Original subtitles

Dit is een waargebeurd verhaal.

Het speelde zich twee jaar geleden hier in mijn woonplaats af.

Veel mensen komen op veel vreemde manieren om het leven.

Maar je vindt er niks over in het nieuws.

Omdat de politie en de belangrijke mensen hier...

zich zo schaamden dat ze het niet konden oplossen...

dat ze het in de doofpot stopten.

Maar wie je hier er ook naar vraagt...

iedereen vertelt je hetzelfde als wat ik je nu ga vertellen.

Dit verhaal begint in mijn school.

Maybrook Elementary heeft kleuterschool tot groep 7.

Die ene woensdag was een normale dag voor de hele school.

Er was een lerares die nog nieuw was.

Zij heette Justine Gandy.

En net als elke andere ochtend liep zij naar haar klaslokaal.

Maar vandaag was anders dan anders.

Geen van haar kinderen was aanwezig.

In alle andere lokalen zaten wel alle kinderen.

Zelfs die van de andere groep vijf van Mrs Belt.

Maar Mrs Gandy's lokaal was helemaal leeg.

Nou ja, niet helemaal.

Er zat één jongen. Hij heette Alex Lilly.

Van de achttien kinderen was hij de enige die die dag naar school was gekomen.

En weet je waarom?

Hij zat daar als enige...

omdat die nacht daarvoor, om 2 uur 17 's ochtends...

alle andere kinderen wakker waren geworden...

uit bed waren gestapt...

naar beneden waren gelopen...

de voordeur hadden geopend...

en door de voortuin het donker in waren gelopen.

En ze zijn nooit meer teruggekomen.

Alle ouders en schoolmedewerkers waren enorm aangeslagen.

De politie wist dat ze om 2 uur 17 waren weggegaan...

omdat bij veel huizen het alarm was afgegaan toen ze naar buiten liepen.

Sommige kinderen waren zelfs gefilmd door de huizen die camera's hadden.

Maar je zag alleen maar dat ze het donker in liepen.

Je zag niet waar ze daarna heen gingen.

De politie sprak veel met Alex.

Ze vroegen hem waarom ze dat hadden gedaan...

maar hij zei dat hij het niet wist.

Ze vroegen hem of er een plan was, maar hij zei dat hij daar niks van wist.

Of er een tv-programma was waarin iemand was weggelopen.

Maar hij zei dat hij dat nooit had gezien.

Ze spraken ook veel met Mrs Gandy.

Maar zij kon hen ook niet helpen.

De school bleef voor een groot onderzoek bijna een maand dicht.

Maar na een tijdje ging hij weer open...

zodat de niet verdwenen kinderen weer konden leren.

Een avond daarvoor was er op school een grote bijeenkomst.

Er waren veel psychologen en zo bij.

Ik denk om mensen te helpen samen hun verdriet te verwerken.

Hier begint het verhaal pas echt.

We moeten geen oordeel vellen over ons verdriet.

Sommige emoties willen we misschien niet voelen. Andere emoties dan verdriet.

We moeten onszelf toestaan emoties als woede te voelen.

Woede is een heel gezond deel van de verdrietscyclus.

Helemaal bij gevallen van verlating. Vaak zijn we...

Wat betekent dat? 'Helemaal bij gevallen van verlating.'

Moeten we boos zijn op Matthew? - Het zou niet gek zijn...

U noemt het 'verlating', maar ik doe dat niet. Ik zie het niet zo.

Ik zie iets wat helemaal nergens op slaat.

Zeventien kinderen uit één klas.

Wat is daar gebeurd? Waarom alleen haar klas?

Ik zie veel emoties en dat is goed.

Dus u snapt vast wel dat ik nu wel klaar ben met u.

Ik wil Justine Gandy horen.

Ze is hier. Ik wil precies weten wat zij daar deed.

Als eerste...

Ik wil zeggen hoe vreselijk ik het vind...

wat er gebeurd is.

Ik weet dat ik niks kan zeggen om het beter te maken.

Ik wil net zo graag een antwoord als jullie.

Leugenaar. Leugenaar.

Ik hou van die kinderen.

Jij weet precies wat er is gebeurd. - Het is niet...

Sluit haar op tot ze vertelt wat er is gebeurd.

Dat is echt heel ongepast.

Ik meen het. Mrs Gandy is ook een getroffen inwoner van ons stadje.

Ook zij is wanhopig. - Je bent nalatig of medeplichtig.

Waar zijn onze kinderen?

Geef ons even de ruimte.

Alstublieft. Het was een lange avond.

Morgen kunnen we weer helder nadenken.

Heb je iemand bij wie je kunt slapen?

Ga dan naar huis en blijf binnen. Dit zou weleens uit de...

Ik wil met de bus naar m'n broer. Hebt u wat kleingeld voor me?

