Original subtitles

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Υποτιτλισμός από Wild Jimmy 23/9/2016

Έλα!

Έλα Τζόνι, πάμε!

-Ξεκίνα! -Έρχεται!

Ναι!

Ήταν γαμάτο, εξωπραγματικό!

-Πρέπει να το ξανακάνουμε! -Ναι!

Μόνο αν ο Τζόνι αποφασίσει να φτιάξει αυτό το σαράβαλο.

Γιατί τα'χεις βάλει με το αμάξι μου;

Όταν ανοιξε την πόρτα εκείνος ο τύπος πήγα να κατουρηθώ πάνω μου.

Δεν έχω τίποτα εναντίον του αμαξιού σου.

Δεν φταίει που του φέρεσαι σαν να'ναι σακαράκα.

Πρώτον, του φέρομαι τέλεια και δεύτερον οδηγάω τέλεια.

Τρίτον, η αστυνομία.

Παναγιά μου...η αστυνομία!

Ρόμπιν, κατάλαβες πού στον πούτσο είμαστε;

Όχι ακόμα.

Το ήξερα...χαθήκαμε!

Μια περιπετειούλα θα μας βγάλει από την ρουτίνα.

Ωραία είναι η περιπέτεια αλλά κάνει κρύο.

Μην αρχίζεις, Τίνα!

Δεν είναι διακοπες μόνο να πηγαίνεις στην παραλία.

Ξέρω πού βρισκόμαστε!

Πρέπει να υπάρχει ένα χωριό μετά από εκείνο τον λόφο.

-Σίγουρα; -Ναι.

Γιατί σταματάς;

Γιατί βλέπω μόνο ομίχλη.

Δεν θέλω να οδηγάω σαν τον στραβό στον ’δη.

-Φοβάσαι μην χαλάσεις το αμάξι; -Πολύ αστείο.

-Σταματήστε να τσακώνεστε όλη την ώρα. -Σκάσε!

Τί συμβαίνει;

Δεν ακούτε;

-Όχι. -Ούτε γω.

Ακούγεται σαν άλογο!

Μπράβο κοπελιά! Μιλάει!

Τούβλο!

Έχει δίκιο. Είναι άλογο.

Έρχεται προς τα δω.

Το είδατε; Δεν ήταν κανένας μέσα στην άμαξα.

Σαν να βγήκε από παλιά ταινία με βρικόλακες.

Ναι, μπορεί να υπάρχει ένα αληθινό βαμπίρ στο φέρετρο.

Μην κάνεις τέτοια αστεία.

Παιδιά, θα πάμε για καμια μπριζολίτσα;

Εγώ λέω να κόψουμε λάσπη.

Καλύτερα να πάμε πίσω.

Ναι, και να ακολουθήσουμε εκείνη την παλιοάμαξα;

Σκάστε!

Θεέ μου, πού στο διάολο είμαστε;

Συγκεντρώσου στην οδήγηση. Το τελευταίο που θέλουμε είναι να πάθουμε δυστύχημα.

-Τί ήταν αυτό; -Μάλλον λύκος.

Με τέτοια ατμόσφαιρα, μπορεί να'ναι λυκάνθρωπος.

Αν προσπαθείς να με τρομάξεις τα κατάφερες!

Σε μισώ! Με ακούς; Σε μισώ.

Πλάκα έκανα!

Είσαι τελείως κάφρος, ρε Ντέηβιντ!

Πανίβλακα.

Τώρα μπορώ να δω τον δρόμο.

Φαίνεται σαν σκηνή από το "Αποκάλυψη τώρα".

Καμία σχέση με το πεντάστερο ξενοδοχείο όπου έμεινα το καλοκαίρι.

-Πόσο βαθύ να'ναι; -Περίπου 30-40 cm.

Σίγουρα;

Έχε μου εμπιστοσύνη, ξέρω αυτά τα νερά.

Θα το τσεκαρω εγώ. Θα'ναι ευκολάκι, μην ανησυχείς.

Εμπρός!

Δεξιά!

Το κορίτσι μας πάει καλά ε;

Είναι κάποιος εκεί.

Ναι; Πού;

Δεν βλέπω τίποτα!

Ούτε γω!

"Θα'ναι πολύ ευκολάκι, μην ανησυχειτε" ε;

Θα σε φτιάξω γω.

-Αηδίες, αηδίες, αηδίες. -Δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο;

-Τί θες να πω; -Δεν ξέρω, κάτι σαν "Βοήθεια, βοήθεια"!

Το πλοίο βουλιάζει, όλοι σωθηκαν εκτός από... ΕΝΑΝ!

Ποιον;

-Τον "πλοηγό". -Τον Ρόμπιν εννοείς;

Αυτός μας έφερε εδώ. Ο Ρόμπιν ο Ξερόλας.

-Θα σου κόψω τον κώλο! -Σοβαρά;

Φτάνει,αρκετά προβλήματα έχουμε!

Κοίτα την!

-Ρόμπιν, εσύ φταις για όλα. -Δεν είναι αλήθεια, Τζόνι, και το ξέρεις.

Ήταν μια σακαράκα.

Ναι, αλλά ήταν δικιά μου η σακαράκα.

-Έλεος! -Και τώρα;

Διαλύθηκε το γουόκμαν μου.

Τώρα τί κάνουμε;

Ρώτα τον Ράμπο!

Σιγά ρε παιδιά, ήταν μόνο ένα ατυχηματάκι.

