Original subtitles

- Hej! Co ty wyprawiasz? - Przepraszam, proszę pani, przepraszam.

Jeśli sobie tego życzysz, możemy przeprowadzić inną sesję.

Ale będzie drożej.

Dobrze, dobrze...

- Proszę. - Niewiele można powiedzieć o prawniku.

Dziękuję.

Pospiesz się...

- Podoba ci się to? - Tak.

Podoba Ci się?

Kontynuować.

Germaine, Germaine, Germaine!

-Podoba ci się? -Tak...

Podoba ci się, co?

To dobre dla piersi.

-Naprawdę? -Jest dobrze.

Może się jeszcze spotkamy. Wrócę do Paryża w przyszłym tygodniu.

- Zadzwonię, jeśli nie masz nic przeciwko. - Jak chcesz.

- Masz mój numer telefonu? - Tak, tak.

Tutaj!

Właśnie tak.

Do widzenia, panno.

-Twój aparat! -O tak, dziękuję!

Do widzenia.

Do widzenia.

Cześć? Tak, to ja.

Co? Kto ci dał mój numer?

Czy tak jest?

Znasz cenę? 300 franków za godzinę.

W porządku.

Niedzisiejszy.

Nie. Jutro, jeśli chcesz. O 17:00? Zapiszę to.

Dobry.

Do zobaczenia jutro. Żegnaj.

Chodź tu, Titi. Venga, Venga...

Jakie ładne!

Nie martw się, to ja.

Klaudyna?

Hej, kochanie! Zapomniałaś, że mamy randkę!

-Co? -Spóźnimy się.

O! Już czas?

-Ojej! -Tak jest!

- Pospieszę się. - Dobrze.

Wrócę za minutę.

- Silnik jest z tyłu, wiesz? - Kurwa!

Nie mogę w to uwierzyć. Co się stało? Wczoraj odebrałem go z garażu!

- Nie przejmuj się, nie idę... - Nie rób tego, to dobry klient.

Dobry klient, możesz być tego pewien!

Jeśli nie przyjdziesz, wiem, że nie zastrzeli mnie samego.

Kto zapłaci za sesję?

A on mieszka na odludziu!

Damy radę, to nie pierwszy raz.

- Proszę, chodź... - Dobrze, chodźmy.

Prawidłowy!

-Spójrz na to błoto! -No weź...

Piekło...

Czy przestaniesz narzekać?

-Jesteś pewien, że on nadal tu mieszka? -Oczywiście! Chodź!

Spójrz na to...

Pospiesz się.

O nie...

-Dzień dobry. -Czy możemy wejść?

Tak, proszę.

Tylko jeden?

No cóż, podzielicie się tym we dwoje ...

OK, zaczynajmy. Przygotujcie się.

Najpierw taksówka, potem buty Martine...

To był drogi dzień...

Te buty były zupełnie nowe.

Całe to błoto je zniszczyło. Nieważne, dziś się bez niego obejdziemy.

Kup jeszcze jedną parę... Z wyższymi obcasami, OK?

Twoje majtki też...

Proszę je zdjąć.

Tutaj jesteś!

trochę... trochę więcej...

No cóż, mam na myśli...

No cóż, no dalej, przecież jesteś do tego przyzwyczajony, prawda?

No dalej, kolego... Połóż się na łóżku!

Dobrze. A teraz...

Prawidłowy.

Ach, tak...

Poczekaj... Poczekaj...

Nie! Nie! Nie rób tego!

Co się z tobą dzieje?

Ubierz się z powrotem i wynoś się stąd!

Suki!

Suki!

Suki!

Suki!

Jaki stary pierdziel!

Hej suki!

Jesteś tu jeszcze?

Wypierdalajcie stąd! Suki!

Suki...

Suki!

Suki!

Było warto, prawda? Tym razem dobrze nam zapłacili.

Tak, ale teraz musimy znaleźć taksówkę...

-Albo łapać stopa... -Przestań marudzić!

Cóż za koszmar... Kto chciałby mieszkać w takim miejscu?

Na szczęście nie pada!

-Wrócimy pieszo? -Tak.

O nie...