Met wie spreek ik? - Kijk maar uit. Want vanavond ga ik...

Ik wil met de bus naar m'n broer. Hebt u wat kleingeld voor me?

De ZipString volgt altijd de gebruiker.

Hij haalt 55 kilometer per uur.

Godskolere. Wat?

Wie is daar?

HEKS

Je blijft verzekerd tegen ziektekosten. En mocht het nodig zijn:

Veel psychologen worden vergoed. Sommige zijn...

Ik moet gewoon werken.

Ik moet m'n dagen vullen met...

Ik moet werken.

Die commotie van gisteravond laat zien dat veel ouders emotioneel zijn.

Het is beter dat jij je hier nu niet vertoont...

tot iedereen wat gekalmeerd is.

Hoe is het met Alex? - Goed. Hij zit in de klas van Mrs Belt.

Het is voor hem het beste als er niet te veel verandert.

Een zo normaal mogelijk leven.

Ik wil hem spreken. - Dat is uitgesloten, dat weet je.

Ik zou me dan een stuk beter voelen.

Dat dus. Dat is het probleem. Jij zou je beter voelen.

De pers zat boven op hem. Z'n huis is overhoopgehaald.

Hij is getraumatiseerd. Laten we Alex' belang vooropstellen.

Als jij suggereert dat ik niks geef om Alex of de...

Daar gaat het niet om.

Je hebt eerder professionele grenzen overschreden met leerlingen.

Ik overschrijd helemaal niks. - Je mag leerlingen niet knuffelen.

Dat jongetje huilde. Sluit me maar op.

Leerlingen naar huis rijden is niet professioneel.

Ze had de bus gemist. - Het is niet gepast.

Ik weet dat jij geeft om die kinderen. Ik weet dat jij geen bedreiging vormt.

Maar jij bent geen ouder, maar lerares. Er is een verschil.

Daarom mag je niet praten met Alex Lilly.

Wij zijn als enigen nog over.

Nee. - Kijk.

Ja, dat zit er goed op.

Ik krijg ook telefoontjes waarin ik word bedreigd.

Zit die persoon hier ook achter?

Weet ik niet. Misschien, of misschien niet.

Ik maak hier een melding van. Ik denk dat het kinderen waren.

Dit soort dingen deed ik ook toen ik op school zat.

Toiletpapier gooien, belletje trekken.

Niet 'heks' op een auto kalken. Maar een vriend smeerde ooit z'n...

Knuffelen we? - Ja, natuurlijk.

Wat is er met je hand? - Ongelukje op m'n werk. Valt wel mee.

Iets drinken? - Prima.

Tony?

Hij komt zo. - Prima. Ik heb geen haast.

Ik had niet verwacht dat je zou komen.

Ik was blij dat je appte. Ik heb veel aan je gedacht.

Ik wilde je bellen, maar ik wist niet of dat het erger zou maken.

Ik ben niet zo'n teer bloempje dat verwelkt als ik zie dat jij belt.

Dat weet ik.

Tony, m'n vriend wil iets drinken.

Ga je gang. - Zeg het maar.

Doe maar een cola.

Een cola?

Oké, mij best.

Hoe gaat het met je? - Iedereen vindt me een heks.

Dat lijkt me sterk. - Kijk maar naar m'n auto.

Je bent toch niet met de auto, hè? - Hoezo?

Omdat...

Doe niet zo lullig, Paul. - Doe ik niet. Ik maak me zorgen om je...

Daar zit ik helemaal niet op te wachten.

Ik ben niet dronken. - Oké, duidelijk. Sorry.

Heeft iemand je auto beschadigd? - Er staat 'heks' op gekalkt. Dus, ja.

Iedereen vindt dat ik een heks ben.

Eén cola.

Mag ik je even... - Streng toespreken?

Nee, wat advies meegeven van iemand die jou heel goed kent.

Is dat oké?

Probeer niet alles op jezelf te betrekken.

Niet iedereen is nu met jou bezig.

Niet iedereen heeft het op jou gemunt. - Dat zie je verkeerd.

Je hebt de neiging om je alles aan te trekken...

en een beetje paranoïde te worden.

En wat daarbij zeker niet helpt, is dit.

Wat is 'dit'?

Zielig in je eentje gaan drinken.

Ik ben niet in m'n eentje.

Jij bent hier.

Je snapt me wel. En ik kan niet blijven.

Weet Donna dat je hier bent?

Nee. - Echt niet?

We hebben even een relatiepauze.

Het is niet belangrijk.

Jij bent gestoord. Je zit helemaal te glimmen.

Doe één echt drankje met me. - Nee, Justine.

Alsjeblieft.

Nee.

Hou alsjeblieft op.

Jij bent ook niks veranderd.

Wat ga je vandaag doen?