Τί τρέχει με σένα; Ατυχηματάκι σου φαίνεται;

Το φορτηγάκι είναι δικό μου, χάλασε και κωλοκάθεται μέσα στο νερό.

Έχουμε μείνει στο δάσος, στη μέση του πουθενά...

...που φαίνεται σαν να έχει βγει από θρίλερ της πλάκας.

Το μόνο ζωντανό πράγμα που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι ένα άλογο.

Ένα άλογο με μια άδεια άμαξα.

-Μην ξεχνάς τα ουρλιαχτά. -Όχι ρε πούστη.

Δεν μπορείς να μιλάς καλύτερα;

"Όχι ρε κύναιδε". Ευχαριστημένος;

Μπορεί να μην είναι λύκος.

Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ. Πρέπει να μετακομίσουμε.

-Πώς; -Με τα πόδια.

-Πού; -Θα ακολουθήσουμε το ποτάμι.

Τα ποτάμια οδηγούν σε χωριά.

Στα χωριά όπου μπορείς να βρεις κόσμο.

Σαν ατάκα του Τζον Γουέιν ακούγεται...

Αλλά είναι ό,τι πιο έξυπνο είπες ως τώρα.

Πάμε!

Σύντομα θα βραδιάσει...θα πρέπει να βρούμε ένα μέρος να κοιμηθούμε.

Ε, δεν καταλαβαίνω. Πού πάμε;

Δεν ξέρω...οποιοδηποτε άλλο μέρος είναι καλύτερο από αυτό.

-Περιμέντε. Το φορτηγάκι μου; -Μην ανησυχείς, δεν θα πάει πουθενά.

’ντε, ακολουθήστε με!

Έλα πιάσε!

Για να δούμε ποια πορεία μας χαράζει ο ήρωάς μας.

Παιδιά, η κατάσταση σοβαρεύει και εγώ κουράστηκα.

Κάνεις λάθος...άσχημη είναι η κατάσταση αλλά δεν είναι σοβαρή.

Σταμάτα τις ιδιοτροπίες και προσπάθησε να βοηθήσεις.

Καλά.

Θα μου πει κάποιος τί κάνει ο ποιητής;

Προσπαθώ να προσανατολισθώ βρίσκοντας...

Το υγρό μέρος του δέντρου που κοιτάζει τον βορρά και το ξερό στον νότο.

Θεούλη μου!

Κοιτάξτε!

Δεν μοιάζει για Λαστιχαρκουδάκι!

Τί είναι;

Ίχνη ζώου.

Αλλά δεν μου φαίνεται για ζώο που άφησε τετοια ιχνη.

Ό,τι κι αν είναι, είναι τεράστιο.

Ελάτε, από κει!

Το ακούτε αυτό;

Μια καμπάνα!

Ελάτε, από δω.

-Κοιτάξτε, ένα σπίτι. -Παμε!

Παραδεχθείτε το, έχω φοβερό προσανατολισμό.

Εσύ και τα κωλόδεντρά σου.

Αναρωτιέμαι τί θα σου συμβει μετά.

Από κει έρχεται!

Δεν είναι κανείς εδώ.

Για να δούμε, δεν ξέρεις!

Υπάρχουν κυριλέ εστιατόρια σε ξεκάρφωτα μέρη.

Κοιτάξτε αυτό!

Χριστέ μου, τί σίχαμα!

Εδώ υπάρχει μια λατινική επιγραφή.

Τί λέει;

Εγώ είμαι των θετικών επιστημών.

Καταραμένος ο άνθρωπος που θα κατασκευάσει ΄ναό θεού...

...πάνω από τον οίκο των νεκρών.

Τί σημαίνει;

Είναι προειδοποίηση, αδερφούλα.

Όπως το "κάτσε εκεί που κάθεσαι"...

...ή "αν τσιγκλάς τον γάιδαρο θα ακούσεις τις κλανιές του".

-Καλά, καλά. -Κατάλαβες;

Μπα, όχι.

Δεν πειράζει, δεν φταις.

Όταν σε έκαναν, η μαμά και ο μπαμπάς ήταν δυο πρεζόνια που'καναν τους χίπηδες.

Θα σταματήσεις να με ενοχλείς;

Έλα φίλε. Μίκυ!

Μικυ!

Ντέηβιντ, μια φορά είχα στραγγαλίσει έναν αδερφό σαν και σένα.

Τη βρίσκεις να ενοχλείς.

Δεν μ'αρεσει που παίρνει στα σοβαρά κάθε μαλακία του χαζο-Ράμπο.

Παιδί είναι μόνο.

Τί λες ότι πρέπει να κάνω;

Πες ότι λυπάσαι.

-Ότι λυπάμαι; -Αντε.

Τί θες;

-Συγγνώμη αδελφούλα! -Δεν πειράζει.

Ακούστε παιδιά!

Νομίζω πως πρέπει να κατασκηνώσουμε εδώ.

Είναι πιο ασφαλής τοποθεσία και θα μας προστατεύσει απο την βροχή.

Ωραία ιδέα φαίνεται. Τί λες και συ Ντέηβιντ;

Θέλω να δω το δωμάτιό μου πρωτα!

Από δω, φίλοι μου.

-Έλα Τίνα. -Ερχομαι.

-Δεν μπορείς να κοιμηθείς; -Όχι, εσύ;

Δεν μπορώ να κλείσω ματι όταν είμαι δίπλα σε ένα κορίτσι σαν και σένα.

Τρελέ!

Ρε μαλάκες, κοιμηθείτε αλλιώς αύριο δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτα.