Ten palant nawet nie ma telefonu.

Pospiesz się...

Świetnie! Teraz jesteśmy kompletnie zagubieni!

Nie, nie, zadzwonimy.

Zadzwonię do Dany'ego i poproszę go, żeby po nas przyjechał swoim samochodem.

- Masz monetę? - Pokaż...

Spokojnie, mam jeden.

O tak...

-No i co? -Czekaj!

Tak...

-Już zajęte. -Typowe dla francuskiej sieci telefonicznej!

Będziemy musieli iść pieszo...

A niektórzy myślą , że zarabiamy łatwe pieniądze!

Ładna brunetka, modelka pozuje do wszelkiego rodzaju amatorskich zdjęć.

Seksowna bielizna. Codziennie od 9:00 do 17:30.

Tak? Tak, to ja.

Tak, mam seksowną bieliznę. Tak...

Dziś po południu?

Nie, nie mogę... Nie.

Widzisz, nie zostanę długo w Paryżu. Moglibyśmy się spotkać już dziś...

Tylko jedna godzina, twoja cena będzie moją.

Może będę mógł być dostępny...

ale nie przed godziną 20:00... Czy to dla Ciebie w porządku?

Dla mnie to w porządku...

Tak, to prawda.

Spotkajmy się na stacji metra Monceau.

Co?

Och, nie, zapewniam cię, że to nie żart.

Nie, w moim hotelu nie będzie to możliwe.

- Dobrze, stacja metra Monceau o 20:30. - Dobrze, poniesiesz gazetę?

Nie, nie martw się, rozpoznasz mnie.

Nie, to nie jest zbyt ruchliwe miejsce.

Dobrze. Do zobaczenia wieczorem. Do widzenia.

Cześć?

Cześć, Tania? To ja, Claudine.

Claudine! Jak się masz?

Mam dla ciebie coś dzisiaj o 20:30.

Czy jesteś dostępny?

Nie jestem. Nie...

Nie, on mnie nie zna... Wie tylko, że jestem brunetką.

Jesteś niesamowita, Claudine!

Tak.

Więc mam być tobą, tak?

Stacja metra Monceau o 20:00?

Dziękuję. Do widzenia.

- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.

- Czy to ty dzwoniłeś do mnie dziś rano? - Tak, nie zostawajmy tu.

Chcesz przyjść do mnie?

Zarezerwowałem pokój w pobliskim hotelu.

-Pokój w hotelu? -Cóż, nie wiedziałem, czy...

- Dobrze, chodźmy. - Może najpierw napijesz się czegoś?

- Niestety, nie mam dużo czasu. - Rozumiem. Chodźmy więc.

No i masz.

Czy zameldowałeś się wcześniej?

Nie chciałem tego nosić na ulicy, więc przyniosłem to tutaj wcześniej.

-Czy... Panna... -Tania.

Panno Taniu, jeszcze nie rozmawialiśmy o pieniądzach...

Czy 500 franków będzie w porządku? Nie jestem do tego przyzwyczajony.

-W porządku? -Tak, w porządku. Dziękuję.

-Jakie chcesz robić? -Czy wziąłeś ze sobą bieliznę?

- Tak, wszystko, czego potrzebujesz. - Dobrze. Daj mi zobaczyć.

-Pokażę ci. -Dobrze.

Koszula nocna...

Ładne, prawda?

Czekać...

- Lalka. - O tak!

Poczekaj i zobacz...

Znam.

-Kolejna laleczka. -Śliczna.

Poczekaj, jest tego więcej... czarne pończochy z lamy!

-Uwielbiam czarne pończochy...

- Przyniosłeś pas do pończoch? - Nie jest konieczne!

Czy możesz już być teraz?

Oczywiście, że tak.

-Jak masz na imię? -Pierre.

- To twoja pierwsza strzelanina? - Tak... No cóż, nie.

Zrobiłem trochę z moją żoną...

Ale nie martwcie się, sam je opracowuję.

Gwarantuję najwyższą dyskrecję.

-Jaka jest twoją żoną? -Jest ładny, jak ty...

Ale ona nie przepada za modelowaniem...