Werken. De hele dag. Tot laat.

Ik geloof je wel, hoor.

Ik ga je niet spammen met appjes. Ik heb m'n lesje geleerd.

Ik zeg alleen maar dat ik moet werken.

Hoe is het op je werk? - Prima. Gewoon.

Ik hoop niet dat iedereen daar zo ongeïnteresseerd is.

Wat bedoel je? - Er worden zeventien kinderen vermist.

Ik mag hopen dat degenen die ze moeten zoeken hun werk niet 'gewoon' vinden.

Ik ben geen rechercheur. Ik weet niet of je dat weet.

En ik heb een enorme kater. Ik wist niet dat ik zou worden uitgehoord.

Ik wil je niet uithoren. Ik vroeg me alleen af of ik het zelf moet oplossen.

We zijn ermee bezig. - Ben jij ermee bezig?

Wat een geruststelling. Jij bent ermee bezig.

Jij moet nu eventjes relaxed doen.

Niemand loopt de kantjes eraf.

Doe nou niet zo... - Wat ik altijd doe?

Laat het onderzoek over aan de onderzoekers.

Ik vond het fijn je te zien.

Ik jou ook.

Teringlijer.

Ik had je verboden om met Alex te praten.

Ik heb niet met hem gepraat. - Je bent hem gevolgd.

Je hebt meermalen aangebeld en door het raam staan gluren.

We moeten het hebben over hoe bizar dat huis is.

Als ik niet duidelijk ben geweest, ben ik dat nu.

Laat hem met rust.

Waarom zijn de ramen dichtgeplakt? Dat is toch gek?

Misschien om te voorkomen dat bemoeiallen naar binnen gluren.

Serieus?

Ik ga doen alsof dit gesprek nooit heeft plaatsgevonden.

Hebben jullie geneukt? - Donna?

Nou? - Nee, we hebben niet geneukt.

Jawel, ik weet het zeker.

Hij zei dat het uit was. - Leugenaar.

Je hebt hem dronken gevoerd.

Hij wou aardig zijn en toen heb jij hem dronken gevoerd.

Besef je wel wat je gedaan hebt?

Alex, hoe gaat het met je?

Ik wou even hoi zeggen omdat ik veel aan je heb zitten denken.

Gaat het wel goed met je? - Ja, hoor.

Het is een hele moeilijke tijd voor mij geweest.

Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe het...

Ik moet gaan.

Wacht nou even. Ik wil alleen weten of alles oké is.

Laat me met rust.

Ik ben het. Ms Gandy. Ik wil even praten.

Ik weet dat je thuis bent.

Ik ga naar m'n werk.

Ik bel je al de hele ochtend. - Ik werd opgehouden.

Hoe staat het ervoor? - Een beetje chaotische ochtend.

Marc wilde de zoden ophalen, maar die waren nooit besteld.

Sorry daarvoor.

De eigenaar komt vrijdag kijken, maar de boel ligt nog open.

Het is mijn schuld.

En toen zag ik dat de deur was geverfd met de verf die jij had besteld.

Ze wilden bosgroen en dat is rood.

Wat? Hebben ze nou de verkeerde...

Nee, die kleur hebben we besteld. Wij hebben de verkeerde...

Ik heb het verkloot. Ik ga de goeie wel halen.

Mr Graff.

We nemen alle telefoontjes serieus.

We werken keihard om alle sporen die binnenkomen grondig te rechercheren.

Weet de FBI al meer?

We wisselen productief informatie uit.

Daarom weet ik zeker dat ook zij alle sporen grondig rechercheren.

En de speurhonden? Daar heb ik al lang niks over gehoord.

Omdat die afdeling niet aan u rapporteert.

Ik begrijp uw gedrevenheid en ik sta u graag te woord.

Als het mijn zoon was, zou ik ook antwoorden eisen.

Maar u moet erop vertrouwen dat we...

Ze zegt nog steeds niks, hè?

Zij weet meer. - Dat ben ik met u oneens.

U rechercheert alle sporen grondig, maar zij loopt gewoon vrij rond.

Hebt u haar überhaupt doorgelicht? - Uitgebreid, ja.

Dan weet u van haar verleden. Ik heb zitten graven.

En ik heb veel gevonden.

Rijden onder invloed, twee jaar terug. Niet gezien?

Ontslagen bij haar vorige school vanwege ongepast gedrag. Ook niet gezien?

Met een collega. - Er is iets mis met haar, toch?

Wat denkt u dat ze weet?

Wat zou ze ons niet vertellen?

Die kinderen zijn zelf weggelopen. Niemand heeft ze meegenomen.

Ze werden niet gedwongen. Niets wijst op haar betrokkenheid.

Wat ziet u dat ik niet zie?

Ik zie iets wat ik totaal niet begrijp.

