน้าทุกคน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลานๆ

เขาหลงหลานมาก

เขาดีใจมากเวลาพวกเขา มาหาที่บ้าน

ชอบใช้เวลากับเด็กๆ

ออกไปเล่นในสวน

เล่นเกมกัน บางทีก็เล่นฟุตบอล

ใช่ค่ะ พ่อชอบมาก

เวลาได้อยู่กับหลานๆ

ซึ่งก็ดีกับฉันด้วย ทำให้มีเวลาได้พักบ้าง

ฉันรู้ว่าใครๆ ก็พูดแบบนั้น

ว่าเวลาคุณมีหลาน

คุณไม่คิดว่าจะรักพวกเขา ได้มากขึ้นไปอีก

แต่มันก็จะเป็นแบบนั้นจริงๆ

เมื่อพูดถึงหลานๆ

มันแสดงให้เห็นว่า พวกแกสำคัญกับผมแค่ไหน

นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่กลับ ไปคุมทีมอีก

และผมก็โชคดีที่ได้

กลับไปร่วมงานกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในฐานะทูตตัวแทน

ไบรอันชอบงานของเขา ที่แมนยูมากค่ะ

ฉันคิดว่าเขาคงไม่กลับไป ทำงานคุมทีมอีกแล้ว

จะต้องไปเครียดทำไม เมื่อคุณสนุกกับงานที่ทำแล้ว

ความรักในแมนยูของเขานั้น ไม่เป็นที่น่าสงสัยเลย

ใช่ไหมล่ะครับ ผมคิดว่ามันแสดงออกมาให้เห็น

ผ่านบทบาทการเป็นทูตตัวแทนของเขา

เขายินดีที่จะเดินทางไปทั่วโลก

เรามีแฟนบอลทั่วโลก

นับพันล้านคน

และคุณก็ไม่สามารถ พาทีมไปต่างประเทศได้ตลอด

ดังนั้เขาจึงเป็นตัวแทนสโมสร

ทั้งในการเตะที่สนามของเรา

เป็นคนดูแลแขกคนสำคัญของสโมสร

รวมถึงเดินทางไปร่วมงานต่างๆ ทั่วโลก

บทบาทหน้าที่ของเขามันเยี่ยมมาก

ในการนำเอาทุกคนมารวมกัน ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง

สำหรับสโมสรอย่างแมนยู

ไม่ว่าเขาจะไปเอเชีย หรืออเมริกา

ก็เห็นได้เลยว่าแฟนบอล

ชื่นชอบเขาทั้งนั้น

ขอลายเซ็นเขา

เขาไม่สามารถไปไหนได้อีก

เพราะทุกคนจำได้ว่า เขาเป็นนักบอลแบบไหน

และมีอิทธิพลแค่ไหน กับแมนยู

ผมเคยได้รับเกียรติ ให้ไปร่วมงาน

ที่มีนักฟุตบอลชื่อดัง มาร่วมหลายครั้ง

หลายคนที่ดังมากๆ แบบใครๆ ก็รู้จัก

แต่ทุกครั้ง

ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นหน่อยๆ

เวลาที่ไบรอัน ร็อบสันเดินเข้ามา

เขาเหมือนเป็นตัวแทนของ แมนยูและอังกฤษ

เท่านี้ก็บอกได้หมดแล้วครับ

และแมนยูก็เป็น สโมสรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น

แล้วก็มีนักบอลที่เตะให้ แมนยูนับไม่ถ้วน

แต่เขาได้เป็นทูตตัวแทนทั่วโลก

แต่ความเป็นกัปตันของไบรอัน ไม่เคยจางหายไป

เขายังคงเป็นผู้นำ

ในกลุ่มทูตตัวแทนทั้งหมด

และผมคิดว่าคนอื่นๆ ก็คง ยอมรับเช่นนั้นด้วย

ผมไม่เคยเจอกับร็อบโบเลย

จนเราไปแอฟริกาด้วยกัน

แล้วมีคนมาเรียกผม

"ไบรอัน ร็อบสันอยากดื่มกับคุณ"

ผมเป็นคนแบบที่ไม่ชอบ

ให้ใครมาเรียกไปหา

เขาให้ผมนั่งลง แล้วบอกว่า

"ผมยังไม่เคยมีโอกาสได้ นั่งลงคุยกับคุณเลย

ผมได้ยินเรื่องคุณมามาก"