-Nie zabrałeś jej ze siebie? -Ona woli, w której znajdują się zapasy.

Jestem właścicielem trzech sklepów z narzędziami w Lille i okolicach.

Czekać...

-Czy podoba Ci się przyjeżdżanie do Paryża? -Tak...

Czy mogę?

Chcesz, żebym tak pozowała?

Czy ty?

Albo tak?

Co powiesz na to?

Chcesz, żebym się dotknął?

Podoba ci się? Nie podoba ci się?

l... Chciałbym...

-Co? -Chciałabym, żebyś mnie sfotografował.

-Zrobić ci zdjęcie? -Tak.

Nie wiem jak.

To proste! Pokażę ci!

-To naprawdę proste. -Naprawdę?

-Nigdy tego nie robiłem! -Tak!

Patrz, pchaj tu i tam! To wszystko...

-No to zróbmy! -Natychmiast.

-Co robisz? -Zdejmuję ubranie.

Uwielbiam damską bieliznę.

- Założysz to? - Jeśli pozwolisz mi to założyć...

Moja żona uwielbia mnie tak widzieć. To ją podnieca...

Często każe mi nosić jedną ze swoich sukienek w domu...

i tak siedzę cały dzień...

Jaką postawę powinienem przyjąć?

Podoba ci się to czy tamto?

-Podoba ci się? -Tak...

O tak...

Nie mogę się doczekać, aż pokażę zdjęcia żonie!

Pokażę je też tobie. Następnym razem...

Czy pozwolisz mi zobaczyć Cię ponownie?

Z przyjemnością, Pierre.

Moje zachowanie może wydawać się dziwne...

Mam nadzieję, że nie zrozumiesz tego źle.

Dlaczego miałbym cię osądzać?

Jesteś miłą dziewczyną. Naprawdę mi się to podobało.

Dziękuję.

Twój samochód nie jest jeszcze gotowy?

Oddam go w ten weekend.

Wybierasz się na wieś, żeby zobaczyć Jean-Pierre’a?

-Tak. -Jak długo zostaniesz?

Mam nadzieję, że do końca tygodnia.

Nadchodzący!

-Dzień dobry, proszę pani. -Dzień dobry.

-Znam cię... -A ty znasz?

Czy ty nie jesteś Daniel Camin, prezenter telewizyjny?

-Tak. -To zabawne.

Zabawne? Dlaczego?

Ponieważ wczoraj odwiedziłem jednego z waszych menedżerów.

Naprawdę?

Nie dziwię się. Musisz być bardzo zajętą ​​modelką...

Ja jestem.

Prawdę mówiąc, mam mały problem.

-Przejdź do sedna. -Chcę zrobić sobie zdjęcia z dwoma przyjaciółmi.

Czy pracują też w telewizji?

Oboje są prezenterami telewizyjnymi, więc poproszę o podanie

najwyższa dyskrecja.

- Nie ma problemu. Gdzie oni są? - W drugim pokoju.

-Marie-Josée i Christine. -Cześć.

Od czego zaczniemy?

No to przygotuj się, OK?

Nie zdejmiesz ubrania?

Pospiesz się!

Dziewczyny, jesteście gotowe? Świetnie.

Ładny...

Nie do zrobienia, dziewczyna... Zaczynamy!

- To miłe, Claudine. - Jest całkiem przyjemnie.

Tak...

Tak, całujmy się.

Przychodzić...

Oto jestem!

Tak, idę!

O tak...

Bardzo miło!

Wszystko idzie dobrze...

Jak postępują prace?

Właśnie zamontowałem tynkowanie pokoju na górze.

Elektryk i malarze przyjadą w fali...

Nadal będę gotowy. Moglibyśmy tu mieszkać.

Jest fajnie...

znam...

- Dla robotników. - Nie, mówiłem ci, że tego nie chcę.

Nalegam.

Jak można udostępnić tak dużo z pensji sekretarki?

Czy prosiłeś swojego szefa o zaliczkę?

Zabierz mnie na spacer do ogrodu.

- Mam już Paryża... - Nie sądzisz, że będziesz się nudzić?

O nie!

W Paryżu nigdy nie można się zrelaksować, cały dzień jest nękanym.