Zeventien kinderen uit één klas.

En geen van hen heeft iets gezegd? En geen van deze ouders zag het aankomen?

Wat is er in die klas gebeurd? En waarom alleen in haar klas?

Waar zijn onze kinderen? - Loop je nou weg?

Geef ons even de ruimte. Alstublieft.

Morgen kunnen we weer helder nadenken.

Matthew?

Matthew.

Matthew.

Stop.

Wacht.

Matthew?

Waar ben je?

Waar ben je heen gegaan?

Praat tegen me.

Praat tegen me.

Het spijt me.

Dat ik niet kon...

Dat ik niet...

Ik wilde het zo vaak zeggen.

Ik wil het steeds zeggen omdat ik het de hele tijd voel.

Ik hou zo veel van je.

Waar is ons huis?

Daar.

Waar is de toren? De toren.

Toon het me.

Toe dan.

Hoe gaat het?

Ik ben Archer Graff, Matthews... - Weet ik.

We hebben elkaar niet eerder gesproken, maar elkaar wel gezien bij...

Hoe gaat het, Archer? - Goed. Heel goed.

Onder de omstandigheden.

Ik moet door.

Ja, we moeten door, hè? - Ja.

Sorry dat ik midden op de dag bij je aanbel.

Maar wij hebben deurbelbeelden van Matthew die het huis verlaat...

en volgens mij hebben jullie die ook van Bailey, toch?

Dat klopt.

Je hebt ze vast al aan de politie laten zien, net als ik.

Ik vroeg me af of ik ze eens mag bekijken.

Ik hoef geen kopie of zo. - Liever niet.

Oké, dat begrijp ik wel.

Gary.

Archer Graff. Hoe gaat het? - Goed.

Ik ben Matthews vader.

O ja, natuurlijk.

Hoe gaat het? - Ik wil je een vreemde vraag stellen.

Ik vind dit moeilijk.

Ga eens terug naar als ze bij het trottoir is.

Ja, daar.

Wat zie je?

Eén, twee, drie, vier...

vijf, zes, zeven.

Sorry.

Waar zit ik naar te kijken?

Ik wil je spreken. - Er valt niks te bespreken.

Jij weet veel meer. - Dat denkt iedereen hier.

De boodschap is duidelijk. Ik ben het probleem.

Eindelijk ben je eerlijk. Jij bent het probleem.

Ga je me nou bedreigen? - Welnee.

Je bent aan verkeerde adres. - Je kruipt in de slachtofferrol.

De politie en de school trappen daarin...

Doe niet zo egoïstisch, anders ga ik... - Marcus.

Blijf liggen.

Bevalt je hotel? - Ja, het is wel oké.

Niet superluxe, maar dat snap ik wel.

Het is maar voor zes nachtjes.

Drie. Ik hoef niet bij het feest te zijn, dus ik vertrek donderdag al.

Geweldig, toch? - Ja, mooi.

Ik moet vrijdag ovuleren, dus deze maand kunnen we het nog doen.

Mooi. Fijn. - Ik dacht wel dat je dat leuk zou vinden.

Kun je m'n vader zeggen dat we dus toch bij hun jubileumlunch kunnen zijn?

Doe ik. - Dat zal hij fijn vinden.

Ga je nu werken?

En daarna een bijeenkomst?

Dat was ik niet van plan.

Is dat niet beter?

Ik ga als ik er tijd voor heb.

Vooral als je een tijd alleen bent, moet je naar de bijeenkomsten gaan.

Ik ga niet drinken. Ik voel me goed.

Als ik me niet goed voel, ga ik erheen.

Oké, lieverd. - Ik moet nu aan het werk.

Vergeet niet dat tegen m'n vader te zeggen.

Hou van je. - Ik ook van jou.

Ed? - Hé, makker.

Donna is vrijdag al terug, dus we kunnen bij jullie lunch zijn.

Waarom vrijdag al? - Ze is kennelijk niet nodig.

Ik moest even zeggen dat we komen.

Klinkt goed.

Een jubileumlunch?

Leuk. Gefeliciteerd.

Bedankt. - Flink wat jaren.

Zeg je nou dat ik oud ben? - Nee.

Waarom doe je dat? - Dat zei ik niet.

Ik zit je maar te stangen.

Ik ga aan de slag. - Begrepen.

Maandag is het 30 dagen geleden dat 17 schoolkinderen verdwenen.

Er is 50.000 dollar uitgeloofd voor informatie die tot hun terugkeer leidt.

Meld verdachte activiteiten bij de...

Blijf staan. Politie.

Stop of je wordt getaserd.

Alsjeblieft, stop.

Hou je kop. - Ik werk daar.

Ik ben gewoon m'n sleutels kwijt.

Ik ben m'n sleutels kwijt.