ผมก็เลยคิดว่า

สงสัยว่าผมจะโดนสัมภาษณ์

แต่กลายเป็นว่าเขาแค่ อยากรู้เรื่องราวของผม

เพราะเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับผม และข่าวทั้งหลาย

ส่วนตัวแล้ว เขาเป็นหนึ่งใน คนที่นิสัยดีที่สุด

เท่าที่ผมเคยเจอมาในวงการฟุตบอล

ในฐานะทูตตัวแทน

มีงานมากมายที่ต้องจัดการ

ในแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฟาวเดชัน

ที่เขาจะต้องใช้เวลา กับชุมชนท้องถิ่น

และอะไรต่ออะไร

ท้ายที่สุดแล้ว

เราก็คือองค์กรการกุศล ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ไบรอันให้การสนับสนุน

เขาเป็นส่วนสำคัญคนหนึ่ง ของครอบครัวแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ใครๆ ก็เคารพเขา

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฟาวเดชันนั้นยอดมาก

งานที่พวกเขาทำให้ชุมชน

งานที่พวกเขาทำกับ องค์กรการกุศลอื่นๆ

อย่างสเปเชียลโอลิมปิก

เมื่อเราได้เข้าไปมีส่วนร่วม

และทำกิจกรรมคลินิกฝึกสอน

มีปีหนึ่งที่เราไปจัดที่แอลเอ

การได้มีปฏิสัมพันธ์ กับเด็กๆ ผู้พิการ

เป็นโอกาสที่ดีที่ได้เห็น ว่าคนอื่นๆ นั้น

เขาทำงานกันอย่างไร

มันสร้างแรงบันดาลใจ ให้ผมอย่างมากเลย

ผมคิดว่าถ้าคุณถามไบรอัน โคลหรือยอร์ก

ว่าให้เลือกมาหนึ่งอย่าง

พวกเขาคงเลือกทำงานกับเด็ก

ไบรอันชอบมากครับ เขาแสดงให้เห็นมุมที่อ่อนโยน

เขายังมีส่วนช่วยในกิจกรรม ที่เราเรียกว่า "การแข่งขัน"

อันสำคัญก็คือที่คีรีมันจาโร

และถึงแม้เขาจะทำได้ไม่เต็มร้อย

เขาก็ช่วยให้แน่ใจว่าทุกคน ที่ไปถึงยอดเขา

ไปถึงยอดก่อนตัวเขา

ผมว่านั่นเป็นหนึ่งในคุณสมบัติ ของความเป็นผู้นำ

การรับใช้คนอื่น

ถ้าคุณอยู่ตรงกลาง คุณก็แค่ทำหน้าที่ของคุณ

แต่การรับใช้คนอื่น นั่นถือเป็นส่วนสำคัญ

ของการเป็นผู้นำที่ดี

โดยรวมแล้ว มันก็นับเป็นเรื่องราว

ของผู้ชายที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง

เมื่อคุณนำทุกอย่างมารวมกัน

ผมรู้ว่ามันเป็นคำที่ ใช้กันจนเกร่อไปหมด

แต่ผมคิดว่า "ตำนาน" เหมาะกับไบรอัน ร็อบสันแล้ว

แฟนบอลรุ่นใหม่ๆ อย่างเช่นผมเอง

จะได้เรียนรู้เกี่ยวกับเขา

และย้อนกลับไปดูการแข่งขัน และประตูที่ยอดเยี่ยม

และช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมเหล่านั้น และคิดว่า

"เขาคือเสาหลักที่แท้จริง

ของทุกสิ่งๆ ที่บ่งบอกถึง สโมสรแห่งนี้"

อัลเบิร์ต ลูกชายผม และเอสเม ลูกสาวของผม

ถ้าหากผมไปที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

และเจอไบรอัน ร็อบสัน มอบรางวัลอยู่ในสนาม

ถ้าลูกๆ ถามผมว่านั่นใคร ผมคงจะเล่าให้ฟัง

ถึงเรื่องราวความเป็นมา ได้อย่างเต็มปาก

อังกฤษมีผู้เล่นกองกลาง ฝีมือดีมากมาย

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดมีผู้เล่นกองกลาง ฝีมือดีมากมาย