Patelnia?

Czy do ty dzwoniłeś wczoraj?

Tak.

Zdejmij płaszcz przeciwdeszczowy.

Od czego chcesz stanąć?

-Ale... Nie masz aparatu? -Nie, nie mam aparatu.

Dlaczego ja też mam taki egzemplarz?

Robić zdjęcia nagim dziwkom?

To samo suki!

Myślą, że mogą robić co chcą, bo pokazują swoje tyłki.

A co powiesz na to? Czyż nie jest to miłe?

O mój Boże...

Założę się, że nigdy czegoś takiego nie widziałaś , suko?

Trudno to pobić, prawda?

Czyż to nie jest oszałamiające?

Spójrz na to, spójrz na to... Dotknij tego!

-Dotknij tego! Dotknij tego! -Zostaw mnie w spokoju! Nie!

Daj mi rękę! Dotknij jej!

Odejdź!

-Dotknij tego! -Nie...

- Patrzcie wszyscy! - Zostawcie mnie w spokoju...

Nago! Wszyscy się rozbierają!

-Rozbierzmy się wszyscy! -Idźcie sobie...

Idź... O, nie...

-Rozbierz się! -Odejdź...

- Zadzwonię na policję. - Na policję?

-Pieprzyć policję! -Odejdź!

-Odejdź! -Nie, nie pójdę!

-Wynoś się stąd! -Nie, nie, nie!

-Idź już! -Hej, oszalałeś?

-Wynocha! -Hej!

- Pospiesz się! - Ty nagi wariacie!

Idź już... Odejdź!

Spójrz! Spójrz na mnie!

Jestem nagi... Zupełnie nagi!

Zupełnie nago!

-Muszę ci coś powiedzieć. -Co?

Najpierw wyłącz światło.

Kocham cię.

Nic nie mówisz?

Proszę wejść.

Co? Znowu ty? Nie chcę cię już więcej widzieć!

-Nie, nie! -Pani...

-Ale... -Odejdź!

-Słuchaj... -Zostaw mnie w spokoju!

-Proszę, nie wyrzucaj mnie! -Odejdź!

-Nie! Nie! -Nie wiem, co mnie wczoraj napadło.

Przepraszam...

Proszę się na mnie nie złościć, panno...

- Zdarza mi się to od czasu do czasu. - Nie...

Zasługuję na karę. Ukarzesz mnie.

-Nie! -Musisz...

Zrobiłem coś strasznie złego... Musisz mnie ukarać, wychłostać.

-Musisz mnie skarcić. -Słuchaj...

Słuchać...

Seks jest poniżający, zamienia człowieka w zwierzę.

Jest brudny... Brudny.

-Błagam cię... -Nie...

-Wykastruj mnie! -Co?

-Wykastruj mnie! -Jesteś szalony!

Tak, jestem szalony z powodu mojego penisa!

l... Odetnij to.

Przestań, mówię ci!

To jest grzech wcielony!

No, bądź rozsądny... Odłóż to.

Uspokoić się...

-Uspokoić się? -Uspokoić się...

Uspokoić się?

Ale... jestem spokojny!

Jestem spokojny!

Jestem spokojny!

Więc próbowałeś mnie powstrzymać od tego?

Otwórz te drzwi!

Teraz już nic nie możesz zrobić.

Zamierzam sam je obetnąć.

-O nie! -Wszędzie będzie krew!

Otwórz te drzwi!

Nic nie możesz zrobić, suko!

Otwórz te drzwi!

Ty mała dziwko!

-Ty mała dziwko! -Nie...

Już to tnę!

Otwarte!

Wystraszyłem cię, prawda, dziwko?

Ty dupku!

Odetnij, jeśli tego chcesz!

I noś go na szyi!

A jeśli nie pójdziesz teraz, to sam to zrobię.

-Idź już! -Nie, posłuchaj...

-Odejdź! -Pomocy! Pomocy!

Klaudyna?

Klaudyna!

Mam już dość tej pracy!

Rozdrażniony!

Co się stało, kochanie?

Boję się. To jest problem.

Czego się boisz?

Jest tu mnóstwo wariatów, ale nie są niebezpieczne...