Ε, έλα δω!

Τζόνυ.

-Μου αρέσεις. -Και συ μ'αρέσεις.

Τώρα πέσε να κοιμηθείς.

-Καληνύχτα! Καληνύχτα!

’κου. ’κου.

-Τί συμβαίνει; -Υπάρχει ένα φως.

Πάμε να δούμε.

Τί τρέχει;

-Έχουμε παρεούλα. -Τί;

Μην κάνετε θόρυβο.

-Μια ταβέρνα; -Δεν ξέρω.

Αφήστε με να δω.

-Σωθήκαμε. -Περιμένετε!

Πού ήταν; Πώς δεν την είδαμε;

Ποιος χέστηκε;

Ίσως είχαμε χεστεί τόσο πολύ που δεν την είδαμε.

-Μπορεί να μην υπάρχει. -Ναι, καλά.

Μπορεί να'ναι μια οφθαλμαπάτη.

-Εσύ το'πες. -Τί είπα;

Μπορεί να μη υπάρχει.

Μπορεί να είναι στοιχειωμένη και να βγαίνει μόνο τις νύχτες.

Θυμάστε την λατινική επιγραφή;

Εσύ τη μετέφρασες. Τί έλεγε;

-"Καταραμένος να είναι ο άνθρωπος που..." -Συνέχισε.

Ακούω τη φωτιά από το τζακι να σιγοκαίει.

Είμαι σίγουρος ότι θα σερβίρουν τρελλά σφηνάκια.

Καλησπέρα σε όλους!

Καλησπέρα!

Δεν πέφτει καρφίτσα ε;

Δέχονται πιστωτική;

Μίκυ, αυτόν τον άνδρα ειδα στο ποτάμι.

Γειά σας παιδιά, τί να σας φέρω;

Τί έχει για φαγητό;

Λουκάνικα, τυρί και μπριζόλες.

Εγώ θα παραγγείλω λουκάνικα και μια κρύα μπύρα.

Ναι, και γω.

Ναι, λουκάνικα και μπύρα για όλους.

Δεν θα με εξέπληττε αν άνοιγε η πόρτα και έσκαγε μύτη ένας λυκάνθρωπος.

Πλάκα έκανε.

Ξέρεις την ταινία "Ένας Αμερικανός λυκάνθρωπος";

Δεν πειράζει.

Εδώ δεν πάμε ποτέ σινεμά.

Και υπάρχουν πράγματα για τα οποία δεν κάνεις πλάκα.

Θέλετε να μάθετε τί έπαθε το αριστερό μου χέρι;

Ένας λυκάνθρωπος μου το ξερίζωσε. Ήμουν πολύ τυχερός.

Μου φύτρωσε κάτι άλλο στην θεση του.

Τί ωραίο μέρος! Μου αρέσει. Στοιχηματίζω ότι το φαγητό είναι τέλειο.

Και συ;

Είπα κάτι κακό;

Μην πεις ότι είναι χάλια τα λουκάνικα.

Κάναμε πλάκες για τους λυκανθρώπους αλλά όχι για τα στοιχήματα.

Παίρνουμε πολύ σοβαρά τα στοιχήματα.

Με συγχωρειτε, που είναι η τουαλέτα των γυναικών;

Από κει.

Εϊ!

Το άκουσες αυτό;

Ακούστε παιδιά, ελάτε εδώ! Γρήγορα!

-Κοιτάξτε εδώ! -Φανταστικό!

-Είναι θησαυρός. -Ναι, ένας πραγματικός θησαυρός.

Ναι, αλλά τί κάνει εδώ;

Συγγνώμη, αλλά είδαμε αυτό...

Και θέλεις να μάθεις περισσότερα για αυτό ε;

Ναι, θέλουμε.

Είναι ένας παλιός θρύλος που ανάγεται στους ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Όταν ένας κλέφτης στοιχημάτισε ότι μπορούσε να κλέψει ασήμι από...

...τον τάφο του Ιούδα.

Και τί συνέβη;

Έκλασε πόμολα όπως πολλοί άλλοι πριν από αυτόν.

Έτσι, με το περασμα των αιώνων, το βραβείο μεγάλωσε!

Το βραβείο; Αυτό είναι το βραβείο;

Γιατί;

Θα το κερδίσει το άτομο που θα καταφέρει να περάσει την νύχτα.

Μοιάζει με ζόμπι.

Μια ολόκληρη νύχτα, μέχρι να ξημερώσει, σε ένα ανίερο μέρος.

Ένα ανίερο μέρος; Τί σημαίνει;

Υπάρχει μια υπόγεια κρύπτη που είναι καταραμένη.

Λένε πως στην κρύπτη, μπορεί κανείς να εισχωρήσει βαθύτερα...

...μέσα από κατακόμβες που, λένε, ότι είναι η πύλη της κολάσεως.

Ένα μέρος όπου μπορεί κανείς να δει ολη τη φρίκη του άλλου κόσμου.

Όποιος καταφέρει να περάσει μια νύχτα...

...και παραμείνει ζωντανός, κερδίζει το βραβείο.

Δεν πιστεύω τίποτα.

Όπως σου'πα, παίρνουμε πολύ σοβαρά τα στοιχήματα.

Φυσικά, όπως οι βρυκόλακες που δαγκώνουν χέρια.

’ντε, δοκίμασέ το!

Μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε;

Ακόμα και οι χέστηδες σαν και σας.