Gaat het wel? - Ja, het gaat wel.

Want dat was een harde klap.

Bel m'n werk maar. Het nummer staat online. M'n mobiel doet het niet.

Zitten je boeien niet te strak?

Kom mee naar de auto.

Eén, twee, drie.

Hoe heet je? - James.

Je mag hier gaan staan, James.

Draag je een wapen? - Nee.

En drugs? Heb je die bij je? - Nee.

Scherpe voorwerpen in je zakken? - Nee.

Weet je het zeker? - Er zit niks in m'n zakken.

Blijf even stilstaan.

Je moet niet vluchten voor de politie.

Laat het alsjeblieft niks zijn.

Opstaan.

Hé, hoor je me?

James, hoor je me?

Je hebt me geslagen. - Luister. Ik ga die handboeien losmaken.

Dan stap ik in m'n auto en rij ik weg.

Luister je? Ik wil je hier niet meer zien.

Ik heb jou iets aangedaan en jij mij iets. Dus we staan nu quitte.

Maar als ik jou hier weer zie, wordt het een ander verhaal. Duidelijk?

Duidelijk? Ik meen het.

Je bent gewaarschuwd.

Sta op. Ik ga je handboeien losmaken.

Want dit is heel iets anders.

Zijn zoon is niet de enige die vermist is.

Het zijn er 17. Allemaal...

Luister.

Als niemand zich meldt...

worden die beelden over een maand overschreven.

Als die klojo niet binnen een maand een klacht indient, loopt het wel los.

Maar als hij dat wel doet...

heb je een heel groot probleem.

Heb je naar je hand laten kijken?

Knuffelen we? - Ja, natuurlijk.

Hallo?

Paul?

Waar was je? - Ben je al thuis?

Ja.

Iemand was ziek en toen mocht iedereen van mijn team en...

Waar was je?

Ik was weg.

Waarheen?

Vuile klootzak.

Gaan we ergens anders lunchen?

Pizza? - Trakteer jij vandaag?

Wel, verdomme.

Wat had ik nou gezegd?

Wat had ik... Kloothommel.

Kloothommel.

Wat een gezeik is dit.

Alsjeblieft.

Hierzo.

Verdomme.

Alsjeblieft.

Toe dan, kloteding.

Teringzooi.

Nieuwe telefoon.

Ik ben het. Ik heb gister een baan gekregen.

Ja, dank je, man.

Er is alleen een klein probleempje. Ik moet wel nieuwe schoenen hebben.

En nieuwe kleren. Ik moet netjes voor de dag komen.

Wacht nou even. Dat is juist goed.

Ik heb een baan en het gaat goed. Dan kunnen we weer chillen.

Tuurlijk betaal ik mam terug, maar ik moet eerst geld hebben voor kleren...

zodat ik die baan krijg en mam kan terugbetalen.

Teringlijer.

Ik was wat onduidelijk over hoe belangrijk dat geld is.

Daarmee kan ik kleren kopen voor die baan.

Bel me terug, dan leg ik het beter uit. Hou van je.

Nee.

Hoef ik niet. - Dit is prima spul.

Dit is wel vijftig dollar waard.

Twintig. Tien.

Vijf. Alsjeblieft.

Blijf staan. Politie.

Ik heb jou iets aangedaan en jij mij iets. Dus we staan nu quitte.

Maar als ik jou hier weer zie...

wordt het een ander verhaal. Duidelijk?

Je bent gewaarschuwd. Ga staan.

Klotehek.

Willow.

Het spijt me.

Gaat het wel?

Wat is dit?

Sorry.

Schijtding.

Alsjeblieft.

50.000 DOLLAR BELONING

20, 40, 60, 80, 100.

Ik bel over de 50.000 dollar beloning voor die kinderen. Ik weet waar ze zijn.

Volgens mij allemaal. Ze stonden in de kelder van een huis.

Ze staan stil in de kelder.

Er zijn twee lijpo's daar. Allemaal heel gestoord.

Hoe krijg ik nou het geld?

Nee, ik meen het serieus. Ik kan het jullie laten zien.

Maar ik wil niet naar het bureau komen. Kan iemand me het geld brengen?

Ik hou niet van politiebureaus. Ik heb er een fobie voor.

Wat had ik nou gezegd?

'Wat had ik nou gezegd? Ik ben een grote agent en...'

Je bent oké.

Dat was niet echt.

Je hebt me gestoken. - Sorry, dat was niet de bedoeling.

Wacht. Ik weet waar die kinderen zijn. Daarom was ik bij het bureau.

Je liegt. - Nee. Ik weet echt waar ze zijn.

Waar dan? - In een huis vlakbij, in de kelder.

Wat lul je nou? Wat voor huis?

Ik laat het u zien. Het is heel dichtbij.

Schijtzooi.