Oczywiście, że nie. Są zbyt nieśmiali, żeby odwiedzać dziwki, więc zwracają się do nas...

A gdy już zaspokoili swoje zachcianki...

mówią „dziękuję ” i wychodzą.

Masz rację, ale mam już dość.

Chyba przestanę być modelką.

Nie możesz się tak poddać. Są ludzie, którzy nas potrzebują.

Zatrzymaj tylko jednego lub dwóch klientów...

Tak... Na przykład ten adwokat z Le Havre albo ten komornik z Rouen.

Chcę się przeprowadzić daleko. Rozumiesz?

Muszę iść. Telefon nie przestaje dzwonić.

Tak, wiem. Ale nie możesz zabronić ludziom czytania Twoich reklam.

Posłuchaj, powiedz im po prostu: „Pamela już tu nie mieszka”.

A potem wszystko się uspokoi. Oczywiście...

Słuchaj, nie bądź głupi, jesteś śmieszny!

Jeśli chcesz, możesz ze mną strzelać .

Tak, w ten sposób będziemy czuć się razem komfortowo.

Dobrze. Nie dalej, nie martw się.

Uważaj na siebie. Pa!

Moja droga Titi...

Te dziewczyny mają szczęście, że dobra, stara Claudine jest tutaj, aby rozwiązać ich problemy...

Czy to nie prawda, kochanie?

Myślisz, że portier nas rozpoznał?

Nie wiem, ale to nie ma żadnego znaczenia.

możesz, to są zdjęcia z kilku dni.

- Wyglądają dobrze, prawda? - Są świetne.

Mojej żonie bardzo się podobają.

-Ona uważa, że ​​są świetne. -To miłe!

Czy to ona? Jest piękna...

-To jest dobre. -Fantastyczne.

Chciała cię poznać, więc zabrałem ją ze sobą.

-Gdzie ona jest? -W holu.

-Ona na nas czeka. -To poproś ją, żeby tu przyszła!

-Jesteś pewien? -Tak!

-Idź po nią! -Dobra, zaraz wrócę.

Tania, oto moja żona.

- Cześć! - Cześć.

Więc niechętnie tu przychodziłeś? A może to on?

No cóż... nie wiedziałam jak zareagujesz, więc...

-Podobały ci się zdjęcia? -Tak.

Twoje też są bardzo ładne.

-Pokazałeś jej je? -Jasne!

Mężczyźni często pokazują mi zdjęcia swoich dziewczyn lub żon...

Powierzają mi swoje problemy.

Właśnie dlatego tu przychodzą.

Chcą porozmawiać i wyładować emocje bardziej niż cokolwiek innego.

Mając takie ciało, nie powinnaś się wstydzić.

Nie wiem...

-Będziesz pozować z nami. -Nie!

NIE?

Chciałbym, żeby Pierre zrobił zdjęcia, jak ostatnio.

Jak sobie życzysz...

Chciałbym, żebyś zapozował z nim.

-Jak sobie życzysz... -Przygotuj się!

Cześć, Pamelo?

Cześć, kochanie! Jak się masz?

Nie, nadal jestem na wsi.

Powiedzmy, że nie mogę skontaktować się z Claudine...

Czy mógłbyś jej powiedzieć, że nie wrócę do domu do piątku?

Jasne, że tak.

Zadzwonił dzwonek do drzwi . Oddzwonię. Pa.

Cześć.

- Cześć. - Tak?

-Przyszedłem zrobić zdjęcia. -Okej!

- Dzwoniłem do ciebie wcześniej. - Proszę wejść.

Ładne masz mieszkanie. Pewnie dobrze ci się wiedzie...

Masz świetne ciało!

Piękne... Ładne piersi...

Pięknie... Pięknie...

Ładne, jędrne pośladki...

Prawidłowy.

Zatem zgodziliśmy się na...

-300 franków. -Tak, dziękuję.

Tak... Wow!

Przyszedłeś tu, żeby robić zdjęcia, czy po coś innego?

Zrobić zdjęcia... ale najpierw...

Muszę na ciebie spojrzeć, na twoje pośladki...