Και τί πρέπει να κανουμε για να το δοκιμάσουμε;

Εύκολο...σαν να παίρνετε την τελευταία σας αναπνοή.

ΟΚ.

Βάλτε εκεί τα λεφτά, μετά μπείτε στην κρύπτη υπογείως και περιμένετε.

Δεν συνηθίζουν να αφήνουν τον κόσμο να περιμένει πολύ.

Ποιος δεν κάνει τον κόσμο να περιμένει πολύ;

Φοβάμαι.

Και γω θα'θελα να φυγουμε από δω...τώρα.

Περιμένετε, καθήστε!

Προσωπικά δεν πιστεύω λέξη από όσα λέει ο τύπος.

-Αλλά... -Αλλά;

Αυτό το μέρος είναι όντως κουλό.

Ναι, πολύ κουλό.

Χαίρομαι που συμφωνείτε.

’ντε, μπες στο ψητό.

Εγώ λέω να το δοκιμάσουμε.

Τί να δοκιμάσουμε;

Δεν σκοπεύεις να επισκεφτείς την κρύπτη.

Όχι Ντεηβιντ! Μην το κάνεις!

-Γιατί όχι; -Όχι.

Εσύ το είπες πως αυτό το μέρος είναι κουλό.

Δεν είναι πραγματικό.

Παιδιά, μην μου λέτε ότι πιστεύετε...

...σε βρυκόλακες, ζόμπι και άλλες τέτοιες παπαριές.

Όχι, αλλά αισθάνομαι απειλή.

Δεν θαε εμπιστευόμουν ούτε τον Αϊ-Βασίλη σε αυτό το μέρος.

Ποιος μίλησε για εμπιστοσύνη

Ακούστε το σχέδιό μου.

Θα κατέβω στην κρύπτη και μετά από λίγο θα'ρθετε μαζί μου.

Θα μείνουμε μαζί μέχρι να ξημερώσει.

Αν μείνουμε όλοι μαζί, δεν θα πάθουμε τίποτα.

-Πώς σας φαίνεται; -Μου φαίνεται παπαριά.

-Σκατά! -Πλάκα κάνεις!

Είστε όλοι γκαγκά! Τί τρεχει με σας;

Αυτοί θα μπορούσαν να'ναι αίρεση μανιακών, δολοφόνων και κλεφτών.

Και τότε;

Πού πας; Ντέηβιντ,μην το κάνεις!

Από δω.

Ντέηβιντ!

-Έλα! -Σε παρακαλώ, μην το κάνεις!

Να προσέχετε που πατάτε μετά από αυτή την πόρτα!

Η είσοδος στην κρύπτη είναι στο υπόγειο.

Κάνει μπαμ!

Μου δίνεις τον φακό;

Δεν θα το χρειαστείς εκεί.

Ναι, όντως. Είναι ηλίθιο, το ξέρω.

Μη μου λες ότι το ξανασκέφτεσαι;

Από περιέργεια...τί θα γίνει με αυτούς που το ξανασκέφτονται;

Θα τους δώσω να τους φάνε τα γουρούνια!

Δίκαιο μου φαίνεται!

Τί περιμένεις; Πήγαινε!

Γειά! -Γειά!

Γειά!

Για να σε συνοδεύσουν οι φίλοι σου!

Ακούστε παιδιά! Εξαφανίστηκε ένα από τα αγάλματα.

Το άγαλμα που ήταν εδώ εξαφανίστηκε.

-Έλα! -Σοβαρολογώ!

Νομίζεις πως εξαφανίστηκε.

Αυτό το μέρος ήταν άδειο αλλά δεν το πήρες χαμπάρι.

Έγραψα το όνομά μου πάνω στο άγαλμα...

...και δεν υπάρχει άλλο άγαλμα με το όνομά μου.

Τί κι αν λείπει ένα άγαλμα; Υπάρχουν πάνω από εκατό!

Α, κατάλαβα! Εσείς γκομενίζατε...

...και το'πε στην αδερφή του.

Αν σκεφθεί κανείς ό,τι συνέβη μέχρι τώρα...

...το εξαφανισμένο άγαλμα δεν είναι ό,τι πιο κουλό.

Ναι, έχεις δίκιο.

Ξέρεις...είμαστε εδώ, σε μια παλιά ερειπωμένη εκκλησία...

...περιμένοντας να σβήσουν τα φώτα της ταβέρνας.

...για να συναντήσουμε τον Ντέηβιντ. Αυτό μου φαίνεται πιο κουλό από το άγαλμα!

Δίκιο έχεις. Τότε τί μας συμβαίνει;

Δεν ξέρω αλλά θα΄θελα να μάθω.

Μπορεί να'μαστε όλοι πεθαμένοι.

Μίκυ, δεν πας καλά!

Έλα ρε Μίκυ, μην αρχίζεις και συ!

Έσβησαν τα φώτα!

Ας περιμένουμε λίγο ακόμα!

Έχει περάσει ήδη μισή ώρα και ο αδερφός μου περιμένει εκεί κάτω.

Καλά,πάμε!

Μετά από σας, κυρία μου.

Είναι ανοιχτά.

Ντέηβιντ, Ντέηβιντ!

Ντέηβιντ!

Παιδιά, προσέξτε πού πατάτε!

Τί αηδία!

Ατέλειωτα είναι αυτά τα σκαλιά;

Ντέηβιντ!

-Είδατε τίποτα; -Όχι.

Ακόμα και η Σπυροπούλου έχει περισσότερη ζωντάνια!

Είναι κάτι εκεί.