Heb je aids?

Heb je aids, lamlul?

Volgens mij niet.

Hepatitis of zoiets?

Niet dat ik weet.

Dat donkere huis aan het eind.

Sorry, ik wil niet onbeleefd zijn...

maar hoe weet ik zeker dat u die beloning niet zelf opstrijkt?

Agent?

Laat me eruit. Verdomme.

Eindelijk.

Gaat het wel?

Blijf van me af, bro.

Blijf van me af.

Help me. Help me, alsjeblieft.

Ik heb het zelf gezien, Marcus.

Er gebeuren hele foute dingen in dat huis.

Als je me niet gelooft... - Justine, stop. Luister.

Alex is getraumatiseerd door de afgelopen twee maanden.

Net als jij.

Daarom ga ik doen alsof dit gesprek nooit heeft plaatsgevonden.

Als een kind gevaar loopt...

ben je wettelijk verplicht om jeugdzorg in te schakelen.

Is dit echt nodig? Zet je me nou voor het blok?

Ga nou gewoon bij dat huis langs.

Ik ben daar niet toe bevoegd.

Jij bent er wettelijk toe verplicht.

Oké, ik vraag de ouders wel om langs te komen...

voor een gesprek op school.

Ben je nu tevreden? - Ja, dat zou ik erg op prijs stellen.

Oké dan. Graag gedaan.

Uw afspraak van twee uur is er. - Prima.

Laat haar dan binnen, Marge.

Komt u maar.

Directeur Miller, ik ben Gladys.

Kom verder.

Gaat u zitten.

Je kunt gaan, Marge.

Fijn dat u kon komen.

Ik weet dat er de laatste tijd veel op jullie afgekomen is.

Ik vind het echt geen probleem.

Wij hebben elkaar nog niet eerder ontmoet, toch?

Nee, nog niet.

Gelukkig. Dat zou ik me dan toch wel moeten hebben herinnerd.

Ik heb Alex z'n vader wel gesproken.

Ik ben z'n tante. Z'n moeder is m'n jongste zus.

U bent dus niet z'n wettelijke voogd.

Nee, dat zijn uiteraard z'n ouders.

Ik moet helaas z'n ouders spreken, Gladys.

Z'n ouders voelen zich de laatste tijd niet zo goed.

Ik help ze om voor Alex te zorgen.

Dat klinkt ernstig.

Nee, het is niet iets dodelijks. Een lichte vorm van consumptie.

Consumptie?

Ik moet helaas bekennen dat ik niet goed weet wat dat is.

Was dat niet iets van kolonisten in het Wilde Westen?

Is dat tuberculose?

Het gaat prima met ze, maar ze moeten binnenblijven.

Ik wil ze graag persoonlijk spreken.

Een bezorgde burger heeft melding gemaakt van een zorgelijke situatie.

Ik moet dus helaas de wettelijke voogd van het kind spreken.

Dat is bij wet verplicht. Ik moet de ouders zelf spreken.

O jee.

Ik kan ook wel thuis langskomen.

Ik haal liever niet jeugdzorg erbij.

Al denk ik echt niet dat er iets mis is.

Van wie kwam die melding?

Dat mag ik niet zeggen.

Ik ben geschokt.

Er is geen sprake meer van vrije wil.

De mier gehoorzaamt nu aan iets wat zich buiten hemzelf bevindt.

Hij grijpt zich nu stevig vast...

Kijk eens aan.

Terwijl de parasitaire schimmel zich tegoed doet aan zijn lichaam.

Wat goor.

Er ontstaat een vruchtlichaam.

Zo worden er meer sporen verspreid... - Wie zou dat zijn?

Die ook weer mieren zullen vinden.

Gelukkig ben je thuis. - Wie is het?

Sorry dat ik je op zaterdag stoor. Wil je me dat vergeven?

We gaan net eten. - De bus die ik wou nemen kwam niet.

Ik kwam er veel te laat achter dat ik op de verkeerde plek stond.

Toen ik dat eindelijk doorhad, was hij allang weg.

Dus moest ik dat hele eind hiernaartoe lopen.

Wat vervelend, maar...

Ik sta op het punt om flauw te vallen, schat.

Mag ik een glas water?

Helaas... - Natuurlijk mag u een glas water.

Enorm bedankt. - Dat is niet...

Ik ben Gladys. Aangenaam.

Wat een prachtig huis.

Een giraffe en een groene Chinese... Dat is vast antiek, hè?

Wat een heerlijke keuken.

Strakke witte kastjes. Ik ben zo jaloers.

Ik weet dat het niet uitkomt, maar ik moet je spreken over gisteren.

Pak een glas.

Een kom, graag.

Een kom? - Ja, ik ben daar een beetje gek in.

Ik probeer het niet eens meer te verklaren.