แต่ผมให้ร็อบโบเหนือกว่าทุกคน

เขาเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม

นักเตะที่เก่งที่สุด เท่าที่ผมเคยเล่นด้วย

ไม่ต้องสงสัยเลย

เขาเป็นหนึ่งในนักฟุตบอล ที่ทรงอิทธิพลอย่างแท้จริง

ในยุคของเรา

และอาจจะมากที่สุด เท่าที่อังกฤษเคยมีด้วย

คุณเห็นได้เลยว่าทำไม ใครๆ ก็พูดถึงเขา

ในฐานะกัปตันทีมผู้ยิ่งใหญ่ ของแมนยู

หรือกัปตันผู้ยิ่งใหญ่ ของทีมชาติอังกฤษ

ถ้าหากคุณจะต้องเลือก ทีมชาติอังกฤษที่เก่งที่สุด

เขาก็ต้องมีชื่ออยู่ในนั้น

และคุณต้องเลือก

ทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่เก่งที่สุดก็ต้องมีเขาเหมือนกัน

แน่นอนอยู่แล้วว่า

ในบรรดานักเตะที่ผมเคยเล่นด้วย ตลอดอาชีพของผม

เขานี่แหละกัปตันของผม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเป็น กัปตันที่ดีที่สุดของผม

ไบรอัน ร็อบสันคือตัวแทนที่ บ่งบอกถึงทุกอย่าง

ที่นักกีฬารุ่นใหม่ทุกคน

ควรจะมองดู ฟัง และสังเกต

และถ้าคุณจำไม่ได้ ถ้าจำไม่ได้จริงๆ

ก็ไปคุ้ยดีวีดีมาดู

เพื่อจะได้ตระหนักถึง อัจฉริยะตัวตรง

หนึ่งคำที่บอกถึง ไบรอัน ร็อบสัน...

ผู้นำ

เหนือชั้น

เป็นแรงบันดาลใจ

ไม่เหมือนใคร

ผู้ชนะ

นักสู้

ผู้นำ

เกรียงไกร

เป็นแรงบันดาลใจ

วีรบุรุษ

ยอดเยี่ยม

ทุ่มเท

ชอบแกล้ง

ผู้บุกเบิก

ผู้เล่นที่เยี่ยมที่สุด

ไม่เคยกลัว

พิเศษนิดๆ

เป็นคนดี

คนเหล็ก

ภูมิใจ

วีรบุรุษ

เข้มแข็ง

ถ่อมตัว

มุ่งมั่น

ทุ่มเท

เป็นแรงบันดาลใจ

พ่อ

พ่อค่ะ

กัปตัน

กัปตันมาร์เวล

ผู้นำ

เป็นแรงบันดาลใจ

เทพเจ้า

คู่แข่งที่แกร่งที่สุดของผม

วีรบุรุษของผม

เกิดมาเป็นผู้นำ

เพื่อนที่ดีที่สุด

ไบรอันเป็นกัปตันทีมซึ่งผลงานดีที่สุดในทศวรรษ

และเป็นกัปตันทีมแมนยูนานที่สุดในประวัติศาสตร์

เขาลงสนามเล่นให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 461 ครั้ง

ยิงไป 99 ประตู ชนะพรีเมียร์ลีก 2, FA คัพ 4

FA แชริตี ชีลด์ 2 ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1

ผลงานระดับโลกของไบรอันคือเป็นกัปตันทีมชาติ

อังกฤษ 90 ครั้ง ทำประตูไปทั้งสิ้น 26 ประตู

และได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบชิงชนะเลิศสามครั้ง

ในฐานะผู้จัดการทีม ไบรอันได้ทำงานร่วมกับ

มิดเดิลสโบรห์, แบรดฟอร์ด ซิตี้, เวสต์ บรอมมิช

อัลเบียน, เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด และทีมชาติไทย

ในปี 1994 - 1996 เขาได้รับใช้ทีมชาติอังกฤษ อีกครั้งในฐานะผู้ช่วยโค้ชซึ่งรวมถึงบอลยูโร 96

เกียรติประวัติอื่นๆ ของไบรอัน ได้แก่

เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิอังกฤษ หอเกียรติยศของนักฟุตบอลอังกฤษ

ทีม PFA แห่งศตวรรษ ประตูยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของลีก

ผู้ทำประตูเร็วที่สุดอันดับ 4 ของฟุตบอลโลก นักฟุตบอลค่าตัวแพงที่สุดในอังกฤษประจำปี 1981

ในปี 2011 นักฟุตบอลของแมนยูโหวตให้เขาเป็น…

ผู้เล่นที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีม

ไบรอัน ร็อบสัน

กัปตันมาร์เวล