Ντέηβιντ!

Ντέηβιντ!

Κόφτο!

Αυτή πρέπει να΄ναι η κρύπτη.

Ο Ντέηβιντ είναι εκεί μέσα; Ντέηβιντ είσαι εκεί;

Ντέηβιντ! Ντέηβιντ!

-Εκεί μέσα είναι; -Δεν είναι εδώ.

Τί κάνουμε τότε;

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ειναι να μπούμε εκεί.

-Ναι. -Α όχι, μην με υπολογίζετε.

Περίμενε, πού νομίζεις ότι πας;

Ρόμπιν, δεν θέλω να ανακατευθώ σε αυτό.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: μου αρέσουν οι χαζομαρούλες...

...όπως τα γλυκά, τα κάλαντα, ο Γουντυ ’λλεν, κλπ.

Έλα στο προκείμενο, Τίνα.

Ποτέ δεν γούσταρα τα νεκροταφεία, δεν θέλω να δω τάφους.

Αποφάσισα να μην πεθάνω από φόβο.

-Εξάλλου έχω κλειστοφοβια. -Φτάνει Τίνα!

Πρέπει να μπούμε μέσα όλοι μαζί, κατάλαβες;

Δεν πρόκειται να χωριστούμε, αντιλαβού;

Πάμε τώρα.

Τί μέρος!

-Τί τρέχει; -Είναι μόνο ένας καθρέφτης.

-Ηρέμησε! -Χέστηκα από τον φόβο μου.

Όλοι είμαστε ανάστατοι τώρα.

Είσαι καλά;

-Το άκουσες αυτό; -Ποιο;

-Καποιος ανέπνεε. -Ανέπνεε;

Καποιος είναι πίσω μου.

Ρε πούστη!

Έκπληξη!

Ανώμαλε! Σε μισώ!

-Γιατί φωναζεις ρε βλάκα; -Είναι μόνο ένα πτώμα.

Πάμε να φύγουμε!

Δεν ανοίγει!

Πρέπει να φύγουμε από δω!

Έχω μια ιδέα. Δώστε μου έναν σταυρό.

-Είμαι μορμόνος. -Και γω Εβραίος.

Εγώ είμαι καθολική αλλά δεν πατάω στην εκκλησία.

Αναρωτιέμαι τί θρησκεια να'χει.

Χριστούλη μου, ξέχασα τον σταυρό μου.

Τί κάνει;

-Δεν ξέρω. -Φωνάζει τους υπόλοιπους.

Τώρα μάλιστα!

Ας σκεφτεί κάποιος κάτι! Κάντε κάτι!

-Και να κατέβουμε εκεί κάτω; -Δεν σε πιστεύω.

Το προσκοπικό σου ένστικτο θα μας σκοτώσει όλους!

Προτιμάς να μείνεις εδώ να περιμένεις μέχρι να ανοίξουν και τα άλλα φέρετρα;

-Πού βρισκόμαστε; -Είναι σαν κατακόμβες.

Ξαναήμουν εδώ αλλά δεν έριξα καμια ματιά.

Εσύ γιατί κρύφτηκες προηγουμένως;

Μου φάνηκε καλή ιδέα την δεδομένη στιγμή.

Μαλακία έκανες.

Με κυνηγούσαν και δεν μπορούσα να βρω καλύτερη κρυψώνα.

Ποιοι σε κυνηγούσαν;

Δεν ξέρω, δεν τους είδα.

Το άκουσες αυτό;

-Ναι! -Χριστέ μου!

Μιας και ξέρεις τη διαδρομή, δείξε μας τα κατατόπια.

Έχει κι άλλα... τί συλλογή!

Δεν βλέπω τίποτα.

-Κάνε ό,τι κάνω και γω. -Ναι;

Πώς μπορώ, αν δεν βλέπω τίποτα;

Αντί να τσακώνεσθε, γιατί δεν χρησιμοποιείς τον φακό;

Ποιος έχει τον φακό;

Νόμιζα ότι τον είχες εσύ. Πού τον έβαλες;

-Δεν θυμάμαι. -Έχω σπίρτα.

Τί περιμένεις αδερφούλα;

Τί στο διαολο συμβαίνει;

Τίνα; Τίνα;

Πού είστε; Με ακούτε;

Πού είστε;

Πού πήγατε;

Παιδιά!

Ρόμπιν, Ρόμπιν!

Έλα Ρόμπιν! Ρόμπιν!

Έλα μαζί μας!

-’ργησες να'ρθεις! -Τί βλάκας, θεέ μου!

Ευτυχώς που είστε όλοι εδώ. Πού είχατε πάει;

Πού στο καλό πήγες εσύ ε;

Σας έψαχνα. Σας είδα όλους νεκρούς.

Νεκρούς; Σου φαινόμαστε νεκροί;

Τί απέγινε ο φίλος μας;

Ποιος χέστηκε; Δεν λείπει σε κανέναν... μπορεί σε σένα!

Αυτό το πράγμα δεν ήταν πτώμα, τρικ ήταν.

Ο ταβερνιάρης προσπάθησε να μας τρομάξει για να μην κερδίσουμε το βραβείο.

Έτσι λες; Εσύ τί πιστεύεις;

-Μπορεί να'χει δίκιο. -Ήταν ένα ζόμπι.

Δεν υπάρχει αμφιβολία.

Πού το ξέρεις; Τον είδες από κοντά;

Εξάλλου ηταν σκοτεινά.

Α ναι; Βρώμαγε όμως.