Een kom water. - Bedankt.

Ik heb Alex z'n vader gesproken, die dus heel ziek is.

Maar hij komt graag maandag langs om alles op te helderen.

Dat is echt niet nodig.

Dan hoef je de autoriteiten dus niet in te schakelen, toch?

Ik denk het dan niet. - Je hebt het nog niet gedaan, toch?

Ik moet erop staan dat je...

Is dat mijn lint?

Je hebt het nog niet gedaan, toch?

Nee. Wat is dit?

Wat dom van me. Hemeltjelief.

Waarom doe je dat? - Het ging per ongeluk.

Het bloedt wel echt.

Terry, pak de alcohol en de EHBO-kit. - Dat is nergens voor nodig.

Kun je me een doek geven?

Ze knipte een stuk haar af. - Ik bel de politie.

Marcus, wat heeft ze gedaan?

Kijk.

Serieus, gast.

Doe niet zo egoïstisch, anders ga ik...

Blijf liggen.

Stop.

Help me.

M'n winkel uit. - Help me.

Godsamme.

Vuile klerelijer.

Gaat het wel?

Ja, ik geloof het wel.

Ik zit er alleen...

doorheen.

En jij?

Ik ook.

Ik wil je bedanken. Nee, echt. Bedankt.

Geen dank. Ik had weinig keus.

Hij draaide compleet door.

De laatste keer dat ik hem sprak, was er niks aan de hand. Echt niks.

Ik heb nog nooit zoiets gezien.

Ik wel.

Hoe bedoel je?

Hoe hij rende. Dat heb ik eerder gezien.

Ik wil je wat laten zien.

Hun dochtertje rende net zoals Matthew.

Dezelfde houding. Precies zo. En Marcus rende vandaag ook zo.

Iemand had hem ingezet als een soort hittezoekende raket om jou te vinden.

Kijk, dit is mijn huis. En dit is Bailey Kramers huis.

Stel dat ze in een rechte lijn naar een punt liepen.

En stel dat dat hetzelfde punt was, dan kruisen de lijnen elkaar hier.

Er moet daar iets mee zijn. - Alex.

Alex Lilly woont in dit huis.

Wie weet er nog een voorbeeld van een parasiet?

Iemand?

Lisa? - Een lintworm.

Een lintworm. Heel goed.

Die is goor, hè? Die zit in je darmen en eet je voedsel op.

Hou op. - 'Hou op.'

'Hou op.'

'Hou op.'

'Hou op.'

Hoe gaat ie, Axe Man?

Hoe was het op school vandaag?

Goed. - Ja? Nog supermodellen gekust?

Vanavond is het zover. Je tante Gladys komt.

Waarom moet ze bij ons wonen?

Daar hebben we het over gehad.

Ze is ziek en ze kan nergens anders heen.

Maar ik ken haar niet eens.

Ik ken haar ook niet.

Zelfs je moeder kent haar niet goed.

Maar ze is familie. Familie is belangrijk. We moeten er voor elkaar zijn.

Ik heb een jongetje gevonden. - Mijn mannen zijn weer thuis.

Was het leuk op school? - Ja.

Mooi. Het huis moet schoon voordat tante Gladys komt.

Dus ruim je kamer op voor je je huiswerk gaat doen.

Ze komt toch niet in mijn kamer?

Het huis moet schoon zijn, dus ook jouw kamer. Hup.

Ja, je eigen rommel opruimen is vreselijk.

Kom binnen.

Hou jij de deur open?

Nog één stapje.

Ze ziet er heel slecht uit. Ik weet niet of wij wel...

Anders staat ze op straat.

Maar dit is geen hospice, schat. - Dat weet ik.

Dit kunnen wij niet aan. We hebben haar vijftien jaar niet gezien.

Mijn moeder zou dit doen, dus ik doe het ook.

Ik kan je steun goed gebruiken. Mocht je...

Alex, wat doe je? - Ik heb honger.

Ga beneden wat eten en poets daarna je tanden. Het is bijna halfacht.

En doe zachtjes. Tante Gladys slaapt nog.

Hoelang blijft ze bij ons?

Lastig te zeggen.

Ze ziet er niet heel gezond uit.

Blijft ze voor altijd bij ons? - Nee.

Vast niet langer dan een maand.

Oké dan.

Ik zie je om twee uur. - Tot dan.

Hou van je. - En ik van jou.

Tijd. Potlood weg.

Matthew.

Potlood weg, zei u. - De klas uit, nu.

Alex, gaat het? - Jawel.

Matthew, eruit. Neem je tas mee.

Het was maar een grapje.

Word je niet opgehaald? - Het geeft niet.

Mam, pap.

Waar was je nou?

Hoe was het op school, Axe Man?

Waarom doe je zo?

Alex?

Welkom thuis.