Czy mógłbyś wejść na tę kanapę?

- Naprawdę? - Żeby zobaczyć twoje pośladki od dołu...

To miłe...

Te pośladki... Ach, te pośladki!

Oto 200 franków.

- Czy mogę cię jeszcze o coś zapytać? - Oczywiście, że tak.

No cóż... Załóż ten kapelusz... i ten szalik też.

Wejdź do szafki... Załóż kapelusz.

Tutaj...

-Tak po prostu, no dalej! -Tak?

Tak!

- Tak, dobrze. To jest dobre. - Podoba ci się?

Tak, tak... Tak...

Dobry...

-Podoba ci się tak? -Tak, załóż szalik.

Trochę więcej...

Prawidłowy.

To dobrze.

- Idealnie! - Podoba ci się?

Tak!

To jest idealne. Tak po prostu.

Nie ruszaj się teraz!

No to dalej!

Nie ruszaj się...

Zwijać się!

Nie ruszaj się...

Jasne! To miłe...

Bardzo miło...

Idealnie! Nie ruszaj się...

Czy tak jest w porządku?

Gdzie jesteś?

Hej! Już go nie ma!

Cześć?

Dzień dobry, proszę pani?

Tak. Cześć, tak...

Dzwonię w sprawie opublikowanego przez Państwa ogłoszenia.

Czy mogę przyjść z żoną?

O nie, nie! To nie jest miejsce na zdjęcia lesbijek!

To dla mojej żony... żeby zrobić jej zdjęcia.

Tak, ale... Tak. Czy mógłbyś...?

Jasne, mogę zapytać znajomego. To profesjonalista.

Nie, nie będę w studiu.

Będzie tam na ciebie czekać.

O której godzinie?

Dobrze.

W porządku.

Do widzenia.

- Cześć. - Cześć.

Oto moja żona, Sylvia.

-Pani. -Dzień dobry.

Tędy, proszę.

-Proszę usiąść. -Dziękuję.

Podoba ci się, kochanie?

Świnie! Podejdźcie bliżej, świnie!

Czy wam też to staje, pedały?

Świnie...

Zostałaś porządnie wydymana, moja droga.

Co będziesz robić jutro wieczorem?

Dlaczego pytasz?

No cóż, urządzamy imprezę w domu...

w naszym zamku, z kilkoma przyjaciółmi -modelami i innymi osobami.

Nie wiem.

Ten wieczór z Hrabiną będzie czymś niezwykłym!

Brzmi obiecująco...

Dobry wieczór.

Pan...

Proszę zająć miejsce.

Bernardzie!

Myślę, że wy troje wyglądacie razem wspaniale.

To domowy koktajl, według sekretnego przepisu Bernarda...

czego nie wiem.

Zdziwiłeś się , widząc niewolnika, prawda?

Ale on należy do mnie.

Chodź tutaj!

Podnieś jej sukienkę. Chcę, żebyś pocałował jej stopy...

Delikatnie.

Wyliż ją.

Kontynuować.

Zwariowałeś czy co?

Myślisz, że przyszedłem tu, żeby oddawać się takim obrzydliwym dziwactwom?

Cóż, jeśli przyszedłeś tu, żeby zepsuć nam imprezę, to równie dobrze możesz odejść.

Jeśli tak reagujesz, to wychodzimy. Chodźmy, Marie-Jo.

Nie odchodź.

Wieczór dopiero się rozpoczął.

No, siadaj!

Wstać!

Zamknij się, dobrze?

Bękart.

Chcesz więcej, prawda?

Ty świnio!

Zamknąć się!

Bękart...

Wystarczająco!

Zamknąć się.

Chcesz więcej, prawda?

Weź to!

Dobrze, prawda?

Więcej...

Podoba ci się to, prawda, draniu?

Odwracać się!

Na plecy!

Wy świnie...

Chodź tutaj!

Dosyć!

Przyjdź i mnie wyliż!

Kim jest ta dziewczyna, która ssie hrabiego? Nie znam jej.

To jego córka...

O tak...

Tak!

No weź... No dalej!

Weź to!

Tak...

Tak!

Ona jest niezłą frajerką!