Είσαι σίγουρη; -Ναι.

Ας βρώμαγε. Έπρεπε να κάνει μπάνιο, σιγά τα ωά!

Νομίζω πως όλοι πρέπει να κάνουμε μπάνιο.

Ναι!

Μπορώ ακόμα να τον μυρίσω.

Το μέρος φταίει. Εδώ βρωμάνε τα πάντα.

Όπως και να'χει, έχουμε 2 ώρες μέχρι το ξημέρωμα.

Απλά πρέπει να περιμένουμε.

Αν φτάσαμε ως εδώ, δεν θα πεθάνουμε για άλλες 2 ώρες!

-Μην το λες αυτό. -Ηρέμησε Μίκυ!

Δεν το'πα κυριολεκτικά. Κουβέντα να κάνουμε.

-Nαι, αλλά μην το πεις. -Δεν θα το πω.

Όμως ο Ντέηβιντ έχει δίκιο. Τώρα πρέπει να περιμένουμε.

Εδώ;

Γιατί όχι; Δεν συνέβη τίποτα στην πραγματικότητα.

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να φοβόμαστε κάτι!

-Εκτός κι αν... -Τί;

Εκτός κι αν φοβάστε ένα παλιό παρεκκλήσι και μερικά ξεχαρβαλωμένα φέρετρα.

-Τί ήταν αυτό; -Δεν ξέρω.

Ήταν ήχος από μέταλλο.

-Τί ήταν; -Μια πρόκα.

Και σύ πως το ξέρεις;

Τί σιχαμάρα!

Σκάσε! ’κουσα κάτι!

’γιοι απόστολοι!

Ίσως έπρεπε να είχαμε ξενυχτήσει σε άλλο μέρος!

Έχει κολλήσει.

Έλα Ρόμπιν!

-Μόλις βγήκε και άλλη πρόκα! -Και άλλη. Γρήγορα!

Έλα Ρόμπιν, έλα!

Γρήγορα Ρόμπιν, έχουν μείνει τρεις πρόκες!

Εχουν μείνει μόνο 2.

Πάμε να φύγουμε!

-’ντε! -Όχι, από δω!

Όχι, από δω!

Από δω!

Από δω! Πάμε!

Οι σκάλες θα'πρεπε να'ταν εδώ, στα αριστερά.

Μόλις τους βρούμε, θα την κοπανήσουμε από δω.

Καλά, αλλά θα πηγαίνουμε χέρι χέρι, για να μην χωριστούμε.

Εγώ θα σας οδηγήσω. Τίνα, δώσε μου το χέρι σου.

Οι λύκοι, οι λύκοι!

Ας συνεχίσουμε να τρέχουμε! Μην αφήσεις το χέρι μου!

Κοίτα, είναι κάποιος εκεί!

Κανέναν δεν βλέπω.

Τον είδα. Έχει κόκκινα μάτια!

Πού είναι οι υπόλοιποι;

Ήταν εκεί, πίσω μου!

Τζόνι, Ντέηβιντ, με ακούτε;

Μίκυ;...πού είστε;

-Πρέπει να επιστρέψουμε. -Όχι, γιατί;

Γιατί μπορεί να μας έχουν ανάγκη!

Και αν έφτασαν ήδη στις σκάλες;

Αποκλείεται, εγώ ήμουν μπροστά.

Δεν μπορείς να'σαι σίγουρος. Όλα είναι πιθανά σε αυτό το μέρος.

Πιθανόν...αλλά εγώ πάω πίσω να τους ψάξω.

Θα'ρθεις ή θα φύγεις;

-Έλα, πάμε! -Καλά, μείνε δίπλα μου!

Τζόνι, Ντέιβιντ!

Μίκυ, πού είσαι;

Ποιος είναι αυτός;

Δεν ξέρω.

Τί κάνουμε;

Πάμε από κει!

-Δεν υπάρχει έξοδος. -Όχι!

Μια πόρτα.

Τί λες να μας περιμένει;

Ποιος ξέρει; Μπορεί να'ναι ασφαλέστερο μέρος.

Όπως και να'χει, πρέπει να προσπαθήσουμε.

Προσεκτικά!

-Και τώρα; -Θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε τους υπόλοιπους.

Δώσε μου το χέρι σου. Ό,τι κι αν συμβεί, μην το αφήσεις.

-Εντάξει. -Μην ανησυχείς.

Δεν θέλω να μείνω μόνη εδώ πέρα.

Με την καμία!

Ο κρεμασμένος είναι μπροστά μας.

Ή πίσω μας.

-Πού ήσασταν; -Εσείς πού ήσασταν;

Με τρόμαξες. Νόμιζα πως εκείνος ο φρικτός κρεμασμένος...

Πού είναι ο κρεμασμένος;

Θα σου πούμε αργότερα. Τώρα πρέπει να βρούμε τη σκάλα.

Αλλά είναι δύσκολο να βρει κανείς κάτι σε αυτό το χάλι.

-Τί θα κάνουμε τότε; -Θα κάτσουμε να περιμένουμε.

Πόση ώρα έχει περάσει;

Δεν ξέρω, μισή ώρα, ίσως μία ώρα.

Είναι λες και έχει παγώσει ο χρόνος.

Σε πόση ώρα θα ξημερώσει;

Δεν έχει μείνει πολλή ώρα. Μην με ρωτάς όλη την ώρα.

-Και μετά θα τελειώσουν όλα. -Ίσως.

Μπράβο, θα κερδίσουμε το στοίχημα.