Hoe is het, schat?

Jeetje. De laatste keer dat ik je zag, was je nog een baby.

Wat is er met m'n ouders? - Er is niks. Alles gaat goed.

Mam.

Hé. Hoe was het op school?

Zie je nou wel? Maak je geen zorgen.

Gedraag je.

Ga aan tafel zitten. Ik ga koken.

Je was er niet, dus ik dacht dat je macaroni met kaas...

Pap.

Alex, nou is het genoeg.

Naar boven. Was je gezicht, poets je tanden en naar bed.

Jij krijgt geen eten.

Ik meen het. Schiet op.

Kom hier zitten.

Ga zitten.

Je ouders rusten gewoon even uit.

Voor je naar school gaat, moet je me beloven...

dat je niemand vertelt dat ik hier ben...

of dat je ouders hier uitrusten.

Hoor je me, Alex?

Let op.

Kijk je.

Hou op.

Pap, hou op.

Ga zitten.

Als ik zeg dat je met niemand over mij of je ouders mag praten...

weet je nu wat er gebeurt als je dat toch doet.

Ik kan je ouders zichzelf iets laten aandoen of elkaar.

Als ik wil, laat ik ze elkaar opeten.

Wil ik dat, Alex?

Geloof je me?

Beloof dat je niemand over mij vertelt. Zeg het.

Dat beloof ik.

Want ik kom erachter.

Ga naar school. Neem de bus.

Vandaag wordt er niet gepraat.

Heel goed.

Ga je ouders voeren. Er staat soep in de kast.

Morgen moet je meer halen.

Kom eens hier, schat.

Ik ben heel ziek.

Wilt u wat water?

Ik heb niks aan water.

Daar ben ik te ziek voor.

Al heel erg lang.

Waar wordt u wel beter van?

Ik hoopte dat je ouders me beter zouden maken, maar dat had ik mis.

Wilt u naar het ziekenhuis? - Daar kunnen ze me niet beter maken.

Misschien kun jij dat wel. Je kunt me helpen.

Hoe dan?

Als je op school bent...

neem dan een voorwerp van al je klasgenootjes voor mij mee.

Dat helpt misschien wel.

Hoe wordt u daar beter van?

Het kan precies zijn wat ik nodig heb.

En gaat u terug naar huis als u beter bent?

Als ik beter ben...

ga ik terug naar huis.

Wat doe jij hier?

Ik had geen zin om te spelen en ik was iets vergeten.

Gaat het wel?

Je bent de laatste tijd erg stil. Meer dan anders.

Hoe gaat het met je? - Goed. Ik was alleen wat vergeten.

Geeft niet.

Als je ooit met iemand wilt praten, kun je altijd naar mij toe komen.

Weet je dat?

Je kunt met mij overal over praten.

Ik ga nu terug.

Oké, ga maar spelen.

Wat doet u?

Stephen heeft een beroerte gehad, dus hij kan niet praten.

Ik zorg nu even voor het gezin.

Goed dat u er allebei bent.

Alex, hoe gaat het? - Goed.

We gaan je wat vragen stellen over wat er op school is gebeurd.

Morgen komen er mensen langs.

Ze gaan het huis doorzoeken.

Daar moeten we klaar voor zijn.

Komt u binnen.

Dag, Ms Lilly. Hoe is het? - Goed.

Goed u weer te zien. Kent u m'n collega Colbert nog?

We willen hier eventjes rondkijken om te zien hoe Alex woont.

En om een idee te krijgen van de gezinsdynamiek.

Hoe is het, Alex?

Hij is vandaag nogal stil, hè? - Inderdaad.

Ga pakken. We vertrekken morgen.

Ga niet voorbij het zout.

De politie is hier. Wat betekent dat?

Geen idee.

Kloppen we aan of komen we later terug? - Aankloppen?

Wat gaan we dan zeggen?

Ik weet niet... - Kijk.

Wat gebeurt er?

Is dat die agent?

Dat is Paul. - Ken je hem?

Paul?

Paul.

Wat doe je daar? - Wacht.

Blijf daar.

Paul, hou op.

Godsamme.

Jij vuile gestoorde...

Matthew?

Matthew? Toe nou.

Heel goed.

Zo doe je dat.

Haal ze van me af.

Ze hebben de hele tuin vernield.

Overal ligt glas.

Zoek haar schoen.

Er is een man in de keuken.

Alex?

Matthew?

Ik heb je gevonden.

Alex z'n ouders krijgen nog steeds soep gevoerd.

Maar niet door hem.

Hij is verhuisd en woont nu bij een andere tante.

Ik hoorde dat zij wel aardig is.

Alle kinderen uit z'n klas werden herenigd met hun ouders.

Sommige begonnen dit jaar zelfs weer te praten.

Vertaling: Peter Bosma