Weź to, suko!

Ona jest niezłą frajerką!

Ona połyka... Ona jest połykaczką!

- Cześć. - Cześć.

- Czy jesteś Christine? - Tak, wejdź.

Przyszedłem powiedzieć, że mój kuzyn Jean-Pierre nie będzie mógł przyjechać...

Jego żona jest w ciąży. Nie czuje się najlepiej. Jest mu przykro. Nie będzie mógł przyjechać.

- A ty? - No cóż, u mnie wszystko w porządku.

- Ładne miejsce! - Tak.

Nieźle...

Dzień dobry, Pani.

Chcesz coś do picia?

Jasne! Masz mleko?

-Mleko? -Tak!

-Szklanka mleka? -Uwielbiam mleko. Jest dobre dla moich zębów.

-Mówisz poważnie? -Jasne!

- Ładne miejsce! - Nie chcesz zrobić zdjęć?

O nie, w ogóle mnie to nie interesuje. Nigdy nie robiłem zdjęć...

-I'm not interested at all. -Are you sure you don't want to take some?

Yes, I'm absolutely certain.

-You've got a nice scarf. -Yeah, pure silk!

-And pink is beautiful... -l really like it.

Yeah? I like it, too.

I'm not going to stay long, you know?

You're not going to leave right now, are you?

That's funny, you've got curly hair, like me...

-Go on... -I have to go now.

-Don't you like me? - Thank you Ma'am. Bye.

-Don't you like me? -No, no... I'm off.

Don't you like me?

Come here, swine!

Little faggot... Swine...

Mommy!

You faggot! Show me what you can do.

Impotent! I bet you have a small dick! Help me!

Wait... Leave me alone!

What are you doing?

-Do you think he's hard, Christine? -Yes, he is.

There you go!

You're gonna get yours, chicken!

We're going to pluck you, little chicken.

You swine...

Suck it...

Yes...

Yes...

Yes...

More...

Yes...

Hello? May I speak to Doctor Laurent, please?

Who's asking, please?

Yes, he's gone out.

No, my husband is not at home.

I can assure you...

No, Miss, I'm his wife.

He's attending a piano recital.

Okay. Good bye.

What kind of pictures do you want?

-That kind? -Well, no...

Like this? Like that?

Don't move. I'll be back soon. Stay there, don't move.

Woof, woof, I'm a dog. Woof, woof, woff, woof, woof!

I'm mommy's little doggie. Woof! Woof!

I'm a dog! Woof!

I'm a dog! Woof! Woof! Woof! Woof!

Woof! Woof! Woof! Woof!

Woof! Woof! Woof!

I'm a dog! Woof! Woof! Woof! Woof!

Woof! Woof! Woof! Woof!

What do you think you're doing?

Stand up!

You must be out of your mind!

Well, no, I'm not! I have come about the ad.

-What ad? -In the newspaper!

-What newspaper? -The newspaper...

Can you explain? I don't understand!

-But... -I'm not a whore!

-Go away, I've had enough. -Out of the question!

-Go away! -I gave you money!

-That really takes the cake! -Go away!

-Well, I never! -You pervert!

-The slut's being picky? -Take your things with you!

I have to pack them up!

-What kind of sicko are you? -Sicko?

-Are you crazy? -Crazy?

-You only care about money, right? -Quick!

-I have paid, I can take my time. -Hurry up, I'm fed up!

-Go back home. Go away! -I'm not likely to forget that one!

This job is full of surprises...

Look...

These flowers are for you.

They look good.

So you're going away for good?

Yes.

Thanks.

-Won't you regret anything? -Certainly not!

-Do you think you'll marry him? -I don't know, we'll see.

I mean... life in Paris is okay!

At first, when a customer walks in, you never know what's going to happen.

Some only want to take pictures...

Some have strange whims or they just come to talk...

Those usually come back two or three times.

You get to know them after a while.

But we always run the risk of meeting a maniac.

No one's there to protect us then, not even the cops...

The cops only summon us, question us to know how we make a living.

Just because we don't pay taxes...

but who are we bothering?

Self-righteous people? Don't make me laugh...

Let he who has never sinned cast the first stone.