Δεν το σκέφτεσαι ακόμα, έτσι;

Γιατί όχι;

Με όσα περάσαμε, αξίζουμε το βραβείο.

Νομίζω πως χρειάζεσαι ψυχιατρική βοήθεια.

Ακούστε παιδιά!

Η σκάλα!

'Αντε ξυπνήστε!

-Τί τρέχει; -Τις σκάλες μπροστά μας.

-Τίς είδες; -Και η Μίκυ τις είδε.

Ναι, τις είδα.

Όχι, εγώ δεν είδα τίποτα.

Τί συμβαίνει;

Σε 20 λεπτά θα ξημερώσει.

Δεν θα'θελα να χάσουμε το βραβείο παρά τρίχα. Ειδικά μετά από ό,τι περάσαμε.

Αν κατάλαβα καλά, προτείνεις να μείνουμε λίγο παραπάνω;

Γύρω στη μισή ώρα;

Δώσε μου 20-22 λεπτά. Τί σημασία έχει μπροστά στην αιωνιότητα.

Δίκιο έχεις. Τί σημασία έχει;

Η απάντησή μου είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ.

Πού είπες ότι βρισκονται οι σκάλες;

Αυτή τη φορά ας σοβαρευτούμε!

Όλοι παρόντες; Πάμε λοιπόν.

Εγώ δεν μπαίνω εκεί μέσα.

Τί έγινε μωρέ; Είναι μόνο μερικοί σκελετοί.

Μην ανησυχειτε, ακολουθήστε με!

Πάμε!

-Τα καταφέραμε! -Δόξα σοι ο Θεός.

Θα ανέβουμε και θα βγούμε εξω!

Έξω από αυτή την κόλαση.

Ας αρχίσει κάποιος! Τί περιμένουμε;

Δεν ξέρω.

Έλα Τζον!

Ναι, τα καταφέραμε!

Τα καταφέραμε!

Πάμε!

Ναι, Ρόμπιν!

-Τα καταφέραμε! -Ελάτε παιδιά, πάμε!

Πού είμαστε;

Αυτό δεν είναι το πίσω μέρος της ταβέρνας.

Η Τίνα έχει δίκιο. Αυτή μοιάζει με μια σήραγγα που ξαναπεράσαμε.

Δεν είναι δυνατόν.

Όλα είναι πιθανά σε αυτό το νεκροταφείο.

Να το θυμάσαι κοπελιά. Όλα είναι πιθανά.

-Μα ανεβήκαμε την σκάλα. -Ναι.

Δεν γίνεται να κατεβήκαμε.

Έχετε ακούσει για τον Έσερ;

Τί δουλειά έχει αυτός;

Ποιος είναι ο Έσερ;

Ένας Ολλανδός ζωγράφος, γνωστός για τις απίστευτες γεωμετρικές οφθαλμαπάτες του.

Φαίνονταν πολύ αληθινές.

Αυτό δεν μας βοηθάει.

Αυτό εξηγεί λίγο τα πράγματα.

Η χρήση της ευκλείδειας γεωμετρίας μπορεί να μας ξεγελάει.

Μπορεί να πρέπει να κατέβουμε για να ανέβουμε.

Παρότι αυτό με ξεπερνάει ο Ντέηβιντ έχει δίκιο.

Δεν θα βγούμε από δω ακολουθώντας τη λογική.

Και τί προτείνεις;

Αν δεν συμβεί σε κάποιον κάτι θα ακολουθήσουμε το ένστικτό μας.

Καλά, αν δεν προτείνει κανείς τίποτα άλλο.

Θα ακολουθήσουμε την πρόταση του Τζόνυ.

Θα ακολουθήσουμε το ένστικτό μας.

Τί λες να κάνουμε πρώτα;

-Να ακολουθήσουμε τη Μίκυ. -Εμένα;

Τί δουλειά έχω εγώ;

Είσαι η μόνη που έχεις την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι το υπερφυσικό.

Μπορείς να διαισθανθείς πράγματα που έχουν σημασία.

-Έλα δω Μίκυ. -Τί κάνετε;

Θέλουμε να μας πεις προς τα πού θα πάμε!

Νομίζω πως είναι χάσιμο χρόνου.

Έλα, πρέπει να προσπαθήσουμε.

Κλείσε τα μάτια και χαλάρωσε.

Πάμε!

Ζαλίζομαι.

Ελάτε ρε παιδιά, είναι χάσιμο χρόνου.

Καλά, καλα.

Νομίζω πως πρέπει να προχωρήσουμε.

ΟΚ, πάμε!

Η ιδια είναι;

Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να το μάθουμε. Θα πάω πρώτος.

Εσύ τί νομίζεις, Ντέηβιντ;

Γιατί δεν με ακολουθείς;

Μου φαίνεται πολύ οικείο.

Αυτό το μέρος δεν με φοβίζει πλέον. Είναι σαν δεύτερο σπίτι μου.

Αυτό αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος μπορεί να προσαρμοσθεί παντού.

Ακόμα και σε ένα νεκροταφείο.

Μίλα για σένα. Εγω δεν σκοπεύω να προσαρμοσθώ σε ένα νεκροταφείο.

Θέλω πραγματικά να φύγω από δω. Το καταλαβαίνετε;

Απόλυτα.

Αλλά δεν θα'ναι εύκολο.

Είμαστε σε έναν λαβύρινθο χωρίς έξοδο.

Δεν το δέχομαι. Πρέπει να υπάρχει διέξοδος.

Συμφωνώ.

Μόνο από τον θάνατο δεν μπορείς να γλιτώσεις.

Την βρήκα. Από δω!

Εκεί κάτω είναι. Ταιριάζει με την περιγραφή.

Περίμενε. Εκεί είναι.

Πάμε να δούμε.

Σε λίγο ξημερώνει. Θα περιμένουμε ε;

Θέλω να μάθω τί συνέβη με τους φίλους μας που ήταν εκεί.

Θες να πας να τους βρεις; Σου λείπουν;

Όχι, αλλά δεν θα θελα να μου πεταχτούν από πίσω.

Εφυγαν γιατί δεν θέλουν να ξαναδουν την σκυλόφατσά σου.

Μας το παίζεις αστείος;

Μερικές φορές οι ζωντανοί είναι πιο τρομακτικοί από τους νεκρούς.

Δεν καταλαβαίνω.

Δεν πειράζει.

Αρκετά!

Νομίζω πως ξημέρωσε.

Σίγουρα;

Έχει δίκιο. Είναι 6.15.

Αυτή την ώρα ανατέλλει ο ήλιος αυτή την εποχή.

Καλά Μίκυ, από σένα εξαρτάται.

Ξημέρωσε...θα'ναι πιο εύκολα τώρα.

ΟΚ Μίκυ. Βγάλε μας από αυτόν τον εφιάλτη.

Καλά, θα προσπαθήσω.

-Από δω! -Είσαι τρελή!

Από κει ήρθαμε.

Πάμε!

Γιατί όχι;

Τίνα!

Τίνα!

-Τίνα! -’σε την να πάρει μια ανασα.

Χριστέ μου! Τίνα, απάντησέ μου!

Δεν ακούω τίποτα.

Τίνα, είσαι καλά;

-Είσαι καλά; -Έτσι νομίζω.

Μας κατατρόμαξες.

Τώρα είμαι καλά αλλά προς στιγμήν, νόμιζα ότι είχα πεθάνει.

Βλέπω ένα φως προς τα εκεί.

Και γω!

Φως του ήλιου!

Γαμώτο! Αμάν!

-Τί συμβαίνει; -Δεν γίνεται να ανέβουμε.

Σίγουρα; Θες να δοκιμάσεις;

Εσύ είσαι ο ήρωας. Ο υπεράνθρωπος.

Δεν είναι ωρα για τις σαχλαμάρες σου.

Συγγνώμη.

Εννοούσα ότι θα μπορούσες να φτάσεις την κορυφή και να μας βγάλεις έξω.

Και;

Θα μπορούσα να πέσω με το κεφάλι...

...αλλά θα το προσπαθήσω.

Θα τα καταφέρεις!

Ρόμπιν, καλή τύχη!

ΟΚ. 1,2,3.

-Ρόμπιν. -Ρόμπιν, απάντησέ μου.

Είσαι καλά;

Νόμιζα ότι πέθανα.

Τί συνέβη;

Έπεσε πάνω μου χώμα.

Πρέπει να βρούμε κάποια άλλη έξοδο.

Αρχίζω να πιστεύω πως θα χάσουμε χρόνο και δεν θα βγούμε ποτέ.

Μην το λες ούτε για αστείο. Θα βγούμε όλοι μας από δω.

Δεν ξέρω πώς, αλλά θα βγούμε.

Πώς;

Το παιδί τζιμάνι. Δική σου ιδέα ήταν να'ρθουμε.

-Ξεχνάς κάτι. -Α ναι; Τί;

Η συμφωνία!Όλοι για έναν και ένας για όλους!

Εγώ ακολούθησα όταν ήθελες να'ρθεις στο σουπερμάρκετ.

Και τί θες να πεις;

Είναι προφανές...Ότι όλοι μοιραζόμαστε την ιδια ευθύνη.

Ε, παιδιά! Εδώ ειναι η έξοδος.

Περάσατε καλά, παιδιά;

Φυσικά,κερδίσαμε!

Ελάτε πάνω να πάρετε το βραβείο σας.

Ευχαριστώ.

Κοίτα δω!

Κοίτα δω!

Φαίνεται πως κάποιο κοριτσάκι ξέχασε το βρακί του.

Ε παιδιά!

Ήρθα δω για να σας καλωσορίσω.

Τί;

Μπορείς να βγάλεις την μάσκα σου τώρα.

Παιδιά, μην μου πείτε ότι δεν έχετε καταλάβει τί τρέχει.

Φοβάμαι πολύ, πάρα πολύ.

Και γω.

Τώρα κατάλαβα. Είναι ένα όνειρο ε;

Ένας ηλίθιος εφιάλτης.

Ναι, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση.

Και αν είμαστε όλοι νεκροί;

Κερδίσαμε το στοίχημα. Έτσι δεν είναι;

Προς τον λοφο.

Με συγχωρείτε, Αστυνόμε. Εκλεψαν 2 σοκολάτες.

Τους μπουμπουνοκέφαλους.

Αλλά δεν υπάρχει κανείς.

Εγώ είμαι ο Χάρος.

Τα καταφέραμε! Είμαστε ζωντανοί!

’ντε, πάμε πάμε!

Βάλτε τα όλα μέσα στη σακούλα.

Αυτό ήταν!

Καλά, πάμε!

Λέγε ό,τι θες αλλά δεν ξαναπερνάω κανένα βράδυ εκεί μεσα!

Υποτιτλισμός από Wild Jimmy, 23/9/2016